← Κύπρος

OJSC BANK OF MOSCOW ν. Oneworld Limited, Αρ. Αγωγής: 6029/12, 29/2/2016

OJSC BANK OF MOSCOW ν. Oneworld Limited, Αρ. Αγωγής: 6029/12, 29/2/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2016:A131 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ν. Γ. Σάντη, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 6029/12 Μεταξύ: OJSC BANK OF MOSCOW Εναγόντων και Oneworld Limited Εναγομένων Ημερομηνία: 29 Φεβρουαρίου,

  1. Αίτηση Ημερομηνίας 2.10.15 Για Διαγραφή Της Ανταπαίτησης ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τους Ενάγοντες/Αιτητές: Οι κ.κ. Α. Γαβριηλίδης και Χ. Σκορδής, για Σκορδής Παπαπέτρου & Σία ΔΕΠΕ (Δ.Θ.82). Για τους Εναγόμενους/Καθ' ων η αίτηση: Ο κ. Χ. Κληρίδης, για Φοίβος, Χρίστος Κληρίδης και Συνεργάτες ΔΕΠΕ (Δ.Θ.10). ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Οι ενάγοντες/αιτητές - με νομική βάση τη Δ.19θ26, τη Δ.21Θ10 και τη Δ.27θ3 των Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών - ζητούν διαγραφή της Ανταπαίτησης, ισχυριζόμενοι πως το περιεχόμενο της δεν έχει οποιαδήποτε σχέση ή σύνδεση με τα γεγονότα της αγωγής και ότι τούτη έχει δικογραφηθεί καταχρηστικώς μια και εδράζεται στην ίδια βάση και ισχυρισμούς που αποτελούν αντικείμενο (της προγενέστερης χρονικώς) αγωγής 3574/12, την οποία καταχώρισαν οι εναγόμενοι/καθ' ων η αίτηση εναντίον των εναγόντων/αιτητών στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού στις 3.8.12 και πως, τελικώς (και κατά σύνοψιν), η Ανταπαίτηση είναι κατά νόμο και ουσία αβάσιμη και απορριπτέα. Το υπόβαθρο του αιτήματος αναδιπλώνεται στη συνοδευτική ένορκη δήλωση του δικηγόρου Κωνσταντίνου Κωνσταντινίδη. Εκεί, υποστηρίζεται πως τα διάφορα διατάγματα που συναποτελούν τις επιδιωκόμενες θεραπείες στην Έκθεση Απαίτησης, πρέπει να εκδοθούν, διότι οι εναγόμενοι/καθ' ων η αίτηση - που είναι παροχείς συμβουλευτικών, εταιρικών και επιχειρηματικών υπηρεσιών, ως και υπηρεσιών θεματοφύλακα ή/και εμπιστευματοδόχου - ενεπλάκησαν (ενδεχομένως ως αθώα τρίτα μέρη), στην υλοποίηση ενός περίπλοκου δανειακού σχεδίου διά του οποίου χρηματικά ποσά δισεκατομμυρίων αμερικανικών δολαρίων υπεξαιρέθηκαν δολίως και παρανόμως μεταξύ 2007-
  2. Εξηγείται, ότι η Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση των εναγομένων/καθ' ων η αίτηση βασίζεται αποκλειστικώς σε κατ' ισχυρισμόν πράξεις ή παραλείψεις των εναγόντων/αιτητών και των αντιπροσώπων τους οι οποίες, φερόμενα, έλαβαν χώραν μετά το 2011 και καμιά σχέση ή σύνδεση έχουν με τα όσα συνθέτουν την αγωγή. Με την Ανταπαίτηση, οι εναγόμενοι/καθ' ων η αίτηση αξιώνουν γενικές ή/και ειδικές αποζημιώσεις ύψους €75.000.000, για ζημιές που προέκυψαν, ως διατείνονται, από την απώλεια υφιστάμενων και μελλοντικών πελατών ή και εργασιών τους στη Ρωσία και αλλαχού. Ενώ η Ανταπαίτηση εδράζεται σε συνωμοσία μεταξύ των εναγόντων/αιτητών και του διοικητικού/εκτελεστικού τους συμβούλου (όπως και άλλων παραγόντων των εναγόντων/αιτητών) - με τη συνωμοσία να μην μπορεί να συνέβη οπουδήποτε αλλού παρά στη Ρωσία - οι εναγόμενοι/καθ' ων η αίτηση παρέλειψαν να δικογραφήσουν, ως είχαν υποχρέωση, τις συγκεκριμένες διατάξεις του ρωσικού δικαίου από τις οποίες προκύπτει η συνωμοσία όπως και τις πράξεις και παραλείψεις των όσων ταξινομούνται ως εμπλεκόμενα πρόσωπα από τους εναγόμενους/καθ' ων η αίτηση στη διάπραξη των επίδικων αστικών αδικημάτων. Εν πάση περιπτώσει και εντός της ίδιας θεματολογίας, εισηγούνται οι ενάγοντες/αιτητές πως η Ανταπαίτηση δεν μπορεί να προωθηθεί επειδή τα όσα την απαρτίζουν καθάπτονται αστικών αδικημάτων που διαπράχθηκαν στο εξωτερικό δίχως τα γεγονότα που τα περιβάλλουν να αποτελούν αστικό αδίκημα βάσει του κυπριακού δικαίου. Το δικαιοδοτικό και δικογραφικό τούτο έλλειμμα θα πρέπει περιπλέον να ιδωθεί με δοσμένο και το γεγονός ότι η συνωμοσία με σκοπό την πρόκληση ζημιάς, δεν αποτελεί αστικό αδίκημα βάσει του ρωσικού δικαίου καθιστώντας τοιουτοτρόπως ανυπόστατη την Ανταπαίτηση και επιβαλλόμενη τη διαγραφή της και για αυτό το λόγο. Η μόνη πράξη από τις όσες αποτυπώνουν οι εναγόμενοι/καθ' ων η αίτηση στη δικογραφία τους που θα μπορούσε να σταχυολογηθεί ως αστικό αδίκημα, ή ως νομιμοποιητική βάση για την επιδίωξη αποζημιώσεων, είναι η παρουσιαζόμενη ως δημοσιοποίηση δυσφημιστικών για τους εναγόμενους/καθ' ων η αίτηση ισχυρισμών και κατηγοριών το 2012 στη Λεμεσό, η οποία (αιτία αγωγής) αποτελεί ωστόσο τη βάση της προειρημένης αγωγής 3574/12, εξού και εγείρεται συν το χρόνω σοβαρό ζήτημα πολλαπλότητας των δικαστικών διαδικασιών και κατάχρησης τους από μέρους των εναγομένων/καθ' ων η αίτηση, με αδήριτη και πάλι την αναγκαιότητα διαγραφής του συνόλου της Ανταπαίτησης. Η παρούσα αγωγή που θα μπορούσε να χαρακτηρισθεί και ως «. τύπου Norwich Pharmacal .», αποσκοπεί αποκλειστικώς στην έκδοση διαταγμάτων αποκάλυψης πληροφοριών και εγγράφων, με συνεπόμενο, ως εκ της φύσης της αυτής, να μην προσφέρεται για έγερση και εκδίκαση στην ίδια υπόθεση οποιωνδήποτε ανταπαιτήσεων. Τούτο μάλιστα, επιτείνεται καθότι τα επίδικα γεγονότα στην αγωγή παρουσιάζονται ως επισυμβάντα μετά το 2011, ενώ αυτά που περιστοιχίζουν την Ανταπαίτηση, πριν από το 2011, με τις αποδιδόμενες στους ενάγοντες/αιτητές πράξεις και παραλείψεις να παραμένουν ασύνδετες και ασυνταύτιστες με τα γεγονότα που προτάσσονται ως δικαιολογητικά για την έκδοση των επιδιωκόμενων διαταγμάτων στην αγωγή. Αναμφιβόλως (και αναλογιζόμενος κανείς και τη δικονομική συμπεριφορά των εναγομένων/καθ' ων η αίτηση στο πλαίσιο της παρούσας αγωγής), οι τελευταίοι φαίνεται να καταχώρισαν την Ανταπαίτηση κακόπιστα γνωρίζοντας ευθύς εξ αρχής περί του αβάσιμου της, με αποκλειστική επιδίωξη την περιπλοκή της διαδικασίας και την πρόκληση καθυστέρησης στην εκδίκαση της αγωγής, η οποία (αν συνεκδικαστεί με την Ανταπαίτηση), θα προξενήσει και δυσχέρεια στους ενάγοντες/αιτητές καθότι θα τους αναγκάσει εκ των πραγμάτων να παρουσιάσουν εκτεταμένη μαρτυρία επί ζητημάτων εντελώς άσχετων με την αγωγή (συναφών όμως με την Ανταπαίτηση). Περαίνουν, οι ενάγοντες/αιτητές, πως η παρούσα αίτηση καταχωρίστηκε το συντομότερο πρακτικώς δυνατόν εφόσον η πολυσέλιδη Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση έπρεπε να μεταφραστεί στα ρωσικά και στα αγγλικά προκειμένου να αξιολογηθεί από τους αξιωματούχους των εναγόντων/αιτητών για να ακολουθήσουν επέκεινα και τα όσα ευλόγως επακολούθησαν υπό μορφή διαβουλεύσεων και άλλων τινών ανάμεσα στους αρμόδιους αξιωματούχους των εναγόντων/αιτητών και των δικηγόρων τους στη Ρωσία, στην Αγγλία και στην Κύπρο. Οι εναγόμενοι/καθ' ων η αίτηση ενίστανται στο αίτημα υποστηρίζοντας (με αναφορά και στο περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης του Μάριου Φιερού, ανώτερου διευθυντικού τους στελέχους), ότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για αποδοχή της αίτησης και πως τούτη αφορμάται από αλλότρια, εκδικητικά και συνωμοτικά κίνητρα των εναγόντων/αιτητών. Διασαφηνίζει ο ομνύων, ότι οι ενάγοντες/αιτητές κατέχουν ήδη επαρκές υλικό για προσφυγή στη δικαιοσύνη και πως τα επιζητούμενα διατάγματα είναι αχρείαστα. Οι ενάγοντες/ αιτητές συνωμότησαν με τρίτους για να εμπλέξουν τους εναγόμενους/καθ' ων η αίτηση στην παρούσα υπόθεση κατηγορώντας τους αδίκως (και χωρίς ίχνος μαρτυρίας), για συνωμοσία, με τον ψευδή ισχυρισμό πως εν γνώσει τους (οι εναγόμενοι/καθ' ων η αίτηση) και ο τότε πρόεδρος τους Γιώργος Φιλιππίδης, συμμετείχαν σε κλοπή δισεκατομμυρίων αμερικανικών δολαρίων συνεργαζόμενοι με την πρώην διεύθυνση των εναγόντων/αιτητών. Οι ενάγοντες/αιτητές εκβιάζουν τους εναγόμενους/καθ' ων η αίτηση για να εξασφαλίσουν μαρτυρία με σκοπό την ποινική δίωξη των δήθεν υπευθύνων. Σχετική με όλα αυτά είναι και η αγωγή 3574/12, η οποία, όμως, αφορά σε λίβελο/προφορική δυσφήμιση/κακόβουλη ψευδολογία που επισυνέβη στη Λεμεσό κατά ή περί τη 10.2.12 (βλ. Τεκμήριο 2 στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση). Η καταχώριση και προώθηση της παρούσας αγωγής αποτελεί μέρος της ευρύτερης συνωμοσίας των εναγόντων/αιτητών (που συνθέτει το αντικείμενο της Ανταπαίτησης και των υπερασπιστικών εκδοχών των εναγομένων/καθ' ων η αίτηση), με αποτέλεσμα τα πράγματα να μην αποσυνδέονται μεταξύ τους κατά τον εύσχημο τρόπο που υποβάλλουν οι ενάγοντες/αιτητές και με επακόλουθο, βεβαίως, την αναγκαιότητα παροχής δυνατότητας στους εναγόμενους/καθ' ων η αίτηση, όχι μόνο να αναπτύξουν τα επί τούτω σχετικά στο πλαίσιο της δίκης αλλά, ταυτοχρόνως, να ανταπαιτήσουν από τους ενάγοντες/αιτητές και τα όσα αντανακλώνται από το σύνολο της προκύπτουσας εικόνας. Το ζήτημα της συνωμοσίας αποτελεί καίρια υπεράσπιση των εναγομένων/καθ' ων η αίτηση στην ουσία της αγωγής και κατ' επέκτασιν θα πρέπει να τύχει εντρύφησης και απόφανσης από το Δικαστήριο στη δίκη και κατά τη διατύπωση των τελικών του ευρημάτων στη δικαστική απόφαση. Τα δικαιοδοτικά ζητήματα που συζητούν οι ενάγοντες/ αιτητές (ασχέτως του ότι δεν θα αποφασισθούν ενδιαμέσως στην παρούσα διαδικασία), παραμένουν αίολα μαρτυρικής επίρρωσης αφού οι ζημιές που υπέστησαν οι εναγόμενοι/καθ' ων η αίτηση ένεκα της αποδιδόμενης στους ενάγοντες/αιτητές συμπεριφοράς, προέκυψαν στην Κύπρο και είναι άρρηκτα συνδεδεμένες, τόσο με τις προβαλλόμενες υπερασπίσεις όσο και με το αντικείμενο της Ανταπαίτησης. Οι ισχυρισμοί των εναγόντων/ αιτητών ότι οι εναγόμενοι/καθ' ων η αίτηση, ως ενδεχομένως αθώα τρίτα μέρη, ενεπλάκησαν σε κάποιο περίπλοκο δανειακό σχέδιο υπεξαίρεσης είναι ψευδείς (πάντοτε κατά τους εναγόμενους/καθ' ων η αίτηση), γιατί όπως αναδύεται από τα σχετικώς κατατεθέντα τεκμήρια, οι ενάγοντες/αιτητές ισχυρίζονται (άρα και η καταγγελία τους στις ρωσικές αρχές), πως οι εναγόμενοι/καθ' ων η αίτηση συμμετέχουν στα δόλια αυτά σχέδια υπεξαίρεσης και ξεπλύματος βρώμικου χρήματος. Τούτη η πτυχή, πέραν από παραπλανητική για το Δικαστήριο στο στάδιο αυτό, ενισχύει και μέρος της πλατύτερης υπεράσπισης των εναγομένων/καθ' ων η αίτηση αλλά και των όσων συναπαρτίζουν το βάθρο της Ανταπαίτησης. Η επίδικη συνωμοσία διαπράχθηκε στην Κύπρο και συσχετίζεται στο μέγιστο μέρος της με πράξεις και παραλείψεις των εναγόντων/αιτητών διά των εν Κύπρω αντιπροσώπων τους, όπου και εκτελέστηκαν οι παράλληλοι σχεδιασμοί και αποφάσεις εν σχέσει με τη συνωμοσία. Το ότι κάποιες πράξεις και παραλείψεις διασυνδεδεμένες με τη συνωμοσία συνέβησαν στη Ρωσία, δεν αμβλύνει τη θέση περί τέλεσης του αδικήματος αυτού στην Κύπρο, με αντικείμενο του τούς εναγόμενους/καθ' ων η αίτηση (κυπριακή εταιρεία) και τον πρόεδρο αυτών Γιώργο Φιλιππίδη. Όπως και να έχουν τα πράγματα, το ρωσικό δίκαιο είναι άσχετο με την παρούσα υπόθεση μόλο που υπάρχει στη χώρα εκείνη αντίστοιχο αδίκημα που προσομοιάζει με αυτό της συνωμοσίας (βλ. Τεκμήριο 8). Η αγωγή 3574/12, αν και καταπιάνεται σε ένα διαφορετικό επίπεδο, με γεγονότα που ίσως να αφορούν και στην παρούσα Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση, δεν υπέχει οποιαδήποτε νομική σχέση με την Ανταπαίτηση για συνωμοσία και τούτο γιατί ο επίδικος εκεί λίβελος/προφορική δυσφήμιση/ κακόβουλη ψευδολογία, έγινε εντός του πλαισίου της υπό συζήτησιν συνωμοσίας και αποτελεί αποδεικτικό στοιχείο αυτής, με αποτέλεσμα να μην μπορεί να εγείρεται εδώ, ευλόγως, ζήτημα πολλαπλότητας και κατάχρησης των δικαστικών διαδικασιών. Μηδέ και τίθεται θέμα καθυστέρησης από μέρους των εναγομένων/καθ' ων η αίτηση στην προώθηση της Ανταπαίτησης. Η τελευταία καταχωρίστηκε εγκαίρως (στις 2.10.13), εντός του ορίου της προβλεπόμενης παραγραφής αστικών αδικημάτων στην Κύπρο. Αυτό, καταδεικνύει και την κωλυσιεργία που χαρακτηρίζει τους ενάγοντες/αιτητές αλλά και τα ανοίκεια τους κίνητρα. Δεν προσφέρθηκε προφορική μαρτυρία. Διεξήλθα την αίτηση και ένσταση καθώς και τα εκεί επισυνημμένα τεκμήρια και αποτίμησα (πέραν της μαρτυρίας, στον επιτρεπτό εννοείται βαθμό σε ενδιάμεση διαδικασία δίχως κρίση περί της αξιοπιστίας και εκτοπίσματός της) και την επιχειρηματολογία των ευπαίδευτων δικηγόρων, ως τούτη αναπτύχθηκε στις εμπεριστατωμένες γραπτές αγορεύσεις και διασαφηνίστηκε προφορικώς κατά την ακροαματική διαδικασία. Συγκλίνω με τις θέσεις που ανέπτυξαν οι εναγόμενοι/καθ' ων η αίτηση και αποκλίνω, με κάθε σεβασμό, από εκείνες των εναγόντων/αιτητών. Εξηγώ. Δεν υφίσταται θέμα κατάχρησης/πολλαπλότητας της δικαστικής διαδικασίας ως εκ της εκκρεμοδικίας στην αγωγή 3574/12 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού. Εκείνη η αγωγή, παρόλο που έχει κοινά στοιχεία (σε ένα γενικότερο επίπεδο ανάλυσης), με τα όσα συγκροτούν την παρούσα αγωγή, ουδόλως δύναται να ταξινομηθεί λογικώς ως πανομοιότυπη (ή επιλήψιμα παρόμοια), με την Ανταπαίτηση και τούτο μπορεί να διαπιστωθεί από μια απλή ανάγνωση των δύο δικογράφων. Δεν είναι όμως μόνο αυτό. Συνιστά θέση των εναγομένων/καθ' ων η αίτηση ότι τα περί δυσφήμισης και άλλων παρομοίων, εντάσσονται εντός των παραμέτρων που οριοθετούν την Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση, ιδιαίτερα σε ό,τι αφορά στη συνωμοσία, με επιβεβλημένη ως εκ των πραγμάτων την αναγκαιότητα προώθησης τους στην τρέχουσα διαδικασία. Τούτο, δεν μπορεί ευκόλως να αγνοηθεί, μια και αποτελεί συστατικό και αυτό, της πεμπτουσίας των θέσεων των εναγομένων/καθ' ων η αίτηση αναφορικώς με την προβαλλόμενη Ανταπαίτηση (αλλά και την υπερασπιστική γραμμή). Έτσι κι αλλιώς - και υπεδείχθη ήδη - δεν είναι τώρα που θα σταθμιστεί η βαρύτητα και η αξιοπιστία της εκδοχής αυτής (όπως και των υπολοίπων εκδοχών και θέσεων όλων των διαδίκων) και το ίδιο αφορά στα περί των δικαιοδοτικών αστοχιών και αποκλίσεων που προώθησαν με την αγόρευση τους οι ενάγοντες/αιτητές. Μετά είναι που θα γίνουν αυτά. Στη δίκη. Η οποία (δίκη) - αν γίνει δίχως άλλο αποδεκτή η θέση των εναγόντων/ αιτητών - θα καταργηθεί για ό,τι είναι που προσδοκούν οι εναγόμενοι/καθ' ων η αίτηση να προωθήσουν ενώπιον του Δικαστηρίου προασπίζοντας και προωθώντας τα δικαιώματα τους, τόσο επί υπερασπιστικού όσο και επί ανταπαιτητικού επιπέδου (βλ. κατ' αναλογίαν, Παναγιώτου ν Μουλαζίμη

(2007)1(Α) ΑΑΔ 78, 89-90). Η αίτηση στοχεύει σε παραμερισμό ολόκληρης της Ανταπαίτησης και όχι συγκεκριμένου μέρους της, διάβημα που, ως εκ του περιεχομένου του - και στη βάση των όσων σχετικώς παρατίθενται στη Βιομηχανία Χαρίλαος Αλωνεύτης Λτδ και Άλλων ν Alpha Bank Ltd
(2003)1(B) ΑΑΔ 990, 991 - ξεφεύγει παντελώς από τα προβλεπόμενα στη Δ.19θ26 των Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών, εφαρμοζόμενων τούτων και στα όσα αφορούν στην Ανταπαίτηση (βλ. κατ' αναλογίαν, Σιακόλας ν Federal Bank of Lebanon (SAL)
(1998)1(Γ) ΑΑΔ 1338, 1343-1344). Κατά συνέπεια, η αίτηση στη βάση αυτή κρίνεται ως απορριπτέα. Το ίδιο και βάσει της Δ.21Θ10 των Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών. Επεξηγώ. Λέγουν οι ενάγοντες/αιτητές πως δεν χωρεί Ανταπαίτηση σε αγωγή «. τύπου Norwich Pharmacal.» και ότι λόγω αυτού, η Ανταπαίτηση θα πρέπει να αποκλειστεί (be excluded). Το συνυπολόγισα. Η θέση δεν ευσταθεί. Καμία δικαιϊκή αρχή, κανονισμός ή νόμος απαγορεύει τη δικογράφηση Ανταπαίτησης σε αξιώσεις όπως η επίδικη. Μήτε ασφαλώς - και το λέγω τούτο κατά παρέκβαση - την καταχώριση Υπεράσπισης σε τέτοια απαίτηση (βλ. P Matthews, H M Malek, Disclosure, Litigation Library, Sweet & Maxwell, 2012, παρ. 3.20-3.26). Το ότι οι αγωγές τύπου Norwich Pharmacal ταξινομούνται ως ιδιώνυμες (sui generis), δεν εξυπακούει και ασυλία τους από τους θεσμούς πολιτικής δικονομίας, παρόλο που, ως συνάγεται και από την R (on the application of Omar) and Others v The Secretary of State for Foreign and Commonwealth Affairs
(2012)EWHC Admin 1737, το Δικαστήριο πρέπει να ενασκεί τη διακριτική του ευχέρεια με ιδιαίτερη προσοχή σε ό,τι αφορά σε αιτήματα ή διαδικασίες που φύονται από τους Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς. Ούτε και υπάρχει κώλυμα στη διατύπωση Ανταπαίτησης όταν τούτη χαρακτηρίζεται ακόμη και ως άσχετη με την αγωγή. Απεναντίας, η επιλογή κρίνεται ως δικονομικώς θεμιτή (βλ. κατ' αναλογίαν, Ετήσια Δικονομική Πρακτική 1954, Sweet & Maxwell Ltd, σελ. 333-335). Συνεπώς, η αίτηση καθίσταται απορριπτέα και υπό αυτή τη δικονομική οπτική. Δεν συντρέχουν ούτε και οι προϋποθέσεις της Δ.21θ10 των Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών για έγκριση του αιτήματος (βλ. κατ' αναλογίαν, Athina Leatherwoods Ltd v Χαραλάμπους και Άλλου
(2000)1(Β) ΑΑΔ 787, 800-805). Η εμβέλεια της Δ.27θ3 των Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών - που αποτελεί την έτερη δικονομική βάση του αιτήματος - περιορίζει την εξουσία του Δικαστηρίου να διατάζει διαγραφή δικογράφου στην περίπτωση που προκύπτει ως αδιαμφισβήτητο ότι το δικόγραφο αυτό στερείται νομικής ή πραγματικής θεμελίωσης. Διαφορετικά, όπως υπογραμμίζεται στην Κυπριακή Δημοκρατία ν Γεωργίου
(2003)1(Β) ΑΑΔ 704, 710-711, η διαγραφή δικογράφου θα συνεπαγόταν και παραβίαση τού δικαιώματος διαδίκου να προσφεύγει στο Δικαστήριο κατά τα σχετικώς προνοούμενα στο Σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας. Η αίτηση διαγραφής συνιστά ένα εξαιρετικής σοβαρότητας και εμβέλειας δικονομικό διάβημα και επομένως η αποδοχή του θα πρέπει να γίνεται με φειδώ και πλήρη αισθαντικότητα των επιπτώσεων της, δίχως αυτό να σημαίνει βεβαίως ότι δεν θα πρέπει να εγκρίνεται όπου τούτο δικαιολογείται (βλ. κατ' αναλογίαν, In Re Pelmako Development Ltd
(1991)1 ΑΑΔ 246, 257-258). Η προσέγγιση αυτή ισχύει οριζοντίως για την κάθε προβλεπόμενη περίπτωση διαγραφής δικογράφου. Στην βάση των διατυπωθέντων στην ένορκη δήλωση του Κωνσταντίνου Κωνσταντινίδη (η οποία και συνοδεύει την αίτηση), φαίνεται πως οι ενάγοντες/αιτητές δεν παραπονιούνται πως η Ανταπαίτηση στερείται νομικής ή πραγματικής βάσης αλλά για το ότι οι λόγοι που υποβάλλονται συναφώς προς υποστήριξη της θα πρέπει να την εξοβελίσουν δίχως άλλο. Κατ' ακολουθίαν, η Ανταπαίτηση δεν μπορεί να καταταχθεί ως αβάσιμη ούτε και εντός της έννοιας της Δ.27θ3 των Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών, αφού και επί ευλόγου νομικής βάσης είναι που εδράζεται αλλά και πραγματικής, ασχέτως εάν οι ενάγοντες/αιτητές θεωρούν την τελευταία ως αδύνατη. Ανεξαρτήτως τούτου, η Ανταπαίτηση πληροί όλα τα χαρακτηριστικά που δομούν μια απολύτως αποδεκτή (δικογραφικώς), αξίωση εναντίον ενάγοντος στην ίδια αγωγή. Για όλους αυτούς τους λόγους, η αίτηση κρίνεται απορριπτέα. Αλλά και για ακόμη ένα. Εκείνο της καθυστέρησης στην καταχώριση του αιτήματος. Δυο λόγια πρώτα για το δικονομικό ιστορικό. Που θα έχει τη δική του σημασία όπως θα διαφανεί. Η Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση καταχωρίστηκε στις 2.10.13. Στις 13.11.13 οι εναγόμενοι/καθ' ων η αίτηση καταχώρισαν αίτηση για έκδοση απόφασης ως η Ανταπαίτηση λόγω «. έλλειψης καταχωρίσεως Απάντησης και Υπεράσπισης στην Ανταπαίτηση». Η αίτηση αυτή εκκρεμεί μέχρι σήμερα, δίχως όμως ποτέ να αποτυπώνεται από τους δικηγόρους των εναγόντων/αιτητών στα πρακτικά, η θέση πως ο λόγος για τη μη καταχώριση Απάντησης στην Υπεράσπιση και Υπεράσπισης στην Ανταπαίτηση αφορούσε (ή αφορά) καθ' οιονδήποτε τρόπο στο ζήτημα των διερμηνευτικών και μεταφραστικών δυσχερειών που προτάσσουν οι ενάγοντες/αιτητές. Τα όσα αναφέρθηκαν από τους ενάγοντες/αιτητές για την καθυστέρηση μελέτης της Ανταπαίτησης ένεκα μεταφραστικών και άλλων όμοιων αναγκών, αν και αιτιολογούν, ποσώς δικαιολογούν τους χειρισμούς. Οι εξηγήσεις που έδωσαν, για τους λόγους που προείπα, δεν μπορούν παρά να καταταχθούν ως προσχηματικές και το λέγω αυτό με κάθε σεβασμό και μετρώντας πολύ προσεκτικά το δικαστικό μου λόγο, με τα πυρά να μην κατευθύνονται προς τους ενώπιον μου δικηγόρους των εναγόντων/αιτητών αλλά προς τους ίδιους τους ενάγοντες/αιτητές. Επομένως, ακόμη και αν ήθελε δεχθεί κανείς ότι οι εκάστοτε αδελφοί Δικαστές, με τη συναίνεση έστω των εναγομένων/καθ' ων η αίτηση, ταύτισαν εδώ την πορεία της αίτησης για έκδοση απόφασης ως η Ανταπαίτηση (ημερομηνίας 13.11.13), με την πορεία της παρούσας αίτησης, τούτο καθόλου δεν μετριάζει τους χειρισμούς των εναγόντων/αιτητών και ιδίως το κενό παροχής πειστικής αιτιολογίας για τη δικονομική παρασπονδία, ούτε και κωλύει τη διατύπωση συμπεράσματος επί της πτυχής αυτής, ως τούτο έχει ήδη διατυπωθεί. To θέμα της καθυστέρησης - που συζητήθηκε και από τους δύο διαδίκους με διαφορετική στόχευση και κατεύθυνση στο στάδιο των αγορεύσεων - αποτελεί μεταβλητή που ως εκ της σύμφυτης σημασίας της, ποτέ δεν παραγνωρίζεται, ακόμη και αν δεν εγείρεται ευθέως σε μια δικαστική διαδικασία, ενδιάμεση ή επί της ουσίας. Αυτό, μπορεί να γίνει και αυτεπαγγέλτως ως ζήτημα, πλέον, δημόσιας τάξης (βλ. κατ' αναλογίαν, Medochemie Ltd v UCB S.A.
(1998)1(Δ) ΑΑΔ 2159, 2164-2165). Η αίτηση υποβλήθηκε με υπέρμετρη καθυστέρηση, δοσμένου ότι η Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση καταχωρίστηκε στις 2.10.13, δηλαδή δύο ακριβώς έτη πριν από αυτή (στις 2.10.15). Η υπέρμετρη αυτή καθυστέρηση - σημαντική ως είναι (και) για αιτήσεις διαγραφής δικογράφου όπως η παρούσα (βλ. κατ' αναλογίαν, Ανδρονίκου και Άλλης ν Επιτροπής του Σχεδίου Ταμείου Συντάξεων και Χορηγημάτων σε Υπαλλήλους της Αρχής Ηλεκτρισμού Κύπρου και Εξαρτωμένους τους, ΠΕ 168/10, ημ. 24.2.16), θα δικαιολογούσε στην προκειμένη περίπτωση απόρριψη της αίτησης άνευ ετέρου (βλ. κατ' αναλογίαν, Πελετιές ν Ataya
(1990)1 ΑΑΔ 535). Η αίτηση απορρίπτεται. Τα έξοδα επιδικάζονται υπέρ των εναγομένων/καθ' ων η αίτηση και εναντίον των εναγόντων/αιτητών, όπως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο στο τέλος της υπόθεσης. (Υπ.) ................................... Ν. Γ. Σάντης, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΓΑ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.