← Κύπρος

ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ ν. ΣΠΥΤΑΛΙΩΤΟΥ ΓΕΩΡΓΙΑ ΚΑΡΥΔΗ κ.α., Αρ. Αγωγής: 2460/2014, 4/2/2016

ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ ν. ΣΠΥΤΑΛΙΩΤΟΥ ΓΕΩΡΓΙΑ ΚΑΡΥΔΗ κ.α., Αρ. Αγωγής: 2460/2014, 4/2/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2016:A68 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Λ. Α. Παντελή, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 2460/2014 Μεταξύ: ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ Εναγόντων και

  1. ΣΠΥΤΑΛΙΩΤΟΥ ΓΕΩΡΓΙΑ ΚΑΡΥΔΗ
  2. ΚΥΘΡΕΩΤΗΣ ΠΑΥΛΟΣ
  3. ΚΑΡΥΔΗΣ ΝΙΚΟΣ
  4. KOZLOVA DARIA Εναγομένων Αίτηση για παραμερισμό της επίδοσης του κλητηρίου εντάλματος 04 Φεβρουαρίου 2016 Για εναγόμενο - αιτητή 4: κος Ιεροθέου Για ενάγουσα - καθ' ης η αίτηση: κος Χριστοφόρου ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Η αίτηση που αφορά η παρούσα επιζητεί έκδοση δύο διαταγμάτων. Προς αποφυγή παρερμηνείας παραθέτω τούτα αυτούσια· «(Α) Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να ακυρώνεται και/ή παραμερίζεται η επίδοση του Διατάγματος ημερομηνίας 14.5.2015 με το οποίο δόθηκε άδεια για ανανέωση του Ειδικώς Οπισθογραφημένου Κλητηρίου Εντάλματος για 6 μήνες από την ημέρα έκδοσης του και/ή την επίδοση του Ειδικώς Οπισθογραφημένου Κλητηρίου Εντάλματος. (Β) Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να παραμερίζεται και/ή ακυρώνεται το Ειδικώς Οπισθογραφημένο Κλητήριο Ένταλμα.» Η αίτηση εδράζεται στους περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικούς Κανονισμούς και συγκεκριμένα· Δ.4 κκ1 και 2, Δ.5 κκ1, 2, 9 και 10, Δ.16 κ9, Δ.27 κ3, Δ.48 κκ1-4, 7, 11, 12 και 13 και Δ.64 κκ1 και 2 και στην πρακτική και συμφυείς εξουσίες του δικαστηρίου. Υποστηρίζεται δε από ένορκο δήλωση που ορκίζεται κάποια Ελλάδα Ποζίδου. Το περιεχόμενο της δήλωσης σχολιάζεται πιο κάτω, σε αυτό όμως το στάδιο σημειώνω πως η ομνύουσα δεν είναι και αιτήτρια. Όπως η ίδια αναφέρει, είναι το άτομο στο οποίο επιδόθηκε το κλητήριο ένταλμα και τα λοιπά έγγραφα που αφορά η επίδικη αίτηση. Υπό αυτή την έννοια διατείνεται ότι γνωρίζει τα γεγονότα. Στον αντίποδα η ενάγουσα τράπεζα, στο πλαίσιο της υπό κρίση διαδικασίας καθ' ης η αίτηση, αντιτίθεται στα αιτούμενα διατάγματα και δια αυτό το λόγο καταχώρισε ειδοποίηση για πρόθεση ένστασης. Η νομική βάση τούτης είναι ανάλογη με εκείνη της αίτησης, ενώ προστίθεται και αριθμός νομοθετημάτων όπως· ο περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμος, Κεφ. 6, άρθρα 3 και 9, ο περί Δικαστηρίων Νόμος, Ν.14/60, άρθρα 31, 42 και 47 και το Σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας άρθρο
  5. Και σε αυτή την περίπτωση η ένσταση τυγχάνει υποστήριξης από ένορκο δήλωση την οποία ορκίζεται υπάλληλος της ενάγουσας. Δεν κρίνω σκόπιμο να επαναλάβω ό,τι αναφέρεται σε τούτη την ένορκο δήλωση, εφόσον σε μεγάλο βαθμό το περιεχόμενό της δεν είναι τίποτε άλλο από ανάλυση των λόγων ένστασης. Τούτοι οι λόγοι έχουν ως ακολούθως· «Α. Δεν πληρούνται οι εκ του νόμου προϋποθέσεις και/ή προϋποθέσεις που τάσσει η νομολογία για την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων. Β. Η ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση είναι ελλιπής και/ή ανεπαρκής και/η δεν μπορεί να υποστηρίξει την αίτηση και/ή την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων. Γ. Η μη επίδοση της μονομερής αίτησης και της ένορκης δήλωσης που την συνοδεύει ημερ. 30.04.2015 δεν μπορεί να δικαιολογήσει την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων. Δ. Η μη αναγραφή με κόκκινο μελάνι από τον πρωτοκολλητή η ένδειξη ανανέωσης του δεν μπορεί να δικαιολογήσει την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων. Ε. Οι ισχυριζόμενες στην αίτηση παραλείψεις και/ή η μη συμμόρφωση με την Δ.48 Θ 13 ή την Δ.4 Θ 1 αποτελούν απλή παρατυπία η οποία είναι θεραπεύσιμη σύμφωνα με την νομολογία και/ή δυνάμει της Δ.64 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και/ή το δικαστήριο μπορεί αυτεπάγγελτα να την θεραπεύσει. ΣΤ. Δεν τίθεται θέμα ερημοδικίας της αιτήτριας - εναγόμενης και/ή ούτε διασυνδέεται η παράλειψη με ερημοδικία της αιτήτριας καθότι ήδη έχει καταχωρηθεί σημείωμα εμφάνισης στα πλαίσια της αγωγής και υπερασπίζεται δια μέσου δικηγόρων στην αγωγή και/ή τίθεται θέμα παραπλάνησης της. Ζ. Τόσο η μονομερής αίτηση όσο και η ένορκη δήλωση που την συνοδεύει ημερ. 30.04.2015 στάληκαν με Φαξ στις 05.10.2015 και επιδόθηκαν στους δικηγόρους της στις 16.10.2015 και/ή αιτήτρια έλαβε γνώση του περιεχομένου τους και/ή δεν επηρεάζεται δυσμενώς. Περαιτέρω επιδόθηκε στην αιτήτρια το διάταγμα ανανέωσης του κλητηρίου το οποίο καλύπτει την μη αναγραφή με κόκκινο μελάνι στο κλητήριο την ένδειξη ανανέωσης του. Η. Οι αιτούμενες θεραπείες δεν δικαιολογούνται υπό τις περιστάσεις και/ή δεν θα ήταν ορθό και δίκαιο να επιτραπούν και/ή θα επιφέρουν στους Καθ' ών η αίτηση αδικία. Θ. Η παράλειψη της αναγραφής με κόκκινο μελάνι στο κλητήριο ένταλμα δεν επηρεάζει την εγκυρότητα της αγωγής αποτελεί απλά και μόνο παρατυπία που είναι θεραπεύσιμη και καλύπτεται από την Δ.
  6. Ι. Δεν προβάλλουν κανένα λόγο γιατί πρέπει να παραμεριστεί η επίδοση του διατάγματος ημερ. 14.05.2015, η επίδοση του ειδικώς οπισθογραφημένου κλητηρίου εντάλματος και το ειδικώς οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα και/ή στην ΕΔ που συνοδεύει την αίτηση παραμερισμού. Και δεν προσβάλλεται και/ή δεν στρέφονται εναντίον του διατάγματος ανανέωσης του κλητηρίου 14.05.2015 και ούτε αμφισβητούν τις προϋποθέσεις για την έκδοση του και/ή δεν προσβάλλουν ως λανθασμένη την επίδοση των εγγράφων στην αιτήτρια με τον τρόπο και/ή στο πρόσωπο που έγινε καθότι στην ΕΔ που συνοδεύει την αίτηση παραμερισμού αποδέχονται ως ορθή την επίδοση του κλητηρίου και του διατάγματος ημερ. 14.05.2015 στην Ελλάδα Ποιζίδου ως ορθή. Κ. Η αίτηση ημερ. 30.09.2015 για παραμερισμό είναι αντικανονική και/ή δεν συνάδει με τις προϋποθέσεις που τάσσει η Δ.16 Θ9 και/ή εφαρμοσμένη στην περίπτωση νομολογία και/ή πρέπει να απορριφθεί και/ή η εμφάνιση υπό διαμαρτυρία της αιτήτριας ημερ. 07.09.2015 έχει καταστεί ουσιαστικά άνευ όρων.» Τώρα, είμαι της γνώμης ότι δεν επιβάλλεται να παραθέσω εκείνο που αναφέρεται στην ένορκο δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση. Ο λόγος δια αυτό οφείλεται στο ότι δεν προσθέτει οιοδήποτε γεγονός πέραν εκείνων που διαπιστώνονται από το περιεχόμενο του δικαστικού φακέλου. Είναι βεβαίως αντιληπτό ότι σκοπός κάθε ενόρκου δηλώσεως είναι η παράθεση γεγονότων που δεν φαίνονται στο φάκελο του δικαστηρίου (βλ. Lord Jeans Ltd v. Orbit - Kazoulis Ltd

(2003)1Β Α.Α.Δ. 808, 814 με αναφορά στη Δ.48 κκ 1, 2 και 3). Στην προκείμενη περίπτωση από το περιεχόμενο του φακέλου του δικαστηρίου διαπιστώνονται τα ακόλουθα γεγονότα. Το κλητήριο ένταλμα καταχωρίστηκε την 30.04.
  1. Την 30.04.2015 η ενάγουσα (στη συνέχεια η καθ' ης η αίτηση) καταχώρισε αίτηση για παράταση χρόνου καταχώρισης αίτησης, αφενός και ανανέωση του χρόνου επίδοσης του κλητηρίου εντάλματος για περαιτέρω 6 μήνες, αφετέρου. Τούτη η αίτηση ορίστηκε την 14.05.2015, ότε και εκδόθηκε το αιτούμενο διάταγμα. Ακολούθως, την 26.08.2015 επιτεύχθηκε επίδοση σε σχέση με την εναγομένη 4 (στη συνέχεια η αιτήτρια). Η επίδοση έγινε στην Ελλάδα Ποζίδου, δηλαδή την ομνύουσα τη δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση. Από το περιεχόμενο του δικαστικού φακέλου και πάλιν διαπιστώνεται ότι τα έγγραφα που επιδόθηκαν στην προαναφερθείσα Ελλάδα Ποζίδου είναι το κλητήριο ένταλμα ημερομηνίας 30.04.2014 και το διάταγμα που εκδόθηκε την 14.05.
  2. Γεγονός είναι ότι από την ένορκο δήλωση του επιδότη, δήλωση η οποία βρίσκεται στο φάκελο του δικαστηρίου, διαπιστώνεται ότι δεν επιδόθηκε η αίτηση που οδήγησε στην έκδοση του διατάγματος ημερομηνίας 14.05.2015, δηλαδή η αίτηση για παράταση του χρόνου καταχώρισης αίτησης και ανανέωση του χρόνου επίδοσης του κλητηρίου εντάλματος. Περαιτέρω, την 07.09.2015 η αιτήτρια καταχώρισε σημείωμα εμφανίσεως υπό διαμαρτυρία. Παρεμβάλλω εδώ ότι η διαφορετική θέση της καθ' ης η αίτηση, δηλαδή πως το σημείωμα εμφανίσεως υπό διαμαρτυρία καταχωρίστηκε την 30.09.2015, δεν επιβεβαιώνεται από το περιεχόμενο του δικαστικού φακέλου και γι' αυτό και μόνο το λόγο απορρίπτεται. Εν κατακλείδι, μαζί με την υπό διαμαρτυρία εμφάνιση η αιτήτρια καταχώρισε και την επίδικη αίτηση. Εν ολίγοις, αίτηση και εμφάνιση καταχωρίστηκαν την ίδια ημέρα, δηλαδή 07.09.
  3. Πέραν των πιο πάνω, τα οποία δεν είναι τίποτα άλλο από προϊόντα του αταλάντευτου περιεχομένου του δικαστικού φακέλου, διαπιστώσεις γεννούνται και από το αναμφισβήτητο και αξιόπιστο περιεχόμενο της δήλωσης που συνοδεύει την ένσταση. Σύμφωνα με ό,τι εκεί αναφέρεται· μετά την καταχώριση της υπό διαμαρτυρία εμφανίσεως, συγκεκριμένα την 05.10.2015, οι συνήγοροι της καθ' ης η αίτηση απέστειλαν με τηλεομοιότυπο στους συνηγόρους της αιτήτριας την αίτηση ημερομηνίας 14.05.2015, δηλαδή για παράταση χρόνου καταχώρισης και ανανέωση του χρόνου επίδοσης του κλητηρίου εντάλματος. Απόδειξη τούτης της αποστολής είναι το τεκμήριο 1 στην ένσταση. Τέλος, τα ίδια έγγραφα, εν προκειμένω η αίτηση, επιδόθηκαν στους συνηγόρους της αιτήτριας την 16.10.
  4. Όλα τα ανωτέρω συνιστούν το πραγματικό πλαίσιο που διέπει την αίτηση. Η θέση της αιτήτριας αποκαλύπτεται δισυπόστατη. Εδράζεται εν προκειμένω στη Δ.48 κ.13 και Δ.4 κ.
  5. Είναι η θέση της πως οι περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικοί Κανονισμοί μεριμνούν πως παράλληλα με την επίδοση διατάγματος που εκδόθηκε μονομερώς, επιδίδεται και η αίτηση που οδήγησε στην έκδοση τούτου. Καταστρατήγηση του εν λόγω κανονισμού, υποστηρίζει η αιτήτρια, αποτελεί θεμελιώδη παρατυπία ικανή να ακυρώσει τη διαδικασία που εκπορεύεται από αυτή, εδώ την επίδοση του κλητηρίου εντάλματος. Προσθέτει δε ότι η Δ.4 επιβάλλει πως άμα την ανανέωση του χρόνου επίδοσης του κλητηρίου εντάλματος, τούτο σημειώνεται με κόκκινο μελάνι στο πρόσωπο του κλητηρίου. Εδώ δεν έγινε κάτι τέτοιο και είναι τούτο ένας πρόσθετος λόγος ακύρωσης της επίδοσης του κλητηρίου εντάλματος. Αντίθετη είναι η θέση της καθ' ης η αίτηση και για τα δύο θέματα. Σε δικανικό επίπεδο διατείνεται πως μη συμμόρφωση με τα ανωτέρω δεν είναι τίποτα άλλο από απλή παρατυπία που είναι θεραπεύσιμη και ανίκανη να ακυρώσει την επίδοση. Περαιτέρω, επικαλείται τα γεγονότα που ακολούθησαν την επίδοση, δηλαδή ότι απέστειλε την περί ου ο λόγος αίτηση στη συνέχεια και υποστηρίζει πως με αυτό τον τρόπο άρθηκε η παρατυπία. Παρεμβάλλω εδώ ότι η μεν αιτήτρια επικαλείται τα αναφερόμενα στην υπόθεση Consortia Europe Ltd v. Fregata Holdings Ltd, Πολ. Έφ. 387/11, ημερομηνίας 17.10.2014, η δε καθ' ης η αίτηση όσα αναφέρονται στην υπόθεση Alpha Bank Cyprus Ltd v. Si Senh Dau κ.α., Πολ. Έφ. Ε23/13 κ.α., ημερομηνίας 13.09.
  6. Όπως υποστηρίχθηκε και από τους δύο συνηγόρους, η σχετική νομολογία αποκαλύπτει διάσταση. Εν τούτοις, αμφότεροι κάλεσαν το δικαστήριο να ακολουθήσει την ατραπό που δεικνύει η νομολογία που έκαστος παρουσίασε στο δικαστήριο. Με όλο το σεβασμό στη θέση των συνηγόρων αλλά επί του προκειμένου δυσκολεύομαι να δω διάσταση στη σχετική νομολογία. Αν ορθά αντιλαμβάνομαι το δικανικό λόγο (ratio decidendi) των πιο πάνω υποθέσεων, η όποια διαφοροποίηση οφείλεται στον ευρωπαϊκό κανονισμό 1393/
  7. Ουδεμία όμως αμφιβολία υφίσταται ότι η Δ.48 κ.13 τυγχάνει εφαρμογής και οι διάδικοι οφείλουν να συμμορφώνονται με ό,τι εκεί προβλέπεται. Για του λόγου το ασφαλές υποδεικνύω ότι στην υπόθεση Consortia, πιο πάνω, λέχθηκε πως· «Όσον αφορά την παράβαση της Δ.48 θ.13, η οποία επιβάλλει την επίδοση ταυτόχρονα με το διάταγμα που εκδίδεται μετά από μονομερή αίτηση, και της ίδιας της μονομερούς αιτήσεως, μαζί με τη συνοδευτική ένορκη δήλωση της, το μόνο που οφείλεται να τονισθεί είναι ότι το λεκτικό της είναι σαφές και επιτακτικό και δεν χωρεί απόκλιση από αυτό ώστε η απόκλιση αυτή να θεωρείται θεραπεύσιμη κάτω από τη Δ.64 ως παρατυπία.» Στη δε Alpha Bank, πιο πάνω, την οποία επικαλείται η καθ' ης η αίτηση, υποδείχθηκε πως· «Κατά την κρίση μας η πιο πάνω πρόνοια των θεσμών, η οποία έτυχε ανάλυσης στην υπόθεση Earlsfield, ανωτέρω, τυγχάνει εφαρμογής στην παρούσα περίπτωση. Επομένως η αντίστοιχη κατάληξη του πρωτόδικου δικαστηρίου είναι ορθή.» Η διάσταση, αν διαπιστώνεται τέτοια, είναι στις επιπτώσεις της παράβασης, σε συνάρτηση όμως με τον ευρωπαϊκό κανονισμό που εκεί κρίθηκε πως διείπε το θέμα. Εξ ου και στην Alpha Bank λέχθηκε ότι· «Όμως εκεί που η Earlsfield Steel, ανωτέρω, διαφέρει, είναι ως προς τις επιπτώσεις. Εκεί τα θέματα κρίθηκαν αυστηρά με βάση διακρατική συμφωνία μεταξύ της Κυπριακής Δημοκρατίας και της Ουκρανίας, η οποία επικυρώθηκε με το Νόμο 8(ΙΙ)/
  8. Στην προκειμένη περίπτωση, τα θέματα θα πρέπει να κριθούν με βάση το πιο φιλελεύθερο πνεύμα του ΕΚ 1393/2007, όπως το έχουμε εξηγήσει πιο πάνω. Επομένως, εκείνο που διαφέρει εδώ είναι οι επιπτώσεις από τυχόν παραβάσεις.» Στη δοσμένη περίπτωση το θεσμικό πλαίσιο που διέπει το ζήτημα δεν είναι οιοσδήποτε ευρωπαϊκός κανονισμός ή σύμβαση. Η όλη διαδικασία ελέγχεται από το ημεδαπό θεσμικό πλαίσιο, εν προκειμένω τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας. Συνάγεται ότι ο λόγος της υπόθεσης Consortia είναι ισχυρός και ακριβής. Επιπλέον επιβεβαιώνεται και από το λόγο της υπόθεσης Earlsfield Steel Ltd ν. Join Stock Company
(2009)1Β Α.Α.Δ. 1350, 1355 όπου υποδείχθηκε ότι· «Δύο είναι τα ερωτήματα που τίθενται. Το πρώτο είναι, ποια ακριβώς έγγραφα είχαν υποχρέωση να επιδώσουν οι Εφεσείοντες και το δεύτερο κατά πόσο η υποχρέωση τους να μεταφράσουν επεκτείνεται σε όλα τα έγγραφα που ζήτησαν να επιδοθούν ή μόνο σε εκείνα στα οποία είχαν υποχρέωση να επιδώσουν. ......... Κατά την άποψή μας η απάντηση στο πρώτο ερώτημα είναι απλή και δίδεται τόσο από το ίδιο το Διάταγμα όσο και από τη Δ.48, θ.13 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. ......... Πέραν τούτου η νομική υποχρέωση προκύπτει και από τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας. Αναφορικά με την μονομερή αίτηση ημερ. 14.12.05 η Δ.48 θ.13 προβλέπει ότι:- «13. Όποτε επιδίδεται δυνάμει των παρόντων Κανονισμών διάταγμα που εκδόθηκε μετά από μονομερή αίτηση, επιδίδεται ταυτόχρονα και η μονομερής αίτηση μαζί με την ένορκο δήλωση που τυχόν τη συνόδευσε.» Επομένως, η μονομερής αίτηση και ένορκη δήλωση που τη συνόδευε ορθώς είχαν συμπεριληφθεί στα έγγραφα που είχαν αποσταλεί για επίδοση.» Απ' όλα τα πιο πάνω καθίσταται, μου φαίνεται, σαφές, πως τα διαλαμβανόμενα στη Δ.48 κ.13 δεν ατόνησαν και ούτε ακυρώθηκαν. Συνιστά υποχρέωση του διαδίκου που επιδίδει διάταγμα που εξασφαλίστηκε ex parte, να επιδώσει και την αίτηση που προηγήθηκε, εφόσον μόνο με αυτό τον τρόπο επιτυγχάνεται επαρκής πληροφόρηση της άλλης πλευράς και ισότητα των όπλων και βεβαίως, προάγεται η ορθή απονομή της δικαιοσύνης. Απόκρυψη στοιχείων και νομικίστικη εξασφάλιση πλεονεκτήματος, δεν έχει θέση στη σύγχρονη αντίληψη του δικαίου, που θέλει τους διαδίκους να επωμίζονται υποχρέωση ακριβοδίκαιης αποκάλυψης, ώστε να υποβοηθούν το έργο του δικαστηρίου στην προσπάθεια εξακρίβωσης της αλήθειας. Παράλειψη εκπλήρωσης της υποχρέωσης που επιβάλλει ο κ.13 της Δ.48 δεν αποτελεί απλή παρατυπία, ως εισηγείται η καθ' ης η αίτηση, αλλά θεμελιώδη παράβαση που θέλει το δικονομικό οικοδόμημα που κτίζεται τοιουτοτρόπως να είναι χάρτινος πύργος υποκείμενος σε απόρριψη στο πρώτο φύσημα του ανέμου. Αυτό επιβεβαιώνεται από τα αναφερόμενα τόσο στην Consortia όσο και στην Alpha Bank. Ούτε βεβαίως οι ετεροχρονισμένες ενέργειες της καθ' ης η αίτηση είναι ικανές να άρουν την παρατυπία. Εν πρώτοις μπορεί να ειπωθεί ότι οι εν λόγω ενέργειες, δηλαδή η εκ των υστέρων επίδοση, ως προσπάθεια άρσης της παρατυπίας, διεξήχθηκαν έξω από το πλαίσιο της δίκης και χωρίς σχετική διαταγή του δικαστηρίου. Δεν πρέπει να συγχύζει το γεγονός ότι το αντικείμενο που εδώ απασχολεί είναι επίδοση εγγράφου. Αν η προηγηθείσα ενέργεια είναι παράτυπη, άρση τούτης της παρατυπίας επιτυγχάνεται μόνο κατόπιν άδειας του δικαστηρίου, πλην εξαιρετικών περιπτώσεων που η παρατυπία κρίνεται ήσσονος σημασίας (βλ. Karl Heinz Wunderlich κ.α. ν. Παναγιώτου
(1999)1Α ΑΑΔ 366 και ANS Secretaries Ltd v. Orianda Management FZ LLC, ECLI:CY:AD:2014:A458, Πολ. Έφ. 362/09, ημερομηνίας 03.07.2014). Έτι όμως περισσότερο σημαντικό είναι και το εξής· πως εξυπηρετείται η ενημέρωση της αιτήτριας για το διάταγμα που είχε προηγηθεί, με ετεροχρονισμένη επίδοση τούτου; Όπως έχει προαναφερθεί σκοπός του κ.13 της Δ.48, είναι η πλήρης αποκάλυψη, ώστε προτού ο διάδικος προωθήσει οιονδήποτε διάβημα να έχει γνώση όσων έχουν προηγηθεί. Ομολογώ ότι δεν αντιλαμβάνομαι πως επιτυγχάνεται τούτο με εκ των υστέρων επίδοση των σχετικών εγγράφων. Η αιτήτρια έχει ήδη προωθήσει την αίτησή της και σε αυτή δεν συμπεριλαμβάνεται οιαδήποτε αμφισβήτηση του διατάγματος ημερομηνίας 14.05.2015. Όχι γιατί δεν επιθυμούσε τέτοια αμφισβήτηση, αλλά επειδή δεν είχε όλα τα στοιχεία λόγω του ότι δεν της επιδόθηκαν στον κατάλληλο χρόνο. Αποκαλύπτεται συνεπώς ότι η ετεροχρονισμένη επίδοση είναι μάταια, ή τουλάχιστον ανίκανη να αναστρέψει τις επιπτώσεις της παρατυπίας που είναι θεμελιώδης. Για όλους τους πιο πάνω λόγους κρίνω πως μη συμμόρφωση με τα αναφερόμενα στον κ.13 της Δ.48 συνιστά θεμελιώδη παράβαση που επιφέρει ακύρωση της επίδοσης του κλητηρίου εντάλματος. Εν όψει των πιο πάνω κρίνω πως δεν χρειάζεται να ειπωθεί οτιδήποτε περαιτέρω. Εν τούτοις εφόσον πάντα υπάρχει η πιθανότητα ακύρωσης της απόφασης σε δεύτερο βαθμό, κρίνω ορθό να σχολιάσω, έστω εν συντομία, και τον άλλο λόγο που επικαλείται η αιτήτρια. Δεν παραγνωρίζω τις διατάξεις του κ.1 της Δ.4 και δη ότι άμα την ανανέωση του χρόνου επίδοσης του κλητηρίου εντάλματος· «.. the writ shall in such case be marked in red ink by the registrar with the words "Renewed by order dated . the day of .", or words to the like effect;». Στην υπό κρίση περίπτωση δεν χωρεί αμφιβολία ότι το κλητήριο ένταλμα δεν έτυχε ανάλογου χαρακτηρισμού. Αν ορθά αντιλαμβάνομαι τα πράγματα, σκοπός τοποθέτησης τέτοιας επιγραφής, είναι ακριβώς η πληροφόρηση του παραλήπτη του κλητηρίου, δηλαδή κάθε εναγομένου που τον αφορά, ότι τούτο έχει τύχει ανανέωσης. Με αυτό τον τρόπο εφιστάται η προσοχή του τελευταίου σε ένα μείζων δικονομικό γεγονός, ώστε αν ήθελε να εξετάσει τι χρείη ποιείν. Δεν διαλανθάνει όμως την προσοχή μου και ο κ.2 της Δ.4 ο οποίος ούτως ή άλλως επιβάλλει επίδοση αυτού ακριβώς του διατάγματος ανανέωσης. Εν ολίγοις, συνιστά δεύτερο, και πιθανότατα εγκυρότερο, μέσο γνωστοποίησης του ότι έχει ανανεωθεί το κλητήριο ένταλμα. Υπό το φως όλων των ανωτέρω καταλήγω ότι αν αυτή και μόνο η παράλειψη ήταν η πλημμέλεια της καθ' ης η αίτηση, εφαρμογής θα τύγχανε ο λόγος της υπόθεσης A.N.S Secretaries Ltd, πιο πάνω, όπου η παράλειψη σφράγισης του κλητηρίου εντάλματος με ανάγλυφη σφραγίδα, συμφώνως του κ.12 της Δ.2, κρίθηκε επουσιώδης παρατυπία, δυνάμενη μάλιστα να αρθεί αυτοβούλως από το δικαστήριο και δίχως να προηγηθεί σχετική αίτηση. Καταλήγω συνεπώς ότι η αποτυχία της καθ' ης η αίτηση να συμμορφωθεί με τα αναφερόμενα στον κ.1 της Δ.4 δεν θα είχε οιανδήποτε επίπτωση στην τύχη της επίδοσης. Εν τούτοις, λόγω καταστρατήγησης του κ.13 της Δ.48, καταλήγω ότι το αιτούμενο διάταγμα υπό διακριτικό στοιχείο Α είναι δικαιολογημένο και ως εκ τούτου εκδίδεται. Τα έξοδα της επίδικης διαδικασίας, ως θα υπολογιστούν από τον πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ της αιτήτριας και εναντίον της καθ' ης η αίτηση. (Υπ)...................................... Λ.Α. Παντελή, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΔ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.