Χριστάκης Ιακωβίδης ως Διαχειριστής της περιουσίας του πτωχεύσαντα Λάμπρου Ξενή ν. Ιωσήφ Βραχίμη, Αρ. Αγωγής: 3757/08, 29/2/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2016:A136 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ν. Γ. Σάντη, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 3757/08 Μεταξύ: Λάμπρου Ξενή Ενάγοντα και Ιωσήφ Βραχίμη Εναγομένου Ως Τροποποιήθηκε Δυνάμει Διατάγματος Δικαστηρίου ημερομηνίας 08/10/2014 Χριστάκης Ιακωβίδης ως Διαχειριστής της περιουσίας του πτωχεύσαντα Λάμπρου Ξενή Ενάγοντα και Ιωσήφ Βραχίμη Εναγομένου Ημερομηνία: 29 Φεβρουαρίου,
- ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τον Ενάγοντα: Ο κ. Μ. Ορφανίδης, για Ορφανίδης, Χριστοφίδης & Συνεργάτες ΔΕΠΕ (Δ.Θ.420). Για τον Εναγόμενο: Οι κ.κ. Α. Μαρκίδης και Ν. Μακρίδης, για Μαρκίδης, Μαρκίδης & Σία ΔΕΠΕ (Δ.Θ.57) και για Δράκος & Ευθυμίου ΔΕΠΕ (Δ.Θ.95). ΑΠΟΦΑΣΗ Ο ενάγων απαιτεί από τον εναγόμενο ποσό ύψους €953.870,46, με τόκο προς 12% επί του εκάστοτε οφειλόμενου ποσού μέχρι εξοφλήσεως. Αποτελεί εκδοχή του ενάγοντα πως το 2007, ο εναγόμενος εμφανίστηκε (στον ενάγοντα) ως άτομο με επενδυτικές διασυνδέσεις στο εξωτερικό. Ο ενάγων είχε τότε εταιρεία δικών του συμφερόντων με την ονομασία The Scanner Unit Home Investments Limited που ήταν και η ιδιοκτήτρια συγκεκριμένου παραθαλάσσιου ακινήτου στην Πύλα, ως το Τεκμήριο 1 («το ακίνητο»). Η εταιρεία αυτή εκπόνησε κατά τον ουσιώδη χρόνο αρχιτεκτονικά σχέδια για ανέγερση οικιστικού συγκροτήματος στο εν λόγω ακίνητο με την ονομασία «Touch Blue», έχοντας προς τούτο εξασφαλίσει και τη σχετική πολεοδομική άδεια (Τεκμήριο 2). Αρχιτέκτονας του έργου ήταν ο Φίλιππος Φιλίππου (Τεκμήριο 3). Τον Ιανουάριο 2007, ο ενάγων πώλησε τις μετοχές του στην εταιρεία The Scanner Unit Home Investments Limited προς την εταιρεία Irostratos Limited, στην οποία ο εναγόμενος εμφανιζόταν ως καταπιστευματοδόχος ξένων επενδυτών (Τεκμήριο 4). Άλλη εταιρεία συμφερόντων του ενάγοντα (The Scanner Unit Home Constructions Company Limited), ανέλαβε με ξεχωριστή συμφωνία τις οικοδομικές εργασίες για το έργο Touch Blue, ενώ με άλλη συμφωνία, η εταιρεία αυτή αγόρασε και μία εκ των υπό ανέγερση κατοικιών στο ίδιο έργο. Τα πράγματα δεν κατέληξαν ως υπολόγιζαν οι συμβαλλόμενοι με παρεπόμενο οι διαφορές τους να οδηγηθούν στα δικαστήρια. Στο πλαίσιο αυτό και δη στην αγωγή 2852/09 ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας μεταξύ The Scanner Unit Home Constructions Company Limited και Touch Blue Residences Limited (βλ. Τεκμήριο 5), επιδικάστηκε υπέρ των εναγόντων και εναντίον των εναγομένων ποσό €35.000, ως αποζημίωση για μη παράδοση κατοχής της κατοικίας από τους εναγόμενους προς τους ενάγοντες με βάση το προς τούτο συμφωνητικό έγγραφο ημερομηνίας 17.1.07 (βλ. Τεκμήριο 5). Ο εναγόμενος για να είναι βέβαιος ότι θα εκδιδόταν η άδεια οικοδομής του έργου Touch Blue, ζήτησε από τον ενάγοντα όπως ποσό ύψους ΛΚ.1.000.000 (ανήκων στον ενάγοντα), το κρατά ο εναγόμενος ως καταπιστευματοδόχος του ενάγοντα για να είναι σίγουρος (ο εναγόμενος), πως ο ενάγων θα βοηθούσε στην έκδοση της σχετικής άδειας οικοδομής. Επί τούτω, ο εναγόμενος υπέγραψε στις 17.1.07 έγγραφο τιτλοφορούμενο «Δήλωση/Αναγνώριση» (βλ. Τεκμήριο 6), με το εξής περιεχόμενο (που παρατίθεται ως έχει): «Εγώ ο κάτωθι υπογεγραμμένος ΙΩΣΗΦ ΒΡΑΧΙΜΗΣ, Α.Δ.Τ. 646202 εκ Λευκωσίας δηλώνω και αναγνωρίζω ότι κρατώ ως εμπιστευματοδόχος για λογαριασμό και εκ μέρους του κ. Λάμπρου Ξενή, α.δ.τ.721104 εκ Λάρνακας το ποσό των ΛΚ.1.000.000,00σ (ένα εκατομμύριο λίρες Κύπρου). Το ανωτέρω ποσό θα το καταβάλω στον κ. Λάμπρο Ξενή και/ή οιονδήποτε πρόσωπο αυτός που υποδείξει μετά που ο Αρχιτέκτονας κ Τελέσφορος Καλακουτής εγκρίνει γραπτώς τα Αρχιτεκτονικά Σχέδια/Τεχνικές Προδιαγραφές που ετοίμασε ο Αρχιτέκτονας κ. Φίλιππος Φιλίππου για την ανέγερση 15 κατοικιών εντός του ακινήτου με αρ. εγγραφής αρ. 6039 ΣΤΟ Χωρίο Πύλα και για τις οποίες έχει ήδη εκδοθεί Πολεοδομική άδεια με αρ. ΛΑΡ/01312/
- Σε περίπτωση μη καταβολής του θα φέρει τόκο 12% ετησίως από την ημέρα που θα καταστεί πληρωτέο μέχρι εξόφλησης. Ο εναγόμενος ήθελε να διορίσει τον αρχιτέκτονα Τελέσφορο Καλακουτή για να ελέγξει και εγκρίνει τα αρχιτεκτονικά σχέδια. Σε μεταγενέστερο στάδιο (και όταν προφανώς τα αρχιτεκτονικά σχέδια εγκρίθηκαν είτε από τον αρχιτέκτονα Τελέσφορο Καλακουτή είτε από τον εναγόμενο), ο τελευταίος ως διευθυντής της εταιρείας Touch Blue Residences Limited (ως είχε μετονομαστεί επέκεινα η εταιρεία The Scanner Unit Home Investments Limited), κατέθεσαν στην Επαρχιακή Διοίκηση Λάρνακας με τον αρχιτέκτονα του έργου Φίλιππο Φιλίππου τα σχέδια για έκδοση οικοδομικής άδειας, ως το Τεκμήριο 7, με την άδεια οικοδομής να εκδίδεται το Μάρτιο
- Το έργο Touch Blue ολοκληρώθηκε στην ολότητα του, πλην της κατοικίας που αγοράστηκε από την εταιρεία The Scanner Unit Home Constructions Company Limited και η οποία παραμένει ημιτελής μέχρι σήμερα. Από την 31.1.07 - δηλαδή δύο εβδομάδες μετά την υπογραφή της Δήλωσης/Αναγνώρισης (Τεκμήριο 6) - ο εναγόμενος άρχισε να καταβάλλει χρήματα έναντι του ποσού των ΛΚ.1.000.000 (που ο εναγόμενος κρατούσε πάντα για λογαριασμό του ενάγοντα), κατόπιν οδηγιών του τελευταίου, με τις πληρωμές αυτές να διοχετεύονται σε πρόσωπα που υποδείκνυε ο ενάγων στον εναγόμενο. Το συνολικό ποσό που πλήρωσε ο εναγόμενος έναντι του ποσού των ΛΚ.1.000.000, ανέρχεται σε ΛΚ.416.900,00, ως αναλύεται στην Κατάσταση Πληρωμών ημερομηνίας 27.10.15 (Τεκμήριο 8). Η τελευταία πληρωμή έγινε την 31.1.08, με τον ενάγοντα να επιχειρεί έκτοτε, πλειστάκις, την αποπληρωμή του υπόλοιπου ποσού (ύψους ΛΚ.583.100,00, πλέον τόκο προς 12%), κάτι όμως που δεν κατορθώθηκε να επιτευχθεί, με συνεπόμενο την καταχώριση της παρούσας αγωγής την 27.6.
- Ο εναγόμενος προτάσσει ότι, όντως, κρατούσε το ποσό των ΛΚ.1.000.000, ως επίτροπος εμπιστεύματος του ενάγοντα και πως θα κατέβαλλε το ποσό σε αυτόν ή σε οποιοδήποτε πρόσωπο του υπεδείκνυε ο ενάγων, αν τούτος εκπλήρωνε την προϋπόθεση στη Δήλωση/ Αναγνώριση (Τεκμήριο 6), για γραπτή έγκριση από τον αρχιτέκτονα Τελέσφορο Καλακουτή των αρχιτεκτονικών σχεδίων/τεχνικών προδιαγραφών που είχε ετοιμάσει ο αρχιτέκτονας Φίλιππος Φιλίππου (εν σχέσει με το έργο Touch Blue). Δίχως πολλά, λέγει ο εναγόμενος, η προϋπόθεση τούτη ουδέποτε ικανοποιήθηκε και άρα δεν είναι δυνατόν να υποβάλλεται νόμιμη αξίωση εναντίον του για ό,τι είναι που περιλαμβάνεται στην επίδικη Δήλωση/Αναγνώριση (Τεκμήριο 6). Ο εναγόμενος, μετά από επιμονή του ενάγοντα, κατέβαλε προς αυτόν (ή προς τρίτα άτομα που υπέδειξε ο ενάγων) - εντός πάντοτε του συζητούμενου πλαισίου - συνολικό ποσό ΛΚ.754.230,00 (€1.288.224), χαριστικώς και καταχρηστικώς με σκοπό την υποβοήθηση του ενάγοντα να συμπληρώσει το έργο Touch Blue. Ο εναγόμενος εξακολουθεί να έχει στην κατοχή του το υπόλοιπο ποσό εκ ΛΚ.245.770 (€419.775,00), το οποίο τούτος θα κρατεί μέχρι την πρέπουσα τήρηση των όρων που συμφωνήθηκαν στην επίδικη Δήλωση/Αναγνώριση (Τεκμήριο 6). Για να στοιχειοθετήσει την απαίτηση, ο ενάγων προσέφερε τη δική του ένορκη μαρτυρία, ενώ για να επιρρώσει την υπεράσπιση του, ομοίως έπραξε και ο εναγόμενος καταθέτοντας ενόρκως χωρίς να κληθούν οποιοιδήποτε άλλοι μάρτυρες. Ο Λάμπρος Ξενή (ΜΕ1), αναφέρθηκε στην υπογραφή της Δήλωσης/ Αναγνώρισης (Τεκμήριο 6) από τον εναγόμενο, επεξηγώντας τους λόγους πίσω από την, κατά τον ίδιον, απολύτως νόμιμη και εκούσια αυτή πράξη, παρέχοντας και λεπτομέρειες περί της επίδικης αξίωσης και του τελικώς οφειλόμενου σε αυτόν ποσού από τον εναγόμενο. Ο Ιωσήφ Βραχίμης (ΜΥ1), περιέγραψε τη γνωριμία του με τον εναγόμενο και τις περιστάσεις που οδήγησαν στην υπογραφή της Δήλωσης/ Αναγνώρισης (Τεκμήριο 6). Διασαφήνισε, ανάμεσα σε άλλα, ότι ο κρίσιμος όρος στη Δήλωση/Αναγνώριση (Τεκμήριο 6), ουδέποτε ικανοποιήθηκε από τον εναγόμενο, γεγονός που αποδομεί κατά τα άλλα το σύνολο της αξίωσης. Αμφότεροι οι μάρτυρες παρέπεμψαν κατά τη μαρτυρία τους σε έγγραφα που κατατέθηκαν ή βρίσκονταν ήδη κατατεθειμένα ως τεκμήρια στη δίκη. Στις αγορεύσεις, οι ευπαίδευτοι δικηγόροι υποστήριξαν ότι η μαρτυρία δεν μπορεί παρά να οδηγήσει σε αποδοχή των αντίστοιχων θέσεων που προώθησαν. Διεξήλθα και αποτίμησα την επιχειρηματολογία των συνηγόρων και την παρουσιασθείσα γραπτή και προφορική μαρτυρία. Όλες οι περικοπές από τα πρακτικά ή τις γραπτές αγορεύσεις των μερών αποτυπώνονται στην παρούσα αυτούσιες χωρίς επέμβαση είτε στη σύνταξη είτε στην ορθογραφία. Μέσα στη ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης παρακολούθησα και άκουσα με την ίδια προσοχή και υπομονή αμφότερους τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον μου, αξιολογώντας τη μαρτυρία τους με πλήρη επίγνωση πως η αξιοπιστία εκτιμάται αποσυναρτημένα επιπέδου απόδειξης. Έθεσα ως δείκτη, μεταξύ άλλων, το διαδικαστικό στάδιο από το οποίο ανέκυψε η μαρτυρία αυτή, την πηγή και το κύρος των γνώσεων των μαρτύρων (στο βαθμό που τούτες αφορούσαν στο αντικείμενο της μαρτυρίας τους), την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος ή προκατάληψης τους στην υπόθεση, τις ευκαιρίες που είχαν να αντιληφθούν τα διαδραματιζόμενα, τη μνήμη και τους λόγους που είχαν να θυμούνται ή να πιστεύουν αυτά περί των οποίων κατέθεταν, τη σαφήνεια και αμεσότητα των απαντήσεων τους, την ύπαρξη σε αυτές υπερβολών ή ουσιαστικών ανακολουθιών και αντιφάσεων (σε συγκριτική αντιπαραβολή με τις μικροαντιφάσεις), τις τυχόν προηγούμενες γραπτές ή προφορικές ασυνεπείς ή αντιφατικές τους δηλώσεις, την ειλικρίνεια τους και τον τρόπο αφήγησης των γεγονότων, το φυσικό ή αφύσικο των αντιδράσεων τους στο εδώλιο του μάρτυρα και τη γενικότερη ιδιοσυγκρασία που εκδήλωναν ενώ έδιναν μαρτυρία. Ήμουν εξαιρετικά προσεκτικός στο να μην αποδώσω υπέρμετρη βαρύτητα στα εξωτερικά γνωρίσματα της συμπεριφοράς τους, αντιλαμβανόμενος ότι κάτι τέτοιο ενδεχομένως να ενέχει κινδύνους (βλ. κατ' αναλογίαν, Νικολάου ν Παπαϊωάννου
(2011)1(Γ) ΑΑΔ 1797, 1806), εφόσον δεν είναι σπάνιο κάποιοι μάρτυρες να είναι ιδιαίτερα ικανοί στο να αντανακλούν μια τελείως διαφορετική εικόνα από εκείνη που πραγματικώς τους χαρακτηρίζει (βλ. κατ' αναλογίαν, Χριστοφή ν Ζαχαριάδη
(2002)1(Α) ΑΑΔ 401, 406), μα και διότι κάποιες συμπεριφορές στο εδώλιο μπορεί να εκπηγάζουν από πλειάδα αιτιών χωρίς κατ' ανάγκην τούτες να εκπορεύονται από διάθεση ψεύδους ή παραπλάνησης (βλ. κατ' αναλογίαν, Χρίστου ν Ηροδότου και Άλλων
(2008)1(Α) ΑΑΔ 676, 685). Σε αντίθεση με την θετική εντύπωση που μου δημιούργησε ο εναγόμενος (και σε αυτόν θα επιστρέψω κατοπινά), ο ενάγων μού προξένησε αρνητική εντύπωση στο εδώλιο του μάρτυρα. Διευκρινίζω. Ο Λάμπρος Ξενή (ΜΕ1), δεν απαντούσε με αμεσότητα και ήταν διστακτικός στην παράθεση των απαντήσεων του, ιδιαίτερα σε σχέση με την πηγή προέλευσης του ποσού των ΛΚ.1.000.000, την όποια συνάρτηση υπήρχε μεταξύ της Δήλωσης/Αναγνώρισης (Τεκμήριο 6), με το έργο Touch Blue και τη συμφωνία που το αφορούσε (Τεκμήριο 13), καθώς και για την υποτιθέμενη (αλλά τόσο κρίσιμη για τα επίδικα θέματα) έγκριση των αρχιτεκτονικών σχεδίων και τεχνικών προδιαγραφών από τον αρχιτέκτονα Τελέσφορο Καλακουτή. Σε ό,τι μάλιστα αφορά στην τελευταία αυτή θεματική (περί εγκρίσεως των αρχιτεκτονικών σχεδίων/τεχνικών προδιαγραφών), ο μάρτυς, υπεκφεύγοντας φανερώς κατά την αντεξέταση (και με χαρακτηριστική ανειλικρίνεια λυπούμαι να πω), δεν απαντούσε (μολονότι ρωτήθηκε πολύ δίκαια και με σαφήνεια από τον κ. Μαρκίδη για την πτυχή αυτή), για το κατά πόσο ο Τελέσφορος Καλακουτής ενέκρινε τα επίδικα αρχιτεκτονικά σχέδια/ τεχνικές προδιαγραφές, λέγοντας ο μάρτυς (για παράδειγμα), πως «Δεν ήταν θέμα δικό μου να εργοδοτήσω τον κύριο Καλακουτή» και για να καταλήξει ότι «Από την ώρα και τη στιγμή που ο κύριος Φιλίππου υπέβαλε τα σχέδια και από την ώρα και τη στιγμή που μας καταβλήθηκε ποσό από το ένα εκατομμύριο, σημαίνει οποιοσδήποτε όρος έπαψε να υπάρχει». Αντιληπτή, θεωρώ, αναδεικνύεται η υπεκφυγή του μάρτυρα. Εκτός όμως της έκφανσης που συζητούμε (για την έγκριση ή όχι των αρχιτεκτονικών σχεδίων/προδιαγραφών), υπάρχει ακόμη μια πτυχή που διόλου μπορεί να παραγνωριστεί. Τούτη αφορά στη θέση του μάρτυρα περί κατ' ουσίαν εξαΰλωσης (ή τερματισμού) τής συγκεκριμένης προϋπόθεσης για έγκριση των αρχιτεκτονικών σχεδίων και των τεχνικών προδιαγραφών από τον αρχιτέκτονα Τελέσφορο Καλακουτή στη Δήλωση/Αναγνώριση (Τεκμήριο 6). Ένας ισχυρισμός, που συγκρούεται καθέτως και ουσιωδώς με το αντίστοιχο περιεχόμενο της Έκθεσης Απαίτησης στην οποία ο ενάγων-μάρτυς προτάσσει το περιεχόμενο της εν λόγω Δήλωσης/Αναγνώρισης (Τεκμήριο 6), ως τη βάση αγωγής εναντίον του εναγόμενου, καταγράφοντας μάλιστα στο δικόγραφο (στην παράγραφο 5) - που ως εκ παραδρομής, προφανώς, τιτλοφορείται «Κλητήριο Γενικώς Οπισθογραφημένον (Order 2r.6)», δίχως όμως τούτο να επηρεάζει την ουσία των εδώ δικονομικών πραγμάτων ή τα δικαιώματα του εναγόμενου - πως «. η προϋπόθεση η οποία αναφέρετο εις τη παράγραφο 3 ανωτέρω αναφερόμενο Έγγραφο ικανοποιήθηκε πλήρως και ο Εναγόμενος άρχισε τη σταδιακή καταβολή του εις τη παράγραφο 1 ανωτέρω αναφερομένου ποσού εις τον Ενάγοντα.». Το ασυνταύτιστο αυτό μεταξύ της προφορικής μαρτυρίας του ενάγοντα και του υπό αναφορά δικογράφου (πάντα υπό τις περιστάσεις που περιγράφονται), δεν μπορεί παρά να ταξινομηθεί ως ενδεικτικό αναξιοπιστίας του μάρτυρα (βλ. κατ' αναλογίαν, S Pavlou & Sons Constructions Ltd και Άλλου ν Θεοδώρου, ΠΕ 199/10, ημ. 6.7.15). Δεν είναι όμως μόνο αυτά. Ο μάρτυς κατά την κυρίως εξέταση, αναφερόμενος στην περί ης ο λόγος προϋπόθεση στη Δήλωση/Αναγνώριση (Τεκμήριο 6), είπε πως τα αρχιτεκτονικά σχέδια/ τεχνικές προδιαγραφές «.εγκρίθηκαν είτε από τον κ. Καλακουτή, είτε από τον κ. Βραχίμη στις 20/2/2007.», προφανώς για να πείσει πως η επίδικη προϋπόθεση ικανοποιήθηκε (ως διατείνεται εξάλλου και στην παράγραφο 5 της Έκθεσης Απαίτησης). Αφήνοντας κατά μέρος το γεγονός ότι και από αυτή την τοποθέτηση του μάρτυρα προκύπτει έτερη αντιφατικότητα συγκρινόμενη με τις άλλες τοποθετήσεις του επί του ίδιου ζητήματος (μια και προβάλλει την έγκριση των αρχιτεκτονικών σχεδίων/τεχνικών προδιαγραφών, παρόλο που (ο μάρτυς) ισχυρίστηκε πως ο οποιοσδήποτε όρος στη Δήλωση/Αναγνώριση (Τεκμήριο 6), έπαυσε να ισχύει αφού ο αρχιτέκτονας Φίλιππος Φιλίππου είχε υποβάλει τα σχέδια και «. μας καταβλήθηκε ποσό από το ένα εκατομμύριο .» (άρα ενδεχομένως ο όρος αυτός να έπαυσε να υπέχει δεσμευτικής δυναμικής και για τούτο το λόγο, που δεν είχε αναφέρει ξανά ο μάρτυς μόλο που είχε την ευκαιρία) - παρατηρεί κανείς ότι ο μάρτυς ανέδειξε (για άλλη μια φορά), ζητήματα που εκπίπτουν των δικογραφημένων του θέσεων. Τούτο, επειδή, προέταξε ως ουσιώδη μεταβλητή, την έγκριση των αρχιτεκτονικών σχεδίων/τεχνικών προδιαγραφών από τον εναγόμενο, κάτι που δεν περιέχεται ως όρος ή ως προϋπόθεση στη Δήλωση/Αναγνώριση (Τεκμήριο 6) και βεβαίως μήτε και στην Έκθεση Απαίτησης, προσκρούοντας περαιτέρω και στον κανόνα που απαγορεύει την παράθεση/αξιολόγηση εξωγενούς μαρτυρίας σε έγγραφα στην απουσία (όπως εδώ), ένταξης της περίπτωσης σε μια από τις αναγνωρισμένες νομολογιακές εξαιρέσεις του καλώς εμπεδωμένου αυτού αποδεικτικού κανόνα (βλ. κατ' αναλογίαν, Μουή ν Ιωάννου
(2012)1(Β) ΑΑΔ 1540, Polykarpou ν Polykarpou and Others
(1982)1 CLR 182). Το γεγονός πως στις 24.11.08, ο ενάγων απέστειλε στον Τελέσφορο Καλακουτή την επιστολή-Τεκμήριο 15, διά της οποίας τον πληροφορούσε ότι (ο ίδιος ο ενάγων) ενέκρινε τα αρχιτεκτονικά σχέδια και τεχνικές προδιαγραφές που ετοίμασε ο αρχιτέκτονας Φίλιππος Φιλίππου, δεν αλλάζει την ουσία του πράγματος ούτε και μεταβάλλει καθ' οιονδήποτε τρόπο τα συμφωνηθέντα μεταξύ των διαδίκων στην υπό αναφορά Δήλωση/Αναγνώριση (Τεκμήριο 6), χώρια βεβαίως από το γεγονός πως ο ενάγων διατύπωσε τη θέση στην επιστολή αυτή, πως «. η έγκριση γίνεται άνευ βλάβης της θέσης μου ότι η εν λόγω έγκριση δεν απαιτείτο και ούτε ήτο προϋπόθεση δια να εγκρίνεται εσείς τα ρηθέντα Αρχιτεκτονιικά Σχέδια/Τεχνικές Προδιαγραφές». Καθαρό επομένως και εδώ το οξύμωρο και αντιφατικό των θέσεων του μάρτυρα. Η αποτύπωση στην υπό αναφορά επιστολή (Τεκμήριο 15) τού γεγονότος ότι η έγκριση παραχωρείτο άνευ βλάβης δεν έγινε στο πλαίσιο οποιασδήποτε προσπάθειας συμβιβασμού της διαφοράς του ενάγοντα με τον εναγόμενο ή με οποιοδήποτε τρίτο και ως εκ τούτου (και για ό,τι αξίζει), η μαρτυρία αυτή είναι αποδεκτή και αξιολογήσιμη (βλ. κατ' αναλογίαν, Property Alliance Group Limited ν The Royal Bank of Scotland Plc
(2015)EWHC Ch 1557). Υπάρχει και κάτι άλλο που αφορά εν προκειμένω στην πειστικότητα της εκδοχής που προώθησε ο ενάγων (και όχι στην αξιοπιστία του ως μάρτυρα). Τούτο, δεν είναι άλλο από το γεγονός πως δεν παρουσίασε πρωτογενή ή άλλη αποδεκτή και πειστική μαρτυρία που να αποδεικνύει (ή έστω να καταδεικνύει), ότι ο αρχιτέκτονας Τελέσφορος Καλακουτής είχε εγκρίνει γραπτώς τα επίδικα αρχιτεκτονικά σχέδια/τεχνικές προδιαγραφές ως ο σχετικός όρος στη Δήλωση/Αναγνώριση (Τεκμήριο 6) αλλά και ο δικογραφημένος ισχυρισμός στην παράγραφο 5 της Έκθεσης Απαίτησης. Μηδέ και παρουσίασε ως μάρτυρα τον Τελέσφορο Καλακουτή, ούτως ώστε να επιχειρήσει μέσω του την επίρρωση του υπό ανάλυση ισχυρισμού. Η παράλειψη (ή επιλογή) αυτή του ενάγοντα «.άφησε δυσαναπλήρωτα κενά στην όλη εικόνα της απαίτησης του.» (βλ. κατ' αναλογίαν, Λοφίτης ν Δημητρίου και Άλλης
(2000)1(Β) ΑΑΔ 1402, 1410). Απορρίπτω τη μαρτυρία και εκδοχή του ενάγοντα. Ο Ιωσήφ Βραχίμης (ΜΥ1), ήταν σταθερός, σαφής και συγκεκριμένος στις απαντήσεις του, πέραν του ότι το σύνολο της συμπεριφοράς του στο εδώλιο του μάρτυρα ήταν θετική. Αξιολογώντας τη μαρτυρία του Ιωσήφ Βραχίμη (ΜΥ1), δεν παρέλειψα να ενασχοληθώ με την υπόδειξη του ευπαίδευτου δικηγόρου του ενάγοντα ότι το γεγονός πως στα πρώτα στάδια της αντεξέτασης του μάρτυρα, τούτος ανέφερε αναφορικώς με την υπογραφή του οικοδομικού συμβολαίου για το έργο Touch Blue (Τεκμήριο 13), πως δεν αντιπροσωπευόταν από δικηγόρο, ενώ, ως ο ίδιος παραδέχθηκε αργότερα κατά την αντεξέταση - και έτσι εξάγεται και βρίσκω - ο δικηγόρος Γαστών Χατζηαναστασίου (ο οποίος ενεργούσε ως δικηγόρος του ενάγοντα και των εταιρειών του για γενικής φύσης νομικές υπηρεσίες), είχε υπογράψει ως μάρτυς στο εν λόγω συμβόλαιο (Τεκμήριο 13), ανατρέποντας κατ' ουσίαν τον αρχικό του ισχυρισμό ή τη γενικότερη εν πάση περιπτώσει εντύπωση που ήθελε να δημιουργήσει αναφορικά με τον τρόπο που διαχειρίστηκε τα πράγματα κατά τους κρίσιμους χρόνους. Διαφωνώ, με κάθε σεβασμό. Δεν προκύπτει ανακολουθία ή ασυνέπεια, πόσω δε μάλλον αναξιοπιστία του μάρτυρα επί αυτής της πτυχής μια που το γεγονός της σχέσης δικηγόρου-πελάτη που είχε ο Γαστών Χατζηαναστασίου με τον εναγόμενο (ή τις εταιρείες του), δεν θα μπορούσε να υποδηλώσει άνευ ετέρου πως ο συγκεκριμένος δικηγόρος είχε (ή δεν είχε), παράσχει νομικές συμβουλές στον εναγόμενο για ό,τι είναι που ενδεχομένως να σχετιζόταν με το περιεχόμενο της Δήλωσης/Αναγνώρισης (Τεκμήριο 6), ή με οτιδήποτε άλλο παρεμφερές, συμπεριλαμβανομένης και της πρόθεσης (ή απόφασης), του εναγόμενου να προχωρήσει γραπτώς και δεσμευτικώς στην ανάληψη μιας τέτοιας υποχρέωσης την οποία μετουσίωσε σε δέσμευση διά της υπογραφής στις 17.1.07, της Δήλωσης/Αναγνώρισης (Τεκμήριο 6). Καμιά από τις υπόλοιπες εισηγήσεις του δικηγόρου τού ενάγοντα κρίθηκε ότι μπορούσε να σταχυολογηθεί ως ουσιώδης ή επαρκής έτσι ώστε να οδηγήσει σε άλλους συνειρμούς και κατάληξη περί της αξιοπιστίας της μαρτυρίας του Ιωσήφ Βραχίμη (ΜΥ1). Δέχομαι τη μαρτυρία και εκδοχή του εναγόμενου. Προτού προχωρήσω στη διατύπωση των (επιπρόσθετων) τελικών μου ευρημάτων, κρίνω αναγκαίο να καταγράψω πως δεν προσέδωσα οποιαδήποτε βαρύτητα στο περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης του Τελέσφορου Καλακουτή (Τεκμήριο 16), η οποία βρίσκεται (στην πρωτότυπη μορφή της), επισυνημμένη στην Ειδοποίηση Περί Προθέσεως Ενστάσεως ημερομηνίας 13.10.08 στην αίτηση του ενάγοντα (αιτητή) ημερομηνίας 20.8.08, για έκδοση συνοπτικής απόφασης εναντίον του εναγόμενου (καθ' ου η αίτηση). Τούτο, για το λόγο ότι ο ομνύων δεν κλήθηκε να δώσει μαρτυρία στην παρούσα διαδικασία και να εξεταστεί/αντεξεταστεί σχετικώς ασχέτως εάν, υπό μια οπτική, οι θέσεις που φέρεται να εκφράζει στην παράγραφο 6 της εν λόγω ένορκης δήλωσης, παρουσιάζονται ως υποστηρικτικές, τρόπον τινά, της ευρύτερης εκδοχής που προώθησε στη δίκη ο εναγόμενος. Υπό αυτές τις συνθήκες, η αποδοχή της ένορκης αυτής δήλωσης ως εξ ακοής μαρτυρία βάσει του άρθρου 27 του Περί Απόδειξης Νόμου, Κεφ. 9 (δοσμένου μάλιστα πως δεν εξηγήθηκε καν ο λόγος της μη κλήτευσης του) θα παράβλαπτε ενδεχομένως τα δικαιώματα αμφοτέρων των διαδίκων (βλ. κατ' αναλογίαν, Τουμαζή ν Dixit, ΠΕ 274/10, ημ. 5.5.15). Προχωρώ στα υπόλοιπα ευρήματα. Οι διάδικοι γνωρίστηκαν αρχές του 2006, στο πλαίσιο κοινωνικών εκδηλώσεων. Όταν, προφανώς, ο ενάγων αντιλήφθηκε πως ο εναγόμενος εκπροσωπούσε στην Κύπρο συμφέροντα ξένων επενδυτών, υπέβαλε στον τελευταίο διάφορες προτάσεις συνεργασίας, με μια από αυτές να αφορά στην αγορά του ακινήτου στην Πύλα (ως τούτο περιγράφεται στο Τεκμήριο 1). Κατά την περίοδο εκείνη, το ακίνητο ήταν εγγεγραμμένο στο όνομα της εταιρείας The Scanner Unit Home Investments Limited, η οποία ανήκε και ελεγχόταν από τον ενάγοντα. Σύμφωνα με τις παραστάσεις του τελευταίου, υπήρχε πολεοδομική άδεια για ανάπτυξη δεκαπέντε κατοικιών στο ακίνητο (οι οποίες στην πορεία των πραγμάτων και μετά από τροποποίηση των αρχικών σχεδιασμών, μειώθηκαν σε δεκατέσσερεις). Η πολεοδομική άδεια εκδόθηκε υπό συγκεκριμένους όρους στις 16.12.05, ως το Τεκμήριο 2, η δε άδεια οικοδομής στις 5.3.07, ως το Τεκμήριο
- Περί τον Ιανουάριο 2007, οι πελάτες του εναγόμενου συμφώνησαν με τον ενάγοντα όπως αποκτήσουν μέσω της εταιρείας τους Irostratos Limited, τις μετοχές που κατείχε ο ενάγων στο κεφάλαιο της εταιρείας The Scanner Unit Home Investments Limited, καταβάλλοντας προς αυτόν ποσό ύψους ΛΚ.3.000.
- Το ποσό πώλησης των μετοχών μειώθηκε, τελικώς, στα ΛΚ.2.000.000, με αποτέλεσμα τον Ιανουάριο 2007, να υπογραφεί μεταξύ ενάγοντα και Irostratos Limited, σχετική συμφωνία. Κατ' ακολουθίαν της συμφωνίας, η εταιρεία Irostratos Limited κατέστη μοναδική μέτοχος της εταιρείας The Scanner Unit Home Investments Limited, η οποία αργότερα (περί το Μάρτιο 2007), μετονομάστηκε σε Touch Blue Residences Limited (Τεκμήριο 3). Κατά την περίοδο διαπραγμάτευσης της τιμής πώλησης των μετοχών που κατείχε ο ενάγων στο κεφάλαιο της εταιρείας The Scanner Unit Home Investments Limited, τούτος έθεσε ως όρο την ανάληψη της εργολαβίας για την ανέγερση των κατοικιών από εταιρεία δικών του συμφερόντων και δη την εταιρεία The Scanner Unit Home Constructions Co Limited. Για σκοπούς ουσιαστικής συζήτησης της πιθανότητας συνεργασίας, ο ενάγων ανέλαβε να ετοιμάσει και υποβάλει προς τους πελάτες του εναγόμενου οικονομική προσφορά για το έργο. Όπερ και εγένετο. Ακολούθως, οι πελάτες του εναγόμενου συμφώνησαν με την εταιρεία The Scanner Unit Home Constructions Co Limited όπως η τελευταία αναλάβει την κατασκευή των κατοικιών, με τους όρους της σχετικής συμφωνίας να αποτυπώνονται στο οικοδομικό συμβόλαιο (Έντυπο Κυρίως Συμβολαίου Για Οικοδομικά Έργα), ημερομηνίας 17.1.07 (Τεκμήριο 13). Προ της υπογραφής του οικοδομικού συμβολαίου (Τεκμήριο 13), ο ενάγων, παρέστησε στον εναγόμενο και στους πελάτες του ότι η εταιρεία The Scanner Unit Home Constructions Co Limited ήταν σε θέση και είχε την τεχνική ικανότητα και οικονομική δυνατότητα να συμπληρώσει το έργο κατά τα συμφωνηθέντα. Μάλιστα, προς υποστήριξη της θέσης του αυτής, ο ενάγων υπό την ιδιότητα του διευθυντή της εταιρείας The Scanner Unit Home Constructions Co Limited, παρουσίασε στον εναγόμενο και κατ' επέκτασιν στους πελάτες του τελευταίου, περίληψη των τεχνικών προδιαγραφών και του γενικού κοστολογίου του έργου λέγοντας πως επί τη βάσει αυτών θα ετοίμαζε τις ολοκληρωμένες τεχνικές προδιαγραφές και αρχιτεκτονικά σχέδια, διατεινόμενος συν τω χρόνω πως δεν αποτελούσε πρόβλημα για την υπογραφή του οικοδομικού συμβολαίου (Τεκμήριο 13), η μη ολοκλήρωση των αρχιτεκτονικών σχεδίων και των τεχνικών προδιαγραφών. Δεδομένου ότι ο ενάγων και ο εργολάβος του έργου (δηλαδή η εταιρεία The Scanner Unit Home Constructions Co Limited), δεν μπορούσαν να ετοιμάσουν και παραδώσουν τα τελικά αρχιτεκτονικά σχέδια και τεχνικές προδιαγραφές του έργου κατά το χρόνο υπογραφής του οικοδομικού συμβολαίου (Τεκμήριο 13) και με τον ενάγοντα να πιέζει για την υπογραφή του συμβολαίου, αμέσως ή σχεδόν αμέσως μετά τη συμφωνία πώλησης των μετοχών του ενάγοντα, η πλευρά του τελευταίου εισηγήθηκε προς τον εναγόμενο (και επομένως προς τους πελάτες αυτού) που ήσαν και οι χρηματοδότες του έργου, τη δημιουργία εμπιστεύματος, διαχειριστής του οποίου θα ήταν ο εναγόμενος. Η εισήγηση ήταν όπως οι πελάτες του εναγόμενου κατακρατήσουν ποσό ΛΚ.1.000.000 από την αρχικώς συμφωνηθείσα τιμή πώλησης των μετοχών που ο ενάγων κατείχε στο κεφάλαιο της εταιρείας The Scanner Unit Home Investments Limited, με το ποσό αυτό να το κρατεί ο εναγόμενος για λογαριασμό του ενάγοντα, καταβάλλοντάς το στον τελευταίο ή σε οποιοδήποτε πρόσωπο του υποδείκνυε αυτός, νοουμένου ότι ο δεύτερος ανεξάρτητος αρχιτέκτονας του έργου Τελέσφορος Καλακουτής ενέκρινε γραπτώς τα αρχιτεκτονικά σχέδια και τις τεχνικές προδιαγραφές του έργου. Ως εκ τούτου και με τους πελάτες του εναγόμενου να αποδέχονται, υπεγράφη ταυτοχρόνως με το οικοδομικό συμβόλαιο (Τεκμήριο 13) και η Δήλωση/ Αναγνώριση ημερομηνίας 17.1.07 (βλ. Τεκμήριο 6). Ο εναγόμενος ανέλαβε τότε ρόλο επιτρόπου του εμπιστεύματος, ο Τελέσφορος Καλακουτής θέση ανεξάρτητου αρχιτέκτονα του έργου και οι πελάτες του εναγόμενου, των καταθετών του ποσού των ΛΚ.1.000.000, σε λογαριασμό εταιρείας που θα διαχειριζόταν ο εναγόμενος. Το ποσό των ΛΚ.1.000.000, κατατέθηκε από τους πελάτες του εναγόμενου μέσω της εταιρείας τους Irostratos Limited στον τραπεζικό λογαριασμό της εταιρείας Flexi International LLC, τον οποίο τούτη διατηρούσε στην πάλαι ποτέ Λαϊκή Τράπεζα με αριθμό 178-11-000881 (βλ. Τεκμήρια 34 και 35). Δικαίωμα υπογραφής στο λογαριασμό είχε μόνο ο εναγόμενος. Αμέσως μετά την υπογραφή του οικοδομικού συμβολαίου (Τεκμήριο 13), ο εναγόμενος ζήτησε από τον ενάγοντα όπως τούτος παραδώσει στους πελάτες του εναγόμενου την Εγγύηση Δέουσας Εκτέλεσης ύψους ΛΚ.250.000, που αναφέρεται στο Παράρτημα Όρων Συμβολαίου στο οικοδομικό συμβόλαιο (Τεκμήριο 13). Περί τα τέλη Απριλίου 2007, ο εναγόμενος πληροφορήθηκε από τον ενάγοντα και το δικηγόρο του ότι η εταιρεία The Scanner Unit Home Constructions Co Limited, δυσκολευόταν να παράσχει την υπό αναφορά εγγύηση και πως θα έπρεπε να εξευρισκόταν κάποια προσωρινή λύση για το όλο ζήτημα. Ο εναγόμενος ήταν εκτεθειμένος προς τους πελάτες του και ένιωθε πως δεν είχε άλλη επιλογή παρά να βασιστεί στις διαβεβαιώσεις του ενάγοντα ότι όλα έβαιναν καλώς με το έργο και πως τα αρχιτεκτονικά σχέδια και οι τεχνικές προδιαγραφές θα ολοκληρώνονταν σύντομα. Ένεκα των διαβεβαιώσεων αυτών, ο εναγόμενος αποδέχθηκε όπως ποσό ΛΚ.250.000 αποδεσμευθεί από τον τραπεζικό λογαριασμό της Flexi International LLC και τεθεί σε ξεχωριστό λογαριασμό για σκοπούς ικανοποίησης της Εγγύησης Δέουσας Εκτέλεσης (βλ. Τεκμήριο 33). Στις 7.5.07, η εταιρεία The Scanner Unit Home Investments Limited, κατέβαλε στον εργολάβο του έργου (The Scanner Unit Home Constructions Co Limited), ποσό ΛΚ.43.692,38, ως προκαταβολή ενόψει έναρξης των εργασιών του έργου (βλ. Τεκμήριο 36). Στο μεταξύ, από την ημερομηνία υπογραφής του οικοδομικού συμβολαίου (Τεκμήριο 13), ο ενάγων μαζί με συγγενικά του πρόσωπα άρχισαν να επισκέπτονται τον εναγόμενο και να τον πληροφορούν περί της κακής οικονομικής κατάστασης του ενάγοντα ζητώντας μάλιστα όπως εκταμιευθούν χρηματικά ποσά από το εμπίστευμα για σκοπούς ικανοποίησης άμεσων προβλημάτων ρευστότητας του ενάγοντα. Λέχθηκε προς τον εναγόμενο ότι εάν ο ενάγων πτώχευε ή φυλακιζόταν για ακάλυπτες επιταγές και χρέη, το έργο Touch Blue δεν θα ολοκληρωνόταν. Λόγω αυτών των πιέσεων και περιστάσεων, ο εναγόμενος συναίνεσε στο τέλος και κατέβαλε στον ενάγοντα διάφορα χρηματικά ποσά τα οποία (συμπεριλαμβανομένου του ποσού των ΛΚ.250.000, που αφορούσε στην Εγγύηση Δέουσας Εκτέλεσης), ανήλθαν συνολικώς σε ΛΚ.744.
- Πίστευε ο εναγόμενος πως με την παρέμβαση του θα συνέτεινε στην ολοκλήρωση του έργου και στην αποφυγή ανεπιθύμητων εξελίξεων. Τα πράγματα όμως εξακολουθούσαν να μην προχωρούν, με παρεπόμενο το έργο να παραμένει ασυμπλήρωτο και χωρίς γραπτή έγκριση από τον αρχιτέκτονα Τελέσφορο Καλακουτή των αρχιτεκτονικών σχεδίων/ τεχνικών προδιαγραφών του έργου. Ο ενάγων περί τον Απρίλη του 2007, ζήτησε από τον αρχιτέκτονα αλλαγές επί συγκεκριμένων αρχιτεκτονικών σχεδίων του έργου που αφορούσαν σε συγκεκριμένη κατοικία που ο ενάγων είχε συμφωνήσει να αγοράσει από τον εργοδότη του έργου. Οι αλλαγές όμως αυτές ήσαν ουσιαστικές και φαίνεται να επηρέαζαν άμεσα το συγκεκριμένο μέρος του έργου και τη στατική του δομή. Ο εναγόμενος απέστειλε προς τον δικηγόρο του ενάγοντα επιστολή ημερομηνίας 18.1.08, με την οποία ζητούσε όπως ο ενάγων υπογράψει τα αρχιτεκτονικά σχέδια και τεχνικές προδιαγραφές (βλ. Τεκμήριο 37). Η επιστολή αυτή, παρεμβάλλω, καθόλου δεν θα μπορούσε ποτέ να θεωρηθεί ως τροποποιητική του περιεχομένου της Δήλωσης/Αναγνώρισης (Τεκμήριο 6), δοσμένων των συνολικών περιστάσεων της υπόθεσης και αυτό το λέγω δοσμένου ότι συνδέεται η πτυχή αυτή με κάποιες διαπιστώσεις που έγιναν πιο πάνω περί της αξιοπιστίας του Λάμπρου Ξενή (ΜΕ1). Παρενθέτω και το εξής. Το γεγονός πως ο δικηγόρος του ενάγοντα κ. Μαρκίδης, υπέβαλε στον εναγόμενο κατά την ικανή του αντεξέταση ότι ο όρος που τέθηκε στη Δήλωση/Αναγνώριση (Τεκμήριο 6), «. έχει εκπληρωθεί με την έκδοση της άδειας οικοδομής και δεν υπάρχει πλέον καμία αξία και ουσία να εγκρίνει σχέδια και τεχνικές προδιαγραφές για τις οποίες εκδόθηκαν άδειες οικοδομής και ολοκληρώθηκε το project» (την οποία και ο μάρτυς απέρριψε), ουδόλως τροποποιεί την υφιστάμενη κατάσταση πραγμάτων, αναρωτιέται δε κανείς για ποιο λόγο είναι που οι διάδικοι συμφώνησαν στην επίδικη προϋπόθεση στη Δήλωση/Αναγνώριση (Τεκμήριο 6), αν πρόθεση τους ήταν να μην τηρηθεί, και αντ' αυτού δεν συμφώνησαν ως προϋποθετικό όρο, ακριβώς, την έκδοση της άδειας οικοδομής. Όλα τούτα, βεβαίως, δεδομένου ότι ο ενάγων απεδείκνυε με επαρκή, πειστική και βαρύνουσα μαρτυρία την αλληλεξάρτηση μεταξύ αρχιτεκτονικών σχεδίων/τεχνικών προδιαγραφών και άδειας οικοδομής καθώς και τις περιστάσεις που οδήγησαν στην έκδοση της τελευταίας, τη στιγμή που απουσίαζε η τόσο σημαντική για τους διαδίκους έγκριση των επίδικων αρχιτεκτονικών σχεδίων/τεχνικών προδιαγραφών, τόσο σημαντικής που αποφάσισαν να την περιλάβουν ως προαπαιτούμενο για ό,τι είναι που τους απασχολούσε. Επανέρχομαι. Πριν από την αποστολή της επιστολής (Τεκμήριο 37), ο εναγόμενος είχε επανειλημμένως ζητήσει από τον ενάγοντα να προχωρήσει η έγκριση των αρχιτεκτονικών σχεδίων και τεχνικών προδιαγραφών δίχως όμως και πάλι οποιαδήποτε ανταπόκριση. Λόγω της αδικαιολόγητης καθυστέρησης στη συμπλήρωση του έργου Touch Blue το οικοδομικό συμβόλαιο (Τεκμήριο 13) τερματίστηκε στις 12.5.08, με τις προκύψασες διαφορές μεταξύ των συμβαλλομένων να αποτελούν πλέον αντικείμενο αγωγής στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας. Ο ενάγων ήταν επωμισμένος με απόδειξη της αξίωσης του στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων. Απέτυχε να το πράξει. Καμιά μαρτυρία που κρίθηκε ως αξιόπιστη δεν θα μπορούσε εν προκειμένω να αποδείξει εδώ την αξίωση. Κάτι τελευταίο. Ακόμη και αν η μαρτυρία του ενάγοντα γινόταν αποδεκτή στο απόγειο της ως αξιόπιστη, η αγωγή και πάλι θα έχρηζε απόρριψης, ως πρόωρη, καθότι σαφώς είναι που εξάγεται (και συνάγεται) από την αξιόπιστη μαρτυρία, πως τίποτε απολύτως δεν κατατείνει σε συμπέρασμα περί ικανοποίησης των όρων και προϋποθέσεων που αποτελούν το αντικείμενο της Δήλωσης/ Αναγνώρισης (Τεκμήριο 6). Η αγωγή απορρίπτεται. Τα έξοδα επιδικάζονται υπέρ του εναγόμενου και εναντίον του ενάγοντα, ως θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ................................... Ν. Γ. Σάντης, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΓΑ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο