Αναφορικά με την Joint-Stock Commercial Bank "Bank of Moscow" (Open Joint-Stock Company) ν. Αναφορικά με την Drimaco Limited, Γενική Αίτηση αρ.: 227/2015, 17/2/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2016:A100 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Λ. Καλογήρου, Π.Ε.Δ. Γενική Αίτηση αρ.: 227/2015 Αναφορικά με τον περί της Συμβάσεως περί της Αναγνωρίσεως και Εκτελέσεως Αλλοδαπών Διαιτητικών Αποφάσεων (Κυρωτικός) Νόμος του 1979, Ν.84/79 -και- Αναφορικά με την Joint-Stock Commercial Bank "Bank of Moscow" (Open Joint-Stock Company) Αιτήτρια -και- Αναφορικά με την Drimaco Limited Καθ' ης η Αίτηση -και- Αναφορικά με την Διαιτητική Απόφαση που έχει εκδοθεί στις 13 Αυγούστου 2014 στα πλαίσια της διαδικασίας Διεθνούς Εμπορικής Διαιτησίας με αριθμό 151/2013 που διεξήχθη και αποπερατώθηκε από το Διεθνές Εμπορικό Διαιτητικό Δικαστήριο στο Εμπορικό και Βιομηχανικό Επιμελητήριο της Ρωσικής Ομοσπονδίας ------------------ Ημερομηνία: 17 Φεβρουαρίου 2016 Εμφανίσεις: Για την Αιτήτρια: κα Ε. Χριστοφή για Π. Παύλου & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. Για της Καθ'ης: κα Νικολάου για Φ. Χρ. Κληρίδης & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. ---------------- Α Π Ο Φ Α Σ Η Η Αιτήτρια είναι Ρωσική Τράπεζα με έδρα τη Μόσχα και η Καθ'ης είναι Κυπριακή Εταιρεία με έδρα τη Λευκωσία. Στις 13.8.2014, μετά από Αίτηση Διαιτησίας που κατέθεσε η Αιτήτρια στο Διεθνές Εμπορικό Διαιτητικό Δικαστήριο της Μόσχας (στη συνέχεια «το Διαιτητικό Δικαστήριο»), εξασφάλισε απόφαση εναντίον της Καθ'ης για το ποσό των 571.504.285,28 Ρωσικών Ρουβλιών πλέον 2.563.805 Ρωσικά Ρούβλια για αποζημίωση εξόδων (στη συνέχεια «η απόφαση»). Με την εξεταζόμενη πρωτογενή αίτηση, η Αιτήτρια επιδιώκει την εγγραφή της Απόφασης του Διαιτητικού Δικαστηρίου για σκοπούς εκτέλεσης. Η αίτηση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί την Αιτήτρια, Στ. Τριλλίδη, στην οποία επισυνάπτονται: α) Πιστοποιημένο αντίγραφο της Διαιτητικής Απόφασης με μετάφραση στα Ελληνικά (Τεκμήριο 1) β) Πιστοποιημένο αντίγραφο της συμφωνίας δανείου (Τεκμήριο 2) με βάση την οποία χορηγήθηκε στην Καθ'ης από την Αιτήτρια, δάνειο ύψους $11.900.
- γ) Πιστοποιημένο αντίγραφο Πρόσθετης Συμφωνίας ημερομηνίας 17.12.2009 (Τεκμήριο 3) με την οποία συμφωνήθηκε η μετατροπή του νομίσματος οφειλής από δολάρια Η.Π.Α. σε Ρωσικά Ρούβλια. Στην ένορκη δήλωση υποδεικνύεται η ρήτρα διαιτησίας που περιέχεται στο Τεκμήριο 2 (όρος 11.2 του Τεκμηρίου 2) καθώς και το γεγονός ότι η απόφαση είναι τελική και εκτελεστή, με βάση το ίδιο το κείμενο της. Επισημαίνεται, επίσης, ότι η Καθ'ης δεν εκπροσωπήθηκε στη διαιτητική διαδικασία, παρότι της είχαν αποσταλεί επιστολές τις οποίες παρέλαβε, τόσο για την έναρξη της διαδικασίας όσο και για την ημερομηνία ορισμού (Σελ. 7 και 8 Τεκμηρίου 1). Η Καθ'ης καταχώρισε ένσταση, υποστηρίζοντας πως δεν μπορεί να εγγραφεί η διαιτητική απόφαση, για τους ακόλουθους λόγους: Α) Η Ένορκος Δήλωση έγινε από ακατάλληλο άτομο δηλαδή από πρόσωπο που δεν γνωρίζει τα επίδικα γεγονότα ούτε μπορεί να έχει ιδίαν γνώση των γεγονότων αφού η ένορκος δήλωση δεν έγινε από νόμιμο αντιπρόσωπο της Αιτήτριας. Επίσης δεν πρέπει να ορκίζεται δικηγόρος και καμία εξήγηση δε δίδεται γιατί δεν ορκίζεται εκπρόσωπος της Αιτήτριας. Επίσης τα γεγονότα τα οποία καταθέτει ο ενόρκως δηλών δεν αφορούν μόνο γεγονότα που προκύπτουν από έγγραφα αλλά και άλλα τα οποία δεν είναι δυνατόν να γνωρίζει ο ενόρκως δηλών. Β) Η αναγνώριση και εκτέλεση της διαιτητικής απόφασης προσκρούει στη δημόσια πολιτική και στο δημόσιο συμφέρον της Κύπρου. Η διαιτητική απόφαση είναι πολιτικού περιεχομένου από κρατική Τράπεζα η οποία αποσκοπεί στην πολιτική δίωξη των πρώην Διευθυντών της με βασικό στόχο το ψάρεμα μαρτυρίας και λήψη μαρτυρικού υλικού εναντίον τους. Δεν μπορεί η Κυπριακή Δημοκρατία να γίνει συνεργάτης της Ρωσσίας στο θέμα αυτό. Η αιτήτρια είναι Κρατική Ρωσική Τράπεζα ελεγχόμενη πλήρως από την VTB άλλη Κρατική Ρωσική εταιρεία τράπεζα η οποία ελέγχεται πλήρως και άμεσα από τη Ρωσική Κυβέρνηση. Περαιτέρω η Αίτηση είναι ενάντια στη δημοσία πολιτική και καταχρηστική επειδή όταν έγινε το επίδικο δάνειο τούτο αποτελούσε μέρος άλλων δάνειων το οποίο έγινε και σ' άλλες κυπριακές εταιρείες (περίπου 52 στον αριθμό) οι οποίες συστάθηκαν από το 2007 και έπειτα με οδηγίες της Αιτήτριας με στόχο τα δάνεια να χρησιμοποιηθούν για επενδύσεις μέσα από τις οποίες θα πληρώνονταν σταδιακά και μακροπρόθεσμα και τα έσοδα καθώς και τα περιουσιακά στοιχεία θα διατίθεντο δυνάμει καταπιστεύματος προς όφελος δικαιούχων μεταξύ των οποίων και της Bank of Moscow, Αιτήτριας. Οι Εταιρείες όπως και η Καθ'ής η Αίτηση δεν είναι τρίτοι πιστωτές κατά τη σύνηθη εμπορική ορολογία αλλά Εταιρείες που η Αιτήτρια ίδρυσε ως και Διεθνές Εμπίστευμα για τη Διαχείριση τους. Όλα έγιναν με την έγκριση της Αιτήτριας και των Ρωσικών Αρχών συμπεριλαμβανομένων των Ελεγκτών της Αιτήτριας. Συνεπώς κακώς επιχειρείται η εγγραφή της δικαστικής απόφασης εφόσον η Καθ' ης είναι εταιρεία που συστάθηκε από την Αιτήτρια και το επίδικο δάνειο δόθηκε στην Καθ' ης από την Αιτήτρια σαν όχημα επένδυσης το οποίο επιστράφηκε προ πολλού στην Αιτήτρια. Ο μόνος λόγος που επιχειρείται είναι επειδή θα ακολουθήσει αίτηση εκκαθάρισης της Καθ' ης και ' προσπάθεια διορισμού εκκαθαριστή από την Καθ' ης για πρόσβαση στους τραπεζικούς λογαριασμούς της και έγγραφα και ψάρεμα μαρτυρίας σε βάρος της πρώην διεύθυνσης της πολιτικά διωκόμενης. Οι νόμιμες αρχές της Κυπριακής Δημοκρατίας έχουν αναγνωρίσει επίσημα το πολιτικό χαρακτήρα του θέματος και αρνούνται περαιτέρω συνεργασία στις υποθέσεις αυτές. Η Κυπριακή Δικαιοσύνη δεν είναι δυνατόν να ακολουθήσει διαφορετική πορεία. Γ) Η συμφωνία δανείου καθώς και οι συμπληρωματικές αυτού είναι άκυρες γεγονός που το γνώριζε η Αιτήτρια και δεν ανάφερε στο Διαιτητικό Δικαστήριο με αποτέλεσμα να μην μπορεί να εγκριθεί η αίτηση για αναγνώριση εκτέλεση και εγγραφή διαιτητικής απόφασης. Επιπρόσθετα τα Ρωσικά Δικαστήρια δεν έχουν ακέραιο/ανεξάρτητο στην εκδίκαση διαφορών όπως ο διάδικος στην παρούσα είναι κρατική εταιρεία ελεγχόμενη από τη Ρωσική Κυβέρνηση. Συγκεκριμένα για την ακυρότητα η ίδια η Αιτήτρια ισχυρίζεται ότι: 1) Οι επίδικες συναλλαγές είναι άκυρες επειδή είναι αντίθετες του Ρωσικού Δικαίου. 2) Οι νόμιμοι αντιπρόσωποι της Αιτήτριας και συγκεκριμένα οι διευθυντές της στα πλαίσια των συναλλαγών της και στα πλαίσια σύναψης των επίδικων συμφωνιών δανείου εκ μέρους γι'αυτήν ενήργησαν αμελώς, καθ'υπέρβαση των εξουσιών τους και κατά παράβαση του Ρωσικού Δικαίου. 3) Η Αιτήτρια Τράπεζα στα πλαίσια των προσπαθειών της για είσπραξη του ισχυριζόμενου οφειλόμενου ποσού ενήργησε αμελώς, καθ' υπέρβαση των εξουσιών της και κατά παράβαση του Ρωσικού Δικαίου. 4) Η Αιτήτρια Τράπεζα απαιτεί την είσπραξη ποσών στη βάση δανείου το οποίο όμως δάνειο χορηγήθηκε στα πλαίσια μιας συναλλαγής εν γνώσει της Αιτήτριας ότι παράνομα είχαν εγκριθεί από τους υπαλλήλους και/ή αντιπροσώπους και/ή διευθυντές της κατά τους δικούς της πάντοτε ισχυρισμούς. Συνεπώς η Κυπριακή Δικαιοσύνη δεν θα μπορούσε για λόγους δημόσιας πολιτικής να εγγράψει την απόφαση και γι' αυτό το λόγο. Είναι προφανές ότι παραβιάστηκε η αρχή της Δικαίας Δίκης στη Ρωσία κατά παράβαση της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Δ) Η εν λόγω διαφορά δεν εμπίπτει στους όρους της Διαιτησίας γιατί στην ουσία δεν εγέρθηκε διαφορά απλώς απαίτηση για εξόφληση. Συνεπώς δεν υπήρχε θέμα για παραπομπή σε διαιτησία. Ε) Το ισχυριζόμενο οφειλόμενο ποσό έχει εξοφληθεί προ πολλού με τη μεταβίβαση όλων των περιουσιακών στοιχείων που αποκτήθηκαν από τα δάνεια που δόθηκαν στην Αιτήτρια. Επιπρόσθετα η Καθ'ης η Αίτηση έχει καταχωρήσει την αγωγή αρ. 7537/2014 εναντίον της Αιτήτριας (Bank of Moscow) με την οποία αξιώνει μεταξύ άλλων Δήλωση του Σεβαστού Δικαστηρίου ότι τα δάνεια αυτά μεταξύ και του δανείου που δόθηκε στην Καθ'ής η Αίτηση έχουν εξοφληθεί και ότι τα εμπιστεύματα είναι έγκυρα και δεσμευτικά. Αφ ης στιγμής τα δάνεια έχουν εξοφληθεί και αφ ης στιγμής εκκρεμεί η αγωγή αρ. 7537/2014 για το θέμα αυτό η απόφαση δεν μπορεί να εγγραφεί. Αυτό θα είναι αντίθετο με τη δημόσια πολιτική μέρος της οποίας είναι και ο σεβασμός των εκκρεμουσών διαδικασιών και δεν είναι δυνατόν να εκκρεμεί απόφαση δια εκτέλεση η οποία έχει εξοφληθεί ή που να προδικάζει το αποτέλεσμα εκκρεμούσης Δικαστικής Διαδικασίας. Εν πάση δε περιπτώσει η εγγραφή της απόφασης κινείται από αλλότρια κίνητρα. ΣΤ) Η συμφωνία δανείου καθώς και η πρόσθετη αυτής η οποία επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 2 και Τεκμήριο 3 στην αίτηση δεν είναι χαρτοσημασμένη κατά παράβαση των προνοιών του Νόμου 19/
- Για να τεθεί δηλαδή ενώπιον του Σεβαστού Δικαστηρίου πρέπει να χαρτοσημανθεί αλλιώς είναι άκυρη. Εφόσον είναι άκυρη, αυτό σημαίνει όταν εκδίδετο η απόφαση στο Διαιτητικό Δικαστήριο στη Ρωσία με βάση το Κυπριακό Δίκαιο όπου σκοπείται η εκτέλεση η συμφωνία αυτή δεν ήταν έγκυρη. Ούτε η απόφαση αυτή η οποία στηρίχθηκε στην εν λόγω συμφωνία δανείου που δεν χαρτοσημάνθηκε είναι έγκυρη και τυχόν εγγραφή, αναγνώριση και εκτέλεση της θα προσέκρουε στη Δημόσια Πολιτική μέρος της οποίας είναι και η τήρηση και ο σεβασμός των ημεδαπών Νόμων. Δεν είναι δυνατόν να εγγραφεί μια διαιτητική απόφαση η οποία στηρίχθηκε σε άκυρη συμφωνία. Επιπρόσθετα η συμφωνία αυτή δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή ως αποδεικτικό στοιχείο κατά την ακροαματική διαδικασία. Ζ) Δεν έχει παρουσιαστεί πιστοποιητικό για το τελεσίδικο και εκτελεστό της διαιτητικής απόφασης ούτε προκύπτει κάτι τέτοιο από τη Διαιτητική Απόφαση. Η) Κατά το δίκαιο της Κυπριακής Δημοκρατίας η χρηματική απαίτηση η οποία αποκρυσταλλώθηκε δεν είναι δεκτική διαιτησίας αλλά θα έπρεπε να καταχωρηθεί αγωγή στην Κύπρο. Θ) Η Αίτηση στηρίζεται σε εσφαλμένη νομική βάση και/ή η νομική βάση δεν είναι επαρκώς/συμπληρωμένη αφού εκλείπει ο Κυρωτικός της Συνθήκης μεταξύ της Κυπριακής Δημοκρατίας και της Ένωσης των Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών για παροχή Νομικής Συνδρομής σε θέματα Αστικού και Ποινικού Δικαίου Νόμος 172/86 ο οποίος εφαρμόζεται στην παρούσα περίπτωση. I) Έχουν παραβιαστεί οι πρόνοιες των άρθρων 24,25, 27, 28 και 31 του Νόμου 172/86 (Κυρωτικός της Συνθήκης μεταξύ της Κυπριακής Δημοκρατίας και της Ένωσης των Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών για παροχή Νομικής Συνδρομής σε θέματα Αστικού και Ποινικού Δικαίου Νόμος ο οποίος εφαρμόζεται στην παρούσα περίπτωση. Κ) Δε συντρέχουν οι προϋποθέσεις έκδοσης του αιτούμενου διατάγματος. Η ένσταση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του Μ. Φιερού, διευθυντικού στελέχους της Oneworld Ltd, εταιρεία που διαχειρίζεται την Καθ'ης. Επαναλαμβάνει τους λόγους ένστασης, υποστηρίζοντας, επιγραμματικά, τα ακόλουθα: α) Η διαιτητική απόφαση έχει πολιτικό περιεχόμενο και αποσκοπεί στην πολιτική δίωξη των πρώην αξιωματούχων της. Ειδικότερα, υποστηρίζει πως η Αιτήτρια είναι Κρατική Τράπεζα και ελέγχεται άμεσα από την κεντρική κυβέρνηση. Η Καθ'ης και άλλες 51 εταιρείες συστάθηκαν από την Αιτήτρια προς το σκοπό χορήγησης των δανείων, τα οποία θα αποπληρώνονταν προς όφελος καταπιστεύματος με δικαιούχους, ανάμεσα σε άλλους, την Αιτήτρια Τράπεζα. Οι δανειολήπτριες εταιρείες, με βάση την εισήγηση, αποτελούσαν επενδυτικά οχήματα της Αιτήτριας. β) Το κατ' ισχυρισμόν δάνειο έχει εξοφληθεί με τη μεταβίβαση όλων των περιουσιακών στοιχείων που αποκτήθηκαν από το δάνειο. Για το λόγο αυτό η Καθής έχει καταχωρίσει την αγωγή με αρ. 7537/2014 εναντίον της Αιτήτριας, αξιώνοντας, ανάμεσα σε άλλα, δήλωση ότι το δάνειο έχει εξοφληθεί. γ) Συνεχίζοντας, παραδέχεται τη σύναψη της συμφωνίας δανείου Τεκμήριο 1, υποστηρίζοντας ότι το δάνειο αποτελούσε μέρος άλλων δανείων που είχαν χορηγηθεί σε πολλές Κυπριακές Εταιρείες. Επισυνάπτει σχετικό πίνακα (Τεκμήριο 1) που παρουσιάζει τα δάνειο και τις εξασφαλίσεις που έχουν παραχωρηθεί. δ) Όλα, υποστηρίζει, κύλησαν ομαλά μέχρι το 2011, όταν εκδιώχθηκε η τότε ηγεσία της Αιτήτριας Τράπεζας, επειδή διατηρούσε, κατ' ισχυρισμόν, φιλικές σχέσεις με τον τότε δήμαρχο της Μόσχας, ο οποίος «καθαιρέθηκε» από το «Ρωσικό Κατεστημένο» δηλαδή τους τότε πρόεδρο και πρωθυπουργό της Ρωσίας. ε) Μετά το «διωγμό» της, η παλαιά ηγεσία της Αιτήτριας (Borodin και Akulinin) κατέφυγαν στην Αγγλία, όπου έτυχαν προστασίας και τους χορηγήθηκε πολιτικό άσυλο. Στην πραγματικότητα, υποστηρίζει ο ενόρκως δηλών, ο πρώην πρόεδρος της Αιτήτριας (Borodin) διώκεται πολιτικά από το Ρωσικό Κατεστημένο, επειδή θεωρείται «αιμοδότης» των αντιπολιτευτικών δυνάμεων του Προέδρου Putin. To H.B., αναφέρει, αρνήθηκε να συνεργαστεί με τις Ρωσικές Αρχές για την έκδοση των Borodin και Akulinin, εκτιμώντας ότι διώκονται για πολιτικούς λόγους. Ανάλογη, προσθέτει, είναι και η προσέγγιση των Κυπριακών αρχών παραθέτοντας σχετική αλληλογραφία (Τεκμήριο 3Α). στ) Η Αίτηση για εγγραφή της απόφασης, υποστηρίζει, αποσκοπεί στην εξασφάλιση μαρτυρίας για προώθηση αιτημάτων για έκδοση των πιο πάνω προσώπων στη Ρωσία. Όπως αναφέρει, μετά την εγγραφή της απόφασης θα προχωρήσουν με αίτηση εκκαθάρισης της Καθ'ης, για να διορίσουν εκκαθαριστές, ώστε να αποκτήσουν πρόσβαση στα έγγραφα και τους τραπεζικούς λογαριασμούς της Καθ'ης η Αίτηση εταιρείας. Ήδη, αναφέρει, έχουν καταχωρίσει 7 αιτήσεις για εκκαθάριση εταιρειών που έλαβαν δάνεια από την Αιτήτρια. ζ) Καταλήγοντας, κάνει αναφορά σε δημοσιεύματα σε σχέση με, κατ' ισχυρισμόν, τακτικές των Ρωσικών Αρχών για εξόντωση των πολιτικών τους αντιπάλων, τακτικές οι οποίες καταδικάστηκαν από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο καθώς και από το ΕΔΑΔ και το Διεθνές Δικαστήριο (Τεκμήρια 5Α, Β και Γ). Με τις εμπεριστατωμένες αγορεύσεις τους οι ευπαίδευτοι συνήγοροι υποστήριξαν τις εκατέρωθεν θέσεις των διαδίκων, παραπέμποντας το Δικαστήριο σε συγγράμματα και αυθεντίες. Η ευπαίδευτη συνήγορος της Αιτήτριας, υποστήριξε πως ικανοποιούνται όλες οι προϋποθέσεις για την εγγραφή και εκτέλεση της Διαιτητικής Απόφασης, όπως καθορίζονται στον Περί της Σύμβασης για την Αναγνώριση και Εκτέλεση Αλλοδαπών Αποφάσεων (Κυρωτικός) Νόμος του 1979 (Ν.84/79) (στη συνέχεια «η Σύμβαση της Νέας Υόρκης»). Παρεμβάλλεται στο σημείο αυτό ότι το Δικαστήριο συμφωνεί με τη θέση της συνηγόρου της Αιτήτριας ότι στην εξεταζόμενη περίπτωση τυγχάνει εφαρμογής ο Ν.84/79, ο οποίος, όπως είναι παραδεκτό, έχει κυρωθεί τόσο από την Κυπριακή Δημοκρατία όσο και από τη Ρωσία (βλ. Beogradska Banka D.D.
(1995)1 A.A.Δ. 737). Όσον αφορά το Νόμο 121
(1)/2000 (Ο Περί Αποφάσεων Αλλοδαπών Δικαστηρίων (Αναγνώριση, Εγγραφή και Εκτέλεση Δυνάμει Συμβάσεως) Νόμος του 2000) έχει υποδειχθεί πως οι πρόνοιες του εξαντλούνται στην ακολουθητέα διαδικασία, είναι δηλαδή, δικονομικής φύσεως (βλ. Υπουργός Δικαιοσύνης ν. Καραμπατάκη
(2007)1 Α.Α.Δ. 503). Η εισήγηση του συνηγόρου της Καθ'ής ότι έχουν παραβιαστεί πρόνοιες του Κυρωτικού Νόμου 172/86 (Κυρωτικός της Συνθήκης μεταξύ της Κυπριακής Δημοκρατίας και της Ένωσης των Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών για παροχή Νομικής Συνδρομής σε θέματα Αστικού και Ποινικού Δικαίου Νόμος), κρίνεται αβάσιμη. Η υπό αναφοράν διμερής Σύμβαση δεν τυγχάνει εφαρμογής, εφόσον το αίτημα στην παρούσα υπόθεση σχετίζεται με Διαιτητική και όχι Δικαστική απόφαση, όπως προβλέπεται στην υπό αναφορά διμερή Σύμβαση. Ορθά, κατά συνέπεια, δεν συμπεριλήφθηκε στη νομική βάση της Αίτησης. Αναλύοντας ένα προς ένα τους λόγους ένστασης, η συνήγορος της Αιτήτριας εισηγήθηκε πως ουδείς από αυτούς ευσταθεί: Ειδικότερα: α) Όσον αφορά τον πρώτο λόγο, υπόδειξε πως η Αιτήτρια είναι κάτοικος Ρωσίας και δεν είναι ανεπίτρεπτη η ένορκη δήλωση από δικηγόρο, εφόσον αποκαλύπτει την πηγή της πληροφόρησης της είναι δεόντως εξουσιοδοτημένη και τα γεγονότα που παραθέτει προέρχονται από τα ίδια τα έγγραφα που κατέθεσε ως τεκμήρια. β) Τα γεγονότα που επικαλείται ο ενόρκως δηλών στην Ένσταση, δεν στοιχειοθετούν την εισήγηση ότι η εγγραφή της διαιτητικής απόφασης προσκρούει στη δημόσια τάξη. Εφόσον, υπέδειξε η συνήγορος, η Καθ'ης επέλεξε να μην λάβει μέρος στη διαιτητική διαδικασία, οι σχετικοί με το ζήτημα αυτό ισχυρισμοί της θα πρέπει να αγνοηθούν. Υπέδειξε, περαιτέρω, πως ο ρόλος του Δικαστηρίου με βάση τις γνωστές αρχές και τη νομολογία, είναι εποπτικός και δεν επιτρέπεται η αξιολόγηση των ισχυρισμών που προβάλλονται με την ένσταση σε σχέση με τις κατ' ισχυρισμόν προθέσεις για πολιτική δίωξη της παλαιάς ηγεσίας της Αιτήτριας. Το Δικαστήριο, επεσήμανε, δεν μπορεί υπό τις περιστάσεις να καταλήξει ότι το περιεχόμενο της Διαιτητικής απόφασης αντίκειται στη δημόσια τάξη. γ) Σε σχέση με τον ισχυρισμό περί εξόφλησης του οφειλόμενου ποσού, επεσήμανε πως τέτοιος λόγος δεν προβλέπεται στο σχετικό άρθρο της Σύμβασης της Νέας Υόρκης. Σε κάθε περίπτωση, είναι πρόωρο να συζητηθεί θέμα εξόφλησης της απόφασης, πριν από την εγγραφή της. Εισηγήθηκε, περαιτέρω, πως το ζήτημα αυτό δεν πρέπει να απασχολήσει το Δικαστήριο. Τόσο το ζήτημα εξόφλησης όσο και τους υπόλοιπους ισχυρισμούς της, η Καθ'ης μπορούσε και όφειλε να τους έχει προβάλει ενώπιον του αρμόδιου Διαιτητικού Δικαστηρίου. δ) Επί του προβαλλόμενου λόγου ακυρότητας της συμφωνίας, επεσήμανε πως ουδεμία αναφορά ή παράπονο προτάθηκε για ακυρότητα της ρήτρας διαιτησίας, επισημαίνοντας την ξεχωριστή υπόστασή της, από τη συμφωνία δανείου. Ούτε η θέση της πως δεν υφίστατο διαφορά μπορεί να γίνει αποδεκτή, εφόσον η σχετική πρόνοια αναφέρεται σε οποιεσδήποτε «διαφορές, διενέξεις η αξιώσεις» (βλ. όρο 11.2 Τεκμηρίου 2). ε) Η μη χαρτοσήμανση της συμφωνίας δεν την καθιστά άκυρη, όπως εισηγείται η Καθ'ης. Η συνήγορος εισηγήθηκε, περαιτέρω, πως η μη χαρτοσήμανση της συμφωνίας δανείου, δεν μπορεί και δεν πρέπει να απασχολήσει το Δικαστήριο, γιατί δεν είναι προϋπόθεση για την εγγραφή της απόφασης με βάση το άρθρο ΙV της Σύμβασης. Παραπέμποντας σε συγγράμματα και νομολογία, υποστήριξε πως το Δικαστήριο δεν μπορεί να μην αποδειχθεί τη συμφωνία επειδή δεν είναι χαρτοσημασμένη. Τέτοια ευχέρεια δεν παρέχεται στο Δικαστήριο από τη Σύμβαση της Νέας Υόρκης. Σε κάθε όμως, περίπτωση, κατέληξε η συνήγορος, η συμφωνία δανείου δεν κατατέθηκε ως προϋπόθεση για ικανοποίηση των προϋποθέσεων της Σύμβασης, αλλά επειδή σ' αυτήν ενσωματώνεται η ξεχωριστή και αυτοτελής ρήτρα για παραπομπή σε διαιτησία. στ) Καταληκτικά, η συνήγορος υποστήριξε πως πληρούνται όλες οι προϋποθέσεις για την εγγραφή της διαιτητικής απόφασης και κάλεσε το δικαστήριο να απορρίψει την αντίθετη εισήγηση της Καθ'ης και να αποδεχθεί την αίτηση. Η ευπαίδευτη συνήγορος της Καθ'ης υποστήριξε πως δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις για την εγγραφή της διαιτητικής απόφασης. Υιοθετώντας όλους τους λόγους ένστασης, με παραπομπές σε αυθεντίες, υποστήριξε πως η αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί για τους ακόλουθους κυρίως λόγους: α) Η εγγραφή της διαιτητικής απόφασης προσκρούει στη δημόσια πολιτική, αφού πρόκειται για σειρά ενεργειών του Ρωσικού κατεστημένου, μέσω της Αιτήτριας Κρατικής Τράπεζας, που αποσκοπούν στην πολιτική δίωξη των πρώην διευθυντών της Αιτήτριας. β) Η συμφωνία δανείου πάσχει από ακυρότητα και κατά συνέπεια είναι άκυρη κατά το Κυπριακό Δίκαιο, εφόσον δεν έχει δεόντως χαρτοσημανθεί. Ως εκ τούτου, δεν δύναται να κατατεθεί ως τεκμήριο και κατά συνέπεια δεν είναι δυνατό να επιτύχει η αίτηση. Για τον ίδιος λόγο η διαιτητική απόφαση εξασφαλίστηκε παράτυπα, εφόσον στηρίχθηκε σε μη χαρτοσημασμένη συμφωνία, κατά παράβαση της Κυπριακής νομοθεσίας. γ) Δεν υπήρξε διαφορά, υπαγόμενη σε διαιτησία, γεγονός που καθιστά άκυρη τη διαιτητική διαδικασία. δ) Το χρέος της Καθ'ης έχει εξοφληθεί με τη μεταβίβαση όλων των περιουσιακών στοιχείων που αποκτήθηκαν από το δάνειο. ε) Δεν παρουσιάστηκε μαρτυρία για την κλήτευση της Καθ'ης στη διαιτητική διαδικασία. Νομική Πτυχή Όπως έχει υποδειχθεί πιο πάνω, η διαδικασία διέπεται από το Ν.84/79, ο οποίος ενσωματώνει τη Σύμβαση της Νέας Υόρκης για την Αναγνώριση και Εκτέλεση Διαιτητικών Αποφάσεων. Έχει νομολογηθεί ότι ο ρόλος του Δικαστηρίου σε αιτήσεις για Εγγραφή Διαιτητικών Αποφάσεων είναι εποπτικός και δεν υπεισέρχεται στην ουσία της διαφοράς. Ο Αιτητής οφείλει να παρουσιάσει μαρτυρία προς ικανοποίηση των προϋποθέσεων του Άρθρου ΙV της Σύμβασης. Το Δικαστήριο αφού ικανοποιηθεί για τα προαπαιτούμενα του άρθρου IV εξετάζει κατά πόσο συντρέχει κάποιος από τους λόγους που δικαιολογεί άρνηση για εγγραφή της διαιτητικής απόφασης. Οι λόγοι αναφέρονται περιοριστικά στο άρθρο V της Σύμβασης (βλ. Beogradska Banka D.D. (ανωτέρω). Προϋποθέσεις Άρθρου IV της Σύμβασης Το άρθρο IV διαλαμβάνει τα ακόλουθα: «Αρθρον IV 1. Προς επίτευξιν της εν τω προηγουμένω άρθρω αναφερομένης αναγνωρίσεως και εκτελέσεως, το αιτούν την αναγνώρισιν και εκτέλεσιν μέρος οφείλει, κατά τον χρόνον της υποβολής της αιτήσεως, να προσκόμιση: (α) το δεόντως κεκυρωμένον πρωτότυπον της αποφάσεως ή δεόντως πιστοποιημένον αντίγραφον αυτής∙ (β) το πρωτότυπον της εν άρθρω II αναφερομένης συμφωνίας ή δεόντως πιστοποιημένον αντίγραφον αυτής. 2. Εάν η ειρημένη απόφασις ή συμφωνία δεν συνετάχθη εις την επίσημον γλώσσαν της χώρας εις την οποίαν γίνεται επί-κλησις αυτής, το αιτούν την αναγνώρισιν και εκτέλεσιν της αποφάσεως μέρος δέον να προσκόμιση μετάφρασιν των εγγράφων τούτων, εις την γλώσσαν ταύτην. Η μετάφρασις δέον να πιστοποιήται υπό επισήμου ή ορκωτού μεταφραστού ή υπό διπλωματικού ή προξενικού αντιπροσώπου.» Εξετάζοντας τη μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου με την Αίτηση, διαπιστώνω, χωρίς αμφιβολία, ότι η Αιτήτρια έχει προσκομίσει τα έγγραφα που απαιτούνται με βάση την πιο πάνω πρόνοια. Η Αιτήτρια κατέθεσε με την αίτηση της δεόντως κεκυρωμένο πρωτότυπο της Διαιτητικής Απόφασης με επίσημη μετάφραση στα Ελληνικά (Τεκμήριο 1) καθώς και τη Συμφωνία Διαιτησίας, η οποία περικλείεται στη συμφωνία δανείου, Τεκμήριο 2. Όσον αφορά το ζήτημα κύρωσης της Διαιτητικής Απόφασης χρήσιμη καθοδήγηση μπορεί να αντληθεί από τις υποθέσεις Α. Groutas Co Ltd v. Πεπελάση
(1998)1 Α.Α.Δ. 1675, Βristol Business Corporation v. Besuno Ltd
(2011)1 A.A.Δ. 934 και Nimegan Trading Ltd v. Wigram Inc.
(2009)1 A.A.Δ.
- Είναι φανερό πως τα επισυνημμένα με την Αίτηση έγγραφα και μεταφράσεις είναι δεόντως πιστοποιημένα και κυρωμένα, με βάση τις πρόνοιες του άρθρου IV, όπως έχουν ερμηνευθεί από την πιο πάνω νομολογία. Λόγοι Άρνησης με βάση το άρθρο V της Σύμβασης: Το άρθρο V, διαλαμβάνει τα ακόλουθα: Άρθρον V
- Η αναγνώρισις και εκτέλεσις της αποφάσεως, δύναται να απορριφθή τη αιτήσει του μέρους εναντίον του οποίου γίνεται επίκλησις αυτής, μόνον εάν το εν λόγω μέρος παράσχη εις την αρμοδίαν αρχήν, ενώπιον της οποίας επιζητείται η αναγνώρισις και εκτέλεσις, απόδειξιν ότι: (α) τα μέρη της εν άρθρω II αναφερομένης συμφωνίας διετέλουν, κατά την εφαρμοστέαν επ' αυτών νομοθεσίαν, υπό τινα ανικανότητα, ή ότι η ειρημένη συμφωνία δεν είναι έγκυρος δυνάμει της νομοθεσίας εις την οποίαν τα μέρη έχουν υποβάλει ταύτην ή, εν ελλείψει οιασδήποτε προς τούτο ενδείξεως, δυνάμει της νομοθεσίας της χώρας ένθα εξεδόθη η απόφασις· ή (β) το μέρος εναντίον του οποίου γίνεται επίκλησις της αποφάσεως δεν είχε ειδοποιηθή προσηκόντως περί του διορισμού του διαιτητού ή περί της διαιτητικής διαδικασίας ή άλλως πως δεν ηδυνήθη να παρουσίαση την υπόθεσιν αυτού· ή (γ) η διαιτητική απόφασις πραγματεύεται διαφοράν μη προ-βλεπομένην υπό των όρων, ή μη εμπίπτουσαν εντός των όρων της υποβολής εις διαιτησίαν, ή ότι αύτη περιέχει αποφάσεις επί θεμάτων πέραν των ορίων της υποβολής εις διαιτησίαν νοείται ότι, εάν αι αποφάσεις επί θεμάτων υποβληθέντων εις διαιτησίαν είναι δυνατόν να αποχωρισθούν εκ των μη υποβληθέντων τοιούτων, το μέρος της αποφάσεως το οποίον περιέχει αποφάσεις επί θεμάτων υποβληθέντων εις διαιτησίαν δύναται να αναγνωρισθή και εκτελεσθή· ή (δ) η σύνθεσις της διαιτητικής αρχής ή η διαιτητική διαδικασία δεν ήτο σύμφωνος προς την συμφωνίαν των μερών ή ελλείψει τοιαύτης συμφωνίας, δεν ήτο σύμφωνος προς την νομοθεσίαν της χώρας ένθα έλαβε χώραν η διαιτησία∙ή (ε) η διαιτητική απόφασις δεν κατέστη εισέτι δεσμευτική διά τα μέρη, ή ότι αύτη ηκυρώθη ή ανεστάλη υπό τίνος αρμοδίας αρχής της χώρας εις την οποίαν, ή δυνάμει της νομοθεσίας της οποίας, εξεδόθη η απόφασις.
- Η αναγνώρισις και εκτέλεσις διαιτητικής τίνος αποφάσεως δύναται ωσαύτως να απορριφθή εάν η αρμοδία αρχή της χώρας ένθα επιζητείται η αναγνώρισις και εκτέλεσις διαπιστώση ότι - (α) το αντικείμενον της διαφοράς δεν δύναται να διευθετηθή δια διαιτησίας δυνάμει της νομοθεσίας της χώρας ταύτης∙ ή (β) η αναγνώρισις ή εκτέλεσις της αποφάσεως αντίκειται προς την δημοσίαν τάξιν της χώρας ταύτης." Ακολουθεί η εξέταση των πιο πάνω λόγων σε συνάρτηση με τους λόγους ένστασης: (α) Ένορκη δήλωση από πρόσωπο που δεν γνωρίζει τα γεγονότα Με βάση την εισήγηση, η ένορκη δήλωση που στηρίζει την αίτηση πρέπει να αγνοηθεί επειδή έγινε από δικηγόρο ο οποίος δεν γνωρίζει τα γεγονότα. Η εισήγηση δεν ευσταθεί. Παρόλο που είναι ανεπιθύμητο να ορκίζεται δικηγόρος, δεν δημιουργείται κώλυμα ή ακυρότητα από μόνο το γεγονός ότι η ένορκη δήλωση γίνεται από δικηγόρο. Όπως υποδείχθηκε και στην υπόθεση Rybolovlev κ.α. v. Rybolovleva
(2010)A.A.Δ. 82, δεν αποκλείεται μια ένορκη δήλωση επειδή απλά ο ομνύων είναι δικηγόρος. Απαιτείται, όμως, να δοθεί κάποια εξήγηση για το λόγο που δεν ορκίζεται ο ίδιος ο διάδικος, εάν ο λόγος δεν είναι εμφανής από τις περιστάσεις της υπόθεσης. Στην εξεταζόμενη υπόθεση, ο λόγος είναι εμφανής και δεν χρειαζόταν περαιτέρω εξήγηση. Η Αιτήτρια Τράπεζα είναι Ρωσική, με έδρα τη Μόσχα. Ο ενόρκως δηλών, αναφέρει περαιτέρω ότι εξουσιοδοτήθηκε δεόντως για να προβεί στην ένορκη δήλωση, ενώ για όσα γεγονότα επικαλέστηκε, τα οποία δεν προκύπτουν από τα τεκμήρια που παρουσίασε, αποκάλυψε τις πηγές της πληροφόρησης του. Ενόψει των ανωτέρω δεν υπάρχει οτιδήποτε μεμπτό στην ένορκη δήλωση. (β) Η αναγνώριση της διαιτητικής απόφασης προσκρούει στη δημόσια πολιτική και στο δημόσιο συμφέρον της Κύπρου Όπως υποδείχθηκε πιο πάνω, με αναφορά στην υπόθεση Beogradska, o ρόλος του Δικαστηρίου κατά την εξέταση των προϋποθέσεων για αναγνώριση και εγγραφή της διαιτητικής απόφασης είναι εποπτικός και δεν υπεισέρχεται στην ουσία της διαφοράς. Στην παρούσα υπόθεση, η Αιτήτρια εξασφάλισε Διαιτητική Απόφαση στο Διαιτητικό Δικαστήριο της Μόσχας. Η αξίωση της πηγάζει από δάνειο που κατ΄ ισχυρισμόν χορήγησε στην Καθ'ης, με βάση τη συμφωνία Δανείου Τεκμήριο 2. Η Διαιτητική διαδικασία διεξήχθη στην απουσία της Καθ'ης, η οποία ειδοποιήθηκε δεόντως, τόσο για την έναρξη όσο και για την ημερομηνία ορισμού της διαιτησίας. (Βλ. σελίδες 6 και 7 του Τεκμηρίου 1). Με την ένσταση της η Καθ'ης επικαλείται παρανομία του δανείου και αποδίδει αλλότρια κίνητρα στην Αιτήτρια, προβάλλοντας ισχυρισμούς για πολιτική καταδίωξη των πρώην αξιωματούχων της. Είναι γι' αυτούς τους λόγους που θεωρεί ότι η εγγραφή της διαιτητικής απόφασης προσκρούει στη δημόσια τάξη. Με κάθε σεβασμό προς το συνήγορο της Καθ'ης, το Δικαστήριο δεν συμμερίζεται τις θέσεις και εισηγήσεις του. Δεν είναι επιτρεπτό για το Δικαστήριο, στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας, να υπεισέλθει σε ευρήματα και συμπεράσματα ως προς τους λόγους που η Αιτήτρια κίνησε τη διαιτητική διαδικασία. Σε κάθε περίπτωση, το Δικαστήριο δεν μπορεί να θεωρήσει ότι η εγγραφή της διαιτητικής απόφασης, με την οποία διατάχθηκε η Καθ'ης να αποπληρώσει το υπόλοιπο του δανείου που της χορηγήθηκε με βάση το Τεκμήριο 2, αντίκειται στη δημόσια τάξη της Κύπρου. Η αποδιδόμενη στην Αιτήτρια υστεροβουλία και οι κατ' ισχυρισμόν προσπάθειες εξασφάλισης στοιχείων για πολιτική δίωξη των πρώην αξιωματούχων της, στερούνται αντικειμενικού ερείσματος. Ο ισχυρισμός ότι η Αιτήτρια επιδιώκει, μέσω της διαδικασίας αυτής, να εξασφαλίσει στοιχεία και μαρτυρία για να τα χρησιμοποιήσει εναντίον των πρώην αξιωματούχων της, κρίνεται άστοχος. Υποδεικνύεται πως η αίτηση για εγγραφή της διαιτητικής απόφασης δεν θα μπορούσε να συσχετιστεί με τυχόν υποχρεώσεις ή ατασθαλίες των πρώην αξιωματούχων της Αιτήτριας. Οι λόγοι που επικαλείται η Καθ'ης για ακυρότητα της συμφωνίας δανείου παρέμειναν παντελώς ατεκμηρίωτοι. Υποδεικνύεται, περαιτέρω, πως η Καθ'ης επέλεξε να μην λάβει μέρος στη διαιτητική διαδικασία, όπου θα είχε τη δυνατότητα να προβάλει τις υπερασπίσεις και τους λόγους ακυρότητας του δανείου που επικαλείται με την ένσταση της. Το παρόν Δικαστήριο, δεν είναι δυνατό να υπεισέλθει επί της ουσίας, εξετάζοντας τις υπερασπίσεις που θα μπορούσε να προβάλει η Καθ'ης στα πλαίσια της διαιτητικής διαδικασίας. Ανεξάρτητα, όμως από τα ανωτέρω, το Δικαστήριο θεωρεί ορθή την επισήμανση του συνηγόρου της Αιτήτριας, ως προς τη ξεχωριστή υπόσταση της ρήτρας διαιτησίας από τη συμφωνία δανείου. Η θέση αυτή υποστηρίζεται τόσο από τις πρόνοιες του Περί Διεθνούς Εμπορικής Διαιτησίας Νόμου 101/87 (βλ. άρθρο 16
(1)) όσο και από το Άρθρο ΙΙ της Σύμβασης. Στο σύγγραμμα Russel on Arbitration, 21η έκδοση παρα. 8-015, στις σελίδες 405-405 αναφέρονται, ανάμεσα σε άλλα τα ακόλουθα: «The validity of the arbitration agreement is fundamental to arbitration, and the enforcement of an award can be opposed if "the arbitration agreement was not valid under the law to which the parties subjected it, or, failing any indication thereon, under the law of the country where the award was made". It is important to realise that this ground for opposing enforcement of the award relates to the validity of the arbitration agreement and not the validity of any underlying contract.» Η Καθ'ης υποστηρίζει ότι είναι άκυρη η συμφωνία δανείου και όχι η συμφωνία διαιτησίας. Ως εκ τούτου ο προβαλλόμενος λόγος δεν εμπίπτει εντός των προϋποθέσεων του Άρθρου V
(1)(α) της Σύμβασης. (γ) Οι Συμφωνίες δανείου και οι συμπληρωματικές είναι άκυρες Όπως εξηγήθηκε πιο πάνω, ο λόγος αυτός δεν ευσταθεί. (δ) Η διαφορά δεν εμπίπτει στους όρους Διαιτησίας Η ρήτρα διαιτησίας (όρος 11
(2)του Τεκμηρίου 2), είναι αρκετά ευρεία και καλύπτει κάθε αξίωση διένεξη ή διαφορά. Ειδικότερα, στη σχετική πρόνοια αναφέρεται: «Όλες οι διαφορές, διενέξεις ή αξιώσεις που απορρέουν από την παρούσα Σύμβαση ή σε σχέση με αυτήν.εμπίπτουν στην αρμοδιότητα του Διεθνούς Εμπορικού Διαιτητικού Δικαστηρίου.» Κρίνεται, συνεπώς, άστοχη η εισήγηση του συνηγόρου της Καθ'ης, πως η απαίτηση για πληρωμή της οφειλής δεν εμπίπτει μέσα στη σχετική πρόνοια. (ε) Το οφειλόμενο ποσό έχει εξοφληθεί Με βάση την εισήγηση, η Καθ'ης εξόφλησε το δάνειο, μεταβιβάζοντας στην Αιτήτρια όλα τα περιουσιακά στοιχεία που απέκτησε από το δάνειο. Η Καθ'ης η Αίτηση απέτυχε να τεκμηριώσει τη θέση περί εξόφλησης της διαιτητικής απόφασης, με τους γενικούς και αόριστους ισχυρισμούς που περιέχονται στην ένσταση. Το γεγονός δε ότι καταχώρισε, μαζί με άλλες 51 εταιρείες, την αγωγή 7537/2014 στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας, δεν αποτελεί εμπόδιο για την εγγραφή της διαιτητικής απόφασης. (στ) Η συμφωνία δανείου και η προσθήκη αυτής δεν είναι χαρτοσημασμένες Ο συνήγορος της Καθ'ης εισηγήθηκε πως η παράλειψη της Αιτήτριας να προβεί σε χαρτοσήμανση της συμφωνίας δανείου, την καθιστά άκυρη και σε κάθε περίπτωση μη αποδεκτή μαρτυρία. Ο συνήγορος της Αιτήτριας αντέτεινε πως η Αιτήτρια δεν είχε υποχρέωση να παρουσιάσει τη συμφωνία δανείου αλλά τη συμφωνία διαιτησίας. Ο μόνος λόγος που κατατέθηκε, ανέφερε, είναι επειδή είναι ενσωματωμένη και η ρήτρα διαιτησίας. Υποστήριξε, ως εκ τούτου, πως η Συμφωνία δανείου δεν απαιτείται να χαρτοσημανθεί. Σε κάθε όμως περίπτωση, η μη χαρτοσήμανση της συμφωνίας δανείου δεν την καθιστά άκυρη, αλλά η κατάθεση της μπορεί να επιτραπεί υπό τον όρο της δέουσας χαρτοσήμανσης. Το γεγονός ότι η συμφωνία διαιτησίας διατηρεί τη δική της αυτοτέλεια δεν μπορεί να την αποσυνδέσει από τη συμφωνία δανείου, αφού στην προκείμενη περίπτωση η ρήτρα διαιτησίας είναι ενσωματωμένη στη συμφωνία δανείου. Από τη στιγμή που η Αιτήτρια κατέθεσε τη συμφωνία δανείου, και τη συμφωνία διαιτησίας ως ένα ενιαίο έγγραφο, όφειλε να προβεί στη χαρτοσήμανση της, με βάση τις πρόνοιες του Περί Χαρτοσήμων Νόμου 19/1963. Ούτε το γεγονός ότι η συμφωνία υπόκειται στο Ρωσικό δίκαιο, συνιστά λόγο που θα μπορούσε να απαλλάξει την Αιτήτρια από την υποχρέωση χαρτοσήμανσης της. Το άρθρο 4(Ι) του Ν. 19/63, όπως τροποποιήθηκε, προνοεί τα ακόλουθα: «4.—
(1)Τηρουμένων των διατάξεων του παρόντος Νόμου, και τηρουμένων των εν τω παρόντι ή οιωδήποτε ετέρω εκάστοτε εν ισχύϊ Νόμω, ή εν τω Πρώτω Παραρτήματι εμπεριεχομένων, εξαιρέσεων, παν έγγραφον ειδικώς αναγραφόμενον εν τω Πρώτω Παραρτήματι θα υπόκειται εις τέλος αξίας ίσης προς το ποσόν όπερ ειδικώς καθορίζεται εν τω ειρημένω Παραρτήματι ως το αντίστοιχον προσήκον τέλος, εάν αφορά σε οποιοδήποτε περιουσιακό στοιχείο που βρίσκεται στη Δημοκρατία ή σε ζητήματα ή πράγματα τα οποία θα εκτελεστούν ή θα γίνουν στη Δημοκρατία ανεξάρτητα από τον τόπο σύνταξης του:» Εφόσον η κατάθεση της συμφωνίας δανείου αποσκοπεί στην εκτέλεση της διαιτητικής απόφασης στο έδαφος της Κυπριακής Δημοκρατίας, κρίνω ότι υπόκειται σε τέλος χαρτοσήμου, κατά τα διαλαμβανόμενα στην πιο πάνω πρόνοια και στο σχετικό παράρτημα του Νόμου (βλ. Κυπριακή Δημοκρατία κ.α. ν. Muskita Aluminium Industries Ltd
(2007)3 A.A.Δ. 130). Η μη δέουσα χαρτοσήμανση της συμφωνίας δανείου δεν συνεπάγεται ακυρότητα, όπως εισηγήθηκε ο συνήγορος της Καθ'ης. Απλά δεν μπορεί να γίνει αποδεκτό ως μαρτυρικό υλικό, όπως προβλέπεται στα άρθρα 21 και 36 του σχετικού Νόμου. Το Δικαστήριο διατηρεί, ωστόσο, εξουσία να διατάξει τη χαρτοσήμανση της Συμφωνίας δανείου, με βάση τις πρόνοιες του άρθρου 35 του Νόμου. Καταλήγω, συνεπώς, ότι η Αιτήτρια όφειλε να καταβάλει τα τέλη χαρτοσήμανσης της συμφωνίας δανείου, προτού την καταθέσει ως τεκμήριο. Η παράλειψη αυτή, όπως αναφέρθηκε πιο πριν, δεν καθιστά άκυρη τη συμφωνία. Σχετικά με το εξεταζόμενο θέμα είναι τα λεχθέντα στην πρόσφατη απόφαση Αναφορικά με την Αίτηση της Joint Stock Commercial Bank "Bank of Moscow" (Open Joint Stock Company) Πολ. Αιτ. Αρ. 151/2005, ημερ. 23.11.2015. Λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Με δεδομένο λοιπόν ότι το δίκαιο που εφαρμόζεται στη διαδικασία αναγνώρισης και εκτέλεσης είναι το ημεδαπό, δεν εντοπίζεται ο,τιδήποτε το μεμπτό στην ενέργεια του πρωτόδικου Δικαστή να διατάξει τη χαρτοσήμανση των δύο συμφωνιών δανείου. Κατ' αρχάς, η διαταγή χαρτοσήμανσης δεν συνιστούσε επιπρόσθετη της Σύμβασης προϋπόθεση για εγγραφή της επίδικης διαιτητικής απόφασης αλλά εφαρμογή του ημεδαπού δικαίου σε σχέση με διαδικαστικό θέμα....Η χαρτοσήμανση εγγράφου είναι απαραίτητη προτού κατατεθεί ως τεκμήριο σε δικαστική διαδικασία....Η κατάθεση από μόνη της του οποιουδήποτε εγγράφου στα πλαίσια δικαστικής διαδικασίας ενεργοποιεί και το μηχανισμό χαρτοσήμανσης του, εφόσον οι πρόνοιες του περί Χαρτοσήμων Νόμου πληρούνται.» Το Δικαστήριο, εξασκώντας τις εξουσίες που του παρέχουν οι πρόνοιες του Περί Χαρτοσήμων Νόμου (βλ. άρθρο 35
(2), δίδει οδηγίες όπως η Αιτήτρια προβεί στη δέουσα χαρτοσήμανση του Τεκμηρίου 2, εντός 30 ημερών από σήμερα, καταβάλλοντας τα τέλη χαρτοσήμανσης και το πρόστιμο που προβλέπεται στον Περί Χαρτοσήμων Νόμο. Όλοι οι άλλοι λόγοι ένστασης έχουν καλυφθεί από όσα έχουν αναπτυχθεί πιο πάνω. Καταλήγω, ως εκ των ανωτέρω, ότι η Καθ'ης απέτυχε να στοιχειοθετήσει οποιοδήποτε από τους λόγους που προβλέπονται στο Άρθρο V της Σύμβασης. Για όλους τους πιο πάνω λόγους, η αίτηση επιτυγχάνει. Εκδίδεται διάταγμα ως η παράγραφος Α της αίτησης, με έξοδα υπέρ της Αιτήτριας και εις βάρος της Καθ'ης, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Εκδίδεται περαιτέρω διάταγμα όπως η Αιτήτρια προβεί στις δέουσες ενέργειες, ώστε να χαρτοσημανθεί δεόντως η συμφωνία δανείου (Τεκμήριο 2) κατά τα διαλαμβανόμενα στον Περί Χαρτοσήμων Νόμο 19/63, εντός 30 ημερών από σήμερα. Το εκδοθέν διάταγμα να μην συνταχθεί, εκτός εάν η συμφωνία δανείου, Τεκμήριο 2, χαρτοσημανθεί, όπως πιο πάνω αναφέρεται. (Υπ.) ............. Λ. Καλογήρου, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΠ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο