ALA Equipment Ltd ν. Επίσημος Παραλήπτης, ως προσωρινός εκκαθαριστής της εταιρείας Barock Music Tent Ltd, Αρ. Αγωγής: 8260/11, 23/2/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2016:A119 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ν. Γιαπανά, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 8260/11 Μεταξύ : - ALA Equipment Ltd Εναγόντων και Barock Music Tent Ltd Εναγομένων ΚΑΙ ΩΣ ΕΧΕΙ ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΘΕΙ ΔΥΝΑΜΕΙ ΔΙΑΤΑΓΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΗΜ.17.1.14 Μεταξύ : - ALA Equipment Ltd Εναγόντων και Επίσημος Παραλήπτης, ως προσωρινός εκκαθαριστής της εταιρείας Barock Music Tent Ltd Εναγομένων ΑΙΤΗΣΗ ΓΙΑ ΑΚΥΡΩΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΗΜΕΡ.2.7.15 ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 23.2.16 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για εναγόμενους - Αιτητές : κα Μ. Εφραίμ Για ενάγοντα - καθ ου η αίτηση : κ. Πετρίδης Α Π Ο Φ Α Σ Η Αναδρομή στο ιστορικό της υπόθεσης θα δώσει ανάγλυφα το υπόβαθρο των προηγηθέντων γεγονότων, ώστε να γίνει κατανοητή η αίτηση για ακύρωση της εκδοθείσης αποφάσεως εκ μέρους του Επισήμου Παραλήπτη για λογαριασμό της εναγομένης εταιρείας. Την 16.12.11 καταχωρήθηκε η εν τίτλω αγωγή με την οποία επιζητείτο διάταγμα με το οποίο να απαγορεύεται στην εναγόμενη εταιρεία να αποξενώσει διάφορα μηχανήματα και συσκευές που αποτελούσαν στο σύνολο τους τον εξοπλισμό που πώλησε και παρέδωσε η ενάγουσα στην εναγομένη. Επιζητείτο επίσης διάταγμα παράδοσης του εξοπλισμού στην ενάγουσα καθώς και το ποσό των €112.800 που αποτελούσε την αξία των ρηθέντων μηχανημάτων. Την ίδια ημερομηνία καταχωρήθηκε αίτηση δια κλήσεως εκ μέρους της ενάγουσας με την οποία επιζητείτο διάταγμα του δικαστηρίου με το οποίο να απαγορεύεται στην εναγομένη να πωλήσει, ενοικιάσει, επιβαρύνει και γενικά αποξενώσει, αλλοιώσει, αποσυναρμολογήσει τα επίδικα μηχανήματα. Στις 14.3.12 δικηγόρος που εμφανίστηκε εκ μέρους της εναγομένης αποδέχτηκε την έκδοση του διατάγματος και το δικαστήριο εξέδωσε το σχετικό διάταγμα. Την 17.7.12 καταχωρήθηκε η υπεράσπιση της εναγομένης και αφού η υπόθεση η ορίστηκε για οδηγίες δυνάμει της Δ.30, στην συνέχεια υπεβλήθη αίτηση εκ μέρους των εναγόντων για τροποποίηση του τίτλου της αγωγής γιατί εναντίον της εναγομένης είχε εκδοθεί στην Αίτηση Αρ.438/11 διάταγμα εκκαθάρισης και ο Επίσημος Παραλήπτης διορίστηκε προσωρινός εκκαθαριστής της εναγομένης εταιρείας. Περαιτέρω, την 5.12.13 οι ενάγοντες στην Αίτηση 438/11 έλαβαν άδεια από το δικαστήριο με την οποία τους επιτράπηκε η συνέχιση της εν τίτλω αγωγής. Η αίτηση για τροποποίηση επιδόθηκε στον Επίσημο Παραλήπτη ο οποίος δεν έφερε ένσταση στο αίτημα και το δικαστήριο ενέκρινε την αίτηση. Τροποποιημένο κλητήριο καταχωρήθηκε στις 30.1.14 και στην συνέχεια ο Επίσημος Παραλήπτης καταχώρισε σημείωμα εμφανίσεως. Στις 23.4.14 οι ενάγοντες καταχώρησαν αίτηση για απόφαση λόγω παράλειψης καταχώρισης υπεράσπισης εκ μέρους του Επισήμου Παραλήπτη. Η αίτηση ανεβλήθη σε διάφορες ημερομηνίες και την 12.9.14 δικηγόρος καταχώρισε Ειδοποίηση αλλαγής δικηγόρου αντί του Επίσημου Παραλήπτη, ως διορισθείς εξ αυτού να ενεργεί εκ μέρους της εναγομένης εταιρείας. Στην συνέχεια ο νέος δικηγόρος καταχώρισε υπεράσπιση στην αγωγή. Η υπόθεση ορίστηκε, κατόπιν αιτήματος του δικηγόρου των εναγόντων προς τον πρωτοκολλητή, την 27.11.14 για οδηγίες. Στις 25.2.15 ο δικηγόρος των εναγόντων και αφού εκ μέρους των εναγομένων δεν υπήρξε καμιά εμφάνιση, ζήτησε όπως η υπόθεση οριστεί για απόδειξη και το δικαστήριο όρισε την υπόθεση για ακρόαση την 18.3.15 στις 10.00π.μ. Την 18.3.15 δεν υπήρξε καμιά εμφάνιση εκ μέρους των εναγομένων και ο δικηγόρος των εναγόντων προχώρησε σε ακρόαση της υπόθεσης παρουσιάζοντας ένορκη δήλωση εκ μέρους τους προς απόδειξη της υπόθεσης τους. Αυθημερόν εκδόθηκε απόφαση υπέρ των εναγόντων και εναντίον των εναγομένων. Την 2.7.15 ο Επίσημος Παραλήπτης υπέβαλε, δυνάμει του Περί Εταιρειών Νόμου Κεφ.113, Αρ.1-3, 216, 217, 231 και 243, στους Περί Εκκαθαρίσεων Εταιρειών Κανονισμούς, της Δ.9, Δ.40, Θ.11, Δ.48 και τον Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο Κεφ.6, Αρ.32, αίτηση για ακύρωση της εκδοθείσης αποφάσεως και του εκδοθέντος εντάλματος κινητών, που έτυχε της ένστασης των εναγόντων - καθ ων η αίτηση. Το πραγματικό υπόβαθρο της αίτησης στηρίζεται επί ενόρκου δηλώσεως βοηθού εξεταστή στον κλάδο πτωχεύσεων. Με αναφορά στα γεγονότα της υπόθεσης είναι η θέση του ότι το εκδοθέν ένταλμα κινητής περιουσίας που εκδόθηκε δεν πρέπει να εκτελεστεί γιατί τα αντικείμενα της απόφασης είναι στην κατοχή του Επισήμου Παραλήπτη. Ο μόνος δικαιούχος είναι ο Επίσημος Παραλήπτης και όχι οποιοσδήποτε πιστωτής και σύμφωνα με τον Περί Εταιρειών Νόμο, εκτέλεση εναντίον περιουσίας υπό εκκαθάρισης εταιρείας είναι άκυρη. Περαιτέρω είναι η θέση του ότι οι δικηγόροι της υπό εκκαθάριση εταιρείας ζήτησαν την ενοικίαση των αντικειμένων και την υπογραφή σχετικών συμβολαίων, πλην όμως δεν προσήλθαν στα γραφεία του Επίσημου Παραλήπτη για να υπογράψουν. Η πλευρά των εναγόντων - καθ ων η αίτηση προβάλλουν ότι η αίτηση είναι αστήρικτη, αβάσιμη και παράτυπη, ουδεμία υπεράσπιση προβάλλεται επί της ουσίας και ότι η αίτηση υπεβλήθη πολύ καθυστερημένα χωρίς να δίνεται κάποια εξήγηση. Υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση δικηγόρου που εργάζεται στο γραφείο των δικηγόρων των εναγόντων η οποία μεταξύ άλλων αναφέρει ότι για τα επίδικα αντικείμενα υπήρχε προσωρινό διάταγμα για την μη αποξένωση τους και κατά συνέπεια ο Επίσημος Παραλήπτης δεν είχε δικαίωμα να τα ενοικιάσει. Είναι επίσης η θέση της ότι τα αντικείμενα και ο εξοπλισμός της απόφασης δεν μπορούν να συμπεριληφθούν στην περιουσία της εναγομένης εταιρείας γιατί δεν έχουν εξοφληθεί και παραμένουν περιουσία των εναγόντων. Η αίτηση ορίστηκε για ακρόαση και χωρίς να αντεξεταστεί οποιαδήποτε πλευρά, οι δικηγόροι προχώρησαν σε αγορεύσεις. Η κα Εφραίμ αναφέρεται στα σχετικά άρθρα του Περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ.113, με την εισήγηση ότι δεν μπορεί να εκτελεστεί η απόφαση γιατί τα αντικείμενα αποτελούν μέρος της περιουσίας της υπό εκκαθάριση εταιρείας και ανήκουν στους πιστωτές. Η θέση του κ. Πετρίδη είναι ότι δεν προβάλλεται κάποια υπεράσπιση εκ μέρους του Επίσημου Παραλήπτη και με αναφορά στην Δ.17, καθώς και σε σχετική επί τούτου νομολογία, αναφέρει ότι η αμέλεια δικηγόρου δεν αποτελεί λόγο ακύρωσης της αποφάσεως. Εκ του ιστορικού της υποθέσεως όπως αυτό αναδύεται εκ του φακέλου, ο παραμερισμός αποφάσεως που εκδόθηκε στην απουσία ενός εκ των διαδίκων κατά την ακρόαση της αγωγής, όπως είναι η παρούσα περίπτωση, μπορεί να επιτευχθεί μόνο κάτω από τις πρόνοιες της Δ.33, Θ.5 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Προβάλλεται στην ένσταση ότι η αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί ως νόμω αβάσιμη και παράτυπη, χωρίς βεβαίως περαιτέρω εξειδίκευση, πλην όμως πρόκειται για θέμα ορθής δικονομικής θεμελίωσης της αίτησης και ως δικαιοδοτικό θέμα μπορεί να εξεταστεί από το δικαστήριο. Η αίτηση στηρίζεται στον Περί Εταιρειών Νόμο, Κεφ.113, καθώς και την Δ.9, Δ.40, Θ.11 και Δ.48 και στον Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο, Κεφ.6, Αρ.32, τα οποία όμως δεν παρέχουν δικονομικό υπόβαθρο για υποβολή τέτοιας αίτησης, ούτε και παρέχουν εξουσία στο δικαστήριο να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα ακύρωσης της απόφασης του δικαστηρίου. Ως λέχθηκε μόνο η Δ.33, Θ.5 παρέχει τέτοια εξουσία στο δικαστήριο, αφού σύμφωνα με την διαταγή αυτή, εκδοθείσα απόφαση όπου το ένα μέρος δεν εμφανίστηκε στην ακρόαση, μπορεί υπό τις κατάλληλες προϋποθέσεις να ακυρωθεί από το δικαστήριο, επί αιτήσεως υποβαλλομένης εντός 14 ημερών μετά από την ακρόαση. Στην υπόθεση Egiazaryan κ.ά v. Denoro Investments Ltd, Πολ. Έφεση 75/11 ημερ.19.2.13 υπεδείχθησαν τα εξής: «.... η νομολογία είναι αποκαλυπτική στο ότι οποιαδήποτε αίτηση θα πρέπει να αναφέρει το νόμο και τους κανονισμούς στους οποίους βασίζεται ως απαραίτητο στοιχείο εγκυρότητας του δικονομικού μέτρου. Σχετικές είναι οι υποθέσεις Κούππα ν. Βασιλειάδη
Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.