ΔΗΜΑΦΥΚΑ ΛΤΔ ν. Sirocco Fashion Center Ltd, Αρ. Αγωγής: 6896/07, 5/2/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2016:A75 EΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Γ. Στυλιανίδη, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 6896/07 Μεταξύ: ΔΗΜΑΦΥΚΑ ΛΤΔ Εναγόντων - και - Sirocco Fashion Center Ltd Εναγόμενοι ----------------- Αίτηση από μέρους των Εναγομένων, ημερ. 22.6.2015, ΔΙΑ AΣΦΑΛΕΙΑ ΕΞΟΔΩΝ 5 Φεβρουαρίου, 2016 Για τους Εναγόμενους - Αιτητές: κ. Χρ. Δημητριάδης Για τους Ενάγοντες - Καθ΄ ων η Αίτηση: κα Ν. Χ¨ Ιωάννου ------------------ ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Oι πιο πάνω Εναγόμενοι Αιτητές ζητούν από το Δικαστήριο την έκδοση διατάγματος: «
- Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να διατάσσονται οι ενάγοντες όπως παράσχουν ασφάλεια εξόδων για το χρηματικό ποσό των €15.721,87 ή οποιοδήποτε άλλο ποσό το Δικαστήριο ήθελε θεωρήσει δίκαιο και εύλογο, με την κατάθεση του εν λόγω ποσού στο Δικαστήριο, είτε με την παροχή τραπεζικής εγγύησης στον Πρωτοκολλητή του Δικαστηρίου εντός 20 ημερών από την έκδοση του Διατάγματος ή εντός του χρόνου που θα το καθορίσει το Δικαστήριο.
- Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να διατάσσεται η αναστολή της παρούσας αγωγής μέχρι την κατάθεση της πιο πάνω ασφάλειας εξόδων και σε περίπτωση εκπνοής ή/και μη συμμόρφωσης των εναγόντων με την καθορισθείσα προθεσμία, τότε η αγωγή αυτή να θεωρείται ως απορριφθείσα, με έξοδα εναντίον των εναγομένων και υπέρ των εναγόντων.» H Αίτηση στηρίζεται στους θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.60 θ1,5 και 6 Δ.48 θ.1-4 και 7-9, στο άρθρο 382 του Περί Εταιρειών Νόμου Κεφ. 113 καθώς και στη διακριτική εξουσία και συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Τα γεγονότα πάνω στα οποία στηρίζεται η Αίτηση φαίνονται στην επισυνημμένη σ΄ αυτή ένορκη δήλωση του Γιάννη Γεωργίου, διευθυντή και μετόχου των εναγομένων. Οι Ενάγοντες καταχώρησαν την πιο πάνω αγωγή και ζητούν την επιδίκαση του ποσού των €150,591.00 για ισχυριζόμενο υπόλοιπο αξίας εμπορευμάτων πλέον το χρηματικό ποσό των €328,648.00 ως αποζημιώσεις για ισχυριζόμενη παράβαση συμφωνίας. Οι εναγόμενοι αρνούνται την πιο πάνω αξίωση και καλούν και/ή ανταπαιτούν από τους Ενάγοντες όπως καταβάλουν €8,543 ως αποζημιώσεις που υπέστησαν ένεκα της διακοπής της συνεργασίας τους και το ποσό των €15,000 ως απώλεια κέρδους. Ισχυρίζονται οι εναγόμενοι ότι οι ενάγοντες δεν έχουν αγώγιμο δικαίωμα και ούτε νόμιμη απαίτηση. Με την παρούσα αίτηση ζητούν διάταγμα για παροχή ασφάλειας εξόδων η οποία να καλύπτει όλα τα δικηγορικά έξοδα που τυχόν επιδικασθούν σε βάρος των εναγόντων, καθότι οι ενάγοντες από το 2002 δεν έχουν κύκλο εργασιών και κατά συνέπεια δεν έχουν εισοδηματική ικανότητα. Κατέστη, δηλαδή, η εταιρεία, ανενεργής. Οι ενάγοντες στερούνται εισοδημάτων, κινητής και ακίνητης περιουσίας. Δεν υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να εκδοθεί απόφαση εναντίον των εναγομένων. Οι ενάγοντες καταχώρησαν ένσταση στην πιο πάνω αίτηση όπου στην ειδοποίηση ένστασης καταγράφουν αριθμό λόγων ένστασης, τους ακόλουθους: «
- Το Δικαστήριο για να αντλήσει εξουσία μέσω της Δ.60 πρέπει να εφαρμόζεται αυτή.
- Η αίτηση είναι παράτυπη και στηρίζεται σε λανθασμένες δικονομικές πρόνοιες. Η Δ.60 Θ.1 δεν εφαρμόζεται.
- Το άρθρο 382 του Περί Εταιρειών Νόμου για να έχει εφαρμογή πρέπει να υπάρχει αξιόπιστη μαρτυρία ότι ενδέχεται η εταιρεία να μην είναι σε θέση να αποπληρώσει τα τυχόν έξοδα στα οποία μπορεί να καταδικασθεί. Τέτοια μαρτυρία δεν υπάρχει.
- Η αίτηση δεν πληρεί τις προϋποθέσεις της Δ.60 και/ή της Δικονομίας και/ή των κανονισμών και/ή βασίζεται σε λανθασμένη νομική βάση.
- Η εταιρεία έχει ικανή περιουσία για να καλύψει ενδεχόμενα έξοδα εναντίον της.
- Δεν μπορεί να στερηθεί του δικαιώματος πρόσβασης στο Δικαστήριο διάδικου λόγω τυχόν αδυναμίας του να πληρώσει τα έξοδα.
- Η αίτηση αποτελεί κατάχρηση της εξουσίας και έχει καταχωρηθεί με υπέρμετρη καθυστέρηση.» Η ένσταση στηρίζεται πάνω στα ακόλουθα γεγονότα, όπως αυτά καταγράφονται στην ένορκη δήλωση του Χρυσούλλη Δημητρίου, γραμματέα των εναγόντων καθ΄ ων η Αίτηση, η οποία επισυνάπτεται στην ένσταση. Η απάντηση στην υπεράσπιση και η υπεράσπιση στην ανταπαίτηση καταχωρήθηκε στις 15.6.
- Η Δ.60 δεν εφαρμόζεται στην παρούσα περίπτωση αφού η έδρα των εναγόντων βρίσκεται στην Κύπρο. Η αίτηση καταχωρήθηκε με υπέρμετρη καθυστέρηση αφού η αγωγή καταχωρήθηκε στις 31.5.
- Εμφάνιση εκ μέρους των εναγομένων καταχωρήθηκε 17.9.2008 και η υπεράσπιση τους στις 24.2.
- Υπάρχει καθυστέρηση πέραν των 5 χρόνων χωρίς να δικαιολογηθεί. Οι εναγόμενοι δεν έχουν αποδείξει ότι οι ενάγοντες δεν θα μπορούν να συμμορφωθούν με οποιοδήποτε τυχόν διάταγμα του Δικαστηρίου αναφορικά με τα έξοδα. Ο Κωστάκης Φυσέντζου δεν είναι γνώστης των γεγονότων, δεν λαμβάνει μέρος στις αποφάσεις της ενάγουσας εταιρείας. Ο κατάλογος εξόδων που επισυνάπτεται στην αίτηση είναι φουσκωμένος. Οι εναγόμενοι προσπαθούν με διάφορους τρόπους να καθυστερήσουν την εκδίκαση της αγωγής. Νομική πτυχή Ο ενόρκως δηλών Γιάννης Γεωργίου άντλησε τις πληροφορίες, ότι οι Ενάγοντες στερούνταν εισοδημάτων και κινητής και ακίνητης περιουσίας, από γραπτή δήλωση του Κωστάκη Φυσέντζου, διευθυντή των Εναγόντων - Καθ΄ ων η Αίτηση, την οποία επεσύναψε στην ένορκη του δήλωση η οποία υποστηρίζει την Αίτηση. Στη γραπτή του δήλωση ο Κωστάκης Φυσέντζου αναφέρει ότι γνωρίζει πολύ καλά ότι οι Ενάγοντες από το 2002 και μετά, δεν ασκούν καμιά δραστηριότητα και δεν έχουν κύκλο εργασιών, είναι σε αδράνεια. Δεν αποτελούν παραγωγική εταιρεία με εισοδήματα και τα καταστήματα τους στη Λευκωσία αλλά και στις άλλες πόλεις έχουν κλείσει. Δεν έχουν πλέον κινητή ή ακίνητη περιουσία αλλά ούτε και ρευστότητα. Η ακρόαση της αίτησης έγινε στη βάση των ενόρκων δηλώσεων χωρίς να αντεξεταστεί οποιοσδήποτε από τους ενόρκως δηλούντες. Στην απόφαση Iacovou Brothers (Constr.) Ltd ν Fashionwise Ltd
(2000)1 ΑΑΔ σελ. 1377 λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Είναι ορθό ότι σε περιπτώσεις αιτήσεων που οι ισχυρισμοί του αιτητή αμφισβητούνται ο αιτητής θα πρέπει να προσκομίσει προφορική μαρτυρία για να αποσείσει το σχετικό βάρος που έχει για την απόδειξη των ισχυρισμών του. (Ίδε Krashias Shoe Factory Ltd ν Adidas Sportschuhfabriken Adi Dossier K.G.
(1989)1(E) Α.Α.Δ. 750 και Louis Vuitton ν Dermosak Ltd and Orphanidou
(1992)1 Α.Α.Δ. 1453). Ο αιτητής μπορεί να αποσείσει το σχετικό βάρος της απόδειξης είτε με την παράθεση της δικής του μαρτυρίας είτε με την αποκάλυψη στοιχείων που προκύπτουν από την αντεξέταση στην οποία υποβάλλει τα πρόσωπα τα οποία έχουν προβεί σε ένορκες δηλώσεις εκ μέρους του καθ' ου η αίτηση. Επισημαίνουμε ότι με την πρόσφατη τροποποίηση του Κανονισμού 4 της Διαταγής 48 (Ίδε ο περί Πολιτικής Δικονομίας (Τροποποιητικός) (Αρ. 3) Διαδικαστικός Κανονισμός του 1999) η ακρόαση της αίτησης διεξάγεται με βάση τα γεγονότα που περιέχονται στις ένορκες δηλώσεις με δυνατότητα αντεξέτασης.» Στην παρούσα αίτηση δεν προσκομίστηκε από τους Καθ΄ ων η Αίτηση αντίθετη μαρτυρία αναφορικά με τη μη ύπαρξη περιουσίας ή εισοδημάτων από μέρους των Εναγόντων. Οι Ενάγοντες πουθενά στην ένορκη τους δήλωση ισχυρίζονται ότι έχουν περιουσία (κινητή ή ακίνητη) ή αν διαθέτουν ρευστότητα ή την οικονομική δυνατότητα να πληρώσουν τα έξοδα των Εναγομένων σε περίπτωση που καταδικαστούν στην καταβολή εξόδων. Ο μόνος ισχυρισμός των Καθ΄ ων η Αίτηση είναι ότι οι Εναγόμενοι οι οποίοι έχουν και το βάρος απόδειξης, δεν έχουν αποδείξει ότι οι Ενάγοντες δεν θα μπορούν να συμμορφωθούν με οποιαδήποτε τυχόν διαταγή του Δικαστηρίου αναφορικά με τα έξοδα. Με βάση την μαρτυρία που προσκόμισαν οι Εναγόμενοι, την οποία βρίσκω αξιόπιστη, φαίνεται να μην είναι σε θέση οι Ενάγοντες να πληρώσουν τα έξοδα των Εναγομένων, εάν οι τελευταίοι επιτύχουν στη δίκη. Το άρθρο 382 του Περί Εταιρειών Νόμου Κεφ. 113 προβλέπει τα εξής: "382. Όταν εταιρεία είναι ενάγουσα σε οποιαδήποτε αγωγή ή άλλη νομική διαδικασία, κάθε δικαστής που έχει δικαιοδοσία στο θέμα δύναται, αν φαίνεται με αξιόπιστη μαρτυρία ότι υπάρχει λόγος να πιστεύει ότι η εταιρεία είναι ανίκανη να πληρώσει τα έξοδα του εναγομένου αν αυτός επιτύχει στην υπεράσπιση του, να ζητήσει να δοθεί ικανοποιητική εγγύηση για τα έξοδα εκείνα, και δύναται να αναστείλει όλες τις διαδικασίες μέχρι να δοθεί η εγγύηση." Η αίτηση για παροχή ασφάλειας των εξόδων των Εναγόντων βασίζεται και στις διατάξεις του άρθρου 382 του Περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ. 113, το οποίο παρέχει διακριτική ευχέρεια σε αρμόδιο Δικαστήριο να διατάξει εταιρεία η οποία βάσει αξιόπιστης μαρτυρίας φαίνεται να μην είναι σε θέση να πληρώσει τα έξοδα του Εναγόμενου, εάν ο τελευταίος επιτύχει στη δίκη, να παράσχει ασφάλεια για τα έξοδα και επί τούτου να αναστείλει την διαδικασία μέχρις ότου παρασχεθεί η ορισθείσα ασφάλεια. (Γραμμές Στρίντζη Αιγαίου Ναυτική Εταιρεία ν. Allways Travel Holidays Limited κ.α
(1992)1 σελ. 795). Στην υπό κρίση περίπτωση βρίσκω ότι η Καθ'ης η Αίτηση είναι ανίκανη να πληρώσει τα έξοδα της Αιτήτριας αν αυτή επιτύχει στην υπεράσπιση της. Ικανοποιείται συνεπώς η σχετική προϋπόθεση του άρθρου 382 για παροχή ασφάλειας εξόδων και ότι απομένει είναι αν το Δικαστήριο θα ασκήσει θετικά την διακριτική εξουσία που έχει επί του ζητήματος. Η διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου για παροχή ασφάλειας εξόδων εναντίον μιας Ενάγουσας εταιρείας θα πρέπει να ασκείται λαμβανομένων υπόψη όλων των περιστατικών που αφορούν την υπόθεση. ΄Ενας από τους λόγους ένστασης είναι ότι η παρούσα αίτηση αποτελεί κατάχρηση της εξουσίας και έχει καταχωρηθεί με υπέρμετρη καθυστέρηση. Στην υπόθεση Genemp Trading Ltd v. Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα Δημόσια Εταιρεία Λτδ, πρώην Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα Λτδ
(2011)1 Α.Α.Δ. 1314 αποφασίστηκαν τα ακόλουθα: «Στα ευρύτερα κριτήρια για την παροχή ασφάλειας εξόδων συγκαταλέγεται και η δύναμη της υπόθεσης του Ενάγοντα διότι αν έχει καλή υπόθεση, η δε υπεράσπιση φαίνεται να μην ευσταθεί, τότε θα ήταν αντίθετο με το πνεύμα της δικαιοσύνης να διαταχθεί η καταβολή ασφάλειας εξόδων επιβραβεύοντας έτσι ουσιαστικά τον Εναγόμενο και καθυστερώντας την όλη διαδικασία. Ο χρόνος υποβολής της αίτησης είναι ένα πρόσθετο στοιχείο που λαμβάνεται υπόψη και δεν αποκλείεται η περίπτωση η καθυστέρηση του διαδίκου να αποταθεί εγκαίρως για ασφάλεια εξόδων, σε συσχετισμό με άλλους ενισχυτικούς παράγοντες, να οδηγήσει το Δικαστήριο στην απόρριψη του αιτήματος. (Δέστε Union Des Cooperatives Agricoles De Cereales De Semences v. Apak Agro Industries Ltd κ.ά.(Αρ.2)
(1992)1 Α.Α.Δ. 1170).» Θεωρώ ότι κλειδί για την καθυστέρηση ή όχι στην καταχώρηση της παρούσας αίτησης αποτελεί ο χρόνος συμπλήρωσης των δικογράφων. Η απάντηση στην υπεράσπιση και η υπεράσπιση στην ανταπαίτηση καταχωρήθηκε στις 15.6.
- Η παρούσα αίτηση καταχωρήθηκε 7 μέρες αργότερα δηλαδή στις 22.6.
- Η ακρόαση της αγωγής δεν έχει ξεκινήσει και συνεπώς κρίνω ότι ουδεμία καθυστέρηση στην καταχώρηση της παρούσας αίτησης παρουσιάζεται. Ούτε από τα γεγονότα της υπόθεσης φαίνεται να υπάρχει οποιαδήποτε κατάχρηση. Είναι άξιον απορίας πως οι Ενάγοντες άφησαν να μεσολαβήσει χρονικό διάστημα πέραν των πέντε χρόνων για να καταχωρήσουν την πιο πάνω με αριθμό και τίτλο αγωγή. Όπως ισχυρίζονται στην έκθεση απαίτησης έχουν υποστεί ζημιές στο ύψος του ποσού των €328.648,00 και απαιτούν ακόμα ποσό €150.591,21 ως υπόλοιπο αξίας εμπορευμάτων που εισπράχθηκε από τους Εναγόμενους. Επίσης φαίνεται η υπεράσπιση που έχουν προβάλει οι Εναγόμενοι, να ευσταθεί. ΄Ενας άλλος λόγος ένστασης είναι ότι με την έκδοση του αιτουμένου διατάγματος οι Ενάγοντες θα στερηθούν του δικαιώματος πρόσβασης στο Δικαστήριο λόγω τυχόν αδυναμίας των να συμμορφωθούν με το διάταγμα. ΄Ενας τέτοιος ισχυρισμός δεν ευσταθεί και ούτε υποστηρίζεται νομολογιακά όπως φαίνεται στην υπόθεση Genemp Trading Ltd v. Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα Δημόσια Εταιρεία Λτδ, (ανωτέρω) στην οποία λέχθηκαν τα εξής: «Διατείνεται επίσης η εφεσείουσα ότι τυχόν διάταγμα παροχής ασφάλειας εξόδων θα αποτελέσει δυσανάλογο εμπόδιο στο δικαίωμα πρόσβασης σε Δικαστήριο. Έγινε προς τούτο επίκληση της υπόθεσης Garcia Manibardo v. Spain [2002] 34 E.H.R.R. 6, του ΕΔΑΔ, καθώς και των αναφερομένων στο σύγγραμμα των Clayton and Tomlinson: "The Law of Human Rights", Τόμος 1ος, 2η έκδ.
(2009), όπου στη σελ. 745 μνημονεύεται η απόφαση Nasser v. United Bank of Kuwait [2002] 1 W.L.R. 1868, στην οποία κρίθηκε ότι οι πρόνοιες για την παροχή ασφάλειας εξόδων κατ' έφεση θα πρέπει να εξετάζονται υπό το φως των διατάξεων του Αρθρου 6 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Το ζητούμενο είναι σε κάθε περίσταση κατά πόσο η παροχή ασφάλειας εξόδων είναι αντικειμενικά δικαιολογημένη έχοντας υπόψη τις όλες συνθήκες, καθώς και το πιθανό βάρος επί των ώμων του διαδίκου που θα διαταχθεί να καταβάλει αυτή την ασφάλεια. Παρατηρείται ότι οι πιο πάνω αναφορές δεν έχουν οποιαδήποτε εφαρμογή στην υπό κρίση περίπτωση. Στη Nasser λέχθηκε ότι η αναγκαιότητα παροχής ασφάλειας εξόδων δεν θα πρέπει να εμποδίζει την πρόσβαση στο Δικαστήριο, ενώ η παραχώρηση άδειας για έφεση έδειχνε τουλάχιστον «a real prospect» για επιτυχία της έφεσης. Στο ισχύον Κυπριακό σύστημα όμως, η παραχώρηση προηγούμενης άδειας για έφεση δεν υφίσταται και έτσι η καταχώρηση της έφεσης από μόνη της δεν είναι και ένδειξη πιθανής επιτυχίας της. Έπειτα, η επιδιωκόμενη παροχή ενός ποσού ύψους €5.000 δεν θα ήταν ποτέ δυνατόν να αποτελέσει βάσιμο στοιχείο που κωλύει την πρόσβαση στο Εφετείο, τη στιγμή μάλιστα που η εφεσείουσα διατείνεται, ως υπεδείχθη προηγουμένως, ότι έχει διαθέσιμο ένα ποσό της τάξης των €537.040 γερμανικών μάρκων. Έπεται ότι δεν μπορεί να αποτελεί και λόγο απαγόρευσης πρόσβασης στο Δικαστήριο, η μη συμμόρφωση με τυχόν διαταγή ασφάλειας εξόδων, εφόσον, όπως λέχθηκε και πριν, οι δικονομικές πρόνοιες δεν μπορούν να εφαρμόζονται μόνο προς όφελος της εφεσείουσας με την απρόσκοπτη δυνατότητα καταχώρησης εκ μέρους της έφεσης, αλλά όχι και προς όφελος της εφεσίβλητης ώστε να μην είναι γι' αυτήν λογικό να αναζητήσει ασφάλεια εξόδων. Αναφέρεται δε στο The White Book Service 2006, Civil Procedure Vol. 1, σελ. 633, στα σχόλια της παρ. 25.15.2, (με παραπομπή και στη Nasser), ότι η ορθή προσέγγιση είναι να εξετάζεται κατά πόσον είναι ορθό για ένα εφεσείοντα να προχωρά με την έφεση του, χωρίς να κινδυνεύει να πληρώσει τα έξοδα της άλλης πλευράς σε περίπτωση αποτυχίας. Ούτε συνάγεται ότι η άδεια και μόνο καταχώρησης έφεσης εξουδετερώνει την αναγκαιότητα έκδοσης διαταγής ασφάλειας εξόδων.» Το ποσό της ασφάλειας, όπως ορθά επισημαίνεται από το δικαστή Μαλαχτό στην υπόθεση Senior Service Ltd and Others v. Chrysanthi Shipping Co. Ltd and Another
(1975)1 C.L.R. 316, είναι κατά κανόνα εκείνο το οποίο υπό κανονικάς συνθήκας θα υποστεί ο διάδικος ο οποίος εξαιτείται την ασφάλεια. "Ordinarily, the amount to be given for security for costs is the amount which under normal circumstances, such costs are likely to be incurred by the party applying for such order." Ελληνική μετάφραση : "Συνήθως το ποσό το οποίο καθορίζεται ως ασφάλεια για τα έξοδα είναι το ποσό το οποίο υπό κανονικάς συνθήκας είναι πιθανό να υποστεί το μέρος το οποίο εξαιτείται την έκδοση της διαταγής." Ως θέμα ορθής πρακτικής το ποσό το οποίο επιζητείται ως ασφάλεια, πρέπει να υποστηρίζεται με λεπτομέρειες (προκαταρκτικό κατάλογο εξόδων) όπως στην παρούσα υπόθεση, που να τείνουν να καθορίζουν το ύψος του. Στον κατάλογο που επεσύναψαν οι Αιτητές συμπεριλαμβάνονται αδικαιολόγητα ποσά, όπως είναι οι πολλές εμφανίσεις στο Δικαστήριο, για οδηγίες, από τις οποίες πληρώνονται μόνον οι δύο. Συνεκτιμώντας όλα τα σχετικά θέματα, και ασκώντας τη διακριτική μου ευχέρεια, καθορίζω το ποσό το οποίο θα διατάξω να παρασχεθεί ως ασφάλεια σε €8.000,00. Εκδίδεται επομένως διάταγμα όπως η Ενάγουσα παράσχει ασφάλεια είτε με την κατάθεση του ποσού στον πρωτοκολλητή ή με την παροχή τραπεζικής εγγύησης για το ίδιο ποσό στον πρωτοκολλητή του Δικαστηρίου, μέσα σε δύο μήνες από σήμερα. Μέχρι την καταβολή του ποσού, σύμφωνα με τα πιο πάνω, ή την εκπνοή του χρόνου που έχει ορισθεί, κάθε περαιτέρω διαδικασία στην πιο πάνω με αριθμό και τίτλο αγωγή ή η διαδικασία της αγωγής αναστέλλεται. Αν η Ενάγουσα εταιρεία παραλείψει να παράσχει την ορισθείσα ασφάλεια, η υπόθεση θα θεωρηθεί ως εγκαταλειφθείσα και απορριφθείσα και η Εναγόμενη εταιρεία θα είναι ελεύθερη να διεκδικήσει τα έξοδα της Αγωγής. Αν υπάρξει συμμόρφωση με τη διαταγή ως προς την ασφάλεια των εξόδων, το Πρωτοκολλητείο θα θέσει την υπόθεση ενώπιον του Δικαστηρίου για ορισμό, το συντομότερο. Τα έξοδα της αίτησης επιδικάζονται υπέρ των Εναγομένων - Αιτητών και εναντίον των Εναγόντων - Καθ΄ ων η Αίτηση, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ............. Γ. Στυλιανίδης, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΣΓ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο