← Κύπρος

ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ ν. ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΟΡΦΑΝΙΔΗΣ κ.α., Αρ. Αγωγής: 3076/14, 10/2/2016

ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ ν. ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΟΡΦΑΝΙΔΗΣ κ.α., Αρ. Αγωγής: 3076/14, 10/2/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2016:A85 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Λ. Α. Παντελή, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 3076/14 Μεταξύ: ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ Ενάγουσας και

  1. ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΟΡΦΑΝΙΔΗΣ
  2. ΑΝΔΡΟΥΛΛΑ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ
  3. ΜΑΝΤΑΛΕΝΑ ΕΛΕΝΑ ΟΡΦΑΝΙΔΟΥ Εναγομένων Αίτηση για παραμερισμό της απόφασης 10 Φεβρουαρίου 2016 Για τον εναγόμενο - αιτητή: κα Παναγή Για την ενάγουσα - καθ' ης η αίτηση: κα Χαραλάμπους ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Η επίδικη αίτηση προωθείται από την εναγομένη 3 (στη συνέχεια η αιτήτρια). Ό,τι επιδιώκεται με την αίτηση είναι παραμερισμός και/ή ακύρωση της απόφασης που εκδόθηκε την 02.07.
  4. Προτού όμως υπεισέλθω στις λεπτομέρειες της διαδικασίας που προηγήθηκε, κρίνω ορθό να παραθέσω ό,τι αφορά την αίτηση και την ένσταση. Η αίτηση λοιπόν εδράζεται στους περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικούς Κανονισμούς Δ.17 κ10, Δ.26 κ14 και Δ.49 κ9(h)· στο Σύνταγμα, άρθρο 30· και στις γενικές και συμφυείς εξουσίες του δικαστηρίου. Τα γεγονότα στα οποία εδράζεται η αίτηση αναφέρονται σε δύο ένορκες δηλώσεις που τη συνοδεύουν, εκ των οποίων την πρώτη ομνύει η αιτήτρια και τη δεύτερη κάποιος Γιάννος Δημοσθένους. Το περιεχόμενο τούτων σχολιάζεται πιο κάτω. Στον αντίποδα βρίσκεται η ένσταση της ενάγουσας τράπεζας (στη συνέχεια η καθ' ης η αίτηση). Η νομική βάση τούτης είναι η ίδια με εκείνη της αίτησης και ως εκ τούτου δεν επαναλαμβάνεται. Και η ένσταση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση που σε αυτή την περίπτωση ορκίζεται ο Μάριος Κουντούρης, υπάλληλος της καθ' ης η αίτηση. Οι δε λόγοι ένστασης εξικνούνται στα ακόλουθα· «
  5. Η υπό εξέταση αίτηση είναι πραγματικά και/ή νομικά αβάσιμη και/ή παράτυπη και/ή αντίθετη των διαδικαστικών κανονισμών και της πρακτικής του δικαστηρίου.
  6. Η Αιτήτρια δεν δικαιολόγησε την παράλειψή της να καταχωρήσει Σημείωμα Εμφάνισης ή/και οι προβαλλόμενοι λόγοι παραμερισμού δεν είναι επαρκείς.
  7. Η Αιτήτρια δεν αποκαλύπτει στην ένορκη της δήλωση που συνοδεύει την αίτησή της ημερ. 18/03/2015 συζητήσιμη και/ή εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση.
  8. Η Αιτήτρια δεν αποκαλύπτει τα πραγματικά γεγονότα της υπόθεσης καθώς οι ισχυρισμοί της αποτελούν εκ των υστέρων σκέψεις ούτως ώστε να καθυστερήσει η εκτέλεση της εκδοθείσας εναντίον της απόφασης.
  9. Η Αιτήτρια επέδειξε ασυγχώρητη αμέλεια ή/και ασέβεια στη δικαστική διαδικασία.
  10. Δεν είναι ορθό και δίκαιο και προς το συμφέρον της δικαιοσύνης να δοθούν οι αιτούμενες θεραπείες.» Εξυπηρετεί την ανάπτυξη της απόφασης αν πριν οτιδήποτε άλλο παρατεθούν οι δικανικές αρχές που διέπουν το ζήτημα, εφόσον αυτές θα προσδιορίσουν και τα επίδικα θέματα. Επί του προκειμένου λοιπόν υποδεικνύω τα ακόλουθα. Όπως έχει νομολογηθεί, o παραμερισμός απόφασης εξαρτάται, κατά κύριο λόγο, από το κατά πόσο ο αιτητής αποκαλύπτει εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση ή συζητήσιμο σημείο (βλ. Λευκίδου v. Κανναουρίδη

(1999)1 Α.Α.Δ 528 και Siberia Air v. Βαρασίδα Πουλλίκα
(2005)1 Β Α.Α.Δ 893). Βεβαίως ο έλεγχος του δικαστηρίου δεν μπορεί να μην επεκταθεί και στους λόγους δια τους οποίους ο εναγόμενος παρέλειψε να εμφανιστεί στο δικαστήριο. Ασύγγνωστη συμπεριφορά, εν προκειμένω αδιαφορία που ισούται με καταφρόνηση της δικαστικής διαδικασίας, δεν επιτρέπει παραμερισμό της απόφασης (βλ. Milouca Motor Trading Ltd v. Κούρτη
(1997)1 Β Α.Α.Δ 941 και Λευκίδου, πιο πάνω). Στην Milouca, πιο πάνω, επαναλήφθηκε η βασική αρχή, όπως καθιερώθηκε στην υπόθεση Phylactou v. Michael
(1982)1 C.L.R. 204. Λέχθηκε λοιπόν ότι· «Κατά την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας, το Δικαστήριο πρέπει να επιδιώκει την εξισορρόπηση δύο παραγόντων, θεμελιακών για την απονομή της δικαιοσύνης: Την ανάγκη να διασφαλίσει, αφενός, αποτελεσματικά το δικαίωμα του διαδίκου να ακουστεί στην υπόθεσή του και, αφετέρου, την ταχεία διεκπεραίωση των δικαστικών υποθέσεων. Η ταχεία απονομή της δικαιοσύνης δεν αποτελεί απλώς ζήτημα ευκολίας, αλλά υψίστης σημασίας παράγοντα για την αποτελεσματική διεκδίκηση των δικαιωμάτων του πολίτη. Η αρχή αυτή είναι στενά συνυφασμένη και με ένα άλλο λόγο, επίσης σημαντικό για την απονομή της δικαιοσύνης, την ανάγκη διασφάλισης της τελεσιδικίας. Εάν διάδικος μπορεί απρόσκοπτα να επιδιώκει το επανάνοιγμα της υπόθεσης, η σφραγίδα της οριστικότητας, την οποία φέρει η απόφαση, και όλα όσα εξυπακούει, καθώς και η βεβαιότητα την οποία εισάγει στη διαχείριση των υποθέσεων του ανθρώπου, θα απολεσθούν, με οδυνηρές συνέπειες για την απονομή της δικαιοσύνης - (βλ. παρατηρήσεις του Megaw L.J. στη Lambert ν. Mainland Market [197η 2 All E.R. 826, στη σελ. 833 (c-d)). Το απαύγασμα της νομολογίας κατατείνει στο ότι το Δικαστήριο δεν πρέπει να επιδεικνύει υπέρμετρο ζήλο στην αποστέρηση του δικαιώματος του διαδίκου να ακουστεί στην υπόθεσή του, νοουμένου ότι αποκαλύπτει υπεράσπιση. Εντούτοις, το Δικαστήριο μπορεί, παρά ταύτα, να αρνηθεί να επανανοίξει την υπόθεση, εάν η διαγωγή του είναι τέτοια, ώστε να πλήττει το θεμέλιο της απονομής της δικαιοσύνης. Όπου η διαγωγή του διαδίκου, ο οποίος εξαιτείται τον παραμερισμό εκδοθείσας απόφασης, είναι ασυγχώρητη, περιφρονητική μέχρι βαθμού καταφρόνησης της δικαστικής διαδικασίας ή των δικαιωμάτων του αντιδίκου, το Δικαστήριο δύναται, ενασκώντας τη διακριτική του ευχέρεια, να αρνηθεί να παραμερίσει την απόφαση.» Με δεδομένο πλέον το δικανικό πλαίσιο η προσοχή στρέφεται στο πραγματικό υπόβαθρο. Βασική πηγή άντλησης πληροφοριών είναι βεβαίως το περιεχόμενο του δικαστικού φακέλου (βλ. Lord Jeans Ltd v. Orbit-Kazoulis Ltd
(2003)1Β Α.Α.Δ. 808, 814). Στην προκείμενη περίπτωση τούτο το περιεχόμενο αποκαλύπτει τα ακόλουθα γεγονότα· το κλητήριο ένταλμα καταχωρίστηκε την 30.05.
  1. Η ένορκη δήλωση του επιδότη θέλει τούτο να επιδίδεται την 31.05.
  2. Το πρόσωπο στο οποίο επιδόθηκε δεν είναι η αιτήτρια αλλά κάποια Ανδρούλλα Χριστοδούλου. Σύμφωνα με ό,τι αναφέρεται στην ένορκη δήλωση του επιδότη, ο παραλήπτης του κλητηρίου εντάλματος είναι μητέρα και συγκάτοικος της αιτήτριας. Λόγω ακριβώς της επίδοσης του κλητηρίου εντάλματος και εφόσον δεν καταχωρίστηκε εμφάνιση, την 24.06.2014 οι καθ' ων η αίτηση καταχώρισαν μονομερή αίτηση δια έκδοση απόφασης. Τούτη ορίστηκε την 02.07.2014, ότε και εκδόθηκε απόφαση εναντίον της αιτήτριας, δηλαδή η απόφαση που ζητείται να παραμεριστεί και/ή ακυρωθεί. Πέραν των πιο πάνω το περιεχόμενο του δικαστικού φακέλου αποκαλύπτει πως η επίδικη αίτηση δεν είναι η πρώτη που καταχωρίστηκε. Ανάλογη αίτηση υπεβλήθη και την 18.03.2015, για να αποσυρθεί όμως από την αιτήτρια την 04.11.
  3. Όλα τα πιο πάνω είναι αδιαμφισβήτητα γεγονότα εφόσον προκύπτουν από το απαρασάλευτο περιεχόμενο του δικαστικού φακέλου. Τώρα, είναι η θέση της αιτήτριας πως η επίδοση είναι κακή και αυτό γιατί μεταξύ Δεκεμβρίου 2012 και Ιουλίου 2014, δηλαδή σε περίοδο που καλύπτει το χρόνο επίδοσης (31.05.2014), δεν διέμενε με τη μητέρα της στη διεύθυνση που αναφέρεται στο κλητήριο ένταλμα. Κατά τον επίδικο χρόνο διέμενε, διατείνεται, με τον αρραβωνιαστικό της, Γιάννο Δημοσθένους, στην οδό Γιαννιτσών 6 στο Στρόβολο 2027, διαμέρισμα
  4. Παρεμβάλλω εδώ ότι ο παρά πάνω ισχυρισμός επιβεβαιώνεται και από τον άλλο ομνύοντα την αίτηση, εν προκειμένω το Γιάννο Δημοσθένους. Περιπλέον, η αιτήτρια τονίζει πως ο ισχυρισμός αυτός, δηλαδή ότι διέμενε στην πιο πάνω διεύθυνση, αποδεικνύεται από το τεκμήριο 2 στην αίτηση, ήτοι απόδειξη πληρωμής για αγορά προϊόντος μέσω διαδικτύου, όπου ως διεύθυνση διαμονής φαίνεται να είχε δηλωθεί η προαναφερθείσα. Τέλος, είναι η θέση της αιτήτριας ότι έχει καλή υπεράσπιση καθ' ότι το επιτόκιο της εκδοθείσας απόφασης (11,25%) είναι υπερβολικό, εφόσον το συμφωνηθέν επιτόκιο ήταν 9,75%. Στην αντίπερα όχθη στέκεται η δήλωση του ομνύοντα την ένσταση. Κρίνω πως δεν χρειάζεται παράθεση όσων εκεί αναφέρονται, εφόσον δεν είναι τίποτα άλλο από επανάληψη των λόγων ένστασης που έχουν παρατεθεί αυτούσιοι. Αν είναι όμως κάτι που αξίζει να ειπωθεί, είναι η θέση του ομνύοντα ότι· ακόμη και ορθά να είναι όσα η αιτήτρια αναφέρει, η επίδοση του κλητηρίου εντάλματος στη μητέρα της είναι νομότυπη και ορθή. Απ' όλα τα πιο πάνω είναι αντιληπτό ότι το δικαστήριο βρίσκεται ενώπιον δύο αντίθετων εκδοχών. Η μία είναι αυτή του επιδότη, την οποία επικαλείται η καθ' ης η αίτηση και η άλλη αυτή της αιτήτριας και του Γιάννου Δημοσθένους. Στο πλαίσιο διερεύνησης των δύο αυτών εκδοχών δεν μπορώ να μην υποδείξω ότι τη δική της σημασία έχει και η προηγηθείσα αίτηση δια παραμερισμό της απόφασης, δηλαδή η αίτηση που αποσύρθηκε την 04.11.
  5. Η σημασία τούτης έγκειται στο ότι εκεί η ομνύουσα δεν επισύναψε το τεκμήριο 2 (απόδειξη πληρωμής για αγορά μέσω διαδικτύου) και ούτε ο Γιάννος Δημοσθένους επιβεβαίωσε τη θέση της. Πέραν των πιο πάνω οφείλω να παρατηρήσω ότι το τεκμήριο 2 στην αίτηση φαίνεται να αφορά αγορά ημερομηνίας 21.11.2013, ενώ η επίδοση του επίδικου κλητηρίου διενεργήθηκε την 31.05.
  6. Τέλος, επισημαίνω ότι η αιτήτρια δεν ζήτησε την αντεξέταση του επιδότη που προέβη στην επίδικη επίδοση και ούτε πρόσφερε οιανδήποτε μαρτυρία από το πρόσωπο που παρέλαβε το κλητήριο ένταλμα, εν προκειμένω τη μητέρα της, ώστε να επεξηγήσει τις συνθήκες κάτω από τις οποίες έγινε η επίδοση. Υπό το φως όλων των πιο πάνω αδυνατώ να δεχθώ τη θέση της αιτήτριας έναντι εκείνης του επιδότη. Γιατί ο επιδότης να προβεί σε ψευδή δήλωση, καθ' ότι αυτό είναι που υπαινίσσεται η αιτήτρια, δεν αντιλαμβάνομαι. Τι είχε να κερδίσει δεν εξηγείται. Περαιτέρω, κάτω από ποιες συνθήκες πληροφορήθηκε ότι ο παραλήπτης του κλητηρίου είναι η μητέρα της αιτήτριας και τέλος, γιατί η μητέρα της αιτήτριας παρέλαβε το κλητήριο και υπέγραψε το αντίγραφο, αν όχι επειδή η τελευταία διέμενε στην ίδια διεύθυνση μαζί της και θα της παραδιδόταν; Όλα τα πιο πάνω δεν απαντώνται από τη μαρτυρία που προσκόμισε η αιτήτρια. Η απόδειξη πληρωμής και μόνο είναι ένα αόριστο και χωρίς δεσμεύσεις έγγραφο, ανίκανο να αποδείξει οτιδήποτε. Λέγω χωρίς δεσμεύσεις, καθ' ότι δεν αποδεικνύει μια κάποια μονιμότητα στην εν λόγω διεύθυνση, όπως λόγου χάριν λογαριασμός δημοτικών τελών, υδατοπρομήθειας ή ηλεκτρικής. Η δε μαρτυρία του Γιάννου Δημοσθένους δεν επιβεβαιώνεται καθ' οιονδήποτε τρόπο. Εν κατακλείδι, αν η αιτήτρια είχε αυτά τα στοιχεία που σήμερα επικαλείται, γιατί δεν τα έθεσε στην πρώτη αίτηση; Είμαι της γνώμης ότι η μαρτυρία που προσκομίστηκε από την πλευρά της αιτήτριας είναι πενιχρή και δεν είναι τίποτα άλλο από υστερόβουλες προφάσεις, με σκοπό την αποφυγή των συνεπειών της επίδοσης. Καταλήγω συνεπώς ότι η επίδοση του κλητηρίου εντάλματος διενεργήθηκε στη μητέρα της αιτήτριας, ακριβώς γιατί εκεί διέμενε τη δεδομένη στιγμή. Αυτή και μόνο η κατάληξη φανερώνει πως η επίδοση είναι καθ' όλα νομότυπη και οι αντίθετες αιτιάσεις της αιτήτριας ανυπόστατες. Πέραν όμως των πιο πάνω, έστω ότι λανθάνομαι αναφορικά με τις προμνησθείσες διαπιστώσεις, υποδεικνύω ότι ο κ.2
(1)(i) της Δ.5 θέλει επίδοση που διενεργείται σε «.any member of his family of apparently 16 years and upwards then in his town or village or within the lands thereof» να είναι νομότυπη και αρμόζουσα. Διαπιστώνεται λοιπόν ότι επίδοση σε συγγενή του ενδιαφερόμενου, άμα οι δυο τους βρίσκονται στην ίδια πόλη ή χωριό, είναι καθ' όλα επιτρεπτή. Παρεμβάλλω ότι τα μέρη δεν έθεσαν θέμα συνταγματικότητας της σχετικής πρόνοιας και συνεπώς δεν εξετάζεται κάτι τέτοιο. Με δεδομένο πλέον το πραγματικό πλαίσιο σπεύδω να εξετάσω τις δύο βασικές προϋποθέσεις που εξετάζονται, αρχίζοντας βεβαίως από την αποκάλυψη υπεράσπισης, που είναι και η πλέον ουσιώδης. Απλή και μόνο ανάγνωση της ενόρκου δηλώσεως της αιτήτριας φανερώνει πως δεν αποκαλύπτεται και ούτε αιτιολογείται οιαδήποτε υπεράσπιση. Περιττό βεβαίως να επαναλάβω εκείνο που αναφέρθηκε στην υπόθεση Τεγκεράκης ν. Δήμου Λευκωσίας
(2005)1 Α.Α.Δ. 289, 294 όπου λέχθηκε ότι. «Η αποκάλυψη εκ πρώτης όψεως υπεράσπισης προϋποθέτει και εξυπακούει κάτι περισσότερο από την απλή παράθεση της εκδοχής του αιτητή, δηλαδή προϋποθέτει την προσκόμιση στο Δικαστήριο κάποιων αποδεικτικών στοιχείων και μαρτυρίας υπό μορφή ένορκης δήλωσης, που να υποστηρίζουν την εκδοχή του αιτητή.» Στη δοσμένη περίπτωση η απλή και μόνο αναφορά στο ύψος του επιτοκίου δεν ικανοποιεί. Εν πάση όμως περιπτώσει υποδεικνύω ότι σύμφωνα με τα αναφερόμενα στην ένορκη δήλωση που χρησιμοποιήθηκε για απόδειξη της αξίωσης, δήλωση ημερομηνίας 02.07.2014 η οποία βρίσκεται στο φάκελο του δικαστηρίου, το επιτόκιο που συμφωνήθηκε μεταξύ των διαδίκων έτυχε αυξομειώσεων που δημοσιεύτηκαν στον ημερήσιο τύπο (βλ. τεκμήρια 4, 5 και 6 στη δήλωση 02.07.2014). Και όλα αυτά δυνάμει του άρθρου 8 της μεταξύ των μερών συμφωνίας (βλ. τεκμήριο 1 στην ένορκη δήλωση 02.07.2014), που επιτρέπει αυξομείωση του συμφωνηθέντος επιτοκίου. Ως εκ των πιο πάνω καταλήγω ότι η αιτήτρια απέτυχε να αποδείξει εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση, εφόσον ο ισχυρισμός περί υπερβολικού επιτοκίου δεν φαίνεται να υποστηρίζεται από τα τεκμήρια της δήλωσης 02.07.2014, πιο πάνω. Έτι χειρότερη είναι η θέση της αιτήτριας σε σχέση με το χρόνο που διέρρευσε μέχρις ότου προωθήσει την επίδικη αίτηση. Καίτοι η επίδοση επιτεύχθηκε την 31.05.2014, η αιτήτρια δυνήθηκε να αιτηθεί παραμερισμό της απόφασης μόλις την 18.03.
  1. Γιατί καθυστέρησε 10, σχεδόν, μήνες, δεν επεξηγείται στη δήλωση της αιτήτριας. Ούτε και αναφέρεται πότε πληροφορήθηκε την επίδοση, δοθέντος ότι η μητέρα της είναι που παρέλαβε το κλητήριο ένταλμα. Τα πιο πάνω και μόνο αρκούν ώστε η συμπεριφορά της αιτήτριας να κριθεί ασύγγνωστη και συνεπώς ανεπίτρεπτη. Εν τούτοις τα όποια συμπεράσματα επιτείνονται αν αναλογιστεί κανείς ότι η πρώτη αίτηση της αιτήτριας αποσύρθηκε και αμέσως μετά καταχωρίστηκε η επίδικη. Η καταχώριση της υπό κρίση αίτησης διενεργήθηκε 8 μήνες μετά που καταχωρίστηκε η προηγούμενη αίτηση, δηλαδή 17 μήνες μετά την επίδοση. Ούτε σε αυτή την περίπτωση δόθηκαν οιεσδήποτε εξηγήσεις για την καθυστέρηση ή την απόσυρση της προηγούμενης αίτησης, απόσυρση που συνέβαλε στην επιμήκυνση της καθυστέρησης. Η πιο πάνω συμπεριφορά της αιτήτριας δεν αφήνει πολλά περιθώρια. Δεν νοείται παραμερισμός απόφασης, ήτοι παρέμβαση στις αρχές τελεσιδικίας, τη στιγμή που ο ενδιαφερόμενος αδιαφορεί ή εν πάση περιπτώσει αποτυγχάνει να εξηγήσει εξ αντικειμένου υπερβολικό, όπως είναι εδώ, χρονικό διάστημα που παρήλθε. Τέτοια συμπεριφορά δεν αξίζει της εύνοιας του δικαστηρίου, πόσω μάλλον εις βάρος των αρχών τελεσιδικίας και του επιτυχόντος διαδίκου που ουδέν μεμπτό χρεώνεται. Για όλους τους λόγους που πιο πάνω προσπάθησα να εξηγήσω καταλήγω ότι η αίτηση είναι ανυπόστατη και ως εκ τούτου απορρίπτεται. Τα έξοδα της διαδικασίας, ως θα υπολογιστούν από τον πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ της τράπεζας και εναντίον της εναγομένης
  2. (Υπ)...................................... Λ.Α. Παντελή, Ε.Δ. /ΕΔ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.