← Κύπρος

Αίτηση από την Εταιρεία Obic Co Ltd ν. Αναφορικά με την Εταιρεία Kislania Enterprises Company Limited, Αίτηση Εταιρείας: 166/2013, 5/2/2016

Αίτηση από την Εταιρεία Obic Co Ltd ν. Αναφορικά με την Εταιρεία Kislania Enterprises Company Limited, Αίτηση Εταιρείας: 166/2013, 5/2/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup

  1. on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2016:A77 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: E. ΕΦΡΑΙΜ, Π.Ε.Δ. Αίτηση Εταιρείας: 166/2013 Αναφορικά με την Εταιρεία Kislania Enterprises Company Limited και Αναφορικά με τον περί Εταιρειών Νόμο, Κεφ. 113, Άρθρα 209-218, 222 και 226 και Αίτηση από την Εταιρεία Obic Co Ltd Αιτήτρια Ημερομηνία: 5 Φεβρουαρίου 2016 Εμφανίσεις: Για την Αιτήτρια: κ. Χ. Κληρίδης με κα Μ. Καμάρη και κα Α. Βασιλειάδου για Χριστόδουλος Γ. Βασιλειάδης και Σια Δ.Ε.Π.Ε. Για την Καθ΄ης η Αίτηση: κα Ν. Βαρωσιώτου για Γεωργιάδης & Μυλωνάς Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την παρούσα Αίτηση η Αιτήτρια, Obic Co Ltd, ζητά την έκδοση διατάγματος εκκαθάρισης της Καθ΄ ης η Αίτηση λόγω του ότι: (
  2. i)Η Καθ΄ ης είναι αναξιόχρεη και ή ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της, και (
  3. ii)Υπό τις περιστάσεις είναι δίκαιο και σύμφωνο με το δίκαιο της επιείκειας όπως η Καθ΄ ης εκκαθαριστεί. Σύμφωνα με την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση, η Αιτήτρια είναι εταιρεία εγγεγραμμένη στην Ιαπωνία, συστάθηκε το 1968 και μετατράπηκε σε δημόσια το 1998 και έκτοτε είναι εισηγμένη στο Χρηματιστήριο Αξιών του Τόκιο. Η Καθ΄ ης είναι εταιρεία εγγεγραμμένη στην Κύπρο ως μετοχική εταιρεία περιορισμένης ευθύνης από τις 28.1.08. Διευθύντρια της Καθ΄ ης είναι από την ίδρυση της η κα Ειρήνη Σαββίδου. Η Καθ΄ ης ανήκει στον όμιλο εταιρειών Aruji. Αυτοί οι ισχυρισμοί ουδόλως αμφισβητούνται από την Καθ΄ ης. Μέρος του πραγματικού υπόβαθρου γεγονότων που αφορά την υπό κρίση Αίτηση, όπως αυτό αναφέρεται στις ένορκες δηλώσεις εκατέρωθεν, είναι κοινώς αποδεκτό και είναι το ακόλουθο: (
  4. i)Στις 8.9.08 η Αιτήτρια συνήψε Συμφωνία με την Καθ΄ ης (εφεξής «η Συμφωνία») για την αγορά πέντε ιδιωτικών μετατρέψιμων ομολόγων εγγυημένων με μετοχές, ονομαστικής αξίας 600 εκ. Ιαπωνικών Γεν (ισότιμο με €22,668,700) έκαστο, συνολικής αξίας 3 δισεκ. Ιαπωνικών Γεν. Η Συμφωνία και τα πέντε ομόλογα επισυνάπτονται ως Τεκμήρια 2 και 3α-ε αντίστοιχα στη συμπληρωματική ένορκη δήλωση της Αιτήτριας. (
  5. ii)Την ίδια ημερομηνία η Αιτήτρια υπέγραψε Μνημόνιο (εφεξής «το Μνημόνιο») με την Καθ΄ ης, την εταιρεία Aruji Group Inc. και την κα Ειρήνη Σαββίδου προς υποβοήθηση της χρηματοδότησης του έργου το οποίο αφορούσε η Συμφωνία - Τεκμήριο 4 στη συμπληρωματική ένορκη δήλωση. (iii) Δυνάμει των προαναφερόμενων ομολόγων και της Συμφωνίας, στις 12.9.08 η Αιτήτρια κατέβαλε το ποσό των 3 δισεκ. Ιαπωνικών Γεν στον λογαριασμό της Καθ΄ ης - Τεκμήριο 5 στη συμπληρωματική ένορκη δήλωση. (
  6. iv)Σύμφωνα με τον όρο 1.10 της Συμφωνίας το επιτόκιο επί των ομολόγων ανέρχεται σε 3% ετησίως. Σύμφωνα με τον όρο 1.11 αυτής, ο τόκος είναι πληρωτέος ετησίως και εντός επτά ημερών από την ημερομηνία της πρώτης πληρωμής, ήτοι τις 12.9.09 και ούτω καθ΄ εξής μέχρι την ημερομηνία λήξης, ήτοι στις 12.9.13. (
  7. v)Η Καθ΄ ης κατέβαλε εμπρόθεσμα την πρώτη δόση τόκων στις 17.9.09, ενώ η δεύτερη δόση τόκων καταβλήθηκε εκ μέρους της Καθ΄ ης (από μέλος του ομίλου Aruji) τον Σεπτέμβριο του 2010. Η Καθ΄ ης παρέλειψε να καταβάλει τις υπόλοιπες δόσεις τόκων, ήτοι ποσό 180 εκ. Ιαπωνικών Γεν (ισόποσο με €1,452,550) για τα έτη 2011 και 2012 εντός της προβλεπόμενης προθεσμίας. Η Αιτήτρια ισχυρίζεται πως στις 4.2.13 απέστειλε στην Καθ΄ ης επιστολή απαίτησης πληρωμής σύμφωνα με τις πρόνοιες του άρθρου 212 του περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ. 113 και ότι η Καθ΄ ης παρέλειψε να πληρώσει το εν λόγω ποσό ή να προβεί σε διευθέτηση αποπληρωμής του προς ικανοποίηση της Αιτήτριας. Σύμφωνα πάντα με τους ισχυρισμούς της Αιτήτριας, στις 20.6.12 η εταιρεία Aruji Group Inc και ο κ. Rakhimov, γενικός διευθυντής της Aruji Group Inc, ο οποίος ήταν το πρόσωπο που εμφανίστηκε στην Αιτήτρια εκπροσωπώντας την Καθ΄ ης, κηρύχθηκαν σε πτώχευση δυνάμει τελεσίδικης απόφασης Δικαστηρίου του Τόκιο. Αποτελεί περαιτέρω ισχυρισμό της Αιτήτριας πως η Καθ΄ ης ουδέποτε καταχώρισε οικονομικούς λογαριασμούς είτε στον Έφορο Εταιρειών είτε στο Τμήμα Εσωτερικών Προσόδων και, εξ όσων γνωρίζει, η Καθ΄ ης δεν έχει άλλους πιστωτές. Με βάση τα πιο πάνω είναι η θέση της Αιτήτριας πως η Καθ΄ ης είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της και επομένως είναι εύλογο και δίκαιο όπως αυτή εκκαθαριστεί. Η Καθ΄ ης καταχώρισε ένσταση (η οποία τροποποιήθηκε δυνάμει απόφασης Δικαστηρίου ημ. 16.12.13) προβάλλοντας διάφορους λόγους ένστασης, οι βασικότεροι εκ των οποίων είναι οι ακόλουθοι: 1. Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για την έγκριση της Αίτησης, 2. Η Αίτηση και η ένορκη δήλωση που τη συνοδεύει είναι παράτυπη και ή αντικανονική, 3. Η Αιτήτρια εσκεμμένα απέκρυψε ουσιώδη γεγονότα και ή παραπλάνησε το Δικαστήριο ως προς τα αληθή γεγονότα, 4. Η Αίτηση είναι κακόπιστη και καταχρηστική με μοναδικό σκοπό την οικειοποίηση της περιουσίας της Καθ΄ ης από την Αιτήτρια, 5. Η Αιτήτρια δεν προσήλθε με καθαρά χέρια καθότι η ίδια προέβη σε αντικανονική και ή παράλληλη συμφωνία με την εταιρεία Areheld Ltd, 6. Η Αιτήτρια δεν είναι η μοναδική πιστωτής της Καθ΄ ης καθότι το δικηγορικό γραφείο Montanios & Montanios LCC είναι ένας εκ των πιστωτών της στους οποίους η Καθ΄ ης οφείλει μεγάλο ποσό, και 7. Τυχόν έκδοση του διατάγματος εκκαθάρισης θα προκαλέσει ανεπανόρθωτη ζημιά στην Καθ΄ ης. Στην ένορκη δήλωση της ένστασης γίνεται αναφορά σε όρους της Συμφωνίας και του Μνημονίου για να καταδειχθεί πως αυτά καθορίζουν σαφώς την ακολουθητέα διαδικασία σε περίπτωση μη εκπλήρωσης των υποχρεώσεων της Καθ΄ ης για αποπληρωμή. Περαιτέρω προβάλλεται ο ισχυρισμός πως το Μνημόνιο καθιστά τον όμιλο Aruji αλληλεγγύως και ή κεχωρισμένως εγγυητή των υποχρεώσεων της Καθ΄ ης. Γίνεται ακόμη εκτενής αναφορά στην εταιρεία Areheld η οποία εγγυήθηκε όλες τις υποχρεώσεις του ομίλου Aruji και η οποία προέβη σε συμφωνία διαπραγμάτευσης με την Αιτήτρια. Είναι επίσης η θέση της Καθ΄ ης πως δεν είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της αλλά πως πρόκειται για μια προσωρινή κατάσταση και ή αναστολή καταβολής των οφειλόμενων ποσών. Στα πλαίσια της διαδικασίας της υπό κρίση Αίτησης, οι δύο πλευρές τελικώς συμφώνησαν όπως η ακρόαση διεξαχθεί στη βάση ενόρκων δηλώσεων. Έτσι η πλευρά της Αιτήτριας ζήτησε άδεια για καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Η πλευρά της Καθ΄ ης δεν έφερε ένσταση και το Δικαστήριο έδωσε τέτοια άδεια (εξ ου και η αναφορά ανωτέρω σε τεκμήρια στη συμπληρωματική ένορκη δήλωση της Αίτησης). Ως εκ τούτου κατά την ακρόαση της Αίτησης οι δικηγόροι περιορίστηκαν σε γραπτές αγορεύσεις. Ενόψει της αβεβαιότητας των μερών όσον αφορά τον τρόπο διεξαγωγής της ακρόασης της Αίτησης και εφόσον αρχικώς η Αιτήτρια θεωρούσε πως αυτή θα διεξήγετο με την προσκόμιση προφορικής μαρτυρίας (εξ ου και είχε καταχωρίσει αίτηση για άδεια για παρουσίαση προφορικής μαρτυρίας), γίνεται ευλόγως αντιληπτό ότι η Αιτήτρια δεν είχε επισυνάψει τη Συμφωνία, τα ομόλογα και το Μνημόνιο στα οποία γίνεται αναφορά στην ένορκη δήλωση της Αίτησης και ή οποιαδήποτε άλλα έγγραφα προς υποστήριξη της Αίτησης, ακριβώς επειδή πρόθεση της ήταν να τα παρουσιάσει κατά την ακρόαση μέσω προφορικής μαρτυρίας. Μετά τη λήψη διαβημάτων και από τις δύο πλευρές και τον τελικό καθορισμό του τρόπου διεξαγωγής της ακρόασης της Αίτησης, κατέστη αναγκαίο το αίτημα της Αιτήτριας για καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης με σκοπό να τεθεί πλέον ενώπιον του Δικαστηρίου όλο το μαρτυρικό υλικό εκ μέρους της. Υπό το φως των πιο πάνω δεδομένων, ο λόγος ένστασης ότι η Αιτήτρια παρέλειψε εσκεμμένα να παρουσιάσει μέσω της ένορκης δήλωσης της Αίτησης τη Συμφωνία, τα ομόλογα και το Μνημόνιο δεν είναι βάσιμος, ιδιαίτερα εάν συνυπολογιστεί πως δεν υπήρχε οποιοσδήποτε λόγος ή όφελος της από μια τέτοια επιλογή. Επίσης το Δικαστήριο αδυνατεί να αντιληφθεί τον λόγο ένστασης ότι η Αίτηση είναι παράτυπη και ή αντικανονική. Ο λόγος αυτός εξειδικεύεται στην παρ. 3 της ένορκης δήλωσης της αρχικής ένστασης (η οποία υιοθετείται στη συμπληρωματική ένορκη δήλωση της τροποποιημένης ένστασης) ως εξής: «Έχω μελετήσει την Αίτηση της Obic και την Ένορκη Δήλωση ημερομηνίας 01/03/2013 η οποία τη συνοδεύει και εξ΄ όσων διαπίστωσα και εξ΄ όσων κάλλιον πιστεύω, η αίτηση είναι παράτυπη και αντικανονική, αφού δεν εμπεριέχει λόγους ένστασης, τουναντίον εμπεριέχει ισχυρισμούς, θέσεις και επιλεκτικά γεγονότα, τα οποία εμφαίνονται ακριβώς τα ίδια στην Ένορκη Δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση και τα οποία δεν έπρεπε να εμφαίνονται στο σώμα της ειδοποίησης για πρόθεση ένστασης.» Παρά το δυσνόητο λόγω της αναφοράς σε ένσταση, θα πρέπει να σημειωθεί πως εάν η Καθ΄ ης επιθυμούσε να ισχυριστεί πως το σώμα της Αίτησης περιέχει ισχυρισμούς οι οποίοι δεν έπρεπε να εμπεριέχονται εκεί αλλά στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση, θεωρώ ότι η περίληψη τέτοιων ισχυρισμών και στο σώμα της Αίτησης δεν καθιστά αφ΄ εαυτής την Αίτηση αντικανονική και παράτυπη και εν πάση περιπτώσει δεν επηρεάζει δυσμενώς με οποιονδήποτε τρόπο τα δικαιώματα της Καθ΄ ης. Ι. Νομική Πτυχή Όπως φαίνεται από το περιεχόμενο της Αίτησης, αυτή ουσιαστικά βασίζεται στα άρθρα 211(ε) και 212(α) του Κεφ. 113. Σύμφωνα με το άρθρο 211(ε) εταιρεία δύναται να εκκαθαριστεί από το Δικαστήριο αν είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της. Στο άρθρο 212(α) προνοείται πως εταιρεία λογίζεται ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της αν: (
  8. i)πιστωτής στον οποίο η εταιρεία οφείλει πέραν του ποσού των €854 (όπως ίσχυε κατά τον χρόνο καταχώρισης της Αίτησης) και το οποίο αυξήθηκε στις €5000 με τον τροποποιητικό Ν. 63(Ι)/15, (
  9. ii)επέδωσε στην εταιρεία παραδίνοντας στο εγγεγραμμένο γραφείο της απαίτηση υπογεγραμμένη από αυτόν με την οποία απαιτεί την καταβολή του οφειλόμενου ποσού, και (iii) η εταιρεία εντός των επόμενων τριών εβδομάδων αμέλησε να καταβάλει, διευθετήσει ή εξασφαλίσει το ποσό προς εύλογη ικανοποίηση του πιστωτή. Τα άρθρα 211 και 212 του Κεφ. 113 έτυχαν ερμηνείας στην υπόθεση GIP Constructions Ltd. v. Κοινωνικών Ασφαλίσεων

(1991)1 Α.Α.Δ. 14, στην οποία αποφασίστηκε ότι το άρθρο 211(ε) θέτει το γενικό πλαίσιο της εξέτασης του θέματος κατά πόσο η εταιρεία αδυνατεί να πληρώσει τα χρέη της ενώ το άρθρο 212 εξειδικεύει τις περιπτώσεις όπου η συνδρομή των προϋποθέσεων του οδηγεί από μόνη της στο νομοθετικό τεκμήριο περί αδυναμίας πληρωμής χρεών, χωρίς να περιορίζεται η γενικότητα του άρθρου 211. Η ορθότητα της εν λόγω απόφασης επιβεβαιώθηκε στην υπόθεση M. Moulettaris Machinery Co. Ltd. v. Ζήνωνος
(2001)1(Γ) Α.Α.Δ. 1649. ΙΙ. Εξέταση της Αίτησης ΙΙ.1 Πιστωτής - Ύπαρξη Χρέους Σύμφωνα με τα αδιαμφισβήτητα γεγονότα της Αίτησης, η Καθ΄ ης είχε υποχρέωση δυνάμει της Συμφωνίας, Τεκμήριο 2, να καταβάλει στην Αιτήτρια τις δόσεις τόκων για τα έτη 2011 και 2012, ανερχόμενο στο συνολικό ποσό των 180 εκ. Ιαπωνικών Γεν (ισόποσο με €1,452,550) και παρέλειψε να το πράξει. Με βάση τα πιο πάνω το πρώτο ζήτημα που πρέπει να εξεταστεί είναι το κατά πόσον η Αιτήτρια θεωρείται πιστωτής της Καθ΄ ης εν τη εννοία του Νόμου. Στο σύγγραμμα Η Εκκαθάριση Εταιρειών του Δρος Α. Π. Ποιητή, 2η έκδοση, σελ. 44, δίδεται ευρεία ερμηνεία στον όρο «πιστωτής» ούτως ώστε να περιλαμβάνει «οποιοδήποτε πρόσωπο που έχει να λαμβάνει από την εταιρεία οποιοδήποτε ποσό που υπερβαίνει το εκάστοτε καθορισμένο σαν ελάχιστο, για δημιουργία δικαιώματος προς όφελός του». Γίνεται επίσης παραπομπή στην υπόθεση Χατζηγιάννης v. C. & J. Kyprianou Promotions Ltd
(2010)1(Β) Α.Α.Δ. 991, στην οποία υιοθετήθηκε η αρχή από την υπόθεση Σπανού v. G.I.P. Constructions Ltd
(1999)1(A) Α.Α.Δ. 315, πως πιστωτής δεν μπορεί να θεωρηθεί το πρόσωπο το οποίο έχει μεν βέβαιη απαίτηση για αποζημίωση εναντίον της εταιρείας αλλά το ποσό της αποζημίωσης δεν είναι εκκαθαρισμένο. Όπως τονίστηκε στην υπόθεση Χατζηγιάννης (ανωτέρω) εάν υφίσταται οποιαδήποτε εύλογη βάση αμφισβήτησης της ύπαρξης του χρέους, όχι απλά του ύψους του, τότε δεν πρέπει να υποβάλλεται αίτηση εκκαθάρισης. Περαιτέρω στην υπόθεση Αναφορικά με την Εταιρεία Loukos Manufacturers Ltd
(1998)1(Δ) Α.Α.Δ. 2226, αποφασίστηκε πως εκείνο το οποίο ουσιαστικά απαιτείται είναι όπως η οφειλή προς τον πιστωτή είναι συγκεκριμένη και αδιαμφισβήτητη. Όπως προκύπτει από το κείμενο της Συμφωνίας, αυτή αφορά την πρώτη ιδιωτική έκδοση εγγυημένων μετατρέψιμων ομολόγων με δικαιώματα μετοχών («first private placement secured convertible bonds with share warrants») τα οποία θα εκδίδονταν από την Καθ΄ ης στις 12.9.08 και θα είχαν ημερομηνία εξαγοράς (redemption) τις 12.9.
  1. Στη Συμφωνία καθορίζεται πως σκοπός της έκδοσης ομολόγων ήταν η διευκόλυνση στη χρηματοδότηση της δημιουργίας και ανάπτυξης τουριστικών υποδομών στην Ελλάδα και ειδικότερα στην απόκτηση γης έκτασης 2,200,000 τ.μ. για τη δημιουργία δραστηριοτήτων αναψυχής. Έχει ήδη αναφερθεί πως το Μνημόνιο αποσκοπούσε στην υποβοήθηση της χρηματοδότησης του εν λόγω έργου. Ο όρος 3 του Μνημονίου θέτει, μεταξύ άλλων, στην Καθ΄ ης την υποχρέωση για την εκτέλεση των υποχρεώσεων της δυνάμει της Συμφωνίας αναφορικά με το χρονοδιάγραμμα αποπληρωμής (όρος 3.1) και για την αγορά και εξαγορά των μετοχών (χωρίς δικαίωμα ψήφου) από την Αιτήτρια με τον εκεί καθορισθέντα τρόπο (όρος 3.5). Είναι γεγονός πως σύμφωνα με τον όρο 4.1 η εταιρεία Aruji Group Inc. είναι αλληλεγγύως και ή κεχωρισμένως εγγυήτρια των υποχρεώσεων της Καθ΄ ης δυνάμει της Συμφωνίας καθώς επίσης ότι αυτή (η Aruji Group Inc.) οφείλει να παρακολουθεί και ελέγχει την οικονομική κατάσταση της Καθ΄ ης και να καθοδηγεί την τελευταία για να ικανοποιεί τις υποχρεώσεις της μέχρι την εξαργύρωση των ομολόγων όπως περιγράφεται στη Συμφωνία ή τις υποχρεώσεις της δυνάμει του όρου 3.5 του Μνημονίου. Ο όρος 4.2 θέτει επίσης την υποχρέωση στην Aruji Group Inc. να διασφαλίζει τα ποσά για την πληρωμή των τόκων, όπως προνοείται στη Συμφωνία. Το Δικαστήριο διαπιστώνει πως η θέση της Καθ΄ ης ότι η Aruji Group Inc. έχει εγγυηθεί τις υποχρεώσεις της Καθ΄ ης δυνάμει της Συμφωνίας, περιλαμβανομένης της υποχρέωσης πληρωμής, είναι ορθή. Ταυτόχρονα όμως έχει προβληθεί από την Αιτήτρια ο ισχυρισμός περί πτώχευσης της Aruji Group Inc. με βάση δικαστική απόφαση στο Τόκιο το 2012, η οποία έχει καταστεί τελεσίδικη. Σχετικά είναι τα Τεκμήρια 11α και β στη συμπληρωματική ένορκη δήλωση. Αυτός ο ισχυρισμός ουδόλως αμφισβητήθηκε από την Καθ΄ ης με αποτέλεσμα αυτός να γίνεται αποδεκτός από το Δικαστήριο. Επομένως, το Δικαστήριο καταλήγει πως η Καθ΄ ης παρέλειψε να καταβάλει το ποσό των τόκων το οποίο ήταν πληρωτέο εντός επτά ημερών από τις 12.9.
  2. Η Αιτήτρια παρουσίασε έγγραφο ημ. 27.10.11,Τεκμήριο 7 στη συμπληρωματική ένορκη δήλωση. Σε αυτό η Αιτήτρια ζητά επιβεβαίωση από την Καθ΄ ης της οφειλής του ποσού της βασικής πληρωμής των 3 δισεκ. και του ποσού των τόκων ύψους 90,000,000 Ιαπωνικών Γεν. Ο κ. Rakhimov επιβεβαιώνει την ορθότητα των εν λόγω στοιχείων και υπογράφει το εν λόγω έγγραφο με ημερομηνία και πάλι τις 27.10.
  3. Το Δικαστήριο θεωρεί πως αυτό το έγγραφο καταδεικνύει την αναγνώριση και αποδοχή της Καθ΄ ης περί της ύπαρξης της οφειλής των τόκων για το
  4. Όπως αναγράφεται στο εν λόγω έγγραφο, αυτό δεν αποτελούσε απαίτηση για πληρωμή. Έτσι διαφαίνεται πως η Αιτήτρια δεν προέβη σε οποιαδήποτε μέτρα προς απαίτηση ή είσπραξη του ποσού των τόκων για το 2011 με αποτέλεσμα να παρέλθει και η προθεσμία πληρωμής των τόκων για το 2012, χωρίς να γίνει οποιαδήποτε πληρωμή. Εταιρεία του ομίλου Aruji είχε πληρώσει τη δόση των τόκων τον Σεπτέμβριο του 2010, ενώ παραμένει αναντίλεκτο πως ούτε η Καθ΄ ης αλλά ούτε και η Aruji Group Inc. προέβησαν σε οποιαδήποτε πληρωμή για τους τόκους του 2011 και
  5. Με δεδομένο το γεγονός ότι η Aruji Group Inc. πτώχευσε κατά το 2012, εξάγεται το εύλογο συμπέρασμα πως αυτή δεν ήταν καν σε θέση να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις της ως εγγυήτρια και να αναλάβει την πληρωμή των οφειλόμενων ποσών τα οποία παραμένουν οφειλόμενα και απαιτητά. Ο ισχυρισμός της Καθ΄ ης πως το Μνημόνιο προνοεί συγκεκριμένη διαδικασία η οποία πρέπει να ακολουθηθεί και μάλιστα ότι αυτή η διαδικασία επηρεάζει την υπό κρίση Αίτηση δεν με βρίσκει σύμφωνη. Η διαδικασία η οποία προνοείται στον όρο 3.5 του Μνημονίου αφορά αποκλειστικά το δικαίωμα της Καθ΄ ης να αγοράσει κάτω από κάποιες προϋποθέσεις τις μετοχές τις οποίες η Αιτήτρια έλαβε δυνάμει της Συμφωνίας και δεν έχει οποιαδήποτε σχέση με τη διαδικασία σε περίπτωση μη πληρωμής από την Καθ΄ ης ή από την εγγυήτρια της Aruji Group Inc.. Η ίδια διαπίστωση ισχύει και για τις υποχρεώσεις της Aruji Group Inc. δυνάμει των όρων 4.3 και 4.
  6. του Μνημονίου, καθότι αυτές (οι υποχρεώσεις) ενεργοποιούνται και θέτουν την υποχρέωση στην Aruji Group Inc. να βρει αγοραστή στην περίπτωση που η ίδια η Καθ΄ ης δεν ασκήσει το δικαίωμα αγοράς με βάση τον όρο 3.
  7. Δεν διαφεύγει επίσης την προσοχή του Δικαστηρίου ότι ο όρος 2 του Μνημονίου προνοεί ρητώς πως η Συμφωνία θα πρέπει να εκτελεστεί ξεχωριστά. Τέλος, ο όρος 5 του Μνημονίου θέτει την υποχρέωση στην κα Σαββίδου να προσφέρει στην Αιτήτρια ως ενέχυρο (pledge) μετοχές της εταιρείας Anothia Enterprises Company Ltd. Προς τον σκοπό αυτό υπεγράφη Συμφωνία Ενεχυρίασης μεταξύ της κας Σαββίδου και της Αιτήτριας ημ. 8.9.08, Τεκμήριο 6 στη συμπληρωματική ένορκη δήλωση. Είναι ρητός όρος της Συμφωνίας Ενεχυρίασης πως η ενεχυρίαση γίνεται ως εξασφάλιση των υποχρεώσεων της Καθ΄ ης με βάση τους όρους 1.9 και 1.11 της Συμφωνίας. Δυνάμει του όρου 11 της Συμφωνίας Ενεχυρίασης σε περίπτωση μη εκπλήρωσης των εν λόγω υποχρεώσεων της Καθ΄ ης, η Αιτήτρια διατηρεί κάθε δικαίωμα πώλησης των ενεχυριασμένων μετοχών. Η Αιτήτρια ισχυρίζεται πως η εν λόγω Συμφωνία Ενεχυρίασης δεν είναι εκτελεστή δυνάμει του άρθρου 138 του περί Συμβάσεων Νόμου, Κεφ.
  8. Ο ισχυρισμός αυτός και πάλι δεν αντικρούστηκε από την Καθ΄ ης με οποιονδήποτε τρόπο. Εν πάση περιπτώσει το Δικαστήριο επισημαίνει πως με βάση το άρθρο 138, για να είναι έγκυρη μία συμφωνία ενεχυρίασης μετοχών, αυτή θα πρέπει να είναι υπογεγραμμένη ενώπιον δύο μαρτύρων, κάτι το οποίο δεν φαίνεται να έχει γίνει στην προκειμένη περίπτωση. Επομένως το Δικαστήριο αδυνατεί να καταλήξει πως η Αιτήτρια όφειλε να ασκήσει τα δικαιώματα της δυνάμει της Συμφωνίας Ενεχυρίασης πριν αιτηθεί την εκκαθάριση της Καθ΄ ης. Επισημαίνεται ακόμη πως ο όρος 11 δίδει απλώς το δικαίωμα και δεν επιβάλλει οποιαδήποτε υποχρέωση στην Αιτήτρια να προβεί σε πώληση των μετοχών, με αποτέλεσμα αυτό να μην αποτελεί απαράβατη προϋπόθεση για τη δυνατότητα απαίτησης του οφειλόμενου ποσού από την Καθ΄ ης δυνάμει της Συμφωνίας. Ούτε και με αυτά τα δεδομένα, σε περίπτωση που η εν λόγω Συμφωνία ήθελε κριθεί έγκυρη, η Αιτήτρια μπορεί να θεωρηθεί εξασφαλισμένη πιστωτής. Επίσης η θέση της Καθ΄ ης ότι η Αιτήτρια όφειλε να εγείρει αγωγή για την απαίτηση του οφειλόμενου ποσού πριν την υποβολή της παρούσας Αίτησης Εκκαθάρισης είναι αβάσιμη, καθότι ο Νόμος δεν απαιτεί κάτι τέτοιο. Με βάση τη νομική ανάλυση, τα άρθρα 211 και 212 καθορίζουν σαφώς την ακολουθητέα διαδικασία. Η Καθ΄ ης συνδέει την επίδικη Συμφωνία με προγενέστερη Συμφωνία ομολόγων ημ. 14.9.
  9. Eπίσης επικαλείται Συμφωνία Αποδέσμευσης της Εγγύησης ημ. 25.1.08, δυνάμει της οποίας απαλλάγηκε η Καθ΄ ης ενώ εγγυήτρια ανέλαβε η Areheld - Τεκμήριο 3 στην ένορκη δήλωση της ένστασης. Επιπλέον γίνεται αναφορά σε Μνημόνιο Τροποποίησης των Λεπτομερειών των ομολόγων ημ. 25.1.08 - Τεκμήριο 4, το οποίο προέβλεπε αλλαγή του σκοπού του έργου. Τέλος η Καθ΄ ης αναφέρεται σε Συμφωνία Αναδιάρθρωσης του χρέους της Καθ΄ ης ημ. 7.9.11 μεταξύ της Αιτήτριας και της Areheld (ως εγγυήτριας της Aruji Group Inc.) και σε σχετική επιστολή της Areheld ημ. 27.9.11 - Τεκμήριο
  10. Μια προσεκτική ανάγνωση όλων των προαναφερόμενων τεκμηρίων καταδεικνύει χωρίς δυσκολία πως το περιεχόμενο τους ουδόλως σχετίζεται με τα ομόλογα, αντικείμενο της επίδικης Συμφωνίας, όπως ορθώς επισημαίνει η Αιτήτρια. Τα εν λόγω έγγραφα ρητώς αναφέρονται και αφορούν σε διαφορετικά ομόλογα, ήτοι ομόλογα με ημ. έκδοσης τις 14.9.06 και εξαργύρωσης τις 14.9.13, τα οποία εκδόθηκαν για τον σκοπό χρηματοδότησης ενός εμπορικού κέντρου στη Μόσχα. Επομένως, η όποια σύνδεση τους με τα γεγονότα της υπό κρίση Αίτησης είναι άστοχη και αβάσιμη. Εξ ου και ο ισχυρισμός της Καθ΄ ης περί εσκεμμένης απόκρυψης αυτών από την πλευρά της Αιτήτριας απορρίπτεται, και ορθώς κατά το Δικαστήριο, από την Αιτήτρια στη συμπληρωματική ένορκη δήλωση εφόσον αυτά δεν αφορούν την υπό κρίση Αίτηση. Η Καθ΄ ης στηρίζεται επίσης σε μιαν άλλη Συμφωνία μεταξύ της Areheld και της εταιρείας Raimundas Holdings Ltd, του ομίλου Aruji, την οποίαν η ίδια η Καθ΄ ης συνδέει με τις Συμφωνίες που αφορούν τα ομόλογα του 2006 και όχι με την επίδικη. Αυτό προκύπτει και από το περιεχόμενο του προσχεδίου της Συμφωνίας Διακανονισμού η οποία σαφώς αφορά τη Συμφωνία ημ. 14.9.06 και οποιεσδήποτε μεταγενέστερες έχουν σχέση με αυτή. Ειδικότερα στο προσχέδιο αυτό αναφέρεται πως η Raimundas Holdings Ltd ανέλαβε τη χρηματοδότηση συγκεκριμένου ποσού δυνάμει Συμφωνίας Αντιπροσώπευσης (Agency Agreement) ημ. 16.11.07 η οποία όμως προηγείται χρονικά της σύναψης της επίδικης Συμφωνίας. Είναι δε αξιοσημείωτο πως η ίδια η Καθ΄ ης ισχυρίζεται πως η Συμφωνία και ή η διαπραγμάτευση μεταξύ της Αιτήτριας και της Areheld είναι παράνομη. Με άλλα λόγια, η Καθ΄ ης ισχυρίζεται πως η Συμφωνία Διαπραγμάτευσης είναι παράνομη ενώ ταυτόχρονα στηρίζεται σε αυτή για να απαλλάξει την Καθ΄ ης από τυχόν ευθύνη αποπληρωμής. Η Καθ΄ ης αναφέρει επίσης πως αυτή η παράνομη Συμφωνία προκάλεσε οικονομική ζημιά στον όμιλο με αποτέλεσμα τη λήψη από την Καθ΄ ης νομικών μέτρων εναντίον της Αιτήτριας και της Areheld για αποζημιώσεις. Αυτός ο ισχυρισμός δεν κρίνεται από το Δικαστήριο σχετικός για σκοπούς της υπό κρίση Αίτησης. Ως εκ τούτου το Δικαστήριο ικανοποιείται ότι η Αιτήτρια είναι πιστωτής εν τη εννοία του Νόμου και ότι πράγματι υφίσταται συγκεκριμένο χρέος το οποίο είναι οφειλόμενο και απαιτητό προς την Αιτήτρια από την Καθ΄ ης. ΙΙ.2 Επίδοση Γραπτής Απαίτησης Πληρωμής Η ένορκη δήλωση επίδοσης της απαίτησης πληρωμής επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 3 στην ένορκη δήλωση της Αίτησης. Είναι γεγονός ότι στην ένορκη δήλωση αναφέρεται πως η επίδοση έγινε στις 4.2.13 στην Καθ΄ ης και συγκεκριμένα στον κ. Αδάμο Μοντάνιο, γραμματέα, και πως σε αυτή επισυνάπτεται αντίγραφο της επιστολής απαίτησης το οποίο φέρει την υπογραφή του κ. Μοντάνιου. Η γραπτή απαίτηση είναι ημ. 29.1.13 και απευθύνεται προς την Καθ΄ ης με αναγραφόμενη διεύθυνση την οδό Παντελή Κατελάρη 16, Diagoras Building, 7ος όροφος, 1097 Λευκωσία. Αποτελεί αδιαμφισβήτητο γεγονός πως αυτή είναι η διεύθυνση του εγγεγραμμένου γραφείου της Καθ΄ ης, όπως επιβεβαιώνεται και από τα στοιχεία του Εφόρου Εταιρειών, Τεκμήριο 2 στην ένορκη δήλωση της Αίτησης. Ο αναντίλεκτος ισχυρισμός της Αιτήτριας πως η επίδοση έγινε ως προβλέπεται από το άρθρο 212 του περί Εταιρειών Νόμου και το γεγονός της αναγραφόμενης διεύθυνσης στην επιστολή η οποία επιδόθηκε αποτελούν επαρκή μαρτυρία πως η επίδοση έγινε στο εγγεγραμμένο γραφείο της Καθ΄ ης. Άλλωστε η λήψη της γραπτής απαίτησης αναγνωρίζεται ρητώς από την Καθ΄ ης στην απαντητική επιστολή των δικηγόρων της (Μοντάνιος & Μοντάνιος) ημ. 28.2.13, Τεκμήριο 8 στη συμπληρωματική ένορκη δήλωση. Η υπόθεση C. Phasarias (Automotive Centre) Ltd v. Εταιρείας Σκυροποιίας «Λεωνίκ» Λτδ
(2009)1(Β) Α.Α.Δ. 1457, στην οποία παρέπεμψε η δικηγόρος της Καθ΄ ης διαφέρει ως προς τα γεγονότα της καθότι σε εκείνη την υπόθεση δεν υπήρχε καθόλου μαρτυρία από την οποία θα μπορούσε να διαφανεί πως η επίδοση έγινε στο εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας. Το περιεχόμενο της γραπτής απαίτησης συνάδει πλήρως με το λεκτικό του Νόμου. Ειδικότερα η απαίτηση είναι υπογεγραμμένη εκ μέρους της Αιτήτριας και μέσω αυτής υπεβλήθη απαίτηση για αποπληρωμή του οφειλόμενου ποσού και ή εξασφάλιση αυτού προς ικανοποίηση της Αιτήτριας εντός της προβλεπόμενης προθεσμίας των 21 ημερών, αλλιώς η Καθ΄ ης θα θεωρείτο ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της και θα υπόκειτο σε αίτηση για την εκκαθάριση της από το Δικαστήριο. Επισημαίνεται πως τόσο η προθεσμία των 21 ημερών όσο και το συμπέρασμα πως η Καθ΄ ης είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της και ακόμη η δυνατότητα της Αιτήτριας να αποταθεί για την εκκαθάριση της Καθ΄ ης είναι ζητήματα τα οποία αναφέρονται εκ του περισσού στη γραπτή απαίτηση, εφόσον το ίδιο το άρθρο δεν απαιτεί τη συμπερίληψη τους σε αυτή (την απαίτηση). ΙΙ.3 Παράλειψη και ή Αδυναμία Πληρωμής Σύμφωνα με όσα αναφέρονται ανωτέρω, το Δικαστήριο καταλήγει πως η Καθ΄ ης παρέλειψε να καταβάλει στην Αιτήτρια το οφειλόμενο ποσό των τόκων για τα έτη 2011 και 2012 εντός της προβλεπόμενης προθεσμίας των 21 ημερών από την επίδοση της απαίτησης και πως δεν εξασφάλισε ή διευθέτησε αυτό προς εύλογη ικανοποίηση της Αιτήτριας. Αυτό το γεγονός θέτει σε εφαρμογή το νομοθετικό τεκμήριο του άρθρου 212(α) περί αδυναμίας της Καθ΄ ης για πληρωμή εφόσον δεν έχει προσαχθεί οποιαδήποτε ικανοποιητική μαρτυρία η οποία να αντικρούει αυτό το τεκμήριο. Είναι γεγονός πως στην επιστολή ημ. 28.2.13 εκφράζεται η επιθυμία της Καθ΄ ης να προβεί σε διαπραγμάτευση με σκοπό την επίτευξη συμφωνίας για την αναδιάρθρωση του οφειλόμενου ποσού. Μάλιστα, στην εν λόγω επιστολή υπάρχει αναφορά πως η Καθ΄ ης θα ετοίμαζε την εισήγηση της και πως οι δικηγόροι της θα επανέρχονταν με πρόταση το συντομότερο δυνατό εντός Μαρτίου του
  1. Η Αιτήτρια καταχώρισε την παρούσα Αίτηση την 1.3.13 η οποία επιδόθηκε στην Καθ΄ ης στις 4.3.
  2. Ακολούθως η Αιτήτρια απέστειλε επιστολή ημ. 13.3.13 προς την Καθ΄ ης ενημερώνοντας την ότι η όποια επικοινωνία αναφορικά με την απαίτηση της για πληρωμή θα έπρεπε να απευθύνεται στους δικηγόρους αυτής - Τεκμήριο 9 στη συμπληρωματική ένορκη δήλωση. Η θέση της δικηγόρου της Καθ΄ ης πως το συνημμένο Τεκμήριο 9 είναι ανυπόγραφο και δεν παρουσιάστηκε αποδεικτικό στοιχείο παραλαβής του από την Καθ΄ ης δεν είναι βάσιμη καθότι η Αιτήτρια πρόσφερε μαρτυρία (στη συμπληρωματική ένορκη δήλωση) περί αποστολής της επιστολής και η Καθ΄ ης δεν αντέκρουσε αυτή με οποιονδήποτε τρόπο. Είναι ορθή η επισήμανση ότι η Αιτήτρια προχώρησε στην καταχώριση της Αίτησης χωρίς να περιμένει την πρόταση της Καθ΄ ης, όμως η καταχώριση της Αίτησης δεν αποτελούσε εμπόδιο στην Καθ΄ ης να υποβάλει την πρόταση της με σκοπό την αποπληρωμή ή διευθέτηση του χρέους της, κάτι το οποίο θα έθετε και τέρμα στην προώθηση και εξέλιξη της παρούσας διαδικασίας στην περίπτωση ευόδωσης της. Άλλωστε επισημαίνεται πως η Αίτηση ορίστηκε για πρώτη φορά στις 3.4.13, επομένως υπήρχε κάθε ευχέρεια στην Καθ΄ ης να κάνει την όποια πρόταση της προς την Αιτήτρια εντός Μαρτίου όπως εκφράστηκε στην επιστολή ημ. 28.2.
  3. Ο ισχυρισμός της Αιτήτριας πως ουδέποτε η Καθ΄ ης επανήλθε με οποιαδήποτε πρόταση παρέμεινε αναντίλεκτος και ως εκ τούτου γίνεται δεκτός από το Δικαστήριο. Επομένως, η επιστολή ημ. 28.2.13 αποτελεί απλώς μία έκφραση πρόθεσης διευθέτησης της οφειλής χωρίς όμως ποτέ αυτή να υλοποιηθεί με οποιονδήποτε τρόπο. Το Δικαστήριο επισημαίνει πως η όποια διαδικασία της Καθ΄ ης εναντίον της Αιτήτριας και της Areheld για απαίτηση αποζημιώσεων δεν είναι ικανή από μόνη της να καταδείξει ότι η Καθ΄ ης είναι σε θέση να πληρώσει τα χρέη της. Σχετική επί τούτου είναι η υπόθεση M. Moulettaris Machinery Co. Ltd. V. Ζήνωνος (ανωτέρω). Ούτε και ο ισχυρισμός της Καθ΄ ης περί προσωρινότητας στην αδυναμία καταβολής των ποσών είναι ικανός να ανατρέψει το τεκμήριο καθότι αυτός τίθεται με πλήρη γενικότητα και εν πάση περιπτώσει τείνει να επιβεβαιώσει την αδυναμία της Καθ΄ ης να ανταποκριθεί στις οικονομικές της υποχρεώσεις έναντι στην Αιτήτρια. Πράγματι η υπόθεση GIP Constructions Ltd v. Διευθυντή Τμήματος Κοινωνικών Ασφαλίσεων
(1991)1 Α.Α.Δ. 14 προσφέρει χρήσιμη καθοδήγηση ως προς το πότε μια εταιρεία θεωρείται ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της. Το ακόλουθο απόσπασμα είναι διαφωτιστικό: «Τα άρθρα 211 και 212 του δικού μας Νόμου είναι αντιγραφή του αντίστοιχου αγγλικού. Στην Αγγλία η έννοια των διατάξεων αυτών έχει φωτισθεί από νομολογία. Σύμφωνα με την αγγλική προσέγγιση, η εξειδίκευση των περιστάσεων στο άρθρο 212 δεν περιορίζει την γενικότητα του άρθρου 211 αναφορικά με την αδυναμία πληρωμής των χρεών της από μια εταιρεία. Δηλαδή, οι εξειδικευμένοι λόγοι συνιστούν ορισμένες περιστάσεις που εγείρουν νομοθετικό τεκμήριο ύπαρξης της αδυναμίας πληρωμής χρεών αλλά δεν εξαντλούν το πεδίο για προσκόμιση οποιασδήποτε άλλης μαρτυρίας που θα μπορούσε να κατατείνει στο ίδιο αποτέλεσμα. Στην αγγλική νομολογία βρίσκει κανείς και τα εξής παραδείγματα. Απόδειξη από τον πιστωτή ότι το χρέος που του οφείλεται δεν έχει πληρωθεί από την εταιρεία εντός ευλόγου χρονικού διαστήματος αποτελεί εκ πρώτης όψεως μαρτυρία ότι η εταιρεία είναι αφερέγγυος: Re Globe New Patent Iron and Steel Co. [1875] L.R. 20 Eq.
  1. Το ίδιο είναι το αποτέλεσμα και όταν υπάρχει παραδοχή από την εταιρεία ότι δεν έχει περιουσία επί της οποίας θα μπορούσε να γίνει εκτέλεση: RE Flagstaff Silver Mining co. of Utah [1875] L.R. 20 Eq.
  2. Σε αυτές τις περιπτώσεις όμως, η εταιρεία μπορεί να αποκρούσει την εκ πρώτης όψεως μαρτυρία με απόδειξη ότι δύναται στην πραγματικότητα να πληρώσει τα χρέη της: Re Bradford Tramways Co. [1876] 4 Ch. D. 18,
  3. Στην υπόθεση Re Capital Annuities Ltd. [1978] 3 All E.R. 704, στην σελ. 718, την εκφρασθείσα από το Δικαστήριο άποψη, ότι μαρτυρία που δείχνει ότι μια εταιρεία δεν έχει για την ώρα αρκετή ρευστότητα να πληρώσει όλα τα παρόντα χρέη της είτε έχουν είτε δεν έχουν ζητηθεί δεν σημαίνει από μόνη της και αδυναμία της εταιρείας να πληρώσει τα χρέη της, πρέπει να την δει κανείς σε συνάρτηση με τα ιδιαίτερα γεγονότα εκείνης της υπόθεσης και αφού περιπλέον επισημανθεί πως εν πάση περιπτώσει εκείνο που ο Δικαστής είχε υπόψη του ήταν πως εκεί επρόκειτο για εντελώς προσωρινή δυσκολία που θα μπορούσε να αρθεί μέσα σε λίγες ημέρες. Θεωρούμε πως και στα δικά μας άρθρα 211 και 212 πρέπει να δοθεί η ιδία ερμηνεία. Το ότι στο περιθώριο του άρθρου 212 του δικού μας νόμου υπάρχει σημείωση που εμφανίζει το περιεχόμενο του ως ορισμό της έννοιας της "αδυναμίας πληρωμής χρεών" της αναφερομένης στο άρθρο 211, δεν είναι λόγος για διάφορη ερμηνεία. Η έννοια των άρθρων 211 και 212 είναι σαφής. Και επομένως η σημείωση στο περιθώριο στο άρθρο 212 δεν αποτελεί παρά μια ατυχή περιγραφή που δεν έχει σημασία.» Είναι σαφές πως η απόφαση στην υπόθεση Re Capital Annuities Ltd (ανωτέρω) στην οποία στηρίχθηκε η Καθ΄ ης περιορίζεται στα ιδιαίτερα της περιστατικά καθότι η αδυναμία πληρωμής αφορούσε την περίοδο λίγων μόνο ημερών και υπό αυτή την έννοια θεωρήθηκε «εντελώς προσωρινή». Στην υπό κρίση περίπτωση, όπως έχει ήδη λεχθεί, το προσωρινό της αδυναμίας αποπληρωμής τίθεται με αοριστία, αποδίδεται στην οικονομική κρίση στην Κύπρο και στην Ελλάδα και στην αύξηση της ισοτιμίας του Ιαπωνικού νομίσματος έναντι του Ευρώ στις διεθνείς αγορές αλλά δεν παρέχεται οποιαδήποτε ένδειξη για τη διάρκεια αυτής (της οικονομικής κρίσης) ούτε και πρόβλεψη για το πότε αναμένεται ανάκαμψη της οικονομικής κατάστασης της Καθ΄ ης. Αυτοί οι ισχυρισμοί παραμένουν τόσο γενικοί και αόριστοι που δεν είναι ικανοί να αποδώσουν στην Καθ΄ ης μία πολύ σύντομη διάρκεια προσωρινής αδυναμίας αποπληρωμής του οφειλόμενου ποσού. Σημαντικό επί τούτου είναι και το γεγονός πως η Καθ΄ ης δεν προσκόμισε οποιαδήποτε μαρτυρία η οποία να καταδεικνύει την οικονομική της κατάσταση και κυρίως δεν αντέκρουσε τον ισχυρισμό της Αιτήτριας ότι αυτή (η Καθ΄ ης) δεν έχει καταχωρίσει οικονομικές καταστάσεις από της ιδρύσεως της στον Έφορο Εταιρειών ή στο Τμήμα Εσωτερικών Προσόδων και οι οποίες θα μπορούσαν να παρέχουν την εικόνα για την οικονομική της κατάσταση, τα όποια περιουσιακά της στοιχεία, τα έσοδα, έξοδα, υποχρεώσεις της κ.λ.π. Αντιθέτως η Αιτήτρια παρουσίασε τους μη εξελεγμένους λογαριασμούς της Καθ΄ ης για το έτος 2009, Τεκμήριο 10 στη συμπληρωματική ένορκη δήλωση, οι οποίοι δείχνουν ότι το ποσό των 3 δισεκ. Ιαπωνικών Γεν δόθηκε ως δάνειο σε άλλες εταιρείες, συμπεριλαμβανομένης της Anothia και άλλης εταιρείας του ομίλου Aruji. Είναι γεγονός πως αυτοί οι λογαριασμοί δεν είναι εξελεγμένοι και έτσι το Δικαστήριο αδυνατεί να προσδώσει βαρύτητα στο περιεχόμενο τους. Η Αιτήτρια αποκάλυψε την ύπαρξη της Αγωγής αρ. 813/14 Ε.Δ. Λευκωσίας, την οποία ήγειρε εναντίον, μεταξύ άλλων, των Anothia, Aruji Asset Management Ltd και Καθ΄ ης, και στα πλαίσια της οποίας εξασφάλισε μονομερώς προσωρινό διάταγμα το οποίο απαγορεύει στους Εναγόμενους 24 και 25 να προβούν σε αποξένωση, μεταβίβαση, ενεχυρίαση ή επιβάρυνση μετοχών και ή περιουσιακών τους στοιχείων είτε ως πραγματικών και ή ως τελικών δικαιούχων και ή ως ιδιοκτητών και ή άλλως πως μέσω των κατονομαζόμενων σε αυτό Εναγομένων, περιλαμβανομένης της Καθ΄ ης, και ή να μειώσουν την αξία των μετοχών και ή των περιουσιακών τους στοιχείων σε λιγότερο των €64.495.999,
  4. Το γενικώς οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα, η αίτηση για προσωρινό διάταγμα και το εκδοθέν διάταγμα του Δικαστηρίου αποτελούν το Τεκμήριο 13 στη συμπληρωματική ένορκη δήλωση. Όπως προκύπτει από το περιεχόμενο τους, η Αγωγή στρέφεται εναντίον συνολικά 27 εναγομένων. Ο εναγόμενος 24 είναι ο κ. Rakhimov. H Αγωγή αφορά αξιώσεις για αποζημιώσεις για δόλο, απάτη, συνωμοσία και ψευδείς παραστάσεις αναφορικά με αρκετές δοσοληψίες στις οποίες προέβη η Αιτήτρια-ενάγουσα, συμπεριλαμβανομένης και της επένδυσης δυνάμει της επίδικης Συμφωνίας και της Συμφωνίας ημ. 14.9.
  5. Στην Αγωγή γίνεται ρητή αναφορά στην εξέλιξη των γεγονότων που αφορούν την επίδικη Συμφωνία και στην καταχώριση Αίτησης Εκκαθάρισης εναντίον της Καθ΄ ης-εναγομένης
  6. Η έγερση της Αγωγής και η αξίωση για αποζημιώσεις συνεπεία δόλου δεν έχει σχέση και δεν επηρεάζει την υπό κρίση Αίτηση η οποία έχει ξεχωριστό αντικείμενο, ήτοι ξεκαθαρισμένο χρέος από την Καθ΄ ης το οποίο είναι οφειλόμενο. Άλλωστε το προσωρινό διάταγμα δεν απευθύνεται στην Καθ΄ ης, έστω και αν αυτή επηρεάζεται εμμέσως. Το δε ποσό που διασφαλίζεται από το εν λόγω διάταγμα είναι πολύ μικρότερο του ποσού που αφορά στην υπό κρίση Αίτηση. Περαιτέρω επισημαίνεται πως η έκβαση της Αγωγής είναι ακόμη άγνωστη, με μόνο δεδομένο ότι η Καθ΄ ης καταχώρισε εμφάνιση. Σε περίπτωση επιτυχίας της Αιτήτριας, η Καθ΄ ης θα είναι υπόλογη και πιθανώς συνυπεύθυνη με άλλους εναγόμενους για αποζημιώσεις, χωρίς να επηρεάζεται με οποιονδήποτε τρόπο η διαπιστωθείσα οφειλή της στην υπό κρίση Αίτηση, ενώ σε περίπτωση εκκαθάρισης της Καθ΄ ης, τότε η εκεί διαδικασία εναντίον της προφανώς θα διαφοροποιηθεί. Η Καθ΄ ης ισχυρίζεται πως η ύπαρξη της Αγωγής και η έκδοση του διατάγματος εναντίον του κ. Rakhimov είναι αντιφατική με τη θέση της Αιτήτριας περί της πτώχευσης του στο Τόκιο δυνάμει δικαστικής απόφασης. Το Δικαστήριο αδυνατεί να προβεί σε τέτοια διαπίστωση καθότι δεν υπάρχει οποιαδήποτε μαρτυρία αναφορικά με τις όποιες συνέπειες της έκδοσης του διατάγματος πτώχευσης με βάση το δίκαιο του Τόκιο και τη δυνατότητα έγερσης αγωγής στην Κύπρο εναντίον προσώπου πτωχεύσαντος στο Τόκιο. Επομένως, αυτή η θέση παραμένει μετέωρη και ως τέτοια αβάσιμη. Συνεπώς, με βάση όλα όσα αναφέρονται ανωτέρω, το Δικαστήριο καταλήγει πως η Καθ΄ ης είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της. IV. Δημοσιεύσεις - Άλλος Πιστωτής Αποτελεί αδιαμφισβήτητο γεγονός πως έγιναν δημοσιεύσεις της Αίτησης στην εφημερίδα Χαραυγή στις 10.4.13 και στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας στις 12.4.13, σύμφωνα με τις οδηγίες του Δικαστηρίου ημ. 3.4.13 και πως στις 13.6.14 έγιναν εκ νέου δημοσιεύσεις στην εφημερίδα Χαραυγή και στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας, σύμφωνα με τις νεότερες οδηγίες του Δικαστηρίου ημ. 28.5.14, Τεκμήριο 12 στη συμπληρωματική ένορκη δήλωση. Παρά τις δημοσιεύσεις ουδείς πιστωτής εμφανίστηκε στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας. Επομένως, η ύπαρξη ακόμη ενός πιστωτή, ήτοι του δικηγορικού γραφείου Μοντάνιος & Μοντάνιος, οι οποίοι δεν εμφανίστηκαν στην υπό κρίση Αίτηση εγείροντας κάποια ένσταση, δεν αποτελεί αφ΄ εαυτής εμπόδιο στην προώθηση της διαδικασίας εκκαθάρισης. V. Κατάχρηση Διαδικασίας Με βάση όσα αναφέρονται ανωτέρω, ο λόγος ένστασης ότι η παρούσα Αίτηση είναι καταχρηστική και κακόπιστη παραμένει άνευ ερείσματος. Από το σύνολο της μαρτυρίας και των περιστατικών της όλης διαδικασίας, έχει καταδειχθεί πως αυτή δεν καταχωρίστηκε με σκοπό την οικειοποίηση της περιουσίας της Καθ΄ ης αλλά αντιθέτως ενόψει της αδυναμίας της να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις της όσον αφορά την εκκαθαρισμένη απαίτηση της Αιτήτριας. Σχετική είναι η υπόθεση Πετράκης v. Κίμωνος
(2006)1(Β) Α.Α.Δ. 1311. Επίσης η παρούσα διαδικασία διαχωρίζεται πλήρως λόγω της φύσης, του αντικειμένου αλλά και του σκοπού της από την Αγωγή, με αποτέλεσμα ο ισχυρισμός της Καθ΄ ης για την ύπαρξη δύο παράλληλων διαδικασιών ως καταχρηστικών να κρίνεται αβάσιμος. Είναι νομολογιακά αναγνωρισμένο πως η ύπαρξη δύο παράλληλων διαδικασιών δεν αποτελεί από μόνη της κατάχρηση παρά μόνο εάν αυτές επιδιώκουν ακριβώς τον ίδιο σκοπό, κάτι το οποίο δεν ισχύει στην προκειμένη περίπτωση. Σχετικές είναι οι υποθέσεις Τσιακλίδης v. Ευαγγέλου
(2004)1(Α) Α.Α.Δ. 119 και Διευθυντής των Φυλακών v. Jennaro Perella
(1995)1 Α.Α.Δ. 217. VI. Κατάληξη Σύμφωνα με όλα όσα αναφέρονται ανωτέρω, εκδίδεται Διάταγμα Εκκαθάρισης της εταιρείας Kislania Enterprises Company Ltd. Ο Επίσημος Παραλήπτης διορίζεται ως Εκκαθαριστής της εταιρείας. Ανεξαρτήτως των προνοιών του άρθρου 219, αντίγραφο του διατάγματος να παραδοθεί και από την Αιτήτρια στον Εκκαθαριστή. Τα έξοδα της Αίτησης επιδικάζονται υπέρ της Αιτήτριας και εναντίον της Καθ΄ης η Αίτηση όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο συν ΦΠΑ. (Υπ.) ......... Έ. Εφραίμ, Π.Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Ε.Ε./Α.Λ.Ο. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.