← Κύπρος

Όμηρος Χριστοδούλου κ.α. υπό την ιδιότητα των ως Διαχειριστές της περιουσίας της αποβιωσάσης Καλυψώς Χριστοδούλου ν. της Κυπριακής Δημοκρατίας δια μέσ

Όμηρος Χριστοδούλου κ.α. υπό την ιδιότητα των ως Διαχειριστές της περιουσίας της αποβιωσάσης Καλυψώς Χριστοδούλου ν. της Κυπριακής Δημοκρατίας δια μέσω του Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας, Συνεκδικαζόμενες αγωγές 8641/07 και 8642/07, 4/3/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2016:A151 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Στ. Χριστοδουλίδου - Μέσσιου, Ε.Δ. Συνεκδικαζόμενες αγωγές 8641/07 και 8642/07 δυνάμει διατάγματος συνένωσης ημερομηνίας 20.2.2015 Αρ. Αγωγής: 8641/07 Μεταξύ:

  1. Όμηρος Χριστοδούλου
  2. Χλόης Χριστοδούλου, υπό την ιδιότητα των ως Διαχειριστές της περιουσίας του αποβιώσαντα Ανδρέα Χριστοδούλου Εναγόντων και της Κυπριακής Δημοκρατίας δια μέσω του Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας Εναγομένης ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Αρ. Αγωγής: 8642/07 Μεταξύ:
  3. Όμηρος Χριστοδούλου
  4. Χλόης Χριστοδούλου, υπό την ιδιότητα των ως Διαχειριστές της περιουσίας της αποβιωσάσης Καλυψώς Χριστοδούλου Εναγόντων και της Κυπριακής Δημοκρατίας δια μέσω του Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας Εναγομένης ---------------------------------------------------------- Αίτηση ημερομηνίας 20.3.2015 για εκδίκαση νομικών σημείων προδικαστικά Ημερομηνία: 4 Μαρτίου 2016 Εμφανίσεις: Για τoυς Ενάγοντες: κ. Χρ. Τριανταφυλλίδης. Για την Εναγόμενη: κα Χ. Καραολίδου, Δικηγόρος της Δημοκρατίας. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Ο Αντρέας και η Καλυψώ Χριστοδούλου ήταν επιβάτες της πτήσης του επιβατικού αεροσκάφους της εταιρείας Helios Airways Ltd τύπου Β737-300 με στοιχεία νηολόγησης 5Β-DBY με αρ. ΖU522 την 14.8.05 από Λάρνακα προς Πράγα οι οποίοι απεβίωσαν στο αεροπορικό ατύχημα του πιο πάνω αναφερόμενου αεροσκάφους. Τα παιδιά τους, Όμηρος Χριστοδούλου και Χλόη Χριστοδούλου υπό την ιδιότητα τους ως διαχειριστές της περιουσίας τους, καταχώρησαν με δικηγόρο στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας στις 13.8.2007 τις αγωγές 8641/07 και 8642/07 σε γενικά οπισθογραφημένο κλητήριο στο ένταλμα εναντίον της Κυπριακής Δημοκρατίας δια του Γενικού Εισαγγελέα αυτής και αξιώνουν, ως το κλητήριο τροποποιήθηκε με σχετικό διάταγμα του Δικαστηρίου ημερ. 27.9.07, αποζημιώσεις δυνάμει του άρθρου 34 του Κεφ.189 για ζημιές που προκλήθηκαν στην περιουσία των αποβιωσάντων με ενέργειες και παραλείψεις της Κυπριακής Δημοκρατίας, υπαλλήλων, αντιπροσώπων και οργάνων της που είχαν ως αποτέλεσμα και/ή συνέτειναν και/ή οδήγησαν στο θάνατο τους Αντρέα Χριστοδούλου και Καλυψώ Χριστοδούλου, το προνοούμενο ποσό για την απώλεια ζωής των αποβιωσάντων (bereavement) δια του άρθρου 58 του Κεφ.148, αποζημιώσεις, νόμιμο τόκο, έξοδα και ΦΠΑ. Η Έκθεση Απαίτησης καταχωρήθηκε με αρκετή καθυστέρηση στις 7.2.
  5. Προ της καταχώρησης της, έγιναν διάφορες ενδιάμεσες διαδικασίες, καταχωρίστηκαν ενδιάμεσες αιτήσεις, εκδόθηκαν ενδιάμεσες αποφάσεις και σχετικά διατάγματα, πλήρεις λεπτομέρειες για τις διαδικασίες αυτές είναι καταγεγραμμένες στα πρακτικά του Δικαστηρίου που τηρούνται εντός του φακέλου και θεωρώ ότι δεν υπάρχει κανένας λόγος επανάληψης τους για σκοπούς της παρούσας απόφασης. Σύμφωνα με την Έκθεση Απαίτησης ημερ. 7.2.13 είναι οι ισχυρισμοί των εναγόντων υπό την ιδιότητα τους ως διαχειριστές της περιουσίας των αποβιωσάντων Ανδρέα και Καλυψώς Χριστοδούλου, ότι η Κυπριακή Δημοκρατία κακώς παρείχε αδειοδοτήσεις στην ιδιοκτήτρια εταιρεία Helios Airways Ltd και/ή το σκάφος της και/ή τους πιλότους της, κακώς παρέστησε και διαβεβαίωσε τους αποβιώσαντες ότι ικανοποιούντο και/ή υφίσταντο τα κριτήρια για να υπάρχουν οι σχετικές αδειοδοτήσεις και ότι η Κυπριακή Δημοκρατία ήταν αμελής, δεν τήρησε τις υπό των Νόμων και Κανονισμών υποχρεώσεις της όταν παρείχε τις αδειοδοτήσεις και επέτρεψε κατά τον ουσιώδη χρόνο, δηλαδή 14.8.05, στην ιδιοκτήτρια εταιρεία και/ή στο συγκεκριμένο αεροσκάφος της και/ή στους πιλότους της να διενεργήσουν την αεροπορική πτήση ΖU522 από τον Διεθνή Αερολιμένα Λάρνακας με προορισμό τον Αερολιμένα Πράγας και ότι η Κυπριακή Δημοκρατία μετά το αεροπορικό δυστύχημα καταχώρησε ποινική υπόθεση κατά συγκεκριμένων κατηγορουμένων επί τη βάση των ισχυρισμών που αναφέρονται στην έκθεση απαίτησης. Γι΄ αυτό και ζητούν, όπως έχει ήδη αναφερθεί, αποζημιώσεις δυνάμει του άρθρου 34 του Κεφ.189, το ποσό που προνοείται από το άρθρο 58 του Κεφ.148 για την απώλεια ζωής (bereavement), αποζημιώσεις, νόμιμο τόκο, έξοδα και ΦΠΑ. Στις 17.5.13 καταχωρήθηκε η Υπεράσπιση της Κυπριακής Δημοκρατίας. Σε αυτήν εγείρονται δύο προδικαστικές ενστάσεις. Είναι συγκεκριμένα ο ισχυρισμός της συνηγόρου που παρουσιάζεται για την Κυπριακή Δημοκρατία ότι οι ενάγοντες εμποδίζονται και/ή δεν νομιμοποιούνται και/ή δεν δικαιούνται να εγείρουν τις αγωγές με τους πιο πάνω τίτλους και αριθμούς επειδή έχουν εισπράξει αποζημίωση προς πλήρη εξόφληση όλων των απαιτήσεων τους σε σχέση με το θάνατο των αποβιωσάντων και δεν δικαιούνται και/ή εμποδίζονται και/ή έχουν εγκαταλείψει το δικαίωμα να απαιτούν αποζημιώσεις για το ίδιο αγώγιμο δικαίωμα για το οποίο έχουν ήδη αποζημιωθεί και/ή αποζημιωθεί πλήρως. Με την δεύτερη προδικαστική ένσταση ισχυρίζεται ότι οι ενάγοντες έχουν εγείρει τις αγωγές με τους πιο πάνω αριθμούς και τίτλους καταχρηστικά και/ή ενώ έχουν ήδη αποζημιωθεί πλήρως από την ασφαλιστική εταιρεία για τον θάνατο των αποβιωσάντων και ζητεί απόρριψη των αγωγών με έξοδα εναντίον των εναγόντων. Προχωρεί ακολούθως και προβάλει την ουσιαστική υπεράσπιση και τις θέσεις της Κυπριακής Δημοκρατίας σε ότι αφορά τις αξιώσεις και τους ισχυρισμούς των εναγόντων τους οποίους βέβαια αρνούνται, όπως αυτές φαίνονται στην Έκθεση Απαίτησης. Οι συνήγοροι των εναγόντων στην Απάντηση στην Υπεράσπιση απορρίπτουν τις προδικαστικές ενστάσεις και ισχυρίζονται ότι η όποια αποζημίωση λήφθηκε από τους ενάγοντες λήφθηκε άνευ βλάβης δικαιωμάτων και/ή εν πάση περιπτώσει δεν καλύπτει το σύνολο των αποζημιώσεων που αυτοί δικαιούνται να λάβουν. Όπως προκύπτει από το φάκελο, της συμπλήρωσης των δικογράφων ακολούθησαν άλλες ενδιάμεσες διαδικασίες με την υποβολή σχετικών αιτήσεων και ενστάσεων από τους διαδίκους και έκδοση ενδιάμεσων αποφάσεων. Οι δύο αγωγές συνενώθηκαν μετά από σχετικό διάταγμα του Δικαστηρίου που εκδόθηκε εκ συμφώνου στα πλαίσια σχετικής αίτησης που υπεβλήθη εκ πλευράς Κυπριακής Δημοκρατίας στις 28.1.15, η ημερομηνία του διατάγματος συνένωσης είναι η 20.2.
  6. Στις 20.3.15 η Κυπριακή Δημοκρατία καταχώρησε αίτηση δια κλήσεως, την υπό κρίση αίτηση, με την οποία ζητά όπως τα νομικά ζητήματα που εκτίθενται στις παραγράφους 1 και 2 της Υπεράσπισης εκάστης των συνενωμένων αγωγών προδικαστούν και/ή αποφασιστούν από το Δικαστήριο πρώτα και/ή προ της ακρόασης ολόκληρης της αγωγής. Σύμφωνα με την αίτηση τα νομικά σημεία αυτά είναι ότι: α) οι ενάγοντες εμποδίζονται και/ή δεν νομιμοποιούνται και/ή δεν δικαιούνται να εγείρουν τις αγωγές με τους πιο πάνω τίτλους και αριθμούς επειδή έχουν εισπράξει αποζημίωση προς πλήρη εξόφληση όλων των απαιτήσεων τους σε σχέση με το θάνατο των αποβιωσάντων και δεν δικαιούνται και/ή εμποδίζονται και/ή έχουν εγκαταλείψει το δικαίωμα να απαιτούν αποζημιώσεις για το ίδιο αγώγιμο δικαίωμα για το οποίο έχουν ήδη αποζημιωθεί και/ή αποζημιωθεί πλήρως. β) οι ενάγοντες έχουν εγείρει τις αγωγές με τους πιο πάνω αριθμούς και τίτλους καταχρηστικά και/ή ενώ έχουν ήδη αποζημιωθεί πλήρως από την ασφαλιστική εταιρεία για τον θάνατο των αποβιωσάντων και ζητούν απόρριψη της αγωγής με έξοδα εναντίον των εναγόντων. Βάση της αίτησης είναι οι Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμοί Δ.27 θ.θ.1-3, Δ.27 θ.2 και Δ.48 θθ1-4 και 9, το άρθρο 61 του Περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου Κεφ.148, οι Γενικές Αρχές του Νόμου και της Νομολογίας, η Αγγλική Πρακτική και οι Γενικές Σύμφυτες Εξουσίες του Δικαστηρίου. Τίθεται επίσης ο ισχυρισμός στο σώμα της αίτησης ότι η απόφαση του Δικαστηρίου επί των εγερθέντων στην αίτηση νομικών σημείων θα θέσει εκτός συζήτησης ολόκληρη την αγωγή. Την αίτηση συνοδεύει η ένορκος δήλωση της Βοηθού Γραμματειακού Λειτουργού στο Αρχείο Αγωγών της Νομικής Υπηρεσίας Ναυσικάς Πίροκκα στην οποία αναφέρει ότι, ως την συμβουλεύει η δικηγόρος που χειρίζεται την υπόθεση για την Κυπριακή Δημοκρατία, τα νομικά ζητήματα που εγείρονται από την εναγομένη στις παραγράφους 1 και 2 της Υπεράσπισης σε κάθε μια από τις συνεκδικαζόμενες αγωγές είναι τέτοιας φύσης που επιβάλλεται να ακουστούν και να αποφασιστούν προδικαστικά. Αναφέρει ότι σύμφωνα με τη θέση της εναγομένης υπάρχει κώλυμα των εναγόντων να προωθήσουν τις απαιτήσεις τους επειδή όλες οι απαιτήσεις τους έχουν εξοφληθεί πλήρως και ικανοποιηθεί από την ασφαλιστική εταιρεία της A-Jet Aviation Ltd πρώην Ηelios Airways Ltd και επειδή οι ενάγοντες εγκατέλειψαν το δικαίωμα τους να απαιτήσουν αποζημιώσεις και/ή περαιτέρω αποζημιώσεις για το ίδιο αγώγιμο δικαίωμα για το οποίο έχουν ήδη αποζημιωθεί πλήρως και προς τούτο υπέγραψαν σχετικό έγγραφο απαλλαγής με το οποίο απάλλαξαν οποιονδήποτε τρίτο και/ή άλλο πρόσωπο που πιθανό να υπέχει ευθύνη για το θάνατο των αποβιωσάντων. Επίσης, αναφέρει ότι είναι πολύ καλά γνωστή η αρχή ότι μόνο μία φορά καταβάλλεται αποζημίωση για το ίδιο αστικό αδίκημα. Θεωρεί ότι ο βασικός κορμός των γεγονότων που πλαισιώνουν τις προδικαστικές ενστάσεις προσδιορίζεται σαφώς από τα δικόγραφα, συντρέχουν όλες οι προϋποθέσεις για την εκδίκαση των νομικών αυτών σημείων προδικαστικά και ότι η απόφαση του Δικαστηρίου επί των σημείων αυτών θα είναι καθοριστική για την περαιτέρω πορεία της υπόθεσης. Οι συνήγοροι των εναγόντων δεν καταχώρησαν ένσταση στην αίτηση, για εκδίκαση των νομικών σημείων που εγείρονται στην Υπεράσπιση προδικαστικά και δήλωσαν στο Δικαστήριο στις 11.11.15 ότι θα καταχωρήσουν παραδεκτά γεγονότα ενώπιον του Δικαστηρίου για να μπορεί να προωθηθεί η εκδίκαση των προδικαστικών σημείων. Στις 25.11.15 οι συνήγοροι των δύο μερών κατέθεσαν παραδεκτά γεγονότα για σκοπούς εκδίκασης της υπό κρίση αίτησης ως ακολούθως:
  7. Οι Ενάγοντες στην Αγωγή 8641/2007, Όμηρος Χριστοδούλου και Χλόη Χριστοδούλου είναι αμφότεροι τέκνα του αποβιώσαντα Ανδρέα Χριστοδούλου και ενεργούν και/ή εγείρουν την παρούσα αγωγή υπό την ιδιότητα τους ως Διαχειριστές της περιουσίας του, με βάση διάταγμα διαχείρισης, στην Αίτηση Διαχείρισης με αριθμό 585/2005
  8. Οι Ενάγοντες στην Αγωγή 8642/2007, Όμηρος Χριστοδούλου και Χλόη Χριστοδούλου είναι αμφότεροι τέκνα της αποβιωσάσης Καλυψώς Χριστοδούλου και ενεργούν και/ή εγείρουν την παρούσα αγωγή υπό την ιδιότητα τους ως Διαχειριστές της περιουσίας της , με βάση διάταγμα διαχείρισης, στην Αίτηση Διαχείρισης με αριθμό 584/2005 .
  9. Η πιο πάνω αγωγή εγείρεται εναντίον της Κυπριακής Δημοκρατίας δια μέσω του Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας με βάση το άρθρο 57 του Περί Δικαστηρίων Νόμου Ν. 14/
  11. Οι αποβιώσαντες Ανδρέας Χριστοδούλου και Καλυψώ Χριστοδούλου, ήταν επιβάτες της πτήσης του επιβατικού αεροσκάφους της Εταιρείας «HELIOS AIRWAYS LIMITED», τύπου B737-300, με στοιχεία νηολόγησης 5B-DBY και πτήση με αριθμό ZU522, την 14/08/2005, από Λάρνακα προς Πράγα.
  12. Οι πιο πάνω αποβιώσαντες, απεβίωσαν στο αεροπορικό ατύχημα του πιο πάνω αναφερόμενου αεροσκάφους ένεκα και συνεπεία του ατυχήματος που επεσυνέβη στο αεροσκάφος την 14/08/
  14. Την 04/07/2007, καταβλήθηκε στους Ενάγοντες χρηματικό ποσό από την Ασφαλιστική εταιρεία της εταιρείας πρώην HELIOS AIRWAYS LTD και νυν A- Jet Aviation Ltd, ένεκα του θανάτου των γονέων τους που επήλθε συνεπεία του αεροπορικού ατυχήματος της πτήσης με αριθμό ZU
  15. Η καταβολή του πιο πάνω ποσού έγινε μέσω των εν Λονδίνων δικηγόρων των ασφαλιστών, ήτοι κ.κ Gates & Partners LLP.
  16. Συγκεκριμένα την 04/07/2007, καταβλήθηκαν στους Ενάγοντες το ποσό των €905,625 (εννιακόσιων πέντε χιλιάδων εξακόσιων είκοσι πέντε ευρώ) συμπεριλαμβανομένων δικηγορικών εξόδων και δικηγορικών αμοιβών , σε σχέση με τον θάνατο του αποβιώσαντα Ανδρέα Χριστοδούλου , ο οποίος επήλθε ένεκα του αεροπορικού ατυχήματος της πτήσης ZU522 και οι Ενάγοντες αποδέχθηκαν και έλαβαν το πιο πάνω ποσό , υπογράφοντας το Έγγραφο με ημερομηνία 04/07/
  17. Αντίγραφο του Εγγράφου, κατατέθηκε στο Δικαστήριο ως Τεκμήριο
  19. Επίσης την 04/07/2007 καταβλήθηκαν στους Ενάγοντες το ποσό των €872,960 (Οκτακόσιων Εβδομήντα Δύο Χιλιάδες και εννιακόσια εξήντα ευρώ) συμπεριλαμβανομένων δικηγορικών εξόδων και δικηγορικών αμοιβών , σε σχέση με τον θάνατο της αποβιώσασας Καλυψώς Χριστοδούλου, ο οποίος επήλθε ένεκα του αεροπορικού ατυχήματος της πτήσης ZU522 και οι Ενάγοντες αποδέχθηκαν και έλαβαν το πιο πάνω ποσό, υπογράφοντας το Έγγραφο με ημερομηνία 04/07/
  20. Αντίγραφο του εγγράφου κατατέθηκε στο Δικαστήριο ως Τεκμήριο
  21. Τα Τεκμήρια 1 και 2 είναι έγγραφα με τίτλο «Απόδειξη Είσπραξης και Πλήρης και Τελική Γενική Απαλλαγή και Εξόφληση» τα οποία υπεγράφησαν από τους ενάγοντες και στις δύο αγωγές στις 4.7.2007 ενεργώντας ως οι μόνοι διαχειριστές της περιουσίας/κληρονομιάς των Αντρέα και Καλυψώς Χριστοδούλου, και εκ μέρους και των υπόλοιπων δικαιούχων που δύνανται να απαιτήσουν οποιονδήποτε είδος αποζημίωσης συνδεόμενης ή σε σχέση με το θάνατο των αποβιωσάντων, οι οποίοι δικαιούχοι επίσης υπέγραψαν τα Τεκμήρια 1 και
  22. Σύμφωνα με τα Τεκμήρια 1 και 2 και τα παραδεκτά γεγονότα οι ενάγοντες έλαβαν από την ασφαλιστική εταιρεία της πρώην Helios Airways Ltd νυν A-Jet Aviation μέσω των εν Λονδίνου δικηγόρων τους το ποσό των €905,625 συμπεριλαμβανομένων δικηγορικών εξόδων και δικηγορικών αμοιβών σε σχέση με το θάνατο του αποβιώσαντα Ανδρέα Χριστοδούλου και το ποσό των €872,60 συμπεριλαμβανομένων δικηγορικών εξόδων και δικηγορικών αμοιβών σε σχέση με το θάνατο της αποβιώσασας Καλυψώς Χριστοδούλου. Με βάση αυτό το πλαίσιο των παραδεκτών γεγονότων ως ανωτέρω έχει εκτεθεί η αίτηση ορίστηκε για ακρόαση, ο ευπαίδευτος συνήγορος των εναγόντων αγόρευσε στο Δικαστήριο προφορικά διαφωνώντας με τις προδικαστικές ενστάσεις ενώ η ευπαίδευτη συνήγορος που εκπροσωπεί τον Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας κατέθεσε γραπτώς την αγόρευση της επιχειρηματολογώντας υπέρ της θέσης της. Αντικείμενο της παρούσας απόφασης είναι κατά πόσο οι προδικαστικές ενστάσεις που έχουν εγερθεί από την Κυπριακή Δημοκρατία όντως ευσταθούν, σε τέτοια περίπτωση οι αγωγές και αξιώσεις των εναγόντων θα απορριφθούν ή εάν κατά πόσο ισχύουν τα όσα ο ευπαίδευτος συνήγορος για τους ενάγοντες έχει αναφέρει στο Δικαστήριο και θα αφεθούν οι αγωγές να προχωρήσουν και να εκδικαστούν. Αναφέρω ότι υπήρξε εντελώς διαφορετική προσέγγιση και αντιμετώπιση της αίτησης από τους συνηγόρους των δύο μερών. Η ευπαίδευτη συνήγορος για την Κυπριακή Δημοκρατία θεωρεί ότι το κείμενο των Τεκμηρίων 1 και 2 δηλαδή οι Αποδείξεις Είσπραξης και Πλήρως και Τελικής Γενικής Απαλλαγής και Εξόφλησης είναι σαφές και το Δικαστήριο καλείται να το εφαρμόσει και να υιοθετήσει τις δικές της θέσεις και να απορρίψει τις αγωγές, αφού τα εν λόγω Τεκμήρια είναι έγγραφα τα οποία έχουν υπογράψει οι ενάγοντες ανεπιφύλακτα και το περιεχόμενο τους, τους δεσμεύει και επομένως υπάρχει κώλυμα λόγω καταχωρήσεων σε έγγραφο (estoppel by deed), κατ΄εφαρμογή των αρχών της επιείκειας που δεν επιτρέπουν σε ένα διάδικο να επιμένει στην απόλαυση δικαιωμάτων αν αυτό θα απέληγε να ήταν άδικο, δόγμα του estoppel, λόγω παραίτησης των εναγόντων από οποιαδήποτε δικαιώματα τους για διεκδίκηση αποζημιώσεων μετά που έχουν πλήρως αποζημιωθεί από την ασφαλιστική εταιρεία της πρώην Helios Airways Ltd και νυν A-Jet Aviation Ltd και επικαλείται επίσης το άρθρο 61 του περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου, Κεφ.148 το οποίο προνοεί ρητά ότι κανένα πρόσωπο που έτυχε αποζημίωσης ή άλλης θεραπείας για αστικό αδίκημα ούτε πρόσωπο που προβάλλει αξίωση μέσω αυτού δεν τυγχάνει περαιτέρω αποζημίωσης για το ίδιο αστικό αδίκημα. Έχει περαιτέρω τη θέση ότι οι πρόνοιες του άρθρου 65 του Κεφ.148 δεν ισχύουν την παρούσα περίπτωση και επομένως κάλεσε το Δικαστήριο να δεχτεί τη θέση της και να απορρίψει και τις δύο αγωγές. Ο κ. Τριανταφυλλίδης έχει προσεγγίσει το θέμα από εντελώς διαφορετική σκοπιά με δεδομένη βεβαίως τη θέση του ότι δεν συμμερίζεται αυτή τη θέση των συνηγόρων της εναγομένης. Είναι συγκεκριμένα η θέση του κ. Τριανταφυλλίδη κατά πρώτον ότι αυτή η διαφορετική προσέγγιση σε ότι αφορά την ερμηνεία και τις νομικές επιπτώσεις των Τεκμηρίων 1 και 2 μεταξύ του ιδίου και της εκπροσώπου Δημοκρατίας ως προς την ουσία των Τεκμηρίων 1 και 2, τι αυτά καλύπτουν και τι όχι και κατά πόσο μπορεί η εναγόμενη να τα επικαλείται προς υποστήριξη των προδικαστικών της ενστάσεων αποτελεί «διαφορά» μεταξύ τους η οποία μπορεί να ερμηνευτεί μόνο σύμφωνα με το Ελληνικό Δίκαιο και να επιλυθεί μόνο από αρμόδιο Δικαστήριο στην Αθήνα. Βάση για αυτές του τις εισηγήσεις είναι συγκεκριμένη πρόνοια στα Τεκμήρια 1 και
  23. Ειδικά, στη σελίδα 11 κάθε ενός από τα Τεκμήρια 1 και 2 υπάρχει η εξής πρόνοια: «Η παρούσα εξόφληση θα ερμηνεύεται και εκτελείται σύμφωνα με το δίκαιο της Ελλάδος και τα μέρη συμφωνούν ότι σε περίπτωση οποιασδήποτε αμφισβήτησης ή διαφοράς αναφορικά με την παρούσα, θα συναινούν και θα παραπέμπουν την διαφορά αυτή στην αποκλειστική δικαιοδοσία οποιουδήποτε αρμοδίου Δικαστηρίου στην πόλη των Αθηνών, Ελλάδα. Η παρούσα Εξόφληση θα αποδεικνύεται διά της προσκόμισης του πρωτοτύπου ή επικυρωμένου τηλεομοιοτυπικού αντιγράφου της». Είναι επίσης η θέση του κ. Τριανταφυλλίδη ότι τα Τεκμήρια 1 και 2 έχουν ισχύ συμφωνίας μεταξύ των συμβαλλομένων σε αυτά δηλαδή τους Απαλλάσσοντες και τους Απαλλασσόμενους όπως αυτοί περιγράφονται στα εν λόγω έγγραφα. Η Κυπριακή Δημοκρατία σαφέστατα δεν είναι συμβαλλόμενη σε αυτά τα έγγραφα και συνεπώς δεν είναι απαλλασσόμενο μέρος και έτσι δεν μπορούν να ισχύουν οι προδικαστικές ενστάσεις που έχουν εγερθεί από την Κυπριακή Δημοκρατία. Είναι επομένως η θέση του, ότι αφού για το θέμα της ερμηνείας των εγγράφων και/ή του νομικού αποτελέσματος τους, υπάρχει «διαφορά» μεταξύ των εναγόντων και της Κυπριακής Δημοκρατίας, αυτή η «διαφορά» με βάση την παράγραφο της σελίδας 11 των τεκμηρίων 1 και 2 που έχει αναφερθεί πιο πάνω, πρώτα απ΄ όλα μπορεί να λυθεί αποκλειστικά από αρμόδιο Δικαστήριο στην πόλη των Αθηνών στην Ελλάδα. Επομένως, δεν έχει δικαιοδοσία το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας της Κυπριακής Δημοκρατίας να αποφασίσει για αυτή την διαφορά αφού οι συμβαλλόμενοι έχουν συμφωνήσει να παραπέμψουν τέτοια τυχόν διαφορά στην αποκλειστική δικαιοδοσία αρμόδιου Δικαστηρίου στην Αθήνα. Περαιτέρω, αν το Δικαστήριο αποφασίσει ότι η θέση του αυτή για την αποκλειστική δικαιοδοσία αρμόδιου Δικαστηρίου στην πόλη των Αθηνών δεν ισχύει και πάλιν το Δικαστήριο με τα δεδομένα ως έχουν σε αυτό το διαδικαστικό σημείο δεν μπορεί να εξετάσει τις προδικαστικές ενστάσεις αφού και πάλιν με βάση την ίδια παράγραφο που έχει αναφερθεί πιο πάνω της σελίδας 11 των Τεκμηρίων 1 και 2, τα έγγραφα της Εξόφλησης θα ερμηνεύονται και εκτελούνται σύμφωνα με το δίκαιο της Ελλάδας και επομένως είναι το Ελληνικό Δίκαιο που διέπει το θέμα υπό εξέταση και ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου δεν υπάρχει καμία μαρτυρία για τις πρόνοιες του Ελληνικού Δικαίου και δη τις αρχές ερμηνείας των εγγράφων που ισχύουν σύμφωνα με αυτό. Έτσι, είναι η θέση του ότι εν πάση περιπτώσει, δεν μπορούν για τους λόγους που έχει αναφερθεί, να επιτύχουν αυτές οι προδικαστικές ενστάσεις και παρέπεμψε το Δικαστήριο σχετικά στις υποθέσεις Alain Keytsman Production Byba v. Sigma Radio T.V. Ltd

(2001)1 ΑΑΔ 542, Oterom Ltd v. Κυριάκου Ζ. Χριστοδουλίδη
(2002)1 ΑΑΔ 1081 και
  1. Οterom Ltd,
  2. Oργανισμός Τηλεπικοινωνιών της Ελλάδος Α.Ε. ν. Κυριάκου Ζ. Χριστοδουλίδη, Πολιτικές Εφέσεις 330/08 και 63/09 ημερ. 20.9.
  3. Ήταν περαιτέρω η θέση του κ. Τριανταφυλλίδη ότι σε περίπτωση που το Δικαστήριο δεν συμμερίζεται τις πιο πάνω θέσεις των εναγόντων, τότε και πάλι η αίτηση δεν μπορεί να επιτύχει για τους εξής δύο περαιτέρω λόγους. Πρώτον, η Κυπριακή Δημοκρατία δεν περιλαμβάνεται στους «Απαλλασσόμενους» αφού στη σελίδα 9 των Τεκμηρίων 1 και 2 παρουσιάζεται ως τρίτο πρόσωπο που μπορεί να έχει απαίτηση κατά των Απαλλασσομένων και επομένως δεν είναι δυνατόν από τη μια η Κυπριακή Δημοκρατία να θεωρείται ως Απαλλασσόμενη αλλά από την άλλη να περιγράφεται ως τρίτο μέρος που δικαούται να αποζημιωθεί από Απαλλασσόμενους. Ο δεύτερος περαιτέρω λόγος για τον οποίο δεν μπορεί να πετύχουν οι προδικαστικές ενστάσεις σύμφωνα πάντα με τη θέση του κ. Τριανταφυλλίδη είναι ότι είναι ξεκάθαρο από τα Τεκμήρια 1 και 2 και συγκεκριμένα από τις σελίδα 3, παράγραφος 2 και σελίδα 10 παράγραφος 3, ότι οι απαιτήσεις και αξιώσεις που εξοφλούνται με τα Τεκμήρια 1 και 2 αποτέλεσαν αντικείμενο συγκεκριμένης αγωγής και ειδικά της αγωγής με αριθμό 06C3439 με ημερ. 11.8.06 που έχει κατατεθεί ενώπιον του United States District Court, Northern District of Illinois στην οποία έχει εκδοθεί απόφαση στις 28.2.07 με την οποία είχε απορριφθεί η αγωγή και οι Απαλλάσσοντες είχαν καταχωρήσει έφεση ενώπιον του 7th Circuit Court of Appeals η οποία δεν είχε ακόμα εκδικαστεί, και δεν υπάρχει καμία μαρτυρία ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου ότι η Κυπριακή Δημοκρατία ήταν διάδικος σε αυτή την αγωγή που εγέρθηκε στο Δικαστήριο του Ιllinois για να μπορεί να ισχυριστεί απαλλαγή. Με αυτές τις θέσεις των μερών υπόψην θα προσεγγιστεί από το Δικαστήριο η υπό κρίση αίτηση. Έχω ήδη αναφέρει ότι τα Τεκμήρια 1 και 2, δηλαδή οι αποδείξεις είσπραξης και πλήρης και τελικής γενικής απαλλαγής και εξόφλησης έχουν κατατεθεί εκ συμφώνου. Τα έγγραφα αυτά αποτελούνται από 13 σελίδες έκαστο και είναι αρκετά λεπτομερή ως προς τις πρόνοιες τους. Δεν θεωρώ αναγκαίο όπως αναπαράξω πλήρως το περιεχόμενο τους στα πλαίσια της παρούσας απόφασης. Θα γίνεται αναφορά σε σημεία και πρόνοιες τους όταν αυτό κριθεί αναγκαίο. Σύμφωνα με την Δ.27 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας θθ1 και 2 όταν εγείρονται νομικά σημεία σε δικόγραφα αυτά μπορούν να αποφασιστούν από το Δικαστήριο σε οποιοδήποτε στάδιο το Δικαστήριο κρίνει ορθό και εάν σύμφωνα με τη θέση του Δικαστηρίου η απόφαση σε νομικό σημείο ουσιαστικά τερματίζει ολόκληρη την αγωγή, τότε το Δικαστήριο μπορεί να απορρίψει την αγωγή. Η νομολογία καταδεικνύει ότι νομικά σημεία μπορούν να δικαστούν προκαταρκτικά μόνο στη βάση παραδεκτών γεγονότων και επίσης είναι ξεκάθαρο ότι ένα νομικό σημείο για να εκδικαστεί προδικαστικά πρέπει να είναι αμιγώς νομικό και τυχόν απόφαση υπέρ του αιτητή ουσιαστικά θα πρέπει να επιλύει ολόκληρη την αγωγή. Σχετική είναι η απόφαση Liberty Life Insurance Public Co Ltd v. Nada Terzian, Πολιτική Έφεση 151/10 ημερ. 7.3.
  4. Σκοπός αυτής της εξουσίας του Δικαστηρίου είναι η αποφυγή αχρείαστης σπατάλης χρόνου και εξόδων όταν το θέμα είναι ξεκάθαρο εξ αρχής. Ο σκοπός της Δ.27 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας αναλύθηκε επίσης εκτενώς στην υπόθεση Anastasia C. Hambou v. Andreas Thoma
(1987)1 CLR
  1. Στην παρούσα υπόθεση όπως έχει ήδη αναφερθεί υπάρχει συμφωνημένο υπόβαθρο πραγματικών γεγονότων τα οποία έχουν εκτεθεί πιο πάνω. Επίσης τα σημεία, δηλαδή οι προδικαστικές ενστάσεις που έχουν εγερθεί από την Κυπριακή Δημοκρατία στην Υπεράσπιση της, είναι ζητήματα αμιγώς νομικά και σε περίπτωση που το Δικαστήριο υιοθετήσει τις προδικαστικές ενστάσεις της Κυπριακής Δημοκρατίας ουσιαστικά θα επιλυθούν τελικά ολόκληρες οι αγωγές. Επομένως, το Δικαστήριο έχει ενώπιον του τις βάσεις που η νομολογία έχει καθορίσει για να προχωρήσει να εξετάσει τις προδικαστικές ενστάσεις με τα δεδομένα που υπάρχουν και που έχουν αναφερθεί πιο πάνω. Θεωρώ πιο σωστό να εξετάσω πρώτα τους ισχυρισμούς που έχουν προβληθεί από τον ευπαίδευτο συνήγορο των εναγόντων και στις δύο αγωγές και ακολούθως τη θέση της Κυπριακής Δημοκρατίας. Έχω αναφέρει και πιο πάνω ότι το κύριο επιχείρημα του κ. Τριανταφυλλίδη περιστρέφεται γύρω από τη θέση του ότι μεταξύ των διαδίκων στις παρούσες αγωγές υπάρχει «διαφορά» σε σχέση με την ερμηνεία των Τεκμηρίων 1 και 2 οπόταν και εφαρμόζονται για την επίλυση της, τα όσα στα έγγραφα αυτά σαφώς καθορίζονται σε ότι αφορά την Δικαιοδοσία και το Δίκαιο με το οποίο πρέπει να ερμηνευτούν. Διαφωνώ με τη θέση αυτή. «Διαφορά» με την έννοια που ο κ. Τριανταφυλλίδης αναφέρει μπορεί να υπάρχει μεταξύ των συμβαλλομένων σε ένα έγγραφο, εδώ τα Τεκμήρια 1 και
  2. Είναι αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι η Κυπριακή Δημοκρατία δεν είναι συμβαλλόμενο μέρος σε αυτά τα έγγραφα. Οι πρόνοιες για αποκλειστική δικαιοδοσία σε αρμόδιο Δικαστήριο στην Αθήνα και ερμηνεία των εγγράφων αυτών σύμφωνα με το δίκαιο της Ελλάδας ισχύει σύμφωνα με τα ίδια τα έγγραφα, σχετική είναι η 2η παράγραφος της σελίδας 11 εκάστου των εγγράφων, μόνο σε περίπτωση που υπάρχει αμφισβήτηση ή διαφορά μεταξύ των μερών (δική μου η υπογράμμιση). Εδώ δεν συμβαίνει αυτό. Η Κυπριακή Δημοκρατία μη συμβαλλόμενο μέρος στα Τεκμήρια 1 και 2 παρουσιάζει τα έγγραφα αυτά και εγείρει τις προδικαστικές ενστάσεις υπό κρίση ότι ουσιαστικά οι ενάγοντες έχουν πλήρως αποζημιωθεί σχετικά με το θάνατο των αποβιωσάντων που προέκυψε στο αεροπορικό δυστύχημα της Helios Airways Ltd και έχουν απαλλάξει τους πάντες από οποιανδήποτε τυχόν περαιτέρω απαίτηση τους. Άρα δεν υπάρχει διαφωνία - «διαφορά» επί εγγράφου μεταξύ συμβαλλομένων παρά μόνο το Δικαστήριο καλείται να τα ερμηνεύσει σε σχέση με τις προδικαστικές ενστάσεις. Στην νομολογία την οποία ο κ. Τριανταφυλλίδης έχει παραπέμψει το Δικαστήριο, υπήρχαν συμφωνίες επί των οποίων ένα από τα δύο μέρη σε αυτές έδραζε την απαίτηση του και υπήρχε διαφορετικός τρόπος ερμηνείας του εγγράφου που είχε ως αποτέλεσμα να ενεργοποιηθούν πρόνοιες για αλλοδαπό δίκαιο και ρήτρα για αποκλειστική δικαιοδοσία αλλοδαπού Δικαστηρίου, κάτι που δεν συμβαίνει στην παρούσα υπόθεση. Στην Oterom Ltd v. Κυριάκου Ζ. Χριστοδουλίδη ανωτέρω, απόφαση του 2002 έχουν αναφερθεί τα πιο κάτω σε σχέση με το θέμα της «διαφοράς» υιοθετώντας την παλαιότερη υπόθεση Tradax v. Gueensea Maritime Co
(1986)1 CLR 559: «Για να υπάρχει "διαφορά" αυτή πρέπει να αφορά είτε στα γεγονότα τα οποία στοιχειοθετούν την ευθύνη, ή την υποχρέωση, είτε στις νομικές επιπτώσεις των εν λόγω γεγονότων. Το ακόλουθο απόσπασμα από την απόφαση του Πική, Δ. (όπως ήταν τότε) στην Tradax ν. Gueensea Marine Co
(1986)1 C.L.R. 559, στις σ. 562-563, είναι απόλυτα σχετικό: "A dispute presupposes disagreement about facts relevant to liability of the parties or the implications of such facts in law...... The object of arbitration is not to provide a substitute for the coercive powers of the Court to order the discharge of contractual or other obligations. Arbitration is merely an alternative forum for the elucidation of the parties. In this case, no question ever arose between the parties about the liabilities of the defendants nor is presently a dispute pending between them. In the absence of a dispute the abitration clause was inapplicable and the right of the plaintiffs to have recourse to the Court cannot be suspended or defeated by reference thereto." Εφαρμόζοντας την ερμηνεία αυτή της «διαφοράς» στα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης είναι κατά την άποψη μου φανερό ότι εδώ δεν υπάρχει διαφορά των μερών σε κανένα από τα ζητήματα αυτά. Έχω τη θέση λοιπόν ότι το ζήτημα υπό εκδίκαση, δηλαδή οι προδικαστικές ενστάσεις που έχουν εγερθεί από την Κυπριακή Δημοκρατία στην Υπεράσπιση της δεν αποτελούν «διαφορά» των μερών με βάση τα Τεκμήρια 1 και 2, και θεωρώ ότι τα σχετικά επιχειρήματα του κ. Τριανταφυλλίδη περί ύπαρξης «διαφοράς» η οποία επιλύεται αποκλειστικά σε αρμόδιο Δικαστήριο της Αθήνας και κατ΄ εφαρμογή των προνοιών του Ελληνικού Δικαίου δεν ισχύουν στην παρούσα περίπτωση γι΄ αυτό και δεν συμφωνώ με τη θέση του ότι το παρόν Δικαστήριο εμποδίζεται από του να προχωρήσει στην εξέταση των προδικαστικών ενστάσεων λόγω των θεμάτων αυτών. Όπως έχω ήδη πει τα Τεκμήρια 1 και 2 είναι αρκετά ογκώδη και λεπτομερή σε ότι προνοούν. Σε αυτά οι ενάγοντες οι οποίοι με βάση το έγγραφο καλούνται, μαζί με όλους τους δικαιούχους να αποζημιωθούν για το θάνατο των αποβιωσάντων οι οποίοι και κατονομάζονται, ως «οι Απαλλάσσοντες» δηλώνουν ότι έχοντας λάβει συγκεκριμένα ποσά ως αποζημίωση για το θάνατο των Αντρέα και Καλυψώς Χριστοδούλου ως οι μόνοι διαχειριστές της περιουσίας τους και εξ ονόματος τους καθώς και όλων των άλλων προσώπων που δικαιούνται να απαιτήσουν οποιουδήποτε είδους αποζημίωση από τον θάνατο των αποβιωσάντων, παρέχουν εξόφληση και απαλλαγή από κάθε ευθύνη σε αριθμό νομικών οντοτήτων, φυσικών προσώπων εταιρειών αρκετά εκ των οποίων ονομάζονται και άλλα όχι αναφορικά με οποιεσδήποτε και όλες τις απαιτήσεις και αξιώσεις, χρηματικά ποσά, αγωγές και τα λοιπά από τους απαλλασσόμενους και μάλιστα στο τέλος της πρώτης παραγράφου της 3ης σελίδας των Τεκμηρίων 1 και 2 αναφέρεται ρητώς ότι «Συμφωνείται και γίνεται αντιληπτό ότι οι σκοπούμενοι δικαιούχοι της παρούσας απαλλαγής είναι τόσο οι ονομαζόμενοι όσο και οι μη ονομαζόμενοι ανωτέρω Απαλλασσόμενοι, όλοι οι οποίοι δικαιούνται να εκτελέσουν τις διατάξεις της παρούσας απαλλαγής». Στην παράγραφο 3 της 4ης σελίδας των Τεκμηρίων 1 και 2, διαβάζουμε τα ακόλουθα: «Οι Απαλλάσοντες επιβεβαιώνουν ότι αποτελεί σαφή και καθαρή πρόθεση τους, εκφραζόμενη με την παρούσα, να παράσχουν και παρέχουν πλήρη απαλλαγή αναφορικά με οποιεσδήποτε και όλες τις απαιτήσεις και αξιώσεις τους οποιουδήποτε είδους ή φύσης και εναντίον οποιωνδήποτε και όλων των μερών, τα οποία πιθανόν να έχουν ευθύνη για το θάνατο των αποθανόντων σε οποιαδήποτε δικαιοδοσία ή χώρα συμπεριλαμβανομένων οποιωνδήποτε απαιτήσεων τις οποίες οι Απαλλάσσοντες δεν γνωρίζουν σήμερα ή δεν εικάζουν ότι υφίστανται κατά τον χρόνο υπογραφής της παρούσας εξόφλησης. ..................................» Από τις πιο πάνω πρόνοιες κατά την άποψη μου είναι ξεκάθαρο ότι τα πρόσωπα που έλαβαν τα ποσά χρημάτων, δηλαδή «οι Απαλλάσσοντες» σκοπό είχαν να απαλλάξουν τους πάντες για οποιαδήποτε απαίτηση τους για αποζημιώσεις από το θάνατο τον Αντρέα και Καλυψώς Χριστοδούλου συνεπεία του αεροπορικού δυστυχήματος της Helios Airways Ltd επιφυλάσσοντας συγκεκριμένα ένα μόνο ελάχιστο δικαίωμα να παραστούν ως πολιτικοί ενάγοντες σε ποινική δίκη η οποία ήθελε αρχίσει στην Ελλάδα εναντίον οποιωνδήποτε προσώπων ήθελαν θεωρηθεί ότι έχουν ευθύνη για το ατύχημα με στόχο, όχι την επιδίωξη οποιασδήποτε πρόσθετης αποζημίωσης, αλλά με αποκλειστικό σκοπό να πληροφορηθούν απευθείας για τις προσπάθειες των ποινικών αρχών να εντοπίσουν τα φυσικά ή νομικά πρόσωπα που είναι υπεύθυνα για το ατύχημα. Μάλιστα, το δικαίωμα των απαλλασσόντων σε αποζημίωση σε σχέση με την παράσταση τους σε ποινική δίκη στην Ελλάδα περιορίζεται στο συμβολικό ποσό των €10 για κάθε ένα από τους απαλλάσσοντες για κάθε ένα από τους αποθανόντες. Σχετικές είναι οι πρόνοιες της σελίδας 5 εκάστου των Τεκμηρίων 1 και 2. Διάχυτα σε όλο το έγγραφο οι Απαλλάσσοντες δηλώνουν ότι τα χρήματα που έχουν λάβει είναι για πλήρη αποζημίωση τους σε σχέση με το θάνατο των αποβιωσάντων σε οποιαδήποτε δικαιοδοσία ή χώρα για οποιαδήποτε απαίτηση ακόμα και για απαίτηση την οποία δεν γνωρίζουν την ημέρα υπογραφής του εγγράφου ή δεν υπολογίζουν ότι υφίσταται όταν υπογράφονται τα Τεκμήρια 1 και 2. Η απαλλαγή είναι πλήρης και οριστική και παραπέμπω σχετικά στη σελίδα 5 των Τεκμηρίων 1 και 2 όπου διαβάζουμε τα εξής: «Η παρούσα εξόφληση ρητά απαλλάσσει για πάντα αναφορικά με οποιαδήποτε αιτία αγωγής σε οποιαδήποτε δικαιοδοσία ή χώρα βασιζόμενη σε θάνατο εξ αδικοπραξίας, νόμο περί επιβίωσης, αστικό δίκαιο, κοινό δίκαιο ή θρησκευτικό δίκαιο (συμπεριλαμβανομένης της Σαρία-Sharia) ή σε οποιοδήποτε άλλο νόμο, κώδικα, διεθνή σύμβαση ή νομοθετικό, δικαστικό ή εκτελεστικό διάταγμα ή νόμο, που θα μπορούσε να επιδιωχθεί από τους Απαλλάσσοντες ως αποτέλεσμα του Ατυχήματος της πτήσης Νο. ZU522 της Εταιρίας "HELIOS AIRWAYS"». Σημειώνω εδώ κάτι που κατά την άποψη μου είναι καθοριστικό, και αυτό είναι ότι το πιο πάνω απόσπασμα δεν αναφέρεται μόνο στους Απαλλασσόμενους αλλά στους πάντες και είναι ξεκάθαρο ότι με αυτή την πρόνοια οι Απαλλάσσοντες δηλώνουν σαφώς ότι δεν θα έχουν καμία άλλη απαίτηση εναντίον οποιουδήποτε. Στη σελίδα 9 του εγγράφου υπάρχει ρητή αναφορά στην Κυπριακή Κυβέρνηση και συγκεκριμένα αναφέρεται το πιο κάτω: «Περαιτέρω συμφωνείται και γίνεται αντιληπτό ότι οι Εξοφλούντες θα αποζημιώσουν τους Απαλλασσόμενους αναφορικά με κάθε είδους αξιώσεις εκ μέρους οποιουδήποτε τρίτου μέρους, συμπεριλαμβανομένης της Κυπριακής Κυβέρνησης αλλά χωρίς περιορισμό σε αυτήν, για συνεισφορά, αποζημίωση ή αποκατάσταση οποιασδήποτε ζημιάς, που προκύπτει από τον θάνατο των Αποθανώντων». Τα Τεκμήρια 1 και 2 υπογράφηκαν ανεπιφύλακτα από τους Ενάγοντες και στις δύο αγωγές. Είναι η θέση μου ότι από το περιεχόμενο τους είναι ξεκάθαρη η βούληση και η πρόθεση τους να λάβουν το ποσό των αποζημιώσεων που είναι παραδεκτό ότι έλαβαν και να δώσουν πλήρη απαλλαγή στους πάντες σε σχέση με το θάνατο των γονέων τους καθώς και να παραιτηθούν από οποιαδήποτε άλλη αξίωση τυχόν πηγάζει από το επίδικο ατύχημα. Η νομολογία αναφέρει ότι πρόσωπο που υπογράφει έγγραφο πρέπει να προσέχει τι υπογράφει ώστε εάν δεν προσέχει τι υπογράφει να εμποδίζεται από το να αρνηθεί την ευθύνη του με βάση το έγγραφο και σύμφωνα με το περιεχόμενο του. Σχετική είναι η υπόθεση Νίκη Ορφανίδη ν. Ανδρέα Ορφανίδη
(2001)1 ΑΑΔ 1889 στην οποία το Ανώτατο Δικαστήριο υιοθέτησε την Αγγλική υπόθεση Gallie v. Lee
(1971)AC 1004 στην οποία αναφέρθηκαν τα εξής: '' ... a person who signs a document, and parts with it so that it may come into other hands, has a responsibility, that of the normal man of prudence, to take care whtat he signs, which, if neglected, prevents him from denying his liability under the document according to its tenor. I would add that the onus of proof in this matter rests upon him, i.e. to prove that he acted carefully, and not upon the third party to prove the contrary.'' Σε μετάφραση: ''Πρόσωπο που υπογράφει έγγραφο, και το αποχωρίζεται με τρόπο που μπορεί να περιέλθει στα χέρια άλλων, έχει ευθύνη, εκείνη του συνηθισμένου σώφρονα ανθρώπου να προσέχει τι υπογράφει, ώστε, αν δεν το πράξει εμποδίζεται από του να αρνηθεί την ευθύνη του με βάση το έγγραφο και σύμφωνα με το περιεχόμενο του. Θα προσέθετα ότι το βάρος απόδειξης ευρίσκεται στους ώμους του, δηλαδή να αποδείξει ότι ενήργησε επιμελώς, και όχι επί των ώμων του τρίτου προσώπου να αποδείξει το αντίθετο''. Στην Απάντηση στην Υπεράσπιση οι εναγόμενοι απορρίπτουν τις προδικαστικές ενστάσεις της Δημοκρατίας και ισχυρίζονται ότι η όποια αποζημίωση ελήφθη από αυτούς ελήφθη άνευ βλάβης δικαιωμάτων και/ή εν πάση περιπτώσει δεν καλύπτει το σύνολο των αποζημιώσεων που δικαιούνται να λάβουν. Τα Τεκμήρια 1 και 2 όμως τα οποία όπως έχει ήδη αναφερθεί υπέγραψαν οι ενάγοντες εκ μέρους και όλων των προσώπων που μπορούσαν να διεκδικήσουν αποζημίωση για το θάνατο των αποθανόντων οι οποίοι επίσης τα υπέγραψαν με ελεύθερη την βούληση τους και είναι παραδεκτό αυτό μεταξύ των μερών όπως και το γεγονός ότι ελήφθηκε η αναφερόμενη αποζημίωση, δηλώνουν εντελώς το αντίθετο. Έχω ήδη αναφερθεί εκτενώς σε κάποια αποσπάσματα των εν λόγω τεκμηρίων. Θεωρώ όμως ορθό να παραθέσω και κάποια άλλα αποσπάσματα των εν λόγω Τεκμηρίων που υποστηρίζουν κατά τη θέση μου το γεγονός αυτό. Αρχικά στις πρώτες τρεις σελίδες των Τεκμηρίων 1 και 2 οι Απαλλάσσοντες δηλαδή οι Ενάγοντες υπό την ιδιότητα τους ως οι μόνοι διαχειριστές της περιουσίας/κληρονομιάς των αποβιωσάντων και για τους εαυτούς τους ατομικά αλλά και ως οι μόνοι μόνιμοι αντιπρόσωποι όλων και οιονδήποτε δικαιούχων που μπορούν να απαιτήσουν αποζημίωση σε σχέση με το θάνατο των αποβιωσάντων αλλά και συγκεκριμένα πρόσωπα - συγγενείς των αποβιωσάντων που είναι οι μόνοι δικαιούχοι που μπορούν να απαιτήσουν αποζημίωση για το θάνατο των αποβιωσάντων, δηλώνουν και υπογράφουν ότι: «Παρέχουμε με την παρούσα εξόφληση και απαλλαγή από κάθε ευθύνη στην Εταιρεία πρώην «HELIOS AIRWAYS LIMITED» και ήδη «A JET AVIATION LIMITED», με έδρα επί της οδού Γλάδστωνος 114, Λεμεσός, Κύπρος, καθώς και στις Εταιρίες LIBRA HOLIDAYS GROUP, LIBRA HOLIDAYS PLC, αμφότερες επίσης με έδρα επί της οδού Γλάδστωνος 114, Λεμεσός Κύπρος, στην εταιρεία THE BOEING COMPANY με έδρα (γραφεία παγκόσμιων δραστηριοτήτων) στην North Riverside Plaza αριθ. 100, Σικάγο, Ιλλινόις 60606, ΗΠΑ, στις Εταιρείες DEUTSCHE STRUCTURED FINANCE AND LEASING GM BH & COURA NUS KG, DSF BETEILIGUNGSGESELLSCHAFT, GMBH, DEUTSCHE STRUCTURED FINANCE GMBH (όλες εδρεύουσες επί της οδού Westendstrasse αριθμ.24, Δ-60325 Φρανκφούρτη, Γερμανία), BAYERISCHE HYPO-UND VEREINSBANK AG (η οποία εδρεύει επί της οδού Am Tucherpark αριθμ.1, 80538 Μόναχο, Γερμανία), KREDITANSTALT FUER WIEDERAUFBAU (με έδρα επί της οδού Palmengartenstrasse αριθμ. 5-9, D-60325, Φρανκφούρτη, Γερμανία), «Ολυμπιακή Αεροπορία Α.Ε.» και ήδη «Ολυμπιακή Αεροπορία Υπηρεσίες Α.Ε.» με έδρα επί της Λεωφόρου Συγγρού 96-100, Αθήνα, Ελλάδα, CFM INTERNATIONAL LIMITED με έδρα στο Abco Covex Building, Swords Business Park, Swords Co, Δουβλίνο Ιρλανδία, ATC LASHAM LIMITED, με έδρα στο Lasham Airfield, Lasham, Alton Hampshire SO24 OHG, Hνωμένο Βασίλειο, όπως επίσης και στους Άλαν Ίργουϊν (ΑLAN IRWIN) και Μάλκολμ Φόλουρες (MALCOLM FOWLER), αμφότερους κατοίκους Λονδίνου Μ. Βρετανίας, καθώς και σε οποιαδήποτε άλλα φυσικά πρόσωπα, εταιρίες ή νομικές οντότητες, οποιασδήποτε μορφής, είτε αυτά είναι γνωστά είτε όχι, τα οποία είναι ή πιθανόν να είναι ή φέρονται κατ΄ ισχυρισμόν ως υπεύθυνα, εν όλω ή εν μέρει, για τον θάνατο της ανωτέρω Αποθανούσης, καθώς και στους προκατόχους, διαδόχους, προμηθευτές, εκδοχείς και αντιπροσώπους των πιο πάνω φυσικών ή νομικών προσώπων, συμπεριλαμβανομένων αλλά μη περιοριζομένων σε όλες τις παρούσες και προγενέστερες μητρικές, θυγατρικές ή εξαρτώμενες εταιρίες, πράκτορες, υπαλλήλους, πληρεξουσίους, αξιωματούχους, διευθυντές, ασφαλιστές και προστηθέντες (εφεξής στο παρόν καλουμένους μαζί σωρευτικά «οι Απαλλασσόμενοι»), (δική μου υπογράμμιση) αναφορικά με οποιαδήποτε και όλες τις απαιτήσεις και αξιώσεις, χρηματικά ποσά, αγωγές, δικαιώματα, νομίμους λόγους δικαστικής επιδίωξης οποιασδήποτε πρόσθετης θεραπείας, υποχρεώσεις και ευθύνες είτε γνωστές είτε άγνωστες, οποιουδήποτε είδους ή φύσεως εν γένει, τις οποίες εμείς, οι Απαλλάσσοντες έχουμε, είχαμε ή ισχυριζόμαστε ότι είχαμε ή τώρα έχουμε ή ισχυριζόμαστε ότι είχαμε ή πιθανό να έχουμε ή να ισχυρισθούμε ότι έχουμε στο μέλλον και έχουν ως αιτία γένεσης ή με οποιονδήποτε τρόπο, είτε άμεσα είτε έμμεσα, συνδέονται ή σχετίζονται προς διατεινόμενες ζημιές, τις οποίες υπέστημεν εμείς οι Απαλλάσσοντες ως αποτέλεσμα του θανάτου της πιο πάνω Αποθανούσης ή συνεπεία του αεροπορικού ατυχήματος της 14ης Αυγούστου 2005 που συνέβη στο Αεροσκάφος τύπου Β737-300 με στοιχεία νηολόγησης 5Β-DBY (εφεξής «το Αεροσκάφος» που εκμεταλλευόταν εμπορικά η Εταιρία HELIOS AIRWAYS LIMITED, πτήση με αριθ. ΖU522 (εφεξής καλούμενο «το Ατύχημα»). Συμφωνείται και γίνεται αντιληπτό ότι οι σκοπούμενοι δικαιούχοι της παρούσας απαλλαγής είναι τόσο οι ονομαζόμενοι όσο και η μη ονομαζόμενοι ανωτέρω Απαλλασσόμενοι, όλοι οι οποίοι δικαιούνται να εκτελέσουν τις διατάξεις της παρούσας απαλλαγής.» Από το πιο πάνω λεκτικό των Τεκμηρίων 1 και 2, δεν μένει καμία αμφιβολία ως προς την έκταση και το μέγεθος της δοθείσας απαλλαγής. Οι Ενάγοντες αλλά και όλα τα πρόσωπα που δικαιούντο να απαιτήσουν αποζημιώσεις για το θάνατο των αποβιωσάντων απάλλαξαν όλους όσους ευθύνονται, ίσως ευθύνονται, ίσως ήθελε φανεί ότι ευθύνονται, αυτούς που μπορεί να ευθύνονται, αλλά κύρια και καθοριστικά ονομαζόμενους και μη, και είναι η θέση μου ότι σε αυτούς σαφώς συμπεριλαμβάνεται και η Κυπριακή Δημοκρατία, από την διεκδίκηση οποιασδήποτε αποζημίωσης με οποιονδήποτε τρόπο και σε οποιαδήποτε δικαιοδοσία και μάλιστα η απαλλαγή αυτή έχει δοθεί και σε ότι αφορά πρόσωπα που μπορεί την δεδομένη στιγμή υπογραφής των Τεκμηρίων 1 και 2 να μην ήταν γνωστό ότι εμπλέκονται καθοιονδήποτε τρόπο ή έχουν ευθύνη σε σχέση με το θάνατο των αποβιωσάντων. Στην σελίδα 4 των εν λόγω Τεκμηρίων σαφέστατα οι Απαλλάσσοντες επιβεβαιώνουν ότι έχουν σαφή και καθαρή πρόθεση να παράσχουν και με τα έγγραφα αυτά παρέχουν πλήρη απαλλαγή αναφορικά με όλες τις απαιτήσεις και αξιώσεις οποιουδήποτε είδους και φύσης και εναντίον όλων των μερών «τα οποία πιθανόν να έχουν οποιαδήποτε ευθύνη για το θάνατο των αποβιωσάντων σε οποιαδήποτε δικαιοδοσία ή χώρα συμπεριλαμβανομένων οποιονδήποτε απαιτήσεων τις οποίες οι Απαλλάσσοντες δεν γνωρίζουν σήμερα ή δεν εικάζουν ότι υφίστανται κατά το χρόνο υπογραφής της παρούσας εξόφλησης». (δική μου υπογράμμιση) Περαιτέρω στην σελίδα 5 οι Απαλλάσσοντες επιβεβαιώνουν με τον πλέον απόλυτο τρόπο το είδος της εξόφλησης που υπογράφουν. Συγκεκριμένα προνοούνται τα εξήςː «Η παρούσα εξόφληση ρητά απαλλάσσει για πάντα αναφορικά με οποιαδήποτε αιτία νόμο περί επιβίωσης, αστικό δίκαιο, κοινό δίκαιο, ή θρησκευτικό δίκαιο (συμπεριλαμβανομένης της Σάρια - Sharia ) ή σε οποιοδήποτε άλλο νόμο, κώδικα , διεθνή σύμβαση ή νομοθετικό, δικαστικό ή εκτελεστικό διάταγμα ή νόμο, που θα μπορούσε να επιδιωχθεί από τους Απαλλάσσοντες ως αποτέλεσμα του Ατυχήματος της πτήσης Νο. ZU522 της εταιρείας HELIOS AIRWAYS LIMITED. Η παρούσα εξόφληση ρητά επίσης απαλλάσσει για πάντα τους Απαλλασσόμενους αναφορικά με οποιαδήποτε απαίτηση ή αιτία ή βάση αγωγής την οποία οι Απαλλάσσοντες πιθανόν να έχουν σε οποιαδήποτε δικαιοδοσία ή χώρα σχετικά με όλες τις τυχόν διατεινόμενες παρελθούσες, παρούσες και μέλλουσες οικονομικές ζημιές, ηθική βλάβη, ψυχική οδύνη και επιδικάσεις που η είσπραξη τους είναι δυνατόν να επιδιωχθεί, συμπεριλαμβανομένων αλλά μη περιοριζομένων σε αμοιβές δικηγόρων, δικαστικά έξοδα, ιατρικά έξοδα, έξοδα κηδείας και ταφής, αποζημίωση λόγω παραμόρφωσης, χρηματική ικανοποίηση για πόνο και ταλαιπωρία, θλίψη ή συγκινησιακή καταπόνηση, προηγηθέντα του θανάτου τρόμο καθώς και απώλεια συζυγικής σχέσης, οικονομικής στήριξης, χρηματικών ωφελημάτων, εισοδήματος, συντροφικότητας, βοήθειας υπηρεσιών, εκπαίδευσης ή κοινωνίας. Είναι η πρόθεση των Απαλλασσόντων ότι η παρούσα Εξόφληση σκοπεύει να αποκλείσει και αποκλείει οποιεσδήποτε απαιτήσεις οποιουδήποτε είδους ή φύσεως τις οποίες οι Απαλλάσσοντες θα μπορούσαν ή πιθανόν να μπορούσαν να προβάλουν ενώπιον οποιουδήποτε Δικαστηρίου σε οποιαδήποτε χώρα εναντίον των Απαλλασσομένων ως πηγάζουσες από ή σχετιζόμενες προς το Ατύχημα και ότι η παρούσα Εξόφληση μπορεί να προβληθεί ενώπιον οποιουδήποτε κατά τα άνω Δικαστηρίου προς απόκρουση οποιασδήποτε τέτοιας τυχόν πρόσθετης απαίτησης εκ μέρους των Απαλλασσόντων». Η θέση μου αυτή για την απόλυτη απαλλαγή εναντίον οποιουδήποτε και την καθαρή πρόθεση των εναγόντων προς τούτο ενισχύεται καταλυτικά κατά την άποψη μου από την σελίδα 6 των εν λόγω τεκμηρίων στην οποία αναφέρονται τα εξής: «Οι Απαλλάσσοντες έχουν επίγνωση ότι πιθανόν αργότερα να ανακαλύψουν απαιτήσεις ή γεγονότα πρόσθετα ή διαφορετικά από εκείνα τα οποία οι ίδιοι τώρα γνωρίζουν ή πιστεύουν ότι είναι αληθή αναφορικά με τα ζητήματα που σχετίζονται με την παρούσα Εξόφληση. Εν τούτοις, αποτελεί την σαφή πρόθεση των Απαλλασσόντων να παράσχουν πλήρη και ολοσχερή απαλλαγή αναφορικά με όλα τα ζητήματα αυτά και όλες τις σχετικές με αυτά απαιτήσεις, οι οποίες είτε υπάρχουν τώρα είτε πιθανόν να υπάρξουν στο μέλλον ή έχουν υπάρξει στο παρελθόν εναντίον των Απαλλασσομένων. Σε επιβεβαίωση της πρόθεσης αυτής οι απαλλαγές, που παρέχονται με την παρούσα, θα παραμείνουν σε πλήρη ισχύ ως πλήρεις και οριστικές απαλλαγές αναφορικά με όλα τα σχετικά ζητήματα ανεξάρτητα από την ανακάλυψη ή ύπαρξη οποιωνδήποτε προσθέτων ή διαφορετικών ισχυρισμών περί γεγονότων σχετιζομένων με αυτές και παρά την τυχόν ύπαρξη οποιωνδήποτε απαιτήσεων οι οποίες πιθανόν να είναι άγνωστες στους Απαλλάσσοντες κατά τον χρόνο υπογραφής της παρούσας Εξόφλησης». Τα πιο πάνω, κατά την άποψη μου, σαφώς κλείνουν υπέρ της υιοθέτησης των προδικαστικών ενστάσεων της Κυπριακής Δημοκρατίας, ότι δηλαδή οι ενάγοντες εμποδίζονται να προωθήσουν τις υπό τον πιο πάνω τίτλο και αριθμό αγωγές λόγω του ευρύτερα γνωστού ως δόγμα του estoppel, με βάση δηλαδή τις αρχές της επιείκειας που καθορίζουν ότι δεν επιτρέπεται σε κάποιο διάδικο να επιμένει στην απόλαυση ακόμα και νόμιμων δικαιωμάτων του, όταν υπό το σύνολο των περιστάσεων που περιβάλλουν μια υπόθεση, αυτό θα ήταν άδικο. Σχετικές είναι οι υποθέσεις Hughes v. Metropolitan Railway Co (1874-1880) All ER 187, Central London Property Trust v. High Trees House Ltd
(1947)KB130, Πραξιτέλης Βογαζιανού κ.α. ν. Τράπεζας Κύπρου, Πολιτική Έφεση 281/06 ημερ. 18.2.11. Υπάρχουν τρία είδη κωλύματος (estoppel) μεταξύ των οποίων και το estoppel by deed, κώλυμα δηλαδή λόγω δηλώσεων σε έγγραφα. Στην υπόθεση Ιωάννου ν. Οργανισμού Χρηματοδότησης Τράπεζας Κύπρου Λτδ
(1999)1 ΑΑΔ 1522 έχει αναφερθεί ότι το κώλυμα (estoppel) είναι κανόνας που εμποδίζει ένα διάδικο από του να αρνηθεί την ύπαρξη μιας κατάστασης γεγονότων που έχει προβάλει προηγουμένως. Σχετική επίσης είναι η απόφαση Γιώργου Χατζηστυλλή ν. Κυπριακών Αερογραμμών
(2012)1 ΑΑΔ 989 στην οποία υπογραμμίστηκε η αρχή ότι σαφής δήλωση ή δέσμευση σε έγγραφο πρέπει να εκλαμβάνεται ως δεσμευτική και επομένως ως μη επιδεχόμενη οποιασδήποτε απόδειξης που να την αντικρούει. Στην παρούσα περίπτωση όπως έχω ήδη αναφέρει το περιεχόμενο των Τεκμηρίων 1 και 2 και ειδικά οι πρόνοιες που έχω υπογραμμίσει πιο πάνω σαφέστατα υποδηλούν όχι μόνο την πρόθεση των Απαλλασσόντων να απαλλάξουν τους εξοφλούντες από οποιαδήποτε περαιτέρω απαίτηση ή αξίωση που πηγάζει από το αεροπορικό δυστύχημα, με μοναδική επιφύλαξη ως έχω ήδη πει πιο πάνω την παράσταση ως πολιτικά εναγόντων σε τυχόν ποινική υπόθεση στην Ελλάδα και για συγκεκριμένο σκοπό, αλλά τους πάντες, δηλαδή πρόσωπα που δεν ονομάζονται ως εξοφλούντες ή Απαλλασσόμενοι, πρόσωπα τα οποία τυχόν δεν γνωρίζουν οι Απαλλάσσοντες κατά τον χρόνο υπογραφής των εγγράφων ότι τυχόν να ευθύνονται για το ατύχημα, αλλά και μάλιστα σε οποιαδήποτε δικαιοδοσία και ρητά και ξεκάθαρα δηλώνουν ότι είναι η σαφής και καθαρή πρόθεση τους να παρέχουν πλήρη απαλλαγή αναφορικά με οποιαδήποτε απαίτηση τους που σχετίζεται με το θάνατο των αποβιωσάντων στο αεροπορικό δυστύχημα. Δηλώνουν ξεκάθαρα ότι έχουν αποζημιωθεί πλήρως και ολοσχερώς αναφορικά με όλες τις απαιτήσεις τους οποιουδήποτε είδους ή φύσης που σχετίζονται με το θάνατο των αποθανόντων και μάλιστα καλύπτουν και την ελάχιστη επιφύλαξη, δηλαδή το δικαίωμα να παραστούν σε ποινική δίκη στην Ελλάδα, ξεκαθαρίζοντας ότι η επιφύλαξη αυτή δεν σημαίνει ούτε και πρέπει να ερμηνευτεί ότι υποδηλώνει ότι διατηρούν οποιαδήποτε πρόσθετη απαίτηση σχετιζόμενη με τους αποβιώσαντες ή το ατύχημα. Η νομολογία επίσης αναγνωρίζει ότι ένας διάδικος μπορεί με διάφορους τρόπους να παραιτηθεί από δικαίωμα που πηγάζει από τη διάπραξη αστικού αδικήματος, ανάμεσα στους οποίους είναι η απαλλαγή (release) και η παραίτηση (waiver). Ο τίτλος των Τεκμηρίων 1 και 2 είναι ενδεικτικός αφού αναφέρει ότι τα έγγραφα αυτά αποτελούν απόδειξη είσπραξης και πλήρους και τελικής γενικής απαλλαγής και εξόφλησης. Σίγουρα ο τίτλος από μόνος του δεν είναι δεσμευτικός, όμως στην παρούσα περίπτωση το περιεχόμενο των εγγράφων σαφέστατα αυτό υποδηλεί. Χρήσιμη αναφορά και επεξήγηση δίδεται στο Σύγγραμμα Halsbury's Laws of England, 4th edn, τόμος 16 στις παραγράφους 906 και 907 και στην υπόθεση Bremer v. Mackprang
(1979)1 Lloyd's Rep 221 στη σελίδα
  1. Είναι επομένως η θέση μου ότι οι Ενάγοντες με την ρητή και ανεπιφύλακτη υπογραφή των Τεκμηρίων 1 και 2, έχουν απεμπολήσει και/ή παραιτηθεί από κάθε δικαίωμα τους για διεκδίκηση οποιασδήποτε φύσης απαίτηση εναντίον οποιουδήποτε προσώπου είτε φυσικού είτε νομικού, είτε υπέχει ευθύνη είτε ήθελε φανεί ότι μπορεί να υπέχει, το δεδομένο ήταν ότι εντός της απαλλαγής αυτής και είτε κατονομάζεται είτε όχι συμπεριλαμβανόταν και το οποιοδήποτε αγώγιμο δικαίωμα ήθελε προκύψει εναντίον της Κυπριακής Δημοκρατίας. Είναι κατά την άποψη μου σαφές ότι σκοπός της γενικής απαλλαγής και της γενικότερης συμπεριφοράς των Απαλλασσομένων έγινε βασιζόμενη στο κώλυμα που θα δημιουργείτο. Με την υπογραφή των Τεκμηρίων 1 και 2, εξανεμίστηκε κάθε αγώγιμο δικαίωμα των Εναγόντων το οποίο πηγάζει από το εν λόγω ατύχημα κάθε τυχόν αξίωση τους εναντίον άπαντων. Θεωρώ λοιπόν, ότι η πρόθεση των μερών, αποτυπώνεται ξεκάθαρα στα εν λόγω έγγραφα, τόσο των Απαλλασσόντων όσο και των δικαιούχων της Απαλλαγής. Από μια νομικά ορθά ερμηνευμένη ανάγνωση και αντίληψη φαίνεται η σκοπιμότητα της ευρείας και πλατιάς έκτασης της απαλλαγής έτσι ώστε να προστατεύσει και να απαλλάξει άπαντες ευθύνοντες και μη και τυχόν υπόλογους, από το επίδικο ατύχημα, συμπεριλαμβανομένης και της Κυπριακής Δημοκρατίας. Οι Ενάγοντες έχουν αποζημιωθεί πλήρως για το αστικό αδίκημα και/ή την πηγή και/ή την βάση του οποίου στηρίζουν και την απαίτηση τους σήμερα. Η αποζημίωση ήλθε από την Ασφαλιστική εταιρεία του αδικοπραγήσαντα, δηλαδή της εταιρείας HELIOS AIRWAYS LTD, η αποζημίωση ήταν πλήρης και σκοπός της ήταν να καλύψει όλες τις αξιώσεις των Εναγόντων είτε αυτές ήταν προγενέστερες είτε μεταγενέστερες ή ήταν έναντι αυτών είτε άλλων τρίτων. Πέραν των όσων ρητά τα ίδια τα έγγραφα Τεκμήρια 1 και 2 αναφέρουν, το άρθρο 61 του Περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου Κεφ. 148 προνοεί ρητά ότι κανένα πρόσωπο που έτυχε αποζημίωσης ή άλλης θεραπείας για αστικό αδίκημα ούτε πρόσωπο που προβάλλει αξίωση μέσω αυτού δεν τυγχάνει περαιτέρω αποζημίωσης για το ίδιο αστικό αδίκημα. Είναι φανερό ότι οι Ενάγοντες και οι Απαλλάσσοντες έχουν λάβει αποζημίωση σε πλήρη ικανοποίηση τους για το θάνατο των αποβιωσάντων και επομένως κατ΄ εφαρμογή του εν λόγω άρθρου και της σχετικής νομοθεσίας δεν μπορούν να τύχουν αποζημίωσης για το ίδιο αστικό αδίκημα με άλλο τρόπο. Εδώ, και συμφωνώ με τη θέση της εκπροσώπου της εναγομένης στο σημείο αυτό, δεν μπορούν να εφαρμοστούν οι πρόνοιες του άρθρου 65 του Κεφ.148 γιατί οι ενάγοντες στην παρούσα υπόθεση αποζημιώθηκαν από την ασφαλιστική εταιρεία που κάλυπτε την Helios Airways Ltd όχι με βάση δικών τους συμβόλαιο ασφάλισης και μάλιστα ξεκάθαρα αναγράφεται επί των Τεκμηρίων 1 και 2 ότι η αποζημίωση που δίδεται και λαμβάνεται αντίστοιχα είναι πλήρης αποζημίωση και εξόφληση για το αστικό αδίκημα. Σημειώνω εδώ ότι άλλη θέση του κ. Τριανταφυλλίδη που χρήζει εξέτασης ήταν ότι σε περίπτωση που το Δικαστήριο δεν συμφωνούσε με τις θέσεις του για το θέμα «διαφοράς» επί εγγράφου, αποκλειστικής δικαιοδοσίας αλλοδαπού Δικαστηρίου και ερμηνεία σύμφωνα με το Ελληνικό Δίκαιο, ήταν ότι με βάση το περιεχόμενο των Τεκμηρίων 1 και 2 είναι ξεκάθαρο ότι η Κυπριακή Δημοκρατία δεν περιλαμβάνεται στους Απαλλασσόμενους. Βάση για αυτούς τους ισχυρισμούς του είναι σχετικά αποσπάσματα και πρόνοιες των εγγράφων και συγκεκριμένα η 2η παράγραφος της σελίδας 3 που αναφέρει ότι οι απαιτήσεις και αξιώσεις που εξοφλούνται με τα Τεκμήρια 1 και 2 αποτέλεσαν αντικείμενο συγκεκριμένης αγωγής που έχει κατατεθεί σε Δικαστήριο του Illinois, την παρούσα αποτέλεσαν αντικείμενο της αγωγής του Illinois, στη σελίδα 9 των εγγράφων όπου αναφέρεται ότι «περαιτέρω συμφωνείται και γίνεται αντιληπτό ότι οι εξοφλούντες θα αποζημιώσουν τους απαλλασσόμενους αναφορικά με κάθε είδους αξιώσεις εκ μέρους οποιουδήποτε τρίτου μέρους συμπεριλαμβανομένης της Κυπριακής Κυβέρνησης αλλά χωρίς περιορισμό σε αυτή για συνεισφορά, αποζημίωση ή αποκατάσταση οποιασδήποτε ζημιάς που προκύπτει από το θάνατο των αποβιωσάντων», και στην 3η παράγραφο της σελίδας 10 με την οποία οι Απαλλάσσοντες αναλαμβάνουν να αποσύρουν την έφεση που εκκρεμεί εναντίον της απόφασης του Illinois που εκκρεμεί στο 7th Circuit Court of Appeals. Η δική μου αντίληψη για αυτές τις παραγράφους είναι διαφορετική. Η παρούσα αγωγή δεν υφίστατο την ημέρα υπογραφής των εγγράφων απόδειξης είσπραξης και πλήρους και γενικής απαλλαγής και εξόφλησης. Τα Τεκμήρια 1 και 2 υπογράφηκαν στις 4.7.07 και οι αγωγές με τους πιο πάνω τίτλους και αριθμούς καταχωρήθηκαν στις 13.8.
  2. Επομένως και σαφέστατα δεν μπορούσε να γίνει πρόνοια στα εν λόγω τεκμήρια για άλλες συγκεκριμένες αγωγές εφόσον δεν υφίστατο άλλη αγωγή πέραν αυτής στο Δικαστήριο του Illinois κατά την υπογραφή των Τεκμηρίων 1 και
  3. Η δε αναφορά στη σελίδα 9 ότι οι εξοφλούντες αποζημιώνουν τους Απαλλασσόμενους εκ μέρους μεταξύ άλλων και της Κυπριακής Κυβέρνησης αλλά χωρίς περιορισμό σε αυτήν, δεν αφήνει κανέναν ίχνος αμφιβολίας ως προς το τι οι πλευρές επιδίωκαν με τη σύνταξη και υπογραφή των εγγράφων αυτών, που δεν ήταν άλλο από την πλήρη απαλλαγή οποιουδήποτε τυχόν ευθύνεται για το θάνατο των αποβιωσάντων στο αεροπορικό δυστύχημα της Helios Airways Ltd και για οποιαδήποτε απαίτηση με μόνη επιφύλαξη το ελάχιστο δικαίωμα που διατήρησαν, την παρουσία τους δηλαδή ως πολιτικούς ενάγοντες σε ποινική δίκη στην Ελλάδα αποκλειστικά και μόνο για να πληροφορηθούν το τι έγινε και μάλιστα έχοντας περιορίσει σε τυπικό ποσό τις αξιώσεις τους ενώπιον τέτοιου Δικαστηρίου όπως εκτενώς έχει αναγραφεί πιο πάνω. Ενόψει όλων των όσων έχω αναφέρει είναι καταληκτικά η θέση μου ότι οι προδικαστικές ενστάσεις που έχουν εγερθεί στην Υπεράσπιση της Κυπριακής Δημοκρατίας και οι οποίες έχουν εκδικαστεί στα πλαίσια της παρούσας αίτησης επιτυγχάνουν ενώ αντίθετα απορρίπτονται οι θέσεις του συνηγόρου των Εναγόντων περί του αντιθέτου. Είναι δηλαδή η θέση του Δικαστηρίου ότι οι Ενάγοντες έχοντας λάβει/εισπράξει αποζημίωση για το θάνατο των αποβιωσάντων και έχοντας υπογράψει τα Τεκμήρια 1 και 2 εμποδίζονται, δεν νομιμοποιούνται και δεν δικαιούνται να εγείρουν τις αγωγές με τους πιο πάνω τίτλους και αριθμούς επειδή έχουν εισπράξει την ρηθείσα αποζημίωση προς πλήρη εξόφληση όλων των απαιτήσεων τους σε σχέση με το θάνατο των αποβιωσάντων Αντρέα και Καλυψώς Χριστοδούλου και δεν δικαιούνται και εμποδίζονται και έχουν εγκαταλείψει το δικαίωμα να απαιτήσουν αποζημιώσεις για το ίδιο αγώγιμο δικαίωμα για το οποίο έχουν ήδη πλήρως αποζημιωθεί. Σε ό,τι αφορά τα έξοδα της διαδικασίας αυτής δεν υπάρχει κανένας λόγος απόκλισης από το συνήθη κανόνα ο οποίος είναι ότι αυτά ακολουθούν το αποτέλεσμα και συνεπώς επιδικάζονται υπέρ της Κυπριακής Δημοκρατίας και εναντίον των Εναγόντων όπως αυτά υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Νοείται ότι εφόσον οι αγωγές έχουν συνεκδικαστεί και μία αίτηση έχει εκδικαστεί θα είναι ένα σετ εξόδων. Έχει ήδη αναφερθεί ότι οι δύο αυτές αγωγές έχουν συνενωθεί με σχετικό διάταγμα του Δικαστηρίου. Ενόψει της πιο πάνω κατάληξης μου εκδίδω διάταγμα αποσυνένωσης τους για σκοπούς απόρριψης τους αφού η αποδοχή των προδικαστικών ενστάσεων της Δημοκρατίας τερματίζει την περαιτέρω συνέχιση των αγωγών. [Υπ.] ............. Στ. Χριστοδουλίδου - Μέσσιου, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.