Αναφορικά με τον Χρίστο Σαβεριάδη, Αρ. Aιτ: 225/14, 4/3/2016

(1)(α) και (β), 57 και

1. Την 2.7.15 εκδόθηκε ερήμην διάταγμα του δικαστηρίου με το οποίο παύθηκαν οι διαχειριστές της εν τίτλω υποθέσεως και διόρισε στην θέση αυτών τον αιτητή. Στην συνέχεια, την 12.7.15 οι διαχειριστές υπέβαλαν αίτηση για ακύρωση των εκδοθέντων ερήμην διαταγμάτων, υποστηριζόμενη από την ένορκη δήλωση του ενός εκ των διαχειριστών Γιάννη Σαβεριάδη. Η αίτηση έτυχε της ένστασης τόσο του Κώστα Σαβεριάδη, όσο και του κληρονόμου και ενδιαφερόμενου μέρους Άγη Σαβεριάδη. Νομικό βάθρο της αίτησης αποτελεί η Δ.17 καθώς και η Δ.48 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, ως και το Αρ.58 του Περί Διαχείρισης Κληρονομιών Νόμου Κεφ.
2. Πραγματικό υπόβαθρο αποτελεί η ένορκη δήλωση του Γιάννη Σαβεριάδη, σύμφωνα με την οποία και για όσα αφορούν την παρούσα αίτηση, αναφέρει - παράγραφος 5 - ότι δόθηκαν οδηγίες στο δικηγορικό γραφείο επιδόσεως του κ. Ντίνου (Κωνσταντίνου) Σαβεριάδη συνδιαχειριστή και δικηγόρου, να εμφανιστεί στο δικαστήριο την 2.7.15 εκ μέρους τους και να ζητηθεί χρόνος για την καταχώριση ένστασης. Την 2.7.15 που ήταν ορισμένη η υπόθεση, όταν δικηγόρος εμφανίστηκε εκ μέρους τους πληροφορήθηκε από το δικαστήριο ότι ήδη εκδόθηκαν τα αιτούμενα διατάγματα. Ο λόγος που καθυστέρησε να εμφανιστεί μερικά λεπτά η δικηγόρος που θα τους εκπροσωπούσε, οφειλόταν αφενός στο γεγονός ότι αναζητούσε τον αντίδικο τους τον οποίο δεν γνώριζε προσωπικά και αφετέρου, γιατί η αίτηση επιδόθηκε τμηματικά στους τέσσερις ενδιαφερόμενους και υπήρχε κάποια σύγχυση ως προς την ώρα που ήταν ορισμένη η υπόθεση. Αμέσως δόθηκαν οδηγίες για την καταχώριση αίτησης για αναστολή των διαταγμάτων καθώς και στην καταχώρηση της παρούσης αιτήσεως. Στην συνέχεια γίνεται εκτεταμένη αναφορά στα περιουσιακά στοιχεία του αποβιώσαντος καθώς και στις διάφορες επιχειρήσεις που είχε, αλλά και στον τρόπο διαχείρισης και στα προβλήματα που αντιμετώπισαν οι διαχειριστές. Εδώ, παρενθετικά να αναφερθεί, ότι τα γεγονότα επί των οποίων στηρίχθηκε το αίτημα για την παύση των διαχειριστών, σύμφωνα με την υποστηρίζουσα ένορκη δήλωση, ήταν γιατί οι διαχειριστές παρέλειψαν να καταχωρήσουν την απαιτούμενη απογραφή και γιατί αρνούνταν να δώσουν στον κληρονόμο και αιτητή Κώστα Σαβεριάδη, κλειδί της εξωτερικής καγκελόπορτας της οικίας του αποβιώσαντα. Επίσης, γιατί παρέλειψαν να καταχωρίσουν στον φόρο εισοδήματος φορολογικές δηλώσεις του αποβιώσαντα για τα έτη 2008-
3. Και πάλι παρενθετικά να αναφερθεί ότι την 11.9.15 εκδόθηκε, κατόπιν ακρόασης, ενδιάμεση απόφαση του δικαστηρίου με την οποία εκδόθηκε διάταγμα αναστολής των εκδοθέντων διαταγμάτων, μέχρι εκδικάσεως της παρούσης αιτήσεως. Κρίνεται, για τους λόγους που θα εξηγηθούν στην συνέχεια, ότι λεπτομέρειες επί της ουσίας των γεγονότων στο παρόν στάδιο δεν απαιτούνται. Αρκεί μόνο να αναφερθεί ότι καθόσον αφορά την απογραφή ο λόγος που δεν καταχωρήθηκε είναι γιατί σύμφωνα με τον ομνύοντα τα λογιστικά των εταιρειών δεν έχουν ακόμα ολοκληρωθεί ώστε να διαφανεί το ύψος των δανειοδοτήσεων των εταιρειών και των χρεών του αποβιώσαντα. Εν σχέση με το κλειδί είναι η θέση του ότι στην οικία διαμένει η σύζυγος του αποβιώσαντα και αποτελεί την συζυγική κατοικία της και η οικοσκευή ανήκει εξ ολοκλήρου σε αυτήν. Ο Κώστας Σαβεριάδης στην ένορκη του δήλωση που υποστηρίζει την ένσταση του τότε δικηγόρου του, στην συνέχεια με την άδεια του δικαστηρίου ο δικηγόρος του απεσύρθη και έκτοτε ο Κώστας Σαβεριάδης προωθεί μόνος του την υπόθεση του, αναφέρει για ότι αφορά την παρούσα αίτηση, ότι η δικηγόρος που θα εμφανιζόταν εκ μέρους των διαχειριστών θα μπορούσε να ειδοποιήσει τον αντίδικο δικηγόρο για την πρόθεση της να εμφανιστεί και αντί αυτού επέδειξαν αδιαφορία. Στην συνέχεια γίνεται εκτεταμένη αναφορά στην ουσία της διαχείρισης των περιουσίας του ως άνω αποβιώσαντος. Στο ίδιο μήκος κινείται και η ένσταση του κληρονόμου και ενδιαφερόμενου μέρους Άγη Σαβεριάδη, υπεισερχόμενοι αμφότεροι οι ενιστάμενοι στα περιουσιακά και άλλα τινά της διαχείρισης του αποβιώσαντος. Η αίτηση οδηγήθηκε σε ακρόαση με αντίστοιχες γραπτές αγορεύσεις των δικηγόρων της κάθε πλευράς. Όλες οι πλευρές προωθούν γεγονότα που αφορούν την περιουσία του αποβιώσαντα καθώς και τον τρόπο με τον οποίο γίνεται η διαχείριση. Παρόλο που δεν έχουν παρατεθεί οι εκατέρωθεν θέσεις και οι αντίστοιχες εισηγήσεις στις γραπτές αγορεύσεις, το δικαστήριο έχει μελετήσει όλα όσα αναφέρονται στις ένορκες δηλώσεις και όσα προωθούνται δια των γραπτών αγορεύσεων. Ο λόγος για τον οποίο το δικαστήριο δεν θα αναφερθεί σε λεπτομέρειες του περιεχομένου των εκατέρωθεν ενόρκων δηλώσεων είναι γιατί το περιεχόμενο τους αφορά ουσιαστικά την ουσία της αιτήσεως για παραμερισμό ή και αντικατάσταση των διαχειριστών, που δεν είναι στο παρόν στάδιο το κρινόμενο ζήτημα. Κάποια αναφορά θα γίνει στην συνέχεια υπό άλλη σκοπιά. Προκύπτει ως αδιαμφισβήτητο εκ των ενόρκων δηλώσεων, αφού ο αιτητής δεν αντεξετάστηκε ούτε και αμφισβητήθηκε, ότι ο λόγος για τον οποίο εκδόθηκαν, ερήμην τα διατάγματα, οφειλόταν στο γεγονός ότι η δικηγόρος που θα εμφανιζόταν εκ μέρους τους δεν γνώριζε προσωπικά τον αιτητή, ο οποίος πράγματι υπέβαλε την αίτηση προσωπικά και εμφανίστηκε την επίδικη ημερομηνία προσωπικά. Ούτε επίσης αμφισβητήθηκε ότι η δικηγόρος εμφανίστηκε ενώπιον του δικαστηρίου μερικά λεπτά μετά την έκδοση των επιδίκων διαταγμάτων και πληροφορήθηκε την εξέλιξη των πραγμάτων. Είναι δε καλά νομολογημένο ότι η μη αμφισβήτηση ενόρκων δηλώσεων επιφέρει νομικές συνέπειες, με την έννοια ότι το περιεχόμενο τους, ή προβαλλόμενα γεγονότα και ισχυρισμοί παραμένουν ακλόνητα ως μη αμφισβητούμενα και κατ' επέκταση γίνονται αποδεκτά (Εκδόσεις Αρκτίνος Λτδ κ.ά.

(2006)1Β Α.Α.Δ. 1013, Favero General Trading Ltd κ.ά. v. Medusa Constructions Ltd, Πολ. Έφεση 258/09 ημερ. 12.11.12). Στην υπόθεση Αρκτίνος ανωτέρω, υπεδείχθη ότι ισχυρισμοί επί ενόρκων δηλώσεων που δεν αντεξετάστηκαν επί του περιεχομένου τους, παραμένουν ακλόνητοι και ως εκ τούτου δεν μπορεί παρά να γίνουν αποδεκτοί. Διαπιστώνεται περαιτέρω ότι οι διαχειριστές - αιτητές αντέδρασαν άμεσα, αφού την 12.7.15, υπέβαλαν την υπό κρίση αίτηση. Προκύπτει συνεπώς ότι οι Διαχειριστές όχι μόνο δεν αδιαφόρησαν για την παρουσία και εμφάνιση τους στο δικαστήριο, αλλά περαιτέρω αντέδρασαν ταχέως και άμεσα μόλις πληροφορήθηκαν την έκδοση των διαταγμάτων. Αναφέρθηκε ήδη, ότι επί της ουσίας των εκατέρωθεν ισχυρισμών καθώς και εις τον τρόπο της διαχείρισης της περιουσίας του αποβιώσαντος, όπως και των σχετικών παραπόνων και άλλων αιτιάσεων των κληρονόμων δεν απαιτείται να γίνει αναφορά. Ο λόγος είναι γιατί τα θέματα αυτά στον βαθμό που έχουν κάποια σημασία αφορούν την ουσία της αίτησης του Κώστα Σαβεριάδη για αντικατάσταση των διαχειριστών. Παρά ταύτα, το δικαστήριο δεν μπορεί να παραγνωρίσει ότι τέτοια θέματα, όπως το παρόν που αφορά την αντικατάσταση διαχειριστών, παρουσιάζει εγγενείς δικονομικές και ουσιαστικές δυσκολίες. Στην υπόθεση Ευστρατίου ή Χ' Σάββας Παναγιώτης

(1997)1 Α.Α.Δ. 751 υποδεικνύεται ότι για την ανάκληση διορισμού διαχειριστή από το δικαστήριο το ενδεδειγμένο μέσο είναι με αγωγή. Στην δε υπόθεση In the Estate of COPE

(1954)1 All.E.R. 698, υπεδείχθη ότι η παράλειψη του διαχειριστή να υποβάλει απογραφή και λογαριασμούς της περιουσίας δυνάμει των αντίστοιχων προνοιών του Αγγλικού Περί Διαχειρίσεως Κληρονομιών Νόμου, δεν αποτελεί περίπτωση για την οποία το δικαστήριο θα μπορούσε να διατάξει την ανάκληση του διαχειριστή (revocation). Βεβαίως το θέμα δεν εξαντλείται εδώ, ούτε και το στάδιο τούτο προσφέρεται για εξαντλητική νομολογιακή ανάλυση, η δε πιο πάνω αναφορές αποτελούν ενδείξεις και βεβαίως δεν συνιστούν απόφαση επί της ουσίας. Αποτελούν όμως ένα παράγοντα που δεν μπορεί να παραγνωριστεί στα πλαίσια της παρούσης διαδικασίας ως ενδεικτικό των λόγων που προβάλλουν οι διαχειριστές προς ακύρωση των εκδοθέντων διαταγμάτων. Και το θέμα εγείρεται από τον κ. Σαβεριάδη για τους αιτητές στην αγόρευση του, με παραπομπή σε νομολογία. Το κατά πόσο μπορούν να ακυρωθούν τα εκδοθέντα διατάγματα, κρίνεται ότι το δικαστήριο μπορεί να ενεργήσει στα πλαίσια της σύμφυτης εξουσία του με την έκδοση ανάλογης διαταγής. Ως η νομολογία (Αυξεντίου ν. Σάββα

(2003)1 Α.Α.Δ. 1963) πάγια και σταθερά επεξηγεί ότι: «. σύμφυτη είναι η δικαιοδοσία του δικαστηρίου η οποία ενυπάρχει λόγω της ταύτισής της με το δικαστήριο και της αναγκαιότητας ύπαρξης της για την λειτουργία του δικαστηρίου ως δικαστηρίου του δικαίου. Δεν επεκτείνεται πέραν του ορίου τούτου, ούτε αποτελεί πηγή εξουσίας ανεξάρτητης από το νόμο και τους θεσμούς» (δες επίσης Έλληνας ν. Δημοκρατίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 149, Τουβλοποιεία Γίγας Λτδ ν. Ουστά (αρ.1)

(1994)1 Α.Α.Δ. 109, Χριστοφή ν. Island Beach Development Ltd

(2010)1 Α.Α.Δ 1125 και Halsbury's Laws of England, 4η έκδοση, τόμος 37). Στην βάση συνεπώς όσων έχουν εκτεθεί ανωτέρω είναι η κατάληξη του δικαστηρίου ότι το αίτημα δικαιολογείται επαρκώς. Ως εκ τούτου η αίτηση εγκρίνεται ως το (α) και (β). Τα έξοδα του δικηγόρου των αιτητών να καταβληθούν από την διαχείριση της περιουσίας, αφού υπολογιστούν από τον πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το δικαστήριο. (Υπ.) Ν. Γιαπανάς, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο