Vitaly Ivanovich Smagin ν. Kalken Holdings Limited κ.α., Γενική Αίτηση αρ.: 1117/2014, 3/3/2016

Vitaly Ivanovich Smagin ν. Kalken Holdings Limited κ.α., Γενική Αίτηση αρ.: 1117/2014, 3/3/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2016:A150 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Λ. Καλογήρου, Π.Ε.Δ. Γενική Αίτηση αρ.: 1117/2014 Αναφορικά με τον περί Διεθνούς Εμπορικής Διαιτησίας Νόμο του 1987 (Ν. 101/87) -και- Αναφορικά με το άρθρο 31 του Κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 44/2001 του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 2000, για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις -και- Αναφορικά με τη Διαιτησία με αριθμό υπόθεσης 101721 του Δικαστηρίου Διεθνούς Διαιτησίας του Λονδίνου (London Court of International Arbitration) -και- Αναφορικά με την Αίτηση Διαιτησίας (Arbitration Claim) ημερομηνίας 9/12/14 με αριθμό 2014 FOLIO 1479 του High Court of Justice, Queen's Bench Division, Commercial Court της Αγγλίας η οποία εκκρεμεί προς εκδίκαση και που καταχωρήθηκε αναφορικά με, και με σκοπό την, ακύρωση της απόφασης ημερομηνίας 11/11/2014 που εκδόθηκε στα πλαίσια της πιο πάνω Διαιτησίας -και- Αναφορικά με την αίτηση μεταξύ των: Vitaly Ivanovich Smagin Αιτητή -και-

1. Kalken Holdings Limited
2. Ashot Yegiazaryan Καθ' ων η Αίτηση ----------------- Αίτηση ημερ. 29.12.2014 για προσωρινά διατάγματα Ημερομηνία: 3 Μαρτίου 2016 Εμφανίσεις: Για τον Αιτητή: κ. Μ. Κυπριανού με κ. Χ. Χρυσάνθου Για τον Καθ'ου η Αίτηση 2: κ. Α. Χαβιαράς με κ. Λ. Χαβιαρά Για Ενδιαφερόμενα Μέρη: κ. Α. Χαβιαράς με κ. Λ. Χαβιαρά ------------------ ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την εναρκτήρια αίτηση που καταχώρισε ο Αιτητής στις 29.12.2014, επιδιώκει την έκδοση διαταγμάτων παγοποίησης των περιουσιακών στοιχείων των Καθ'ων καθώς και διαταγμάτων αποκάλυψης (Norwich Pharmacal), προς υποβοήθηση διαιτητικής διαδικασίας που εκκρεμεί στο Διεθνές Διαιτητικό Δικαστήριο του Λονδίνου (στη συνέχεια "ΔΔΔΛ" ή "LCIA"). Την ίδια ημέρα αποτάθηκε μονομερώς και εξασφάλισε προσωρινό διάταγμα, με το οποίο δεσμεύθηκαν περιουσιακά στοιχεία των Καθ'ων 1 και 2 μέχρι του ποσού των Δολαρίων Η.Π.Α. 79.815.055 πλέον ποσό St2.958.
3. Με την αίτηση εζητούντο και διατάγματα αποκάλυψης τα οποία δεν εκδόθηκαν μονομερώς. Οι Καθ'ων καταχώρισαν γραπτές ενστάσεις, ενώ μετά από διαδοχικά αιτήματα του Αιτητή, δόθηκε άδεια και καταχωρίστηκαν από όλες τις πλευρές συμπληρωματικές ένορκες δηλώσεις. Σημειώνεται ότι μετά από αίτημα του Αιτητή η εναρκτήρια αίτηση απορρίφθηκε εναντίον της Καθ'ης η Αίτηση 1 και το προσωρινό διάταγμα που εκδόθηκε εναντίον της ακυρώθηκε. Παρέμεινε έτσι η Εναρκτήρια Αίτηση εναντίον του Καθ'ου 2 καθώς και η Ενδιάμεση και το προσωρινό διάταγμα ημερ. 29.12.
4. Σημειώνεται, επίσης, ότι δόθηκε άδεια στις εταιρείες MPH Management Ltd και MPH Services Ltd («Ενδιαφερόμενα Μέρη») να παρέμβουν στην ενδιάμεση διαδικασία, κατόπιν σχετικής αίτησης που υπέβαλαν στις 30.1.
5. Η εκδοχή του Αιτητή, όπως προβάλλει μέσα από τις ένορκες δηλώσεις που υποστηρίζουν την αίτηση, ήτοι την αρχική ένορκη δήλωση και τις συμπληρωματικές, έχει σε γενικές γραμμές ως ακολούθως: Ο Αιτητής, Ρώσσος υπήκοος που κατοικεί στη Μόσχα και ασχολείται με την ανάπτυξη ακινήτων, συμφώνησε με τον Καθ'ου 2 και κάποιο συνεργάτη του, ονόματι Dimitry Garkusha, να αναπτύξουν ένα εμπορικό έργο στη Μόσχα με την ονομασία Europark. Υπέγραψαν για το σκοπό αυτό γραπτή συμφωνία το έτος 2003 (Τεκμήριο 9). Σημειώνεται πως είχε προηγηθεί η σύσταση της Ρωσικής Εταιρείας LLC Centurion Alliance ("Centurion") από τον Αιτητή και δύο άλλα πρόσωπα τα οποία όμως αποχώρησαν, προτού υπογραφεί το Τεκμήριο
6. Ο Garkusha ενεργούσε για δικό του λογαριασμό καθώς και για λογαριασμό τεσσάρων Ρωσικών Εταιρειών στις οποίες είχε συμφέροντα μαζί με τον Καθ'ου
7. Με βάση τη συμφωνία, ο Αιτητής θα κατείχε 22% των μετοχών της Centurion αλλά θα υποχρεούτο να μεταβιβάσει το 2% στον Garkusha, ώστε να κατέχει, εν τέλει, 20% του μετοχικού κεφαλαίου με αντίστοιχο δικαίωμα επί των κερδών του Europark. Ο Καθ'ου η Αίτηση 2 δεν ήταν συμβαλλόμενο μέρος επειδή, κατά τον χρόνο εκείνο, ήταν μέλος της Ρωσικής Δούμας και δεν εδικαιούτο να συμμετέχει σε ιδιωτικές εμπορικές συμφωνίες. Με δική του εισήγηση μεταβιβάστηκαν οι μετοχές της Centurion σε άλλη Ρωσική Εταιρεία και στη συνέχεια μεταβιβάστηκαν στο όνομα του Αιτητή μετοχές της νέας εταιρείας σε ποσοστό 20% και το υπόλοιπο ποσοστό σε τέσσερεις Ρωσικές Εταιρείες οι οποίες ελέγχονταν από τον Καθ'ου η Αίτηση 2 και τον Garkusha. Το έργο ολοκληρώθηκε και άρχισε να λειτουργεί το έτος 2005 με τεράστια επιτυχία. Μετά από παράκληση του Καθ'ου 2 ο Αιτητής αποδέχθηκε όπως το Europark παραχωρηθεί ως εξασφάλιση για δάνειο που θα εχορηγείτο στον Καθ'ου 2 από Γερμανική Τράπεζα. Για την υλοποίηση της δανειοδότησης του Καθ'ου και την παραχώρηση της εξασφάλισης, άλλαξε η δομή της εταιρείας που διαχειριζόταν το Europark κατά τρόπο που το 100% του μετοχικού κεφαλαίου της Centurion ανήκε σε μία Κυπριακή Εταιρεία, ονόματι Dolarin Trading & Investments Ltd (Dolarin) ιδιοκτήτρια της οποίας ήταν άλλη εταιρεία που δημιουργήθηκε με το όνομα Tufts Invest & Trade inc (στη συνέχεια "Tufts"), με έδρα τις Βρετανικές Παρθένες Νήσους. Ο Αιτητής εξακολουθούσε όμως να κατέχει το ίδιο μετοχικό κεφάλαιο στην νέα ιδιοκτήτρια εταιρεία που δημιουργήθηκε, ενώ ποσοστό 73% κατέχετο από την πρώην Καθ'ης η Αίτηση 1, διά λογαριασμό του Καθ'ου 2 και το υπόλοιπο 7% από τον Garkusha. Προκειμένου να διαφυλαχθεί η επένδυση του Αιτητή στο Europark υπεγράφη συμφωνία μετόχων καθώς και συμφωνία μεσεγγύησης (Τεκμήρια 10 και 11, αντίστοιχα). Με βάση τις υπό αναφοράν συμφωνίες, ο Αιτητής μπορούσε να λάβει τις μετοχές της νέας εταιρείας που ήταν πλέον ιδιοκτήτρια του Europark, οι οποίες θα βρίσκονταν υπό την μεσεγγύηση της Γερμανικής Τράπεζας και να τις πωλήσει, ώστε να αποπληρωθεί το δάνειο του Καθ'ου η Αίτηση 2, προκειμένου να ανακτήσει την επένδυση του στο Europark. Ο Καθ'ου 2 παρέλειψε να αποπληρώσει το δάνειο και περαιτέρω παρέλειψε να μεταφέρει τις μετοχές της ιδιοκτήτριας εταιρείας του Europark στη Γερμανική Τράπεζα, όπως προνοείτο στη συμφωνία μεσεγγύησης Τεκμήριο
8. Μετά από απαίτηση του Αιτητή υπογράφηκε νέα συμφωνία συνεταιρισμού ημερ. 3.3.2008 (Τεκμήριο 12) με βάση την οποία παρατάθηκε η εξασφάλιση του Europark για το δάνειο του Καθ'ου η Αίτηση 2 για περαιτέρω περίοδο 2 με 3 χρόνια και αυξήθηκε η συμμετοχή του Αιτητή στο μετοχικό κεφάλαιο της ιδιοκτήτριας εταιρείας ("Tufts") από 20% σε 50%. Ακολούθως ο Καθ'ου η Αίτηση 2 προέβη σε διάφορες ενέργειες, οι οποίες καταγράφονται στην αρχική ένορκη δήλωση, που αποσκοπούσαν στην απομάκρυνση του Αιτητή από τον έλεγχο της ιδιοκτήτριας εταιρείας του Europark. Πιο συγκεκριμένα, αναφέρεται ότι χωρίς τη γνώση και συγκατάθεση του Αιτητή τροποποιήθηκε το καταστατικό της Tufts και επιτεύχθηκε με τον τρόπο αυτό η απομάκρυνση του από τη θέση του Διευθυντή. Στη θέση του διορίστηκε η Κυπριακή Εταιρεία ΜΡΗ Law Services Ltd (ενδιαφερόμενο μέρος) η οποία ελεγχόταν από τον Καθ'ου
9. Στη συνέχεια μεταβιβάστηκαν οι μετοχές που κατείχε η Tufts στην Dolarin, σε άλλες Κυπριακές Εταιρείες και με τον τρόπο αυτό αποκλείστηκε πλήρως ο Αιτητής από τον έλεγχο του Europark, αφού το 20% του μετοχικού κεφαλαίου που εξακολουθεί να κατέχει στην Tufts δεν έχει ουσιαστικό αντίκρισμα. Αναφέρεται, επίσης, ότι η Dolarin μεταβίβασε όλες τις μετοχές που κατείχε στη Centurion σε άλλη Κυπριακή Εταιρεία ( "Skendleby") της οποίας αποκλειστικός μέτοχος ήταν η ΜΡΗ Law Services Ltd. Από τις έρευνες που διενέργησε ο Αιτητής (Τεκμήρια 13-16) διαπίστωσε ότι οι τελικοί δικαιούχοι των εταιρειών στις οποίες μεταβιβάστηκαν οι μετοχές της Dolarin και Centurion, είναι ο Καθ'ου 2 και κάποιος Samuel Karapetyan, ιδιοκτήτης του ομίλου "Tashir". Εξ όσων πληροφορήθηκε ο Αιτητής, ο εν λόγω Karapetyan αγόρασε το δάνειο του Καθ'ου 2 από την Γερμανική Τράπεζα. Ενόψει των πιο πάνω παράνομων και αντισυμβατικών, κατ' ισχυρισμόν του Αιτητή, ενεργειών του Καθ'ου 2, ο Αιτητής αποτάθηκε στο LCIA με βάση τους όρους της συμφωνίας μετόχων, το οποίο τον δικαίωσε μετά από ακρόαση, εκδίδοντας απόφαση υπέρ του και εναντίον του Καθ'ου η Αίτηση 2 και της πρώην Καθ'ης η Αίτηση 1 για το ποσό των Δολαρίων Η.Π.Α. 72.243.000 ως αποζημίωση για την ζημιά που υπέστη, πλέον τόκους και St.$2.658.151, πλέον έξοδα διαιτησίας. Οι Καθ'ων αντέδρασαν με αίτηση για παραμερισμό της διαιτητικής απόφασης, υποστηρίζοντας πως το Διαιτητικό Δικαστήριο δεν είχε δικαιοδοσία να εκδικάσει την υπόθεση. Ο Αιτητής υποστηρίζει πως η Αίτηση Διαιτησίας που καταχώρισε ο Καθ'ου 2 δεν έχει πιθανότητες επιτυχίας. Στην πρώτη συμπληρωματική ένορκη δήλωση που καταχώρισε η Παρ. Δημητρίου, εκ μέρους του Αιτητή, διευκρινίζεται πως η Αίτηση Διαιτησίας που καταχώρισε ο Καθ'ου η Αίτηση 2, απορρίφθηκε από το High Court of Justice με απόφαση του ημερομηνίας 9.7.
10. Την ίδια ημερομηνία απορρίφθηκε η έφεση που είχε καταχωρίσει η Καθ'ης 1 κατά της διαιτητικής απόφασης. Ο Καθ'ου 2 καταχώρισε κατόπιν αδείας, έφεση εναντίον της πιο πάνω απόφασης του High Court η οποία εκκρεμεί. Στην αναφερθείσα συμπληρωματική ένορκη δήλωση, γίνεται αναφορά και σε μια άλλη διαιτητική διαδικασία, ενώπιον του LCIA στην οποία Αιτητές ήταν ο Καθ'ου 2, με άλλα πρόσωπα και Καθ'ων κάποιος Suleyman Kerimov και κάποια εταιρεία (Denoro). Όπως αναφέρεται στην ένορκη δήλωση, ο Καθ'ου 2 εξασφάλισε διαιτητική απόφαση εναντίον του Kerimov για US$250 εκ. και ακολούθως εξασφάλισε προσωρινά διατάγματα στα πλαίσια αίτησης για εγγραφή της υπό αναφοράν διαιτητικής απόφασης. Η υπό αναφοράν διαδικασία διευθετήθηκε με την καταβολή από τον Kerimov στον Καθ'ου 2 ποσού US$100 εκ. Η σημασία των πιο πάνω γεγονότων για την υπόθεση, επισημαίνεται, είναι το γεγονός ότι ο Καθ'ου 2 εισέπραξε ποσό ύψους US$100 εκ. καθώς και το γεγονός ότι κατέθεσε εγγύηση στα πλαίσια έκδοσης του προσωρινού διατάγματος ύψους €200.000, ενώ βρισκόταν σε ισχύ το επίδικο διάταγμα. Ο Αιτητής καταχώρισε εναντίον του Καθ'ου 2 και άλλες δικαστικές διαδικασίες στην Καλιφόρνια, όπου διαμένει. Στα πλαίσια των διαδικασιών αυτών εξασφάλισε διάταγμα τον Δεκέμβριο του έτους 2014, με το οποίο δεσμεύθηκαν περιουσιακά στοιχεία του Καθ'ου 2 μέχρι του ποσού των US$84 εκ. εντός της επικράτειας των Η.Π.Α. Το υπό αναφοράν διάταγμα επεκτάθηκε τον Σεπτέμβριο του έτους 2015 και έγινε παγκόσμιας εμβέλειας. Ο Καθ'ου 2 υπόβαλε αίτηση για επανεξέταση του διατάγματος η οποία απορρίφθηκε. Εναντίον της απορριπτικής απόφασης καταχώρισε έφεση, στα πλαίσια της οποίας εξασφάλισε διάταγμα αναστολής της ισχύος του πιο πάνω διατάγματος. Στην ίδια συμπληρωματική ένορκη δήλωση της κας Π. Δημητρίου, γίνεται αναφορά σε δικαστικές διαδικασίες που αντιμετωπίζει ο Καθ'ου 2 στην Καλιφόρνια, από τη σύζυγο του, η οποία αξιώνει το 50% των περιουσιακών του στοιχείων. Το γεγονός αυτό, επισημαίνεται, αυξάνει τους φόβους του Αιτητή ότι δεν θα μπορέσει να εκτελέσει τη διαιτητική απόφαση που έχει εκδοθεί υπέρ του στην Αγγλική διαιτησία. Η ένσταση του Καθ'ου 2: Ο Καθ'ου 2 δεν αρνείται ότι εκδόθηκε η διαιτητική απόφαση που αναφέρεται στην Αίτηση. Υποστηρίζει όμως ότι εκκρεμεί έφεση ενώπιον του High Court με καλές προοπτικές επιτυχίας. Υποδεικνύει, επίσης, πως έχει εκδοθεί διάταγμα αναστολής της διαιτητικής απόφασης στην Αγγλία, γεγονός που θα μπορούσε να οδηγήσει σε απόρριψη τυχόν αίτησης για αναγνώριση της διαιτητικής απόφασης, με βάση τη Σύμβαση της Νέας Υόρκης. Υποδεικνύει, περαιτέρω, πως δεν τυγχάνει εφαρμογής ο Περί Διεθνούς Διαιτησίας Νόμος του 1987 γιατί δεν εκκρεμεί διαιτητική διαδικασία, αλλά δικαστική, ενώπιον του Αγγλικού Εφετείου. Δεν εδικαιολογείτο, κατά συνέπεια, η έκδοση των διαταγμάτων, καθόσον δεν συντρέχουν οι δύο πρώτες προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν. 14/
11. Δεν έχει καταδειχθεί, επίσης, οποιοσδήποτε κίνδυνος αποξένωσης της περιουσίας του Καθ'ου η Αίτηση 2 και δεν συντρέχει το στοιχείο του κατεπείγοντος. Υποστηρίζει, τέλος, πως ο Αιτητής απέκρυψε ουσιώδη γεγονότα τα οποία, εάν αποκαλύπτονταν, θα επηρέαζαν την κρίση του Δικαστηρίου. Ειδικότερα, ανέφερε πως παρέλειψε να πληροφορήσει το Δικαστήριο ότι έχει καταχωρίσει τις αγωγές 8894/10 και 711/2011, στα πλαίσια των οποίων είχε εξασφαλίσει μονομερώς προσωρινά διατάγματα δέσμευσης των περιουσιακών στοιχείων του Καθ'ου 2 (Τεκμήρια 2 και 3) τα οποία ακυρώθηκαν μετά από ακρόαση (Τεκμήρια 4 και 5, αντίστοιχα). Στις υπό αναφοράν αγωγές, ο Αιτητής καταχώρισε Εκθέσεις Απαίτησης (Τεκμήρια 6 και 7) και εξακολουθούν να εκκρεμούν. Η επιμονή του Αιτητή στη συνέχιση των διαδικασιών, εισηγείται ο Καθ'ου 2, μετά την έκδοση της Διαιτητικής Απόφασης, συνιστά καταχρηστική συμπεριφορά. Στην τρίτη συμπληρωματική ένορκη δήλωση του Αιτητή, η οποία κατεχωρήθη στις 12.2.2016 μετά από σχετική άδεια του Δικαστηρίου, δίδονται οι ακόλουθες εξηγήσεις, σε σχέση με τις αναφερθείσες αγωγές: α) Ο Αιτητής δεν γνώριζε ότι οι πιο πάνω αγωγές βρίσκονται σε εκκρεμότητα. Όπως αναφέρει, μετά την ακύρωση των διαταγμάτων, έδωσε οδηγίες στους πρώην δικηγόρους του στο εξωτερικό (Eversheds) να μην προωθήσουν περαιτέρω τις αγωγές. β) Μετά την έκδοση της διαιτητικής απόφασης ο Αιτητής διόρισε νέους δικηγόρους να τον εκπροσωπούν στο Λονδίνο ήτοι τους Baker & Mckenzie, εις αντικατάσταση των Eversheds. Οι οδηγίες για την καταχώριση της παρούσας αίτησης δόθηκαν από τους νέους δικηγόρους του Αιτητή στο Λονδίνο. δ) Ο Αιτητής ήταν με την εντύπωση ότι οι αγωγές είχαν αποσυρθεί και αυτός ήταν ο λόγος που δεν αποκαλύφθηκε στη ένορκη δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση. ε) Τροχιοδρομήθηκε ήδη η διαδικασία για την απόσυρση των αγωγών. Ζητήθηκε από τους δικηγόρους που χειρίζονταν μέχρι πρόσφατα τις αγωγές να αποσυρθούν ώστε να τις αναλάβει το δικηγορικό γραφείο του κ. Κυπριανού και ακολούθως να προχωρήσουν με την απόσυρση τους. Στην Απαντητική ένορκη δήλωση που καταχώρισε η κα Στ. Παπουή, εκ μέρους του Καθ'ου 2, υποδεικνύεται πως ήταν υπόψη των δικηγόρων που εκπροσωπούν τον Αιτητή στην παρούσα διαδικασία, η ύπαρξη των αγωγών, επισυνάπτοντας σχετική επιστολή που τους απέστειλαν οι δικηγόροι του Καθ'ου, σε σχέση με τα επιδικασθέντα έξοδα. Αγορεύσεις: Ο ευπαίδευτος συνήγορος του Αιτητή, εισηγήθηκε πως συντρέχουν όλες οι προϋποθέσεις για τη διατήρηση του προσωρινού διατάγματος σε ισχύ και για την έκδοση του διατάγματος αποκάλυψης το οποίο δεν δόθηκε μονομερώς. Αναφερόμενος στα γεγονότα, επεσήμανε πως πρόκειται για μια κραυγαλέα υπόθεση απάτης εις βάρος του Αιτητή από τον Καθ'ου 2, ο οποίος οικειοποιήθηκε το συμφέρον που είχε ο Αιτητής στο Εμπορικό Κέντρο Europark στη Μόσχα. Η απάτη εις βάρος του Αιτητή, επεσήμανε, διαπιστώθηκε από το LCIA, τα οποίο τον δικαίωσε, εκδίδοντας απόφαση υπέρ του για ποσά πέρα των $80 εκ. Το στοιχείο του κατεπείγοντος, ανέφερε, συναρτάται με την έκδοση της απόφασης του LCIA ημερ. 11.11.
12. Ο Καθ'ου αρνήθηκε να συμμορφωθεί με την απόφαση, παρόλο ότι κλήθηκε να καταβάλει τα ποσά της απόφασης με την επιστολή των δικηγόρων του Αιτητή ημερ. 26.11.
13. Επεσήμανε επίσης ότι ο Καθ'ου είναι διεθνής φυγόδικος καθώς και το γεγονός ότι το Δικαστήριο της Καλιφόρνια εξέδωσε διατάγματα παγιοποίησης, προ του κινδύνου αποξένωσης της περιουσίας του. Σε σχέση με τους λόγους ένστασης που αφορούν κατ' ισχυρισμόν απόκρυψη γεγονότων, υποστήριξε πως ο Αιτητής αποκάλυψε όλα τα ουσιώδη γεγονότα που θα μπορούσαν να επιδράσουν στην απόφαση του Δικαστηρίου. Ειδικότερα όσον αφορά τη Ρωσική διαδικασία, επεσήμανε πως είναι ποινική υπόθεση, εκτός του ελέγχου του Αιτητή. Όπως επεξηγήθηκε στην πρώτη συμπληρωματική ένορκη δήλωση Δημητρίου και επιβεβαιώθηκε από γνωμάτευση Ρωσίδας καθηγήτριας, ακόμη και εάν κριθεί ένοχος ο Καθ'ου 2 στη Ρωσία, δεν είναι βέβαιο εάν θα προχωρήσει η πολιτική αγωγή του Αιτητή που καταχώρισε στα πλαίσια της εν λόγω Ρωσικής ποινικής διαδικασίας. Αναφορικά με την ύπαρξη των αγωγών 8994/10 και 711/11, ανάφερε πως δεν έχουν σχέση με τη διαιτητική διαδικασία. Επεσήμανε, περαιτέρω, πως δεν είναι οι ίδιοι διάδικοι με την παρούσα διαδικασία και δεν υπάρχει σχετικότητα μεταξύ τους. Πέραν των ανωτέρω, υποστήριξε πως το Δικαστήριο θα πρέπει να αγνοήσει το συγκεκριμένο λόγο ένστασης γιατί δεν δικογραφήθηκε ορθά στο σώμα της ένστασης. Όσον αφορά τους λόγους που δεν έγινε αναφορά στην αρχική ένορκη δήλωση, παρέπεμψε στις επεξηγήσεις που δόθηκαν στην τρίτη συμπληρωματική ένορκη δήλωση Δημητρίου και στο γεγονός ότι ο Αιτητής τελούσε με την λανθασμένη εντύπωση ότι οι αγωγές είχαν αποσυρθεί. Σε κάθε περίπτωση, κατέληξε ο συνήγορος του Αιτητή, ακόμη και εάν το Δικαστήριο καταλήξει ότι υπήρξε μη αποκάλυψη ουσιώδους ζητήματος, θα πρέπει να διατηρήσει το διάταγμα ή να το επανεκδώσει, παραπέμποντας σε πρόσφατες αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου (Recnex Trading Ltd κ.α. ν. Τράπεζας Πειραιώς (Κύπρου) Λτδ, Πολιτική έφεση 71/2011, ημερ. 16.4.2014 και αναφορικά με την Commerzbank Auslandsbanken Holding A.G. κ.ά., Πολιτική Έφεση Αρ. Ε6/2014, ημερ. 27.2.2015). Με τη σειρά του ο ευπαίδευτος συνήγορος του Καθ'ου 2 και των ενδιαφερομένων μερών, υιοθετώντας τους λόγους ένστασης, υποστήριξε πως δεν δικαιολογείται η διατήρηση του διατάγματος σε ισχύ. Αρχίζοντας από τη νομική πτυχή της Αίτησης, εισηγήθηκε πως δεν έχει πιθανότητα επιτυχίας. Τούτο γιατί ο Ε.Κ.44/2001 δεν τυγχάνει εφαρμογής, εφόσον το άρθρο 2(δ) εξαιρεί τις διαιτητικές διαδικασίες ενώ, αφ' ετέρου, ο Ν. 101/87, στο άρθρο 9 του οποίου στηρίζεται η Αίτηση, δεν παρέχει τη δυνατότητα προσωρινής θεραπείας μετά την διεκπεραίωση της διαιτησίας. Όσον αφορά τις προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν.14/60, εισηγήθηκε πως ο Καθ'ου 2 έχει πολύ καλές πιθανότητες να επιτύχει στην έφεση που καταχώρισε εναντίον της διαιτητικής απόφασης, αναπτύσσοντας τα κύρια σημεία της έφεσης. Επεσήμανε, περαιτέρω, πως δεν υπάρχει μαρτυρία ότι η διαιτητική απόφαση είναι εκτελεστή στην Αγγλία. Δεν έχει, επίσης, καταδειχθεί κίνδυνος αποξένωσης της περιουσίας του Καθ'ου
14. Συνεχίζοντας ο συνήγορος, υποστήριξε πως δεν συντρέχει το στοιχείο του κατεπείγοντος, αφού ο Αιτητής έχει ήδη δεσμεύσει τις μετοχές του Europark αξίας $360εκ. στα πλαίσια της Ρωσικής ποινικής διαδικασίας, στην οποία προστέθηκε ως πολιτικός Ενάγων. Επιπρόσθετα έχει πετύχει διάταγμα στην Καλιφόρνια με το οποίο δεσμεύθηκε η προσωπική περιουσία του Καθ'ου μέχρι US$ 84εκ. Επεσήμανε, ακόμη, την ύπαρξη των άλλων δύο αγωγών ενώπιον του Ε.Δ. Λευκωσίας, γεγονός που εμποδίζει τον Αιτητή να προωθεί την παρούσα διαδικασία. Καταλήγοντας ο συνήγορος, υποστήριξε πως το διάταγμα θα πρέπει να ακυρωθεί, τόσο για τους πιο πάνω λόγους όσο και επειδή ο Αιτητής απέκρυψε από το Δικαστήριο την εκκρεμότητα των δύο αγωγών στην Κύπρο καθώς και τη δέσμευση των μετοχών του Europark στη Μόσχα και άλλων περιουσιακών στοιχείων του Καθ'ού στα πλαίσια της ποινικής διαδικασίας. Πρόκειται, ανέφερε, για τεραστίων διαστάσεων απόκρυψη που δεν αφήνει άλλη επιλογή στο Δικαστήριο από την ακύρωση του διατάγματος. Οι δύο συνήγοροι παρέπεμψαν το Δικαστήριο σε σωρεία αποφάσεων σε σχέση με το υπό συζήτηση θέμα. Οι αρχές με βάση τις οποίες ασκείται η ευρεία διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου, δυνάμει του άρθρου 32 του Ν. 14/60 για την έκδοση προσωρινών διαταγμάτων είναι ευρύτατα γνωστές. Καθώς έχει νομολογηθεί, ο Αιτητής οφείλει να ικανοποιήσει το Δικαστήριο ότι:
15. Υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση,
16. με ορατή πιθανότητα επιτυχίας και
17. εκτός εάν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα, θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί ορθά η δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Οι πιο πάνω προϋποθέσεις αναλύθηκαν και ερμηνεύθηκαν σε σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου, (βλ. ανάμεσα σε άλλες, Odysseos ν. Pieris Estates Ltd and Others