ΘΡΑΣΥΒΟΥΛΟΣ ΣΠΥΡΙΔΑΚΗΣ κ.α. ν. KONSTANTIN MESHKOV, διαχειριστή της περιουσίας της ELENA BABOYNNIKOVA, Αίτηση αρ.: 155/15, 28/3/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2016:A197 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Λ. Α. Παντελή, Ε.Δ. Αίτηση αρ.: 155/15 Μεταξύ: Αναφορικά με τον Περί Διαχείρισης Κληρονομιών Αποθανόντων Νόμος ΚΕΦ. 189 και Αναφορικά με τη Διαχείριση υπ' αριθμό 256/2004 της περιουσίας της ELENA BABOYNNIKOVA αποβιώσασας και
- ΘΡΑΣΥΒΟΥΛΟΣ ΣΠΥΡΙΔΑΚΗΣ
- THE HIPPOCRATEON PRIVATE HOSPITAL LTD Αιτητές και KONSTANTIN MESHKOV, διαχειριστή της περιουσίας της ELENA BABOYNNIKOVA Καθ' ου η αίτηση 28 Μαρτίου 2016 Για τον αιτητή 1: κος Βελάρης Για τον αιτητή 2: κος Χ̎ Δημητρίου Για τον καθ' ου η αίτηση: κα Βαρωσιώτου ΑΠΟΦΑΣΗ Η υπό κρίση διαδικασία άρχισε με εναρκτήρια κλήση (originating summons). Στον Odgers on Pleading and Practice, 21η έκδοση, αναφέρεται ότι· «The evidence follows what we have already seen to be the normal Chancery procedure on originating applications, and is usually given by affidavit, though attendance for cross-examination can be had if desired.» Εν τούτοις στην προκείμενη περίπτωση δεν ακολουθήθηκε η συνήθης διαδικασία δια τους εξής λόγους. Η κλήση επιδόθηκε με υποκατάσταση επίδοση την 02.10.
- Ακολούθως, την 04.11.2015, εμφανίστηκε στο δικαστήριο συνήγορος δια τον καθ' ου η αίτηση. Καίτοι σε δύο περιπτώσεις ζήτησε και έλαβε χρόνο δια καταχώριση ένστασης, μέχρι και την 21.01.2016 παρέλειψε να συμμορφωθεί με τις οδηγίες του δικαστηρίου. Ως εκ τούτου την τελευταία ημερομηνία η διαδικασία προχώρησε και το δικαστήριο άκουσε την αίτηση. Παρ' ότι ο καθ' ου η αίτηση δεν καταχώρισε ένσταση, παρέστη στην ακρόαση της αίτησης μέσω της συνηγόρου του και έλαβε το λόγο ώστε να αγορεύσει κατά του αιτήματος. Απ' όλα τα πιο πάνω είναι λοιπόν αντιληπτό ότι το πραγματικό υπόβαθρο που αναφέρεται στην εναρκτήρια κλήση δεν αμφισβητήθηκε και ούτε αντικρούστηκε. Παρεμβάλλω δε ότι προσεκτική θεώρηση τούτου αποκαλύπτει ότι δεν χωρεί αμφισβήτησης καθ' ότι όχι μόνο είναι λογικό, υποστηρίζεται και από τα τεκμήρια που επισυνάπτονται στην κλήση. Ως εκ τούτου τα αναφερόμενα στην εναρκτήρια κλήση αναδεικνύουν το πραγματικό πλαίσιο της παρούσης. Προτού όμως συνοψίσω τούτα τα γεγονότα ας δούμε το αιτητικό της εναρκτήριας κλήσης. Ό,τι ζητούν οι δύο αιτητές αναφέρεται στο πρόσωπο της κλήσης και έχει ως ακολούθως· «
- Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου διατάττον τον Καθ' ου η Αίτηση να πληρώσει στους Δικηγόρους των Αιτητών τα υπολογισθέντα έξοδα της Αγωγής υπ' αριθμό 2164/2006 εκδικασθείσας ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας και όπως αυτά υπολογίσθηκαν από τον Πρωτοκολλητή στις 17/09/2014 (και εμφαίνονται στην απόφαση ημ.04/04/2014) και 19/9/14 αντίστοιχα.
- Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου διατάττον τον Καθ' ου η Αίτηση όπως πληρώσει στους Δικηγόρους του Αιτητή 1, Θρασύβουλου Σπυριδάκι, το ποσό των €9.908,00 πλέον €32,08σ ως πραγματικά έξοδα με τόκο 8% ετησίως επί των πι πάνω ποσών από 05/04/2006 μέχρι 14/10/08 και τόκο 5,5% ετησίως από 15/10/2008 μέχρι 31/12/14 και προς 4% από 1/1/15 μέχρις εξοφλήσεως πλέον €49,00 έξοδα διατάγματος αυτού πλέον το εκάστοτε σε ισχύ ΦΠΑ.
- Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου διατάττον τον Καθ' ου η Αίτηση όπως πληρώσει στους Δικηγόρους του Αιτητή 2, The Hippocrateon Private Hospital Ltd, το ποσό των €9.908,00 πλέον €32,08 πραγματικά έξοδα με τόκο 8% ετησίως επί των πιο πάνω ποσών από 05/04/2006 μέχρι 14/10/08 και τόκο 5,5% ετησίως από 15/10/2008 μέχρι 31/12/14 και προς 4% από 1/1/15 μέχρις εξοφλήσεως πλέον €49,00 έξοδα διατάγματος αυτού πλέον το εκάστοτε σε ισχύ ΦΠΑ.» Για σκοπούς πληρότητας παρεμβάλλω ότι από τα αναφερόμενα στην εναρκτήρια κλήση αποκαλύπτεται πως νομική βάση τούτης είναι τα άρθρα 41, 42 και 53 του περί Διαχείρισης Κληρονομιών Αποθανόντων Νόμου, Κεφ. 189· η Δ.55 κ.1 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών· και οι αρχές της επιείκειας και οι γενικές και συμφυείς εξουσίες του δικαστηρίου. Τώρα, το πραγματικό πλαίσιο της αίτησης αναφέρεται σε δύο ένορκες δηλώσεις και έχει ως ακολούθως· ο Θρασύβουλος Σπυριδάκης (αιτητής 1) και το The Hippocrateon Private Hospital Ltd (αιτήτρια 2), ήταν εναγόμενοι σε αγωγή που ήγειρε εναντίον τους ο Konstantin Meshkov υπό την ιδιότητα του διαχειριστή της περιουσίας της Elena Baboynnikova (καθ' ου η αίτηση). Η περί ου ο λόγος αγωγή ήταν η 2164/06 και ηγέρθηκε στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας. Την 04.04.2014 εκδόθηκε απόφαση στην αγωγή με την οποία το δικαστήριο απέρριψε την αξίωση του καθ' ου η αίτηση και καταδίκασε τούτον στα έξοδα της διαδικασίας. Οι αιτητές προέβηκαν σε κατάλογο εξόδων (τεκμήριο 1 σε καθεμία από τις δύο ένορκες δηλώσεις), ο οποίος εγκρίθηκε. Το δε διάταγμα του δικαστηρίου που ενσωματώνει τα έξοδα που δικαιούνται οι αιτητές είναι το τεκμήριο 2 σε καθεμία από τις δύο ένορκες δηλώσεις και αναφέρει ότι· «ΔΙΑ ΤΟΥ ΠΑΡΟΝΤΟΣ ΔΙΑΤΑΤΤΕΙ όπως η αγωγή σε ότι αφορά τους εναγόμενους 1+2 απορριφθεί και δη διά του παρόντος απορρίπτεται με έξοδα υπέρ των εναγόντων 1+2 όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. Τα έξοδα όσον αφορά τον εναγόμενο αρ.1 υπολογίστηκαν από τον Πρωτοκολλητή και εγκρίθηκαν από το Δικαστήριο στο ποσό των €8947,00, πλέον €6,00 ως πραγματικά έξοδα με τόκο 8% ετησίως επί των πιο πάνω ποσών από 3/4/06 μέχρι 14/10/08 και τόκο 5,5% ετησίως από 15/10/08 μέχρι εξοφλήσεως, πλέον €49,00 έξοδα του διατάγματος αυτού, πλέον το εκάστοτε σε ισχύ ΦΠΑ. Τα έξοδα όσον αφορά τον εναγόμενο αρ.2 υπολογίστηκαν από τον Πρωτοκολλητή και εγκρίθηκαν από το Δικαστήριο στο ποσό των €9908,00, πλέον €32,08σ ως πραγματικά έξοδα με τόκο 8% ετησίως επί των πιο πάνω ποσών από 5/4/06 μέχρι 14/10/08 και τόκο 5,5% ετησίως από 15/10/08 μέχρι εξοφλήσεως, πλέον €49,00 έξοδα του διατάγματος αυτού, πλέον το εκάστοτε σε ισχύ ΦΠΑ.» Καίτοι οι αιτητές απέστειλαν στο συνήγορο του καθ' ου η αίτηση αριθμό επιστολών (βλ. τεκμήριο 3 στην ένορκη δήλωση), δεν έλαβαν καμία απάντηση. Ως εκ τούτου καταχώρισαν την επίδικη αίτηση. Είναι η θέση των αιτητών ότι το άρθρο 53 του Κεφ. 189 παρέχει εξουσία στο δικαστήριο να επιληφθεί του επίδικου θέματος και να εκδώσει τα διατάγματα που ζητούνται. Όπως αναφέρθηκε από τον κο Βελάρη· οι αιτητές είναι πιστωτές λόγω της εκδοθείσας απόφασης και συνεπώς δικαιούνται σε έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων. Από την άλλη η συνήγορος του καθ' ου η αίτηση ισχυρίστηκε ότι η αίτηση είναι παράτυπη καθ' ότι ζητείται από το δικαστήριο να επιληφθεί ζητήματος που έχει ήδη αποφασιστεί στην αγωγή 2164/
- Περαιτέρω, ανέφερε ότι υφίσταται διαχείριση σε σχέση με την περιουσία της Elena Baboynnikova, εν προκειμένω η διαχείριση 256/04, γεγονός που καθιστά την αίτηση παράτυπη, εφόσον υποχρέωση των αιτητών ήταν να αποταθούν στο πλαίσιο της διαχείρισης. Πριν οτιδήποτε άλλο παρατηρώ ότι το γεγονός της διαχείρισης της περιουσίας της Elena Baboynnikova είναι αδιαμφισβήτητο. Το επικαλούνται άλλωστε και οι αιτητές στον τίτλο της επίδικης αίτησης και επιπλέον, συνάγεται από την εκδοθείσα απόφαση στην αγωγή 2164/04 ότι ο Konstantin Meshkov είναι υπό το καθεστώς του διαχειριστή της περιουσίας της αποβιωσάσης που ενήγαγε τους αιτητές 1 και 2, εκεί εναγόμενους. Δικαίως οι δύο πλευρές επικαλούνται τις πρόνοιες του άρθρου 53 του Κεφ.
- Αυτό ομολογουμένως είναι το δικανικό πλαίσιο της αίτησης και συνεπώς η τυχόν έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων διέρχεται μέσα από τις πρόνοιες του σχετικού άρθρου. Λόγω λοιπόν της σημασίας που ανακτά κρίνω ορθό να παραθέσω τούτο αυτούσιο. «53.-
(1)Προσωπικοί αντιπρόσωποι ή οποιοσδήποτε από αυτούς, πιστωτές, κληροδόχοι ή οι πλησιέστεροι συγγενείς, ή πρόσωπα που αξιώνουν μέσω των εν λόγω πιστωτών ή δικαιούχων με εκχώρηση ή με άλλο τρόπο, δύνανται να ζητήσουν από το Δικαστήριο με εναρκτήρια κλήση (originating summons) την επίλυση, χωρίς διαχείριση της κληρονομιάς σε Δικαστήριο, οπoιoυδήποτε από τα πιο κάτω ζητήματα ή θέματα: (α) oπoιoδήπoτε ζήτημα που επηρεάζει τα δικαιώματα ή τα συμφέροντα του προσώπου πoυ αξιώνει ότι είvαι πιστωτής, κληροδόχος, o πλησιέστερος συγγενής ή εκ του νόμου κληρονόμος (β) τη διακρίβωση οποιασδήποτε τάξης πιστωτών, κληροδόχων, πλησιέστερων συγγενών ή άλλων (γ) τηv παροχή oπoιωvδήπoτε συγκεκριμένων λογαριασμών από τoυς εκτελεστές ή τoυς διαχειριστές και όταv είvαι αναγκαίο, τα αποδεικτικά στοιχεία τωv εv λόγω λoγαριασμώv (δ) τηv καταβoλή στo Δικαστήριo oπoιωvδήπoτε χρημάτωv πoυ βρίσκovται στα χέρια τωv εκτελεστώv ή τωv διαχειριστώv (ε) την έκδοση διαταγών προς τους εκτελεστές ή τους διαχειριστές για vα διαπράξουν ή vα απέχουν από τη διάπραξη οποιασδήποτε συγκεκριμένης πράξης υπό τηv ιδιότητα τoυς ως εκτελεστών ή διαχειριστών (στ) τηv έγκριση oπoιασδήπoτε πώλησης, αγoράς, συμβιβασμoύ ή άλλης συvαλλαγής (ζ) τηv επίλυση oπoιoυδήπoτε ζητήματoς πoυ πρoκύπτει κατά τη διαχείριση της κληρovoμιάς.
(2)Οι Διαδικαστικοί Καvovισμoί πoυ ισχύoυv εκάστoτε, oι oπoίoι αφoρoύv εvαρκτήριες κλήσεις (originating summons) εφαρμόζovται σε κάθε διαδικασία δυvάμει τoυ άρθρoυ αυτoύ.
(3)Αιτήσεις δυνάμει τoυ άρθρου αυτού δύvαvται vα ακoύovται και vα απoφασίζovται όχι εvώπιov ακρoατήριo (in chambers).» Στην προκείμενη περίπτωση οι αιτητές φαίνεται να εδράζονται στα αναφερόμενα στα εδάφια (α) και (β) του άρθρου 53
(1). Στο σύγγραμμα Halsbury's Laws of England, 4η έκδοση, τόμος 17, παράγραφος 800, αναφέρονται οι περιπτώσεις που αρμόζει προώθηση αίτησης βάσει του άρθρου 53. Η σχετική παράγραφος αναφέρει ότι· «Procedure by summons. Applications on summons are made to the registrar in the following non-contentious matters, among others: (I) where there is a dispute between one or more persons entitled in the same degree as to who shall take a grant;
(2)for an inventory and account;
(3)for an order that an intermeddling executor take a grant of probate;
(4)for an order after a citation to accept or refuse a grant or to propound a will when the party cited has entered an appearance but taken no further step;
(6)for an order requiring a person to bring in a will or to attend for examination.» Από τα πιο πάνω είναι πρόδηλο πως η ανάκτηση ή εκτέλεση χρέους και δη εξ αποφάσεως, δεν είναι στους σκοπούς του σχετικού άρθρου. Μάλιστα, περαιτέρω έρευνα στο σύγγραμμα Halsbury's, πιο πάνω, φανερώνει πως εκτέλεση απόφασης εναντίον προσωπικού αντιπροσώπου (personal representative) διενεργείται με ένταλμα, ήτοι writ of fieri facias de bonis testatoris ή de bonis intestate, αναλόγως της περιπτώσεως (βλ. παράγραφο 1585). Η σχετική αναφορά στο ίδιο σύγγραμμα παραπέμπει στην παράγραφο 413 που εντοπίζεται κάτω από το κεφάλαιο Execution. Στην εν λόγω παράγραφο αναφέρονται τα ακόλουθα· «Execution against personal representative. Execution against a personal representative under a judgment against the personal representative de bonis testatoris or de bonis intestati can, in the first instance, only issue against the goods of the testator or intestate. If the sheriff indorses the writ with a statement of nulla bona the plaintiff may bring an action, alleging a devastavit, against the personal representative, and, if successful, will obtain a judgment which can be enforced against the personal representative' s own property. A judgment against the personal representative who has not pleaded plene administravit praetor amounts to an admission of assets, and, if such a judgement is followed by a return of nulla bona there is in relation to the claim which formed the subject matter of the judgment a rebuttable presumption that the personal representative has committed a devastavit.» Από τα πιο πάνω είναι φανερό πως η εκτέλεση απόφασης που εκδόθηκε εναντίον προσωπικού αντιπροσώπου, δηλαδή προσώπου που ήγειρε ή υπερασπίστηκε αγωγή υπό την ιδιότητα αυτή, μετά την έκδοση απόφασης εκτελείται απευθείας με μέτρο εκτέλεσης, δηλαδή χωρίς να παρεμβάλλει ή να απαιτείται η έκδοση διατάγματος που να προβλέπει δια κάτι τέτοιο. Υπό αυτή τη θεώρηση του πράγματος διαπιστώνεται ότι η αίτηση είναι· αφενός ανυπόστατη, εφόσον το άρθρο 53 του σχετικού νόμου δεν δικαιολογεί έκδοση διατάγματος ως το υπό κρίση και αφετέρου, περιττή καθ' ότι εξ αποφάσεως πιστωτής σε περιουσία αποβιώσαντος, δικαιούται σε προώθηση μέτρου εκτέλεσης εναντίον της περιουσίας, άνευ αδείας του δικαστηρίου. Για όλους τους λόγους που πιο πάνω προσπάθησα να εξηγήσω, η αίτηση απορρίπτεται. Ενόψει του ότι ο καθ' ου η αίτηση παρέλειψε να καταχωρίσει γραπτή ένσταση και απλώς προφορικά έθεσε νομικούς λόγους για την απόρριψη της αίτησης, κρίνω ορθό να μην επιδικάσω έξοδα σε βάρος των αιτητών. Ως εκ τούτου, η κάθε πλευρά να επωμισθεί τα έξοδα της. (Υπ.) ........... Λ. Α. Παντελή, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΔ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο