← Κύπρος

ΔΟΜΙΚΑ ΥΛΙΚΑ ΛΗΔΡΑ ΛΙΜΙΤΕΔ ν. ΕΡΓΟΛΗΠΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ Χ.Π.Θ. ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΛΙΜΙΤΕΔ & LOIZOS IORDANOU CONSTRUCTIONS LIMITED J.V. κ.α., Αρ. Αγωγής: 3015/1

ΔΟΜΙΚΑ ΥΛΙΚΑ ΛΗΔΡΑ ΛΙΜΙΤΕΔ ν. ΕΡΓΟΛΗΠΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ Χ.Π.Θ. ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΛΙΜΙΤΕΔ & LOIZOS IORDANOU CONSTRUCTIONS LIMITED J.V. κ.α., Αρ. Αγωγής: 3015/15, 10/3/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2016:A162 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Μ. Θεοκλήτου, Προσ. Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 3015/15 Μεταξύ: ΔΟΜΙΚΑ ΥΛΙΚΑ ΛΗΔΡΑ ΛΙΜΙΤΕΔ Εναγόντων και

  1. ΕΡΓΟΛΗΠΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ Χ.Π.Θ. ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΛΙΜΙΤΕΔ & LOIZOS IORDANOU CONSTRUCTIONS LIMITED J.V.
  2. ΕΡΓΟΛΗΠΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ Χ.Π.Θ. ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΛΙΜΙΤΕΔ
  3. LOIZOS IORDANOU CONSTRUCTIONS LIMITED Εναγομένων Ημερομηνία: 10 Μαρτίου, 2016 Για αιτητές - εναγόμενους 1 και 2: κα Νάντια Κωνσταντίνου για Μάριο Ι. Κυριακίδη Δ.Ε.Π.Ε. Για καθ' ων η αίτηση - εναγόμενους 1 και 3: κ. Κώστας Γεωργιάδης για Chrysses Demetriades & Co L.L.C ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ (αίτηση ημερ. 7.12.2015 για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης) Εισαγωγή Στις 24.6.2015 η ενάγουσα εταιρεία καταχώρησε επί ειδικώς οπισθογραφημένου κλητηρίου εντάλματος αγωγή με την οποία ζητά από τους εναγόμενους 1, 2 και 3 αλληλέγγυα και/ή προσωπικά το ποσό των €70.116,80 ως οφειλόμενο υπόλοιπο για πώληση και παράδοση έτοιμου σκυροδέματος και/ή ως ποσό οφειλόμενο δυνάμει τιμολογίων και/ή δελτίων παραλαβής και/ή δελτίων αποστολής και/ή καταστάσεως λογαριασμού και/ή παραδεδεγμένου λογαριασμού, πλέον τόκο και έξοδα. Σύμφωνα με την έκθεση απαίτησης οι εναγόμενοι 1 κατά πάντα ουσιώδη χρόνο για την αγωγή ήταν και είναι ομόρρυθμη εταιρεία (συνεταιρισμός), νομίμως εγγεγραμμένη δυνάμει του περί Ομορρύθμων και Ετερορρύθμων Εταιρειών και Εμπορικών Επωνυμιών Νόμου, Κεφ. 116, με ομόρρυθμους συνεταίρους τις εναγόμενες εταιρείες 2 και
  4. Οι εναγόμενες 2 και 3 ενάγονται και υπό την προσωπική τους ιδιότητα ως υπεύθυνες από κοινού για όλες τις υποχρεώσεις του συνεταιρισμού συμφώνως των προνοιών του Κεφ.
  5. Ως αναφέρεται στην έκθεση απαίτησης ο συνεταιρισμός βασικά έγινε για εκτέλεση του αποχετευτικού έργου της Πάφου και προς τούτο υπεγράφη συμφωνία μεταξύ του Σ.Α.ΠΑ και των εναγόμενων
  6. Είναι η θέση της ενάγουσας ότι περί την 28.3.2011 υπεβλήθη προσφορά από μέρους της προς τους εναγόμενους 1, στη βάση της οποίας επήλθε προφορική συμφωνία περί τις αρχές Απριλίου του 2011, στην Πάφο, για πώληση και/ή προμήθεια έτοιμου σκυροδέματος από την ενάγουσα προς τους εναγόμενους
  7. Περί την 6.5.2015 η κατάσταση λογαριασμού που τηρούσε η ενάγουσα σε σχέση με τους εναγόμενους 1 παρουσίαζε ως χρεωστικό υπόλοιπο το αξιούμενο με την αγωγή ποσό. Στις 7.7.2015 καταχωρήθηκε από την ενάγουσα μονομερής αίτηση για προσωρινά απαγορευτικά διατάγματα εναντίον των εναγομένων 2 και
  8. Το Δικαστήριο διέταξε την επίδοση της αίτησης για τους λόγους που φαίνονται στο πρακτικό ημερομηνίας 13.7.
  9. Σύμφωνα με τις ένορκες δηλώσεις επίδοσης που βρίσκονται στο φάκελο η αγωγή, στο βαθμό που αφορά τους εναγόμενους 1, επιδόθηκε στις 17.7.2015 στον κ. Λοΐζο Ιορδάνους έναντι της υπογραφής του, υπό την ιδιότητα του «Διευθυντή» των εναγομένων
  10. Στις 20.7.2015 καταχωρήθηκε από τη δικηγορική εταιρεία Chrysses Demetriades & Co LLC σημείωμα εμφάνισης για τους εναγόμενους 1 και
  11. Το σημείωμα εμφάνισης συνοδεύεται από δύο Τύπους Διορισμού Δικηγόρου (Τύπος 12Α - Δ.16 θ.11) - ένα από την εναγομένη 3, και ένα από τους εναγόμενους 1 στον οποίο υπάρχει η υπογραφή του κ. Λοΐζου Ιορδάνους,[1] και η σφραγίδα «ΕΡΓΟΛΗΠΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΙΑ Χ.Π.Θ. ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΛΤΔ & LOIZOS IORDANOU CONSTRUCTIONS LTD J.V.». Στις 21.7.2015 εμφανίστηκε για την εναγομένη 2 ο κ. Κυριακίδης, ο οποίος δήλωσε ότι η εναγομένη 2 θα αμφισβητήσει το κύρος της εκπροσώπησης του συνεταιρισμού από την εναγομένη 3 και ότι θα υποβάλει αίτηση για παραμερισμό του σημειώματος εμφάνισης. Στις 29.7.2015 καταχωρήθηκε σημείωμα εμφάνισης από τη δικηγορική εταιρεία Μάριος Ι. Κυριακίδης Δ.Ε.Π.Ε. στο οποίο αναφέρονται τα εξής: «Ο κάτωθεν αναφερόμενος Εναγόμενος 2, συνέταιρος στον Εναγόμενο 1 συνεταιρισμό και μόνος διευθυντής του, καταχωρεί εμφάνισιν εν τη ως άνω αγωγή ως Εναγόμενος 2 και ως πρόσωπο στο οποίο έγινε επίδοση σαν συνέταιρος στον Εναγόμενο 1 συνεταιρισμό αλλά το οποίο αρνείται ότι ήταν συνέταιρος υπέχων ευθύνη καθ' οιονδήποτε ουσιώδη χρόνο, υπό διαμαρτυρία.» Το σημείωμα εμφάνισης συνοδεύεται από δύο Τύπους Διορισμού Δικηγόρου - ένα από την εναγομένη 2, και ένα από τους εναγόμενους 1 στον οποίο υπάρχει μία υπογραφή και η σφραγίδα «ΕΡΓΟΛΗΠΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΙΑ Χ.Π.Θ. ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΛΤΔ & LOIZOS IORDANOU CONSTRUCTIONS LTD J.V.». Την ίδια ημέρα, δηλαδή την 29.7.2015 καταχωρήθηκε αίτηση από τους εναγόμενους 1 και 2, εκπροσωπούμενους από τη δικηγορική εταιρεία Μάριος Ι. Κυριακίδης Δ.Ε.Π.Ε. με την οποία ζητούνται: α) διάταγμα που να διατάσσει τον παραμερισμό του Σημειώματος Εμφάνισης ημερ. 20.7.2015 ως προς τον εναγόμενο 1 - συνεταιρισμό, και β) διάταγμα που να διατάσσει τον παραμερισμό της επίδοσης ημερ. 17.7.2015 του κλητηρίου εντάλματος στον εναγόμενο 1 - συνεταιρισμό. Η αίτηση αυτή συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση του κ. Χαραλάμπου Θ. Αλεξάνδρου και είναι σε σχέση με την αίτηση αυτή που επιδιώκεται η καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Στην εν λόγω αίτηση καταχωρήθηκε ένσταση από τους εναγόμενους 1 και 3 (των εναγομένων 1 εκπροσωπούμενων από τη δικηγορική εταιρεία Chrysses Demetriades & Co LLC) στις 13.11.2015, και από την ενάγουσα στις 20.11.
  12. Για σκοπούς ολοκλήρωσης της εικόνας σημειώνω ότι στις 10.9.2015 η εναγομένη 3, συγκατατέθηκε στην έκδοση του προσωρινού απαγορευτικού διατάγματος που η ενάγουσα ζήτησε με την αίτηση ημερ. 7.7.
  13. Από την άλλη, η εναγόμενη 2 καταχώρησε ένσταση στις 4.9.2015, και στις 22.12.2015 αίτηση για αντεξέταση του κ. Γιώργου Φυλακτού που προέβη σε ένορκη δήλωση προς υποστήριξη της αίτησης της ενάγουσας ημερ. 7.7.2015 για προσωρινά διατάγματα. Οι δύο αιτήσεις (ημερ. 7.7.2015 και 22.12.2015) εξακολουθούν να εκκρεμούν. Στις 7.12.2015 καταχωρήθηκε η υπό κρίση αίτηση από τους εναγόμενους 1 και 2 - αιτητές, με την οποία ζητείται: «Α) Διάταγμα του Δικαστηρίου επιτρέπον την καταχώρηση πρόσθετης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης στην αίτηση των αιτητών 1 και 2 - εναγομένων 1 και 2 ημερ. 29.07.
  14. Β) Έξοδα και Φ.Π.Α.». Η αίτηση βασίζεται στη Δ.48 Θ.Θ. 1-3, 4

(1)και
(2), Δ.64 Θ.Θ. 1
(1)και
(2)και 2 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και επί των γενικών και συμφυών εξουσιών του Δικαστηρίου. Τα γεγονότα επί των οποίων η αίτηση στηρίζεται φαίνονται στην ένορκη δήλωση του κ. Μάριου Αλεξάνδρου, οικονομικού διευθυντή της εναγομένης 2, που τη συνοδεύει. Στην εν λόγω ένορκη δήλωση παρατίθενται οι λόγοι για τους οποίους ο ομνύσας πιστεύει ότι θα πρέπει να του δοθεί άδεια για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης καθώς και οι ισχυρισμοί που επιθυμεί να περιλάβει στη συμπληρωματική ένορκη δήλωση, την οποία επισυνάπτει ως Τεκμήριο 1 στην ένορκη του δήλωση. Λεπτομερής αναφορά στην προτιθέμενη προς καταχώρηση συμπληρωματική ένορκη δήλωση, θα γίνει στα πλαίσια αξιολόγησης των εκατέρωθεν θέσεων, κατωτέρω. Η αίτηση συνάντησε την ένσταση των εναγομένων 1 και 3 - καθ' ων η αίτηση, οι οποίοι προβάλλουν τους εξής λόγους ένστασης: «
(1)Δεν προκύπτει καλός λόγος για να δοθεί άδεια καταχώρησης της προτιθέμενης Συμπληρωματικής Ένορκης Δήλωσης καθότι τα όσα οι Εναγόμενοι 2 επιδιώκουν δήθεν να συμπληρώσουν με την σκοπούμενη Συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση: i. είτε είναι αχρείαστα γενικά χωρίς τεκμηρίωση είτε έχουν ήδη περιληφθεί στην ήδη καταχωρηθείσα Ένορκη Δήλωση του Χαράλαμπου Θ. Αλεξάνδρου ημερομηνίας 29.7.2015 ή στην Ένορκη Δήλωση του ιδίου ημερομηνίας 4.9.2015 και έτσι οι Εναγόμενοι 2 επαναλαμβάνουν εαυτούς. ii. οι Εναγόμενοι 2 δεν επιδιώκουν δια της σκοπούμενης Συμπληρωματικής Ένορκης Δήλωσης ν' απαντήσουν επί αμφισβητούμενων γεγονότων ή θεμάτων με την προσαγωγή αντικρουστικής μαρτυρίας.
(2)Τα όσα δε οι Εναγόμενοι 2 επιδιώκουν να προσθέσουν δια της σκοπούμενης Συμπληρωματικής Ένορκης Δήλωσης, που δεν είναι επανάληψη προηγούμενων ισχυρισμών τους ή αποδεκτή αντικρουστική μαρτυρία, είναι νομικοί ισχυρισμοί ή σκανδαλώδη και άσχετα γεγονότα και ως τέτοια δεν δύνανται ν' αποτελέσουν αντικείμενο μαρτυρίας.» Η ένσταση βασίζεται στη Δ.39 ΘΘ.1-18 και Δ.48 ΘΘ. 1, 2, 3, 4
(1)και
(2)των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Τα γεγονότα επί των οποίων στηρίζεται φαίνονται στην ένορκη δήλωση του κ. Λοϊζου Ιορδάνους ο οποίος, ως αναφέρει, είναι ο διοικητικός σύμβουλος της εναγομένης 3 και δεόντως εξουσιοδοτημένος από τους εναγόμενους 1 και 3 για να προβεί στην ένορκη δήλωση. Ο ομνύσας αναφέρεται κατ' αρχάς στην απορριφθείσα αγωγή αρ. 3579/10 του Ε.Δ. Λευκωσίας και επισυνάπτει ως τεκμήριο την αίτηση επαναφοράς που καταχωρήθηκε στις 23.12.2015 σε σχέση με αυτή, επισημαίνοντας ότι οποιαδήποτε αναφορά στο γεγονός αυτό δεν έχει σημασία καθότι και η αίτηση επαναφοράς να μην επιτύχει, υπάρχει δικαίωμα καταχώρησης νέας αγωγής. Αναφέρει επίσης ότι ουδέποτε υφίστατο ζήτημα εγκατάλειψης από πλευράς της εναγομένης 3 της αγωγής αρ. 3579/10, ενώ δεν υφίσταται ούτε ζήτημα δεσμευτικότητας από την απόφαση του Ε.Δ. Λευκωσίας στην ποινική υπόθεση αρ. 41426/2011. Ο ομνύσας κάνει ιδιαίτερη και εκτενή μνεία στην παράγραφο 13 της ένορκης δήλωσης του κ. Μ. Αλεξάνδρου περί δόλιας συμπεριφοράς από μέρους της εναγομένης 3 και περί σύμπραξης και συνομωσίας της με στελέχη του Επιβλέποντος Μηχανικού, του τέως Δημάρχου Πάφου και του τέως Γενικού Διευθυντή του Σ.Α.ΠΑ., ισχυρισμούς τους οποίους χαρακτηρίζει σκανδαλώδεις και άσχετους, επισημαίνοντας ότι η νομιμότητα της απόφασης του Σ.Α.ΠΑ. για κατακύρωση της προσφοράς στους εναγόμενους 1 επιβεβαιώθηκε τόσο από την Αναθεωρητική Αρχή Προσφορών (στην Ιερ. Πρ. 53/2008) όσο και από το Ανώτατο Δικαστήριο (στην Προσφυγή αρ. 1963/2008). Καταλήγει ότι η εναγομένη 2 δεν έχει αποκαλύψει καλό λόγο ούτως ώστε να της παραχωρηθεί η αιτούμενη άδεια για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Στις 18.1.2016 καταχωρήθηκε συμπληρωματική ένορκη δήλωση από μέρους των καθ' ων η αίτηση στην οποία η εκεί ομνύσασα, κα Φοίβη Ιακώβου, δικηγορική υπάλληλος στη δικηγορική εταιρεία Chrysses Demetriades & Co LLC, αναφέρει ότι στις 13.1.2016 καταχωρήθηκε η αγωγή αρ. 204/2016 που είναι ταυτόσημη με την απορριφθείσα αγωγή αρ. 3579/2010, η αίτηση για επαναφορά της οποίας θα αποσυρθεί. Η υπό κρίση αίτηση στρέφεται μόνο εναντίον της εναγομένης 3, αφού είναι η ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση που αυτή καταχώρησε που έδωσε το έναυσμα για την καταχώρηση της παρούσας αιτήσεως. Σημειώνω ότι γνώση για την αίτηση έλαβαν και οι δικηγόροι της ενάγουσας οι οποίοι ζήτησαν χρόνο για ν' αποφασίσουν αν θα καταχωρήσουν ένσταση, δικαίωμα που τους δόθηκε. Εν τέλει η ενάγουσα δεν καταχώρησε ένσταση στην αίτηση και δηλώθηκε από μέρους του συνηγόρου της ότι δεν θα λάβει μέρος στη διαδικασία της παρούσας αιτήσεως. Η ακροαματική διαδικασία Κατά την ακροαματική διαδικασία, ουδείς εκ των ενόρκως δηλούντων αντεξετάστηκε και οι συνήγοροι των δύο πλευρών περιορίστηκαν σε γραπτές αγορεύσεις προς υποστήριξη των θέσεων τους. Όλα όσα οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των δύο μερών ανέφεραν λαμβάνονται υπόψη και αναφορά στις θέσεις που προβλήθηκαν θα γίνει στα πλαίσια αξιολόγησης των εκατέρωθεν θέσεων, κατωτέρω, και στο βαθμό που χρειάζεται. Νομική πτυχή Η Δ.48 Θ.4
(2)των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, προβλέπει τα ακόλουθα: «Το Δικαστήριο, ή Δικαστής, μετά από αίτηση ή προφορικό αίτημα, μπορεί, για καλό λόγο, να επιτρέψει την καταχώρηση συμπληρωματικών ένορκων δηλώσεων. Η ακρόαση αίτησης διεξάγεται στη βάση των γεγονότων που αναφέρονται στην αίτηση ή στις ένορκες δηλώσεις τηρούμενης της δυνατότητας αντεξέτασης που προνοείται από τη Διαταγή 39.» Σημειώνεται σχετικά ότι η αναδιαμόρφωση της Δ.48 Θ.4 στις 23.12.1999 σκοπό είχε να διευκολύνει τη διαδικασία εκδίκασης αιτήσεων, ώστε τα γεγονότα που στηρίζουν αυτές να τίθενται ενώπιον του Δικαστηρίου με ένορκες δηλώσεις[2] και όχι με προφορική μαρτυρία, τηρουμένης της δυνατότητας αντεξέτασης, και είναι στο πλαίσιο εξυπηρέτησης αυτού του σκοπού που έγινε πρόβλεψη για δυνατότητα καταχώρησης συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων, ώστε να δίδεται η δυνατότητα στους διαδίκους να θέτουν ενώπιον του δικαστηρίου κατά τρόπο ολοκληρωμένο τα γεγονότα της υπόθεσης τους, με απώτερο πάντα στόχο την ορθή απονομή της δικαιοσύνης. Είναι φανερό από το λεκτικό της πιο πάνω διάταξης των Θεσμών, αλλά και από τη νομολογία[3] ότι το κατά πόσο θα επιτραπεί σε διάδικο να καταχωρήσει συμπληρωματική ένορκη δήλωση επαφίεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Η μόνη προϋπόθεση που τίθεται είναι όπως ο διάδικος που επιδιώκει την καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης καταδείξει «καλό λόγο», με το βάρος απόδειξης να βαρύνει τον αιτούντα την καταχώρηση της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Η αμφισβήτηση ενός γεγονότος δεν θεμελιώνει, άνευ ετέρου, καλό λόγο για καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Το τι μπορεί να συνιστά «καλό λόγο» σε κάθε περίπτωση, εξαρτάται από τις ιδιαιτερότητες κάθε περίπτωσης και εξετάζεται με αναφορά στα επίδικα θέματα και τη φύση της ενδιάμεσης αίτησης, συναρτάται δε προς το γενικότερο δικαίωμα κάθε διάδικου να θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου όλο το αναγκαίο μαρτυρικό υλικό πριν την ακρόαση της αίτησης. Στην πράξη, οι πρόνοιες του πιο πάνω Θεσμού εφαρμόζονται όταν, μετά την καταχώρηση της ένστασης ο αιτητής αισθάνεται την ανάγκη να απαντήσει, αντικρούσει ή αμφισβητήσει κάποια συγκεκριμένα επί μέρους θέματα που εγείρονται μέσω της ένστασης, οπότε και ζητεί, είτε προφορικά, είτε με γραπτή αίτηση, όπως του επιτραπεί να καταχωρήσει απαντητική-συμπληρωματική ένορκη δήλωση (Αγωγή αρ. 3008/2007, Ε.Δ. Λάρνακας, Έφορος Φόρου Προστιθέμενης Αξίας ν. Free Line Hairdressing & Beauty Salon (Larnaca) Ltd, ημερ. 12.11.2010). Από την απόφαση στην υπόθεση A. Messios & Sons Ltd κ.α. ν. Ανδρέα Λεωνίδα,
(2010)1Α Α.Α.Δ 195, 199, προκύπτει ότι μπορεί να επιτραπεί η καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης όταν μετά την καταχώρηση της ένστασης προκύπτει ανάγκη για προβολή ισχυρισμών και διευκρινίσεων με σκοπό το δικαστήριο να έχει ενώπιον του ολοκληρωμένη και σφαιρική εικόνα των γεγονότων, αλλά όχι όταν πρόκειται για επανάληψη των αρχικών ισχυρισμών του ομνύσαντα ή για ανεπίτρεπτη μαρτυρία. Επίσης στην υπόθεση Βερεγγάρια Παπακόκκινου κ.α. ν. Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ (Αρ. 1),
(2012)1Α Α.Α.Δ 643, 646, επαναλήφθηκε ότι εκεί όπου αυτό που επιδιώκεται είναι η επανάληψη των ισχυρισμών που τέθηκαν στην αρχική ένορκη δήλωση ή η προσθήκη επιχειρηματολογίας, δεν δικαιολογείται η παροχή άδειας για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Σχετική είναι και απόφαση του Σ. Ναθαναήλ Δ. ενόσω διατελούσε Πρόεδρος του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας στην Αγωγή αρ. 8869/05 Matthew Shaw κ.α. ν Depfa Investment Bank Ltd, ημερ. 28.2.07, στην οποία αναφέρονται τα εξής: «Προσεκτική ανάγνωση και εξέταση του νέου θεσμού δείχνει, με αναφορά και στα όσα καταγράφονται στην παρ. 1 του θ.4, ότι στόχος της καταχώρησης συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων είναι η ολοκληρωμένη παρουσίαση της αίτησης ή της ένστασης αντίστοιχα ώστε αυτή να οδηγηθεί σε ακρόαση επί του πλήρους φάσματος της διαφοράς. Για παράδειγμα, θα μπορούσε να αποτελέσει καλό λόγο για καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης αν ο αιτητής εύλογα αισθάνεται μετά από την καταχώριση της ένστασης, ότι πρέπει να προσθέσει στα γεγονότα που υποστηρίζουν την αίτηση του, ώστε να έχει δυνατότητα επιτυχίας. Άλλη περίπτωση είναι όπου το Δικαστήριο επί μονομερούς αιτήσεως, συνήθως για απαγορευτικό διάταγμα, εγείρει ερωτηματικά ως προς ορισμένα προαπαιτούμενα της έκδοσης απαγορευτικού διατάγματος, οπότε και ο αιτητής δυνατόν να ζητήσει από το Δικαστήριο πριν την τελειωτική εξέταση και απόφαση επί της αιτήσεως του, την καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, ώστε να προσθέσει διάφορους ισχυρισμούς και γεγονότα που έχουν σχέση είτε με το επείγον του χρόνου είτε τη γνώση από πλευράς του αιτητή των γεγονότων που οδήγησαν στην διαφορά κ.τ.λ». Αξιολόγηση των εκατέρωθεν θέσεων Κρίνω σκόπιμο να αναφερθώ κατ' αρχάς στους ισχυρισμούς που προβάλλονται στα πλαίσια της αίτησης ημερομηνίας 29.7.2015 (που στο εξής θα αναφέρεται ως «η κυρίως αίτηση»). Η αίτηση έγινε από τους εναγόμενους 1 και 2 - αιτητές, (οι εναγόμενοι 1 εκπροσωπούνται από τη δικηγορική εταιρεία Μάριος Ι. Κυριακίδης Δ.Ε.Π.Ε.) και στρέφεται εναντίον της ενάγουσας (καθ' ης η αίτηση 1) και της εναγομένης 3 (καθ' ης η αίτηση 2). Στα πλαίσια της κυρίως αιτήσεως, το αιτητικό της οποίας παρατέθηκε στα πλαίσια της «εισαγωγής» ανωτέρω, ο ομνύσας προς υποστήριξη αυτής, κ. Χαράλαμπος Θ. Αλεξάνδρου αναφέρει ότι οι εναγόμενοι 1 στην αγωγή αποτελούν ομόρρυθμο συνεταιρισμό εγγεγραμμένο στον Έφορο Εταιρειών με αρ. Σ.11610 (στο εξής «ο Συνεταιρισμός»). Ομόρρυθμοι εταίροι είναι οι εναγόμενες εταιρείες 2 και
  1. Είναι η θέση του ότι ο μόνος διευθυντής του Συνεταιρισμού είναι η εναγομένη
  2. Παραθέτει προς τούτο το έντυπο Ο/Ε 1 που κατατέθηκε στον Έφορο Εταιρειών καθώς και το Πιστοποιητικό του Εφόρου Εταιρειών ημερ. 2.12.
  3. Λέγει επίσης ότι η επίδοση της αγωγής έγινε στον κ. Λοΐζο Ιορδάνους για το Συνεταιρισμό, πλην, όμως, ο κ. Λοΐζος Ιορδάνους δεν είναι ο διευθυντής του Συνεταιρισμού. Κάνει επίσης αναφορά στην ποινική υπόθεση αρ. 41426/11 του Ε.Δ. Λευκωσίας, η οποία ακολούθησε καταγγελίας του κ. Λοΐζου Ιορδάνους για πλαστογραφία του Εντύπου Ο/Ε 1 στην οποία κατηγορούμενοι ήταν η εναγομένη 2, ο κ. Χαράλαμπος Αλεξάνδρου και ο κ. Μάριος Αλεξάνδρου, στα πλαίσια της οποίας οι τρεις κατηγορούμενοι αθωώθηκαν και απαλλάχθηκαν. Λέγει επίσης ότι καταφαίνεται ότι η εναγομένη 2 είναι ο συνέταιρος που διαχειρίζεται το Συνεταιρισμό, τον διευθύνει και τον δεσμεύει δια της σφραγίδας του συνεταιρισμού και με την υπογραφή του κ. Χαράλαμπου Αλεξάνδρου από μόνου του. Συνεπώς, λέγει, η εξουσιοδότηση που δόθηκε προς τη δικηγορική εταιρεία Chrysses Demetriades & Co LLC με τη σφραγίδα του Συνεταιρισμού και την υπογραφή του Λοΐζου Ιορδάνους δεν είναι έγκυρη εξουσιοδότηση. Περαιτέρω, είναι η θέση του ότι η εμφάνιση από το Συνεταιρισμό δεν είναι καλή, αφενός επειδή δεν είναι στο δικονομικά ορθό τύπο, αφετέρου επειδή η εναγομένη 3 με βάση τη σύμβαση σύστασης του συνεταιρισμού δεν έχει δικαίωμα να διορίζει δικηγόρο που να εκπροσωπεί το συνεταιρισμό. Λέγει, τέλος, ότι κατά το χρόνο των επιδόσεων ο Συνεταιρισμός ήταν αδρανής και δεν εκτελούσε κανένα έργο. Ενώ, όπως προαναφέρθηκε, η αίτηση στρεφόταν μόνο εναντίον της ενάγουσας και της εναγομένης 3, ένσταση στην κυρίως αίτηση καταχωρήθηκε και από το Συνεταιρισμό, εκπροσωπουμένου από τη δικηγορική εταιρεία Chrysses Demetriades & Co LLC. Στη μακροσκελή ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση η οποία γίνεται από τον κ. Λοΐζο Ιορδάνους, ο ομνύσας αναφέρει ότι είναι ο διοικητικός σύμβουλος της εναγομένης 3 και δεόντως εξουσιοδοτημένος από το Συνεταιρισμό και την εναγομένη
  4. Αναφέρει επίσης ότι κατά ή περί την 28.3.2011 υπεβλήθη από την ενάγουσα προς το Συνεταιρισμό προσφορά για την προμήθεια προς το Συνεταιρισμό έτοιμου σκυροδέματος, με βάση την οποία έγινε η επίδικη στην αγωγή προφορική συμφωνία μεταξύ τους περί τις αρχές Απριλίου του
  5. Το έτοιμο σκυρόδεμα, λέγει, προορίζετο για την εκτέλεση των εργασιών του Συνεταιρισμού για το έργο του Σ.Α.ΠΑ. το οποίο κατακυρώθηκε στο Συνεταιρισμό. Ο ομνύσας αναφέρεται στα γεγονότα που περιβάλλουν τη σύσταση του Συνεταιρισμού και το διορισμό της εναγομένης 3 ως το συνέταιρο που θα δέσμευε το Συνεταιρισμό. Αναφέρεται στη συμφωνία της 3.3.2008 - «Pre - Bid Joint Venture Agreement» και στους όρους της, στο Memorandum of Understanding, ίδιας ημερομηνίας, στο Πληρεξούσιο Έγγραφο, ίδιας ημερομηνίας, καθώς και στα έγγραφα του διαγωνισμού του Σ.Α.ΠΑ αρ. 7/2007 και σε έγγραφα που υποβλήθηκαν από το Συνεταιρισμό στα πλαίσια αυτού. Αναφέρεται επίσης στην υπογραφή από τον ίδιο εκ μέρους του Συνεταιρισμού της σύμβασης εργολαβίας του έργου (Contract Agreement) με το Σ.Α.ΠΑ. στις 5.12.2008, στην παρουσία του κ. Χ. Αλεξάνδρου. Επιπλέον αναφέρει ότι το έντυπο Ο/Ε 1 υπεγράφη εν λευκώ από τον ίδιο, κατόπιν παράκλησης του κ. Μ. Αλεξάνδρου, κάτι που έπραξε καλή τη πίστη, και στη συνέχεια οι κ.κ. Χ. Αλεξάνδρου και Μάριος Αλεξάνδρου το συμπλήρωσαν με λανθασμένα στοιχεία. Λέγει επίσης ότι το πιο πάνω γεγονός του απεκαλύφθη μόλις τον Ιανουάριο του 2010 και αφού προέκυψαν ήδη διαφορές μεταξύ των συνεταίρων. Η εναγομένη 3 ουδέποτε συμφώνησε, λέγει, όπως ο κ. Χ. Αλεξάνδρου έχει το δικαίωμα διαχείρισης, διεύθυνσης και υπογραφής εκ μέρους της κοινοπραξίας. Λέγει περαιτέρω ότι λόγω της εν λόγω συμπεριφοράς, καταχωρήθηκε η αγωγή αρ. 3579/10 η οποία εγέρθηκε από την εναγομένη 3 και τον ίδιο και στρέφεται εναντίον της εναγομένης 2, του κ. Χαράλαμπου Θ. Αλεξάνδρου και του Συνεταιρισμού. Ο ομνύσας συνεχίζει αναφέροντας ότι, λόγω διαφορών μεταξύ των δύο συνεταίρων, η εναγομένη 2 το Μάιο του 2010 εγκατέλειψε το εργοτάξιο και η εναγομένη 2 και/ή ο κ. Χ. Αλεξάνδρου αρνούνταν να υπογράφουν επιταγές του Συνεταιρισμού για εξόφληση των οφειλών του προς τους υπεργολάβους και τους προμηθευτές του. Η εναγομένη 3 συνέχισε να εκτελεί μόνη της το έργο και τον Οκτώβριο του 2010 το Σ.Α.ΠΑ συμφώνησε με το Συνεταιρισμό και την εναγόμενη 3 όπως οι μελλοντικές πληρωμές γίνονται προς την εναγομένη
  6. Η εναγόμενη 3 βασιζόμενη στην εν λόγω συμφωνία συνέχισε να εκτελεί τις εργασίες του έργου χωρίς τη συμμετοχή της εναγομένης 2 και το Σ.Α.ΠΑ κατέβαλε στην εναγομένη 3 διάφορα ποσά για λογαριασμό του Συνεταιρισμού. Συνεπεία των πιο πάνω γεγονότων η προφορική συμφωνία με την ενάγουσα τον Απρίλιο του 2011 έγινε από τον ίδιο εκ μέρους του Συνεταιρισμού και εν αγνοία της εναγομένης
  7. Αναφέρει επίσης ότι στο διοριστήριο δικηγόρου είναι η δική του υπογραφή ως εκπροσώπου του «Leader» του Συνεταιρισμού, ήτοι της εναγομένης
  8. Συνοψίζοντας τέλος τις θέσεις του, λέγει ότι η εναγομένη 2 κωλύεται να προβάλει τον ισχυρισμό ότι η εναγομένη 3 δεν νομιμοποιείται στην καταχώρηση σημειώματος εμφάνισης για λογαριασμό του Συνεταιρισμού. Ένσταση στην κυρίως αίτηση καταχώρησε και η ενάγουσα. Στην ένορκη δήλωση του κ. Γιώργου Φυλακτού που συνοδεύει την ένσταση, ο ομνύσας ισχυρίζεται ότι η επίδικη στην αγωγή συμφωνία για προμήθεια έτοιμου σκυροδέματος ακολούθησε τηλεφωνικής επικοινωνίας, περί το Μάρτιο του 2011, του ιδίου με τον κ. Ανδρέα Ιορδάνους, υιό του κ. Λοΐζου Ιορδάνους. Όλη η αλληλογραφία, τιμολόγια κτλ ήταν στο όνομα του Συνεταιρισμού και καθ' όλη τη συνεργασία τους με το Συνεταιρισμό βρισκόταν σε επαφή με τους κ.κ. Λοΐζο και Ανδρέα Ιορδάνους. Λέγει περαιτέρω ότι η εναγομένη 3, μέσω του διευθυντή της κ. Λοΐζου Ιορδάνους, παρουσιάστηκε ως εκπρόσωπος και/ή ως πρόσωπο που δέσμευε το Συνεταιρισμό. Καθ' όλη τη συνεργασία της ενάγουσας με το Συνεταιρισμό δεν γνώριζε, ως αναφέρει, για τις διαφωνίες μεταξύ των συνεταίρων. Στα πλαίσια της γραπτής της αγόρευσης, η συνήγορος των αιτητών ισχυρίζεται ότι «εγείρεται ευθύς εξ αρχής θέμα δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου» (σελ. 1) και προβάλλεται η θέση ότι το Δικαστήριο δεν έχει δικαιοδοσία να εκδικάσει την παρούσα αίτηση για άδεια καταχώρησης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης (σελ. 2) επειδή η επίδοση του κλητηρίου εντάλματος δεν είναι καλή και σύμφωνη με τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας, δηλαδή, δεν είναι σύμφωνη με τη Δ.7 Θ.3 και, επιπλέον, επειδή το δικαίωμα διορισμού δικηγόρου ανήκει, κατά τους αιτητές, στο μόνο διευθυντή του συνεταιρισμού, ήτοι στην εναγομένη 2, και, συνεπώς, η εξουσιοδότηση που δόθηκε από την εναγομένη 3 στη δικηγορική εταιρεία Chrysses Demetriades & Co LLC (στο εξής «Chrysses Demetriades») δεν έχει οποιοδήποτε κύρος, όπως χωρίς κύρος είναι και το σημείωμα εμφάνισης που καταχωρήθηκε από την εν λόγω δικηγορική εταιρεία για το Συνεταιρισμό. Αντικείμενο της κυρίως αιτήσεως αποτελεί ακριβώς το νομότυπο της επίδοσης προς το Συνεταιρισμό και το κύρος του καταχωρηθέντος στις 20.7.2015 σημειώματος εμφάνισης, των οποίων ζητείται ο παραμερισμός. Δεδομένου ότι η παρούσα αίτηση υποβάλλεται για σκοπούς συμπλήρωσης της μαρτυρίας που οι ίδιοι οι αιτητές επιθυμούν να προσφέρουν προς υποστήριξη της κυρίως αιτήσεως τους, θεωρώ πως θα ήταν πρόωρο να αποφασιστούν τα θέματα που οι αιτητές εγείρουν, ως δικαιοδοτικά, στα πλαίσια της παρούσας αίτησης. Οι αιτητές επισημαίνουν στη συνέχεια το γεγονός ότι καταχωρήθηκε ένσταση στην υπό κρίση αίτηση όχι μόνο από τους εναγόμενους 3, αλλά και από το Συνεταιρισμό, για να εισηγηθούν ότι η παρούσα αίτηση δεν μπορεί να εκδικαστεί, εκτός αν το Δικαστήριο αποφασίσει κατά πρώτον ποιος δικηγόρος εξουσιοδοτήθηκε νομότυπα από το Συνεταιρισμό (σελ. 4) και ότι για τους σκοπούς της παρούσας αίτησης το σημείωμα εμφάνισης που καταχώρησαν οι δικηγόροι Chrysses Demetriades για το Συνεταιρισμό, θα πρέπει να παραμεριστεί και να αγνοηθεί (σελ. 5). Το να παρουσιάζεται το ίδιο πρόσωπο ως αιτητής και ως καθ' ου η αίτηση είναι βεβαίως δικονομικά, νομολογιακά αλλά και σαν θέμα αρχής λανθασμένο (Υπόθ. Αρ. 2299/13, Igor Zhigachov κ.α. ν. Κυπριακής Δημοκρατίας, απόφαση ημερ. 5.12.2014). Υπό τις περιστάσεις, όμως, της παρούσας υπόθεσης, και επειδή, όπως προαναφέρθηκε, το θέμα του κατά πόσο το σημείωμα εμφάνισης που καταχωρήθηκε από τους δικηγόρους Chrysses Demetriades για το Συνεταιρισμό θα πρέπει να παραμεριστεί ή όχι είναι κάτι που αποτελεί βασικό αντικείμενο της κυρίως αιτήσεως, η μαρτυρία στην οποία δεν έχει ακόμη ολοκληρωθεί, κρίνω ότι το θέμα της εκπροσώπησης του Συνεταιρισμού δεν θα πρέπει να αποφασισθεί στο παρόν στάδιο, αλλά να παραμείνει ανοικτό, προκειμένου να επιλυθεί στα πλαίσια της κυρίως αιτήσεως, και όταν τα δύο μέρη θα έχουν θέσει το σύνολο των ισχυρισμών τους ενώπιον του Δικαστηρίου. Προχωρώ τώρα να εξετάσω το περιεχόμενο της προτιθέμενης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης η οποία επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 1 στην ένορκη δήλωση του κ. Μάριου Αλεξάνδρου που συνοδεύει την υπό κρίση αίτηση, προκειμένου να διαπιστωθεί αν οι αιτητές έχουν καταδείξει καλό λόγο για να τους δοθεί άδεια να την καταχωρήσουν. Ως ανωτέρω, στα πλαίσια ανάλυσης της «νομικής πτυχής», αναφέρθηκε, δεν παρέχεται άδεια για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης κάθε φορά που υπάρχει διάσταση ως προς τα γεγονότα. Έτσι, δεν παρέχεται άδεια εκεί όπου ο αιτητής επιθυμεί λ.χ. να επαναλάβει τους αρχικούς του ισχυρισμούς, να προβεί σε στείρα άρνηση ή απόρριψη των ισχυρισμών του αντιδίκου, να προβάλει νομική επιχειρηματολογία ή εκεί όπου επιχειρείται η εισαγωγή ανεπίτρεπτης μαρτυρίας. Από την άλλη, και δεδομένου ότι η εκδίκαση ενδιάμεσης αίτησης γίνεται, πλέον στη βάση ενόρκων δηλώσεων με δικαίωμα αντεξέτασης, η Δ.48 Θ.4
(2)προέβλεψε για τη δυνατότητα καταχώρησης συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων, με μόνη προϋπόθεση την κατάδειξη καλού προς τούτο λόγου. Η φράση «καλός λόγος» δεν ερμηνεύεται στην ίδια τη Δ.48 Θ.4
(2). Το γεγονός αυτό δεν είναι, κατά τη γνώμη μου, τυχαίο, αφού, λαμβάνοντας υπόψη το σκοπό της Δ.48 Θ.4
(2), η φράση αυτή θα πρέπει να ερμηνεύεται σε συνάρτηση με το γενικότερο δικαίωμα κάθε διάδικου να θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου όλο το αναγκαίο υλικό πριν την ακρόαση της αίτησης. Στα πλαίσια αυτά θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη όλοι οι σχετικοί παράμετροι όπως είναι το είδος της ενδιάμεσης αίτησης, η φύση των θεραπειών που αυτή επιδιώκει, τα ιδιαίτερα περιστατικά της υπόθεσης, η σημασία που έχει η επιπρόσθετη μαρτυρία για την εκδίκαση της αίτησης αλλά και η ανάγκη αντίκρουσης, απάντησης ή αμφισβήτησης θεμάτων τα οποία εγείρονται στην ένσταση ή στη μαρτυρία του αντιδίκου. Στις παραγράφους 1 - 4 του Τεκμηρίου 1 αναφέρεται η ιδιότητα του προσώπου που θα προβεί σε αυτήν, το γεγονός ότι είναι εξουσιοδοτημένο από τους αιτητές να προβεί στη συμπληρωματική ένορκη δήλωση, η πηγή των γνώσεων του καθώς και το γεγονός ότι έχει διαβάσει την καταχωρηθείσα ένσταση στην κυρίως αίτηση και την ένορκη δήλωση που τη συνοδεύει. Οι παράγραφοι αυτές είναι εισαγωγικές και σε περίπτωση που επιτραπεί η καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης θα μπορούν να συμπεριληφθούν. Στις παραγράφους 5 και 6 του Τεκμηρίου 1 αναφέρεται ότι η ένσταση (στην κυρίως αίτηση) γίνεται από τους εναγόμενους 1 και 3 ενώ υπάρχει αμφισβήτηση του κύρους της εξουσιοδότησης και του σημειώματος εμφάνισης των δικηγόρων που την υπογράφουν ως προς τους εναγομένους 1, και ότι ο Συνεταιρισμός και ο διευθυντής του (ήτοι η εναγομένη 2) ουδέποτε εξουσιοδότησε την υποβολή της ένστασης, η οποία είναι ανύπαρκτη. Στην ένορκη δήλωση του κ. Μ. Αλεξάνδρου που συνοδεύει την υπό κρίση αίτηση αναφέρεται ότι απαιτείται μαρτυρία που να αμφισβητεί την εξουσιοδότηση των δικηγόρων που υπέβαλαν ένσταση στην κυρίως αίτηση εκ μέρους του Συνεταιρισμού. Οι καθ' ων η αίτηση, στα πλαίσια της αγόρευσης τους αναφέρουν ότι στις εν λόγω παραγράφους 5 και 6 περιέχεται ουσιαστικά επανάληψη των θέσεων που διατυπώθηκαν στην αρχική ένορκη δήλωση. Σχετικώς παρατηρώ ότι το θέμα της κατ' ισχυρισμό μη νομότυπης εξουσιοδότησης της δικηγορικής εταιρείας Chrysses Demetriades από το Συνεταιρισμό εγείρεται μεν στην αρχική ένορκη δήλωση του κ. Χαράλαμπου Αλεξάνδρου που συνοδεύει την κυρίως αίτηση των αιτητών, πλην όμως, στο στάδιο εκείνο δεν ήταν υπόψη των αιτητών ότι ένσταση θα καταχωρούσε και ο Συνεταιρισμός, και οι αιτητές έχουν, κατά την κρίση μου, δικαίωμα να θέσουν τη θέση τους σε σχέση με το θέμα αυτό. Κρίνω, συνεπώς, ότι έχει καταδειχθεί από τους αιτητές καλός λόγος προκειμένου να επιτραπεί η συμπερίληψη των παραγράφων 5 και 6 του Τεκμηρίου 1 σε συμπληρωματική ένορκη δήλωση. Στην παράγραφο 7 του Τεκμηρίου 1 αναφέρεται ότι η ένσταση υπογράφεται από τους δικηγόρους των «εναγόντων 1 και 3» ενώ δεν υπάρχει «ενάγων 3» συνεπώς η ένσταση είναι ανύπαρκτη. Οι καθ' ων η αίτηση επισημαίνουν σχετικώς ότι είναι ξεκάθαρο ότι η αναφορά σε «ενάγοντες 1 και 3» οφείλεται σε τυπογραφικό λάθος, και ότι η ορθή αναφορά είναι σε «εναγόμενους 1 και 3». Όπως αναφέρεται και στην αγόρευση των αιτητών, το ότι η ένσταση υπογράφεται από δικηγόρους των «εναγόντων 1 και 3» είναι κάτι που φαίνεται από το φάκελο του Δικαστηρίου. Κρίνω, συνεπώς, ότι δεν υπάρχει οποιαδήποτε ανάγκη στο να τεθεί ο ισχυρισμός αυτός μέσω συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, ενώ το κατά πόσο το γεγονός αυτό καθιστά την ένσταση «ανύπαρκτη» είναι θέμα νομικής επιχειρηματολογίας. Στην παράγραφο 8 του Τεκμηρίου 1, ο κ. Μ. Αλεξάνδρου προτίθεται να αναφέρει τους λόγους για τους οποίους, κατά τον ίδιο, ο πρώτος νομικός λόγος ένστασης που εγείρεται από τους καθ' ων η αίτηση στην κυρίως αίτηση είναι αβάσιμος. Αιτιολογώντας δε τη θέση του αυτή ο κ. Αλεξάνδρου αναφέρεται σε γεγονότα και σε έγγραφα που βρίσκονται ήδη ενώπιον του Δικαστηρίου αφού περιλαμβάνονται στην ένορκη δήλωση του κ. Χ. Αλεξάνδρου που συνοδεύει την κυρίως αίτηση των αιτητών. Κρίνω, συνεπώς, ότι ούτε σε αυτή την παράγραφο περιέχονται ισχυρισμοί που μπορεί να τεθούν ενώπιον του Δικαστηρίου μέσω συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, εφόσον οι ισχυρισμοί γεγονότων που αναφέρονται στην παράγραφο 8 του Τεκμηρίου 1 έχουν ήδη τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου. Στην παράγραφο 9 του Τεκμηρίου 1 αναφέρεται ότι η μαρτυρία που προσφέρεται από τους καθ' ων η αίτηση στην κυρίως αίτηση προς τεκμηρίωση του δεύτερου λόγου ένστασης, δεν είναι παραδεκτή σε διαδικασία ενδιάμεσης αίτησης και σε κάθε περίπτωση δεν είναι αληθής για τους λόγους που αναφέρονται στις παραγράφους που ακολουθούν την παράγραφο
  1. Ως ορθώς, κατά την κρίση μου, αναφέρει ο συνήγορος των καθ' ων η αίτηση, το κατά πόσο η προσφερθείσα από τους καθ' ων η αίτηση στην κυρίως αίτηση μαρτυρία είναι «παραδεκτή σε διαδικασία ενδιάμεσης αίτησης» ή όχι είναι θέμα νομικό. Περαιτέρω, στην παράγραφο αυτή δεν περιλαμβάνονται οποιοιδήποτε ισχυρισμοί γεγονότων, αφού οι λόγοι για τους οποίους, κατά τον κ. Αλεξάνδρου, η προσφερθείσα μαρτυρία προς υποστήριξη του δεύτερου λόγου ένστασης δεν είναι αληθής αναφέρονται σε άλλες παραγράφους του Τεκμηρίου
  2. Δεν έχει καταδειχθεί, λοιπόν, καλός λόγος για να επιτραπεί η συμπερίληψη της παραγράφου 9 του Τεκμηρίου 1 σε συμπληρωματική ένορκη δήλωση. Στις παραγράφους 6 και 7 της ένορκης δήλωσης που καταχωρήθηκε προς υποστήριξη της ένστασης στην κυρίως αίτηση, ο κ. Ιορδάνους αναφέρεται στις συνθήκες υπό τις οποίες συνήφθη η επίδικη στην αγωγή προφορική συμφωνία. Με την παράγραφο 10 του Τεκμηρίου 1 ο κ. Μ. Αλεξάνδρου επιθυμεί να θέσει τη δική του θέση σε σχέση με την προφορική συμφωνία, δηλώνοντας παράλληλα την άγνοια των εναγομένων 1 και 2 για τη σύμβαση, και για την έκδοση τιμολογίων και αποδείξεων. Η θέση των καθ' ων η αίτηση είναι ότι στην εν λόγω παράγραφο 10 ο κ. Μ. Αλεξάνδρου επαναλαμβάνει τις θέσεις που τέθηκαν, όχι στα πλαίσια της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την κυρίως αίτηση, αλλά θέσεις που προβάλλονται στην ένορκη δήλωση του κ. Χ. Αλεξάνδρου που καταχωρήθηκε προς υποστήριξη της ένστασης ημερ. 4.9.2015 στην αίτηση της ενάγουσας για προσωρινά διατάγματα. Κρίνω ότι αφ' ης στιγμής οι καθ' ων η αίτηση προέβαλαν προς υποστήριξη της ένστασης τους στην κυρίως αίτηση τις συνθήκες σύναψης της προφορικής συμφωνίας, είναι ορθό να δοθεί στους αιτητές το δικαίωμα να προβάλουν και αυτοί τη δική τους θέση επί του θέματος. Κρίνω, συνεπώς, ότι έχει καταδειχθεί καλός λόγος για να επιτραπεί στους αιτητές να περιλάβουν στα πλαίσια συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης τα όσα αναφέρονται στην παράγραφο 10 του Τεκμηρίου
  3. Η παράγραφος 11 του Τεκμηρίου 1 αφορά στην παράγραφο 8 υποπαράγραφους (i) - (xxii) της ένορκης δήλωσης του κυρίου Ιορδάνους που στηρίζει την ένσταση στην κυρίως αίτηση. Η πρώτη πρόταση είναι εισαγωγική και σε αυτή αναφέρεται το συμπέρασμα στο οποίο κατά τους αιτητές καλείται το Δικαστήριο από τους καθ' ων η αίτηση να καταλήξει, από τα όσα αναφέρουν οι καθ' ων η αίτηση, με τη δεύτερη πρόταση ο κ. Αλεξάνδρου επιθυμεί να αρνηθεί την ερμηνεία που ο κ. Ιορδάνους δίδει στα έγγραφα που επισυνάπτονται ως τεκμήρια στην ένορκη του δήλωση και με την τρίτη πρόταση επιθυμεί να προβάλει τον ισχυρισμό ότι το δημόσιο έγγραφο - έντυπο Ο/Ε 1 και η απόφαση του ποινικού δικαστηρίου είναι η μόνη μαρτυρία που μπορεί να γίνει αποδεκτή από το Δικαστήριο στη διαδικασία της ενδιάμεσης αίτησης. Είναι η κρίση μου ότι τα όσα περιέχονται στις τρεις αυτές προτάσεις δεν αποτελούν ισχυρισμούς που θα πρέπει να προβληθούν στα πλαίσια συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης που, επαναλαμβάνω, σκοπό έχει να θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου κατά τρόπο ολοκληρωμένο τα γεγονότα. Επιχειρηματολογία και εισηγήσεις ως προς την ερμηνεία που θα πρέπει να δοθεί στα έγγραφα που οι δύο πλευρές έθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου, καθώς και ποια από αυτά αποτελούν αποδεκτή μαρτυρία στα πλαίσια της κυρίως αιτήσεως, δεν αποτελούν θέματα των οποίων μπορεί να επιτραπεί η συμπερίληψη στα πλαίσια συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, αλλά θέματα επί των οποίων η συνήγορος των αιτητών μπορεί να επιχειρηματολογήσει κατά την ακρόαση της κυρίως αιτήσεως. Από την άλλη, κρίνω ότι θα πρέπει να επιτραπεί στον κ. Αλεξάνδρου να θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου, μέσω συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης τον ισχυρισμό που προβάλλει στην τελευταία πρόταση της παραγράφου 11 του Τεκμηρίου 1, ότι, δηλαδή, η αγωγή αρ. 3579/2010 στην οποία ο κ. Ιορδάνους έκανε εκτενή αναφορά στην ένορκη του δήλωση προς υποστήριξη της ένστασης της κυρίως αίτησης έχει απορριφθεί από το Δικαστήριο λόγω εγκατάλειψης, όπως το θέτει. Και τούτο, παρά το γεγονός ότι με την ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την ένσταση των καθ' ων η αίτηση στην παρούσα αίτηση γίνεται, πλέον, παραδεκτό το γεγονός ότι η αγωγή αρ. 3579/2010 απορρίφθηκε. Στην παράγραφο 12 του Τεκμηρίου 1 γίνεται κατ' αρχάς αναφορά στα όσα ο κ. Ιορδάνους έθεσε στις παραγράφους 9, 10, 11, 12, 13 και 14 της ένορκης του δήλωσης και στην εικόνα που κατά τους αιτητές οι καθ' ων η αίτηση προσπαθούν να παρουσιάσουν σε σχέση με τους λόγους αποχώρησης της εναγομένης 2 από το έργο. Το περιεχόμενο των παραγράφων 9, 10, 11, 12, 13 και 14 της ένορκης δήλωσης του κ. Ιορδάνους προς υποστήριξη της ένστασης στην κυρίως αίτηση είναι ενώπιον του Δικαστηρίου, και δεν χρειάζεται, κατά την κρίση μου, να συμπεριληφθεί στα πλαίσια συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης το περιεχόμενο της πρώτης πρότασης της παραγράφου 12 του Τεκμηρίου
  4. Στη δεύτερη και στην τρίτη πρόταση της παραγράφου 12 προβάλλεται η θέση ότι οι ισχυρισμοί του κ. Ιορδάνους στις εν λόγω παραγράφους είναι ψευδείς, επειδή πρόκειται για το πλέον επαίσχυντο σκάνδαλο δόλιας αύξησης δαπανών κατόπιν συνωμοσίας μεταξύ της εναγομένης 3 και του ομνύσαντα για τους καθ' ων η αίτηση και στελεχών του Επιβλέποντος Μηχανικού και του Σ.Α.ΠΑ, το δε σκάνδαλο συνίσταται σε δωροδοκίες, έκδοση ψευδών πιστοποιητικών εκτελεσθείσας εργασίας και άλλων δολίων ενεργειών. Έχοντας κατά νου τη φύση της κυρίως αίτησης καθώς και τις θεραπείες που επιδιώκονται με αυτή, θεωρώ ότι η μαρτυρία που επιθυμεί ο κος Αλεξάνδρου να προσκομίσει, μέσω συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, δεν έχει επαρκή σχετικότητα με τα επίδικα θέματα στην κυρίως αίτηση. Αντίθετα, θεωρώ ότι εάν η επιδιωκόμενη μαρτυρία επιτραπεί, ελλοχεύει πραγματικός κίνδυνος παρεκτροπής της παρούσας διαδικασίας από τα ορθά της πλαίσια, και επέκταση της συζήτησης σε θέματα ευαίσθητα (ισχυριζόμενη διάπραξη ποινικών αδικημάτων) που αγγίζουν όχι μόνο πρόσωπα που βρίσκονται ενώπιον του Δικαστηρίου στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας, αλλά και τρίτα πρόσωπα, που δεν λαμβάνουν μέρος σε αυτή. Στην τέταρτη πρόταση της παραγράφου 12 ο κος Αλεξάνδρου επιθυμεί να αναφερθεί στους πραγματικούς, κατά τον ίδιο, λόγους «εκδίωξης» της εταιρείας του από το Συνεταιρισμό. Θεωρώ ότι εφόσον ο κ. Ιορδάνους, στα πλαίσια της ένορκης του δήλωσης προς υποστήριξη της ένστασης των καθ' ων η αίτηση στην κυρίως αίτηση προέβαλε ισχυρισμούς που σχετίζονται με την αποχώρηση της εναγομένης 2 από το έργο, θα πρέπει να δώσω δικαίωμα στους αιτητές να θέσουν ενώπιον του Δικαστηρίου τη δική τους θέση ως προς τους λόγους που η εναγομένη 2 έπαυσε να συμμετέχει στην εκτέλεση του έργου, νοουμένου ότι η εν λόγω πρόταση θα αναδιαμορφωθεί, ούτως ώστε να αποφευχθούν οι αναφορές σε «σκάνδαλο» και σε «κατάχρηση δημόσιου χρήματος», για τους λόγους που ανέφερα προηγουμένως. Στην παράγραφο 16 της ένορκης δήλωσης του κ. Ιορδάνους που συνοδεύει την ένσταση των καθ' ων η αίτηση στην κυρίως αίτηση, κάτω από τον τίτλο «Παράγραφος 14», ο κ. Ιορδάνους ισχυρίζεται ότι «Leading Partner» του Συνεταιρισμού είναι η εναγομένη 3 και ότι στο διοριστήριο δικηγόρου φαίνεται η δική του υπογραφή, ως εκπροσώπου της εναγομένης 3 που είναι ο «Leader» της κοινοπραξίας. Στην παράγραφο 13 του Τεκμηρίου 1, ο κ. Αλεξάνδρου επιθυμεί να αντικρούσει τον ισχυρισμό αυτό, με αναφορά στα όσα η ιδιότητα του «Leader» περιορίζεται, κατά τους αιτητές, και τους λόγους για τους οποίους αυτή δεν περιλαμβάνει την εξουσία για διορισμό δικηγόρου. Κρίνω ότι οι αιτητές έχουν καταδείξει καλό λόγο για να τους επιτραπεί η περίληψη αυτών των ισχυρισμών στα πλαίσια συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, αφού με αυτήν σκοπείται η προβολή ισχυρισμών και διευκρινίσεων προς αντίκρουση του ισχυρισμού των καθ' ων η αίτηση ότι επειδή η εναγομένη 3 είχε καθοριστεί ως ο «Leader» του Συνεταιρισμού, είχε και δικαίωμα να διορίσει δικηγόρο. Στην πρώτη παράγραφο της παραγράφου 14 του Τεκμηρίου 1 ο κ. Αλεξάνδρου επιθυμεί να συνοψίσει τους ισχυρισμούς του κ. Ιορδάνους που προβάλλονται στην παράγραφο 17 της ένορκης του δήλωσης προς υποστήριξη της ένστασης στην κυρίως αίτηση. Κρίνω ότι δεν έχει καταδειχθεί καλός λόγος για να επιτραπεί η συμπερίληψη της πρώτης αυτής παραγράφου της παραγράφου 14 σε συμπληρωματική ένορκη δήλωση, καθότι το Δικαστήριο έχει ενώπιον του το περιεχόμενο της ενόρκου δηλώσεως του κ. Ιορδάνους. Όμως, στη δεύτερη παράγραφο της παραγράφου 14 περιλαμβάνονται ισχυρισμοί οι οποίοι, κατά την κρίση μου, δύνανται να συμπεριληφθούν στα πλαίσια συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, εφόσον πρόκειται για ισχυρισμούς γεγονότων προς απάντηση των όσων ο κ. Ιορδάνους αναφέρει περί κωλύματος της εναγομένης 2 να προβάλλει τον ισχυρισμό ότι η εναγομένη 3 δε νομιμοποιείται στην καταχώρηση Σημειώματος Εμφάνισης για το Συνεταιρισμό. Νοείται ότι, το γεγονός ότι στη εν λόγω παράγραφο 14 γίνεται αναφορά στην παράγραφο 12 του Τεκμηρίου 1 δεν σημαίνει ότι μπορεί να περιληφθούν τα μέρη της παραγράφου 12 που πιο πάνω κρίθηκε ότι δεν μπορεί ν' αποτελέσουν μέρος της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης που θα καταχωρηθεί. Στην παράγραφο 15 του Τεκμηρίου 1 ο κ. Αλεξάνδρου επιθυμεί να δηλώσει καταληκτικά ότι τα γεγονότα που περιλαμβάνονται στη συμπληρωματική ένορκη δήλωση είναι σχετικά με τα επίδικα θέματα, ότι δεν περιλαμβάνονται στην αρχική ένορκη δήλωση που καταχωρήθηκε προς υποστήριξη της αίτησης, και ότι πιστεύει ότι τώρα το Δικαστήριο έχει όλες τις πληροφορίες που αφορούν το κύρος του Σημειώματος Εμφάνισης ημερ. 20.7.2015 σε σχέση με τους εναγόμενους
  5. Στην παράγραφο αυτή δεν περιλαμβάνονται οποιοιδήποτε ισχυρισμοί ως προς την ύπαρξη οποιουδήποτε γεγονότος, που να προβάλλεται προς απάντηση ή και αντίκρουση ισχυρισμού που προβάλλεται στην ένορκη δήλωση του κ. Ιορδάνους προς υποστήριξη της ένστασης στην κυρίως αίτηση. Συνεπώς, δεν έχει καταδειχθεί καλός λόγος για να επιτραπεί η συμπερίληψη της σε συμπληρωματική ένορκη δήλωση. Κατάληξη Κατ' ακολουθία όλων των ανωτέρω, η αίτηση εγκρίνεται και εκδίδεται διάταγμα με το οποίο δίδεται άδεια στους αιτητές να καταχωρήσουν συμπληρωματική ένορκη δήλωση για να προβάλουν τους ισχυρισμούς που περιέχονται στις παραγράφους 1 - 6, 10, 11 (τελευταία πρόταση), 12 (τελευταία πρόταση, αναδιαμορφωμένη ως καθορίζεται ανωτέρω), 13 και 14 (δεύτερη παράγραφος) του Τεκμηρίου 1 στην ένορκη δήλωση του κ. Μ. Αλεξάνδρου που συνοδεύει την αίτηση. Η συμπληρωματική ένορκη δήλωση να καταχωρηθεί και αντίγραφο αυτής να δοθεί στους συνηγόρους των καθ' ων η αίτηση και της ενάγουσας, εντός 15 ημερών από σήμερα. Όσον αφορά τα έξοδα της αίτησης, αυτά να ακολουθήσουν το αποτέλεσμα της αίτησης ημερ. 29.7.
  6. (Υπ.) .............. Μ. Θεοκλήτου, Προσ. Ε.Δ ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ [1] Βλ. ένορκη δήλωση του κ. Λοΐζου Ιορδάνους ημερ. 13.11.2015, σελ. 12 (παρ. (ii)) και 17 (παρ. (ii)). [2] Iacovou Brothers (Constructions) Ltd v. Fashionwise Ltd
(2000)1(Β) Α.Α.Δ 1377. [3] Αναφορικά με την Αίτηση του Φιλόκυπρου Ματθαίου κ.α.
(2008)1 (Α) Α.Α.Δ. 510, 514. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.