← Κύπρος

Ευρυδίκης Βασιλείου ν. Εκατερίνα Γκαφτόν κ.α., Αρ. Αγωγής: 333/09, 15/3/2016

Ευρυδίκης Βασιλείου ν. Εκατερίνα Γκαφτόν κ.α., Αρ. Αγωγής: 333/09, 15/3/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2016:A174 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χρ. Ρασπόπουλος, Ε. Δ. Αρ. Αγωγής: 333/09 Μεταξύ: Ευρυδίκης Βασιλείου Ενάγουσας και

  1. Εκατερίνα Γκαφτόν
  2. Κυριάκος Πάντζιαρος Εναγομένων Και ως ετροποποιήθη: Μεταξύ: Ευρυδίκης Βασιλείου Ενάγουσας και
  3. Εκατερίνα Γκαφτόν
  4. Κυριάκος Παντζιαράς Εναγομένων Ημερομηνία: 15 Μαρτίου 2016 Εμφανίσεις: Για την Ενάγουσα: κ.κ. Α. Κωνσταντινίδου και Σ. Βασιλακκάς για Ε. Φλουρέντζου & Σια Δ.Ε.Π.Ε. Για τους Εναγομένους 1 και 2: κ. Ανδρέας Μ. Κλεάνθους Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την παρούσα αγωγή η Ενάγουσα αξιώνει το ποσό των €2392,04 ως αποζημιώσεις για απώλεια ενοικίων για την περίοδο μεταξύ 30.5.2007 μέχρι 31.10.
  5. Από τα δικόγραφα προκύπτουν ως παραδεκτά γεγονότα ότι η Ενάγουσα ως η ιδιοκτήτρια του Διαμερίσματος 3 στην οδό Ηλία Παπακυριάκου 43, Έγκωμη, ενοικίασε τούτο δυνάμει γραπτής συμφωνίας ημερομηνίας 6.2.2006 στην Εναγομένη
  6. Με βάση την εν λόγω συμφωνία το ενοίκιο θα ανερχόταν στις Λ.Κ. 280 ήτοι το αντίστοιχο σε €478,41 μηνιαίως πληρωτέο την 1η ημέρα εκάστου μηνός. Η Ενοικίαση θα ήτο για 2 χρόνια αρχομένης την 6.2.2006 και λήγουσας την 6.2.
  7. Την συμφωνία εγγυάτο ο Εναγόμενος
  8. Με βάση την Έκθεση Απαίτησης, η Ενάγουσα ισχυρίζεται περαιτέρω ότι η Εναγόμενη εγκατέλειψε αναίτια και χωρίς καμιά προειδοποίηση το διαμέρισμα κατά ή περί την 30.5.2007, ήτοι 7 περίπου μήνες πριν την ολοκλήρωση της χρονικής διάρκειας της συμφωνίας. Σαν αποτέλεσμα και παρά τις προσπάθειες της Ενάγουσας για εξεύρεση ενοικιαστή, το διαμέρισμα παρέμεινε χωρίς ενοικιαστή για περίοδο περίπου 5 μηνών ήτοι μέχρι 31.10.
  9. Με την αγωγή ζητούνται τα απολεσθέντα ενοίκια για 5 μήνες, προς Λ.Κ. 280 για κάθε μήνα άρα συνολικά Λ.Κ.1400 το αντίστοιχο σε €2392,
  10. Με την Υπεράσπιση τους οι Εναγόμενοι ισχυρίζονται ότι είχε συμφωνηθεί ότι το διαμέρισμα θα ήταν επιπλωμένο αλλά όταν η Εναγομένη 1 παρέλαβε την κατοχή του διαπίστωσε ότι όλα τα έπιπλα και οικιακές συσκευές ήταν κατεστραμμένα και σε μη χρησιμοποιήσιμη κατάσταση με συνέπεια να αναγκασθεί να αγοράσει καινούρια. Περαιτέρω είχε συμφωνηθεί ότι η Ενάγουσα θα εξασφάλιζε χώρο στάθμευσης αλλά η Ενάγουσα μετέτρεψε το ισόγειο σε αποθηκευτικό χώρο και ως εκ τούτου αδυνατούσε να παρέχει χώρο στάθμευσης. Τέλος οι Εναγόμενοι ισχυρίζονται ότι η Ενάγουσα προέβη σε αλλαγή χρήσης της οικογενειακής ταβέρνας στο ισόγειο της οικοδομής που βρίσκεται το διαμέρισμα, σε μπυραρία με συνέπεια να προκαλείται οχληρία. Σύμφωνα με την Υπεράσπιση, η Εναγόμενη 1 ενημέρωσε την Ενάγουσα για την αθέτηση των υποσχέσεων της και την πληροφόρησε ότι μόλις βρει άλλο διαμέρισμα θα φύγει. Ισχυρίζονται ότι συμφώνησαν προφορικά την διακοπή του ενοικιαστηρίου εγγράφου και κατόπιν τούτου η Ενάγουσα παρέλαβε τα κλειδιά του διαμερίσματος με σκοπό να το ενοικιάσει σε άλλο πρόσωπο. Με την παράδοση των κλειδιών η Ενάγουσα παρέλαβε την κατοχή του διαμερίσματος και κατά συνέπεια τερματίστηκε το ενοικιαστήριο έγγραφο ημερομηνίας 6.2.
  11. Συνεπεία της ισχυριζόμενης συμφωνίας τερματισμού και/ή της παράδοσης των κλειδιών, οι Εναγόμενοι ισχυρίζονται ότι η Ενάγουσα δεν υπέστη οποιαδήποτε ζημιά και συνεπώς ούτε ο Εναγόμενος 2 φέρει οποιαδήποτε νομική ευθύνη. Επίσης ο Εναγόμενος 2 ισχυρίζεται ότι η συμφωνία παράδοσης των κλειδιών του διαμερίσματος αποτελεί νέα συμφωνία η οποία τον απαλλάσσει της ευθύνης εγγυήσεως του. Εν όψει αυτών οι Εναγόμενοι ζητούν απόρριψη της αγωγής. ΜΑΡΤΥΡΙΑ Προτού χρησιμοποιηθεί η μαρτυρία που έχει προσφερθεί στο Δικαστήριο αυτή πρέπει να αξιολογηθεί ώστε να μπορέσει το Δικαστήριο να προβεί σε διαπιστώσεις πάνω σε όλα τα αμφισβητούμενα γεγονότα. (βλ. Κώστας Ιωάννου ν. Όλγας Παλάζη

(2004)1 Α.Α.Δ. 576.) Μαρτυρία η οποία κρίνεται αναξιόπιστη δεν μπορεί να αποτελέσει αποδεικτικό υλικό ενώπιον του Δικαστηρίου. (βλ. Αθανασίου και Άλλος ν. Αντώνη Κουνούνη
(1997)1(Β) Α.Α.Δ. 614). Η αποτίμηση της μαρτυρίας του κάθε μάρτυρα δεν πρέπει να συγχέεται με το βάρος απόδειξης που φέρει ο κάθε διάδικος. (Barry Wynne v. David Costakis Mavronicola κ.α.
(2009)1(β) Α.Α.Δ. 1138, KEO Plc v. Χριστάκης Χριστοφή, Πολιτική Έφεση αρ. 138/2010 ημερομηνίας 22/5/2015). Είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω τους μάρτυρες να δίνουν δια ζώσης τη μαρτυρία τους στο εδώλιο του μάρτυρα και να αξιολογήσω την συνολική εμφάνιση και συμπεριφορά τους. Αποτίμησα τη συνολική τους παρουσία στη βάση των εγγενών χαρακτηριστικών της μαρτυρίας τους όπως η πηγή της γνώσης τους, η ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος, τυχόν προκατάληψη, ανιδιοτέλεια και η αληθοφάνεια (βλ. Phipson on Evidence, 14th edition, σελίδα 251). Περαιτέρω η αξιολόγηση της μαρτυρίας των μαρτύρων που κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου δεν περιορίστηκε σε απόλυτη αποτίμηση της αξιοπιστίας του καθενός ξεχωριστά αλλά συσχετίστηκε, αντιπαραβλήθηκε και διερευνήθηκε μέσα από την αντικειμενική υπόσταση των εκατέρωθεν θέσεων (βλ. Στυλιανίδης ν. Χατζηπιέρας
(1992)1 Α.Α.Δ. 1056). Το Δικαστήριο έχει την ευχέρεια είτε να αποδεχθεί στο σύνολο της την μαρτυρία ενός μάρτυρα ο οποίος κρίθηκε αξιόπιστος είτε να επιλέξει το μέρος της μαρτυρίας του το οποίο κρίνει ότι εκφράζει την αλήθεια και ταυτόχρονα να απορρίψει άλλο μέρος το οποίο θεωρεί ως λανθασμένο είτε λόγω ανεπίγνωστα ανεπαρκούς παρατήρησης, είτε λόγω αδυναμίας μνήμης Shahin Mohamed v. Δημοκρατίας
(2010)2 Α.Α.Δ. 266, 268. Κατά την αξιολόγηση της αξιοπιστίας του κάθε μάρτυρα έλαβα επίσης υπόψη μου ότι με βάση τη νομολογία είναι ανάγκη μια μαρτυρία να τίθεται στη βάσανο της αξιολόγησης από απόψεως περιεχομένου και να μην γίνεται αποδεκτή ή να απορρίπτεται με μόνο την εξωτερική εντύπωση που προκαλεί ο μάρτυρας στο Δικαστήριο. (βλ. Γεώργιος & Σπύρος Τσαππή Λτδ v. Πολυβίου
(2009)1 Α.Α.Δ. 339). Για την πλευρά του Ενάγοντα κατέθεσε η ίδια η Ενάγουσα. Για την πλευρά του Εναγόμενου κατέθεσαν οι Εναγόμενοι. Μ.Ε.1 Ευρυδίκη Βασιλείου Η Ευρυδίκη Βασιλείου κατέθεσε ότι είναι η Ενάγουσα και διαμένει στο διαμέρισμα αρ. 1 επί της οδού Η. Παπακυριακού 43, διαμ. 7, Americana Court, Έγκωμη. Είναι η ιδιοκτήτρια του διαμερίσματος υπ' αριθμό 3 επί της ίδιας οδού (στο εξής «το διαμέρισμα»). Ήταν επίσης και διαχειρίστρια της κοινόκτητης οικοδομής και εισέπραττε τα κοινόχρηστα από τους ενοικιαστές. Στις 6.2.2006 συμφώνησε με την Εναγομένη 1 όπως της ενοικιάσει το διαμέρισμα το οποίο θα χρησιμοποιούσε η τελευταία ως χώρο διαμονής για την ίδια και τα δύο παιδιά της. Η ενοικίαση ήταν για 2 χρόνια από 6.2.2006 μέχρι 6.2.2008 και το μηνιαίο ενοίκιο ήταν ΛΚ. 280 που αντιστοιχεί σε €478.
  1. Το ενοικιαστήριο έγγραφο κατατέθηκε στο Δικαστήριο ως Τεκμήριο
  2. Σε αυτό συνυπογράφει ως εγγυητής του ενοικιαστή ο Εναγόμενος
  3. Κατά την περίοδο 6.2.2006 μέχρι 6.3.2007 η Εναγομένη 1 πλήρωνε ανελλιπώς το συμφωνηθέν μηνιαίο ενοίκιο μαζί με τα κοινόχρηστα τα οποία είχαν συμφωνηθεί σε Λ.Κ.
  4. Πλήρωνε δηλαδή συνολικά, το ποσό των Λ.Κ.300,00 Από την 6.4.2007 τα κοινόχρηστα αυξήθηκαν σε ΛΚ. 25 και η Εναγομένη 1 συνέχισε να πληρώνει το νέο συνολικό ποσό των ΛΚ. 305.- ανελλιπώς μέχρι και τον Μάιο του 2007 χωρίς ποτέ να παραπονεθεί για οποιαδήποτε οχληρία. Επίσης κατά τους μήνες μεταξύ Μαρτίου και Μαΐου 2007 οι Εναγόμενοι συζούσαν στο διαμέρισμα. Η Ενάγουσα κατέθεσε στο Δικαστήριο ως Τεκμήριο 2, δέσμη 15 αποδείξεων στις οποίες φαίνονται διάφορες πληρωμές από την Εναγόμενη 1 μέχρι και τον Μάιο του
  5. Ήταν επίσης ισχυρισμός της ότι, αν και η συμφωνία περιοριζόταν στην ενοικίαση μόνο του διαμερίσματος, εντούτοις στο διαμέρισμα υπήρχαν έπιπλα που ανήκαν σε προηγούμενους ενοικιαστές τα οποία οι Εναγόμενοι επιθεώρησαν και βρήκαν της αρεσκείας τους και ζήτησαν να παραμείνουν εντός του διαμερίσματος. Σε σχέση με τον τρόπο πληρωμής του Ενοικίου η Ενάγουσα ανέφερε ότι συνήθως η ίδια η Εναγομένη 1 αναζητούσε την Ενάγουσα για να πληρώσει το ενοίκιο. Εντούτοις τον Ιούνιο του 2007 δεν έγινε τούτο, με αποτέλεσμα η Ενάγουσα να αναζητήσει την Εναγομένη 1 ώστε να εισπράξει το ενοίκιο του μηνός Ιουνίου. Προς τούτο ανέβηκε στον 2ο όροφο που ήταν το ενοικιαζόμενο διαμέρισμα, χωρίς όμως να έχει απάντηση από κανένα. Μετά πάροδο 2-3 ημερών ξαναπήγε αλλά και πάλιν δεν έλαβε απάντηση. Προσπάθησε τότε να επικοινωνήσει τηλεφωνικώς με την Εναγομένη 1 χωρίς όμως αποτέλεσμα. Καθώς, η Εναγομένη συνέχισε και τις επόμενες μέρες να μην ανταποκρίνεται, τότε η Ενάγουσα χρησιμοποίησε το δικό της κλειδί για να μπει στο διαμέρισμα. Όταν τελικώς μπήκε στο διαμέρισμα διαπίστωσε ότι τα προσωπικά πράγματα τόσο της ιδίας όσο και του εγγυητή της απουσίαζαν. Τότε ήταν που διαπίστωσε ότι οι εναγόμενοι είχαν εγκαταλείψει το υποστατικό αναίτια και χωρίς καμία προειδοποίηση. Η επόμενη αντίδραση της ήταν να καθαρίσει το διαμέρισμα και να το διαφημίσει ξανά για σκοπούς ενοικίασης. Το έβαλε για ενοικίαση σε κτηματομεσιτικά γραφεία αλλά και σε αγγελίες εφημερίδων. Παρ' όλες τις προσπάθειες για άμεση ενοικίαση του διαμερίσματος, το διαμέρισμα παρέμεινε κενό μέχρι και την 31.10.
  6. Κατά ή περί την 1.11.2007 το διαμέρισμα ενοικιάστηκε ξανά για το ποσό των ΛΚ. 305.- μηνιαίως ως ήταν το ποσό δηλαδή που κατέβαλλε η Εναγομένη
  7. Προσπάθησε επανειλημμένως να εντοπίσει την Εναγομένη 1 χωρίς όμως αποτέλεσμα. Τότε οι δικηγόροι της κατόπιν δικών της εντολών έστειλαν επιστολή προς τον εγγυητή της κ. Κυριάκο Παντζιαρά και απαιτούσαν πληρωμή του ποσού των ΛΚ. 1.400.- (€2,392.00.-). Η εν λόγω επιστολή κατατέθηκε στο Δικαστήριο ως Τεκμήριο
  8. Αντεξεταζόμενη, η Ενάγουσα ανέφερε ότι δεν θυμάται ακριβώς πως ήταν η αγγελία που είχε βάλει στην εφημερίδα το 2006 για την ενοικίαση του επίδικου διαμερίσματος καθότι διαθέτει και άλλα διαμερίσματα προς ενοικίαση. Εν πάση περιπτώσει, επέμεινε ότι η αγγελία δεν έγραφε οτιδήποτε για έπιπλα καθότι επρόκειτο για μη επιπλωμένο διαμέρισμα και επανέλαβε ότι όσα έπιπλα υπήρχαν στο διαμέρισμα ήταν από προηγούμενους ενοικιαστές. Αρνήθηκε επίσης ότι είχε πει στους Εναγόμενους ότι θα παραχωρήσει χώρο στάθμευσης καθότι υπάρχουν μόνο 2 χώροι στάθμευσης που χρησιμοποιούν η ίδια η Ενάγουσα και η κόρη της. Ο υπόλοιπος χώρος του ισογείου είναι η ταβέρνα. Δεν θυμάται αν το συμβόλαιο υπογράφηκε την ίδια ημέρα που οι Εναγόμενοι είδαν για πρώτη φορά το διαμέρισμα ή αν ήρθαν και την επόμενη μέρα. Πάντως πριν την υπογραφή του συμβολαίου συζήτησαν όλα τα σχετικά με την ενοικίαση ήτοι το ενοίκιο £280 πλέον κοινόχρηστα και ότι θα πληρωνόταν και ένας μήνας για deposit ενοικίου. Παραδέχτηκε ότι στο Τεκμήριο 1, δεν αναγράφεται η συμβατική υποχρέωση να καταβάλλονται κοινόχρηστα και για καταβολή ενός ενοικίου ως εγγύηση. Αρνήθηκε όμως να συσχετίσει τις πιο πάνω παραλείψεις με την παράλειψη αναφοράς ότι το διαμέρισμα θα ήταν επιπλωμένο και με χώρο στάθμευσης και επέμεινε στην θέση ότι αυτά τα δύο δεν συμφωνήθηκαν ποτέ. Ερωτούμενη κατά πόσον η Εναγόμενη είχε διαμαρτυρηθεί για την κατάσταση που βρίσκονταν τα έπιπλα απάντησε ότι το μόνο που η Εναγόμενη ζήτησε ήταν βοήθεια στο να αγοράσει κρεβατάκια για τα παιδιά της κάτι το οποίο η Ενάγουσα έπραξε. Δεν γνωρίζει αν η Εναγομένη αγόρασε άλλα έπιπλα. Γνώριζε όμως ότι μόλις είχε χωρίσει τον σύζυγό της και δεν είχε λεφτά να αγοράσει τα παιδικά κρεβάτια. Σε σχέση με τον θόρυβο από την ταβέρνα ανέφερε ότι το 2006 υπήρχε δυνατή μουσική μέχρι η ώρα 1-2 το πρωί. Κατόπιν προτροπών της Ενάγουσας ο ενοικιαστής της ταβέρνας συμμορφώθηκε και χαμήλωσε την μουσική. Όπως ανέφερε έχει και η ίδια παιδιά και θα ήταν η πρώτη που θα ενοχλείτο γιατί έμενε ακριβώς από πάνω Η Ενάγουσα αρνήθηκε ότι η Εναγομένη 1 της είπε ότι θα φύγει από το διαμέρισμα γιατί δεν αντέχει τον θόρυβο. Ανέφερε επίσης ότι με την Εναγομένη αρ. 1 είχε πάντοτε καλές, μέχρι και φιλικές σχέσεις και δεν είχε κανένα παράπονο. Γνώριζε ότι εργαζόταν στο Απολλώνιο μέχρι και τον Μάιο του
  9. Τον Εναγόμενο 2 τον γνώρισε από την πρώτη μέρα της ενοικίασης και δεν είχε πρόβλημα που θα έμενε και αυτός στο διαμέρισμα. Γνώριζε μόνο ότι είναι γιατρός αλλά όχι που εργαζόταν. Μετά την διακοπή του συμβολαίου έψαξε την Εναγομένη 1 στον χώρο εργασίας της αλλά δεν την βρήκε. Βρήκε μόνο τον Εναγόμενο 2 αλλά δεν ανέφερε κατά πόσον συνομίλησε μαζί του. Σε σχέση με την παραλαβή κατοχής του διαμερίσματος ανέφερε ότι μπήκε στο διαμέρισμα με δικό της κλειδί και όταν της υποδείχθηκε ότι είχαν αλλαχτεί οι κλειδαριές απάντησε ότι έχει master key. Αρνήθηκε ότι τον Ιούνιο του 2007, η Εναγόμενη 1 της είπε ότι θα πάει για διακοπές και της άφησε το κλειδί για να δείχνει το διαμέρισμα σε οποιονδήποτε θέλει να το ενοικιάσει. Ερωτούμενη γιατί άνοιξε το διαμέρισμα χωρίς την συγκατάθεση της Εναγομένης 1 και χωρίς να καλέσει αστυνομία απάντησε ότι της είχε συμβεί και στο παρελθόν να αποχωρήσει κάποιος ενοικιαστής και να μπει στο διαμέρισμα χωρίς να ειδοποιήσει κάποιον. Δεν έκρινε ότι έπρεπε να καλέσει την αστυνομία. Απέστειλε το Τεκμήριο 3 (επιστολή δικηγόρου ημερομηνίας 7.11.2008 προς τον Εναγόμενο 2) μετά που η Εναγομένη 1 δεν απαντούσε στα τηλεφωνήματα. Είχε πάει προηγουμένως στο Απολλώνιο για να την βρει χωρίς όμως αποτέλεσμα. Το 2009 την συνάντησε μια φορά στο Απολλώνιο όταν είχε πάει για ένα προσωπικό θέμα υγείας και δεν της ανάφερε οτιδήποτε αφού ήδη «μπήκαν δικηγόροι στη μέση». Της ζητήθηκε να παρουσιάσει ενοικιαστήριο έγγραφο ή άλλη απόδειξη ότι πράγματι ενοικίασε το διαμέρισμα τον Οκτώβριο του 2007 αλλά δεν είχε μαζί της. Ούτε είχε μαζί της την αγγελία που δημοσίευσε τον Ιούλιο 2007 για το επίδικο διαμέρισμα. Σημειώνω ότι δεν της υποβλήθηκε η θέση ότι δεν κατέβαλε λογικές προσπάθειες να διαφημίσει το διαμέρισμα για σκοπούς ενοικίασης. Ειδικότερα δεν της υπεβλήθη η θέση ότι δεν «έβαλε» το διαμέρισμα για ενοικίαση σε κτηματομεσιτικά γραφεία ή σε αγγελίες εφημερίδων. Ούτε της υποβλήθηκε η θέση ότι το διαμέρισμα δεν παρέμεινε κενό μέχρι και την 31.10.
  10. Σύμφωνα με τη νομολογία εκεί που ένας μάρτυρας δεν αντεξετάζεται σε ουσιώδες μέρος της μαρτυρίας του παρέχει στο δικαστήριο διακριτική ευχέρεια να θεωρήσει την παράλειψη αυτή ως αποδοχή των ισχυρισμών του στο σημείο που δεν αντεξετάστηκε. (βλ. A.C.T. Textiles v. Zodhiatis
(1986)1 C.L.R. 89 και Adidas v. Jonitexo Ltd
(1987)1 C.L.R. 383). Τέλος η Ενάγουσα, σε σχέση με την μετακόμιση ανέφερε ότι αν και έμενε στον 1ο όροφο και η Εναγομένη στον 2ο από πάνω της, δεν υπέπεσε στην αντίληψή της η μετακόμιση. Η Μ.Ε. 1 μου άφησε θετική εντύπωση ως μάρτυρας. Απαντούσε με αυθορμητισμό και σαφήνεια στις ερωτήσεις που της υποβάλλονταν διαγράφοντας την εξέλιξη των γεγονότων. Ήταν επίσης σταθερή στις θέσεις της ενώ η αξιοπιστία της δεν κλονίστηκε κατά τη διάρκεια της αντεξέτασης της. Σε κανένα σημείο δεν διαφάνηκε ότι προσπαθούσε να αποκρύψει ή παραποιήσει τα γεγονότα. Είναι γεγονός ότι ορισμένες πτυχές της μαρτυρίας της δεν καλύπτονται από δικογραφημένους ισχυρισμούς. Ειδικότερα δεν υπάρχει δικογραφημένος ισχυρισμός ότι είχε συμφωνηθεί η καταβολή κοινοχρήστων προς Λ.Κ. 20 ούτε ότι είχε συμφωνηθεί η καταβολή ενός ενοικίου ως εγγύησης (deposit). Τούτο το γεγονός όμως δεν είναι αρκετό να κλονίσει την αξιοπιστία της Ενάγουσας. Κατ' αρχήν δεν πρόκειται για αντίφαση μεταξύ των δικογραφημένων ισχυρισμών και των όσων ανέφερε στο δικαστήριο. Εξ άλλου με την αγωγή της δεν αξιώνει οποιοδήποτε ποσό ως κοινόχρηστα για τους μήνες που το διαμέρισμα ήταν άδειο. Πέραν των πιο πάνω κατά την αντεξέταση της παραδέχτηκε την καταβολή του ποσού που δόθηκε ως εγγύηση και ανέφερε ότι αν συνυπολογίσει κανείς το εν λόγω ποσό τότε έχουν καταβληθεί συνολικά 17 ενοίκια κάτι που κατ' ουσία σημαίνει ότι έχουν καταβληθεί ενοίκια μέχρι και τον Ιούνιο του
  1. Επομένως απομένει υπόλοιπο €1.913,
  2. Το ότι με την αγωγή της η Ενάγουσα αξιώνει €2392,04 δεν μπορεί να έχει οποιαδήποτε αξία ως προς την αξιοπιστία της Ενάγουσας ως μάρτυρος. Η απόδοση κάποιας θεραπείας η οποία ζητείται συναρτάται με τα γεγονότα τα οποία εν τέλει παρουσιάζονται και αποδεικνύονται στο Δικαστήριο καθώς και τη νομική σημασία που αυτά έχουν. Και η Ενάγουσα δεν αρνήθηκε την καταβολή του επιπλέον ποσού κάτι οποίο ενδεχομένως θα μπορούσε με ευκολία να αποκρύψει ή να αποσιωπήσει. Συνεπώς θεωρώ ότι η αξιοπιστία της δεν πλήττεται συνεπεία τούτου αλλά αντίθετα ενισχύεται. Ούτε πλήγηκε η αξιοπιστία της Ενάγουσας από το ότι ανέφερε ότι δεν μπορούσε να εντοπίσει την Εναγομένη 1 ώστε να της δώσει ειδοποίηση παρόμοια με αυτή που παρέδωσε στον Εναγόμενο
  3. Ανέφερε κατά την αντεξέταση της και ήταν πειστική ότι αναζήτησε την Εναγομένη 1 τόσο στο κινητό της όσο και στον χώρο εργασίας της αλλά δεν την εντόπισε. Η τυχαία συνάντηση μαζί της στο Απολλώνιο νοσοκομείο έγινε αρκετούς μήνες μετά την αποστολή του Τεκμηρίου 3 και η Ενάγουσα αιτιολόγησε το ότι δεν συζήτησε σε εκείνο το στάδιο με την Εναγομένη 1 το ζήτημα των οφειλόμενων, αναφέροντας ότι είχαν ήδη εμπλακεί δικηγόροι. Μ.Υ. 1 κ. Κυριάκος Παντζιαράς Ο Κυριάκος Παντζιαράς - Εναγόμενος 2, είναι ιατρός και εργάζεται στο Τμήμα Πρώτων Βοηθειών του Απολλώνιου Νοσοκομείου από το
  4. Γνωρίζει την Εναγομένη 1 από το
  5. Στις αρχές του 2006 η Εναγόμενη 1 του είπε ότι ήθελε να ενοικιάσει ένα επιπλωμένο διαμέρισμα κοντά στη δουλειά της στο Απολλώνιο νοσοκομείο για εκείνη και τα παιδιά της επειδή θα χώριζε από τον σύζυγό της. Έτσι προσπάθησε να την βοηθήσει να βρει διαμέρισμα. Η έρευνα έγινε μέσω αγγελιών για διαμέρισμα με τουλάχιστον τον βασικό εξοπλισμό. Αφού είδαν 2-3 άλλα διαμερίσματα διάλεξαν το επίδικο διαμέρισμα. Δεν θυμάται ακριβώς τι ανέγραφε η αγγελία αλλά θυμάται ότι έψαχναν επιπλωμένο διαμέρισμα. Επικοινώνησαν με την ιδιοκτήτρια και διευθέτησαν συνάντηση και αφού είδαν το διαμέρισμα συμφώνησαν να το ενοικιάσουν. Η συμφωνία ήταν για δύο χρόνια με μηνιαίο ενοίκιο £280, να δοθεί ένας μήνας ντεπόζιτο και να έχει η Εναγομένη 1 πρόσβαση στον χώρο στάθμευσης της πολυκατοικίας. Το διαμέρισμα όντως ενοικιάστηκε και η Εναγομένη χρησιμοποιούσε χώρο στάθμευσης τους πρώτους 2-3 μήνες της ενοικίασης. Ακολούθως όμως η Ενάγουσα χρησιμοποίησε τον εν λόγω χώρο για τοποθέτηση διαφόρων αντικειμένων και έτσι έμεινε μόνο ένας χώρος στάθμευσης, τον οποίο χρησιμοποιούσε η Ενάγουσα. Ανάφερε επίσης ότι οι οικιακές συσκευές δεν ήταν σε αξιοπρεπή κατάσταση και ότι η Εναγομένη 1 προέβη σε αγορά καινούριων. Ένα από τα κύρια παράπονα της Εναγομένης 1 ήταν η φασαρία που άρχισε από την μετατροπή της οικογενειακής ταβέρνας σε μπυραρία κάτι που δημιουργούσε φασαρία μέχρι τις πρωινές ώρες. Άλλαξε η διακόσμηση, υπήρχε δυνατή μουσική και οχλαγωγία κάτι που διαπίστωσε ο ίδιος προσωπικά. Αυτός ήταν και ο κύριος λόγος που η Εναγομένη 1 αποφάσισε να φύγει από το διαμέρισμα. Σύμφωνα με τον μάρτυρα, η Εναγομένη 1 ενημέρωσε την Ενάγουσα ότι προτίθεται να φύγει από το διαμέρισμα τον Ιούνιο του 2007 και συμφώνησαν μεταξύ τους ότι θα πληρωθεί το ενοίκιο μέχρι τον Μάη ενώ για τον Ιούνιο η Ενάγουσα θα κρατήσει το ντεπόζιτο. Η Εναγόμενη 1 ενημέρωσε επίσης την Ενάγουσα ότι θα λείπει αρχές ή μέσα Ιουνίου για 15 μέρες και της έδωσε το κλειδί για να δείχνει το διαμέρισμα σε ενδιαφερόμενους ενοικιαστές. Η Ενάγουσα δεν είχε δικό της κλειδί καθότι η κλειδαριά του διαμερίσματος είχε αλλαχτεί από τις πρώτες μέρες που η Εναγομένη 1 μπήκε στο διαμέρισμα και δεν είχε δώσει αντικλείδι στην Ενάγουσα. Τέλος αναφέρθηκε στην μετακόμιση των οικιακών συσκευών και προσωπικών αντικείμενων της Εναγομένης 1 και είπε ότι αυτή έγινε στην παρουσία του ιδίου, της Εναγομένης 1 και της Ενάγουσας η οποία δεν διαμαρτυρήθηκε καθ' οιονδήποτε τρόπο για την παράδοση του διαμερίσματος πριν την λήξη του συμβολαίου. Από τον Ιούνιο του 2007 μέχρι τον Νοέμβριο του 2008 που πήρε επιστολή από τους δικηγόρους της Ενάγουσας (Τεκμήριο 3) δεν επικοινώνησε μαζί του η Ενάγουσα ούτε τον επισκέφθηκε στην εργασία του. Όταν πήρε την επιστολή Τεκμήριο 3 μίλησε με την Εναγομένη 1 και σύνταξαν μαζί μια επιστολή και την έστειλαν ως απάντηση στο δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπούσε την Ενάγουσα. Αυτή κατατέθηκε στο Δικαστήριο ως Τεκμήριο
  6. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι όταν είδαν το διαμέρισμα για πρώτη φορά στις αρχές Φεβρουαρίου, υπήρχαν κάποια έπιπλα σε αυτό και ακολούθως υπέγραψαν το Ενοικιαστήριο Έγγραφο, Τεκμήριο 1 στο οποίο δεν περιλαμβάνεται αναφορά για έπιπλα. Ανέφερε επίσης ότι ίδιος έχει ενοικιάσει αρκετά διαμερίσματα, κατά τη διάρκεια της φοιτητικής του ζωής στην Αθήνα. Από την εμπειρία του θεωρεί ότι τα θέματα ντεπόζιτου και κοινοχρήστων γίνονται μέσω προφορικής συμφωνίας. Το ίδιο για τα έπιπλα και τον χώρο στάθμευσης Ήταν η θέση του ότι το ενοικιαστήριο έγγραφο είναι ένα τυποποιημένο έγγραφο. Ανέφερε επίσης ότι τα παράπονα που εξέφρασε η Εναγομένη 1 στην Ενάγουσα του τα μετέφερε η ίδια η Εναγομένη 1 και δεν ήταν παρών προσωπικά. Η Εναγομένη 1 δεν είχε παράπονα για τα έπιπλα. Όταν έφερνε κάποια δικά της έπιπλα τα άλλα τα έβγαζε έξω και ενημέρωνε σχετικά την Ενάγουσα. Θυμάται ότι το ψυγείο είχε μεγάλο πρόβλημα με κατσαρίδες. Ήταν η θέση του εν πάση περιπτώσει, ότι ο πιο σημαντικός λόγος που η Εναγομένη 1 εγκατέλειψε το διαμέρισμα ήταν η οχληρία λόγω της μετατροπής της ταβέρνας σε μπαρ. Ανέφερε ότι διατηρούσε σχέση με την Εναγομένη 1 και για αυτό διανυκτέρευε κάποτε στο διαμέρισμα αλλά δεν ήταν η μόνιμη διαμονή του. Αρχικά ανέφερε ότι η Εναγομένη 1 με δική του προτροπή, προειδοποίησε έγκαιρα την Ενάγουσα, ήτοι 2-3 μήνες πριν φύγει από το διαμέρισμα λόγω της οχληρίας. Ο ίδιος είδε την Ενάγουσα 4-5 φορές και ειδικότερα όταν έκαναν παράπονο για την φασαρία, όταν την προειδοποίησαν ότι θα έφευγαν καθώς και στην παράδοση του διαμερίσματος. Η Εναγομένη 1 παρέδωσε τα κλειδιά στην Ενάγουσα για να δείχνει το διαμέρισμα σε νέους ενοικιαστές ενόσω η Εναγομένη 1 απουσίαζε στο εξωτερικό περί τον μήνα Ιούνιο. Η μετακόμιση έγινε τέλος Ιουνίου και ήταν παρών ο ίδιος προσωπικά. Ήρθε το φορτηγό και έβαλε όλα τα προσωπικά της αντικείμενα και παρέδωσαν το κλειδί στην Ενάγουσα Τόσο ο ίδιος όσο και η Εναγομένη 1 εργάζονται στον ίδιο χώρο και δεν άλλαξαν ούτε τηλέφωνα ούτε τόπο εργασίας. Την επιστολή Τεκμήριο 4 την σύνταξε ο ίδιος με οδηγίες της Εναγομένης 1 επειδή τα ελληνικά της τελευταίας δεν είναι τόσο καλά. Η επιστολή στάλθηκε ταχυδρομικώς με απλό ταχυδρομείο. Ο Μ.Υ. 1 μου έδωσε την εντύπωση ότι προσπαθούσε να παρουσιάσει τα γεγονότα με υπερβολή προκειμένου να βοηθήσει την υπόθεση του. Η μαρτυρία του σε πολλά σημεία στερείται πειστικότητας και απορρίπτεται ως εκ των υστέρων σκέψεις. Ειδικότερα ήταν εμφανής η προσπάθεια του μάρτυρα να δημιουργήσει εντυπώσεις σε σχέση με την κατάσταση που επικρατούσε στο διαμέρισμα από την έναρξη της ενοικίασης. Ανέφερε πολλά προβλήματα σε σχέση με την οικοσκευή αλλά και σε σχέση με την ύπαρξη χώρου στάθμευσης. Δεν παρουσίασε όμως καμία λογική εξήγηση γιατί η Εναγόμενη 1 συνέχιζε να παραμένει στο διαμέρισμα παρά τα τόσα προβλήματα. Χρήζει επίσης αναφοράς ότι, σύμφωνα πάντα με τον ίδιο, ενώ έψαχναν διαμέρισμα επιπλωμένο εντούτοις κατέληξαν να ενοικιάσουν ένα διαμέρισμα με πολύ λίγα έπιπλα. Εν τέλει υποστήριξε ότι αυτά δεν ήταν τα κύρια προβλήματα που αντιμετώπιζε η Εναγόμενη στο επίδικο διαμέρισμα αλλά το κύριο πρόβλημα ήταν η ισχυριζόμενη οχληρία που προερχόταν από μπυραρία. Δεν ήταν όμως ούτε σε αυτό το σημείο ιδιαίτερα διαφωτιστικός. Δεν καθόρισε πότε άρχισε η εν λόγω οχληρία να προκαλείται ώστε μετά από την παρέλευση πέραν της μισής συνολικής διάρκειας της ενοικίασης να αποφασίσει η Εναγόμενη 1 να αποχωρήσει από το διαμέρισμα. Η τελευταία παρατήρηση με οδηγεί και σε μια άλλη διαπίστωση σε σχέση με την μαρτυρία που οι Εναγόμενοι έδωσαν στο Δικαστήριο. Ειδικότερα, σε σχέση με τον χρόνο που η Εναγομένη 1 έχει ειδοποιήσει την Ενάγουσα για την πρόθεση της να αποχωρήσει από το διαμέρισμα έχω διακρίνει να υπάρχει διάσταση ανάμεσα στη μαρτυρία του Εναγομένου 2 και της Εναγόμενης 1 στην μαρτυρία της οποίας θα αναφερθώ πιο κάτω. Ο μεν πρώτος ανέφερε ότι η ενημέρωση ότι η Εναγόμενη 1 θα αποχωρούσε από το διαμέρισμα έγινε 2-3 μήνες πριν την αποχώρηση ενώ η Εναγομένη 1 ανέφερε ότι ενημέρωσε την Ενάγουσα τον Μάιο του 2007 ότι θα βρει άλλο διαμέρισμα δηλαδή 1 μήνα και όχι 2-3 μήνες πριν υλοποιήσει την πρόθεση της. Πρόκειται για ουσιαστική πτυχή της υπόθεσης και η διάσταση στην μαρτυρία των δύο μαρτύρων έχει ιδιαίτερη σημασία και πλήττει την αξιοπιστία τους. Όπως ήδη αναφέρθηκε, ο Μ.Υ.1 κατά την αντεξέταση του ανέφερε ότι η ίδια η Εναγόμενη 1 τον ενημέρωσε ότι παραπονέθηκε στην Ενάγουσα. Όταν του υποβλήθηκαν οι θέσεις ότι δεν ήταν παρών και ότι δεν έγινε οποιοδήποτε παράπονο ανέφερε ότι πιστεύει την Εναγομένη 1 η οποία δεν είχε λόγο να του πει ψέματα. Λίγο αργότερα όμως ανέφερε ότι μια από τις φορές που είχε δει και ο ίδιος την ενάγουσα ήταν όταν παραπονέθηκαν για την οχληρία κάτι που υπονοεί ότι ήταν παρών. Γενικά λαμβάνοντας υπόψη το σύνολο της μαρτυρίας του εν λόγω μάρτυρα, το ύφος και τη συμπεριφορά του στο εδώλιο, την έλλειψη αυθορμητισμού καθώς και αξιολογώντας τα όσα ανέφερε με γνώμονα την κοινή λογική αλλά και αντιπαραβάλλοντας τα με όσα ανέφερε η Εναγόμενη 1, δεν έχω πεισθεί για την αξιοπιστία του. Συνεπώς δεν αποδέχομαι την μαρτυρία του. Μ.Υ.2 Εκατερίνα Γκαφτον Η Εναγομένη 1 ανέφερε ότι εργάζεται στο Απολλώνιο Νοσοκομείο από το
  7. Την Ενάγουσα την γνώρισε όταν κάποια στιγμή χρειάστηκε να ενοικιάσει διαμέρισμα και βρήκε σχετική αγγελία στην εφημερίδα. Σύμφωνα με την ίδια, η αγγελία έγραφε ότι ενοικιάζεται διαμέρισμα επιπλωμένο για £
  8. Τηλεφώνησε στην Ενάγουσα ο Εναγόμενος 1 και διευθέτησαν συνάντηση κατά την οποία η Ενάγουσα τους έδειξε το διαμέρισμα. Όταν είδαν το διαμέρισμα διαπίστωσαν ότι δεν ήταν επιπλωμένο αλλά είχε λίγα έπιπλα και ειδικότερα ένα σαλόνι, δύο καναπέδες ένα γκάζι και ένα ψυγείο. Παράλληλα συζήτησαν με την Ενάγουσα στην οποία η Εναγομένη 1 ανέφερε ότι ήθελε να έχει χώρο στάθμευσης και να είναι ησυχία. Η Ενάγουσα της υπέδειξε χώρο στάθμευσης στο υπόγειο στα δεξιά της πολυκατοικίας και παράλληλα την διαβεβαίωσε ότι η ταβέρνα είναι ήσυχη και μένει ανοιχτή μέχρι τις 12.00 το βράδυ. Οι λεπτομέρειες της συμφωνίας περιλάμβαναν την προπληρωμή ενός ενοικίου ως εγγύηση (deposit). Την ίδια ημέρα που επισκεφθήκαν το διαμέρισμα υπόγραψαν το ενοικιαστήριο έγγραφο στο οποίο δεν αναφέρεται ότι το διαμέρισμα είναι επιπλωμένο ούτε ότι έχει και χώρο στάθμευσης αλλά το υπέγραψε διότι θεώρησε ότι ισχύει η προφορική συμφωνία με την Ενάγουσα σε σχέση με τα θέματα αυτά. Λίγες εβδομάδες μετά που παρέλαβε κατοχή του διαμερίσματος η Ενάγουσα παρατήρησε διάφορα προβλήματα ήτοι ότι ο καναπές είχε τρύπα, τα σκεύη κουζίνας είχαν πρόβλημα, το γκάζι ήταν πολύ λερωμένο και το ψυγείο είχε κατσαρίδες. Έκανε παράπονο στην Ενάγουσα η οποία της απάντησε ότι αυτά μπορεί να προσφέρει. Κατά συνέπεια αποφάσισε να αγοράσει δικές της συσκευές και έπιπλα. Επίσης μερικούς μήνες μετά που έλαβε κατοχή του διαμερίσματος η Ενάγουσα μετέτρεψε τον χώρο στάθμευσης που της είχε παραχωρήσει σε αποθήκη έτσι αναγκάστηκε να σταθμεύει το αυτοκίνητό της στον δρόμο. Παρά τα πιο πάνω προβλήματα η Εναγομένη ότι ήταν καθ' όλα συνεπής στις υποχρεώσεις της βάση του ενοικιαστηρίου εγγράφου. Κάθε πρώτη του μήνα πήγαινε στο διαμέρισμα της Ενάγουσας και της πλήρωνε το ενοίκιο. Μάλιστα δε είχαν αναπτύξει φιλικές σχέσεις. Το σημαντικότερο κατά την Εναγομένη πρόβλημα στην ενοικίαση προέκυψε κατά το καλοκαίρι του 2006, όταν η ταβέρνα στο ισόγειο της πολυκατοικίας μετατράπηκε σε μπυραρία. Είχε πολύ δυνατή μουσική και φασαρία μέχρι 4-5 η ώρα το πρωί. Εξέφρασε προς τούτο παράπονό στην Ενάγουσα εξηγώντας της ότι δούλευε μέρες και νύχτες και με βάρδιες και χρειάζεται να κοιμηθεί καλά για να αντεπεξέλθει στην εργασία της. Ως νοσηλεύτρια πρέπει να είναι γρήγορη για να βοηθά τους ασθενείς και δεν επιτρέπεται να είναι κουρασμένη. Η Ενάγουσα δεν έκανε οτιδήποτε για το συγκεκριμένο πρόβλημα. Τότε τον Μάιο του 2007 ανέφερε στην Ενάγουσα ότι θα βρει άλλο διαμέρισμα. Στην συνέχεια και ειδικότερα περί τις αρχές Ιουνίου 2007 προγραμμάτισε ταξίδι και έδωσε τα κλειδιά στην Ενάγουσα για να δείξει το διαμέρισμα σε επίδοξους ενοικιαστές. Η Ενάγουσα συμφώνησε και παρέλαβε τα κλειδιά. Της έδωσε κλειδιά καθότι ο Εναγόμενος 2 την είχε προτρέψει εξ αρχής να αλλάξει κλειδαριά στην πόρτα κάτι το οποίο έπραξε. Η Ενάγουσα επομένως δεν είχε δικό της κλειδί. Όταν επέστρεψε από τις διακοπές είπε στην Ενάγουσα ότι βρήκε άλλο διαμέρισμα και θα μετακόμιζε τέλος του Ιουνίου
  9. Περί το τέλος Ιουνίου έφερε μεγάλο αυτοκίνητο στο οποίο έβγαλαν όλα τα έπιπλα και μετακόμισαν. Κατά την μετακόμιση ήταν παρών τόσο ο Εναγόμενος 2 όσο και η Ενάγουσα η οποία δεν αντέδρασε ούτε εξέφρασε οποιοδήποτε παράπονο. Έκτοτε η Ενάγουσα δεν επικοινώνησε μαζί της τηλεφωνικώς. Ούτε αργότερα την ενόχλησε με οποιοδήποτε παράπονο αν και όπως ανέφερε, γνώριζε η Ενάγουσα ότι η Εναγομένη 1 εργάζεται στο Απολλώνιο Νοσοκομείο και ήξερε τον αριθμό του τηλεφώνου της. Στην συνέχεια αναφέρθηκε στην επιστολή Τεκμήριο 3 που η Ενάγουσα απέστειλε στον Εναγόμενο
  10. Αναγνώρισε ότι απάντησαν σε εκείνη την επιστολή με την επιστολή Τεκμήριο 4 την οποία συνέταξε ο Εναγόμενος 2 γράφοντας όσα του υπαγόρευε η Εναγομένη
  11. Αντεξεταζόμενη ανέφερε ότι δεν έδωσε οποιαδήποτε γραπτή ειδοποίηση για την πρόθεση της να αποχωρήσει από το διαμέρισμα. Διέμεινε στο διαμέρισμα από τον Φεβρουάριο 2006 μέχρι τον Ιούνιο
  12. Όταν μπήκε στο διαμέρισμα δεν παρατήρησε τα προβλήματα που ανέφερε στην κυρίως εξέταση της καθότι ήταν επείγον να μετακομίσει. Χρειαζόταν επιπλωμένο διαμέρισμα καθότι εκείνη την περίοδο ήταν σε δύσκολη οικονομική κατάσταση και έπρεπε οπωσδήποτε να φτιάξει ένα σπίτι και να φέρει τα παιδιά της να μείνουν μαζί της. Σε σχέση με τον χώρο στάθμευσης επέμεινε στην θέση που εξέφρασε κατά την κυρίως εξέταση της. Σε σχέση με την ταβέρνα στο ισόγειο επανέλαβε ότι αυτή μετατράπηκε σε χώρο που δούλευε μέχρι τις πρωινές ώρες, σέρβιρε ποτό και είχε γυναίκες που χόρευαν στα τραπέζια τα Σαββατοκύριακα μέχρι τις 4-5 το πρωί και τις καθημερινές μέχρι 2-3 το πρωί. Η κατάσταση αυτή συνεχίστηκε μέχρι που έφυγε. Ήθελε να φωνάξει την αστυνομία αλλά δεν το έπραξε για να μην προκαλέσει πρόβλημα στην Ενάγουσα. Επί 11 μήνες κάποτε ήταν δύσκολο και κάποτε άντεχε την κόπωση. Τέλος ανέφερε ότι ο Εναγόμενος 2 έστειλε το Τεκμήριο 4 με το ταχυδρομείο. Σε υποβολή ότι δεν απαντούσε στα τηλεφωνήματα της Ενάγουσας ανέφερε ότι ποτέ δεν κλείνει το τηλέφωνό της επειδή είναι νοσηλεύτρια και πάντοτε απαντά. Η Εναγομένη 1 δεν μου έκανε καλή εντύπωση ως μάρτυρας. Περιέπεσε σε αντιφάσεις σε ουσιαστικές πτυχές της μαρτυρίας της. Ειδικότερα κατά την κυρίως εξέταση της ανέφερε ότι ειδοποίησε την Ενάγουσα για την πρόθεση της να αποχωρήσει από το διαμέρισμα τον Μάιο του
  13. Στην αντεξέταση της όμως ανέφερε ότι ειδοποίησε την ενάγουσα τον Ιούνιο. Στην επιστολή τεκμήριο 4 την οποία ισχυρίστηκε ότι ετοίμασε σε συνεργασία με τον Εναγόμενο 2 αναφέρεται ότι ειδοποίησε την Ενάγουσα για την πρόθεση της να αποχωρήσει 3 μήνες προηγουμένως. Τελικά δεν δόθηκε σαφής απάντηση σε σχέση με το πότε ειδοποιήθηκε η Ενάγουσα σε σχέση με την πρόθεση της Εναγομένης 1 να αποχωρήσει από το διαμέρισμα. Η Ενάγουσα δεν έδωσε επίσης ικανοποιητικές εξηγήσεις σε σχέση με την παραμονή της στο διαμέρισμα για τόσους μήνες μετά που παρουσιάστηκε το πρόβλημα με την οχληρία. Από την μια υποστήριξε ότι το επάγγελμα της ως νοσηλεύτρια δεν της επιτρέπει να είναι κουρασμένη και από την άλλη παρέμεινε στο διαμέρισμα για σχεδόν ένα χρόνο με την μουσική να ακούγεται μέχρι τις 2-3 το πρωί τουλάχιστον. Δεν έπεισε ούτε η θέση της ότι δεν έκανε οποιοδήποτε παράπονο στην αστυνομία για να μην προκαλέσει οποιοδήποτε πρόβλημα στην Ενάγουσα. Γενικά παρά τα προβλήματα που η Εναγομένη 1 ανέφερε ότι υπήρχαν εντούτοις παρέμεινε στο διαμέρισμα και ήταν καθ' όλα συνεπής στις υποχρεώσεις της βάση του ενοικιαστηρίου εγγράφου. Είχε μάλιστα αναπτύξει και φιλικές σχέσεις με την Ενάγουσα κάτι που δεν θα ανέμενε κανείς εάν η κατάσταση ήταν τόσο τραγική όσο προσπάθησε να παρουσιάσει. Εν όψει των πιο πάνω δεν αποδέχομαι την μαρτυρία της Εναγομένης 1 - ΜΥ
  14. ΕΥΡΗΜΑΤΑ Κατόπιν της πιο πάνω αξιολόγησης της μαρτυρίας αποδέχομαι την εκδοχή που παρουσίασε η Ενάγουσα στο Δικαστήριο. Μέσα από την μαρτυρία που έγινε αποδεκτή καθώς και από τις παραδοχές μέσω της δικογραφίας προκύπτουν τα πιο κάτω ευρήματα του Δικαστηρίου. Η Ενάγουσα είναι η ιδιοκτήτρια του Διαμερίσματος 3 στην οδό Ηλία Παπακυριακού 43, Έγκωμη. Δυνάμει γραπτής συμφωνίας ημερομηνίας 6.2.2006 η Ενάγουσα ενοικίασε το διαμέρισμα στην Εναγομένη
  15. Με βάση την εν λόγω συμφωνία το ενοίκιο θα ανερχόταν στις Λ.Κ. 280 ήτοι το αντίστοιχο σε €478,41 μηνιαίως πληρωτέο την 1η ημέρα εκάστου μηνός. Η Ενοικίαση θα ήτο για 2 χρόνια αρχομένης την 6.2.2006 και λήγουσας την 6.2.
  16. Ο Εναγόμενος 2 εγγυήθηκε γραπτώς την εκ μέρους της Εναγομένης 1 τήρηση των όρων του ενοικιαστηρίου εγγράφου περιλαμβανομένης της εξόφλησης παντός οφειλομένου ενοικίου και πάσης ζημιάς. Κατά την περίοδο 6.2.2006 μέχρι και τον Μάιο του 2007 η Εναγομένη 1 πλήρωνε ανελλιπώς το συμφωνηθέν μηνιαίο ενοίκιο μαζί με τα κοινόχρηστα προς Λ.Κ.25 στην Ενάγουσα η οποία ετύγχανε επίσης και διαχειρίστρια της κοινόκτητης οικοδομής στην οποία βρίσκεται το επίδικο διαμέρισμα. Η Εναγομένη 1 αν και δεν προνοείται στην μεταξύ των διαδίκων συμφωνία είχε επίσης καταβάλει αρχικά το ποσό ενός μηνιαίου ενοικίου ως ντεπόζιτο. Σύμφωνα με την ίδια την Ενάγουσα αλλά και με δήλωση του συνηγόρου της κατά το στάδιο των αγορεύσεων το εν λόγω ποσό μπορεί να καταλογιστεί ως πληρωμή ενοικίου. Συνεπώς η Εναγομένη 1 κατέβαλε συνολικά 17 ενοίκια, ήτοι ενοίκια μέχρι και τον Ιούνιο του
  17. Αρχικά η Εναγομένη 1 διέμενε μόνη στο διαμέρισμα. Σε κάποιο στάδιο και ειδικότερα από τον Μάρτιο του 2007 στο διαμέρισμα διέμενε και ο Εναγόμενος
  18. Από την έναρξη της ενοικίασης η ίδια η Εναγομένη 1 αναζητούσε την Ενάγουσα για να πληρώσει το ενοίκιο. Τούτο δεν έγινε τον Ιούνιο του 2007 με αποτέλεσμα η Ενάγουσα να αναζητήσει την Εναγομένη 1 ώστε να εισπράξει το ενοίκιο του μηνός Ιουνίου. Αφού δεν βρήκε οποιαδήποτε ανταπόκριση τότε εισήλθε στο διαμέρισμα και διαπίστωσε ότι τα προσωπικά πράγματα των Εναγομένων απουσίαζαν. Ακολούθως η Ενάγουσα καθάρισε το διαμέρισμα και το προώθησε για ενοικίαση μέσω κτηματομεσιτικών γραφείων αλλά και μέσω αγγελιών σε εφημερίδα. Εντούτοις το διαμέρισμα παρέμεινε κενό μέχρι και την 31.10.2007 οπότε ενοικιάστηκε ξανά για το ποσό των ΛΚ. 305.- μηνιαίως περιλαμβανομένων των κοινοχρήστων ήτοι όσο ήταν και το ποσό προηγουμένως. Η Ενάγουσα προσπάθησε να εντοπίσει την Εναγομένη 1 χωρίς όμως αποτέλεσμα. Τότε έδωσε εντολή στους δικηγόρους της να στείλουν επιστολή προς Εναγόμενο 2 απαιτώντας την πληρωμή του ποσού των ΛΚ. 1.400.- (€2,392.00.-) όπερ και έγινε με την επιστολή ημερομηνίας 7.11.
  19. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Αποτέλεσε κοινό έδαφος ανάμεσα στους διαδίκους ότι η συμβατική σχέση μεταξύ τους τερματίστηκε τον Ιούνιο του 2007 οπότε η Εναγομένη αρ. 1 αποχώρησε από το διαμέρισμα και η Ενάγουσα ανέλαβε την κατοχή αυτού. Η ενέργεια της Ενάγουσας να εισέλθει στο επίδικο διαμέρισμα και να αναλάβει την κατοχή αυτού σηματοδοτεί και την επιλογή της να μην επιμείνει στην εκτέλεση της σύμβασης αλλά να την τερματίσει. Όπως ήδη αναφέρθηκε οι Εναγόμενοι προσπάθησαν ανεπιτυχώς να προωθήσουν την θέση ότι η Εναγομένη αρ. 1 εγκατέλειψε το επίδικο διαμέρισμα με την σύμφωνη γνώμη της Ενάγουσας. Η Ενάγουσα λοιπόν είναι το αναίτιο μέρος της παράβασης και διεκδικεί με την παρούσα αγωγή αποζημιώσεις. Η γενική αρχή η οποία διέπει τον καθορισμό των αποζημιώσεων υπέρ του αναίτιου μέρους για παράβαση σύμβασης είναι εκείνη της αποκατάστασης. Δηλαδή το αθώο μέρος πρέπει να τεθεί σε όποιο βαθμό αυτό μπορεί να επιτευχθεί με το χρήμα στην ίδια θέση στην οποία θα ήταν ως εάν η σύμβαση να είχε εκτελεστεί. Σχετική είναι η απόφαση Αλπάν (Α/φοι Τάκη) κ.α. ν. Τρυφωνίδου
(1996)1 (Α) ΑΑΔ 679. Βάση για την διεκδίκηση αποζημιώσεων μετά την ακύρωση σύμβασης είναι εκείνη η οποία παρέχεται από το άρθρο 75 του περί Συμβάσεων Νόμου Κεφ. 149 το οποίο διαφυλάττει το δικαίωμα του συμβαλλόμενου ο οποίος ακυρώνει την σύμβαση για βάσιμο λόγο να διεκδικήσει αποζημιώσεις για ζημία που υφίσταται λόγω μη εκπλήρωσης του συμβολαίου. Το αθώο μέρος όμως που επιλέγει τον τερματισμό μιας συμφωνίας δεν πρέπει να επαναπαυθεί. Στις υποθέσεις Ramez Karanouh v. Μάρως Αγαπίου κ.α.
(1989)1(Ε) ΑΑΔ 377 και Αννίτα Παντζιαρή ν. Aquarian Container Lines Ltd κ.α.
(1993)1 ΑΑΔ 748, λέχθηκε ότι ο ιδιοκτήτης ενός ακινήτου έχει καθήκον να μετριάσει τη ζημιά του εάν το μίσθιο εγκαταλειφθεί από το μισθωτή πριν την λήξη της συμβατικής περιόδου. Οι προσπάθειες αυτές σύμφωνα με τη νομολογία πρέπει να είναι όλα τα λογικά μέτρα που θα μπορούσε να λάβει ο ιδιοκτήτης για μετριασμό της ζημιάς του στο μεγαλύτερο δυνατό βαθμό. Στην παρούσα περίπτωση έχω υπόψη μου και τον όρο του ενοικιαστηρίου εγγράφου σύμφωνα τον οποίο σε περίπτωση τερματισμού της ενοικίασης «ο ιδιοκτήτης θα έχει το δικαίωμα να ενοικιάσει το υποστατικό εις τρίτον και να απαιτήσει οιανδήποτε διαφοράν ενοικίου, εάν ήθελε υπάρξει τοιαύτη, δια τον υπολοιπόμενον χρόνο της ενοικιάσεως». Ήταν η θέση του κ. Κλεάνθους ότι ο όρος αυτός πρέπει να ερμηνευτεί ότι η Ενάγουσα θα δικαιούτο αποζημίωση μόνο εάν το ποσό για το οποίο είχε ενοικιαστεί το ακίνητο τον Νοέμβριο του 2007 ήταν χαμηλότερο από το ενοίκιο που ίσχυε μεταξύ Ενάγουσας και Εναγομένης
  1. Αφ' ης στιγμής το ακίνητο ενοικιάστηκε για το ίδιο ποσό δεν υπάρχει διαφορά ενοικίου και συνεπώς η Ενάγουσα δεν έχει υποστεί ζημιά. Δεν με βρίσκει σύμφωνο αυτή η θέση. Και εξηγώ: Στην παρούσα περίπτωση το αθώο μέρος της σύμβασης είναι η Ενάγουσα. Εάν εκτελείτο κανονικά η σύμβαση, η Ενάγουσα ανέμενε λογικά ότι θα ελάμβανε από την Εναγομένη 1 συνολικά 24 μηνιαία ενοίκια προς Λ.Κ. 280 έκαστο. Αντ' αυτού έλαβε συνολικά ποσό που αντιστοιχεί σε 17 μηνιαία ενοίκια. Παρεμβάλλω στο σημείο αυτό ότι σε σχέση με το ποσό ενός ενοικίου που καταβλήθηκε ως το λεγόμενο «ντιπόζιτο» δεν θα μπορούσα να προβώ σε άλλη κατάληξη πέρα από να το συνυπολογίσω ως προκαταβολή ενός ενοικίου. Και αυτό διότι δεν παρουσιάστηκε μαρτυρία σε σχέση με τον ακριβή σκοπό για τον οποίο δόθηκε το εν λόγω ποσό π.χ αν είχε δοθεί για κάλυψη ζημιών στο διαμέρισμα ή σαν ασφάλεια για την πληρωμή των ενοικίων. Επίσης στην γραπτή συμφωνία των διαδίκων δεν περιλαμβάνεται ρητή πρόνοια για αυτό το ποσό. Συνεπώς το ποσό τούτο μπορεί και πρέπει να καταλογιστεί σαν μέρος της αντιπαροχής για την ενοικίαση δηλαδή ως ενοίκιο. Παρέμεινε αναντίλεκτο ότι το διαμέρισμα παρέμεινε χωρίς ενοικιαστή από τον Ιούλιο μέχρι και τον Οκτώβριο του
  2. Αναντίλεκτη παρέμεινε και η θέση της Ενάγουσας ότι από την πρώτη στιγμή που αντιλήφθηκε ότι η Εναγομένη 1 αποχώρησε από το διαμέρισμα, έγιναν προσπάθειες για ενοικίαση του διαμερίσματος. Ειδικότερα το διαμέρισμα προωθήθηκε μέσω κτηματομεσιτικών γραφείων καθώς και μέσω αγγελίας σε εφημερίδα. Οι προσπάθειες αυτές απέδωσαν καρπούς με την ενοικίαση του διαμερίσματος την 1.11.
  3. Συνεπώς η Ενάγουσα, η οποία έχει προβεί σε λογικά μέτρα για μείωση της ζημιάς της και μάλιστα την έχει μειώσει με τη σύναψη νέας σύμβασης δικαιούται σε αποζημιώσεις από την Εναγομένη 1 για το χρονικό διάστημα που το διαμέρισμα παρέμεινε χωρίς ενοικιαστή ήτοι μέχρι 31.10.
  4. Και τούτο διότι εάν η σύμβαση είχε εκτελεστεί κανονικά τότε η Ενάγουσα θα λάμβανε συνολικά το ποσό των ΛΚ.1.120 ή το αντίστοιχο σε ευρώ €1.913,
  5. Τούτη είναι και η μόνη λογική ερμηνεία του όρου 4 του ενοικιαστηρίου εγγράφου. Ήταν περαιτέρω η θέση του ευπαίδευτου συνηγόρου των Εναγομένων ότι με βάση το λεκτικό της εγγύησης που υπέγραψε ο Εναγόμενος 2, ο τελευταίος ευθύνεται μέχρι την επιστροφή του διαμερίσματος στην Ενάγουσα. Με άλλα λόγια ήταν η θέση του ότι, αφού οποιαδήποτε εκδοχή κι αν αποδεχτεί το Δικαστήριο, το επίδικο διαμέρισμα επιστράφηκε στην ενάγουσα τον Ιούνιο του 2007, ο Εναγόμενος αρ. 2 δεν έχει οποιαδήποτε ευθύνη πέρα από το χρονικό αυτό σημείο. Παραθέτω πιο κάτω το ακριβές λεκτικό της «εγγύησης» που υπέγραψε ο Εναγόμενος αρ. 2: «Ο υποφαινόμενος Κυριάκος Παντζιαράς Α.Δ.Τ ( ............ ) εγγυώμαι την εκ μέρους του ενοικιαστού τήρησιν του παρόντος εγγράφου ως συνόλου ή και την τήρησιν όλων και ενός εκάστου των του παρόντος εγγράφου όρων ουχί μόνον κατά την διάρκεια του παρόντος αλλά μέχρι της επιστροφής του υποστατικού προς τον ιδιοκτήτη, την εξόφλησιν παντός οφειλομένου ενοικίου και πάσης ζημιάς.» Κατ' αρχήν θεωρώ ότι τρόπος με τον οποίο πρέπει να διαβαστεί το πιο πάνω κείμενο είναι διαφορετικός από αυτόν που εισηγείται ο εναγόμενος
  6. Ο τρόπος που εισηγείται ο Εναγόμενος 2 να διαβαστεί είναι ότι αυτός εγγυάται την πληρωμή παντός οφειλομένου ενοικίου και πάσης ζημιάς μέχρι την επιστροφή του υποστατικού στον ιδιοκτήτη. Δεν είναι όμως έτσι τα πράγματα. Με την πιο πάνω συμφωνία του ο Εναγόμενος 2 εγγυήθηκε την τήρησιν όλων και ενός εκάστου των όρων του ενοικιαστηρίου εγγράφου. Επιπρόσθετα εγγυήθηκε την πληρωμή «παντός οφειλομένου ενοικίου και πάσης ζημιάς». Η πληρωμή λοιπόν παντός οφειλομένου ενοικίου και πάσης ζημιάς είναι αυτοτελής υποχρέωση του Εναγομένου 2 και ανεξάρτητη από το αν επιστράφηκε ή όχι το διαμέρισμα. Με άλλα λόγια η ευθύνη του δεν σταματά στην καταβολή του ενοικίου αλλά επεκτείνεται και στην καταβολή αποζημιώσεων σε σχέση με οποιαδήποτε παράβαση της σύμβασης. Αυτή είναι και η μόνη ερμηνεία που μπορεί να προσδώσει ουσιαστικό νόημα στην συμφωνία που υπέγραψε ο Εναγόμενος
  7. Παραπέμπω σχετικά στην παράγραφο 1083 του τόμου 49 του συγγράμματος Halsbury's Laws of England (Fifth Edition 2008) αναφέρονται τα ακόλουθα σε σχέση με τις αρχές ερμηνείας μίας εγγύησης: "The principles of construction governing contracts in general apply equally to contracts of guarantee. Dealing with a guarantee as a mercantile contract, the court does not apply to it merely technical rules, but construes it so as to reflect what may fairly be inferred to have been the parties' real intention and understanding as expressed by them in writing, and so as to give effect to it rather than not." Εν πάση περιπτώσει το δικαίωμα της Ενάγουσας για αποζημιώσεις στην προκειμένη περίπτωση «γεννήθηκε» κατά τον χρόνο που η ίδια αποδέχτηκε την εγκατάλειψη του διαμερίσματος ως τερματισμό της ενοικίασης και ανέλαβε την κατοχή αυτού. Συνεπώς όπως και να διαβάσει κάποιος τους όρους της «εγγύησης» του Εναγομένου αρ. 2 δεν τίθεται αμφιβολία ότι η ζημιά της Ενάγουσας έχει προκύψει από πράξη της Εναγομένης αρ. 1 κατά την διάρκεια της σύμβασης. Σε εκείνο το χρονικό σημείο ο Εναγόμενος 2 υπέχει αναμφίβολα συμβατική ευθύνη. Δεν θα συμφωνήσω με την εισήγηση του ευπαίδευτου συνηγόρου των Εναγομένων ότι η ευθύνη του Εναγομένου 2 περιορίζεται μόνο σε δεδουλευμένα ενοίκια. Η ευθύνη του αφορά την πιστή τήρηση των όρων του ενοικιαστηρίου συμβολαίου αλλά και κάλυψη «πάσης ζημιάς» όπως ρητά αναφέρεται. Με άλλα λόγια ο Εναγόμενος 2 ως εγγυητής των υποχρεώσεων της Εναγομένης 1 είναι υπεύθυνος για την καταβολή όλων των ποσών που δικαιούται η Ενάγουσα και τα οποία απορρέουν από την παράβαση της σύμβασης. Εξ άλλου έχω την άποψη ότι η αναφορά στην συμφωνία της φράσης «ουχί μόνον κατά την διάρκεια του παρόντος αλλά μέχρι της επιστροφής του υποστατικού προς τον ιδιοκτήτη» σκοπό είχε να καλύψει περιπτώσεις που η ενοικίαση θα συνεχιζόταν και μετά την λήξη του ενοικιαστηρίου π.χ. θέσμια ενοικίαση. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Υπό το φως όλων των πιο πάνω, κρίνω ότι η Ενάγουσα απέδειξε την υπόθεση της εναντίον των Εναγομένων 1 και 2 στη βάση του ισοζυγίου των πιθανοτήτων. Εκδίδεται συνεπώς απόφαση υπέρ της Ενάγουσας και εναντίον των Εναγομένων 1 και 2 αλληλέγγυα και κεχωρισμένα για το ποσό των €1.913,64 πλέον νόμιμο τόκο. Επιδικάζονται υπέρ της Ενάγουσας και εναντίον των Εναγομένων 1 και 2 αλληλέγγυα και κεχωρισμένα τα έξοδα της αγωγής τα οποία να υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή στην Κλίμακα του επιδικασθέντος ποσού. Ακολούθως τα έξοδα να εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.)..................................... Χρ. Ρασπόπουλος, Ε.Δ Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.