Αναφορικά με την Εταιρεία FOPPERY LTD, Αίτηση Εταιρείας Αρ. 315/2013, 11/3/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2016:A171 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χρ. Ρασπόπουλου, Ε. Δ. Αίτηση Εταιρείας Αρ. 315/2013 Αναφορικά με τον Περί Εταιρειών Νόμο Κεφ. 113 και Αναφορικά με την Εταιρεία FOPPERY LTD (ΗΕ284493) Ημερομηνία: 11 Μαρτίου 2016 Για Καθ' ων η Αίτηση αρ. 1 και 2 -Αιτητών στην παρούσα: κα Ν. Λιασίδου για Α.Γ. Παφίτης & ΣΙΑ Δ.Ε.Π.Ε. Για Αιτητή - Καθ' ου η Αίτηση στην παρούσα: κα Λ. Σιακαλλή για Τάσσος Παπαδόπουλος & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ (Αίτηση ημερομηνίας 16.3.2015 για προδικαστική εκδίκαση νομικού σημείου) Η Αίτηση Εκκαθάρισης Με Αίτηση ημερομηνίας 29.4.2013 η οποία στρέφεται εναντίον της Froppery Ltd - Καθ' ης η Αίτηση αρ. 1 και εναντίον της Arlene Edel French - Καθ' ης η Αίτηση αρ. 2, ο Παύλος Λοΐζου - Αιτητής, ζητά μεταξύ άλλων την εκκαθάριση της Καθ' ης η Αίτηση αρ.1 από το Δικαστήριο σύμφωνα με τις πρόνοιες του άρθρου 202 και 211(στ) του Περί Εταιρειών Νόμο Κεφ.
- Πέραν από την εκκαθάριση της Καθ' ης η Αίτηση αρ. 1, ο Αιτητής ζητά διάταγμα με το οποίο να διατάσσονται οι Καθ' ων η Αίτηση αρ. 1 και 2 να προσκομίσουν ενόρκως πλήρη στοιχεία των οικονομικών καταστάσεων της Καθ'ης η Αίτηση αρ. 1 και πλήρη στοιχεία για τα περιουσιακά της στοιχεία. Διαζευκτικά με την εκκαθάριση της Καθ' ης Αίτηση αρ. 1 ζητά διάταγμα με το οποίο να διατάσσονται οι Καθ' ων η Αίτηση αρ. 1 ή/και 2 να αγοράσουν τις μετοχές του Αιτητή σε τιμή που θα καθορίσει ανεξάρτητος εκτιμητής. Περαιτέρω ζητά διάταγμα με το οποίο να διατάσσεται η καταβολή μερίσματος στον Αιτητή για την περίοδο από 5.4.2011 μέχρι και την αγορά των μετοχών του Αιτητή ή/και μέχρι την διάλυση της Καθ'ης η Αίτηση αρ
- Τέλος ο Αιτητής ζητά διάταγμα με το οποίο να διατάσσεται η Καθ'ης η Αίτηση αρ. 2 να επιστρέψει το ποσό των €33.350 στην Καθ΄ ης η Αίτηση αρ. 1 καθώς και οποιοδήποτε άλλο ποσό η Καθ'ης η Αίτηση αρ. 2 απέσυρε ή/και αποξένωσε καθ' οποιοδήποτε τρόπο ή/και κατέβαλε από τους λογαριασμούς της Καθ΄ης η Αίτηση αρ. 1 για ίδιον όφελος. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες που αναφέρονται στην Αίτηση, ο Αιτητής είναι εκ των μετόχων της Καθ' ης η Αίτηση αρ. 1 καθώς και διευθυντής και γραμματέας αυτής. Η Καθ' ης η Αίτηση αρ. 2 κατά τον χρόνο σύστασης της Καθ' ης η Αίτηση αρ. 1 ήταν σύζυγος του Αιτητή. Αμέσως μετά την σύσταση της Καθ'ης η Αίτηση αρ. 1, ο Αιτητής προέβη σε διαχωρισμό των αρμοδιοτήτων του με την Καθ' ης η Αίτηση αρ.
- Ειδικότερα ο ίδιος είχε αναλάβει την οικονομική οργάνωση και διαχείριση της Καθ' ης η Αίτηση αρ. 1 αλλά παρά την προσφορά υπηρεσιών του δεν έλαβε οποιαδήποτε αμοιβή. Αντίθετα η Καθ' ης η Αίτηση αρ. 2 λάμβανε μισθό ύψους €1500,00 μηνιαίως μικτά για τις υπηρεσίες που προσφέρει στην Καθ' ης η Αίτηση αρ.
- Κατά ή περί την 6.1.2013 μετά από σοβαρές διαταραχές στις σχέσεις του Αιτητή με την Καθ' ης η Αίτηση αρ. 2 επήλθε η διάσταση μεταξύ τους. Έκτοτε η Καθ' ης η Αίτηση αρ. 1 μέσω της Καθ' ης η Αίτηση αρ. 2 προβαίνει μονομερώς σε διάφορες ενέργειες εις βάρος του Αιτητή. Μια από αυτές τις ενέργειες είναι και η απόσυρση χωρίς την συγκατάθεση του Αιτητή του ποσού των €33,350 από λογαριασμούς της εταιρείας το οποίο ποσό και κατακράτησε. Η Καθ' ης η Αίτηση αρ. 2 αρνείτο να έχει οποιαδήποτε επικοινωνία μαζί του με αποτέλεσμα να μην μπορούν να συνεννοηθούν για βασικά ζητήματα λειτουργίας της Καθ' ης η Αίτηση αρ.
- Ακολούθησε στις 20.9.2013 η καταχώριση Ένστασης από τους Καθ' ων η Αίτηση με την οποία εγείρονται οι ακόλουθες προδικαστικές Ενστάσεις:
- Ότι «ο Αιτητής λανθασμένα και/ή παράτυπα και/ή αβάσιμα εγείρει την πιο πάνω αναφερόμενη Αίτηση η οποία θα πρέπει να απορριφθεί, αφού αυτή δεν στηρίζεται στην ορθή νομική βάση και/ή είναι πραγματικά και νομικά αστήρικτη και/ή καταπιεστική. Εν πάση περιπτώσει ο Αιτητής δεν νομιμοποιείται με την Αίτηση Διάλυσης να αιτείται θεραπείες άλλες από τη διάλυση της Εταιρείας αφού μεταξύ άλλων σε περίπτωση που το Αίτημα για διάλυση της εταιρείας γίνει αποδεκτό, κάθε άλλο αιτούμενο στην Αίτηση αυτή Διάταγμα θα απορριφθεί και όλες οι μετέπειτα διαδικασίες είναι ενέργειες οι οποίες θα ακολουθηθούν από τον εκκαθαριστή.»
- Ότι η Καθ' ης η Αίτηση αρ. 2 «λανθασμένα και/ή παράτυπα και/ή καταχρηστικά αποτελεί διάδικο μέρος και/ή ενάγεται προσωπικά, ως η καθ' ης η αίτηση 2 την πιο πάνω αναφερόμενη Αίτηση.» Σε σχέση με την ουσία της υπόθεσης οι Καθ' ων η Αίτηση μέσω της Arlene Edel French αναφέρουν στην Ένορκη Δήλωση που συνοδεύει την Ένσταση, μεταξύ άλλων, ότι η Καθ' ης η Αίτηση αρ. 1 συστάθηκε με σκοπό να ανήκει στην Καθ' ης η Αίτηση αρ. 2 και ότι μόνο η ίδια εργάστηκε για αυτή και όχι ο Αιτητής. Ουδέποτε έγινε συμφωνία για διαχωρισμό εργασίας ανάμεσα στους δύο συζύγους και ουδέποτε ο Αιτητής ζήτησε ή παραπονέθηκε για αμοιβή από την Καθ' ης η Αίτηση αρ.
- Σε σχέση με το ποσό των €33,350 αναφέρει ότι τούτο σε καμία περίπτωση δεν ανήκει στην Καθ' ης η Αίτηση αρ. 1 και δίδει την δική της εξήγηση ως προς αυτό. Αρνείται επίσης ότι έγινε οποιαδήποτε συμφωνία σε σχέση με την πώληση της εταιρείας. Η υπό κρίση Αίτηση Στις 16.3.2015 οι καθ' ων η Αίτηση καταχώρησαν την υπό κρίση Αίτηση με την οποία ζητούν όπως οι προδικαστικές ενστάσεις που ηγέρθησαν με την ειδοποίηση για πρόθεση ένστασης προδικαστούν και/ή αποφασισθούν από το Δικαστήριο πρώτα και/ή προ της Ακρόασης ολόκληρης της Αίτησης Εκκαθάρισης. Η Αίτηση βασίζεται στους Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.27 Θ.Θ 1-2, Δ.48 Θ.Θ.1-3, 8 και 9 και Δ.64, στον Περί Εταιρειών Νόμο Κεφ.113 Άρθρα 202, 211(στ), 213 και 214, στους Περί Εταιρειών (Εκκαθαρίσεις) Διαδικαστικούς Κανονισμούς, στη διακριτική ευχέρεια, πρακτική και συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Τα γεγονότα στα οποία στηρίζεται η αίτηση φαίνονται στην ένορκη δήλωση της Ροδούλας Πατρόκλου δικηγορικής υπαλλήλου στο δικηγορικό γραφείο Α.Γ. Παφίτης & Σια Δ.Ε.Π.Ε. Η ενόρκως δηλούσα αναφέρει ότι προβαίνει στην ένορκη δήλωση εκ μέρους των Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 καθώς η Καθ' ης η Αίτηση 2 βρίσκεται στο εξωτερικό. Δηλώνει δε εξουσιοδοτημένη από τους Καθ' ων η Αίτηση 1 και
- Αφού αναφέρεται στις προδικαστικές ενστάσεις όπως αυτές φαίνονται και στην Ένσταση ημερομηνίας 20.9.2013 αναφέρει ότι εξ' όσων πληροφορείται από τους δικηγόρους των Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 το Δικαστήριο δεν έχει την εξουσία να εκδώσει στα πλαίσια της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αίτησης τα υπόλοιπα διατάγματα τα οποία ο Αιτητής ζητά με την Αίτηση του ήτοι διάταγμα για αγορά των μετοχών του Αιτητή και διάταγμα για μελλοντική ρύθμιση των εργασιών της εταιρείας. Εξ' όσων γνωρίζει αλλά και ως εμφαίνεται και από τον φάκελο της διαδικασίας, με την Ένσταση τους οι Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 αποδέχονται την διάλυση της Καθ' ης η Αίτηση
- Είναι συνεπώς η θέση της ότι τυχόν έγκριση από το Δικαστήριο της πρώτης προδικαστικής ένστασης θα κρίνει την τύχη ολόκληρης της Αίτησης, ενώ με την έγκριση της δεύτερης προδικαστικής ένστασης αποφασίζεται η υπόθεση εναντίον της Καθ' ης η Αίτηση
- Αναφέρει περαιτέρω ότι ο λόγος για τον οποίον δεν καταχωρήθηκε νωρίτερα η αίτηση για εκδίκαση προδικαστικών ενστάσεων είναι διότι γίνονταν προσπάθειες μεταξύ των μερών για διευθέτηση τόσο της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αίτησης όσο και άλλων υποθέσεων που εκκρεμούσαν και εκκρεμούν μεταξύ του Αιτητή και της Καθ' ης η Αίτηση
- Ειδικότερα την 20.6.2014 είχε δηλωθεί στο Δικαστήριο ότι οι δύο πλευρές συμφωνούν στην έκδοση διατάγματος εκκαθάρισης της εταιρείας και ζητήθηκε χρόνος για την εξεύρεση κοινού εκκαθαριστή. Αν και έγιναν προσπάθειες από την πλευρά των Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 για εξεύρεση εκκαθαριστή, η πλευρά του Αιτητή επανήλθε με νέα πρόταση για διευθέτηση στις 23.9.2014 η οποία όμως δεν έγινε αποδεκτή από την πλευρά των Καθ' ων η Αίτηση 1 και
- Η κα Νίκη Λιασίδου, εκ των δικηγόρων που χειρίζονται την παρούσα, την 16.12.2014, είχε ενημερωθεί από δικηγόρους του γραφείου επιδόσεως του δικηγορικού γραφείου που εκπροσωπεί τους Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2, ότι ορίστηκαν για Ακρόαση οι προδικαστικές ενστάσεις στις 9.2.
- Εκείνη την ημερομηνία η κα. Νίκη Λιασίδου εμφανίστηκε ενώπιον του Δικαστηρίου, έτοιμη για Ακρόαση αναφορικά με τις προδικαστικές ενστάσεις, αλλά ενημερώθηκε ότι ήταν ορισμένη για Ακρόαση η Αίτηση. Ενόψει τούτου, καταχωρήθηκε η αίτηση για εκδίκαση των προδικαστικών ενστάσεων. Στις 31.12.2015 ο Αιτητής (Καθ' ου η Αίτηση στην υπό κρίση Αίτηση) καταχώρησε ειδοποίηση για την πρόθεση του να προβάλει Ένσταση. Αυτή βασίζεται στους Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.27 Θ.Θ1 - 3, Δ.48 Θ.Θ. 4,8 και 9, Δ.64, Δ.57, στον Περί Δικαστηρίων Νόμο 14/1690, στον Περί Εταιρειών Νόμο άρθρα 202 2011, 213 και 214, στους Περί Εταιρειών Διαδικαστικούς Κανονισμούς, στην διακριτική ευχέρεια και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Προβάλλει διάφορους λόγους Ένστασης οι οποίοι μπορούν να συνοψιστούν και να κατηγοριοποιηθούν ως ακολούθως:
- Η Αίτηση είναι παράτυπη και ουσιαστικά και νομικά αβάσιμη και αστήρικτη ή/και άνευ ουσίας ή/και είναι αντίθετη με την νομολογία. (Λόγοι ένστασης 1 και 6).
- Οι Καθ' ων η Αίτηση αρ. 1 και αρ.2 κωλύονται ή/και εμποδίζονται από το να προωθούν την παρούσα αίτηση και/ή δεν δικαιούνται στην αιτούμενη θεραπεία. Η ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση, δεν αποκαλύπτει λόγους ή/και επαρκείς λόγους ή/και δεν αιτιολογεί την αναγκαιότητα για έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων. (Λόγοι Ένστασης 2,7 και 13)
- Οι προδικαστικές ενστάσεις δεν είναι ξεκάθαρα νομικά σημεία αλλά περιέχουν ή/και αφορούν πραγματικά θέματα ή/και γεγονότα τα οποία δεν έχουν δηλωθεί ως παραδεκτά ή/και τα οποία δεν είναι ξεκάθαρα και αφορούν ή/και πηγάζουν ή/και σχετίζονται άρρηκτα με την ουσία της κυρίως αίτησης ή/και της διαφοράς των διαδίκων και αφορούν νομικά σημεία που εμπλέκονται στην διαδικασία και είναι πολύπλευρης και πολύπλοκης φύσης. (Λόγοι Ένστασης 3,4,5 και 10)
- Το Δικαστήριο στερείται εξουσίας να εκδώσει τα αιτούμενα διατάγματα ή/και δεν δικαιολογείται η έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων υπό τις περιστάσεις. (Λόγοι Ένστασης 8 και 13)
- Η Αίτηση είναι άδικη ή/και παραπλανητική ή/και καταχρηστική ή/και κακόπιστη. Καταχωρήθηκε με υπέρμετρη καθυστέρηση η οποία δεν δικαιολογείται καθόλου ή/και επαρκώς. (Λόγοι Ένστασης 9 και 12)
- Η αίτηση στην ουσία προωθεί την προδικαστική εκδίκαση της Υπεράσπισης των Αιτητών - Καθ' ων η Αίτηση αρ. 1 και
- (Λόγος Ένστασης 11) Η Ένσταση στηρίζεται σε γεγονότα τα οποία αναφέρονται στην ένορκο δήλωση της κας Αντωνίας Λουκαρή και στον φάκελο της δικογραφίας. Η κα Λουκαρή είναι δικηγόρος στο δικηγορικό γραφείο Τάσσος Παπαδόπουλος & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε και δηλώνει πλήρως εξουσιοδοτημένη να προβεί στην Ένορκη Δήλωση. Με αυτή υιοθετεί πλήρως και ουσιαστικά επαναλαμβάνει τους λόγους Ένστασης ενώ επεκτείνεται αχρείαστα σε θέματα νομικά τα οποία δεν έχουν θέση σε ένορκη δήλωση αλλά θα μπορούσαν κάλλιστα να αναφερθούν στο Δικαστήριο στο πλαίσιο των αγορεύσεων. Συνοπτικά αναφέρω ότι η ενόρκως δηλούσα ισχυρίζεται ότι τα ζητήματα που εγείρει ο Αιτητής στην Γενική Αίτηση και τα οποία καταλήγουν στις θεραπείες που διεκδικεί, αφορούν την ουσία της διαφοράς των μερών και τυχόν παρέμβαση του Δικαστηρίου σε αυτό το στάδιο, θα στερήσει από τον Αιτητή την ευκαιρία να παρουσιάσει στο δικαστήριο την πλήρη υπόθεση που τον αφορά. Είναι η θέση της ότι αν ένας διάδικος δικαιούται η όχι σε θεραπεία, αποφασίζεται μετά την ακρόαση της ουσίας της υπόθεσης και όχι στο προδικαστικό στάδιο. Ισχυρίζεται επίσης ότι το αν ένας διάδικος ορθά ή όχι προστέθηκε στην διαδικασία είναι ζήτημα που αποφασίζεται στο τέλος της διαδικασίας και αφού το Δικαστήριο έχει ακούσει την σχετική μαρτυρία που αφορά την ουσία της υπόθεσης. Το ζήτημα του κατά πόσο ορθά προωθείται η Γενική Αίτηση εναντίον της Καθ' ής η Αίτηση αρ. 2 είναι θέμα που άπτεται άρρηκτα της ουσίας της υπόθεσης που θα καθοριστεί μετά την προσκόμιση μαρτυρίας. Η Αίτηση οδηγήθηκε σε ακρόαση κατά την οποία οι συνήγοροι των δύο πλευρών αγόρευσαν αναπτύσσοντας τις θέσεις τους τι οποίες έχω μελετήσει και όπου κρίνω σκόπιμο θα προβώ σε αναφορά σε αυτές στην συνέχεια της απόφασής μου. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Το Δικαστήριο προτού προχωρήσει στην εξέταση του νομικού πρέπει να κρίνει προηγουμένως κατά πόσον η περίπτωση είναι κατάλληλη για να ακουστεί προδικαστικό νομικό σημείο. Καθοδηγούμαι προς τούτο από το σύγγραμμα The Annual Practice 1958 όπου στη σελίδα 571 αναφέρεται ότι το Δικαστήριο δεν μπορεί, έστω και με την συναίνεση των μερών να αποφασίζει επί αφηρημένων νομικών ερωτημάτων τα οποία εγείρονται από τα δικόγραφα. Πόσο μάλλον όταν δεν υπάρχει η συναίνεση των μερών. Η λειτουργία του Δικαστηρίου είναι να αποφασίσει νομικά ερωτήματα όταν εγείρονται μεταξύ των μερών ως αποτέλεσμα συγκεκριμένων γεγονότων. Σύμφωνα με τη νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου η διαταγή για να ακουστεί προδικαστικό νομικό σημείο δεν εκδίδεται όταν υπάρχουν αμφισβητούμενα γεγονότα. (Βλ. Ιωάννης Νικόλα Χ"Οικονόμου ν. Ελληνικής Τραπέζης Λτδ
(1992)1 Α.Α.Δ 950). Με άλλα λόγια το διάταγμα για να ακουστεί προδικαστικό νομικό σημείο πρέπει να εκδίδεται μόνο σε σχέση με ζητήματα για τα οποία κατά την ακρόαση δεν θα έλθουν στην επιφάνεια περισσότερα γεγονότα ή δεν θα ριχθεί περισσότερο φως στα γεγονότα, ούτε και βεβαίως εκδίδεται όταν τα γεγονότα αυτά αμφισβητούνται. (βλ. Overseas Shipping and Forwarding Co of Lebanon v. K. Shipping Co Ltd & Others
(1977)1 C.L.R 248). Από τη στιγμή που τίθεται ζήτημα διακρίβωσης πραγματικών ζητημάτων τότε η περίπτωση δεν είναι κατάλληλη για εκδίκαση στο προκαταρκτικό στάδιο δυνάμει της Δ.27 (βλ.Σάββα ν. Λαϊκή Ασφαλιστική Εταιρεία Λτδ
(2009)1 Α.Α.Δ.1609). Παραθέτω το πιο κάτω, ιδιαίτερα διαφωτιστικό, απόσπασμα από την υπόθεση Χ''Οικονόμου v. Ελληνικής Τράπεζας (ανωτέρω) όπου λέχθηκαν τα εξής: «Η σχετική αίτηση πρέπει να καθορίζει το συγκεκριμένο νομικό σημείο που εγείρεται και να καταχωρείται κατά το χρόνο που κλείνουν οι έγγραφες προτάσεις ή πολύ σύντομα αργότερα. Κανονικά η προκαταρτική εκδίκαση θα πρέπει να ζητείται στην Αίτηση για Οδηγίες (Summons for Directions). Η έκδοση τέτοιας διαταγής γίνεται κατά κανόνα, όταν το Δικαστήριο κρίνει ότι το κρινόμενο νομικό σημείο εγείρει σοβαρό νομικό θέμα, το οποίο αν αποφασιστεί υπέρ του αιτητή, αποφασίζεται η όλη υπόθεση, ή ένα ουσιώδες θέμα της αγωγής. Μια τέτοια διαταγή θα πρέπει να εκδίδεται με φειδώ και σε εξαιρετικά απλές και καθαρές περιπτώσεις και όχι στις περιπτώσεις εκείνες που τα εγειρόμενα θέματα, λόγω της ασάφειας των γεγονότων ή του νόμου, θα πρέπει να αποφασιστούν κατά την ακρόαση. Ακόμα, η διαταγή αυτή δεν εκδίδεται όταν υπάρχουν αμφισβητούμενα γεγονότα.» Στην προκειμένη περίπτωση εκείνο που ουσιαστικά επιζητεί η πλευρά των Καθ' ων η Αίτηση είναι την απόρριψη των θεραπειών, άλλων από την εκκαθάριση, που επιζητούνται με την Αίτηση ημερομηνίας 29.4.2013. Θέλουν δε όπως τούτο γίνει στα πλαίσια προδικαστικής εκδίκασης νομικού σημείου. Θεωρώ σκόπιμο στο παρόν στάδιο, να παραθέσω το άρθρο 202 του Κεφ. 113, στο οποίο στηρίζεται μεταξύ άλλων η κυρίως Αίτηση, και το οποίο προνοεί τα ακόλουθα: «202.-
(1)Οποιοδήποτε μέλος εταιρείας που παραπονείται ότι οι υποθέσεις της εταιρείας διεξάγονται με τρόπο καταπιεστικό μέρους των μελών (περιλαμβανομένου του ιδίου), ή, σε περίπτωση που εμπίπτει στο εδάφιο
(3)του άρθρου 163, το Υπουργικό Συμβούλιο, δύναται να μεριμνήσει για την υποβολή αίτησης στο Δικαστήριο για διάταγμα σύμφωνα με το άρθρο αυτό.
(2)Αν σε τέτοια αίτηση το Δικαστήριο έχει τη γνώμη- (α) ότι οι υποθέσεις της εταιρείας διεξάγονται όπως προαναφέρθηκε και (β) ότι η εκκαθάριση της εταιρείας θα επηρέαζε δυσμενώς εκείνο το μέρος των μελών, αλλά διαφορετικά, τα γεγονότα θα δικαιολογούσαν την έκδοση διατάγματος εκκαθάρισης για το λόγο ότι ήταν δίκαιο και σύμφωνα με τους κανόνες της επιείκειας όπως η εταιρεία εκκαθαριστεί, το Δικαστήριο δύναται, για το σκοπό επίλυσης των θεμάτων αναφορικά με εκείνα που υποβλήθηκε παράπονο, να εκδώσει τέτοιο διάταγμα που θεωρεί σωστό, είτε για τη ρύθμιση της μελλοντικής διεξαγωγής των υποθέσεων της εταιρείας ή για την αγορά των μετοχών οποιωνδήποτε μελών της εταιρείας από άλλα μέλη της εταιρείας ή από την εταιρεία και, σε περίπτωση αγοράς από την εταιρεία, για την ανάλογη μείωση του κεφαλαίου της εταιρείας, ή διαφορετικά.» Από τις πιο πρόνοιες προκύπτει ότι για να καταλήξει το δικαστήριο κατά πόσον οι εργασίες της εταιρείας διεξάγονται με τρόπο καταπιεστικό πρέπει να έχει ένα στέρεο υπόβαθρο γεγονότων. Μόνο μέσα από την ύπαρξη πραγματικού υποβάθρου θα μπορέσει το Δικαστήριο να σχηματίσει γνώμη ότι όντως οι εργασίες της εταιρείας διεξάγονται με τρόπο καταπιεστικό. Προσθέτω ότι οι θεραπείες του άρθρου 202 του Κεφ. 113 μπορούν να ζητηθούν αυτοτελώς και ανεξάρτητα από τις πρόνοιες του άρθρου 211(στ). Η θεραπεία για εκκαθάριση της εταιρείας δυνάμει του άρθρου 211(στ) αποτελεί εναλλακτική και ξεχωριστή θεραπεία, ανεξαρτήτως του ότι το Δικαστήριο, στο πλαίσιο του άρθρου 202, θα πρέπει να καταλήξει κατά πόσο τα γεγονότα της υπό κρίση περίπτωσης καθιστούν δίκαιον να εκκαθαριστεί η εταιρεία. Στο σύγγραμμα Palmer's Company Law 21η έκδ., σελ.511 αναφέρονται τ' ακόλουθα: «.the law now gives an oppressed minority shareholder a remedy alternative to a petition for compulsory winding up under the just and equitable clause (s.210).» Σχετική είναι η υπόθεση Re Pelmaco Development Ltd
(1999)1(B) A.A.Δ. 1369 στην οποία ζητείτο διάταγμα για εκκαθάριση της εταιρείας ή διαζευκτικά διάταγμα δυνάμει του άρθρου 202. Παραθέτω το εξής απόσπασμα: «Επειδή η διάλυση της εταιρείας προκαλεί, στις πιο πολλές περιπτώσεις, τέτοιες επιζήμιες επιπτώσεις επί των συμφερόντων της μειοψηφίας που υφίσταται την καταπίεση, ο νόμος παρέχει στην καταπιεζόμενη μειοψηφία μια άλλη εναλλακτική θεραπεία, αυτή του άρθρου 202 του νόμου, ως διαζευκτική της αναγκαστικής διάλυσης» Επομένως ασχέτως εάν η πλευρά των Καθ' ων η Αίτηση αποδέχεται την εκκαθάριση της Εταιρείας τούτο δεν συνεπάγεται αυτόματα την έκδοση διατάγματος εκκαθάρισης. Τούτο είναι θέμα που θα αποφασιστεί από το Δικαστήριο αφού τεθούν όλα τα ουσιώδη γεγονότα ενώπιον του. Στην προκειμένη περίπτωση υπάρχουν σοβαροί αντικρουόμενοι ισχυρισμοί ανάμεσα στα μέρη σε σχέση με τα γεγονότα. Παρέθεσα πιο πάνω μερικούς από τους πιο σημαντικούς ισχυρισμούς της κάθε πλευράς. Δεν κρίνω σκόπιμο να τους επαναλάβω. Στην υπόθεση In Re Pelmaco Developments Ltd v. In Re The Companies Law, Cap. 113
(1991)1 ΑΑΔ σελίδα 246, η οποία αφορούσε αίτηση διαγραφής της Αίτησης για διάλυση της εταιρείας, ως μη αποκαλύπτουσα αγώγιμο δικαίωμα και ως επιπόλαια και ενοχλητική λέχθηκαν τα εξής: «Η τεκμηρίωση εξάλλου των ισχυρισμών για οικειοποίηση στοιχείων και πληροφοριών της εταιρείας για προώθηση του έργου "Κληματαριά", τείνουν να καταδείξουν πνεύμα ασυμβίβαστο με την εμπιστοσύνη και το συναιτερικό πνεύμα στο οποίο εδράζεται η εταιρεία. Ο κλονισμός της εμπιστοσύνης τείνει να εκθεμελιώσει το βάθρο στο οποίο συμπτύχθηκε η εταιρεία. Τα πιο πάνω, σε συνδυασμό με τους ισχυρισμούς για αποκλεισμό της μειοψηφίας από τη διαχείριση της εταιρείας, την αυθαιρεσία στο χειρισμό των υποθέσεών της και τη χρήση περιουσιακών στοιχείων της εταιρείας για σκοπούς της πλειοψηφίας, θεμελιώνουν την υποβολή αιτήματος βάσει του άρθρ. 202 του Κεφ.
- Καταλήγουμε σε συμφωνία με το πρωτόδικο δικαστήριο ότι δεν έχουν καταδειχθεί λόγοι οι οποίοι δικαιολογούν τη διαγραφή του Υπομνήματος (Petition) για διάλυση της εταιρείας.» Με βάση τα πιο πάνω θεωρώ ότι το κατά πόσον κάποιος διάδικος δικαιούται κάποιας συγκεκριμένης θεραπείας είτε στα πλαίσια του άρθρου 202 είτε του 211 του Κεφ. 113, ειδικότερα δε στις περιπτώσεις που υπάρχουν αμφισβητούμενα γεγονότα, πρέπει κατά την κρίση μου να αφήνεται να αποφασιστεί στα πλαίσια πλήρους ακροαματικής διαδικασίας. Η ανάγκη δε για τούτο γίνεται ακόμα πιο έντονη όταν τα θέματα που εγείρονται είναι πολύπλοκης νομικής και πραγματικής υφής. Τέτοια θεωρώ ότι είναι η περίπτωση στην παρούσα υπόθεση. Οι ισχυρισμοί που πιθανόν να οδηγήσουν στην παροχή των θεραπειών που επιζητούνται με την κυρίως Αίτηση αφορούν την ουσία της διαφοράς των μερών. Τυχόν έγκριση της Αίτησης θεωρώ ότι θα μετέτρεπε την ακροαματική διαδικασία της Κυρίως Αίτησης σε απλή απάντηση νομικών ερωτημάτων χωρίς υπόβαθρο γεγονότων με ορατό τον κίνδυνο να στερηθεί ο Αιτητής της πλήρους κατ' αντιμωλία δίκης κατά παράβαση του άρθρου 30 του Συντάγματος. Συνεπώς κρίνω ότι η πρώτη προδικαστική ένσταση δεν μπορεί να εκδικαστεί πριν την πλήρη ακρόαση της Κυρίως Αίτησης. Η πιο πάνω κατάληξη προδιαγράφει και την κατάληξη σε σχέση με την δεύτερη προδικαστική Ένσταση, ήτοι κατά πόσον ορθά η Αίτηση στρέφεται εναντίον της Καθ' ης η Αίτηση αρ.
- Στην υπόθεση Re Pelmaco Development Ltd του 1999 (ανωτέρω) γίνεται παραπομπή στις αποφάσεις Re Five Minute Carwash Service Ltd [1966] 1 All E.R. 242 και Re H.R. Harmer Ltd [1958] 3 All E.R. 689 όπου οι αποτελούντες την πλειοψηφία μέτοχοι κατέστησαν διάδικοι στις αιτήσεις που υποβλήθηκαν και που αντιστοίχως το αίτημα ήταν η αγορά των μετοχών των αιτητών από τους μετόχους της πλειοψηφίας. Είχαν έτσι την ευκαιρία να αρθρώσουν το δικό τους λόγο επί θεμάτων που αφορούσαν και έθιγαν άμεσα προσωπικά οικονομικά τους συμφέροντα καθώς και την εν γένει συμμετοχή τους στο μετοχικό κεφάλαιο της εταιρείας. Επομένως θεωρώ ότι το κατά πόσον καλώς ή κακώς ηγέρθη η Αίτηση εναντίον της Καθ' ης η Αίτηση αρ. 2 δεν μπορεί να προαποφασιστεί πριν το Δικαστήριο έχει ενώπιον του την συνολική εικόνα των γεγονότων. Έχοντας υπόψη μου τα πιο πάνω καταλήγω στο συμπέρασμα ότι τα σημεία τα οποία εγείρονται ως προδικαστικά δεν είναι αμιγώς νομικά αλλά άπτονται των ισχυρισμών που η κάθε πλευρά εγείρει σε σχέση με τα γεγονότα. Συνεπώς κρίνω ότι δεν είναι πρόσφορο να εκδικαστούν πριν την πλήρη ακρόαση της κυρίως Αίτησης. Επομένως η παρούσα Αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ του Αιτητή (Καθ' ου η Αίτηση στην υπό κρίση Αίτηση) και εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση αρ. 1 και 2 (Αιτητών στην παρούσα Αίτηση). Τα έξοδα να υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και να εγκριθούν από το Δικαστήριο. Είναι δε πληρωτέα στο τέλος της Αίτησης ημερομηνίας 29.4.
- [Υπ.] Χρ. Ρασπόπουλος, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο