← Κύπρος

Vitaly Ivanovich Smagin ν. Denoro Investments Limited κ.α., Αγωγή αρ.: 6059/15, 10/3/2016

Vitaly Ivanovich Smagin ν. Denoro Investments Limited κ.α., Αγωγή αρ.: 6059/15, 10/3/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2016:A163 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Λ. Καλογήρου, Π.Ε.Δ. Αγωγή αρ.: 6059/15 Μεταξύ: Vitaly Ivanovich Smagin Ενάγοντος -και-

  1. Denoro Investments Limited
  2. Blidensol Trading & Investments Limited
  3. Skendleby Investments Limited
  4. MPH Law Management Limited
  5. MPH Law Services Limited Εναγομένων ------------------------- Αίτηση ημερ. 9.12.2015 για προσωρινά διατάγματα τύπου Norwich Pharmacal Ημερομηνία: 10 Μαρτίου 2016 Εμφανίσεις: Για Αιτητή: κ. Μ. Κυπριανού Για Καθ'ης η Αίτηση αρ. 1: κ. Γ. Τριανταφυλλίδης Για Καθ'ων η Αίτηση αρ. 2, 4 και 5: κ. Α. Χαβιαράς με κ. Λ. Χαβιαράς Για Καθ'ης η Αίτηση 3: κ. Α. Χαβιαράς με κ. Σ. Κώστα για Στέλιος Αμερικάνος και Σία Δ.Ε.Π.Ε. -------------------- ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Ο Αιτητής είναι Ρώσσος επιχειρηματίας και δραστηριοποιείται στη Μόσχα με την ανάπτυξη ακινήτων. Σε μία τέτοια δραστηριότητα, που αφορούσε την ανάπτυξη ενός ακινήτου και την ανέγερση εμπορικού κέντρου στη Μόσχα με την ονομασία Europark, προέκυψαν διαφορές με τους συνεταίρους του, οι οποίες οδήγησαν σε δικαστικές διαδικασίες. Είναι η θέση του Αιτητή ότι ο εκ των συνεταίρων του Ashot Yegiazaryan («Α.Υ.») οικειοποιήθηκε το μερίδιο του στο Europark με δόλια μέσα. Αποτάθηκε στο Δικαστήριο Διεθνούς Διαιτησίας του Λονδίνου (LCIA) το οποίο στις 11.11.2014 εξέδωσε απόφαση υπέρ του και εναντίον του αναφερθέντος Α.Υ. και της εταιρείας Kalken Holdings Limited για το ποσό των US$72.243.000 πλέον τόκους και έξοδα. Εναντίον της απόφασης εκκρεμεί έφεση που καταχώρισε ο Α.Υ, ενώπιον του High Court of Justice, στο Λονδίνο. Εναντίον του Α.Υ. εκκρεμούν ποινικές διαδικασίες στη Ρωσία στα πλαίσια των οποίων εκδόθηκε ένταλμα σύλληψης και καταζητείται. Κατέφυγε στην Καλιφόρνια όπου ο Αιτητής έλαβε δικαστικά μέτρα εναντίον του και εξασφάλισε διάταγμα παγοποίησης των περιουσιακών του στοιχείων μέχρι του ποσού των US$84εκ. Οι Καθ'ων η Αίτηση 1 έως 5 είναι Κυπριακές εταιρείες οι οποίες κατ' ισχυρισμόν του Αιτητή συνδέονται με τον Α.Υ. ως ακολούθως: 1) Η Καθ'ης η Αίτηση 1 ήταν αντίδικος του Α.Υ. σε δύο συνενωμένες διαιτησίες στο Λονδίνο, στα πλαίσια των οποίων εκδόθηκε απόφαση υπέρ του Α.Υ. και εναντίον του Suleyman Kerimov και της Καθ'ης 1 για ποσά που κυμαίνονται περί τα US$250.000.
  6. Μετά την έκδοση απόφασης στις υπό αναφοράν διαιτησίες, ο Α.Υ. καταχώρισε στην Κύπρο αίτηση για αναγνώριση και εγγραφή της απόφασης, στα πλαίσια της οποίας εξασφάλισε προσωρινά διατάγματα παγοποίησης και διατάγματα έρευνας τύπου ANTON PILLER (Τεκμήριο 5). Η υπό αναφοράν υπόθεση διευθετήθηκε και αποσύρθηκε (βλ. Τεκμήρια 6 και 7). Ο Αιτητής εκτιμά ότι, με την εν λόγω διευθέτηση, παραβιάστηκε το διάταγμα του Δικαστηρίου που εκδόθηκε σε άλλη διαδικασία που εκκρεμεί στην Κύπρο. Παρεμβάλλεται στο σημείο αυτό, ότι στα πλαίσια της Γενικής Αίτησης αρ. 1117/2014 που καταχώρισε ο Αιτητής στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας, προς υποβοήθηση της διαιτητικής διαδικασίας που εκκρεμεί στο Λονδίνο, εκδόθηκε προσωρινό διάταγμα με το οποίο δεσμεύθηκαν περιουσιακά στοιχεία του Α.Υ. μέχρι του ποσού των US$85εκ. περίπου. Κατά τους ισχυρισμούς του Αιτητή, με την αναφερθείσα πιο πάνω διευθέτηση, παραβιάστηκε το διάταγμα του Δικαστηρίου στην υπόθεση 1117/2014 εφόσον, σύμφωνα με τις πληροφορίες του, ο Αιτητής εισέπραξε από τον Καθ'ου στη ρηθείσα διαδικασία (Sul. Kerimov) ποσό ύψους US$100.000.
  7. Επί πλέον ο Α.Y. υποχρεώθηκε να καταθέσει ποσό €200.000 υπό μορφή εγγύησης για την έκδοση του διατάγματος, γεγονός που επίσης συνιστά παραβίαση του διατάγματος, δεδομένου ότι ο Α.Υ. δεν εδικαιούτο με βάση το διάταγμα να μεταφέρει χρηματικά ποσά από τους λογαριασμούς του. Ενόψει της πιο πάνω σχέσης της Καθ'ης 1 με τον Α.Υ. προστέθηκε ως διάδικος στην παρούσα διαδικασία, με την οποία ο Αιτητής επιδιώκει την έκδοση διαταγμάτων τύπου Norwich Pharmacal, καθόσον θεωρεί βέβαιο ότι κατέχει πληροφορίες αναφορικά με τα ποσά που πληρώθηκαν για τη διευθέτηση της αναφερθείσας υπόθεσης. 2) Ο Α.Υ. φέρεται να είναι δικαιούχος και να ελέγχει την Καθ'ης 2, η οποία ήταν Αιτήτρια στις διαιτητικές διαδικασίες, στα πλαίσια των οποίων εξασφαλίστηκε η απόφαση εναντίον του Suleyman Kerimov και της Denoro. Ενόψει αυτής της σχέσης της με την υπόθεση, είναι βέβαιο, κατά την εκτίμηση του Αιτητή, ότι κατέχει πληροφορίες για τους τρόπους με τους οποίους ξοφλήθηκε ή διευθετήθηκε η απόφαση που εξασφαλίστηκε από τον Αιτητή στη διαιτητική διαδικασία. 3) Η Καθ'ης η Αίτηση 3 φέρεται να ήταν μέρος του παράνομου σχεδίου, με το οποίο αποξενώθηκε από τον Α.Υ. και τους συνεργάτες του το μερίδιο του Αιτητή στο Europark. Φέρεται δε, με βάση τις μαρτυρίες που κατατέθηκαν στα πλαίσια της ποινικής διαδικασίας που εκκρεμεί στη Ρωσία, ότι διατηρεί στο εγγεγραμμένο γραφείο της στην Κύπρο έγγραφα που σχετίζονται με το δόλιο σχεδιασμό (Τεκμήρια 12 και 17). 4) Οι Καθ'ων η Αίτηση 4 και 5 παρέχουν διοικητικές υπηρεσίες στον Α.Υ. όπως προκύπτει από τις έρευνες που διενεργήθηκαν στην ιστοσελίδα του Εφόρου Εταιρειών (Τεκμήρια 18 και 19). Περαιτέρω, η Καθ'ης η Αίτηση 4 παρουσιάζεται να είναι μέτοχος της Καθ'ης η Αίτηση 2 και μία εκ των διευθυντών της Καθ'ης η Αίτηση 3, ενώ η Καθ'ης η Αίτηση 5 είναι μέτοχος της Καθ'ης η Αίτηση
  8. Επιπρόσθετα, η Καθ'ης η Αίτηση 4 είναι διευθυντής άλλων Κυπριακών εταιρειών που φέρονται να ανήκουν στον Α.Υ. (Τεκμήρια 21-24). Παρούσα Αγωγή Με την αγωγή που καταχώρισε ο Ενάγων στις 9.12.2015, επιδιώκει την έκδοση συγκεκριμένων διαταγμάτων αποκάλυψης εναντίον των Εναγομένων, ενόψει των πιο πάνω γεγονότων τα οποία περιήλθαν, κατ' ισχυρισμόν, πρόσφατα στην αντίληψη του. Το πρώτο ζήτημα σχετίζεται με τη διευθέτηση της Γενικής αίτησης αρ. 3/2015 και του προσωρινού διατάγματος που είχε εκδοθεί στα πλαίσια της αίτησης (Τεκμήρια 5, 6 και 7 στην αίτηση). Τα διατάγματα που ζητούνται στοχεύουν να ιχνηλατήσουν τι ποσά πληρώθηκαν, από ποιους πληρώθηκαν και πού κατέληξαν οι πληρωμές για διευθέτηση της απόφασης διαιτησίας, που αποτελούσε αντικείμενο της υπόθεσης 3/
  9. Το δεύτερο θέμα σχετίζεται με ένα έγγραφο που κατατέθηκε στα πλαίσια ποινικής διαδικασίας που διερευνάται στη Ρωσία εναντίον του Α.Υ. Πρόκειται για Συμφωνία υπό τον τίτλο «Deed of Settlement of Termination ("DST") από το οποίο φέρεται να προκύπτουν λεπτομέρειες για τις μεθόδους που ακολούθησε ο Α.Υ. για να σφετεριστεί το συμφέρον του Αιτητή στο Europark. Τα διατάγματα που ζητούνται, σε σχέση με το δεύτερο αυτό ζήτημα, στοχεύουν να εξασφαλίσουν πληροφορίες προς εντοπισμό των κατ' ισχυρισμόν παράνομων κερδών που αποκόμισε ο Α.Υ., μέσω των εταιρειών ή των συνεργατών του. Η Αίτηση Mε την εξεταζόμενη αίτηση που καταχώρισε ο Αιτητής την ίδια ημέρα (9.12.2015) επεδίωξε την έκδοση μονομερώς διαταγμάτων αποκάλυψης από τις Εναγόμενες 1-5, όλων των πληροφοριών που σχετίζονται με τις πληρωμές που έγιναν στα πλαίσια της εξώδικης διευθέτησης της Γενικής Αίτησης Αρ. 3/2015 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας. Με την ίδια Αίτηση εζητείτο και διάταγμα φίμωσης (gagging order), αίτημα που στην πορεία εγκαταλείφθηκε. Το Δικαστήριο έδωσε οδηγίες για επίδοση της αίτησης στις Καθ'ων, οι οποίες καταχώρισαν ένσταση. Η αίτηση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση της κας Π. Δημητρίου, δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί τον Αιτητή. Αφού εξηγεί το λόγο για τον οποίο ορκίζεται η ίδια (λόγω της αντικειμενικής δυσκολίας να ταξιδέψει ο Αιτητής από τη Ρωσία, όπου ζει και εργάζεται), παραθέτει το ιστορικό της υπόθεσης και των διαδικασιών που εκκρεμούν στο Λονδίνο, Ρωσία, Η.Π.Α. και Κύπρο, επισυνάπτοντας αντίγραφα των σχετικών αποφάσεων και διαταγμάτων που έχουν εκδοθεί (Τεκμήρια 1, 3, 4, 8, 9 και 10). Στη συνέχεια αναφέρει, πως πολύ πρόσφατα πληροφορήθηκε ο Αιτητής ότι ο Α.Υ. έλαβε ποσό $100 εκ. από τον S. Kerimov στα πλαίσια διευθέτησης απόφασης διαιτησίας που εκδόθηκε υπέρ του Α.Υ. στο Λονδίνο. Από έρευνα που διενήργησε το γραφείο τους στο φάκελο της υπόθεσης 3/2015, διαπίστωσαν πως ο Α.Υ. καταχώρισε την υπό αναφορά Γενική Αίτηση 3/2015 για εγγραφή διαιτητικής απόφασης που εκδόθηκε υπέρ του στο Λονδίνο, στα πλαίσια της οποίας, εκδόθηκαν προσωρινά διατάγματα δέσμευσης, αποκάλυψης και Anton Piller (Τεκμήριο 5). Μετά από αίτημα των Καθ'ων στη διαδικασία εκείνη, τα προσωρινά διατάγματα αντικαταστάθηκαν με κατάθεση εκ μέρους των Καθ'ων ποσού $250 εκ. (βλ. πρακτικό ημερ. 7.5.2015 Τεκμήριο 6). Κατά την επόμενη δικάσιμο, η διαδικασία αποσύρθηκε ως διευθετηθείσα (βλ. πρακτικό Τεκμήριο 7), γεγονός που υποδηλεί, κατά την ενόρκως δηλούσα, ότι ο Αιτήτης έλαβε ένα σημαντικό χρηματικό ποσό. Υποδεικνύοντας ότι κατά το χρονικό εκείνο διάστημα -Μάιο 2015- βρισκόταν σε ισχύ το προσωρινό διάταγμα (Τεκμήριο 4) με το οποίο δεσμεύθηκε η περιουσία του Α.Υ. μέχρι του ποσού των $85 εκ., εισηγείται ότι ο Αιτητής δικαιούται να γνωρίζει τι απέγιναν τα λεφτά που έλαβε ο Α.Υ. από τον Kerimov και πού βρίσκονται σήμερα κατατεθειμένα. Υποδεικνύει, περαιτέρω, πως ο Α.Υ. κατέθεσε τραπεζική εγγύηση ύψους €200.000 για την έκδοση του προσωρινού διατάγματος, ενόσω βρισκόταν σε ισχύ το ρηθέν διάταγμα και για το λόγο αυτό ζητείται η αποκάλυψη των πληροφοριών για να διαφανεί από πού προήλθαν τα χρήματα της σχετικής κατάθεσης, προκειμένου να εκδοθεί η τραπεζική εγγύηση. Αναφορικά με τις ποινικές έρευνες και διαδικασίες που διεξάγονται εναντίον του Α.Υ. στη Ρωσία, αναφέρει πως ο Αιτητής αναγνωρίστηκε ως πολιτικός ενάγοντας στην υπόθεση, η οποία σχετίζεται με την κατ' ισχυρισμόν απόσπαση του ιδιοκτησιακού του συμφέροντος στο Europark, από τον Α.Υ. Στα πλαίσια της υπό αναφοράν υπόθεσης, εξηγεί, εκδόθηκε εναντίον του Α.Υ. διεθνές ένταλμα σύλληψης και δεσμεύθηκαν περιουσιακά του στοιχεία στη Μόσχα. Μεταξύ άλλων, δεσμεύθηκε και το Europark. Παρ' όλα αυτά, αναφέρει, ο Αιτητής δεν είναι εξασφαλισμένος γιατί, με βάση γνωμάτευση της Καθηγήτριας Ποινικής Δικονομίας L.N. Maslennikova (Tεκμήριο 11) δεν έχει τον έλεγχο της υπόθεσης και δεν είναι βέβαιο ότι θα λάβει τελικά οποιαδήποτε αποζημίωση από τον Α.Υ. Μόνο όταν κριθεί ένοχος ο Α.Υ., επισημαίνεται στη γνωμάτευση, θα μπορέσει ο Αιτητής να προωθήσει την Πολιτική αγωγή εναντίον του. Αναφέρει, περαιτέρω, ότι στα πλαίσια της υπό αναφοράν ποινικής διαδικασίας στη Ρωσία κατατέθηκαν μαρτυρίες και έγγραφα που ρίχνουν φως στο σχέδιο που κατέστρωσε ο Α.Υ. για να αποσπάσει το μερίδιο του Αιτητή στο Europark. Συγκεκριμένα, αναφέρει ότι ο Αιτητής εξασφάλισε πρόσφατα αντίγραφο του Τεκμηρίου 12 («DST») από το οποίο προκύπτει ότι το δάνειο ύψους $100 εκ. που έλαβε ο Α.Υ. από την Deutsche Bank («D.B.») εξαγοράστηκε από την Καθ'ης 3, η οποία αφού υποκαταστάθηκε στα δικαιώματα της D.B., απέκτησε το Europark, έναντι εξόφλησης του δανείου. Στο Τεκμήριο 12, καταλήγει, υπάρχουν αναφορές σε άλλα έγγραφα και συμφωνίες τα οποία θα διαφωτίσουν περισσότερο τη μεθοδολογία που ακολούθησε ο Α.Υ. για να υλοποιήσει τον παράνομο σχεδιασμό του. Όσον αφορά τις διαδικασίες που εκκρεμούν στην Κύπρο, αναφέρει πως εκτός από τη Γενική Αίτηση Αρ. 1117/2014 στα πλαίσια της οποίας εκδόθηκε το προσωρινό διάταγμα ημερ. 29.12.2014 (Τεκμήριο 4), ο Αιτητής έχει καταχωρίσει εναντίον του Α.Υ. και άλλων συνδεδεμένων με αυτόν προσώπων και εταιρειών, ακόμη δύο αγωγές οι οποίες βρίσκονται σε εκκρεμότητα: Την αγωγή υπ' αρ. 8894/2010 Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας (Τεκμήριο 26) και την υπ' αρ. 711/2011 Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας (Τεκμήριο 27). Παρεμβάλλεται στο σημείο αυτό ότι η Αίτηση και το προσωρινό διάταγμα που εκδόθηκε στα πλαίσια της Γενικής Αίτησης 1117/2014, εκδικάστηκε από το παρόν Δικαστήριο και εκδόθηκε ενδιάμεση απόφαση στις 3.3.2016 με την οποία απορρίφθηκε η αίτηση και ακυρώθηκε το προσωρινό διάταγμα που είχε εκδοθεί στις 29.12.
  10. Η ενόρκως δηλούσα αναφέρει τέλος πως στις Η.Π.Α. εκκρεμεί Αίτηση διαζυγίου του Α.Υ., την οποία προωθεί η σύζυγος του, η οποία διεκδικεί το 50% της περιουσίας του. Ο Αιτητής όμως υποψιάζεται ότι το διαζύγιο είναι σκηνοθετημένο, προκειμένου να αποξενώσει τα περιουσιακά του στοιχεία ο Α.Υ., για να μην μπορέσει ο Αιτητής να εκτελέσει τη διαιτητική απόφαση. ΕΝΣΤΑΣΗ Με κοινή ένσταση που καταχώρισαν οι Καθ'ων 2-5, η οποία υιοθετήθηκε και από την Καθ'ης 1, ζητείται η απόρριψη της αίτησης, για τους ακόλουθους λόγους:
  11. Δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις για την έκδοση διατάγματος τύπου Norwich Pharmacal.
  12. Αφού ο Αιτητής ισχυρίζεται ότι συντρέχουν συνθήκες «παράβασης διατάγματος Κυπριακού δικαστηρίου» (παρ. 6Α και 15(β) της ΑΔ Δημητρίου) ουσιαστικά παραδέχεται ότι με το επιδιωκόμενο διάταγμα Norwich Pharmacal επιδιώκει να αντλήσει παραδοχές ή ενοχοποιητικές μαρτυρίες για καταχώρηση αίτησης παρακοής διατάγματος στην γενική αίτηση 1117/14 κατά παράβαση ή ανεπίτρεπτη παράκαμψη της αρχής ότι η κάθε αίτηση παρακοής θεωρείται οιονεί ποινική διαδικασία και το βάρος απόδειξης βαρύνει τον αιτούντα.
  13. Ο Αιτητής δεν έχει οποιοδήποτε δικαίωμα εκτέλεσης της δικής του διαιτητικής απόφασης που επικαλείται (παρ. 6Β και 15(β) της ΑΔ Δημητρίου) ούτε και δικαιούται σε «tracing» διότι: i. η εν λόγω διαιτητική απόφαση δεν έχει ακόμα καταστεί εκτελεστή αφού τελεί υπό έφεση που καταχωρήθηκε στην Αγγλία στις 30/7/15 και είναι ορισμένη για ακρόαση στις 29 και 30 Νοεμβρίου 2016, ii. η εν λόγω διαιτητική απόφαση δεν έχει εν πάση περιπτώσει ακόμα καταστεί εκτελεστή στη Κύπρο αφού η γενική αίτηση του Αιτητή αρ 1117/15 ΕΔ Λευκωσίας δεν έχει ακόμα περατωθεί, iii. Ο Αιτητής έχει ήδη προς όφελος του διατάγματα τύπου Mareva στη Κύπρο και στις ΗΠΑ αλλά και διατάγματα στη Ρωσία που του προσφέρουν πολλαπλάσια κάλυψη της οποιασδήποτε απαίτησης του κατά τρόπο που η εν τω τίλω διαδικασία καθίσταται καταχρηστική. iv. Ο Αιτητής δεν έχει ιδιοκτησιακό καθεστώς στις διαιτητικές αποφάσεις 101689 και 101691 μεταξύ του Ashot Egiazaryan («ΑΕ») και του Kerimov (η «Διαιτητική Απόφαση Kerimov»).
  14. Ο Αιτητής δεν έχει οποιοδήποτε δικαίωμα «tracing» για να εγείρει απαιτήσεις για το Europark (παρ. 6Γ της ΑΔ Δημητρίου) γιατί: i. Έχει ήδη τέτοια διαδικασία σε εκκρεμότητα στη Ρωσία και ii. Έχει με το ίδιο αντικείμενο την αγωγή 8994/10 ΕΔ Λευκωσίας και iii. Έχει με το ίδιο αντικείμενο την αγωγή 711/11 ΕΔ Λευκωσίας και iv. Διεξήγαγε ήδη τη διαιτητική διαδικασία αρ. 101721 η οποία κατάληξε σε απόφαση και εκκρεμεί αίτημα εγγραφής της στη Κύπρο δυνάμει της αίτησης 1117/
  15. ν. Ο Αιτητής δεν έχει ιδιοκτησιακό καθεστώς επί της Διαιτητικής Απόφασης Kerimov. και επομένως οποιοδήποτε άλλο μέτρο θα συνιστούσε πρόσθετη πολλαπλότητα και κατάχρηση διαδικασιών.
  16. Το αίτημα του Αιτητή για διάταγμα Norwich Pharmacol στην ουσία ταυτίζεται με το αίτημα του στην αίτηση 1117/15 (παρ 13 της ΕΔ Δημητρίου) για αποκάλυψη περιουσιακών στοιχείων με αποτέλεσμα να προωθούνται καταχρηστικά δύο ίδια διαβήματα μέσα από δύο ταυτόχρονες διαδικασίες.
  17. Η αίτηση βασίζεται σε απαράδεκτη μαρτυρία που εξασφαλίστηκε παράνομα από το φάκελο της υπόθεσης 3/15 χωρίς προηγούμενη άδεια του προέδρου του δικαστηρίου ως όφειλε.
  18. Η ΕΔ Δημητρίου επικαλείται εξ ακοής μαρτυρία χωρίς να προσδιορίζει την πηγή της γνώσης της.
  19. Δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου ούτε και οι προϋποθέσεις των άρθρων 4 έως και 9 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου.
  20. Η νομική βάση της Αίτησης είναι εσφαλμένη. Στην υποστηρικτική ένορκη δήλωση της δικηγόρου κας Στ. Παπουή υιοθετούνται και επεξηγούνται οι πιο πάνω λόγοι ένστασης. Παρατίθενται, περαιτέρω, στοιχεία και λεπτομέρειες των διαδικασιών που εκκρεμούν ενώπιον άλλων Δικαστηρίων στην Κύπρο, τη Ρωσία και τις Η.Π.Α. Σε σχέση με τη Ρωσική Ποινική διαδικασία που εκκρεμεί στη Μόσχα, επισυνάπτει αντίγραφα των διαταγμάτων με τα οποία δεσμεύθηκε το Europark και άλλα περιουσιακά στοιχεία του Α.Υ. (Τεκμήρια 5, 6 και 7). Απορρίπτοντας τη θέση του Αιτητή ότι δεν μπορεί να προωθήσει την πολιτική αγωγή που κατέθεσε, ως πολιτικός Ενάγων, στα πλαίσια της ποινικής διαδικασίας στη Ρωσία, επισυνάπτει παλαιότερη και πρόσφατη γνωμάτευση Ρωσίδας εμπειρογνώμονος (Τεκμήρια 8 και 9, αντίστοιχα), οι οποίες καταρρίπτουν την αντίστοιχη γνωμάτευση που παρουσίασε ο Αιτητής (γνωμάτευση Maslennikova). Υποστηρίζει, τέλος, πως δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις για την έκδοση διαταγμάτων τύπου Norwich Pharmacal, εφόσον ο Αιτητής έχει ήδη λάβει δικαστικά μέτρα και έχει εξασφαλίσει απόφαση εναντίον του Α.Υ. Δεν είναι επιτρεπτό, υποδεικνύει, να ζητείται η αποκάλυψη πληροφοριών οι οποίες θα χρησιμοποιηθούν για απόδειξη της υπόθεσης για κατ' ισχυρισμόν παρακοή του διατάγματος. Οι Αγορεύσεις Με τις εμπεριστατωμένες αγορεύσεις τους οι ευπαίδευτοι συνήγοροι υποστήριξαν τις εκατέρωθεν θέσεις των διαδίκων με παραπομπές σε Κυπριακές Αγγλικές αυθεντίες. Ο συνήγορος του Αιτητή, αφού ανέλυσε τις αρχές, υποστήριξε πως τυγχάνουν εφαρμογής στην παρούσα υπόθεση, εφόσον: α) Έχει καταδειχθεί ότι διαπράχθηκε αδικοπραξία εις βάρος του Αιτητή από τον Α.Υ., ο οποίος σφετερίστηκε το μερίδιο του από το Europark. Η συντέλεση της αδικοπραξίας, επεσήμανε, επιβεβαιώθηκε από την απόφαση του LCIA. β) Υπάρχει συζητήσιμη υπόθεση ότι ο Α.Υ. έχει παρακούσει το διάταγμα, αφού φέρεται να έχει χρησιμοποιήσει ποσά που ήταν δεσμευμένα με το διάταγμα για την κατάθεση της εγγυητικής. γ) Υπάρχει επίσης μαρτυρία ότι έλαβε μεγάλα χρηματικά ποσά, στα πλαίσια διευθέτησης της Γενικής Αίτησης 3/2015 τα οποία ενδεχομένως να μετέφερε σε άγνωστο προορισμό. Συνεχίζοντας ο συνήγορος, υπέδειξε πως οι Καθ'ων δεν αρνήθηκαν με την ένσταση τους ότι κατέχουν τις πληροφορίες που ζητούνται με την αίτηση. Είναι, κατά την εισήγηση του, απαραίτητο να δοθούν οι πληροφορίες, ώστε να μπορέσει ο Αιτητής να διαπιστώσει από πού προήλθαν τα κεφάλαια για την κατάθεση της εγγύησης και τι απέγιναν τα χρήματα που έλαβε ο Α.Υ. από τη διευθέτηση της Γενικής Αίτησης 3/
  21. Σε σχέση με το επιδιωκόμενο διάταγμα αποκάλυψης από τις Καθ'ων 2 και 3, εισηγήθηκε πως είναι αναγκαίο για να εντοπίσει (to trace) ο Αιτητής, τα κέρδη που απεκόμισε ο Α.Υ. από το δόλιο σχέδιο του, με το οποίο σφετερίστηκε το μερίδιο του Aιτητή στο Europark. Παραπέμποντας σε Αγγλικές αυθεντίες, (Τhe Mercantile Group (Europe) AG v. Aiyela and Others

(1994)Q.B. 366) υποστήριξε πως είναι κατάλληλη περίπτωση για έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων, ώστε να μπορέσει ο Αιτητής να εντοπίσει περιουσιακά στοιχεία του εξ' αποφάσεως οφειλέτη (Α.Υ.) για να εξασφαλίσει το λαβείν του. Ο ευπαίδευτος συνήγορος των Καθ'ων υποστήριξε με τη σειρά του πως δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις για την έκδοση των διαταγμάτων που ζητούνται με την Αίτηση. Επισημαίνοντας πως με την αίτηση επιδιώκεται η έκδοση διαταγμάτων Norwich Pharmacal για να καταχωρίσει αίτηση παρακοής στα πλαίσια της Γενικής Αίτησης 1117/14, υποστήριξε πως τέτοια ευχέρεια δεν παρέχεται με βάση τις αρχές που καθιέρωσε η νομολογία. Το διάταγμα Norwich Pharmacal, εισηγήθηκε, πρέπει να στοχεύει στο να δώσει στον Αιτητή τα εφόδια για να καταχωρίσει αγωγή εναντίον του αδικοπραγήσαντα κάτι που δεν συμβαίνει στην προκειμένη περίπτωση. Επεσήμανε περαιτέρω, το ανεπίτρεπτο του διαβήματος του Αιτητή, στο βαθμό που επιδιώκει την εξασφάλιση ενοχοποιητικής μαρτυρίας για να προωθήσει αίτηση παρακοής διατάγματος στη Γενική Αίτηση 1117/2014. Συνεχίζοντας ο συνήγορος, ανέπτυξε όλους του λόγους ένστασης υποστηρίζοντας πως ο Αιτητής προωθεί καταχρηστικά την παρούσα διαδικασία ενώ έχει εξασφαλίσει διατάγματα τόσο στην Κύπρο όσο και στη Ρωσία και την Αμερική, τα οποία διασφαλίζουν πλήρως την ικανοποίηση της απόφασης που έχει εκδοθεί από το LCIA. Ο Αιτητής, κατέληξε, έχοντας εξασφαλίσει διαιτητική απόφαση από το LCIA, δεν νομιμοποιείται να επιδιώκει πληροφόρηση, προκειμένου να προωθήσει περαιτέρω αξιώσεις και διαδικασίες στη Ρωσία για το μερίδιο του στο Europark. Νομική Πτυχή-Κατάληξη Οι αρχές που διέπουν το ζήτημα της έκδοσης διαταγμάτων Norwich Pharmacal έχουν αναλυθεί σε δύο πολύ πρόσφατες αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Πρόκειται για τις υποθέσεις Avila Management Services Limited κ.ά. v. Stepanek κ.ά.,
(2012)1 A.A.Δ. 1403 και η πιο πρόσφατη Penderhill Holdings Limited κ.ά. ν. Κλουκίνα, ECLI:CY:AD:2014:A21, Π.Ε. 319/11, ημερομηνίας 13.1.2014. Όπως υποδεικνύεται, με αναφορά στη γνωστή υπόθεση Mitsui & Co Ltd v. Nexen Petroleum UK Ltd
(2005)EWHC 625, οι προϋποθέσεις εξέτασης και έκδοσης διαταγμάτων Norwich Pharmacal είναι οι ακόλουθες τρεις:
  1. Θα πρέπει να έχει λάβει χώρα, ή κατ' ισχυρισμόν, να έχει λάβει χώρα μια αδικοπραξία από ένα τελικό αδικοπραγούντα.
  2. Πρέπει να διαπιστώνεται ανάγκη για την έκδοση του διατάγματος, ώστε να είναι δυνατή η έγερση αγωγής εναντίον του τελικού αδικοπραγούντα.
  3. Το πρόσωπο εναντίον του οποίου επιδιώκεται η έκδοση πρέπει να έχει αναμιχθεί κατά τρόπο που να έχει διευκολύνει την αδικοπραξία και να είναι σε θέση ή πιθανό να είναι σε θέση να παρέχει τις αναγκαίες πληροφορίες που θα καταστήσουν δυνατή την έγερση αγωγής εναντίον του τελικού αδικοπραγήσαντα. Το ζήτημα ανάγεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου, η οποία ασκείται με φειδώ. Το ακόλουθο απόσπασμα από την αναφερθείσα απόφαση στην υπόθεση Avila Management Ltd, (σελίδες 1416-1417) είναι ιδιαίτερα κατατοπιστικό: «Βεβαίως, η δυνατότητα έκδοσης του διατάγματος τελεί πάντοτε υπό την αίρεση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου το οποίο δεν θα ικανοποιήσει το αίτημα εάν οι πληροφορίες μπορούν να ληφθούν με κάποιο άλλο διαθέσιμο τρόπο ή το Δικαστήριο δεν πεισθεί ότι υπάρχει πράγματι πρόθεση έγερσης αγωγής εναντίον του αδικοπραγούντος. Περαιτέρω, το Δικαστήριο θα ζυγίσει παράγοντες όπως τη σοβαρότητα της συμπεριφοράς του κατ' ισχυρισμό αδικοπραγούντος, (Interbrew SA v. Financial Times Ltd The Times 4.1.2002). Το ζητούμενο δεν είναι η ευκολία ή η επιθυμία λήψης των πληροφοριών, αλλά η αναγκαιότητα του όλου εγχειρήματος. Εάν υπάρχουν γεγονότα τα οποία χρήζουν διερεύνησης κατά τη δίκη, δεν θεωρείται πρέπον να εκδοθεί διάταγμα τύπου Norwich Pharmacal επί αιτήματος πριν την ίδια τη δίκη. Το διάταγμα δεν αποσκοπεί στην απλή ικανοποίηση της λήψης στοιχείων για σκοπούς περιέργειας.» Bασικό χαρακτηριστικό της ομώνυμης απόφασης (Norwich Pharmacal Co and Others v. Customs and Excise
(1973)2 All E.R. 943), η οποία καθιέρωσε την έκδοση των διαταγμάτων της υπό εξέταση φύσης, είναι η δυνατότητα έκδοσης διατάγματος για αποκάλυψη στοιχείων και πληροφοριών και από αθώα μέρη. (Βλ. επίσης Bunkers Trust Co v. Shapira
(1980)1 W.L.R. 1274). Στην εξεταζόμενη υπόθεση το διάταγμα δεν αποσκοπεί στην εξασφάλιση πληροφοριών, προκειμένου να καταστεί εφικτή η καταχώριση αγωγής εναντίον αδικοπραγήσαντα. Τα ζητούμενα διατάγματα στοχεύουν στην υποβοήθηση του Αιτητή ώστε να καταστήσουν εφικτή την εκτέλεση της απόφασης που εκδόθηκε από το LCIA και την προώθηση αίτησης παρακοής εναντίον του Α.Υ. στα πλαίσια της Γενικής Αίτησης Αρ. 1117/2014. Εν προκειμένω, ο σκοπός των διαταγμάτων είναι επικουρικός και υποβοηθητικός του διατάγματος παγοποίησης που εκδόθηκε στην αναφερθείσα Γενική αίτηση 1117/2014 καθώς και της Απόφασης του LCIA. Η δυνατότητα για έκδοση τέτοιων διαταγμάτων (ancillary), ακόμη και εναντίον τρίτων προσώπων που δεν είναι διάδικοι, έχει αναγνωριστεί από τη Νομολογία. Εκδίδονται όμως μετά από πολλή περίσκεψη και με ιδιαίτερη φειδώ, στις περιπτώσεις εκείνες, όπου κρίνεται απαραίτητο προκειμένου να διασφαλιστεί η αποτελεσματικότητα των ουσιαστικών δικαιωμάτων του Αιτητή (βλ. Α. J. Bekhor & Co v. Bilton
(1981)Q.B. 923, Ashianti v. Kashi
(1987)Q. B. 888 και Mercantile Group A.G v. Aiyela - πιο πάνω-). Έχοντας εξετάσει την αίτηση υπό το πρίσμα των πιο πάνω νομικών αρχών και αφού έλαβα υπόψη όλα τα δεδομένα της υπόθεσης, κρίνω πως η περίπτωση δεν είναι κατάλληλη, ώστε να ασκηθεί η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου προς όφελος του Αιτητή. Υποδεικνύεται, συναφώς, ότι ο Αιτητής προωθεί παράλληλα άλλες τρεις διαδικασίες στην Κύπρο, καθώς και διαδικασίες στη Ρωσία και την Καλιφόρνια των Η.Π.Α. Στα πλαίσια της Γενικής Αίτησης αρ. 117/14 είχε εξασφαλίσει διάταγμα παγοποίησης των περιουσιακών στοιχείων του Α.Υ. μέχρι ποσού $85 εκ., το οποίο ακυρώθηκε, μετά από την αναφερθείσα ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου ημερ. 3.3.16. Έχει, επίσης, εξασφαλίσει διατάγματα παγοποίησης των περιουσιακών στοιχείων του Α.Υ. στα πλαίσια της διαδικασίας στην Καλιφόρνια, ενώ έχουν δεσμευθεί περιουσιακά στοιχεία του Α.Υ. στη Ρωσία καθώς και όλες οι μετοχές του Europark, στα πλαίσια της εκεί ποινικής διαδικασίας. Όπως έχει αναφερθεί πιο πριν, στη Ρωσική διαδικασία επιτράπηκε στον Αιτητή να παρίσταται ως πολιτικός Ενάγοντας. Υπό τις περιστάσεις της υπόθεσης κρίνεται αχρείαστη οποιαδήποτε περαιτέρω εξασφάλιση του Αιτητή μέσω των διαταγμάτων που ζητούνται με την παρούσα αίτηση. Κρίνεται, επιπρόσθετα, πως δεν θα ήταν ορθό και δίκαιο να εκδοθούν διατάγματα αποκάλυψης για να χρησιμοποιηθούν σε διαδικασία παρακοής εναντίον του Α.Υ. ή και άλλων προσώπων. Όσον αφορά το αίτημα για διάταγμα αποκάλυψης περαιτέρω εγγράφων και πληροφοριών που σχετίζονται με το έγγραφο "DST", το Δικαστήριο δεν έχει πειστεί ότι οι πληροφορίες αυτές δεν θα μπορούσαν να εξασφαλιστούν, μέσω της μαρτυρίας που κατατέθηκε στην ποινική υπόθεση που εκκρεμεί στη Ρωσία. Πέραν τούτου, όπως ορθά υποδείχθηκε από τον συνήγορο των Καθ'ων, ο Αιτητής έχει ήδη εξασφαλίσει απόφαση για τις ζημιές που έχει υποστεί από τις κατ' ισχυρισμόν άδικες πράξεις του Α.Υ. και των συνεργατών του. Οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφόρηση, για σκοπούς έγερσης άλλων αξιώσεων, κρίνεται αχρείαστη. Για όλους τους πιο πάνω λόγους, η Αίτηση αποτυγχάνει και απορρίπτεται, με έξοδα εις βάρος του Αιτητή και υπέρ των Καθ'ων η αίτηση, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ............. Λ. Καλογήρου, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΠ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.