← Κύπρος

ΠΑΓΚΥΠΡΙΑ ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΣΙΤΗΡΟΠΑΡΑΓΩΓΩΝ Π.Ο.Σ. (ΔΗΜΟΣΙΑ) ΛΤΔ ν. ΦΙΛΙΠΠΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ ΦΑΡΜ ΛΤΔ, Αγ. Αρ:. 456/15, 11/3/2016

ΠΑΓΚΥΠΡΙΑ ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΣΙΤΗΡΟΠΑΡΑΓΩΓΩΝ Π.Ο.Σ. (ΔΗΜΟΣΙΑ) ΛΤΔ ν. ΦΙΛΙΠΠΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ ΦΑΡΜ ΛΤΔ, Αγ. Αρ:. 456/15, 11/3/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2016:A173 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Δ. Θεοδώρου Ε.Δ. Αγ. Αρ:. 456/15 ΜΕΤΑΞΥ:- ΠΑΓΚΥΠΡΙΑ ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΣΙΤΗΡΟΠΑΡΑΓΩΓΩΝ Π.Ο.Σ. (ΔΗΜΟΣΙΑ) ΛΤΔ εξ Αθηαίνου Ενάγουσα - και - ΦΙΛΙΠΠΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ ΦΑΡΜ ΛΤΔ εκ Λευκωσίας Εναγομένων ---------------------------- Αίτηση ημερ. 11.8.2015 για έκδοση διατάγματος παραμερισμού απόφασης Ημερομηνία: 11 Μαρτίου 2016 Για τους Εναγόμενη - Αιτήτρια: κ. Κλ. Στυλιανού Για την Ενάγουσα - Καθ΄ης η αίτηση: κ. Πετουφά ------------------- Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Στις 5.2.2015, η Ενάγουσα καταχώρησε την υπό τον ως άνω τίτλο και αριθμό αγωγή εναντίον της Εναγόμενης και απαιτούσε €24.024,61 ως οφειλόμενο ποσό δυνάμει συμφωνίας πωλήσεως αγαθών και/ή ως υπόλοιπο λογαριασμού. Στις 3.4.2015, η Ενάγουσα εξασφάλισε απόφαση εναντίον της εναγομένης για το πιο πάνω ποσό στα πλαίσια αίτησης που προώθησε λόγω μη καταχώρησης Σημειώματος Εμφάνισης από την τελευταία. Στις 11.8.2015, η Εναγόμενη (στο εξής «η αιτήτρια»), καταχώρησε την υπό εξέταση αίτηση, με την οποία επιδιώκει την έκδοση διατάγματος που να ακυρώνει και/ή παραμερίζει την εναντίον της εκδοθείσα απόφαση. Η αίτηση, βασίζεται στους Περί Πολιτικής Δικονομίας θεσμούς Δ.17 θ.10, Δ.26 θ.14, Δ.48 θ.θ.1-9, Δ.64 θ.θ.1-4, καθώς επίσης και στο Άρθρο 30 του Συντάγματος, στο Άρθρο 6 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για Προάσπιση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και των Θεμελιωδών Ελευθεριών και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Την αίτηση συνοδεύει ένορκη δήλωση, ημερομηνίας 11.8.

  1. Ομνύοντας της είναι ο Παναγιώτης Παναγιώτου, διευθυντής και μέτοχος της αιτήτριας. Με την εν λόγω ένορκη δήλωση του, η Αιτήτρια επιχειρεί μέσα από τις αναφορές του, να δικαιολογήσει την καθυστέρηση στην καταχώρηση σημειώματος εμφάνισης στην αγωγή (καταχωρήθηκε εκπρόθεσμα στις 23.4.2015) και γενικότερα, την παρέλευση πέντε και πλέον μηνών από την ημέρα επίδοσης της αγωγής (4.3.2015), μέχρι και την καταχώρηση της υπό εξέταση αίτησης (11.8.2015). Επιπροσθέτως, επιχειρεί να αποδείξει, ότι έχει συζητήσιμη καλή υπεράσπιση και νομιμοποιείται να ζητά το αιτούμενο διάταγμα παραμερισμού. Ως προς την καθυστέρηση και γενικά την στάση που τήρησε η Αιτήτρια, από την ημέρα επίδοσης της αγωγής, μέχρι και την καταχώρηση υπό εξέτασης αίτησης, ο ομνύοντας της ενόρκου δηλώσεως που συνοδεύει την αίτηση, συνοπτικά, αναφέρει τα εξής. Κατά το χρόνο καταχώρησης και επίδοσης της παρούσας αγωγής, εκκρεμούσε και μία ποινική υπόθεση για ανακληθείσες μεταχρονολογημένες επιταγές που εξέδωσε η αιτήτρια προς όφελος της καθ' ης η αίτηση για κάλυψη των οφειλών της. Στα πλαίσια της εν λόγω ποινικής υπόθεσης, οι δύο πλευρές, συμφώνησαν να επιδιώξουν εξώδικη διευθέτηση της ποινικής υπόθεσης, έχοντας δε ανταλλάξει, προφορικά θέσεις ως προς τους λόγους που ανακλήθηκαν οι επιταγές, με αποτέλεσμα, παρά την επίδοση της αγωγής στην αιτήτρια, να μην ακολουθήσει η εμπρόθεσμη καταχώρηση σημειώματος εμφάνισης, θεωρώντας η αιτήτρια ότι η καθ' ης η αίτηση δεν θα προχωρούσε με έκδοση απόφασης. Όταν όμως παρήλθε ό χρόνος, τον οποίο έθεσε ως ορόσημο για να επιλύσει εξωδίκως την υπόθεση, αποφάσισε να καταχωρίσει σημείωμα εμφάνισης. Έπειτα, αν και ο ομνύοντας της ενόρκου δηλώσεως που υποστηρίζει την αίτηση προσπάθησε κάποιες φορές να επικοινωνήσει με την καθ' ης η αίτηση, δυστυχώς δεν τα κατάφερε αφού, είτε τον παρέπεμπαν σε συγκεκριμένο πρόσωπο, με το οποίο, ως προκύπτει από τα όσα αναφέρει, δεν επικοινώνησε, είτε απλά του έλεγαν ότι θα έπρεπε να διευθετηθεί συνάντηση, η οποία όμως δεν διευθετείτο. Λόγω και των δικών του ασχολιών, προβλημάτων και υποχρεώσεων, δεν ήταν πολύ επίμονος στο να συζητήσει με την καθ' ης η αίτηση την υπόθεση, αλλά ούτε και η άλλη πλευρά τον πίεσε καθόλου. Σκοπός της αιτήτριας ήταν να πιέσουν για συνάντηση περί τον Αύγουστο του έτους 2015, και δη πριν τον Οκτώβριο, που είχε στο μεταξύ ορισθεί η ποινική υπόθεση. Με έκπληξη του ενημερώθηκε στις 3.8.2015, στα πλαίσια εκτέλεσης εντάλματος κατάσχεσης κινητών, ότι είχε εκδοθεί η επίδικη απόφαση, πράγμα που επιβεβαίωσε και με έρευνα στο φάκελο της υπόθεσης στο Δικαστήριο στις 5.8.
  2. Της εν λόγω επιβεβαίωσης, ακολούθησε, εντός ολίγων ημερών, η καταχώρηση της υπό εξέταση αίτησης. Ως προς την Υπεράσπιση της Αιτήτριας στην αγωγή, ο ομνύοντας της ενόρκου δηλώσεως που συνοδεύει την αίτηση, ισχυρίστηκε ότι η εμπορική σχέση των διαδίκων κράτησε για χρόνια. Ότι στα πλαίσια αυτών των συναλλαγών τους, η Αιτήτρια κατά καιρούς παράγγελλε και αγόραζε από την Καθ' ης η Αίτηση φορτία κριθαριού, τα οποία η Αιτήτρια χρησιμοποιούσε, για να δημιουργήσει ζωοτροφές, με τις οποίες τάιζε τα ζώα, που διατηρούσε σε φάρμα της. Είναι ακριβώς η θέση της Αιτήτριας, ως τούτη προβάλλει από τα όσα αναφέρονται στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την υπό εξέταση αίτηση, ότι συγκεκριμένο φορτίο, το οποίο παραδόθηκε προς την Αιτήτρια, εμπεριείχε ελαττωματικό κριθάρι και συγκεκριμένα ήταν χαμηλής περιεκτικότητας σε κριθάρι αφού τουλάχιστον το ήμισυ του φορτίου, αποτελείτο από χώμα. Ενημέρωσε την Καθ' ης η Αίτηση για το γεγονός και αν και υποσχέθηκε να αντικαταστήσει τούτο, παρήλθαν 10 ολόκληρες μέρες μέχρις ότου να λάβει χώρα η εν λόγω αντικατάσταση, με αποτέλεσμα να αναγκαστεί η Αιτήτρια να ταΐσει τα ζώα, με ζωοτροφή που ετοίμασε από το συγκεκριμένο φορτίο, γεγονός το οποίο δημιούργησε προβλήματα στις γέννες, όπως αποβολές ή ακόμα και θανάτους νεογνών. Επίσης προκλήθηκε και απώλεια βάρους στα ζώα, με αποτέλεσμα να ζημιωθεί οικονομικά η Αιτήτρια, μιας και η αξία του ζώου, υπολογίζεται με το βάρος του. Είναι ακριβώς ο ισχυρισμός της Αιτήτριας, ότι τα πιο πάνω ήταν στη γνώση της Καθ' ης η Αίτηση, καθώς επίσης και η πρόθεση της Αιτήτριας, όταν και εφόσον θα καθίσταντο πληρωτέες οι επιταγές, για τις οποίες εκκρεμεί η ποινική υπόθεση, να συζητούσαν μεταξύ τους, ώστε να υπάρχει ανάλογη μείωση στην απαίτηση της Καθ' ης η Αίτηση και κατά ακολουθία και εξώδικη διευθέτηση, της ποινικής υπόθεσης. Ως το θέτει ο ομνύοντας της ενόρκου δηλώσεως, που συνοδεύει την αίτηση, συνεπεία των όσων ισχυρίζεται η Αιτήτρια « δεν οφείλουμε το απαιτούμενο ποσό και μάλιστα έχουμε και λόγους ανταπαίτησης εναντίον των Εναγομένων ». Η Καθ' ης η Αίτηση καταχώρησε ειδοποίηση πρόθεσης ένστασης, τον Νοέμβριο του
  3. Επί του κυρίως σώματος της εν λόγω ειδοποίησης, δεν αναγράφεται η ημερομηνία καταχώρησης της. Η ένορκος δήλωσης όμως, που συνοδεύει τούτην, ετοιμάστηκε στις 19.11.
  4. Εν απουσία επιχειρήματος από πλευράς της Αιτήτριας, ως προς τον χρόνο καταχώρησης της Ειδοποίησης Πρόθεσης Ένστασης της Καθ' ης η Αίτηση, αλλά έχοντας κατά νου και τη μετέπειτα της καταχωρίσεως της εν λόγω Ειδοποίησης, συμπεριφορά της Αιτήτριας (απουσία οποιασδήποτε αντίδρασης ως προς εμπρόθεσμο ή μη της καταχώρησης της εν λόγω ειδοποίησης), δεν θα ασχοληθώ περαιτέρω με το θέμα. Στο κυρίως σώμα της ρηθείσας ειδοποίησης, αναφέρονται ως λόγοι ένστασης οι ακόλουθοι: «
  5. Η Αίτηση είναι νόμω και ουσία αβάσιμη και έγινε με μόνον σκοπό την παρεμπόδιση των Εναγόντων να εκτελέσουν την απόφαση του Δικαστηρίου.
  6. Οι αιτητές δεν δείχνουν δια της Αιτήσεως και Ενόρκου Δηλώσεως τους επαρκείς λόγους για τους οποίους να ζητούν την αναστολή εκτέλεσης της απόφασης του Δικαστηρίου ημερ. 3/4/
  7. Οι Αιτητές δεν δείχνουν δια της Αιτήσεως και Ενόρκου Δηλώσεως επαρκείς λόγους της καθυστερήσεως τους να προβούν σε μέτρα δια των παραμερισμό της απόφασης εναντίον τους και αναστολής της απόφασης αυτής.
  8. Οι Αιτητές επικαλούνται ως Υπεράσπιση των εις την αξίωση των Εναγόντων αόριστα και παραπλανητικά γεγονότα μη ανταποκρινόμενα εις την αλήθεια.
  9. Δεν έχουν παρουσιαστεί στοιχεία από τους Εναγόμενους που να δικαιολογούν ότι έχουν μια καλή υπεράσπιση εις την αξίωση των Εναγόντων.
  10. Η Αίτηση είναι καταχρηστική και έγινε με μόνον σκοπό την παρεμπόδιση των Εναγόντων να εκτελέσουν την απόφαση τους και να εισπράξουν τα οφειλόμενα εις αυτούς ποσά σύμφωνα με την απόφαση.
  11. Η Αίτηση έγινε με κατάχρηση της διαδικασίας και χωρίς να πληρούνται οι προϋποθέσεις δια τον παραμερισμό και/ή την ακύρωση της απόφασης του Δικαστηρίου.» Την ειδοποίηση πρόθεσης ένστασης, συνοδεύει ένορκη δήλωση του Αντώνη Παπακωνσταντίνου, ο οποίος εργάζεται στην υπηρεσία της Καθ' ης η Αίτηση, ως υπεύθυνος παραλαβής, καθώς επίσης και διάθεσης-πώλησης, των σιτηρών, εις τους πελάτες της. Είναι δε και ο υπεύθυνος αναφορικά με τις ποιότητες των σιτηρών, αλλά και τις τιμολογήσεις, ως επίσης και εισπράξεις, από πλευράς της Καθ' ης η Αίτηση. Δηλώνει ότι έχει προσωπική γνώση και αντίληψη, όλων των επίδικων γεγονότων και ότι είναι εξουσιοδοτημένος να προβεί, στην εν λόγω ένορκη δήλωση. Αφού αρχικά αναφέρεται επιγραμματικά στην πορεία της αγωγής, καθώς επίσης και στις συνθήκες κάτω από τις οποίες εκδόθηκε η επίδικη απόφαση, σημειώνει το γεγονός, ότι στις 23.4.2015 καταχωρήθηκε εκπρόθεσμα σημείωμα εμφάνισης, εκ μέρους της Αιτήτριας. Τούτο το αναφέρει, ώστε να τονίσει, ότι 4 μέρες αργότερα και συγκεκριμένα στις 27.4.2015, οι Συνήγοροι της Καθ'ης η Αίτηση, απέστειλαν επιστολή προς τον Συνήγορο της Αιτήτριας, με την οποία τον πληροφορούσαν, ότι είχε ήδη εκδοθεί η επίδικη απόφαση. Την εν λόγω επιστολή επισυνάπτει στην ένορκη δήλωση του, ως Τεκμήριο Α. Βασισμένος δε στο εν λόγω γεγονός, προωθεί τη θέση, ότι παρά την ενημέρωση της Αιτήτριας και ειδικότερα του δικηγόρου της, από τις 27.4.2015 περί της εκδόσεως της επίδικης απόφασης, καμιά αντίδραση, για σκοπούς παραμερισμού της, έλαβε χώρα μέχρι και τις 11.8.2015, που καταχωρήθηκε η επίδικη αίτηση. Υποστηρίζει δε ότι, ο λόγος που στην ουσία προωθείται η υπό εξέταση αίτηση είναι, για να αποφευχθεί η εκτέλεση της εκδοθείσας απόφασης και όχι, γιατί η Αιτήτρια έχει οποιαδήποτε υπεράσπιση στην απαίτηση της Καθ'ης η Αίτηση. Υποδεικνύει δε, προς υποστήριξη της θέσης του, το γεγονός ότι η Αιτήτρια δεν αντέδρασε καθ' οιονδήποτε τρόπο, στο άκουσμα της έκδοσης της επίδικης απόφασης, ενώ υπήρξε άμεση αντίδραση, όταν και εφόσον επιχειρήθηκε η εκτέλεση τούτης. Ακολούθως αρνείται όλους τους ισχυρισμούς που προβάλλει ο ομνύοντας της ενόρκου δηλώσεως, που συνοδεύει την αίτηση, αναφορικά με την ουσία της διαφοράς, τονίζοντας συνοπτικά τα πιο κάτω. Η οποιαδήποτε συνεργασία της Αιτήτριας με την Καθ' ης η Αίτηση, περιορίζεται μόνο κατά τα έτη 2011 μέχρι
  12. Η δε έντονη και/ή ουσιαστική συνεργασία τους και δη η διενέργεια πολλών συναλλαγών και για μεγάλης ποσότητας φορτίων, περιορίζεται μόνο στο
  13. Υποδεικνύει ακόμα, ότι το τελευταίο τιμολόγιο σε σχέση με φορτίο, που αγόρασε η Αιτήτρια από την Καθ' ης η Αίτηση, εκδόθηκε στις 31.10.
  14. Προς επίρρωση της θέσης του, παραπέμπει στο περιεχόμενο του Τεκμηρίου Β, της Ειδοποίησης Πρόθεσης Ένστασης (πρόκειται για κατάσταση λογαριασμού που τηρούσε η Καθ' ης η Αίτηση αναφορικά με τις συναλλαγές της με την Αιτήτρια), αφενός για να υποδείξει τη σχετική επί του εν λόγω λογαριασμού σημείωση, ως προς την ημερομηνία έκδοσης του τελευταίου αυτού τιμολογίου και αφετέρου, για να καταδείξει ότι, όλες οι λοιπές μεταγενέστερες καταχωρήσεις, στον εν λόγω λογαριασμό, αφορούν σε αριθμό επιταγών που εκδίδοντο και/ή χρημάτων τοις μετρητοίς που καταβάλλοντο από την Αιτήτρια προς την Καθ'ης η Αίτηση, για αποπληρωμή των εκάστοτε οφειλών της, οι οποίες, κατά την ημέρα έκδοσης του τελευταίου τιμολογίου (31.10.13), ανήρχοντο στις €199.176,
  15. Παραπέμποντας και πάλι στο εν λόγω Τεκμήριο, προωθεί τη θέση ότι η Αιτήτρια, μετά την τελευταία συναλλαγή τους, προέβη σε ανάκληση πληρωμής μεγάλου αριθμού επιταγών και όχι μόνο, αναφορικά με τις 4 επιταγές, τις οποίες αφορά η ποινική δίωξη, στην οποία αναφέρθηκε ο ομνύοντας της ενόρκου δηλώσεως, που συνοδεύει την αίτηση. Υποστήριξε δε, ότι η ανάκληση των επιταγών από πλευράς της Αιτήτριας, δεν έγινε για τους σκοπούς που επικαλείται η Αιτήτρια στην υπό εκδίκαση αίτηση της, αλλά λόγω αδυναμίας της να τιμήσει τούτες και με εκ νέου παραπομπή στον λογαριασμό, Τεκμήριο Β, υπέδειξε ότι καταβάλλοντο κατά καιρούς χρήματα, τοις μετρητοίς, εκ μέρους της Αιτήτριας και κατά τη λήψη τους από την Καθ'ης η Αίτηση, η τελευταία παρέδιδε πίσω στην Αιτήτρια τις ανακληθείσες επιταγές, που εξοφλούντο με αυτά. Σύμφωνα με τον ομνύοντα της ενόρκου δηλώσεως, που συνοδεύει την Ειδοποίηση Πρόθεσης Ένστασης, ουδέποτε παραδόθηκε, οποιονδήποτε φορτίο ως το περιγράφει η Αιτήτρια. Μοναδική περίπτωση στην οποία υπεβλήθη οποιασδήποτε μορφής παράπονο, από πλευράς της Αιτήτριας, ήταν σε σχέση με συγκεκριμένο φορτίο, το οποίο περιείχε μεγαλύτερης του επιτρεπόμενου συγκέντρωση αλουπόνουρου (σπόρος), που είχε ως αποτέλεσμα, επιδεικνύοντας η Καθ'ης η Αίτηση κάθε καλή θέληση, να προβεί σε έκπτωση ύψους €300 για το συγκεκριμένο φορτίο και το θέμα έληξε εκεί. Έπειτα, η συνεργασία των δύο πλευρών συνέχισε κανονικά, χωρίς κανένα πρόβλημα, που να σχετίζεται με την ποιότητα και ποσότητα των παραγγελθέντων φορτίων. Επισυνάπτει δε στην ένορκή του δήλωση, αντίγραφα των τεσσάρων επιταγών, που είναι και οι μόνες για τις οποίες η Αιτήτρια δεν κατέβαλε οποιαδήποτε χρήματα, με αποτέλεσμα να παραμένουν ακόμα στην κατοχή της Καθ'ης η Αίτηση και για τις οποίες έχει καταχωρηθεί και εκκρεμεί μέχρι και σήμερα, σχετική ποινική δίωξη, εναντίον της Αιτήτριας. Αποτελεί δε θέση του ομνύοντας της ενόρκου δηλώσεως, που συνοδεύει την Ειδοποίηση Πρόθεσης Ένστασης, ότι τα όσα αναφέρονται στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση, αναφορικά με την ισχυριζόμενη από την Αιτήτρια υπεράσπιση, αποτελούν εκ των υστέρων σκέψεις και ουδέποτε προωθήθηκαν και ή μεταφέρθηκαν στην Καθ'ης η Αίτηση, παρά μόνο για πρώτη φορά τα αντίκρισαν, όταν και εφόσον επιδόθηκε σε αυτούς η υπό εξέταση αίτηση. Ως προς δε τον ισχυρισμό της Αιτήτριας, ότι η Καθ'ης η Αίτηση τους έδωσε την εντύπωση και/ή διαβεβαίωσε, ότι δεν θα διεκδικούσε την απαίτηση της, προτού επιχειρηθεί η προσπάθεια, για εξώδικη διευθέτηση, αρνείται τούτον κατηγορηματικά και προβάλλει τη θέση ότι, η Αιτήτρια προσπαθούσε να εκμεταλλευτεί τις διαδικασίες του Δικαστηρίου, με αναβολές της ποινικής υπόθεσης, ώστε να κερδίσει χρόνο και ότι ουδέποτε προσπάθησε να έρθει σε επικοινωνία με την Καθ'ης η Αίτηση, για σκοπούς επίλυσης της μεταξύ τους διαφοράς. Ιδιαίτερα όμως σε σχέση με τον ισχυρισμό της Αιτήτριας, ότι η Καθ'ης η Αίτηση παρέδωσε προς αυτήν φορτίο ακατάλληλο και ότι παρήλθαν 10 ολόκληρες μέρες, έως ότου τούτο αντικατασταθεί, ο ομνύοντας της ενόρκου δηλώσεως, που συνοδεύει την Ειδοποίηση Πρόθεσης Ένστασης, αναφέρει τα ακόλουθα: Πρώτον ουδέποτε η Καθ'ης η Αίτηση παρέδωσε οποιονδήποτε φορτίο, ως η Αιτήτρια ισχυρίζεται. Δεύτερον η Καθ'ης η Αίτηση δεν κατείχε φορτηγά και ούτε μετέφερε το φορτίο στους πελάτες της, αλλά οι πελάτες της και ειδικότερα η Αιτήτρια απέστελλε δικά της φορτηγά, τα οποία, παραλάμβαναν τα φορτία, από τις αποθήκες της Καθ'ης η Αίτηση. Προσθέτει δε επί της μόλις πιο πάνω θέσης του και το επιχείρημα ότι, αν το φορτίο πραγματικά εμπεριείχε χώμα, σε τέτοια μεγάλη ποσότητα, θα ήταν κάτι που θα ήταν εμφανές και δεν θα παραλαμβανόταν, από την Αιτήτρια. Τρίτον, ότι, ο ισχυρισμός περί του ότι παρήλθαν 10 ολόκληρες μέρες, έως ότου η Καθ'ης η Αίτηση αντικαταστήσει τούτο, καταρρίπτεται από το περιεχόμενο του λογαριασμού Τεκμηρίου Β, στο οποίο και παραπέμπει, υποδεικνύοντας ότι, από την περίοδο μεταξύ 9.5.13 μέχρι και 31.10.13 (τελευταία μεταξύ τους συναλλαγή) και δη ένα διάστημα περίπου 160 ημερών, η Αιτήτρια παρέλαβε 75 φορτία, κριθάρι. Ως δε υποδεικνύει με παραπομπή στις ημερομηνίες καταχώρησης, των σχετικών χρεώσεων, δεν μεσολαβεί ποτέ χρονικό διάστημα 10 ημερών, μεταξύ μιας χρέωσης, συγκρινόμενης με την ακριβώς επόμενη της, με αποτέλεσμα να καταρρίπτεται κατά τη θέση του, ο σχετικός ισχυρισμός της Αιτήτριας. Τέλος, αποτελεί θέση του ομνύοντα της ενόρκου δηλώσεως, που συνοδεύει την Ειδοποίηση Πρόθεσης Ένστασης ότι, το όλο επιχείρημα της Αιτήτριας, με την προώθηση της υπό εξέτασης αίτηση, είναι να κερδίσει χρόνο, μιας και ως ισχυρίζεται, δεν έχει καταφέρει να αποδείξει οποιανδήποτε συζητήσιμη υπεράσπιση. Κανένας εκ των ομνυόντων των ενόρκων δηλώσεων που υποστηρίζουν την αίτηση και την ένσταση, δεν αντεξετάστηκε. Στις αγορεύσεις τους οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων, υποστήριξαν τις θέσεις των πελατών τους, ως αυτές περιέχονται στην αίτηση και ένσταση αντίστοιχα. Διεξήλθα τόσο την αίτηση, όσο και την ένσταση όπως και τις ένορκες δηλώσεις που τις συνοδεύουν (περιλαμβανομένου και του περιεχομένου των διαφόρων τεκμηρίων που επισυνάπτονται σε αυτές), έχοντας συνέχεια κατά νου τις θέσεις και τα επιχειρήματα των ευπαιδεύτων συνηγόρων όπως αυτά προβάλλουν μέσα από τις αγορεύσεις τους. Οι αρχές που διέπουν την υπό εξέταση αίτηση, έχουν απασχολήσει πλειστάκις τα κυπριακά Δικαστήρια και έχουν διατυπωθεί σε σειρά υποθέσεων από το Ανώτατο Δικαστήριο. Αυτό που προκύπτει από την πλούσια ομολογουμένως νομολογία, είναι ότι κατά την εξέταση τέτοιας αίτησης, το Δικαστήριο θα πρέπει να επιδιώξει την εξισορρόπηση δύο θεμελιακών, για την απονομή της δικαιοσύνης, παραγόντων. Από τη μια, της ανάγκης να κατοχυρώνεται αποτελεσματικά το δικαίωμα ενός διαδίκου να προβάλλει τη θέση του και από την άλλη, της ανάγκης να εξασφαλίζεται η ταχεία διεξαγωγή της δικαστικής διαδικασίας. Το πρωταρχικό κριτήριο είναι η αποκάλυψη από μέρους του Αιτητή καλής υπεράσπισης, η οποία να δικαιολογεί επανάνοιγμα της υπόθεσης. Θα πρέπει φυσικά να σημειωθεί ότι, το Δικαστήριο, κατά την εξέταση του κατά πόσο ο αιτητής που προωθεί διαδικασία, ως η υπό εξέταση, έχει αποδείξει καλή ή συζητήσιμη υπεράσπιση, δεν θα πρέπει, εκεί που οι 2 πλευρές προωθούν συγκρουόμενες θέσεις, να προχωρά και να επιλέγει κάποια εξ αυτών κατόπιν αξιολόγησης της ενώπιον του τεθείσας μαρτυρίας. Ως έχει αναφερθεί στη νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, και τούτο πάντα περιοριστικά και μόνο σε σχέση με την υποχρέωση του αιτητή να αποδείξει καλή ή συζητήσιμη υπεράσπιση, οι πρόνοιες της διαταγής Δ.48 θ. 2

(4)δεν εφαρμόζονται, σε βαθμό που να επωμίζεται στον αιτητή ευθύνη, δια διαβήματος του (π.χ δια καταχώρησης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης), να αντικρούσει τον οποιοδήποτε αντίθετο ισχυρισμό του Καθ' ου η Αίτηση. Εκείνο που υπέχει σημασίας για το Δικαστήριο, είναι να εξετάσει κατά πόσο με τη μαρτυρία που προσκόμισε ο αιτητής προς υποστήριξη της αίτησης του, αποκαλύπτει καλή η συζητήσιμη υπεράσπιση ή θέμα για το οποίο θα κρίνει το Δικαστήριο ότι είναι ορθότερο η απόφαση επί αυτού, να κριθεί στα πλαίσια μιας ζωντανής ακροαματικής διαδικασίας, στην οποία θα δοθεί η ευκαιρία στις δύο πλευρές να παρουσιάσουν σχετική μαρτυρία. Η ευθύνη όμως του αιτητή, δεν περιορίζεται σε προώθηση ενός γενικού και/ή αορίστου ισχυρισμού περί ύπαρξης υπεράσπισης. Επεκτείνεται σε τέτοιο βαθμό, που ο αιτητής οφείλει να παρουσιάσει επαρκή στοιχεία και γεγονότα επί των οποίων το Δικαστήριο να μπορεί να ελέγξει το βάσιμο του ισχυρισμού του περί ύπαρξης υπεράσπισης. Μόνο τότε ο αιτητής αποσείει το βάρος που του εναποθέτει η νομολογία. Ταυτόχρονα όμως, το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη τη συμπεριφορά του Αιτητή και μπορεί, αν η συμπεριφορά του είναι τέτοια, ώστε να υποσκάπτει τα θεμέλια της απονομής της δικαιοσύνης, να αρνηθεί να επανανοίξει την υπόθεση. Όπου η συμπεριφορά του Αιτητή είναι αδικαιολόγητη και περιφρονητική, ώστε να δείχνει πλήρη παραγνώριση για τη δικαστική διαδικασία και για τα δικαιώματα του αντιδίκου του, το Δικαστήριο, έχει διακριτική ευχέρεια να αρνηθεί να παραμερίσει μια απόφαση, παρά την αποκάλυψη συζητήσιμης υπεράσπισης (για μια ενδιαφέρουσα πάνω στο θέμα συζήτηση, παραπέμπω στις υποθέσεις Kotsapas & Sons Ltd v. Titan Construction
(1961)1 CLR 317, Mine & Quarry Services Ltd v. Ανδρέα Γεωργίου (Μαύρου)
(1963)1 ΑΑΔ 26, Φυλακτού ν. Μιχαήλ
(1987)1 CLR σελ. 204, , Πανίκος Νεάρχου ν. Γεώργιος Συμεού Χαραλάμπους
(1991)1 ΑΑΔ 954, Merkis Gen. Bonded Waren v. Yianoukas Ltd
(1994)1 AAΔ 736, Βίκα Πίκα Ντίσκο Λτδ και άλλοι ν. Χάππυ Στρητς Ντίσκο Λτδ
(1997)1(Α) ΑΑΔ 28, Eros Travel & Tours (Limasol - Paphos) Ltd v. D.E.L. Kirzis Tourist Enterprises Ltd
(1997)1 AAΔ.712, Milouca Motor Trading Ltd ν. Xρυσάνθου Κουρτή
(1997)1(Β) ΑΑΔ 941, Λευκίδου ν. Κανναουρίδη
(1999)1 ΑΑΔ 528, Χ'Νικολάου ν. Τράπεζα Κύπρου Λτδ
(2001)1Β ΑΑΔ 1179, Πατούρης ν. Ηellenic Bank Ltd
(2001)1(Γ) ΑΑΔ 2118, Τάσος Πεγιώτης ν. Χριστάκη Κωμοδρόμου
(2003)1 ΑΑΔ 1601, Φιλική Ασφαλιστική Εταιρεία Λτδ ν. Ν. Τάσου Γ. Μαλιτζή
(2004)1 ΑΑΔ 1616, Salamis Shipping Services Ltd v. Bata (Cyprus) Ltd
(2004)1(Γ) ΑΑΔ 1767, Ελενίτσα Κωνσταντινίδη ν. Nur Habib Hissin
(2004)1(Γ) ΑΑΔ 1774, Εvans v. Bartlam [1937] 2 All E.R. 646. Παρά το γεγονός, ότι στο κυρίως σώμα της Ειδοποίησης Πρόθεσης Ένστασης, αναφέρονται 7 λόγοι ένστασης, εν τούτοις προκύπτει από την αγόρευση της Καθ'ης η Αίτηση, αλλά και από το ίδιο το λεκτικό των ρηθέντων λόγων ένστασης, ότι η Καθ'ης η Αίτηση επιθυμεί την απόρριψη της υπό εκδίκασης αίτησης, για τους δύο νομολογιακά αναγνωρισμένους λόγους και δη. α) γιατί δεν αποκάλυψε η Αιτήτρια συζητήσιμη υπεράσπιση και β) γιατί η συμπεριφορά που επέδειξε η Αιτήτρια, από την επίδοση της αγωγής, μέχρι και την καταχώρηση της υπό εξέταση αίτησης, ήταν καταφρονητική και περιφρονητική προς το Δικαστήριο. Αναφορικά τώρα με τα όσα παρεμφερώς αναφέρονται στους πιο πάνω αυτουσίως παρατιθέμενους λόγους ένστασης, τούτα καθηκόντως θα απασχολήσουν το Δικαστήριο στα πλαίσια του σχηματισμού της κρίσης του. Προχωρώ τώρα να εξετάσω την ουσία της αίτησης. Αποκαλύπτει ή όχι, στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση, η Αιτήτρια, συζητήσιμη Υπεράσπιση; Εξ αρχής σημειώνω, ότι η απάντηση στο πιο πάνω ερώτημα, είναι αρνητική. Αυτό που στην καλύτερη, κατά τη γνώμη μου, περίπτωση, κατάφερε η Αιτήτρια με την ένορκη δήλωση, που συνοδεύει την αίτηση να αποκαλύψει, είναι ότι, αν της δινόταν η ευκαιρία, μπορούσε να προωθήσει στα πλαίσια της παρούσας αγωγής, ανταπαίτηση εναντίον της Καθ'ης η Αίτηση. Η νομική βάση της αγωγής είναι η απαίτηση αποζημιώσεων, λόγω παράβασης συμφωνίας πώλησης αγαθών για τις οποίες πωλήσεις τηρείτο από την Καθ΄ης η Αίτηση λογαριασμός. Πουθενά στην ένορκη δήλωση, που συνοδεύει την αίτηση, δεν προωθείται οποιοσδήποτε ισχυρισμός, που να αμφισβητεί, είτε την αξία των πωληθέντων προς την Αιτήτρια εμπορευμάτων, είτε την ορθότητα του λογαριασμού, που τηρούσε η Καθ'ης η Αίτηση. Αυτό που στην ουσία προτάσσει η Αιτήτρια, είναι ότι συνεπεία ακατάλληλου φορτίου σιτηρών, που αγόρασε από την Καθ'ης η Αίτηση, υπέστη ζημιές, που προκλήθηκαν στα ζώα της, τα οποία κατανάλωσαν το εν λόγω ακατάλληλο κριθάρι. Δεν παραγνωρίζω, ότι υπό διαφορετικές περιστάσεις, ο εν λόγω ισχυρισμός ενδεχομένως να αρκούσε, για να θεωρηθεί, ότι η Αιτήτρια κατάφερε να αποδείξει συζητήσιμη υπεράσπιση, στην αγωγή, τουλάχιστον για την αξία του ακατάλληλου φορτίου. Στην προκειμένη όμως περίπτωση, ως ο ίδιος ο ομνύοντας της ενόρκου δηλώσεως που συνοδεύει την αίτηση ισχυρίζεται, το εν λόγω φορτίο έχει ήδη αντικατασταθεί, από την Καθ'ης η Αίτηση, με άλλο φορτίο, με αποτέλεσμα να νομιμοποιείται η Καθ'ης η Αίτηση να απαιτεί την καταβολή χρημάτων και για το φορτίο αυτό. Δεν είναι τυχαίο κατά τη γνώμη μου, που ο ομνύοντας της ενόρκου δηλώσεως, που συνοδεύει την αίτηση προβάλλει τον ισχυρισμό, ότι η Αιτήτρια έχει καλούς λόγους ανταπαίτησης εναντίον των Εναγομένων. Από την άλλη, δεν παραγνωρίζω ότι αποτελεί θέση του ομνύοντα, ότι η Αιτήτρια δεν οφείλει το απαιτούμενο ποσό. Η εν λόγω όμως θέση του, παρέμεινε μετέωρη, μιας και, ως υποδείχθηκε και μόλις πιο πάνω, ούτε την παράδοση των εμπορευμάτων αμφισβητεί η Αιτήτρια, ούτε την αξία τους, ούτε και τις κατά καιρούς καταβολές χρημάτων έναντι της αδιαμφισβήτητης οφειλής της Αιτήτριας και κατ΄ επέκταση, ούτε την ορθότητα της κατάστασης λογαριασμού. Αυτό που, στην ουσία ζητά η Αιτήτρια, είναι η ισχυριζόμενη ζημιά που υπέστη συνεπεία της κατανάλωσης από τα ζώα της του εν λόγω ελαττωματικού φορτίου κριθαριού, να αναγνωριστεί από την Καθ'ης η Αίτηση ως ζημιά για την οποία ευθύνεται, δια της ανάλογης μείωσης και/ή απαλλαγής της Αιτήτριας, από κάθε οφειλή προς αυτήν. Οι μόλις πιο πάνω παρατηρήσεις μου, σημειώνονται χωρίς να εξετάζεται, αφενός η ορθότητα των εν λόγω ισχυρισμών της Αιτήτριας και αφετέρου, η επάρκεια τους, ώστε να μπορούν να θεωρηθούν ως συζητήσιμη υπεράσπιση. Σημειώνω στο σημείο αυτό, ότι η ανταπαίτηση ενός Εναγόμενου, αποτελεί δικαίωμα και όχι υποχρέωση. Με αποτέλεσμα ακριβώς να μην μπορεί να θεωρηθεί ως συζητήσιμη Υπεράσπιση και/ή ως εγειρόμενο ζήτημα, για το οποίο ορθότερο θα ήταν να ακουστούν και οι δύο πλευρές, στα πλαίσια της υπό εξέταση αγωγής. Κατά τη γνώμη μου, μάλλον θα περιέπλεκε η συμπερίληψη μιας τέτοιας ανταπαίτησης, την κατά τα άλλα πολύ απλή αγωγή της Καθ' ης η Αίτηση επί μη αμφισβητούμενων, στην ουσία, γεγονότων. Η ακριβώς πιο πάνω κατάληξη του Δικαστηρίου, σφραγίζει και την τύχη της υπό εξέταση αίτησης, που δεν μπορεί να είναι άλλη, παρά η απόρριψή της. Και τούτο γιατί, η απόδειξη από πλευράς ενός αιτητή, που επιδιώκει έκδοση διατάγματος παραμερισμού απόφασης, συζητήσιμης υπεράσπισης, αποτελεί δικαιοδοτική προϋπόθεση, για το εκδικάζον Δικαστήριο. Παρά την πιο πάνω κατάληξή μου, κρίνω ορθότερο, για σκοπούς πληρότητας να σημειώσω, ότι η αίτηση θα απερρίπτετο, εν πάση περιπτώσει και για το λόγο, ότι η συμπεριφορά που επέδειξε η Αιτήτρια, από την ημέρα επίδοσης της αγωγής, μέχρι και την καταχώρηση της υπό εξέταση αίτησης, είναι εντελώς αδικαιολόγητη, σε βαθμό που αποτελεί καταφρόνηση του Δικαστηρίου. Δεν παραγνωρίζω τα όσα ο ομνύοντας της ενόρκου δηλώσεως, που συνοδεύει την αίτηση ισχυρίζεται, αναφορικά με τους λόγους, που αντέδρασε για πρώτη φορά στην επίδικη απόφαση, μόλις στις 11.8.2015 με την καταχώρηση της υπό εξέταση αίτησης. Όσα όμως αναφέρει ο εν λόγω ομνύοντας, δεν συμβαδίζουν καθόλου, με το γεγονός, ως τούτο προβάλλει από αναντίλεκτο ισχυρισμό του ομνύοντα, της ενόρκου δηλώσεως, που συνοδεύει την Ειδοποίηση Πρόθεσης Ένστασης και δη, ότι από τις 27.4.2015, ο συνήγορος της Αιτήτριας γνώριζε, περί της έκδοσης της επίδικης απόφασης. Δεν έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου οτιδήποτε, που να θέτει την εν λόγω θέση εν αμφιβόλω. Η αδράνεια αντίδρασης από τις 27.4.2015, όπου και ενημερώθηκε ο συνήγορος της Αιτήτριας, περί της εκδόσεως της επίδικης απόφασης, μέχρι και τις 11.8.2015, όπου καταχωρήθηκε η υπό εξέταση αίτηση και τούτο κατόπιν προσπάθειας εκτέλεσης της επίδικης απόφασης, από πλευράς της Καθ'ης η Αίτηση, δεν δικαιολογείται καθ' οιονδήποτε τρόπο. Τα όσα ο ομνύοντας της ενόρκου δηλώσεως, που συνοδεύει την αίτηση ισχυρίζεται, για το χρονικό αυτό διάστημα, προωθούνται επί τη βάσει, ότι η πρώτη ενημέρωση που είχε η Αιτήτρια, περί της έκδοσης της επίδικης απόφασης, λήφθηκε στις 3.8.2015, όταν και επιδότης επιχείρησε να εκτελέσει ένταλμα κατάσχεσης κινητών. Όπως όμως σημείωσα ανωτέρω, τούτη δεν ήταν η πρώτη πληροφόρηση που έλαβε η Αιτήτρια, με αποτέλεσμα, η εν λόγω θέση του να μη μπορεί να γίνει δεκτή. Εκ του περισσού σημειώνω και τούτο. Ακόμα και στην περίπτωση που θα έκρινα ότι τα προβαλλόμενα γεγονότα θα μπορούσαν, υπό περιστάσεις, να εκληφθούν ως υπεράσπιση στην αγωγή, και πάλι θα απέρριπτα την αίτηση. Και τούτο γιατί, τα εν λόγω γεγονότα προωθούνται με εντελώς γενικό και αόριστο τρόπο. Κάθε αιτητής που προωθεί αίτηση, ως η υπό εξέταση, οφείλει να στηρίζει με σαφήνεια και με επαρκή στοιχεία τους προωθούμενους ισχυρισμούς του, ιδιαίτερα όταν τούτοι προβάλλονται ως υπεράσπιση στην αγωγή. Ισχυρισμοί περί υπεράσπισης που προωθούνται γενικά και αόριστα, χωρίς να δίδονται επαρκή στοιχεία προς υποστήριξη τους, αγνοούνται και δεν είναι ικανοί για να αποτελέσουν τη βάση, για την εξαγωγή συμπεράσματος, αποκάλυψης συζητήσιμης υπεράσπισης. Δεν είναι δυνατόν να προωθείται θέση ότι, ως αποτέλεσμα της ακαταλληλότητας του προϊόντος που αγοράστηκε από την Καθ'ης η Αίτηση ασθένησαν νεογνά και/ή ακόμα απέθαναν και προς τούτο να μην παρουσιάζεται οτιδήποτε το υποστηρικτικό, όπως παραδείγματος χάριν, ένορκη δήλωση του αρμοδίου κτηνιάτρου και/ή λειτουργού που, αφενός να υποστηρίζει το υπαρκτό της εν λόγω ισχυριζόμενης συνέπειας και αφετέρου να συσχετίζει την εν λόγω συνέπεια με την ακαταλληλότητα του κριθαριού (βλέπε Βύρων Τεκγεράκης ν. Δήμου Λευκωσίας
(2005)1 ΑΑΔ, 289. Ούτε είναι δυνατόν να προωθείται ένας τέτοιος ισχυρισμός χωρίς να γίνεται τουλάχιστον αναφορά ως προς τον ακριβή αριθμό των νεογνών, που, είτε ασθένησαν, είτε απέθαναν, καθώς επίσης και του ύψους των ζημιών που προκλήθηκαν. Ελλείπει ακόμα και οποιοδήποτε στοιχείο αναφορικά με τα ζώα, που εν τέλει πωλήθηκαν και το ακριβές βάρος το οποίο είχαν κατά την ημέρα σφαγής τους, σε αντιδιαστολή με το σύνηθες βάρος, των εν λόγω ζώων, ώστε ακριβώς να υποστηριχθεί ο ισχυρισμός της πρόκλησης ζημιάς. Ενδεικτικό δε του αορίστου της προώθησης των εν λόγω ισχυρισμών, είναι και η απουσία αναφοράς ως προς το χρόνο στον οποίο παραδόθηκε το κατ'ισχυρισμό ακατάλληλο φορτίο, ώστε ακριβώς να δοθεί η ευκαιρία στην άλλη πλευρά να αμφισβητήσει, ειδικότερα, τούτους. Τέλος, απλά σημειώνω, και τούτο χωρίς να αξιολογώ καθ' οιονδήποτε τρόπο (και ειδικότερα ως προς το αληθές ή μη των ισχυρισμών) τη μαρτυρία της Αιτήτριας, και το εξής. Παρά το ότι συσχετίζει την ανάκληση πληρωμής των τεσσάρων επιταγών, με την ισχυριζόμενη ακαταλληλότητα του φορτίου και δη ότι η ανάκληση τους έγινε λόγω των συνεπειών που προκλήθηκαν από την κατανάλωση του, εν τούτοις δεν παρουσιάζει τις γραπτές εντολές ανάκλησης, ώστε να είναι δυνατή η εξέταση της βασιμότητας της εν λόγω θέσης. Πόσο μάλλον όταν, οι τέσσερις αυτές επιταγές, δόθηκαν στην Καθ'ης η Αίτηση περί τα τέλη Ιουλίου, με αρχές Αυγούστου 2014 και ανακλήθηκαν λίγες μέρες αργότερα και δη, σε χρόνο πολύ μεταγενέστερο της οποιασδήποτε μεταξύ των διαδίκων συναλλαγής και προφανώς σε χρόνο μεταγενέστερο της ισχυριζόμενης προκληθείσας ζημιάς (τούτο προκύπτει από το περιεχόμενο του Τεκμηρίου Β της ενόρκου δηλώσεως που συνοδεύει την Ειδοποίηση Πρόθεσης Ένστασης). Υπενθυμίζω στο σημείο αυτό, ότι ο ισχυρισμός της Καθ'ης η Αίτηση περί του ότι η τελευταία συναλλαγή μεταξύ των δύο πλευρών έλαβε χώρα στις 31.10.13, όχι απλά παρέμεινε αναντίλεκτος, αλλά ούτε και προβλήθηκε στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση, διαφορετικός ισχυρισμός. Ως εκ των ανωτέρω η υπό εξέταση αίτηση απορρίπτεται. Ως προς τα έξοδα, δεν βλέπω κανένα λόγο, γιατί να μην ακολουθήσουν το αποτέλεσμα, ως εξάλλου αποτελεί και τη συνήθη πρακτική, με αποτέλεσμα να επιδικάζονται υπέρ της Καθ'ης η Αίτηση και εναντίον της Αιτήτριας, ως τούτα θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ............. Δ. Θεοδώρου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΠΑ /ΧΨ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.