HOLMAN FENWICK WILLAN SWITZERLAND LLP ν. NΟVENSTON HOLDINGS LIMITED, Αρ. Αγωγής: 2880/15, 29/3/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2016:A203 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Λ. Α. Παντελή, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 2880/15 Μεταξύ: HOLMAN FENWICK WILLAN SWITZERLAND LLP Ενάγοντες και NΟVENSTON HOLDINGS LIMITED Εναγομένων 29 Μαρτίου 2016 Για ενάγοντες: κα Χριστοδούλου Για εναγόμενους: κος Αλεξόπουλος ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Ό,τι εξετάζεται σε τούτο το στάδιο είναι· αφενός η αίτηση των εναγομένων δια έκδοση διατάγματος που να διατάζει τους ενάγοντες να προβούν σε ένορκη αποκάλυψη εγγράφων, αφετέρου το κοινό αίτημα των διαδίκων δια παράταση του χρόνου καταχώρισης καταλόγου μαρτύρων, ως προβλέπεται στην νέα διαταγή 30 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Πριν οτιδήποτε άλλο κρίνω πως επιβάλλεται να συνοψισθεί η πορεία που μέχρι σήμερα έλαβε η υπόθεση, όπως βεβαίως διαπιστώνεται από το περιεχόμενο του φακέλου. Η αγωγή καταχωρίστηκε την 17.06.2015· οι εναγόμενοι καταχώρισαν σημείωμα εμφάνισης την 03.07.2015· υπεράσπιση καταχωρίστηκε την 04.09.2015 και ακολούθως απάντηση στην υπεράσπιση την 13.10.
- Άμα το κλείσιμο των δικογράφων και εντός της προθεσμίας των 30 ημερών που προβλέπεται στη νέα Δ.30, οι ενάγοντες εξέδωσαν αίτηση για οδηγίες. Τούτη η αίτηση καταχωρίστηκε την 06.11.
- Καίτοι η αίτηση για οδηγίες επιδόθηκε στους εναγόμενους, συγκεκριμένα επιδόθηκε την 20.11.2015, οι τελευταίοι παρέλειψαν να υποβάλουν το νενομισμένο παράρτημα και ως εκ τούτου την ημερομηνία που η αίτηση ήταν ορισμένη, δηλαδή 22.01.2016, το δικαστήριο εξέτασε το παράρτημα των εναγόντων και μόνο. Σε αυτή τη βάση εκδόθηκε διάταγμα που ζητούσε από τους εναγόμενους να προβούν σε ένορκη αποκάλυψη εντός 45 ημερών από την ημερομηνία έκδοσης του διατάγματος και περαιτέρω, εντός των επόμενων 10 ημερών να μεριμνήσουν δια επιθεώρηση των εγγράφων στα γραφεία των συνηγόρων τους. Η δε υπόθεση ορίστηκε την 28.03.2016 και πάλι για οδηγίες. Ρητά αναφέρθηκε στους συνηγόρους η υποχρέωσή τους σε σχέση με την επόμενη δικάσιμο, δηλαδή πως μέχρι την ημερομηνία ορισμού (28.03.2016), αναμένετο από αυτούς συμμόρφωση με τα πιο πάνω και επιπλέον, καταχώριση του νενομισμένου κατάλογου μαρτύρων με σύνοψη της μαρτυρίας τούτων. Αντί συμμόρφωσης με τα πιο πάνω οι εναγόμενοι προώθησαν την αίτηση που έχω ήδη αναφέρει, με την οποία αιτούνται διάταγμα ένορκης αποκάλυψης από μέρους των εναγόντων και περαιτέρω, διάταγμα επιθεώρησης των εγγράφων που δυνατό να αποκαλυφθούν. Σε τούτη την αίτηση οι ενάγοντες δεν έχουν ένσταση. Κατά δεύτερο, οι εναγόμενοι ζητούν παράταση του χρόνου ένορκης αποκάλυψης από μέρους τους και ακολούθως επιθεώρησης των εγγράφων. Τέλος, και οι δύο πλευρές ζητούν παράταση του χρόνου καταχώρισης του καταλόγου μαρτύρων που προβλέπεται στη νέα Δ.
- Επαναλαμβάνω ότι οι ενάγοντες συναινούν στα αιτήματα των εναγομένων και επιπλέον, ομονοούν και ως προς το τρίτο αίτημα, δηλαδή εκείνο της παράτασης του χρόνου καταχώρισης του καταλόγου μαρτύρων. Ο συνήγορος των εναγομένων κλήθηκε από το δικαστήριο να αιτιολογήσει το εύλογο και νόμιμο των σχετικών αιτημάτων. Ανέφερε συναφώς πως οι διατάξεις της Δ.30 δεν επηρεάζουν τις διατάξεις της Δ.28 και ούτε μπορεί να είναι βλαπτικές των δικαιωμάτων του διαδίκου. Εν τέλει, ανέφερε πως είναι προς το συμφέρον της απονομής της δικαιοσύνης η έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων και τόνισε πως οι ενάγοντες συναινούν στο αίτημα. Η συνήγορος των εναγόντων αρκέστηκε να αναφέρει ότι συγκατατίθενται στην έκδοση των διαταγμάτων που αιτούνται οι εναγόμενοι και περαιτέρω, επανέλαβε το αίτημα της πλευράς της για παράταση του χρόνου καταχώρισης κατάλογου μαρτύρων. Με όλο το σεβασμό στους συνηγόρους αλλά είμαι της γνώμης ότι παρερμηνεύουν τις διατάξεις της Δ.30, ως έχει τροποποιηθεί. Κρίνω σκόπιμο να αρχίσω λέγοντας ότι η ομόφωνη θέση των διαδίκων, καίτοι λαμβάνεται υπόψη, δεν είναι καθοριστικός παράγοντας. Ο έλεγχος της διαδικασίας είναι υποχρέωση που βαρύνει το δικαστήριο και ως τέτοια δεν εξοστρακίζεται από τυχόν σύμπλευση των θέσεων των διαδίκων. Σχετική εν προκειμένω είναι η υπόθεση Παπαχρυσοστόμου ν. Κ. Γρηγοριάδης & Συνεταίροι κ.α., ECLI:CY:AD:2015:A393, Πολ. Έφ. 228/10, ημερομ. 04.06.2015, στην οποία το δικαστήριο σχολίασε την παλαιά Δ.
- Αναφέρθηκε εν προκειμένω ότι· «Είναι η κατάλληλη περίπτωση να επισημάνουμε ότι η παρατήρηση του Δικαστηρίου περί αχρείαστης περιπλοκής της υπόθεσης δεν αφήνει στο απυρόβλητο το ίδιο το Δικαστήριο, το οποίο έχει την ευθύνη ελέγχου της ενώπιον του διαδικασίας για να εμποδίσει εκτροχιασμό της δίκης, στο κατάλληλο πάντοτε στάδιο (Δ.30 Κλήση για Οδηγίες). Μπορούμε να αντιληφθούμε τη δυσκολία του πρωτόδικου Δικαστή ο οποίος κάτω από την πίεση και τον όγκο της εργασίας την οποία διεκπεραιώνει καθημερινώς, δυστυχώς τις πλείστες φορές δεν βρίσκει τον χρόνο να εντρυφήσει ως απαιτείται στα δικόγραφα, ώστε να είναι σε θέση να αποτρέψει εν τη γενέσει του το συχνό φαινόμενο κατάχρησης της διαδικασίας και κατασπατάλησης του δικαστικού χρόνου, φαινόμενο που επιτείνει την ολοένα αυξανόμενη καθυστέρηση στην εκδίκαση των υποθέσεων. Το καθήκον όμως του Δικαστηρίου έστω και κάτω από αντίξοες συνθήκες όχι μόνο δεν πρέπει να ατονεί αλλά να επαυξάνει.» Τα πιο πάνω αναδεικνύουν τη σημασία της διαδικασίας οδηγιών εφόσον κατά γενική ομολογία η εμβέλεια της παλαιάς Δ.30 δεν είναι ανάλογη της νέας Δ.
- Έτι περισσότερο αναδεικνύεται ο ρόλος της Δ.30 από όσα per curiam αναφέρθηκαν στην υπόθεση Χ̎ Σάββας ν. Διονυσίου
(2006)1Β Α.Α.Δ. 1301,
- Λέχθηκε εκεί ότι· «Τα διάφορα προβλήματα που έχουν εγερθεί στην παρούσα διαδικασία που έχουν ως άμεσο αποτέλεσμα την αδικαιολόγητη καθυστέρηση που έχει παρατηρηθεί στην εκδίκαση της υπόθεσης, θα μπορούσαν να είχαν αποφευχθεί αν το Δικαστήριο καθόριζε την πορεία της ακροαματικής διαδικασίας με γνώμονα τις πρόνοιες της Διαταγής 30 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Η πιο πάνω Διαταγή η οποία θα πρέπει να υιοθετείται πρωτοδίκως παρέχει στο πρωτόδικο Δικαστήριο την ευχέρεια να ορίζει αυτεπάγγελτα την υπόθεση για οδηγίες με απώτερο σκοπό τον καλύτερο προγραμματισμό του χειρισμού της αγωγής. Σε μια τέτοια περίπτωση το Δικαστήριο μεταξύ άλλων μπορεί να ζητήσει από τους δικηγόρους των διαδίκων μια δήλωση για αποδεκτά γεγονότα, υπεύθυνη δήλωση ως προς τον αριθμό των μαρτύρων που αναμένεται να κληθούν για να καταθέσουν και την πιθανή χρονική έκταση της μαρτυρίας τους, δήλωση κατά πόσο υπάρχει πρόθεση καταχώρισης αιτήσεων για περαιτέρω και καλύτερες λεπτομέρειες, τροποποίησης των εγγράφων προτάσεων, αποκάλυψης εγγράφων, όπως επίσης και εξέταση του ενάγοντος από ιατρό και/ή ιατρούς εκ μέρους του εναγόμενου. Ένας τέτοιος χειρισμός δεν μπορεί παρά να έχει επωφελή αποτελέσματα στον όλο χειρισμό της υπόθεσης με την αποφυγή δημιουργίας προβλημάτων, όπως αυτά που έχουν εγερθεί με τις αλλεπάλληλες ιατρικές εξετάσεις του εφεσείοντος. Στην παρούσα περίπτωση σημειώνουμε ότι αν το πρωτόδικο Δικαστήριο προχωρούσε στην έκδοση οδηγιών ως προς την ιατρική εξέταση του εφεσείοντος στο στάδιο της έκδοσης οδηγιών σύμφωνα με τις πρόνοιες της Διαταγής 30, τα διάφορα προβλήματα που έχουν εγερθεί ως προς τις συνεχείς ιατρικές εξετάσεις του εφεσείοντος θα είχαν αποφευχθεί με ευεργετικά αποτελέσματα ως προς την ταχύτερη εκδίκαση της αγωγής και ως προς τα έξοδα που θα πρέπει να καταβληθούν.» Αν και τα πιο πάνω λέχθηκαν σε σχέση με την παλαιά Δ.30, είμαι της γνώμης ότι τυγχάνουν πλήρης εφαρμογής και στη νέα Δ.
- Συνολική θεώρηση της νέας διαταγής φανερώνει πως η θέσπισή της επιζητεί ενεργότερη εμπλοκή του δικαστηρίου σε ό,τι αφορά τη διαχείριση της πορείας της υπόθεσης, με γνώμονα πάντα την ορθή απονομή της δικαιοσύνης, πορεία η οποία διέρχεται μέσω διατάξεων που διακρίνουν τις υποθέσεις σε δύο κατηγορίες· ταχείας και ακροαματικής εκδίκασης και συνακόλουθα καθορίζουν τον τρόπο και τα μέσα απόδειξης, ως επίσης το χρόνο εντός του οποίου οι διάδικοι υποχρεούνται να συμμορφωθούν. Είναι αντιληπτό ότι η δικονομία δεν είναι τίποτα άλλο από θεραπαινίδα του δικαίου. Είναι εν προκειμένω το μέσο διεκδίκησης του δικαίου και όχι αυτοσκοπός. Εν τούτοις αν το μέσο αφεθεί να περιπέσει σε αχρησία ή ακόμη να τύχει κακοπροαίρετης εκμετάλλευσης, περιπτώσεις που εξυπηρετούν αλλότριους σκοπούς και πλήττουν την απονομή της δικαιοσύνης, είναι αντιληπτό ότι δεν προάγεται το δίκαιο. Γι' αυτό ακριβώς το λόγο επιβάλλεται αυστηρή και πιστή τήρηση των δικονομικών διατάξεων, εφόσον υπέχουν τούτες ρόλο πυξίδας που αντί να δεικνύει το βορρά δεικνύει την άτροπο που οδηγεί στο δίκαιο. Αν χρειάζεται αιτιολόγηση η σημασία τήρησης των δικονομικών προθεσμιών, αρκεί να παραπέμψω στην υπόθεση Αθανασιάδη ν. Αλεξάνδρου
(1991)1 Α.Α.Δ.
- Τώρα, αν ορθά αντιλαμβάνομαι τις θέσεις των εναγομένων, δεν διαφωνούν ότι εάν επιθυμούσαν έκδοση τέτοιου διατάγματος όφειλαν να προωθήσουν σχετικό παράρτημα με βάση τον τύπο
- Άλλωστε ο κανονισμός 2(α) της Δ.30 ρητά αναφέρεται σε διάδικο, έννοια που εμπερικλείει τον εναγόμενο, τον τριτοδιάδικο, αλλά και τον εναγόμενο εξ ανταπαιτήσεως. Ποια όμως η επίπτωση εάν ο διάδικος δεν συμμορφωθεί με τον κ.2(α) της Δ.30; Ο κος Αλεξόπουλος διατείνεται πως δεν προκύπτει πρόβλημα, δηλαδή επίπτωση, έστω και αν ο λόγος μη συμμόρφωσης είναι ανούσιος λόγω αοριστίας, όπως εδώ που γίνεται επίκληση παραδρομής και σφάλματος. Αυτό γιατί, λέει ο ευπαίδευτος συνήγορος, οι διατάξεις της Δ.30 δεν μπορεί να είναι βλαπτικές της Δ.
- Εδώ ακριβώς έγκειται η παρανόηση που αρχικά ανέφερα. Όντως δεν είναι βλαπτικές και ο λόγος είναι απλός, ο διάδικος έχει κάθε ευκαιρία να αιτηθεί οτιδήποτε, μεταξύ αυτών και αναφορικά με τη Δ.28, στο παράρτημα που προβλέπεται και το οποίο οφείλει να καταχωρίσει εντός 30 ημερών από την επίδοση της κλήσης για οδηγίες. Εν τούτοις αμέλεια διαδίκου να απαιτήσει ό,τι επιθυμεί και να διαφυλάξει τα δικαιώματά του, κάτι που η Δ.30 επιτρέπει να πράξει, προκαλεί στρέβλωση, κατ' ελάχιστον, να διατείνεται εκ των υστέρων ότι η διαταγή 30 είναι βλαπτική άλλων διαταγών. Βλαπτική είναι μόνο η αμέλεια του που οδήγησε σε μη έγκαιρη και έγκυρη δράση προς το σκοπό διαφύλαξης των συμφερόντων του. Το μόνο που πρέπει να αιτιάται εκ των υστέρων, είναι τη δική του καθυστέρηση και τίποτα άλλο. Η επιφύλαξη στον κ.3(β) της Δ.30 αναδεικνύει τις επιπτώσεις από τέτοια κωλυσιεργία. Αναφέρεται εκεί ότι· «Νοείται ότι διάδικος ο οποίος δεν συμπλήρωσε το Παράρτημα, εν όλω ή εν μέρει, δεν δικαιούται να υποβάλει ή να προωθήσει προφορικά ενώπιον του Δικαστηρίου οποιοδήποτε αίτημα που αφορά στην έκδοση σχετικών οδηγιών και θεωρείται ότι δεν επιθυμεί την έκδοση τέτοιων οδηγιών στο βαθμό και στην έκταση που δεν συμπλήρωσε το Παράρτημα.» Βεβαίως το δικαστήριο έχει εξουσία να παρατείνει το χρόνο των 30 ημερών δια καταχώριση παραρτήματος. Αυτή όμως η εξουσία του δικαστηρίου δεν είναι απέραντη. Σύμφωνα με τα αναφερόμενα κ.2(β) της Δ.30· «Οι προθεσμίες των 30 ημερών που καθορίζονται ανωτέρω στους Θεσμούς 1(α) και 2(α) δεν παρατείνονται εκτός αν καταδειχθεί στο Δικαστήριο ότι υπήρχε αντικειμενική αδυναμία συμμόρφωσης με τις εν λόγω προθεσμίες ή άλλος καλός λόγος που να δικαιολογεί την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου για παράταση τους.» Συνεπώς, χρειάζεται αντικειμενική αδυναμία συμμόρφωσης ή άλλος καλός λόγος. Εδώ τέτοιος καλός λόγος δεν αναφέρθηκε και περιπλέον αδυνατώ να εντοπίσω λόγο που δικαιολογεί διαφοροποίηση από τα πιο πάνω. Περιττό να αναφέρω ότι η παραδρομή ή το σφάλμα δικηγόρου, καθώς επίσης ο φόρτος εργασίας, δεν είναι καλός λόγος. Ό,τι απομένει είναι πως οι εναγόμενοι δεν καταχώρισαν παράρτημα και γι' αυτό το λόγο το δικαστήριο έκρινε ότι δεν επιθυμούσαν οιονδήποτε διάταγμα. Σήμερα το μόνο που επιτυγχάνεται με την αίτηση είναι περαιτέρω καθυστέρηση, εφόσον οι εναγόμενοι δεν συμμορφώθηκαν με το διάταγμα του δικαστηρίου για ένορκη αποκάλυψη και επιθεώρηση εγγράφων. Αυτή η διαπίστωση, σε συνδυασμό με την αδιαμφισβήτητη καταστρατήγηση των διατάξεων της Δ.30, δεν επιτρέπει έγκριση του αιτήματος των εναγομένων. Συνεπώς η αίτηση 28.01.2016 απορρίπτεται. Εν τούτοις δεν επιδικάζονται έξοδα εφόσον οι ενάγοντες δεν αντιτάχθηκαν σε αυτή. Σε σχέση με τα υπόλοιπα αιτήματα κρίνω σκόπιμο να παρατείνω το χρόνο συμμόρφωσης των εναγομένων με το διάταγμα ημερομηνίας 22.01.2016, προσέγγιση η οποία εξυπηρετεί τα συμφέροντα της υπόθεσης και της δικαιοσύνης, καθ' ότι δεν αδικεί τους ενάγοντες που άσκησαν κάθε νόμιμο δικαίωμά τους ώστε να εξασφαλίσουν τούτο το διάταγμα. Συνεπώς ο χρόνος συμμόρφωσης παρατείνεται για περαιτέρω 45 και 10 μέρες, για ένορκη αποκάλυψη και επιθεώρηση εγγράφων, αντίστοιχα. Αναπόφευκτα η υπόθεση ορίζεται εκ νέου για οδηγίες ώστε οι διάδικοι να συμμορφωθούν με τα πιο πάνω, καθώς επίσης να ετοιμάσουν κατάλογο μαρτύρων, ως προβλέπεται στον κ.5
(3)(i) της Δ.
- Η υπόθεση ορίζεται για οδηγίες την 25.05.2016 η ώρα 08:
- (Υπ)..................................... Λ.Α. Παντελή, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΔ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο