Σε Πτώχευση: ΤΑΚΗΣ ΚΡΗΤΙΚΟΣ, Ειδ. Πτώχευσης: 4/16, 23/3/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2016:A193 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Λ. Α. Παντελή, Ε.Δ. Ειδ. Πτώχευσης: 4/16 Σε Πτώχευση: ΤΑΚΗΣ ΚΡΗΤΙΚΟΣ Αίτηση για παράταση του χρόνου καταχώρισης ένστασης σε ειδοποίηση πτώχευσης 23 Μαρτίου 2016 Για οφειλέτη - αιτητή: κος Α. Καρεκλάς Για πιστωτή - καθ' ου η αίτηση: κος Μ. Σοφοκλέους ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Αντικείμενο της παρούσης είναι η ενδιάμεση αίτηση ημερομηνίας 05.02.2016, η οποία παρεμβάλλει στο πλαίσιο ειδοποίησης πτώχευσης. Η αίτηση που είναι το αντικείμενο της επίδικης διαδικασίας υποβλήθηκε από τον οφειλέτη της ειδοποίησης πτώχευσης, ο οποίος στη συνέχεια, για καλύτερη και μόνο αντίληψη, θα καλείται ο οφειλέτης. Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή. Η επίδικη αίτηση εδράζεται στους περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικούς Κανονισμούς και συγκεκριμένα στις Δ.35 κ.2, Δ.48 κ.2 και Δ.57 κ.2. Ό,τι αιτείται είναι· «α) Διάταγμα του Δικαστηρίου για παράταση του χρόνου για καταχώρηση ένστασης για ακύρωση της παρούσας Αίτησης για Έκδοση Ειδοποίησης Πτώχευσης για περίοδο, 3 ημερών.» Η αίτηση υποστηρίζεται και από ένορκη δήλωση. Ομνύων τούτη είναι ο οφειλέτης, ο οποίος αναφέρει ότι την 28.01.2016 του επιδόθηκε η σχετική ειδοποίηση πτώχευσης. Πληροφορήθηκε τότε ότι είχε τρεις ημέρες για να καταχωρίσει την ένστασή του, ως εκ τούτου ο δικηγόρος του ανέλαβε την ετοιμασία ένστασης, ενώ ο ίδιος επιδόθηκε σε αναζήτηση στοιχείων, εν προκειμένω αποδείξεων, που να δικαιολογούν ότι πλήρωσε τις δόσεις που αναφέρονται στην ειδοποίηση πτώχευσης. Ασχολούμενος με αυτό ο χρόνος των τριών ημερών διέρρευσε και γι' αυτό υπέβαλε τη σχετική αίτηση. Στον αντίποδα ο πιστωτής αντιτίθεται στην έκδοση του αιτούμενου διατάγματος, εξ ου και καταχώρισε ειδοποίηση για πρόθεση ένστασης. Οι λόγοι που αναφέρονται στο πρόσωπο της ένστασης έχουν ως ακολούθως· «(α) Η Αίτηση είναι νόμω και ουσία αβάσιμη, παράτυπη, αντικανονική κ αι δεν έχει σωστή νομική βάση. (β) Δεν ισχύουν οι προϋποθέσεις για την έκδοση διατάγματος παράτασης του χρόνου καταχώρησης ένστασης για ακύρωση της αίτησης για έκδοση της Ειδοποίησης Πτώχευσης με τον πιο πάνω τίτλο και αριθμό. (γ) Ο Οφειλέτης - Αιτητής παραλείπει να αποκαλύψει ή/και αναφέρει επαρκή και ουσιαστικά γεγονός που να δικαιολογούν την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος και οι ισχυρισμοί του είναι αόριστοι, αβάσιμοι, γενικοί και ανακριβείς. (δ) Ο Οφειλέτης - Αιτητής δεν έχει καταδείξει οποιεσδήποτε ειδικές περιστάσεις ή οποιοδήποτε καλό λόγο που να δικαιολογεί την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. (ε) Ο Οφειλέτης - Αιτητής δεν έχει καταδείξει οποιοδήποτε σοβαρό λόγο για τον οποίο παρέλειψε να καταχωρήσει την ένσταση του εντός της προβλεπόμενης προθεσμίας. (στ) Η Αίτηση έγινε με αδικαιολόγητη καθυστέρηση. (ζ) Ο Οφειλέτης - Αιτητής απέτυχε να αποσείσει το βάρος να αποδείξει ότι η έκδοση του αιτούμενου διατάγματος είναι εύλογη και δικαιολογημένη. (η) Η Αίτηση αποσκοπεί στην πρόκληση ταλαιπωρίας ή/και καθυστέρησης, είναι ενοχλητική ή/και επιπόλαια (frivolous and vexatious) και ενάντια στο συμφέρον της δικαιοσύνης. (θ) Η έκδοση του αιτούμενου διατάγματος δεν είναι δίκαιη και σύμφωνη με το δίκαιο της επιείκειας.» Είμαι της γνώμης ότι δεν είναι πολλά όσα χρειάζεται να ειπωθούν και αυτό γιατί η αίτηση είναι καταφανώς αβάσιμη. Και εξηγώ· κατ' επανάληψη έχει λεχθεί ότι η ειδοποίηση πτώχευσης δύναται να παραμερισθεί δια ενόρκου δηλώσεως που καταχωρείται από τον οφειλέτη εντός τριών ημερών από την επίδοση της ειδοποίησης, η οποία, ένορκη δήλωση, υπέχει θέση αίτησης παραμερισμού. Οι λόγοι που ο οφειλέτης δύναται να επικαλεσθεί σε αυτή την ένορκη δήλωση περιορίζονται σε ανταξίωση, συμψηφισμό ή ανταγωγή η οποία ισοδυναμεί ή υπερβαίνει το εξ αποφάσεως χρέος (βλ. κανονισμό 40
(2)των περί Πτωχεύσεως Κανονισμών). Στην περίπτωση τώρα που ο οφειλέτης επιθυμεί να αμφισβητήσει την ειδοποίηση για λόγο άλλο απ' εκείνους που προβλέπονται στον κανονισμό 40
(2), αρμόζουσα διαδικασία είναι η υποβολή αίτησης (βλ. Λαϊκή Τράπεζα Λτδ v. Δημητρίου
(2008)1Α Α.Α.Δ.425 και τις εκεί αναφερόμενες υποθέσεις). Λόγοι όπως, παρατυπία στην έκδοση της ειδοποίησης, κακή επίδοση ή εξόφληση του εξ αποφάσεως χρέους, μπορούν να εγερθούν με αίτηση παραμερισμού όχι όμως με ένορκη δήλωση δυνάμει του κ.40
(2). Μάλιστα, η αίτηση παραμερισμού δεν διέπεται από τα αυστηρά χρονικά περιθώρια του κ.40
(3)και έτσι μπορεί να καταχωριστεί ακόμη και μετά την πάροδο τριών ημερών από την επίδοση της ειδοποίησης. Εν πάση όμως περιπτώσει η καταχώριση τέτοιας αίτησης δεν μπορεί να γίνει μετά πάροδο επτά ημερών από την επίδοση της αίτησης εφόσον σε αυτή την περίπτωση η πράξη πτώχευσης συντελείται (βλ. άρθρο 3
(1)(ζ), Κεφ. 5) και το δικαστήριο δεν δύναται να ανατρέψει τούτη (βλ. Re a debtor (No 6864 of 1980, High Court), the debtor v. Slater Walker Ltd)
(1981)2 All ER 987). Όσα ειπώθηκαν σε αυτή την τελευταία υπόθεση, Slater Walker Ltd, καταδεικνύουν του λόγου το ασφαλές, καθώς επίσης το αβάσιμο της επίδικης αίτησης. Λέχθηκε εκεί ότι· «Once the ten days are up the act which gives rise to the consequential act of bankruptcy has been completed. That act is his failure. Seen in this way, the court, in my opinion, is concerned to determine whether a condition has been fulfilled so that an act of bankruptcy has been committed and not to decide whether there is an act which remains to be done. The act has been done: his failure is complete. If the court extends the ten days after the failure is complete it will be refusing to recognize the consequences which Parliament has said have ensued. In my opinion, we cannot do this. Once the ten days have expired the failure within that period of the debtor to satisfy the court is properly to be seen as a condition which has been fulfilled and which gives rise to the consequences, namely, that an act of bankruptcy has been committed.» Τώρα, στη δοσμένη περίπτωση η προσοχή επικεντρώνεται στα ιδιαίτερα γεγονότα της παρούσης, όπως διαπιστώνονται βεβαίως από το φάκελο της διαδικασίας. Η ειδοποίηση πτώχευσης επιδόθηκε στον οφειλέτη την 28.01.2016. Συνεπώς οι επτά ημέρες που σύμφωνα με το νόμο ο οφειλέτης δύναται να αντιδράσει (βλ. άρθρο 3
(1)(γ) του Κεφ. 5), παρήλθαν άμα την παρέλευση του τελευταίου δευτερολέπτου της 4ης Φεβρουαρίου 2016. Εν τούτοις η επίδικη αίτηση καταχωρίστηκε την 05.02.2016, δηλαδή αφότου είχε εκπνεύσει ο χρόνος των επτά ημερών και κατ' επέκταση όταν πλέον είχε συντελεστεί η πράξη πτώχευσης. Ποια όμως η σημασία τούτου; Για να το θέσω με τα λόγια του Άγγλου δικαστή, το δικαστήριο είναι ανίσχυρο να ακυρώσει τετελεσμένο γεγονός, εφόσον κάτι τέτοιο αντιστρατεύεται τη ρητή επιταγή του νομοθέτη στο άρθρο 3
(1)(γ) ότι· «. μέσα σε επτά ημέρες μετά την επίδοση ειδοποίησης σε αυτόν .. ο χρεώστης είτε συμμορφώνεται με τις απαιτήσεις της ειδοποίησης, είτε ικανοποιεί το Δικαστήριο ότι έχει ανταπαίτηση, δικαίωμα συμψηφισμού ή ανταγωγή .». Εδώ ο οφειλέτης δεν έπραξε τούτο εντός των προκαθορισμένων προθεσμιών, τρεις ή επτά ημέρες από την επίδοση, αναλόγως του τι επιθυμούσε να επικαλεστεί και ως εκ τούτου το δικαστήριο δεν έχει εξουσία να ακυρώσει νομίμως τετελεσμένο γεγονός που ανέδειξε ο χρόνος, δηλαδή την πράξη πτώχευσης. Γι' αυτό λοιπόν το λόγο η αίτηση κρίνεται άνευ αντικειμένου και απορρίπτεται. Η θέση των συνηγόρων του πιστωτή περί λανθασμένης και συνεπώς ανύπαρκτης νομικής βάσης, ορθή όσο και αν είναι δεν εξετάζεται, εφόσον η πάρα πάνω κατάληξη του δικαστηρίου φανερώνει ότι ακόμη και ορθή να ήταν η νομική βάση της αίτησης, το διάταγμα πάλιν δεν θα εκδίδετο λόγω του ότι η συντέλεια της πράξης πτώχευσης εξάλειψε το πλαίσιο και κατέστησε κάθε επόμενο μέτρο άνευ αντικειμένου. Για όλους τους λόγους που πιο πάνω προσπάθησα να εξηγήσω, η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα, ως θα υπολογιστούν από τον πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το δικαστήριο, υπέρ του πιστωτή και εναντίον του οφειλέτη. (Υπ.) ........... Λ. Α. Παντελή, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΔ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο