Τράπεζα Πειραιώς (Κύπρου) Λτδ ν. Recnex Trading Limited κ.α., Αρ. Αγωγής: 174/10, 31/3/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2016:A222 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ν. Γ. Σάντη, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 174/10 Μεταξύ: Τράπεζα Πειραιώς (Κύπρου) Λτδ Εναγόντων και
- Recnex Trading Limited
- Ιωάννη Μιχαηλίδη Εναγομένων Ημερομηνία: 31 Μαρτίου,
- ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τους Ενάγοντες: Ο κ. Ν. Κυπραίος, για Λ. Παπαφιλίππου & Σία ΔΕΠΕ (Δ.Θ.38). Για τους Εναγόμενους: Ο κ. Α. Μυλωνάς, για Αναστάσιος Μυλωνάς & Σία ΔΕΠΕ (Δ.Θ.69). ΑΠΟΦΑΣΗ Μετά από περιορισμό της απαίτησης (στο στάδιο των αγορεύσεων), οι ενάγοντες αξιώνουν εναντίον των εναγομένων ποσό €2.186.926,84, πλέον τριμηνιαίο Euribor, πλέον 7,25% ετησίως από 4.1.10, μέχρι πλήρους εξόφλησης καθώς και διάταγμα (εναντίον των εναγομένων 1), για πώληση των ακινήτων «. με αριθμό εγγραφής 0/7817, Φύλλο 45, Σχέδιο 58W2, Τεμάχιο 554, στην Χλώρακα της Πάφου, το όλον και 0/7818, Φύλλο 45, Σχέδιο 58W2, Τεμάχιο 555, στην Χλώρακα της Πάφου, το όλον που είναι υποθηκευμένα προς όφελος της ενάγουσας με την υποθήκη υπ' αριθμόν Υ5912/08 για το ποσό των €2.115,000 πλέον τριμηνιαίο Euribor πλέον 10,25% ετησίως, προς ικανοποίηση του εξ' αποφάσεως χρέους ως η παράγραφος Α ανωτέρω πλέον τα δικηγορικά έξοδα και πλέον τα έξοδα πλειστηριασμού και πώλησης». Συνιστά εκδοχή των εναγόντων πως στις 20.10.08, ενέκριναν την παραχώρηση δανείου τακτής προθεσμίας ύψους €2.115.000, προς τους εναγόμενους 1, με σκοπό τη χρηματοδότηση αγοράς ακίνητης περιουσίας από τους τελευταίους στην Χλώρακα της Επαρχίας Πάφου. Στο πλαίσιο των εξασφαλίσεων που δόθηκαν για τη δανειοδότηση, ήταν και η υποθήκευση της προς αγορά ακίνητης περιουσίας (στην Χλώρακα), αλλά και η παραχώρηση προσωπικής εγγύησης από μέρους του εναγόμενου 2 (μέσω του πληρεξούσιου αντιπροσώπου του Γιαννάκη Αριστοδήμου). Όπερ και εγένετο. Το δάνειο παραχωρήθηκε πλην όμως δεν αποπληρώθηκε από τους εναγόμενους, με αποτέλεσμα η σχετική σύμβαση δανείου να τερματιστεί από τους ενάγοντες κατόπιν μάλιστα επανειλημμένων και φρούδων προσπαθειών τους προς διευθέτηση της διαφοράς. Οι εναγόμενοι ισχυρίζονται ότι από τη δοθείσα μαρτυρία δεν προκύπτει με την απαραίτητη ασφάλεια πως ο εναγόμενος 2 εξουσιοδότησε όντως τον Γιαννάκη Αριστοδήμου να υπογράψει την επίδικη συμφωνία εγγύησης και πως η τελευταία είναι έτσι κι αλλιώς άκυρη και μη εκτελεστή έναντι του εναγόμενου 2, αλλά και πως οι ενάγοντες δεν απέδειξαν ως όφειλαν την αξίωση που αφορά στην επιδίκαση του επιδιωκόμενου τόκου. Για να στοιχειοθετήσουν την αξίωση, οι ενάγοντες παρουσίασαν τη μαρτυρία της υπαλλήλου τους Εύης Ρωσσίδου (ΜΕ1). Οι εναγόμενοι δεν κατέθεσαν κατά τη δίκη. Ούτε και κάλεσαν μάρτυρες προς επίρρωση των δικογραφημένων υπερασπίσεων τους, οι οποίες, ως είναι καλώς εμπεδωμένο, δεν αποτελούν μαρτυρία στην απουσία αντίστοιχων παραδοχών του αντιδίκου μόνο και μόνο επειδή περιλαμβάνονται στη δικογραφία (βλ. κατ' αναλογίαν, Παπαγεωργίου και Άλλοι ν Κυπριακής Λαϊκής Τράπεζας (Χρηματοδοτήσεις) Λτδ
(2003)1(Β) ΑΑΔ 961, Μαυρομιχάλη ν Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας
(1996)1 ΑΑΔ 530). Η επιλογή των εναγομένων να μην δώσουν ή παρουσιάσουν μαρτυρία, δικαιωματική ως είναι, δεν θα μπορούσε ποτέ να δικαιολογήσει, δίχως άλλο, την εξαγωγή οιουδήποτε δυσμενούς συμπεράσματος εναντίον τους, με αυτή (την επιλογή), να μην καθιστά αυταπόδεικτη την αξίωση των εναγόντων οι οποίοι εξακολουθούν να βαρύνονται με απόδειξη της υπόθεσης τους στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων (βλ. κατ' αναλογίαν, Λαϊκή Ασφαλιστική Εταιρεία Λίμιτεδ ν Ματσούκα και Άλλου, ΠΕ 91/10, ημ. 3.7.14, Demchenko και Άλλου v Nassar
(2007)1(B) ΑΑΔ 1342, Παναγιώτου ν Ιωάννου
(1999)1(Β) ΑΑΔ 917). Η Εύη Ρωσσίδου (ΜΕ1), κατέθεσε τα Τεκμήρια 1-24, εξηγώντας συνάμα τις τραπεζικές υπηρεσίες και διευκολύνσεις που παρασχέθηκαν από τους ενάγοντες προς τους εναγόμενους 1, αλλά και τα περί της συναφούς εγγυοδοσίας του εναγόμενου 2 (δια του πληρεξούσιου αντιπροσώπου του Γιαννάκη Αριστοδήμου). Στις αγορεύσεις οι ευπαίδευτοι δικηγόροι υποστήριξαν ότι η μαρτυρία δεν μπορεί παρά να οδηγήσει σε αποδοχή των αντίστοιχων θέσεων που προώθησαν στη βάση των προειρημένων εκδοχών. Διεξήλθα και αποτίμησα την επιχειρηματολογία των συνηγόρων και όλη την παρουσιασθείσα γραπτή και προφορική μαρτυρία, έχοντας πάντοτε υπόψη τη σχετική δικογραφία στην πλήρη έκταση της. Όλες οι περικοπές από τα πρακτικά αποτυπώνονται στην παρούσα, αυτούσιες χωρίς επέμβαση είτε στη σύνταξη είτε στην ορθογραφία. Η Εύη Ρωσσίδου (ΜΕ1), μου δημιούργησε καλή εντύπωση. Ήταν σταθερή, σαφής και συγκεκριμένη στις απαντήσεις της, πέραν του ότι το σύνολο της συμπεριφοράς της στο εδώλιο του μάρτυρα ήταν κατά βάσιν θετικό. Η μάρτυς κρίνεται ως αξιόπιστη. Δέχομαι τη μαρτυρία και εκδοχή της Εύης Ρωσσίδου (ΜΕ1). Πριν προχωρήσω στη διατύπωση των τελικών ευρημάτων, θα ενασχοληθώ με τρεις ουσιώδεις πτυχές που συζητήθηκαν από τον δικηγόρο των εναγομένων στο στάδιο των αγορεύσεων. Η πρώτη πτυχή, αφορά στο ζήτημα του νόμιμου και πραγματικού τής προτασσόμενης εξουσιοδότησης του Γιαννάκη Αριστοδήμου να υπογράφει και δεσμεύει αναλόγως τον εναγόμενο 2, βάσει του Γενικού Πληρεξουσίου Εγγράφου ημερομηνίας 8.5.08, ως το Τεκμήριο 2. Προκύπτει από την αξιόπιστη μαρτυρία ότι ο Γιαννάκης Αριστοδήμου υπέγραψε όλα τα σχετικά έγγραφα που αφορούν στην παρούσα υπόθεση, με τη γνώση και νόμιμη εξουσιοδότηση αμφότερων των εναγομένων. Οι αντίθετοι ισχυρισμοί του ευπαίδευτου δικηγόρου των εναγομένων παρέμειναν ανυποστήρικτοι αξιόπιστης μαρτυρίας ασχέτως εάν τούτος αμφισβήτησε κατά την αντεξέταση την Εύη Ρωσσίδου (ΜΕ1) υποβάλλοντας σε αυτήν πως ο εναγόμενος 2 ουδέποτε αποδέχθηκε την επίδικη εγγύηση που κατ' ισχυρισμόν υπέγραψε προς όφελος τού εν λόγω εναγόμενου ο Γιαννάκης Αριστοδήμου. Τα όσα προτείνουν οι ενάγοντες αναδύονται ως αληθή, όχι μόνο από το περιεχόμενο του Γενικού Πληρεξουσίου Εγγράφου - Τεκμήριο 2, αλλά και από την πρωτογενή μαρτυρία που έδωσε επί του σημείου η Εύη Ρωσσίδου (ΜΕ1), η οποία είχε (και ούτε αυτό αμφισβητήθηκε), διάφορες τηλεφωνικές επαφές με τον εναγόμενο 2, για το όλο ζήτημα. Η μη παρουσίαση του εναγόμενου 2 ως μάρτυρα στη δίκη, όσο και αν απέρρευσε από ενάσκηση συνταγματικού και νομικού δικαιώματος «. άφησε δυσαναπλήρωτα κενά στην όλη εικόνα της [υπεράσπισης] του .» (βλ. κατ' αναλογίαν Λοφίτης ν Δημητρίου και Άλλης
(2000)1(Β) ΑΑΔ 1402, 1410). Οι εισηγήσεις του δικηγόρου των εναγομένων επί της συζητούμενης θεματικής απορρίπτονται. Η δεύτερη πτυχή, σχετίζεται με τα περί ακυρότητας και μη εκτελεστότητας της επίδικης συμφωνίας εγγύησης υπό την έννοια ότι, ως λέγει ο κ. Μυλωνάς, το άρθρο 4
(1)του Περί Προστασίας Ορισμένης Κατηγορίας Εγγυητών Νόμου 197(Ι)/03, προβλέπει πως η σύμβαση εγγύησης δεν είναι έγκυρη και εκτελεστή εκτός και αν «. φέρει την υπογραφή του εγγυητή .» (κάτι που εδώ δεν υφίσταται αφού υπογράψας είναι ο Γιαννάκης Αριστοδήμου). Στο μόνο που συγκλίνω με τον ευπαίδευτο συνήγορο είναι πως, τωόντι, εφαρμόζεται στην προκειμένη περίπτωση ο Περί Προστασίας Ορισμένης Κατηγορίας Εγγυητών Νόμος 197(Ι)/03 και τούτο διότι η διαπίστωση αναδεικνύεται τόσο από το περιεχόμενο του νομοθετήματος όσο και από τα όσα αποτελούν επίδικα γεγονότα στην παρούσα περίπτωση. Κατά τα άλλα - και είναι ορθός ο δικηγόρος των εναγόντων - το υπό συζήτησιν νομοθέτημα (ως εξάγεται και από τις έτερες του πρόνοιες), όπως για παράδειγμα από τα άρθρα 13 και 14, δεν κατήργησε τις αντίστοιχες διατάξεις του Περί Συμβάσεων Νόμου, Κεφ. 149 και δη το άρθρο 186 αυτού, το οποίο ορίζει ότι συμβάσεις που συνάπτονται με αντιπρόσωπο (όπως ο Γιαννάκης Αριστοδήμου) και οι υποχρεώσεις που απορρέουν από τις πράξεις του αντιπροσώπου, είναι εκτελεστές κατά τον ίδιο τρόπο και επιφέρουν τις ίδιες έννομες συνέπειες ωσάν να συνάπτονταν ή εκτελούνταν από τον ίδιον τον αντιπροσωπευόμενο (εδώ τον εναγόμενο 2). Απορρίπτεται και τούτη η θέση των εναγομένων. Η τρίτη πτυχή, άπτεται του τοκισμού των επίδικων ποσών και των απόψεων που εξέφρασε ο κ. Μυλωνάς για αποτυχία των εναγόντων να αποδείξουν τα όσα ήσαν επωμισμένοι να αποδείξουν βάσει του άρθρου 3(1β) του Περί Ελευθεροποίησης του Επιτοκίου και Συναφών Θεμάτων Νόμου 160(Ι)/99, ως τροποποιήθηκε. Συμφωνώ εν μέρει. Εξηγώ. Στην Alpha Bank Cyprus Ltd ν Glendinning και Άλλων, Αρ. Αγ. 1934/10, ημ. 12.7.13, ο αδελφός Δικαστής Α. Δαυίδ, ΑΕΔ (όπως ήταν τότε) - με αναφορά και στις Χαραλάμπους και Άλλων ν Liberty Life Insurance Public Company Limited
(2011)1(Γ) ΑΑΔ 1739, Jeancharm Ltd ν Barnet Football Club Ltd
(2003)EWCA Civ 58, Μεταλλικά Ηρακλής Μιχαηλίδης Λτδ ν G & C Exhaust Systems Ltd
(2001)1(Α) AAΔ 500 και Lordsvale Finance Plc ν Bank of Zambia
(1996)3 All ER 156 - σημείωσε τα εξής απολύτως συναφή με ό,τι τώρα απασχολεί (τα οποία και υιοθετώ): «Είναι εύκολα διακριτό από την πιο πάνω νομολογία, ότι τυχόν όροι καταβολής τόκου υπερημερίας θα πρέπει να διαπιστωθεί, στη βάση πάντα μαρτυρίας η οποία θα τεθεί υπόψη του Δικαστηρίου, ότι αποτελούν πράγματι προσπάθεια προεκτίμησης της ζημιάς που προκύπτει από την υπερημερία, ζήτημα που εξετάζεται με αναφορά στο χρόνο κατάρτισης της σύμβασης και όχι της καθυστέρησης. Σε κάθε περίπτωση ο καθορισμός του τόκου υπερημερίας, συγκρινόμενος με το αρχικό κόστος δανεισμού των χρημάτων θα πρέπει να κινείται σε λογικά επίπεδα. Περαιτέρω, είναι φανερό ότι στην περίπτωση που διαπιστωθεί ότι ο σχετικός όρος για καταβολή τόκου υπερημερίας τέθηκε προς εκφοβισμό κάποιου μέρους και προς αποτροπή της παράβασης, αυτός δεν μπορεί παρά να θεωρηθεί ότι αποτελεί ποινική ρήτρα και ως τέτοια είναι ανεφάρμοστη». Τούτων δοθέντων, κατατάσσεται ως ορθό το μέρος εκείνο των τελικών θέσεων του ευπαίδευτου δικηγόρου των εναγομένων πως η όποια απόφαση ήθελεν εκδοθεί εδώ θα πρέπει (από απόψεως τοκισμού), να απορρίπτει την αξίωση των εναγόντων (ή να μη συμπεριλαμβάνει ως μέρος της), την επιδίκαση τόκων υπερημερίας ύψους 5,25% και τούτο επειδή οι ενάγοντες ποσώς απέδειξαν όσα ήσαν επωμισμένοι να αποδείξουν με βάση τις πρόνοιες του άρθρου 3(1β) του Περί Ελευθεροποίησης του Επιτοκίου και Συναφών Θεμάτων Νόμου 160(Ι)/99, ως τροποποιήθηκε. Ωστόσο, κατά τα άλλα, κρίνονται ως συμβατικώς προσήκουσες και νόμιμες οι υπόλοιπες χρεώσεις τόκου των εναγόντων, έχοντας κατά νουν (και) το περιεχόμενο της παραγράφου 1(b) της επίδικης συμφωνίας δανείου (Τεκμήριο 6), το περιεχόμενο των επιστολών των εναγόντων προς τους εναγόμενους ημερομηνίας 20.10.08, ως το Τεκμήριο 4 και εκείνο τού ηλεκτρονικού μηνύματος των εναγόντων ημερομηνίας 7.1.10 (Τεκμήριο 13
(8)). Συνεπώς, δεν γίνεται αποδεκτή η θέση των εναγομένων για επιδίκαση ποσού τόκων τριμηνιαίου Εuribor, πλέον τόκο προς 2%, από 4.1.
- Προχωρώ στα υπόλοιπα ευρήματα. Βρίσκω ότι οι ενάγοντες (τραπεζικό ίδρυμα), στις 20.10.08 - μετά από αίτημα των εναγομένων και σχετικές διαβουλεύσεις που είχαν (διά του εναγόμενου 2), με την Εύη Ρωσσίδου (ΜΕ1) - ενέκριναν παραχώρηση δανείου τακτής προθεσμίας ύψους €2.115.000, προς τους εναγόμενους 1 (που είναι και παραδεκτό στην παράγραφο 6 της Υπεράσπισης), με σκοπό τη χρηματοδότηση κατά 70% τής αγοράς δύο τεμαχίων γης στην Χλώρακα της Επαρχίας Πάφου. Προς τούτο οι ενάγοντες απέστειλαν προς τους εναγόμενους 1 (ως πρωτοφειλέτες) και τον εναγόμενο 2 (ως εγγυητή), σχετική επιστολή ημερομηνίας 20.10.08 (βλ. Τεκμήριο 4), η οποία προσυπογράφθηκε από αμφότερους τους εναγόμενους (με τον Γιαννάκη Αριστοδήμου να υπογράφει νομίμως εκ μέρους του εναγόμενου 2 ως πληρεξούσιος αντιπρόσωπος του). Παρεμβάλλεται πως ο εναγόμενος 2, κατέχει το 50% των μετοχών των εναγομένων 1, όπως δε εκπηγάζει αναντίλεκτα από το περιεχόμενο των Τεκμηρίων 1 και 3, οι εναγόμενοι 1 συστάθηκαν στις 8.10.
- Ο εναγόμενος 2 είναι Κύπριος και στις 8.5.08 διόρισε τον Γιαννάκη Αριστοδήμου για να ενεργεί ως ο πληρεξούσιος αντιπρόσωπος του (βλ. Τεκμήριο 2). Με βάση το πληρεξούσιο αυτό, ο Γιαννάκης Αριστοδήμου μπορούσε να υπογράφει εκ μέρους του εναγόμενου 2 (και ανάμεσα σε άλλα), συμφωνίες εγγύησης και κάλυψης για κάλυψη δανείων νομικών προσώπων στα οποία είναι μέτοχος (ο εναγόμενος 2). Ο Γιαννάκης Αριστοδήμου κατά τους κρίσιμους χρόνους προς τα επίδικα θέματα ήταν και ο μοναδικός διευθυντής των εναγομένων
- Επανέρχομαι, για να καταγράψω ότι οι εναγόμενοι 1 παρέδωσαν προς τους ενάγοντες επιστολή με την οποία γνωστοποιούσαν προς τους τελευταίους αποφάσεις που είχε λάβει το Διοικητικό Συμβούλιο (των εναγομένων 1) στις 17.10.08, με τις οποίες εγκρίθηκε η λήψη του επίδικου δανείου και η προσφορά των σχετικών εξασφαλίσεων (βλ. Τεκμήριο 5). Στις 20.10.08, υπεγράφη μεταξύ των διαδίκων η επίδικη συμφωνία δανείου, ως το Τεκμήριο 6 (υπογραμμένη εκ μέρους των εναγομένων 1 από τον Γιαννάκη Αριστοδήμου). Οι εναγόμενοι 1, υπέγραψαν οδηγίες αυτόματης πληρωμής (standing order) για την καταβολή τόκου από άλλο τραπεζικό λογαριασμό των εναγομένων 1 (με αριθμό 229821), από τον οποίο δεσμεύτηκε το ποσό των €76.500 (βλ. Τεκμήριο 7). Ως πρώτη ημερομηνία πληρωμής καθορίστηκε (στις υπό αναφορά οδηγίες), η 27.1.
- Οι ενάγοντες παρέδωσαν διά χειρός στον γενικό πληρεξούσιο αντιπρόσωπο του εναγόμενου 2 Γιαννάκη Αριστοδήμου, επιστολή ημερομηνίας 20.10.08 (Τεκμήριο 8), με την οποία τον ενημέρωναν για τους όρους του δανείου που ο εναγόμενος 2 επρόκειτο να εγγυηθεί και καλύψει μαζί με αντίγραφο του Εγγράφου Εγγύησης και Κάλυψης που θα υπέγραφε εκ μέρους του εναγόμενου 2 ο Γιαννάκης Αριστοδήμου, καθώς επίσης και γραπτή δήλωση των περιουσιακών στοιχείων των εναγομένων
- Ο Γιαννάκης Αριστοδήμου υπέγραψε το σχετικό Έγγραφο Εγγύησης και Κάλυψης στις 20.10.08 (Τεκμήριο 9), με το οποίο ο εναγόμενος 2 εγγυήθηκε και ανέλαβε να καλύψει σε πρώτη ζήτηση το ποσό των €2.115.000, πλέον τόκους, σύμφωνα με τους συμφωνηθέντες όρους. Την ίδια ημερομηνία (20.10.08), υπογράφθηκε μεταξύ εναγόντων και εναγομένων 1 συμφωνία με την οποία δημιουργήθηκε κυμαινόμενη επιβάρυνση επί όλων των περιουσιακών στοιχείων των εναγομένων 1, η οποία ενεγράφη στον Έφορο Εταιρειών στις 30.10.08 (βλ. Τεκμήριο 10). Οι ουσιώδεις όροι της επίδικης σύμβασης δανείου συνίστανται στο ότι: (α) το επίδικο δάνειο φέρει κυμαινόμενο επιτόκιο που αποτελείται από τριμηνιαίο Euribor, όπως τούτο ερμηνεύεται στην παράγραφο 1 της σύμβασης, ως βασικό επιτόκιο πλέον 2% ετησίως (β) οι ενάγοντες είχαν το δικαίωμα κατά την απόλυτη διακριτική τους ευχέρεια να τροποποιούν το επιτόκιο νοουμένου ότι οι εναγόμενοι 1, ενημερώνονταν με γραπτή ειδοποίηση ή μέσω ανακοίνωσης στον ημερήσιο τύπο (γ) το επιτόκιο θα υπολογιζόταν στα ημερήσια χρεωστικά υπόλοιπα του λογαριασμού δανείου και οι δεδουλευμένοι τόκοι θα κεφαλαιοποιούνταν την 30η Ιουνίου και 31η Δεκεμβρίου κάθε χρόνου (δ) οι εναγόμενοι 1 θα κατέβαλλαν ως αμοιβή διευθέτησης του επίδικου δανείου προς τους ενάγοντες (ύψους €11.000), με την εκταμίευση του δανείου (ε) οποιαδήποτε υπερημερία στην αποπληρωμή του δανείου θα επιβαρυνόταν με τόκο 5.25% (στ) οι ενάγοντες διατηρούσαν δικαίωμα να απαιτήσουν ανά πάσα στιγμή την αποπληρωμή του επίδικου δανείου πλέον τόκους και εφόσον δεν το έπρατταν οι εναγόμενοι 1, οι τελευταίοι θα ήσαν υποχρεωμένοι να αποπληρώσουν τον τόκο ανά τριμηνία, με την πρώτη δόση να είναι πληρωτέα τρεις μήνες μετά την εκταμίευση του δανείου και να εξοφλήσουν τόσο το δάνειο όσο και τους τόκους και έξοδα εντός ενός έτους από την εκταμίευση. Περαιτέρω, ως εξασφάλιση του δανείου οι εναγόμενοι 1 καταχώρησαν την υποθήκη με αριθμό Υ5912/08 στις 23.10.08 (Τεκμήριο 11), για ποσό €2.115.000, με σύνθετο τόκο προς τριμηνιαίο Euribor, πλέον 2% περιθώριο, πλέον τόκους, προμήθειες και τέλη επί των ακινήτων με αριθμό εγγραφής 0/7817, Φύλλο 45, Σχέδιο 58W2, Τεμάχιο 554 (το όλον) και 0/7818, Φύλλο 45, Σχέδιο 58W2, Τεμάχιο 555 (το όλον). Κατ' εφαρμογήν της σύμβασης δανείου, οι ενάγοντες άνοιξαν στο όνομα των εναγομένων 1, λογαριασμό δανείου με αριθμό
- Στις 19.2.09, οι ενάγοντες με συστημένη επιστολή προς τους εναγόμενους 1 (Τεκμήριο 12), η οποία αποστάληκε και με τηλεομοιότυπο τη προσοχή του Γιαννάκη Αριστοδήμου ως πληρεξούσιου αντιπροσώπου του εναγόμενου 2, ενημέρωσαν τους εναγόμενους 1 για την αλλαγή του ύψους του περιθωρίου με το οποίο χρεωνόταν ο λογαριασμός δανείου των εναγομένων 1, σε 4% από 23.2.
- Κατά το 2009, το δάνειο παρουσίαζε καθυστερήσεις στην αποπληρωμή των τόκων. Ένεκα της καθυστέρησης αυτής λειτουργός των εναγόντων (ο Κωνσταντίνος Τσίσσιος), υπενθύμισε τον εναγόμενο 2 με ηλεκτρονικό μήνυμα ημερομηνίας 18.9.09, ότι οι εναγόμενοι 1, όφειλαν να αποπληρώσουν το δάνειο και τους τόκους μέχρι την 27.10.09, ζητώντας μάλιστα να ενημερωθεί κατά πόσο οι εναγόμενοι θα ήσαν σε θέση να προβούν στην αποπληρωμή. Σε περίπτωση που δεν δηλωνόταν μια τέτοια ετοιμότητα για έγκαιρη εξόφληση του δανείου, οι ενάγοντες ήσαν διατεθειμένοι να προσέφεραν προς τους εναγόμενους αναδιοργάνωση και παράταση του δανείου έναντι πληρωμής μέρος αυτού και προπληρωμής των τόκων για την περίοδο παράτασης. Ο εναγόμενος 2 απάντησε με ηλεκτρονικό μήνυμα στις 24.9.09, πως αδυνατούσε να πληρώσει τέτοιο ποσό και πως το μόνο ποσό που μπορούσε να καταβάλει ήσαν οι τόκοι για έξι μήνες ώστε να εξασφαλιστεί μια αντίστοιχη χρονικώς παράταση του δανείου. Μετέπειτα ανταλλάχθηκε σειρά ηλεκτρονικών μηνυμάτων μεταξύ εναγόντων και εναγόμενων (βλ. Τεκμήριο 13), με τους ενάγοντες να προτείνουν προς τους εναγόμενους στις 19.10.09, ως προϋπόθεση για την εξάμηνη παράταση του δανείου, την πληρωμή ποσού ύψους $120.000 (€90.000), για κάλυψη των τόκων του δανείου μέχρι την 27.10.09 και την κάλυψη των τόκων για την εξάμηνη παράταση. Εφόσον οι εναγόμενοι δεν μπορούσαν να πληρώσουν ούτε αυτό το ποσό, οι ενάγοντες εισηγήθηκαν στις 6.11.09 (και πάλι ως προϋπόθεση για παράταση του δανείου για έξι μήνες), άμεση καταβολή €30.000 και πληρωμή €10.000, μηνιαίως, για να καλυφθούν οι τόκοι του δανείου και της εξάμηνης παράτασης. Μήτε και αυτό το ποσό πληρώθηκε από τους εναγόμενους. Τουτέστιν, στις 27.10.09, οι εναγόμενοι 1 δεν είχαν καταβάλει τη μια δόση τριμηνιαίων τόκων που ήσαν πληρωτέοι κατά το 2009, ούτε και εξόφλησαν το δάνειο κατά παράβαση, πάντοτε, των όρων της σύμβασης δανείου. Κατ' ακολουθίαν, οι ενάγοντες με επιστολή τους ημερομηνίας 4.12.09, κάλεσαν τους εναγόμενους 1 να εξοφλήσουν αμέσως το υπερήμερο ποσό εντός 21 ημερών, άλλως, στη λήξη της διορίας αυτής, οι ενάγοντες θα προχωρούσαν με αύξηση του τόκου επί του οφειλόμενου ποσού προς τριμηνιαίο Euribor, πλέον περιθώριο προς 10,25% ετησίως. Επίσης, με επιστολή ίδιας ημερομηνίας, ενημέρωσαν τον εναγόμενο 2 για το οφειλόμενο ποσό. Οι περί ων ο λόγος επιστολές στάλθηκαν συστημένες αλλά και με ηλεκτρονικό ταχυδρομείο (βλ. Τεκμήρια 14-18). Οι εναγόμενοι δεν κατέβαλαν το υπερήμερο ποσό εντός της περιόδου ειδοποίησης που τους έδωσαν οι ενάγοντες. Για το λόγο αυτό στις 4.1.10, οι ενάγοντες απέστειλαν επιστολή τερματισμού προς τους εναγόμενους 1, με την οποία απαίτησαν αμέσως την αποπληρωμή του επίδικου δανείου ανερχόμενου τούτου σε €2.186.926,84, πλέον τριμηνιαίο Euribor, πλέον 10,25% ετησίως από 4.1.10, μέχρι πλήρους εξόφλησης (βλ. Τεκμήριο 19). Την ίδια ημερομηνία, οι ενάγοντες απέστειλαν προς τον εναγόμενο 2 επιστολή διά της οποίας απαιτούσαν το ίδιο ποσό δυνάμει του Εγγράφου Εγγύησης και Κάλυψης (Τεκμήριο 20). Οι επιστολές αυτές στάλθηκαν συστημένες και με ηλεκτρονικό ταχυδρομείο (βλ. Τεκμήριο 21). Αυθημερόν, ο εναγόμενος 2 επιβεβαίωσε λήψη των επιστολών και ανέφερε ότι θα προσπαθούσε μέχρι το τέλος της εβδομάδας εκείνης να πληρώσει τον τόκο και πως βρισκόταν στη διαδικασία πώλησης των ακινήτων των εναγομένων 1 (βλ. Τεκμήριο 22). Όλες οι (υπόλοιπες) επιστολές και ηλεκτρονικά μηνύματα παρελήφθησαν από τους εναγόμενους (στο βαθμό βεβαίως που τους αφορά). Στις 15.3.10, οι ενάγοντες δυνάμει Ομολόγου Κυμαινόμενης Επιβάρυνσης ημερομηνίας 20.10.08, διόρισαν τον Γιώργο Δημητρίου ως Παραλήπτη και Διαχειριστή των εναγομένων
- Ο διορισμός αυτός γνωστοποιήθηκε στον Έφορο Εταιρειών και Επίσημο Παραλήπτη (βλ. Τεκμήριο 23). Το γεγονός ποσώς επηρεάζει την κατάληξη της παρούσας διαφοράς. Παρά τις οχλήσεις, οι εναγόμενοι δεν αποπλήρωσαν τα οφειλόμενα μέχρι σήμερα ποσά, με την κατάσταση λογαριασμού στην οποία αναλύεται το συναφώς χρεωστικό τους υπόλοιπο λίγο πριν από τον τερματισμό του λογαριασμού, να καταγράφεται στο Τεκμήριο
- Το τεκμήριο αυτό αποτελεί μέρος τραπεζικού βιβλίου που χρησιμοποιείται κατά τη συνήθη και κανονική διεξαγωγή των εργασιών των εναγόντων και συνιστούν στοιχεία που βρίσκονται αποθηκευμένα σε άυλη μορφή εντός των ηλεκτρονικών τους υπολογιστών, αντικατοπτρίζουν δε την πραγματικότητα με ορθότητα και ακρίβεια. Ουδείς των εναγομένων αμφισβήτησε ποτέ οποιαδήποτε καταχώριση στον υπό αναφορά λογαριασμό, ο δε εναγόμενος 2, απολύτως και σαφώς είναι που εξουσιοδότησε, καθοδήγησε και αποδέχθηκε κάθε πράξη του Γιαννάκη Αριστοδήμου βάσει του Γενικού Πληρεξούσιου Εγγράφου - Τεκμήριο
- Οι ενάγοντες απέδειξαν επαρκώς την αξίωση τους εναντίον ενός εκάστου των εναγομένων, στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων. Η αγωγή επιτυγχάνει. Εκδίδεται απόφαση υπέρ των εναγόντων και εναντίον των εναγομένων, αλληλεγγύως και/ή κεχωρισμένως, για ποσό €2.186.926,84, πλέον τριμηνιαίο Euribor, πλέον 5% ετησίως από 4.1.10, μέχρι πλήρους εξόφλησης και διάταγμα εναντίον των εναγομένων 1, για πώληση των ακινήτων με αριθμό εγγραφής 0/7817, Φύλλο 45, Σχέδιο 58W2, Τεμάχιο 554, στην Χλώρακα της Επαρχίας Πάφου (το όλον) και αριθμό εγγραφής 0/7818, Φύλλο 45, Σχέδιο 58W2, Τεμάχιο 555 στην Χλώρακα της Επαρχίας Πάφου (το όλον), που είναι υποθηκευμένα προς όφελος των εναγόντων με την Υποθήκη Υ5912/08, για το ποσό των €2.115.000, πλέον τριμηνιαίο Euribor, πλέον 5% ετησίως, προς ικανοποίηση του εξ αποφάσεως χρέους, πλέον έξοδα πλειστηριασμού και πώλησης. Τα δικηγορικά έξοδα (πλέον ΦΠΑ), επιδικάζονται υπέρ των εναγόντων και εναντίον των εναγομένων όπως θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ................................... Ν. Γ. Σάντης, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΓΑ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο