LITONOR FINANCIAL LIΜΙΤΕD ν. R.G.I. RESIDENTIAL HODLINGS LIMITED κ.α., Αγωγή αρ.: 3073/2014, 23/3/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2016:A194 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Λ. Καλογήρου, Π.Ε.Δ. Αγωγή αρ.: 3073/2014 Μεταξύ: LITONOR FINANCIAL LIΜΙΤΕD Εναγόντων -και-
- R.G.I. RESIDENTIAL HODLINGS LIMITED
- TOUCHO INVESTMENTS LIMITED
- RGI INTERNATIONAL LIMITED
- STATE CORPORATION 'BANK FOR DEVELOPMENT NAD FOREIGN ECONOMIC AFFAIRS (VNESHECONOMBANK)' Εναγομένων Και ως ετροποποιήθη δυνάμει διατάγματος δικαστηρίου ημερομηνίας 9.3.2015 LITONOR FINANCIAL LIΜΙΤΕD Εναγόντων
- R.G.I. RESIDENTIAL HODLINGS LIMITED
- TOUCHO INVESTMENTS LIMITED
- ROSE GROUP LIMITED
- STATE CORPORATION 'BANK FOR DEVELOPMENT NAD FOREIGN ECONOMIC AFFAIRS (VNESHECONOMBANK)' Εναγομένων ---------------- Αίτηση ημερ. 19.11.2015 για παραμερισμό του κλητηρίου εντάλματος Ημερομηνία: 23 Μαρτίου 2016 Εμφανίσεις: Για την Εναγόμενες 1 και 2/Αιτήτριες: κ. Γ. Λεοντίου με κ. Ερωτοκρίτου Για την Ενάγουσα/Καθ'ης: κ. Α. Χαβιαράς και κ. Μ. Γ. Δράκο --------------- ENΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα αγωγή, η Ενάγουσα, Κυπριακή Εταιρεία που ανήκει στον Ρώσο Stanislav Gromov ("Gromov"), διεκδικεί από τις Εναγόμενες αποζημιώσεις πέραν των US$118 εκ., για ζημιές που κατ' ισχυρισμόν έχει υποστεί από αντισυμβατικές ενέργειες των Εναγομένων. Με την εξεταζόμενη αίτηση, οι Εναγόμενες 1 και 2 (Αιτήτριες) επιδιώκουν τον παραμερισμό της αγωγής εναντίον τους για δύο λόγους: α) λόγω κατάχρησης της διαδικασίας και β) γιατί είναι επιπόλαιη και ενοχλητική. Προηγήθηκε αίτηση της Εναγόμενης 3 για παραμερισμό της επίδοσης και του κλητηρίου, η οποία έγινε αποδεκτή. Στα πλαίσια εξέτασης της υπό αναφοράν αίτησης, το Δικαστήριο είχε την ευκαιρία να μελετήσει τους εκατέρωθεν ισχυρισμούς. Στην ενδιάμεση απόφαση ημερομηνίας 2.12.2015, καταγράφεται το ιστορικό των επίδικων διαφορών καθώς και η εκδοχή της Ενάγουσας. Θεωρώ χρήσιμο να παραθέσω αυτούσιο το εισαγωγικό μέρος της απόφασης με τις εκδοχές της Ενάγουσας και της Εναγόμενης το οποίο είναι αρκούντως κατατοπιστικό και θα βοηθήσει στην κατανόηση των διαφορών. Έχει ως ακολούθως: «ΕΙΣΑΓΩΓΗ-ΙΣΤΟΡΙΚΟ Η Ενάγουσα, εταιρεία εγγεγραμμένη στις Βρετανικές Παρθένες Νήσους κατέχει το 50% του μετοχικού κεφαλαίου της Κυπριακής εταιρείας Lafar Management Ltd ("Lafar"). Τελικός δικαιούχος της Ενάγουσας είναι ο Ρώσος υπήκοος Stanislav Gromov ("Gromov"). Το υπόλοιπο 50% του μετοχικού κεφαλαίου της Lafar κατέχεται από την Εναγόμενη
- Σημειώνεται πως κατά τον ουσιώδη χρόνο των συμφωνιών μεταξύ των διαδίκων, οι μετοχές κατέχοντο από την Εναγόμενη 2, η οποία σε μεταγενέστερο χρόνο, τις μεταβίβασε στην Εναγόμενη
- Τόσο η Εναγόμενη 1 όσο και η Εναγόμενη 2 ανήκουν στο Ρώσο υπήκοο Boris Kuzinez ("Kuzinez") που είναι ο τελικός δικαιούχος των μετοχών τους. Η Lafar κατέχει όλες τις μετοχές της Ρωσικής εταιρείας LLC Stolichnoe Podvorye (Stolichnoe). H Ρωσική αυτή εταιρεία κατέχει τα δικαιώματα για την ανάπτυξη ενός οικοπέδου γης που βρίσκεται στη Μόσχα (στη συνέχεια "το έργο Khilkov"). Παρεμβάλλεται στο σημείο αυτό πως οι επίδικες διαφορές των διαδίκων σχετίζονται με το σχεδιασμό και την εκμετάλλευση των δικαιωμάτων ανάπτυξης που αφορούν το συγκεκριμένο οικόπεδο το οποίο, καθώς αναφέρεται στη μαρτυρία που τέθηκε στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας, βρίσκεται σε μια πολύ καλή συνοικία της Μόσχας, γνωστής ως το χρυσό μίλι (Golden Mile). Μοναδικός μέτοχος της Stolichnoe πριν από τις επίδικες συναλλαγές ήταν ο Gromov. Mε την υπογραφή των επίδικων συμφωνιών συμφώνησε να μεταβιβάσει το 50% του μετοχικού κεφαλαίου της στον Kouzinez, έναντι του ποσού των US$24.822.
- Είναι παραδεκτό ότι το ποσό αυτό εισπράχθηκε από τον Gromov μέσω της Ενάγουσας με αντάλλαγμα τη μεταβίβαση του 50% των μετοχών της Lafar στην Εναγόμενη 2, η οποία, ως έχει αναφερθεί, μεταβίβασε τις μετοχές και τα δικαιώματα της στην Εναγόμενη
- Σημειώνεται πως η Stolichnoe διατήρησε τα δικαιώματα της σε σχέση με το υπό αναφοράν οικόπεδο στη Ρωσία. Κατά συνέπεια η Ενάγουσα και η Εναγόμενη 1 (αρχικά η Εναγόμενη 2) είναι ιδιοκτήτες των δικαιωμάτων ανάπτυξης του αναφερθέντος οικοπέδου, μέσω της Lafar. Με βάση συμφωνία συνεταιρισμού ημερομηνίας 19.9.2006 (Τεκμήριο 3) που υπεγράφη μεταξύ της Ενάγουσας και της Εναγόμενης 2, συμφωνήθηκε η συνεργασία μεταξύ τους για την ανάπτυξη έργων στην περιοχή της Μόσχας με πρώτο έργο το υπό αναφοράν οικόπεδο (το έργο Khilkov). Σημειώνεται ότι με βάση το άρθρο 33 του Τεκμηρίου 3 το εφαρμοστέο δίκαιο είναι το Κυπριακό. To έργο δεν έμελλε να αναπτυχθεί ως η συμφωνία συνεταιρισμού και η κάθε πλευρά επιρρίπτει στην άλλη την ευθύνη για την αποτυχία. Κινήθηκε πρώτα δικαστικά η Εναγόμενη 1, με την καταχώριση της αγωγής υπ' αρ. 2135/2013 Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας, εναντίον της Ενάγουσας, διεκδικώντας την επιστροφή του ποσού των US$24.822.480 το οποίο κατέβαλε στην Ενάγουσα για απόκτηση των μετοχών στη Lafar καθώς και περαιτέρω αποζημιώσεις για κατ' ισχυρισμόν ζημιές και απώλειες. Ακολούθησε η καταχώριση της πιο πάνω αγωγής από την Ενάγουσα, στις 30.5.2014, με την οποία διεκδικεί από τις Εναγόμενες US$99.929.105 ως αποζημιώσεις για ζημιές που κατ' ισχυρισμόν έχει υποστεί, λόγω παράβασης των συμβατικών υποχρεώσεων από τις Εναγόμενες και ή παράβασης καθήκοντος επιμέλειας και ή ένεκα ζημιογόνων πράξεων και παραλείψεων τους. Οι Εναγόμενες 3 και 4 ενάγονται υπό την ιδιότητα τους ως ιδιοκτήτριες και ή δικαιούμενες στις μετοχές των Εναγομένων 1 και 2 και ως οι εταιρείες που, κατ' ισχυρισμόν, είχαν την ευθύνη για επίβλεψη εκτέλεσης των εργασιών του έργου Κhilkov, ρόλο που απέτυχαν να εκπληρώσουν και συνεπεία αυτού υπέχουν συμβατική ευθύνη για αποζημίωση της Ενάγουσας για τις ζημιές που έχουν υποστεί. Η Εναγόμενη 3 είναι εταιρεία εγγεγραμμένη στο Guernsey και η Εναγόμενη 4 είναι Ρωσική τράπεζα. Η Εναγόμενη 3, με βάση τους ισχυρισμούς της Ενάγουσας, είναι η μητρική εταιρεία των Εναγομένων 1 και
- Οι Εναγόμενες 1, 2 και 3 ανήκουν στον όμιλο RGI, ο οποίος μετονομάσθηκε σε ROSE ("Rose Group"). Η πλειοψηφία των μετοχών της Εναγόμενης 3 κατέχεται από την Εναγόμενη
- Προτού η Εναγόμενη 4 αποκτήσει τον έλεγχο του Rose Group ο μέτοχος πλειοψηφίας του ομίλου ήταν ο αναφερθείς Kouzinez. Η ΕΚΔΟΧΗ ΤΗΣ ΕΝΑΓΟΥΣΑΣ Η εκδοχή της Ενάγουσας, όπως προβάλλει μέσα από την ένορκη δήλωση του Α. Κορομία, δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί την Ενάγουσα, που υποστηρίζει την αίτηση για άδεια επίδοσης εκτός δικαιοδοσίας, έχει ως ακολούθως: 1) Η Stolichnoe, εξασφάλισε τα δικαιώματα ανάπτυξης του επίδικου οικοπέδου, με βάση συγκεκριμένο Κανονισμό της Ρωσικής Κυβέρνησης (Τεκμήριο 5) τον Μάιο του έτους
- Στη συνέχεια, επειδή ο Gromov (ιδιοκτήτης της Stolichnoe) δεν είχε εμπειρία στον τομέα της ανάπτυξης ακινήτων, αποτάθηκε στον Kuzinez (τότε ιδιοκτήτη του RGI Group) που ήταν έμπειρος στον τομέα και συμφώνησαν να συνεργαστούν. Υπέγραψαν προς το σκοπό αυτό τη συμφωνία συνεργασίας ημερομηνίας 23.6.2006 (Τεκμήριο 6). 2) Στις 19 Σεπτεμβρίου 2006, οι Gromov και Kuzinez, μετά από διαβουλεύσεις και άλλες προκαταρκτικές συμφωνίες (με βάση τις οποίες μεταβιβάστηκαν οι μετοχές της Stolichnoe στην Lafar και ακολούθως στην Ενάγουσα και την Εναγόμενη 2), κατέληξαν στην υπογραφή της Συμφωνίας Συνεταιρισμού (Τεκμήριο 3) μεταξύ της Ενάγουσας και της Εναγόμενης
- 3) Με βάση ρητό όρο του Τεκμηρίου 3 (όρος 3) η Εναγόμενη 2 διορίστηκε ως διαχειριστής του έργου. Παραταύτα, η Ενάγουσα θεωρεί ότι η διαχείριση είχε ανατεθεί εξ' αρχής στο RGI Group, μέσω της θυγατρικής του εταιρείας LLC Proektnoe Buro ("Project Buro"). Τούτο υποστηρίζεται, με βάση την πληροφόρηση του ενόρκως δηλούντα, από τα ακόλουθα: α) Με το «Συμβόλαιο Project Buro» ημερομηνίας 1.3.2007, (Τεκμήριο 10) η Stolichnoe συμφώνησε με την Project Buro όπως η τελευταία αναλάβει την εκτέλεση του έργου. Με το υπό αναφοράν Συμβόλαιο, ανατέθηκε στην Project Buro όπως εκτελέσει όλες τις εργασίες, τόσο τις προπαρασκευαστικές (εξασφαλίσεις απαραίτητων εγκρίσεων και αδειών -πολεοδομικών και οικοδομικών-) όσο και τις κατασκευαστικές. β) Η Project Buro (θυγατρική, ως αναφέρθηκε, του ομίλου RGI, αργότερα "Rose group") είχε εμπλακεί από τον Σεπτέμβριο του έτους 2006, καθόσον έχει υπογράψει συμβόλαιο με Αρχιτεκτονική Εταιρεία (Τεκμήριο 11) για την ετοιμασία των σχεδίων του έργου. γ) Ενόψει των ανωτέρω, υποστηρίζει ο ενόρκως δηλών, παρόλο που το Συμβόλαιο μεταξύ της Stolichnoe και της Project Buro υπεγράφη τον Μάρτιο του έτους 2007, στην πραγματικότητα, η Project Buro άρχισε τις εργασίες από τον χρόνο υπογραφής της Συμφωνίας Συνεταιρισμού, δηλαδή τον Σεπτέμβριο του έτους
- 4) Αναφορικά με τον χρόνο αποπεράτωσης του έργου, αναφέρει πως, με βάση τον Κανονισμό, η Stolichnoe υποχρεούτο να αποπερατώσει το έργο μέχρι το τέλος του έτους
- Ο Kouzinez, υποστηρίζει, είχε διαβεβαιώσει τον Gromov, ότι το έργο θα μπορούσε να αποπερατωθεί πολύ νωρίτερα. Υποδεικνύεται στην ένορκη δήλωση Κορομία ότι, με βάση το Τεκμήριο 10 (Project Buro), το έργο θα έπρεπε να συμπληρωθεί μέχρι τις 31.10.
- 5) Οι Εναγόμενοι, υποστηρίζει η Ενάγουσα, απέτυχε να κατασκευάσει το έργο, το οποίο μέχρι σήμερα είναι ασυμπλήρωτο. Στην πραγματικότητα, αναφέρει ο ενόρκως δηλών, το έργο βρίσκεται στο σχεδιαστικό/πολεοδομικό στάδιο, στο οποίο βρισκόταν το έτος
- Η Project Buro, απέτυχε να εξασφαλίσει τις απαραίτητες άδειες (πολεοδομική και οικοδομική). Oι κατασκευαστικές εργασίες, προσθέτει, δεν έχουν αρχίσει αφού δεν έχουν ακόμη εγκριθεί τα αρχιτεκτονικά σχέδια από τις αρμόδιες αρχές. Όλες οι προσπάθειες της Ενάγουσας, καταλήγει, για εξεύρεση λύσης, προσέκρουσαν στην άρνηση και αδιαφορία των Εναγομένων. 6) Σε σχέση με τις ζημιές της Ενάγουσας, αναφέρει πως με βάση διαφημιστικό φυλλάδιο (Τεκμήριο 9) που είχε ετοιμάσει η Εναγόμενη 3 τον Σεπτέμβριο του έτους 2006, όταν ετοιμαζόταν να εισάξει τις μετοχές της στο Χρηματιστήριο Αξιών του Λονδίνου, είχε εκτιμηθεί το έργο στο ποσό των US$325 εκ. στην τελική του μορφή και σε US$156,818.000 στην κατάσταση που βρισκόταν τότε. Λόγω της αποτυχίας των Εναγομένων να πραγματοποιήσουν το έργο, η Ενάγουσα υπέστη σημαντικές ζημιές αφού, με βάση τους εξελεγμένους λογαριασμούς της RGI για το έτος 2013, το 50% του έργου εκτιμήθηκε σε $38εκ. Ενόψει τούτου, αναφέρει στην ένορκη δήλωση του ο κ. Κορομίας, είναι φανερό πως επήλθε μείωση περί τα $75 εκ. (50%) μεταξύ των ετών 2007 και
- 7) Όσον αφορά την ευθύνη των Εναγομένων, η Ενάγουσα υποστηρίζει ότι οι Εναγόμενες 1 και 2, έδρασαν με αμέλεια στη διαχείριση του έργου και έχουν υποχρέωση να την αποζημιώσουν για τις ζημιές που έχει υποστεί, λόγω της μη πραγματοποίησης του έργου. Αναφορικά με την Εναγόμενη 3, παρόλο που δεν είναι συμβαλλόμενο μέρος στη Συμφωνία Συνεταιρισμού, υποστηρίζει ότι υπέχει ευθύνη να αποζημιώσει την Ενάγουσα επειδή είχε πραγματική ανάμειξη σε όλα τα θέματα που αφορούσαν την εκτέλεση του έργου. Ήταν επίσης η μητρική εταιρεία των Εναγομένων 1 και 2 καθώς και της Project Buro. Είχε, συνεπώς, ουσιαστική ανάμειξη στο έργο, μέσω του Kuzinez, που ήταν το πρόσωπο που έλεγχε και χειριζόταν όλα τα θέματα των εταιρειών του ομίλου RGI, μεταξύ των οποίων και το έργο Khilkov. Προς υποστήριξη της πιο πάνω θέσης επισυνάπτει γνωμάτευση Ρώσου Νομικού Εμπειρογνώμονα (Τεκμήριο 4) στην οποία στηρίζεται η θέση πως, με βάση το Ρωσικό δίκαιο, η Εναγόμενη 3 είναι υπεύθυνη να αποζημιώσει την Ενάγουσα για αμελή εκτέλεση καθήκοντος. Επισυνάπτει, επίσης, γνωμάτευση Ρωσίδας δικηγόρου (Τεκμήριο 15) στην οποία αναλύονται οι παραλείψεις της Project Buro και κατ' επέκταση της Εναγόμενης 3, να προωθήσουν και εκτελέσουν τις εργασίες, με βάση τις πρόνοιες του Τεκμηρίου
- Όφειλαν, επισημαίνεται στο Τεκμήριο 15, να φρόντιζαν ώστε να είχαν ετοιμαστεί έγκαιρα τα αρχιτεκτονικά σχέδια και να υποβαλλόταν η αίτηση με τα απαραίτητα έγγραφα για την εξασφάλιση της πολεοδομικής άδειας καθώς και για την εξασφάλιση της άδειας οικοδομής. Υποδεικνύει, περαιτέρω, πως εάν εξασφαλίζονταν έγκαιρα οι πιο πάνω εγκρίσεις και νοουμένου ότι οι Εναγόμενοι δρούσαν με τη δέουσα επιμέλεια, ήταν εφικτή η ανέγερση και συμπλήρωση των εργασιών του έργου, μέσα στις ταχθείσες προθεσμίες. Η ΕΚΔΟΧΗ ΤΗΣ ΕΝΑΓΟΜΕΝΗΣ 3/ΑΙΤΗΤΡΙΑΣ Η αίτηση της Εναγόμενης 3 υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του εσωτερικού νομικού της συμβούλου Artem Azizbaev, ο οποίος υποστηρίζει, σε συντομία, τα ακόλουθα: 1) Ουδεμία συμβατική σχέση υπάρχει μεταξύ της Ενάγουσας και της Εναγόμενης
- Η εκτέλεση του έργου, υποδεικνύει, ανατέθηκε στην Project Buro, με βάση το Τεκμήριο
- Η Σύμβαση ανάθεσης των εργασιών για εκτέλεση του έργου υπογράφεται από την Stolichnoe και την Project Buro. H Ενάγουσα δεν έχει, κατά συνέπεια, αγώγιμο δικαίωμα εναντίον της Αιτήτριας για την, κατ' ισχυρισμόν, κακοδιαχείριση εκ μέρους της Project Buro. 2) Απορρίπτοντας τη θέση της Ενάγουσας ότι η Εναγόμενη 3 είχε τον πραγματικό έλεγχο του έργου, μέσω του Kuzinez, υποστηρίζει πως η Εναγόμενη 3 δεν διαθέτει υπαλληλικό προσωπικό και δεν ανέλαβε ούτε ήταν σε θέση να ασκεί έλεγχο του έργου. Υποδεικνύεται, περαιτέρω, πως με βάση τον όρο 1.
- της αρχικής συμφωνίας Gromov και Kuzinez (Τεκμήριο 6) ο Gromov θα παρέμενε γενικός διευθυντής της Stolichnoe και θα εμπλεκόταν στην υλοποίηση του έργου. 3) Με βάση ρητό όρο του Τεκμήριου 10 (όρος 9) η συμφωνία μεταξύ της Stolichnoe και της Project Buro, διέπεται από το Ρωσικό δίκαιο και αρμόδια δικαστήρια για επίλυση τυχόν διαφορών συμφωνήθηκε ότι θα ήταν τα Ρωσικά. Ενόψει, τούτου, τα Κυπριακά Δικαστήρια δεν έχουν δικαιοδοσία να εκδικάσουν τις αξιώσεις της Ενάγουσας εναντίον της Εναγόμενης 3 ή/και των Εναγόμενων 1 και 2, που σχετίζονται με ισχυρισμούς για κακοδιαχείριση ή μη υλοποίηση του έργου Khilkov. Υποδεικνύεται συναφώς, ότι η Ενάγουσα αποδέχεται, μέσω της ένορκης δήλωσης Κορομία, ότι η Project Buro είχε εμπλοκή στην εκτέλεση του έργου από το χρόνο της υπογραφής της Συμφωνίας Συνεταιρισμού (Τεκμήριο 3). 4) Πέραν των πιο πάνω, η Εναγόμενη 3 υποστηρίζει πως η Stolichnoe υπέγραψε συμβόλαιο με την εταιρεία LLC Project Armix (Armix) για τη διαχείριση των χρηματοοικονομικών θεμάτων σε σχέση με την υλοποίηση του έργου (Τεκμήριο 1 Ε/Δ Azizbaev). Το υπό αναφοράν συμβόλαιο, υποδεικνύει ο ενόρκως δηλών, υπεγράφη στη Ρωσία και περιέχει ρήτρα αποκλειστικής δικαιοδοσίας των Ρωσικών Δικαστηρίων, με εφαρμοστέο δίκαιο το Ρωσικό. Επί πλέον, αναφέρει, δυνάμει συμφωνίας ημερ. 1.7.2006, το οποίο επίσης υπεγράφη στη Ρωσία και διέπεται από τους ίδιους πιο πάνω όρους σε σχέση με το εφαρμοστέο δίκαιο και τη δικαιοδοσία των Ρωσικών Δικαστηρίων (Τεκμήριο 2 Ε/Δ Azizbaev), η Stolichnoe ανέθεσε σε αντιπρόσωπο την μέριμνα για επανεγκατάσταση των ενοίκων και ιδιοκτητών του κτιρίου που βρισκόταν εντός του επίδικου ακινήτου. Τα ανωτέρω δύο συμβόλαια, υποδεικνύει ο ενόρκως δηλών, δεν αποκαλύφθηκαν στην αίτηση της Ενάγουσας για άδεια επίδοσης της ειδοποίησης του κλητηρίου στην Εναγόμενη 3, εκτός δικαιοδοσίας. Τουναντίον, η Ενάγουσα, παραπληροφορώντας το Δικαστήριο, υποστήριξε πως τη διαχείριση του έργου είχε η Εναγόμενη 2 και ότι, δήθεν, την ασκούσε η Εναγόμενη 3, επειδή οι Εναγόμενες 1 και 2, δεν διέθεταν προσωπικό. 5) Συνεχίζοντας ο ενόρκως δηλών υποστηρίζει πως η Ενάγουσα δεν ζήτησε τερματισμό του Συμβολαίου με την Project Buro, ως είχε δικαίωμα. Αντίθετα, η Stolichnoe συμφώνησε στην παράταση του συμβολαίου μέχρι τις 13.12.2013 με βάση σχετική προσθήκη με την οποία συμφωνήθηκε η μείωση των αποζημιώσεων στην περίπτωση καθυστέρησης του έργου (Τεκμήριο 3 στην Ε/Δ Azizbaev). Ούτε το πιο πάνω γεγονός, υποδεικνύει, αποκαλύφθηκε από την Ενάγουσα με την αίτηση της. 6) Αναφέρει, τέλος, πως η Ενάγουσα συγκατατέθηκε στη μεταβίβαση των μετοχών από την Εναγόμενη 2 στην Εναγόμενη 1, γεγονός που επιμαρτυρείται από την ανεπιφύλακτη αποδοχή της στην εκχώρηση, που έλαβε χώρα τον Ιανουάριο του έτους 2009, με βάση το Τεκμήριο
- Εάν η Ενάγουσα, συμπεραίνει, είχε γνήσια απαίτηση εναντίον της Εναγόμενης 2, δεν θα έδιδε τη συγκατάθεση της για αποξένωση των μετοχών της από την Κοινοπραξία. Η παρούσα αγωγή, καταλήγει, κατεχωρήθη εκδικητικά από την Ενάγουσα, μετά από την καταχώριση της αγωγής 2135/2013 από την Εναγόμενη 1 εναντίον της.» Παρούσα aithση Όπως επισημαίνεται πιο πάνω, με την εξεταζόμενη αίτηση οι Αιτήτριες επιδιώκουν τον παραμερισμό του κλητηρίου. Η αίτηση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση της Ζλατίνας Κωνσταντίνου, διευθύντριας της Obtitium Ltd, η οποία παρέχει εταιρικές υπηρεσίες στις Αιτήτριες. Αφού παραθέτει το πιο πάνω ιστορικό, με παραπομπές στις ένορκες δηλώσεις που κατατέθηκαν στις προηγηθείσες διαδικασίες, επισημαίνει το γεγονός της καταχώρισης της Αγωγής 2135/2013 από την εναγόμενη 1 εναντίον της Ενάγουσας, υποστηρίζοντας ότι η προώθηση της παρούσας αγωγής συνιστά κατάχρηση. Κατά την εισήγηση της, η Ενάγουσα θα μπορούσε και όφειλε να είχε καταχωρίσει Ανταπαίτηση στην αναφερθείσα αγωγή και να ζητήσει την προσθήκη των Εναγομένων 2,3 και 4, με βάση τις πρόνοιες της Δ.21 θ.8 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Τα γεγονότα στις δύο αγωγές, υποστηρίζει, είναι τα ίδια, γεγονός που προκύπτει και από τις θέσεις που πρόβαλε η Ενάγουσα μέσω της τρίτης ένορκης δήλωσης Κορομία, στα πλαίσια της προηγηθείσας αίτησης. Επισυνάπτει προς τούτο αντίγραφο της υπό αναφοράν ένορκης δήλωσης (Τεκμήριο 5) καθώς και αντίγραφα της Έκθεσης Απαίτησης (Τεκμήριο 3) και Έκθεσης Υπεράσπισης (Τεκμήριο 4) που κατατέθηκαν στα πλαίσια της αγωγής 2135/
- Επί της ουσίας, υποστηρίξει πως το έργο Khilkov δεν υλοποιήθηκε, για τούτο η Εναγόμενη
- Καταχώρισε εναντίον της Ενάγουσας την αναφερθείσα αγωγή 2135/2013, διεκδικώντας την επιστροφή του ποσού που κατέβαλε για την αγορά του 50% των μετοχών της Lafar, καθώς και αποζημιώσεις για τις απώλειες που έχει υποστεί. Υποδεικνύει, περαιτέρω, πως η Εναγόμενη 1 υποκαταστάθηκε στα δικαιώματα και υποχρεώσεις της Εναγόμενης 2, αφού η τελευταία μεταβίβασε προς αυτήν τις μετοχές που κατείχε στη Lafar με την συγκατάθεση της Ενάγουσας (βλ. Τεκμήρια 1 και 2). Το γεγονός αυτό, συμπληρώνει, εμποδίζει την Ενάγουσα να προωθεί την παρούσα αγωγή εναντίον της Εναγόμενης
- Συνεχίζοντας η ενόρκως δηλούσα, υποστηρίζει ότι η αγωγή είναι επιπόλαιη και ενοχλητική καθότι οι θέσεις της Ενάγουσας περί ευθύνης των Αιτητριών για κατ' ισχυρισμόν αμελείς πράξεις ή παραλείψεις της Project Buro, είναι αυθαίρετες, και ανυπόστατες. Οι Αιτήτριες, υποστηρίζει, δεν έχουν αναλάβει ευθύνη για τις πράξεις της Project Buro, επαναλαμβάνοντας επί του προκειμένου τις πιο πάνω θέσεις της Εναγόμενης 3 στην προηγηθείσα διαδικασία. Ουδεμία συμμετοχή είχαν οι Αιτήτριες στο έργο Khilkov, γεγονός που γίνεται αποδεκτό από την Ενάγουσα, με βάση την ένορκη δήλωση Κορομία. Σε κάθε περίπτωση, καταλήγει, η Ενάγουσα δεν νομιμοποιείται στη διεκδίκηση αποζημιώσεων για ζημιές που κατ' ισχυρισμόν υπέστη λόγω της μείωσης της αξίας των μετοχών που κατέχει στην Stolichnoe. Σε μια τέτοια περίπτωση, υποδεικνύει , μόνο η Stolichnoe θα μπορούσε να διεκδικήσει τις ζημιές της, κατ' αποκλεισμό της Ενάγουσας ή οποιουδήποτε άλλου μετόχου. Η ΕΝΣΤΑΣΗ Η Ενάγουσα με την ένσταση της υποστηρίζει πως δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για διαγραφή ή παραμερισμό της αγωγής. Απορρίπτοντας τη θέση των Αιτητριών για κατάχρηση, επισημαίνει πως κατά το χρόνο έγερσης της παρούσας αγωγής, η Εναγόμενη 1 δεν είχε καταχωρίσει την Έκθεση Απαίτησης στην αγωγή 2135/2013, η οποία κατεχωρήθη μόλις στις 26.6.
- Δεν ήταν, συνεπώς, δυνατό να καταχωρίσει Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση στις 30.5.2014, όταν η Ενάγουσα καταχώρισε την παρούσα αγωγή. Αντιστρέφοντας τη θέση των Αιτητριών για κατάχρηση της διαδικασίας από την Ενάγουσα, υποστηρίζει πως είναι η Αιτήτρια 1 που καταχράστηκε τη διαδικασία στην αγωγή 2135/2013, αφού καταχώρισε την Έκθεση Απαίτησης στις 26.6.2014, ήτοι 15 μήνες μετά από την καταχώριση του κλητηρίου. Το γεγονός μάλιστα αυτό, υποδεικνύει, διαπιστώθηκε και από το Δικαστήριο στην ενδιάμεση απόφαση του επί της αιτήσεως της Εναγόμενης 1 για προσωρινό διάταγμα στα πλαίσι της αγωγής 21513/2013 (Τεκμήριο 4), με την οποία ακύρωσε τα διατάγματα. Συνεχίζοντας ο ενόρκως δηλών, δέχεται ότι υπάρχουν κοινά θέματα στις δύο αγωγές, υποστηρίζοντας, ωστόσο, πως υπάρχουν και ζητήματα που δεν είναι κοινά, όπως και επιπρόσθετοι διάδικοι στην παρούσα αγωγή. Κρίθηκε ως εκ τούτου, προτιμητέα η επιλογή της καταχώρισης της παρούσας αγωγής, αντί της αναμονής της καταχώρισης της Έκθεσης Απαίτησης από την Εναγόμενη 1 στην αγωγή 2135/13 και η εν συνεχεία καταχώριση Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης από την Ενάγουσα, γεγονός που πιθανό να προκαλούσε καθυστέρηση και περιπλοκή της υπόθεσης εκείνης. Όσον αφορά τη θέση των Αιτητριών ότι η αγωγή είναι ενοχλητική και επιπόλαια, ο ενόρκως δηλών επισημαίνει πως είναι δικονομικά ανεπίτρεπτο να καλείται το Δικαστήριο να αποφασίσει το ζήτημα αυτό, πριν από την καταχώριση της Έκθεσης Υπεράσπισης. Υποδεικνύει, περαιτέρω, πως δεν είναι το κατάλληλο στάδιο για την αξιολόγηση της μαρτυρίας και εξαγωγή ευρημάτων επί των αντικρουόμενων θέσεων των διαδίκων, προκειμένου να αποφασιστούν οι ισχυρισμοί των Αιτητριών περί έλλειψης αγώγιμου δικαιώματος εναντίον τους. Καταλήγοντας, αρνείται τις θέσεις των Αιτητριών περί απουσίας αγώγιμου δικαιώματος και επαναλαμβάνει την εκδοχή της Ενάγουσας, για κακοδιαχείριση του έργου Khilkov από τις Εναγόμενες 1 και 2, που ήταν οι διαχειρίστριες με βάση της συμφωνία συνεταιρισμού. Οι θέσεις αυτές, επισημαίνεται, δικογραφούνται με κάθε λεπτομέρεια στην Έκθεση Απαίτησης και δεν είναι επιτρεπτό να αγνοηθούν, επειδή οι Αιτήτριες αμφισβητούν τους ισχυρισμούς της Ενάγουσας. OΙ ΑΓΟΡΕΥΣΕΙΣ Αγορεύοντας ο ευπαίδευτος συνήγορος των Αιτητριών, εισηγήθηκε πως η παρούσα αγωγή συνιστά κατάχρηση και πρέπει να απορριφθεί, εφόσον είναι μεταγενέστερη της αγωγής 2135/2014, στην οποία εγείρονται τα ίδια ζητήματα. Παρέπεμψε επί του προκειμένου στην απόφαση της ολομέλειας του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Beogradska
(1996)1 B A.Α.Δ. 911, στην οποία αποφασίστηκε ότι στις περιπτώσεις όπου η μεταγενέστερη διαδικασία καλύπτει ουσιωδώς τα ίδια ζητήματα, αυτή πρέπει να απορρίπτεται. Παραπέμποντας σε Κυπριακές και Αγγλικές αυθεντίες, υποστήριξε πως δεν είναι απαραίτητο να υπάρχει πλήρης ταύτιση διαδίκων και επίδικων θεμάτων για να κριθεί μια αγωγή ως καταχρηστική (Theori and others v. Djoni and another
(1984)1 C.L.R. 296, Impregilo S.P.A. v. Damiatta Shipping Co Ltd κ.ά.
(2003)1 A.A.Δ. 1, Jones v. Hall
(2000)2 Τ.C.L.R 195, Barclays Bank P.L.C. v. Donn & others
(2002)EWHC 303 κ.α.). Με βάση τις πιο πάνω αυθεντίες, επεσήμανε, δεν επιτρέπεται σε ένα διάδικο να εγείρει νέα αγωγή, εάν ήταν εναγόμενος σε προγενέστερη αγωγή και παρέλειψε να εγείρει την απαίτηση του με ανταξίωση στην προηγειθείσα αγωγή. Ο συνήγορος διάνθισε την αγόρευση του με παραπομπές σε συγγράμματα και άλλες αυθεντίες, υποστηρίζοντας πως η Ενάγουσα δεν είχε δικαίωμα να επιλέξει την έγερση νέας αγωγής αντί της καταχώρισης ανταπαίτησης στην προηγηθείσα διαδικασία. Αντίθετα, υποστήριξε, η μόνη επιλογή που είχε ήταν να προωθήσει την αξίωση της, μέσω ανταπαίτησης στην υφιστάμενη αγωγή 2135/13. Συνεχίζοντας ο συνήγορος, εισηγήθηκε πως η ενάγουσα δεν έχει αγώγιμο δικαίωμα εναντίον των Εναγομένων 1 και 2, εφόσον η Stolichnoe ανέθεσε την κατασκευή του έργου Khilkov στην Project Buro. Παρέπεμψε επί του προκειμένου στην ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου ημερομηνίας 2.12.2015, στην οποία αποφασίστηκε πως μόνο η Stolichnoe έχει αγώγιμο δικαίωμα για τη ζημιά που έχει υποστεί, έναντι της Project Buro. Επικαλέστηκε, περαιτέρω, την αρχή του reflective loss, η οποία, κατά την εισήγηση του, δεν επιτρέπει σε μέτοχο εταιρείας να διεκδικήσει την ανάκτηση ζημιάς από τη μείωση της αξίας των μετοχών του, δικαίωμα που παρέχεται μόνο στην εταιρεία. Καταληκτικά, υποστήριξε πως η Ενάγουσα δεν νομιμοποιείται να διεκδικεί αποζημιώσεις για ζημιές λόγω μείωσης του έργου Khilkov, με βάση τους όρους της συμφωνίας συνεταιρισμού. Ειδικότερα, επεσήμανε, πως με βάση τους όρους της 25 και 26 της συμφωνίας συνεταιρισμού, τα μέρη εξαιρέθηκαν του δικαιώματος τους για διεκδίκηση αποζημιώσεων για διαφυγόντα κέρδη. Σε κάθε περίπτωση, κατέληξε, η αγωγή εναντίον της Εναγόμενης 2 είναι καταδικασμένη σε αποτυχία, αφού έχει μεταβιβάσει τις μετοχές που κατείχε στη Lafar, στην Εναγόμενη 1, με τη συγκατάθεση της Ενάγουσας. Υπέδειξε επί του προκειμένου, τη συμμόρφωση της Εναγόμενης 1 με τους όρους της συμφωνίας συνεταιρισμού με την εκτέλεση της πράξης τήρησης υποχρέωσης ("deed of adherence"), γεγονός που απαλλάσσει, κατά την εισήγηση του, την Εναγόμενη 2 από οποιαδήποτε υποχρέωση έναντι της Ενάγουσας, με βάση τη συμφωνία συνεταιρισμού. Ο ευπαίδευτος συνήγορος της Ενάγουσας απέρριψε όλες τις πιο πάνω εισηγήσεις των Αιτητριών, υποστηρίζοντας πως η αίτηση είναι ολωσδιόλου αβάσιμη. Ειδικότερα: Σε σχέση με την εισήγηση για κατάχρηση, επεσήμανε πως η Ενάγουσα δεν προωθεί δύο παράλληλες διαδικασίες, ώστε να εγείρεται θέμα κατάχρησης της διαδικασίας. Η Ενάγουσα, πρόσθεσε, επέλεξε να προωθήσει την αξίωση της με ξεχωριστή αγωγή αντί της ανταπαίτησης και δεν υπάρχει αρχή που να απαγορεύει αυτό το δικαίωμα. Σε κάθε όμως περίπτωση, η ενάγουσα δεν είχε τη δυνατότητα να καταχωρίσει ανταπαίτηση, λόγω της καταχρηστικής συμπεριφοράς της Αιτήτριας 1 στην Αγωγή αρ. 2513/2013 αφού είχε καταχωρίσει την Έκθεση Απαίτησης, μετά την καταχώριση της αγωγής. Όσον αφορά την εισήγηση ότι η αγωγή είναι επιπόλαια ή ενοχλητική υπέδειξε πως το ζήτημα εξετάζεται με βάση τα δικόγραφα και όχι τη μαρτυρία που περιέχεται στις ένορκες δηλώσεις. Παραπέμποντας στη νομολογία που διέπει το υπό εξέταση ζήτημα, εισηγήθηκε πως η εξουσία του Δικαστηρίου για διαγραφή δικογράφου ασκείται με ιδιαίτερη φειδώ, στις περιπτώσεις όπου το δικόγραφο είναι αναντίλεκτα ανυπόστατο (In re Pelmaco
(1991)1 A.A.Δ. 246 και Cyber Group ν. Χαραλαμπίδη
(2004)1 Α.Α.Δ. 1852). Επί της ουσίας της υπόθεσης, ο συνήγορος της Ενάγουσας υποστήριξε πως την ευθύνη για τη διαχείριση του έργου Khilkov είχε η εναγόμενη 2, με βάση τη συμφωνία συνεταιρισμού. Αυτή η θέση δικογραφήθηκε στην Έκθεση Απαίτησης, όπως και η θέση ότι η διαχείριση δεν έγινε επιμελώς από την Εναγόμενη 2, με συνέπεια να προκληθούν ζημίες στην Ενάγουσα. Αναφορικά με την εισήγηση των Αιτητριών ότι η ευθύνη για το έργο αναλήφθηκε από την Project Buro, με βάση και το εύρημα του Δικαστηρίου, επεσήμανε, πως η παρούσα αίτηση, δεν κρίνεται στην ίδια βάση με την προηγηθείσα αίτηση της Εναγόμενης 2, αλλά στη βάση του περιεχομένου των δικογράφων. Συνεχίζοντας ο συνήγορος, εισηγήθηκε πως η αρχή του reflective loss δεν εφαρμόζεται στα περιστατικά της παρούσας υπόθεσης. Η ζημιά που επικαλείται η Ενάγουσα είναι η μείωση της αξίας του συμφέροντος της στο έργο Khilkov ή διαζευκτικά η απώλεια της επένδυσης της. Πρόκειται, επεσήμανε, για προσωπική απώλεια της Ενάγουσας και όχι μείωση της αξίας του μετοχικού της συμφέροντος στο έργο. Όσον αφορά το ζήτημα της απόδειξης των διεκδικούμενων αποζημιώσεων, υποστήριξε πως δεν είναι θέμα που θα πρέπει να ασχοληθεί το Δικαστήριο στο στάδιο αυτό. Η Ενάγουσα, υπέδειξε, έχει δικογραφήσει τις ζημιές της και εάν θα μπορέσει να τις αποδείξει δεν είναι θέμα του παρόντος. Ο συνήγορος, απέρριψε, τέλος τη θέση ότι η Εναγόμενη 2 δεν υπέχει οποιαδήποτε ευθύνη, επειδή φέρεται να μεταβίβασε όλες τις υποχρεώσεις και τα δικαιώματα της στην Εναγόμενη 1. Η θέση αυτή δεν είναι αποδεκτή από την Ενάγουσα, επεσήμανε ο συνήγορος. Εγείρεται, όμως, και ζήτημα παραβίασης της σύμβασης συνεταιρισμού από την Εναγόμενη 2, πριν από την ημερομηνία μεταβίβασης των υποχρεώσεων της προς την Εναγόμενη 1. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ - ΚΑΤΑΛΗΞΗ Α) ΚΑΤΑΧΡΗΣΗ ΤΗΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑΣ Αποτελεί πάγια νομολογιακή αρχή ότι η επιδίωξη όμοιων σκοπών με την υιοθέτηση παράλληλων ένδικων μέσων συνιστά κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας, όπως και γενικότερα η πολλαπλότητα των διαδικασιών για επίτευξη του ίδιου στόχου. Όπως υποδείχθηκε από την ολομέλεια του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Beogradska D.D. (πιο πάνω) στις περιπτώσεις κατάχρησης της δικαστικής διαδικασίας με την επιδίωξη του ίδιου σκοπού με διαφορετικά ένδικα μέσα, το Δικαστήριο έχει στη διάθεση του τόσο το μέτρο της απόρριψης όσο και εκείνο της αναστολής (βλ. επίσης Διευθυντής των Φυλακών ν. Τζεννάρο Περέλλα
(1995)1 Α.Α.Δ. 217). Έχει περαιτέρω υποδειχθεί πως εκεί όπου η μεταγενέστερη διαδικασία καλύπτει ουσιωδώς τα ίδια ζητήματα, αυτή πρέπει να απορρίπτεται, ενώ όταν τα εγειρόμενα στη δεύτερη διαδικασία δεν καλύπτονται πλήρως από την πρώτη, τότε είναι ορθό να διατάσσεται αναστολή μέχρι την εκδίκαση της προγενέστερης. Στην κρινόμενη υπόθεση η Ενάγουσα δεν προωθεί δύο παράλληλες αξιώσεις για τα ίδια θέματα, όπως εισηγήθηκαν οι Αιτήτριες. Καταχώρισε την παρούσα αγωγή με την οποία διεκδικεί αποζημιώσεις για ζημιές που κατ' ισχυρισμόν υπέστη, λόγω παράβασης της συμφωνίας συνεταιρισμού με την Εναγόμενη 2. Η αγωγή στρέφεται εναντίον της Εναγόμενης 2 καθώς και της Εναγόμενης 1 στην οποία έχουν μεταβιβαστεί οι μετοχές που κατείχε η Εναγόμενη 2 στη Lafar. Η αγωγή στρέφεται και εναντίον της Εναγόμενης 4, Ρωσικής Τράπεζας, η οποία φέρεται να είναι ιδιοκτήτρια του ομίλου "Rose". Υπήρχε ακόμη μια Εναγόμενη
(4), αλλά η αγωγή εναντίον της έχει απορριφθεί, για τους λόγους που αναφέρθηκαν πιο πάνω. Είναι γεγονός ότι η αγωγή κατεχωρήθη, ενώ εκκρεμούσε η αγωγή 2135/2013 που καταχώρισε η Εναγόμενη 1 εναντίον της. Είναι επίσης γεγονός, ότι αρκετά από τα ζητήματα των δύο υποθέσεων είναι κοινά. Οι δύο υποθέσεις έχουν κοινή συνισταμένη τiς υποχρέωσης και τα δικαιώματα των μερών που απορρέουν από τη συμφωνία συνεταιρισμού μεταξύ της Ενάγουσας και της Εναγόμενης 2, σε σχέση με το έργο Khilkov. H Ενάγουσα, όπως επεξήγησε, επέλεξε να μην προωθήσει τις αξιώσεις της εναντίον της Εναγόμενης 1 με ανταπαίτηση, στα πλαίσια της αγωγής 2135/2013, για δύο λόγους: α) Γιατί έκρινε ότι θα περιπλεκόταν η διαδικασία, εφόσον θα έπρεπε να προστεθούν οι Εναγόμενοι 2,3 και 4, που δεν ήταν διάδικοι στην αγωγή εκείνη, και β) λόγω της καθυστέρησης της Εναγόμενης 1 να προωθήσει την αγωγή 2135/13, υποδεικνύοντας ότι στις 16.5.2014 που καταχωρίστηκε η παρούσα αγωγή, δεν είχε ακόμη καταχωριστεί η Έκθεση Απαίτησης της Εναγόμενης
- Δεν ήταν, επομένως, δυνατό να καταχωρίσει την Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση της στην αναφερθείσα αγωγή. Κάτω από τα πιο πάνω δεδομένα, δεν μπορεί να κριθεί καταχρηστική η καταχώριση της παρούσας αγωγής από την Ενάγουσα. Έδωσε επαρκείς εξηγήσεις για τους λόγους που επέλεξε να προωθήσει τις αξιώσεις της με την παρούσα αγωγή, αντί μέσω Ανταπαίτησης στα πλαίσια της αγωγής 2135/
- Το Δικαστήριο δεν συμμερίζεται την εισήγηση των Αιτητριών ότι όφειλε να προωθήσει την αξίωση της με ανταπαίτηση στην προηγηθεία αγωγή. Σε κάθε περίπτωση δεν συνιστά κατάχρηση της διαδικασίας η προώθηση της παρούσας αγωγής, εφόσον δεν προωθείται, παράλληλα, παρόμοια ή άλλη αξίωση από την ενάγουσα, μέσω της προηγηθείσας αγωγής. Όπως ορθά επεσήμανε ο συνήγορος της Ενάγουσας, θα μπορούσε να εξεταστεί το ενδεχόμενο υποβολής αίτησης για συνεκδίκαση των δύο αγωγών για σκοπούς εξοικονόμησης χρόνου και εξόδων. Αυτό όμως είναι άλλο ζήτημα που δεν αφορά την παρούσα διαδικασία. (Β) ΕΠΙΠΟΛΑΙΗ ΚΑΙ ΕΝΟΧΛΗΤΙΚΗ ΑΓΩΓΗ Η εξουσία του Δικαστηρίου για διαγραφή της αγωγής ως επιπόλαιης ή ενοχλητικής ασκείται με ιδιαίτερη φειδώ. Όπως έχει υποδειχθεί, η διαγραφή δικογράφου αποτελεί εξαιρετικό μέτρο που δικαιολογείται μόνο όταν το δικόγραφο κρίνεται αναντίλεκτα ανυπόστατο. Στο στάδιο αυτό δεν εξετάζεται η ουσία της επίδικης διαφοράς, ούτε προσφέρεται για αξιολόγηση των προβαλλόμενων ισχυρισμών και για εξαγωγή συμπερασμάτων ως προς τη δύναμη της υπόθεσης του Καθ'ου (βλ. Cyber Group v. Χαραλαμπίδη κ.ά.
(2004)1 Α.Α.Δ. 1852, Συμβούλιο Αποχ. Λεμεσού - Αμαθ. κ.ά. ν. Δημοκρατίας
(2007)1 Α.Α.Δ. 21, In re Pelmako Developments Ltd
(1992)1 A.A.Δ. 246). Στην εξεταζόμενη υπόθεση η Ενάγουσα διεκδικεί αποζημιώσεις από τις Εναγόμενες 1 και 2 για τις ζημιές που έχει υποστεί, από κατ' ισχυρισμόν παράβαση των υποχρεώσεων της Εναγόμενης 2 δυνάμει της συμφωνίας συνεταιρισμού. Η Εναγόμενη 1 ενάγεται ως η εταιρεία στην οποία η εναγόμενη 2 φέρεται να έχει μεταβιβάσει τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις που απορρέουν από την διαχείριση και εκμετάλλευση του επίδικου έργου (Khilkov). Με κάθε σεβασμό προς τις θέσεις και εισηγήσεις των Εναγόμενων 1 και 2, δεν είναι το κατάλληλο στάδιο για να αποφασιστούν τα ζητήματα που εγείρουν με την Αίτηση τους. Με την οποία καλούν το Δικαστήριο να αποφασίσει την ουσία των επίδικων διαφορών και να παραμερίσει την αγωγή για κατ' ισχυρισμόν έλλειψη αγώγιμου δικαιώματος. Προτού μάλιστα καταχωρίσουν την Έκθεση Υπεράσπισης τους. Το αίτημα κρίνεται εντελώς αδικαιολόγητο. Οι αξιώσεις της Ενάγουσας δεν θα μπορούσαν να κριθούν εκ προοιμίου ανυπόστατες, όπως εισηγούνται οι Αιτήτριες. Η εισήγηση πως η αξίωση για αποζημιώσεις δεν μπορεί να επιτύχει με βάση τις αρχές της αντανακλώμενης ζημιάς (reflective loss) δεν ευσταθεί. Όπως υποδεικνύεται πιο πάνω, δεν είναι το κατάλληλο στάδιο για να εξεταστεί η ισχύς της υπόθεσης της Ενάγουσας. Δεν θα μπορούσε να θεωρηθεί αναντίλεκτα ανυπόστατη η αξίωση της Ενάγουσας για αποζημιώσεις, λόγω κατ' ισχυρισμόν μείωσης της επένδυσης της στο έργο Khilkov, κάτω από το σύνολο των ισχυρισμών που προβάλλει με την Έκθεση Απαίτησης της. Όσον αφορά την εισήγηση πως το ζήτημα της ευθύνης των Εναγόμενων 1 και 2 αποφασίστηκε στα πλαίσια της προηγηθείσας αίτησης της Εναγόμενης 3, είναι αρκετό να υποδειχθεί πως η αίτηση της Εναγόμενης 3 εξετάστηκε με βάση τη Δ.6 και όχι με βάση τις αναφερθείσες αρχές για διαγραφή δικογράφου. Όπως ορθά υποδείχθηκε από το συνήγορο της Ενάγουσας, το ζήτημα της αποκάλυψης καλής αιτίας αγωγής για σκοπούς εξασφάλισης άδειας για επίδοση του κλητηρίου εκτός δικαιοδοσίας, όπως ήταν η περίπτωση της Εναγόμενης 3, εξετάζεται με βάση το περιεχόμενο των ενόρκων δηλώσεων και όχι με βάση το περιεχόμενο των δικογράφων. Όσον αφορά, τέλος, την εισήγηση πως δεν αποκαλύπτεται αιτία αγωγής εναντίον της Εναγόμενης 2, επειδή έχει μεταβιβάσει τις μετοχές που κατείχε στην Lafar, η απάντηση είναι απλή: Το κατά πόσο με τη μεταβίβαση των μετοχών που κατείχε στην Lafar, η Εναγόμενη 2 έχει απαλλαγεί από κάθε ευθύνη, με βάση τις πρόνοιες της συμφωνίας συνεταιρισμού, δεν είναι ζήτημα που θα μπορούσε να κριθεί σ' αυτό το στάδιο. Οι νομικές συνέπειες της μεταβίβασης των μετοχών με τη συγκατάθεση της Ενάγουσας, θα κριθούν στο τέλος, αφού αξιολογηθεί το σύνολο των γεγονότων και της μαρτυρίας που θα παρουσιαστεί από τις δύο πλευρές. Σε κάθε περίπτωση, η Ενάγουσα εγείρει ζήτημα ευθύνης της Εναγόμενης 2 για παραβιάσεις που έλαβαν χώρα πριν από τη μεταβίβαση των μετοχών. Ενόψει των ανωτέρω, η αίτηση των Εναγομένων 1 και 2 για απόρριψη της αγωγής, λόγω έλλειψης αγώγιμου δικαιώματος, δεν είναι βάσιμη. Για όλους τους πιο πάνω λόγους, η αίτηση αποτυγχάνει και απορρίπτεται, με έξοδα υπέρ της Ενάγουσας και εναντίον των Εναγομένων 1 και 2, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή. (Υπ.) ............ Λ. Καλογήρου, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΠ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο