ΔΗΜΟΣ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ν. ΜΑΚΑΡΙΟΥ ΑΝΔΡΕΑ ΕΛΙΖΑ, Αρ. Αίτησης: 5/13, 12/4/2016

(1)(β) του Νόμου 111/85, μπορούν, μεταξύ άλλων, να λάβουν δικαστικά μέτρα για την εξασφάλιση διατάγματος προς άρση της οχληρίας. Σύμφωνα με το ίδιο άρθρο, εάν κατά τη γνώμη του Συμβουλίου ή του Δημάρχου είναι ενδεχόμενο να επαναληφθεί η οχληρία, τότε επίσης μπορούν να ζητήσουν την έκδοση σχετικού διατάγματος. Τέλος, σύμφωνα με το άρθρο 94 του Νόμου, σε περίπτωση που το Δικαστήριο ικανοποιηθεί ότι η οχληρία υφίσταται ή ότι υπάρχει κίνδυνος να επαναληφθεί στο μέλλον, τότε εκδίδει το αιτούμενο διάταγμα. Δικονομικά η παρούσα διαδικασία ρυθμίζεται από Municipal Corporations (Nuisances) Rules, Cap.252. Οι κανονισμοί αυτοί, δεν έχουν ακυρωθεί ή αντικατασταθεί με νέους κανονισμούς και εξακολουθούν να βρίσκονται σε ισχύ δυνάμει συνδυασμού των Άρθρων 11 και 2 του περί Ερμηνείας Νόμου Κεφ. 1 εφόσον δεν αντιβαίνουν ούτε είναι ultra vires των διατάξεων του Nόμου 111/85, ως έχει τροποποιηθεί (Municipality of Nicosia v. Charalambos Cleovoulou

(1988)2 Α.Α.Δ. 100 Δήμος Λευκωσίας ν. Ανδρέα Νικολάου,

(2008)2 Α.Α.Δ. 361 ). Επομένως, έχοντας αναφέρει τα πιο πάνω, επισημαίνεται ότι, προς ενεργοποίηση και επιτυχία της παρούσας διαδικασίας, προαπαιτείται (Zenios Closures Ltd ν. Δήμου Λεμεσού,

(1992)2 Α.Α.Δ. 380): · η αποστολή ειδοποίησης, από το Δημοτικό Συμβούλιο ή από το Δήμαρχο · δια της οποίας να εντέλλεται αυτός που προκαλεί ή ανέχεται την οχληρία, να άρει την οχληρία εντός καθορισμένης από την ειδοποίηση προθεσμίας · ο παραλήπτης της ειδοποίησης να παραλείπει να λάβει τα απαραίτητα μέτρα προς απάλειψη της οχληρίας, εντός της ταχθείσας προθεσμίας, και · το Δικαστήριο να ικανοποιηθεί ότι η οχληρία υφίσταται ή ότι υπάρχει ενδεχόμενο να επαναληφθεί στο μέλλον. Οι Καθ΄ ων η Αίτηση, είναι ιδιοκτήτες του υποστατικού με την επωνυμία «ΤΑΒΕΡΝΑ ΑΦΡΟΔΙΤΗ», το οποίο ευρίσκεται εντός των δημοτικών ορίων του Δήμου Λευκωσίας. Εξαιτίας παραπόνου, σε σχέση με οχληρία, η οποία συνίσταται σε ηχητικές εκπομπές από το επίδικο υποστατικό, ο Δήμος/Αιτητής, καταχώρησε την υπό εξέταση αίτηση οχληρίας. Ως πρώτος μάρτυρας κατέθεσε ο Γιάννης Χατζησάββας, ο οποίος είναι Υγειονομικός Επιθεωρητής στην Υγειονομική Υπηρεσία του Αιτητή/Δήμου. Μεταξύ άλλων, στα καθήκοντά του συμπεριλαμβάνεται ο υγειονομικός έλεγχος και η επίβλεψη των περιοχών εντός των ορίων του Δήμου Λευκωσίας. Σύμφωνα με τα όσα κατέθεσε, οι Καθ΄ ων η Αίτηση, οι οποίοι είναι ιδιοκτήτες του επίδικου υποστατικού, το οποίο ευρίσκεται εντός των δημοτικών ορίων του Δήμου Λευκωσίας, το ενοικιάζουν και λειτουργεί ως εστιατόριο με το όνομα «Ταβέρνα Αφροδίτη». Μετά από παράπονο για οχληρία (Τεκμήριο 1), λόγω δυνατής μουσικής στο υποστατικό, προχώρησε σε έρευνα. Είναι η θέση του ότι, κατόπιν επιτόπιας επίσκεψής του στο υποστατικό εξέτασε το ζήτημα των ηχητικών εκπομπών και διαπίστωσε το αληθές του παραπόνου. Ο Αιτητής/Δήμος, διόρισε τον πραγματογνώμονα Δρ. Μιχάλη Λοϊζίδη, μηχανικό περιβάλλοντος, με ειδίκευση στα θέματα αστικής οχληρίας, με σκοπό να ερευνήσει το ζήτημα οχληρίας που ανέκυψε σε σχέση με το επίδικο υποστατικό. Ο πιο πάνω εμπειρογνώμονας προχώρησε σε μετρήσεις σε δύο ημερομηνίες και εκπόνησε σχετική μελέτη, με την οποία επιβεβαίωνε την ύπαρξη οχληρίας, προκαλούμενης από το επίδικο υποστατικό (Έγγραφο 1 προς αναγνώριση). Ακολούθως της εν λόγω μελέτης, ο ΜΚ1 απέστειλε στις 17/7/2012, εκ μέρους του Αιτητή/Δήμου έγγραφες ειδοποιήσεις, ημερομηνίας 16/7/2012 (Δέσμη Τεκμηρίου 2), με τις οποίες καλούσε τους Καθ΄ ων η Αίτηση να λάβουν όλα τα απαραίτητα μέτρα για άρση της οχληρίας, εντός 7 ημερών από τη λήψη της ειδοποίησης. Στις 3/9/2012, ετοίμασε σχετικό υπόμνημα, στο οποίο κατέγραψε τα ευρήματά του σε σχέση με την υπόθεση, το οποίο προώθησε στον προϊστάμενό του προκειμένου να λάβει οδηγίες για τον περαιτέρω χειρισμό της υπόθεσης (Τεκμήριο 3). Σε συνεδρία του το Δημοτικό Συμβούλιο στις 20/9/2012, αποφάσισε τη λήψη μέτρων προς άρση της οχληρίας. Τα σχετικά πρακτικά κατατέθηκαν ως Τεκμήριο

1. Απέστειλε έγγραφες ειδοποιήσεις ημερομηνίας 8/10/2012 και 15/10/2012, με τις οποίες καλούσε τους Καθ΄ ων η Αίτηση να άρουν την οχληρία δίδοντας τους προθεσμία ενός μηνός (Δέσμη Τεκμηρίου 5). Οι πιο πάνω επιστολές, επιδόθηκαν στους Καθ΄ ων η Αίτηση, στις 15/10/2012, 24/10/2012 και 16/11/
2. Ισχυρίζεται, χωρίς αναφορά σε περαιτέρω ενέργειες του Αιτητή/Δήμου ότι, λόγω του ότι δεν υπήρξε ανταπόκριση από τους Καθ΄ ων η Αίτηση, στην επιστολή Τεκμήριο 5, καταχωρήθηκε η παρούσα διαδικασία. Κατά την αντεξέτασή του, ερωτήθηκε κατά πόσον κατά τους ελέγχους που διενήργησε έγιναν συστάσεις σε κάποιον Μιχαήλ Μιχαήλ. Απάντησε ότι ο εν λόγω κύριος ήταν υπεύθυνος του υποστατικού και ότι είχαν στο παρελθόν ληφθεί μέτρα εναντίον του. Αναφορικά με το λόγο που καθυστέρησε η λήψη μέτρων από τη λήψη του παραπόνου Τεκμήριο 1, μέχρι και τη σχετική απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου, Τεκμήριο 4, ανέφερε ότι αναμένετο η εκπόνηση της μελέτης του εμπειρογνώμονα. Ακολούθως, αφού ο μάρτυρας αναγνώρισε επιστολή από το Μιχαλάκη Μιχαήλ, η οποία ως αποδέκτη είχε τον ίδιο και στην οποία γίνεται αναφορά σε ισχυρισμούς του Μιχαλάκη Μιχαήλ ότι έχει λάβει όλα τα μέτρα προς άρση της οχληρίας, η εν λόγω επιστολή κατατέθηκε ως Τεκμήριο
3. Μετά από σχετικές ερωτήσεις της δικηγόρου των Καθ΄ ων η Αίτηση, κατατέθηκε ως Τεκμήριο 7, Πιστοποιητικό Εγγραφής Ακίνητης Ιδιοκτησίας, το οποίο αφορά το επίδικο υποστατικό. Η επόμενη ενότητα, στην οποία αντεξετάστηκε ο μάρτυρας, αφορούσε ισχυρισμούς της άλλης πλευράς ότι η περιοχή στη οποία ευρίσκεται το υποστατικό δεν είναι οικιστική, θέση στην οποία ο μάρτυρας δεν μπορούσε να τοποθετηθεί. Η αντεξέταση του μάρτυρα, τελείωσε με υποβολές της δικηγόρου των Καθ΄ ων η Αίτηση, ότι έχει εκδοθεί διάταγμα άρσης της οχληρίας εναντίον του ενοικιαστή και επομένως η παρούσα διαδικασία είναι εκ του περισσού, όπως επίσης του υποβλήθηκε ότι εκκρεμεί ενώπιον του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων, αίτηση εναντίον του ενοικιαστή του υποστατικού και επομένως οι Κάθ΄ ων η Αίτηση ως ιδιοκτήτες έχουν λάβει όλα τα απαραίτητα μέτρα προς άρση της οχληρίας. Η θέση του μάρτυρα, υπήρξε ότι εφόσον οι Καθ΄ ων η Αίτηση είναι ιδιοκτήτες, φέρουν ευθύνη για τυχόν οχληρία η οποία προκαλείται από το υποστατικό τους. Δεύτερος μάρτυρας υπήρξε ο Μιχάλης Λοϊζίδης, ο οποίος είναι Χημικός Μηχανικός και Μηχανικός Περιβάλλοντος. Ο μάρτυρας αναγνώρισε και υιοθέτησε το περιεχόμενο του Εγγράφου 1 προς αναγνώριση, το οποίο καταχωρίστηκε πλέον ως Τεκμήριο
4. Με αναφορά στη μεθοδολογία που χρησιμοποιεί, εξηγησε τον τρόπο των μετρήσεων ηχητικών εκπομπών σε σχέση με το επίδικο υποστατικό και τα ευρήματα του. Οι μετρήσεις έγιναν κατά τη διάρκεια δύο επισκέψεων του, στις 10/3/2012 και 3/6/2012 και σύμφωνα με τα ευρήματα του από το υποστατικό «Aphrodite Club» κατά τις δύο ημερομηνίες στις οποίες αναφέρεται, υπήρχε δραστηριότητα πολύ υψηλού επιπέδου ηχητικής όχλησης. Κατέληξε κάνοντας σχετικές συστάσεις στο Δήμο/Αιτητή να προχωρήσει σε άσκηση πίεσης προς τη διεύθυνση του υποστατικού, έτσι ώστε να προχωρήσουν στη λήψη όλων των απαραίτητων διορθωτικών μέτρων. Κατά την αντεξέτασή του, του έγιναν διάφορες ερωτήσεις σε σχέση με τον τρόπο διεξαγωγής της έρευνας, όπως επίσης επιχειρήθηκε να αμφισβητηθεί ότι οι ηχητικές εκπομπές που κατέγραψε ο μάρτυρας, ήταν από το επίδικο υποστατικό και όχι από άλλο υποστατικό. Η θέση του μάρτυρα ήταν ξεκάθαρη ότι οι μετρήσεις του αφορούν το επίδικο υποστατικό και ότι οι ηχητικές εκπομπές προέρχοντο από το εν λόγω υποστατικό. Η πλευρά του Αιτητή/Δήμου, δεν προσέφερε περαιτέρω μαρτυρία και ακολούθησε η μαρτυρία της πλευράς των Καθ΄ ων η Αίτηση. Πρώτος μάρτυρας για τους Καθ΄ ων η Αίτηση, ήταν ο Σωτήρης Ανδρέα Μακαρίου, εκ των ιδιοκτητών του επίδικου υποστατικού. Σύμφωνα με τη Γραπτή του Δήλωση, στις 1/9/2010, οι ιδιοκτήτες του υποστατικού, το ενοικίασαν στο Γιώργο Χαραλάμπους, ο οποίος διατηρεί μέχρι σήμερα, κέντρο αναψυχής «ΤΑΒΕΡΝΑ ΑΦΡΟΔΙΤΗ», μαζί με το Μιχαλάκη Μιχαήλ. Η εν λόγω «Ενοικιαστήριος Συμφωνία» κατατέθηκε ως Τεκμήριο
5. Είναι η θέση του, ότι μετά την παραλαβή επιστολής από τον Αιτητή/Δήμο αναφορικά με τη προκαλούμενη στο υποστατικό οχληρία, οι ιδιοκτήτες απέστειλαν προς τον ενοικιαστή επιστολή ημερομηνίας 22/10/2012 με την οποία τον καλούσαν να άρει την οχληρία (Τεκμήριο 10). Είναι η θέση του ότι, ο ενοικιαστής τους ενημέρωσε ότι έλαβε όλα τα απαραίτητα μέτρα και ότι τους είπε ότι απέστειλε δια του συνεταίρου του Μιχαλάκη Μιχαήλ, αρχές Φεβρουαρίου 2013, επιστολή στο Δήμο με την οποία τους καλούσε να προβούν σε ηχητικό έλεγχο του υποστατικού. Είναι η θέση του ότι στην περιοχή δεν υπάρχουν οικίες και ότι το υποστατικό ευρίσκεται σε περιοχή εμπορικής ανάπτυξης (Τεκμήριο 11). Ακολούθως κατέθεσε ως Τεκμήριο 12, την αίτηση Ε122/2014, η οποία καταχωρήθηκε στο Δικαστήριο Ελέγχου Ενοικιάσεων, εναντίον του ενοικιαστή. Η πιο πάνω αίτηση τελικώς απεσύρθη λόγω του ότι υπήρξε διευθέτηση. Καταλήγει λέγοντας ότι πιστεύει ότι η παρούσα αίτηση είναι αβάσιμη, γιατί δεν υπάρχει οχληρία και γιατί ήδη εκδόθηκε εναντίον του κατόχου του υποστατικού σχετικό διάταγμα. Κατά την αντεξέτασή του, ερωτήθηκε εάν υπάρχει μουσική στο επίδικο υποστατικό και απάντησε πως υπάρχει, σημειώνοντας πως σε κάθε ταβέρνα υπάρχει μουσική. Του υποβλήθηκε περαιτέρω, πως από τη στιγμή που γνώριζαν ότι οι ένοικοι του υποστατικού θα είχαν μουσική, θα έπρεπε πριν να το ενοικιάσουν να λάβουν όλα τα απαραίτητα μέτρα. Η θέση του υπήρξε ότι αυτό ήταν ζήτημα το οποίο αφορούσε τους ενοικιαστές και όχι τους ιδιοκτήτες. Σε σχέση με τις επιστολές, Δέσμη Τεκμηρίου 5, υπήρξε η θέση του ότι αυτές οι επιστολές δεν έπρεπε να σταλούν στους ιδιοκτήτες του υποστατικού αλλά στους ενοικιαστές. Του έγιναν υποβολές ότι γίνονται συνέχεια παράπονα για οχληρία από το επίδικο υποστατικό και απάντησε ότι έχει υπόψη του ότι υπάρχει ζήτημα οχληρίας, αλλά διαφώνησε με τη θέση του δικηγόρου του Αιτητή/Δήμου, ότι φέρουν ευθύνη οι ιδιοκτήτες για την οχληρία. Δεύτερος μάρτυρας για τους Καθ΄ ων η Αίτηση, ήταν ο Μιχαλάκης Μιχαήλ. Σύμφωνα με τα όσα ανέφερε κατά την κυρίως εξέτασή του, είναι συνέταιρος του Γιώργου Χαραλάμπους (ενοικιαστή), στη λειτουργία του υποστατικού με το όνομα «ΤΑΒΕΡΝΑ ΑΦΡΟΔΙΤΗ». Τον Ιούλιο 2012 έλαβε επιστολή από το Δήμο Λευκωσίας, με την οποία ενημερωνόταν ότι σύμφωνα με μέτρηση που έγινε στο υποστατικό στις 3/6/2012, υπήρχε οχληρία. Είναι η θέση του ότι το υποστατικό την εν λόγω ημερομηνία ήταν κλειστό και ως εκ τούτου ήταν αδύνατο να υπήρξε οχληρία από το υποστατικό εκείνη την ημερομηνία. Συγκεκριμένα, είπε ότι το υποστατικό εκείνη την περίοδο ήταν κλειστό για περίοδο 15 ημερών για οικονομικούς λόγους, επειδή δεν υπήρχε προσωπικό και γιατί ο ίδιος εργαζόταν σαν οδηγός ταξί. Μετά την παραλαβή της επιστολής των ιδιοκτητών ημερομηνίας 22/10/2012, προχώρησε σε όλες τις απαραίτητες ενέργειες για μείωση των ηχητικών εκπομπών από το υποστατικό και παρέδωσε στο Δήμο την επιστολή ημερομηνίας 6/2/2012 (Τεκμήριο 6), με την οποία τους ενημέρωνε για την άρση της οχληρίας. Ο Γιάννης Χατζησάββας (ΜΚ1), σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του ΜΥ2, επισκέφθηκε το υποστατικό κάποια νύχτα γύρω στις 10:00 και επιβεβαίωσε ότι δεν υπήρχαν ηχητικές εκπομπές από το επίδικο υποστατικό αλλά από το γειτονικό υποστατικό. Όπως επίσης ο ΜΚ1, έτυχε να περνά και άλλη νύχτα από το υποστατικό και επιβεβαίωσε ότι δεν υπήρχαν ηχητικές εκπομπές και οχληρία από το επίδικο υποστατικό. Είναι η θέση του ότι λόγω του λευκού ποινικού του μητρώου (Τεκμήριο 13) και λόγω του ότι δεν υπήρχε οχληρία από το επίδικο υποστατικό ο Έπαρχος Λευκωσίας, του έδωσε επέκταση των ωρών χρήσης των μεγαφώνων (Τεκμήριο 14). Σημείωσε ότι, στην περιοχή που βρίσκεται το υποστατικό δεν υπάρχουν οικίες, αλλά αυτό γειτνιάζει με γραφεία. Αναφορικά με το διάταγμα το οποίο ανάφερε ότι εκδόθηκε εναντίον του, είπε ότι αυτό αφορούσε υπόθεση η οποία εκδικάστηκε στην απουσία του και κλήθηκε να πληρώσει πρόστιμο €
6. Μετά τη λήψη των επιστολών, συμφώνησε ότι ο ίδιος ουδέποτε επικοινώνησε με τους ιδιοκτήτες. Με τους ιδιοκτήτες μιλούσε ο συνέταιρός του και ενοικιαστής Γιώργος Χαραλάμπους. Κατόπιν των παραπόνων όμως, προχώρησε και έλαβε μέτρα και συγκεκριμένα τοποθέτησε ηχομονωτικά στις τζαμαρίες και επίσης επειδή η μουσική που ακούγεται στο υποστατικό είναι μέσω juke-box, φρόντισε και μείωσε την ένταση από 100% σε 30%. Σε υποβολές σε σχέση με το γεγονός ότι η πρώτη επίσκεψη έγινε 10/3/2012 (σύμφωνα με το Τεκμήριο 8) και όχι στις 3/6/2012 ως η θέση του και ότι κατά την πρώτη επίσκεψη το υποστατικό ήταν ανοικτό, η θέση μάρτυρα, ήταν ότι τελικά το υποστατικό ήταν κλειστό τέλος Ιουλίου - αρχές Αυγούστου 2012 και ότι εν πάση περιπτώσει ακόμα και να ήταν ανοιχτό δεν υπήρχε οχληρία. Σημειώνω ότι τελικά διαφοροποίησε τη θέση του και είπε ότι μάλλον ήταν ανοικτό. Τέλος, είπε ότι όποτε υπάρχουν πελάτες στο υποστατικό υπάρχει μουσική, αλλά επέμενε ότι δεν προκαλείται οχληρία. Μεταφέροντας επιγραμματικά τις θέσεις των μερών, έτσι όπως αυτές καταγράφονται στις αγορεύσεις τους, η πλευρά των Καθ΄ ων η Αίτηση, ισχυρίζεται ότι ο Αιτητής /Δήμος, έχει αποτύχει στο καθήκον του να αποδείξει την υπόθεσή του, λόγω του ότι δεν στοιχειοθέτησε ότι ο θόρυβος που προκαλείται από το επίδικο υποστατικό συνιστά δημόσια οχληρία, η οποία να υφίσταται κατά το χρόνο έκδοσης του διατάγματος. Από την άλλη ο δικηγόρος του Δήμου/Αιτητή, ισχυρίζεται ότι η υπό εκδίκαση οχληρία εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 91 του Νόμου111/85 και ειδικότερα στα σημεία 91(α) και 91(στ)(ι) και ότι πληρούνται όλες οι προϋποθέσεις του Νόμου 111/85 για την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. Είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω με ιδιαίτερη προσοχή όλους τους μάρτυρες καθόλη τη διάρκεια που έδιδαν μαρτυρία στα πλαίσια της υπόθεσης και είμαι σε θέση να αξιολογήσω τη μαρτυρία έκαστου μάρτυρα σύμφωνα με τις αρχές που έχει θέσει η νομολογία. Ο ΜΚ1, μου προκάλεσε καλή εντύπωση. Αναφέρθηκε με σταθερότητα και συνέπεια σε όλες τις ενέργειες που έκανε στα πλαίσια των καθηκόντων του για διερεύνηση της υπόθεσης. Έδιδε την ασφαλή εντύπωση ειλικρινούς ατόμου και τα όσα ανέφερε δεν κλονίστηκαν στο ελάχιστο κατά την αντεξέτασή του. Δέχομαι τα όσα ανέφερε και ειδικότερα, ότι κατόπιν παραπόνου για οχληρία προκαλούμενη από το επίδικο υποστατικό, προχώρησε σε επιτόπιες επισκέψεις κατά τις οποίες διαπίστωσε τη διαρροή ηχητικών εκπομπών και ακολούθως του πορίσματος του ειδικού εμπειρογνώμονα που διόρισε ο Δήμος/Αιτητής, προχώρησε στην αποστολή σχετικών επιστολών και στην ετοιμασία υπομνήματος. Σημειώνω όμως, ότι δεν διαφεύγει την προσοχή μου, ότι ακολούθως της αποστολής του Τεκμηρίου 5, δεν αναφέρθηκε σε οποιαδήποτε περαιτέρω επιτόπια έρευνα προκειμένου να διαπιστωθεί εάν υπήρχε συμμόρφωση ή σε κάποιο συγκεκριμένο παράπονο ότι η οχληρία εξακολουθεί να υφίσταται μετά την παρέλευση της προθεσμίας που είχε δοθεί. Όπως επίσης δεν διαφεύγει την προσοχή μου, ότι η μόνη μαρτυρία που έχει δώσει σε σχέση με παράπονο κατοίκων είναι η κατάθεση του Τεκμηρίου 1, το οποίο φέρει ημερομηνία 14/2/
7. Ο ΜΚ2, κατέθεσε σαν πραγματογνώμονας. Τα προσόντα του δεν έχουν αμφισβητηθεί από την άλλη πλευρά, ενώ η φύση της μαρτυρίας του είναι τέτοια που θα την καθιστούσε αναγκαία για απόδειξη της υπόθεσης του Δήμου/Αιτητή (βλ. μεταξύ άλλων, Σιακόλα ν. Αστυνομίας, Ποιν. Εφ.53/11, ημ.24/1/2011, Yaacoub ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Εφ.72/13, ημ. 19/3/2014). Σαν μάρτυρας υπήρξε εξαιρετικός. Έδωσε όλες τις αναγκαίες εξηγήσεις αναφορικά με τη μελέτη του, τη μεθοδολογία που ακολούθησε και το πώς προέκυψαν τα αποτελέσματα. Οι εξηγήσεις που έδωσε, έγιναν με απλό και κατανοητό τρόπο έτσι που να είναι πλήρως αντιληπτά τα όσα ανέφερε. Η μαρτυρία του εδραίωσε επιστημονικά τα όσα ανέφερε ο ΜΚ
8. Η έρευνα η οποία έγινε, διεξάχθηκε από τον ίδιο τον ΜΚ2 κατά τη διάρκεια δύο επισκέψεων, στις 10/3/2012 και 3/6/2012 και αποδέχομαι τη θέση του ότι, έγινε με τον σύνηθες επιστημονικό τρόπο που διεξάγονται έρευνες αυτού του είδους. Το πόρισμα στο οποίο κατέληξε, ήταν κατόπιν δικών του μετρήσεων επιτόπιων επισκέψεων και ελέγχου. Οι θέσεις του κατά την αντεξέτασή του, δεν μεταβλήθηκαν στο ελάχιστο, αντιθέτως, όπου χρειάστηκε έδωσε ακόμα περισσότερες εξηγήσεις έτσι ώστε να γίνουν ακόμα πιο κατανοητά τα όσα κατέθεσε. Αποδέχομαι στην ολότητα τους τα όσα κατέθεσε, ότι δηλαδή από το υποστατικό «Aphrodite Club» κατά τις δύο ημερομηνίες στις οποίες αναφέρεται, υπήρχε δραστηριότητα πολύ υψηλού επιπέδου ηχητικής όχλησης και ότι προχώρησε σε σχετικές συστάσεις προς το Δήμο αναφορικά με τα μέτρα που θα πρέπει να ληφθούν. Ο πρώτος μάρτυρας για την υπεράσπιση (ΜΥ1), δε μου έκανε καλή εντύπωση. Κατά το στάδιο που έδιδε μαρτυρία οι απαντήσεις του δεν ήταν αυθόρμητες, καθυστερούσε πολύ να απαντήσει ή ακόμη απέφευγε να απαντήσει, σε πολλές περιπτώσεις μασούσε τα λόγια του και δεν υπήρξε στο ελάχιστο συγκεκριμένος σε σχέση με τα όσα κατέθετε. Σε σχέση με το επίδικο ζήτημα της οχληρίας, οι απαντήσεις του υπήρξαν αόριστες και συγκεχυμένες. Είπε ότι ίσως να προκαλείται οχληρία από το επίδικο υποστατικό, αλλά υποστηρίζει ότι δεν υπάρχει ευθύνη από τους ιδιοκτήτες. Περαιτέρω ισχυρίζεται ότι οι ιδιοκτήτες έχουν λάβει όλα τα απαραίτητα μέτρα προς άρση της οχληρίας και ως απαραίτητα μέτρα εννοεί το Τεκμήριο 10, το οποίο είναι επιστολή της δικηγόρου του προς τον ενοικιαστή του υποστατικού Γιώργο Χαραλάμπους, ημερομηνίας 22/10/2012 και η επόμενη ενέργεια την οποία έκανε ήταν η καταχώρηση αίτησης στο Δικαστήριο Ελέγχου Ενοικιάσεων στις 13/6/2014 (Τεκμήριο 12). Όπως αναφέρω πιο πάνω η μαρτυρία του υπήρξε συγκεχυμένη, ασαφής δεν ήταν πηγαία και ως εκ τούτου δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή. Επίσης ο ΜΥ2, δεν μου προκάλεσε καλή εντύπωση. Πριν προχωρήσω στην αξιολόγηση του μάρτυρα αυτού, ανοίγω μια παρένθεση, για να σημειώσω ότι η Υπεράσπιση από την αρχή της υπόθεσης, προωθούσε συνεχώς τη θέση ότι έχει εκδοθεί εναντίον των κατόχων διάταγμα άρσης της οχληρίας και ως εκ τούτου δεν θα έπρεπε να προωθείται η αίτηση αυτή. Ο ΜΥ2, είναι συνέταιρος του ενοικιαστή του υποστατικού και είναι το άτομο εναντίον του οποίου εκδόθηκε το κατ΄ ισχυρισμό διάταγμα. Τέτοιο διάταγμα ουδέποτε παρουσιάστηκε στο Δικαστήριο, αντιθέτως, ο ΜΥ2, έκανε λόγο για υπόθεση εκδικασθείσα στην απουσία του, το αποτέλεσμα της οποίας ήταν η επιβολή προστίμου. Ουδέν ανάφερε για έκδοση διατάγματος άρσης της οχληρίας και ουδέν διάταγμα παρουσιάστηκε ενώπιον του Δικαστηρίου. Κατά τα λοιπά η μαρτυρία του περιστράφηκε γύρω από ζητήματα άσχετα με τα επίδικα, όπως επίσης λυπούμαι να παρατηρήσω ότι αρκετά από τα όσα ανέφερε αποτελούν θέσεις της πλευράς της Υπεράσπισης, οι οποίες ακουστήκαν πρώτη φορά κατά το στάδιο που έδιδε μαρτυρία ο μάρτυρας αυτός και δεν έχουν υποβληθεί από την Υπεράσπιση κατά την αντεξέταση των μαρτύρων κατηγορίας. Ενδεικτικά αναφέρω τη θέση του ΜΥ2, ότι το υποστατικό ήταν κλειστό στις 3/6/2012, θέση την οποία άλλαξε κατά την αντεξέτασή του και είπε ότι το υποστατικό ήταν μάλλον ανοικτό εκείνη την ημέρα. Όπως επίσης, η θέση του ΜΥ2, ότι ο ΜΚ1 τον επισκέφθηκε σε δύο περιπτώσεις βραδινές ώρες και του είπε ότι δεν υπήρχαν ηχητικές εκπομπές από το υποστατικό, ήταν θέση η οποία παρουσιάζεται εκ των υστέρων από την υπεράσπιση και δεν υποβλήθηκε στον ΜΚ1 κατά το στάδιο που έδιδε μαρτυρία έτσι ώστε να μπορέσει να τοποθετηθεί. Επί του σημείου αυτού παραθέτω το ακόλουθο απόσπασμα από την απόφαση στην υπόθεση Tekinder Pal κ.α. ν. Δημοκρατίας

(2010)2 Α.Α.Δ., 551: «Παραπονείται ευρύτερα η υπεράσπιση ότι το Κακουργιοδικείο θεώρησε ότι ουσιώδεις πτυχές της θέσης των εφεσειόντων δεν τέθηκαν υπόψη των μαρτύρων κατηγορίας και ως εκ τούτου είτε δεν εξετάστηκαν καθόλου από το Δικαστήριο, είτε θεωρήθηκαν ως εκ των υστέρων σκέψεις και ήταν εν πάση περιπτώσει απορριπτέες. Είναι γνωστή η νομική θεώρηση του θέματος. Η υπεράσπιση οφείλει να θέσει τα ζητήματα που έχει κατά νουν στους μάρτυρες κατηγορίας ώστε να έχουν τη δυνατότητα να απαντήσουν δεόντως. Ο κανόνας δεν διαφοροποιείται μεταξύ αστικών και ποινικών υποθέσεων. Η κλασσική τοποθέτηση επί του θέματος αφορούσε το αστικό δίκαιο. Έτσι στην Adidas Sportshunfabriken Adi Dassler KG v. The Jonitexo Ltd

(1987)1 C.L.R. 383, λέχθηκε ακριβώς ότι στο επίκεντρο του αντιπαραθετικού συστήματος δικαιοσύνης, πρέπει να τίθεται η θέση της υπεράσπισης στους μάρτυρες του ενάγοντος, το δε Δικαστήριο στην απουσία ικανής δικαιολογίας ως προς το λόγο της παράλειψης, δικαιούται να αγνοήσει την μονομερώς τεθείσα εκδοχή που προέρχεται από τον ένα και μόνο των διαδίκων. Το πώς θα ενεργήσει το Δικαστήριο εξαρτάται βεβαίως και από το ουσιώδες ή μη του παραλειφθέντος ισχυρισμού. Σχετική είναι και η υπόθεση Βάσος Τάκη ν. Δημοκρατίας

(2009)2 Α.Α.Δ. 599.» Η όλη στάση του ΜΥ2 κατά το στάδιο που έδιδε μαρτυρία δεν μου προκάλεσε καλή εντύπωση, υπήρξε αντιφατική και δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή. Κρίνω σκόπιμο όμως, να τονίσω στο σημείο αυτό και βεβαίως ακολούθως της αξιολόγησης της μαρτυρίας, ότι το βάρος απόδειξης της υπόθεσης σε κάθε περίπτωση, το φέρει ο Δήμος/Αιτητής, στο βαθμό που του αναλογεί σύμφωνα με τη σχετική επί του θέματος νομολογία. Επαναλαμβάνω τη βασική αρχή, ότι «είναι ανεπίτρεπτη η σύζευξη της αξιοπιστίας των μαρτύρων και του βάρους απόδειξης» (βλ. ΤΟ ΔΙΚΑΙΟ ΤΗΣ ΑΠΟΔΕΙΞΗΣ, Δικονομικές και Ουσιαστικές Πτυχές, των Τ. Ηλιάδη και Ν. Σάντη, σελ.203). Πριν προχωρήσω σε ευρήματα με βάση τη μαρτυρία ως έχει αξιολογηθεί, θα προχωρήσω σε ανάλυση της νομικής πτυχής της υπόθεσης, έτσι ώστε να εξετασθεί ακολούθως κατά πόσο η μαρτυρία δύναται να υπαχθεί στις νομικές αρχές που διέπούν το υπό εξέταση ζήτημα. Θα συμφωνήσω το δικηγόρο για το Δήμο/Αιτητή ότι η υπό εξέταση οχληρία εμπίπτει στο άρθρο 91(στ)(ι) του νόμου:

1. Διά τoυς σκoπoύς τoυ παρόvτoς Νόμoυ, τα ακόλoυθα θεωρoύvται ως oχληρίαι αι oπoίαι δύvαvται vα εκδικάζωvται κατά τov υπό τoυ παρόvτoς Νόμoυ πρoβλεπόμεvov τρόπov: (στ) oιovδήπoτε εργoστάσιov, εργαστήριov, τόπoς εργασίας, υπoστατικόv εργασίας, αλώvιov ή κάμιvoς ή oιoσδήπoτε χώρoς όπoυ διατηρoύvται ζώα- (i) τoιαύτης φύσεως ή κατά τoιoύτov τρόπov κείμεvα, κατεσκευασμέvα, λειτoυργoύvτα ή διατηρoύμεvα ώστε vα είvαι επιβλαβή εις τηv υγείαv ή επιζήμια διά τας αvέσεις της περιoχής. ή Η παροαπαιτούμενη από το άρθρο 92 του Νόμου 111/85, επιστολή, με την οποία δίδεται προθεσμία προς άρση της οχληρίας έχει σταλεί και είναι το Τεκμήριο
2. Προκειμένου να προχωρήσει το Δικαστήριο σε έκδοση διατάγματος δυνάμει του άρθρου 94, πρέπει να ικανοποιηθεί είτε ότι η οχληρία υφίσταται (δηλαδή παρά την επίδοση της σχετικής ειδοποίησης δεν έχει αρθεί), ή ότι υπάρχει ενδεχόμενο να επαναληφθεί (το ενδεχόμενο αυτό το Δικαστήριο το στηρίζει στη γνώμη του συμβουλίου ή του δημάρχου, σύμφωνα με το άρθρο 93). Για σκοπούς εύκολης παρακολούθησης του σκεπτικού του Δικαστηρίου, παραθέτω αμέσως πιο κάτω, τα εν λόγω άρθρα: 93.Εάv τo πρόσωπov εις τo oπoίov επεδόθη ειδoπoίησις δυvάμει τωv διατάξεωv τoυ άρθρoυ 92 παραλείψη vα συμμoρφωθή πρoς oιovδήπoτε τωv απαιτήσεωv αυτής εvτός της καθoριζoμέvης εις αυτήv πρoθεσμίας, ή εάv η oχληρία είvαι εvδεχόμεvov, κατά τηv γvώμηv τoυ συμβoυλίoυ ή τoυ δημάρχoυ, vα επαvαληφθή εις τα ίδια υπoστατικά, τo συμβoύλιov: (β) δύvαται vα πρoβή εις τηv λήψιv δικαστικώv μέτρωv πρoς εξασφάλισιv διατάγματoς διά τoυ oπoίoυ vα υπoχρεoύται τo εv παραλείψει πρόσωπov vα άρη τηv oχληρίαv.
3. Εάv τo δικαστήριov ικαvoπoιηθή ότι η ισχυριζoμέvη oχληρία υφίσταται, ή ότι αύτη παρά τo γεγovός ότι ήρθη είvαι εvδεχόμεvov vα επαvαληφθή εις τα αυτά υπoστατικά Επανέρχομαι στη μαρτυρία που έχει δοθεί και κάνοντας συσχετισμό αυτής, με τις νομικές αρχές που διέπουν το αίτημα του Δήμου/Αιτητή, σημειώνω τα ακόλουθα. Πριν την αποστολή της επιστολής αποδέχομαι τη μαρτυρία του ΜΚ2, ότι υπήρχε διαρροή ηχητικών εκπομπών από το υποστατικό. Όμως, ενώ η μαρτυρία της πλευρά του Δήμου/Αιτητή έχει καταφέρει να αποδείξει την ύπαρξη θορύβου πριν από την επίδοση της επιστολής, δεν υπάρχει καμία μαρτυρία ενώπιον του Δικαστηρίου, ότι οι Καθ΄ ων η Αίτηση παρέλειψαν να λάβουν τα απαιτούμενα μέτρα, εντός της καθορισμένης από το Τεκμήριο 5 προθεσμίας, όπως επίσης δεν υπάρχει μαρτυρία ότι υπάρχει ενδεχόμενο κατά τη γνώμη του Συμβουλίου ή του Δημάρχου να επαναληφθεί (όπως προβλέπεται στο άρθρο 93 του Νόμου) Η μαρτυρία του ΜΚ1, χρονικά περιορίζεται μέχρι την ετοιμασία του υπομνήματος-Τεκμήριο 3 ακολούθως του οποίου αποφασίστηκε η αποστολή των επιστολών Τεκμήριο 5, και δεν αναφέρεται σε μεταγενέστερη επίσκεψή του στο υποστατικό προκειμένου να διαπιστώσει κατά πόσο υπήρξε συμμόρφωση των Καθ΄ ων η Αίτηση. Όπως, επίσης σημειώνεται πως δεν προσέφερε μαρτυρία αναφορικά με τη λήψη παραπόνων, μετά την παρέλευση της προθεσμίας που έχει δοθεί με την επιστολή-Τεκμήριο
4. Επισημαίνεται επίσης, ότι η μαρτυρία του ΜΚ2, περιορίζεται χρονικά στις δύο ημερομηνίες που αφορούν τις μετρήσεις που διεξήγαγε. Η μαρτυρία του, δεν αφορά και δεν αναφέρεται στην περίοδο μετά την αποστολή του Τεκμηρίου
5. Στην απόφαση στην υπόθεση Κουλλαπίδης Λτδ ν. Δήμου Λευκωσίας,

(1995)2 Α.Α.Δ. 82, στην οποία έχουν λεχθεί τα ακόλουθα άμεσα σχετιζόμενα και με την υπό εξέταση περίπτωση: «Με βάση τις σχετικές πρόνοιες του Νόμου, το Δικαστήριο εκδίδει διάταγμα εαν είναι ικανοποιημένο ότι κατά την εκδίκαση της υπόθεσης και μέχρι την ημέρα που θα εκδοθεί το διάταγμα εξακολουθεί να υφίσταται οχληρία, γεγονός που κατά τη γνώμη μας οι εφεσίβλητοι απέτυχαν να αποδείξουν.» Ακόμα όμως και εάν θα μπορούσε να θεωρηθεί ότι από το επίδικο υποστατικό υπάρχουν ακόμα και σήμερα ηχητικές εκπομπές, δεν διαφεύγουν την προσοχή του Δικαστηρίου τα ακόλουθα. Η αποδιδόμενη στους Παραπονούμενους οχληρία, ως στην ίδια την αίτηση αναφέρεται συνίσταται σε δημόσια οχληρία. Μεταφέρω πιο κάτω αυτολεξεί το τι καταγράφεται στην αίτηση: «Η δημόσια οχληρία οφείλεται εξαιτίας ηχητικών εκπομπών που προέρχονται τόσο με τη χρήση μεγαφώνων εσωτερικά οι οποίες κατατάσσονται στην κατηγορία δραστηριότητας με πολύ υψηλό επίπεδο όχλησης, όσο και με τις φωνές από ομιλίες θαμώνων αντίστοιχα, οι οποίες προέρχονται από την (sic) λειτουργία του εν λόγω υποστατικού με την ονομασία «ΤΑΒΕΡΝΑ ΑΦΡΟΔΙΤΗ» το οποίο λειτουργούν οι Καθ΄ ων η Αίτηση 1,2,3,4 και 5, επί της οδού Στράβωνος 2, Τρυπιώτης 1010 Λευκωσία, και το οποίο εμπίπτει εντός των ορίων του Δήμου Λευκωσίας, κατά τρόπον και υπό συνθήκες που συνιστούν πρόβλημα δημόσιας οχληρίας αλλά όπως και επίσης επηρεάζουν δυσμενώς την υγεία και τις ανέσεις των κατοίκων της περιοχής.» Επομένως για να πετύχει η αίτηση του Δήμου/Αιτητή, θα πρέπει να αποδειχθεί ότι η αποδιδόμενη στους Καθ΄ ων η Αίτηση οχληρία, είναι τέτοια η οποία επηρεάζει δυσμενώς την υγεία και τις ανέσεις των κατοίκων της περιοχής. Ο ορισμός του τι συνιστά «άνεση των κατοίκων της περιοχής», απαντάται τόσο στο Τοπικό Σχέδιο Λευκωσίας, όσο και σε αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου, στα πλαίσια της ακυρωτικής του δικαιοδοσίας: «Όπως εξηγείται στην «Ερμηνεία των Όρων που Χρησιμοποιούνται στα Τοπικά Σχέδια», ο επηρεασμός θα πρέπει να «υπερβαίνει το όριο του λογικά και γενικά αποδεχτού..»:- «"επηρεασμός των ανέσεων περιοχής " σημαίνει δυσμενή επηρεασμό των συνθηκών διαβίωσης των ατόμων που κατοικούν, εργάζονται ή παραθερίζουν σε μια περιοχή ή το δυσμενή επηρεασμό παρακείμενης χρήσης σε βαθμό που υπερβαίνει το όριο του λογικά και γενικά αποδεκτού, ως αποτέλεσμα της δημιουργίας ή αναμενόμενης δημιουργίας θορύβου, καπνού, κονιορτού, οσμών, δονήσεων, ηχορύπανσης ή άλλης ρύπανσης ή μόλυνσης του περιβάλλοντος, συνθηκών κυκλοφοριακής ανασφάλειας ή συμφόρησης ή αισθητικού, κοινωνικού, πολιτιστικού ή άλλου υποβιβασμού του φυσικού και δομημένου περιβάλλοντος από υφιστάμενη ή προτεινόμενη ανάπτυξη.» ΚΑΙΤΗ ΣΠΑΝΟΥ κ.α ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΜΕΣΩ Α. ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ κ.α, Υπόθεση Αρ. 74/2009, 22 Ιουλίου 2011 (βλ. επίσης ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΣ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ κ.α ν. ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ κ.α, Υπόθεση Αρ. 664/2007, 5 Iουνίου 2009 , PC SPLASH WATER LTD ν. ΥΠΟΥΡΓΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ κ.α., Υπόθεση Αρ. 906/2010, 15/11/2013, ΚΩΝΣΤΑΝΤΗΣ ΚΑΝΤΟΥΝΑΣ ν. ΔΗΜΟΥ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ, ECLI:CY:AD:2015:D206, Υπόθεση Αρ.1080/2012, 20/3/2015 , Αντωνιάδου Νάτια ν. Δήμου Λευκωσίας,

(2002)4 Α.Α.Δ. 92) Παρά το ότι ο Αιτητής/Δήμος στην αίτησή του αναφέρεται σε δημόσια οχληρία η οποία επηρεάζει την υγεία και τις ανέσεις των κατοίκων της περιοχής, δεν έχει προσφέρει την οποιαδήποτε μαρτυρία κατοίκου της περιοχής η υγεία και οι ανέσεις του οποίου να επηρεάζονται από την κατ΄ ισχυρισμό οχληρία. Η μόνη μαρτυρία σχετική ως προς το ζήτημα αυτό, είναι ένα αντίγραφο επιστολής (Τεκμήριο 1), το οποίο φέρει ημερομηνία 14/2/2012 και υπογραφές δύο ατόμων, τα οποία ισχυρίζονται ότι επηρεάζονται, αλλά ουδέποτε εμφανίστηκαν στο Δικαστήριο προκειμένου να δώσουν μαρτυρία. Η μαρτυρία που έχει προσφερθεί δεν είναι αντιπροσωπευτική έτσι ώστε να μπορεί να στοιχειοθετηθεί η κατ΄ ισχυρισμό δημόσια οχληρία. Στην υπόθεση Kωνσταντίνου Σάββας ν. Aστυνομίας,

(1998)2 Α.Α.Δ. 216, έχουν, εύστοχα, αναφερθεί τα ακόλουθα: «Σε σχέση με το δεύτερο λόγο της έφεσης έχει υποστηριχθεί ότι η επίδικη οχληρία εξομοιώνεται με τη δημόσια οχληρία. Πρέπει να είναι οχληρία που βλάπτει το κοινό. Το κοινό αντιπροσωπεύει περισσότερο από ένα άτομα και το άτομο που έδωσε μαρτυρία - ο Αστ. Χρυσάνθου - δεν είναι αντιπροσωπευτικό δείγμα του κοινού.» Καταλήγοντας και συνοψίζοντας, με βάση την ενώπιον μου μαρτυρία όπως αυτή έχει αξιολογηθεί καταλήγω σε εύρημα, ότι από το επίδικο υποστατικό υπήρχαν ηχητικές εκπομπές, για άρση των οποίων ο Αιτητής/Δήμος απέστειλε επιστολή προς τους Καθ΄ ων δίδοντας τους προθεσμία ενός μηνός για άρση της, παραταύτα, δεν υπάρχει ενώπιον μου μαρτυρία, ότι ακολούθως της επιστολής Τεκμήριο 5, έγινε περαιτέρω έρευνα από το Δήμο προκειμένου να διαπιστωθεί εάν υπήρξε συμμόρφωση και εάν οι ηχητικές εκπομπές εξακολουθούν να υφίστανται, ούτε και καμία μαρτυρία έχει δοθεί για παράπονα από τους περίοικους για ηχητικές εκπομπές μετά την παρέλευση της προθεσμίας. Τέλος, αναφορικά με το εάν οι εν λόγω ηχητικές εκπομπές από το υποστατικό, προκαλούν και συνιστούν οχληρία η οποία επηρεάζει την υγεία και τις ανέσεις των κατοίκων τις περιοχής, δεν θα μπορούσα να καταλήξω σε τέτοιο εύρημα, λόγω του ότι η μαρτυρία που έχει προσφερθεί από το Δήμο/Αιτητή, ήταν ανεπαρκής ως προς το σημείο αυτό. Για όλους τους λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω πιο πάνω, η πλευρά του Δήμου/Αιτητή απέτυχε να αποδείξει την υπόθεσή της εναντίον των Καθ΄ ων η Αίτηση και η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα εναντίον του Δήμου/Αιτητή, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή. (Υπ) .................................... Δ. Κωνσταντίνου, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο