Τhe Performing Right Society Ltd ν. Hadjiefstathiou Bros Tourist Enterprises Limited κ.α., Αρ. Αγωγής: 10837/10, 12/4/2016

(1)(α), 21

(1)(β) και 21

(4)του Περί Δικαστηρίων Νόμου αρ.14/60, στις συμφυείς εξουσίες και τη διακριτική ευχέρεια του Σεβαστού Δικαστηρίου. Την αίτηση συνοδεύει η ένορκος δήλωση του διευθυντή της εναγομένης 1 Α. Χατζηευσταθίου από την Πάφο στην οποία αναφέρει ότι η συμφωνία ημερ. 21.6.02 υπεγράφηκε στην Πάφο, δεν υπάρχει κανένας όρος για δικαιοδοσία στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας και εφόσον η εναγόμενη 1 κατά το χρόνο καταχώρησης είχε τις εργασίες της στην Πάφο και ο εναγόμενος 2 όταν καταχωρήθηκε η αγωγή επίσης κατοικούσε και εργαζόταν στην Επαρχία Πάφου, τότε αρμόδιο να εκδικάσει την υπόθεση είναι το Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου επειδή η βάση αγωγής έχει προκύψει καθ΄ ολοκληρία στην Επαρχία Πάφου και οι εναγόμενοι 1 και 2 κατά το χρόνο έγερσης της αγωγής διέμεναν και διεξήγαγαν επάγγελμα στην Επαρχία Πάφου. Ως Τεκμήριο επισυνάπτει την έγγραφη δήλωση της κας Λιάνας Μηλέα που είναι η προτιθέμενη μάρτυρας της ενάγουσας, που θα καταχωρείτο από τον δικηγόρο της ενάγουσας όταν θα άρχιζε η ακροαματική διαδικασία στην οποία αναφέρεται στα γεγονότα που οδήγησαν στην υπογραφή της συμφωνίας ημερ. 21.6.02, το ότι η αίτηση συμπληρώθηκε από τον εναγόμενο 2 στην Πάφο και ότι η άδεια εκδόθηκε στην Πάφο. Αναφέρει επίσης για κάποια τιμολόγια που εκδόθηκαν από την ενάγουσα τα οποία εξοφλήθηκαν από τους εναγομένους και σχετικές αποδείξεις. Επισυνάπτει επίσης το αντίγραφο της ισχυριζόμενης συμφωνίας ημερ. 21.6.02. Η ενάγουσα αντέδρασε καταχωρώντας ένσταση στην αίτηση με την οποία αναφέρει ότι η προδικαστική ένσταση είναι πρόδηλα αβάσιμη και το θέμα που εγείρεται με την προδικαστική ένσταση δεν είναι αμιγώς νομικό αλλά μεικτό νομικό και πραγματικό γι΄ αυτό και δεν μπορεί να εξεταστεί προδικαστικά. Βάση της ένστασης είναι οι Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμοί Δ.27 θθ1-2, στην Δ.48 θθ1-3, τα άρθρα 21

(1)(α), 21

(1)(β) και 21

(4)του Περί Δικαστηρίων Νόμου αρ. 14/60, οι συμφυείς εξουσίες και η διακριτική ευχέρεια του Σεβαστού Δικαστηρίου. Την ένσταση συνοδεύει η ένορκος δήλωση της δικηγορικής υπαλλήλου Αντιγόνης Λούμακου στην οποία επαναλαμβάνει τους λόγους ένστασης και αναφέρει ότι δεν μπορεί το Δικαστήριο να στηριχτεί στην προτεινόμενη μαρτυρία της μάρτυρα της ενάγουσας που επισύναψε ο συνήγορος της εναγομένης 1 στην αίτηση του για να προωθήσει την προδικαστική ένσταση επειδή δεν είναι η τελική μαρτυρία της μάρτυρας της ενάγουσας και αποτελεί μαρτυρία για την ουσία της υπόθεσης που δεν μπορεί να εξεταστεί στα πλαίσια της αίτησης. Επαναλαμβάνει ότι το θέμα που εγείρεται δεν είναι αμιγώς νομικό αλλά μεικτό, νομικό και πραγματικό. Κανένας από τους ενόρκους δηλούντες δεν αντεξετάστηκε και οι συνήγοροι τους προχώρησαν στην καταχώρηση γραπτών εμπεριστατωμένων αγορεύσεων στο Δικαστήριο. Ήταν η θέση του συνηγόρου για την αιτήτρια ότι το ζήτημα της δικαιοδοσίας και κατά τόπο αρμοδιότητας του Ε.Δ. Λευκωσίας μπορεί να αποφασιστεί στο στάδιο αυτό και ότι όλα τα σχετικά γεγονότα βρίσκονται ενώπιον του Δικαστηρίου. Τα γεγονότα σε συνδυασμό με τα άρθρα 2 και 21 του Περί Δικαστηρίων Νόμου και του άρθρου 49 του Περί Συμβάσεων Νόμου, είναι η θέση του, δικαιολογούν την εισήγηση του για την μη ύπαρξη κατά τόπο αρμοδιότητας στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας. Αναφέρει ότι η ενάγουσα είναι αλλοδαπή εγγεγραμμένη στο Ηνωμένο Βασίλειο, στην Έκθεση Απαίτησης δεν προσδιορίζεται η έδρα της ενάγουσας εταιρείας και αντίθετα από την Έκθεση Απαίτησης και σύμφωνα με το άρθρο 347 του Περί Εταιρειών Νόμου προκύπτει ότι είναι ολόκληρη η Κύπρος που είναι η κατοικία της ενάγουσας εταιρείας, βάση της αγωγής είναι γραπτή συμφωνία ημερ. 21.6.02 χωρίς να δικογραφείται ο τόπος που υπεγράφη και χωρίς επίσης να αναφέρεται ότι η σύμβαση αυτή έχει τερματιστεί αλλά αντίθετα δικογραφείται ότι η συμφωνία ανανεώνεται από έτος σε έτος. Ο ισχυρισμός στην παράγραφο 8 της Έκθεσης Απαίτησης ότι υπάρχει ρήτρα αποκλειστικής δικαιοδοσίας του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας δεν ευσταθεί αφού με βάση τη σύμβαση καθορίζεται ως δικαιοδοσία των Κυπριακών Δικαστηρίων όχι της Λευκωσίας, αντίθετα το μόνο θετικό γεγονός είναι ότι οι εναγόμενοι 1 και 2 διεξήγαγαν το επάγγελμα τους στην Επαρχία Πάφου κατά το χρονικό διάστημα που αφορά η αγωγή και επομένως η μόνη θετική πληροφόρηση που μπορεί να προσδώσει δικαιοδοσία κατά τόπο είναι αυτή που αφορά την Πάφο και έτσι το Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου είναι το μόνο αρμόδιο Δικαστήριο να εκδικάσει την αγωγή. Η θέση του συνηγόρου της καθ΄ης η αίτηση είναι διαφορετική, θεωρεί ότι η διεύθυνση της ενάγουσας στο κλητήριο ένταλμα που είναι στη Λευκωσία είναι εκ πρώτης όψεως αρκετό να προσδώσει κατά τρόπο αρμοδιότητα στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας να ακούσει τη διαφορά και ισχυρίζεται περαιτέρω ότι από τα υπόλοιπα θέματα φαίνεται ότι θα πρέπει να ακουστεί μαρτυρία για να μπορέσει το Δικαστήριο να αποφασίσει τη δικαιοδοσία και άρα είναι σαφές ότι το θέμα δεν είναι καθαρά νομικό και επομένως δεν μπορεί να ακουστεί προδικαστικά. Η εξουσία του Δικαστηρίου για να επιλαμβάνεται και να εκδικάζει προδικαστικά ένα νομικό ζήτημα προέρχεται από την Δ.27 θθ.1 και 2 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας που προνοούν, σε δική μου ελεύθερη μετάφραση, ότι οποιοσδήποτε διάδικος μπορεί με το δικόγραφο να εγείρει νομικό ζήτημα και τέτοιο νομικό ζήτημα μπορεί να δικαστεί από το Δικαστήριο σε οποιοδήποτε στάδιο το Δικαστήριο κρίνει πρόσφορο και εάν το Δικαστήριο κρίνει ότι η απόφαση επί τέτοιου νομικού σημείου ουσιαστικά εξουδετερώνει ολόκληρη την αγωγή ή Υπεράσπιση το Δικαστήριο μπορεί να απορρίψει την αγωγή ή να προβεί σε τέτοια διαταγή που θεωρεί ότι είναι δίκαιη. Η νομολογία καταδεικνύει ότι νομικά σημεία μπορούν να δικαστούν προκαταρκτικά μόνο στη βάση παραδεκτών γεγονότων και επίσης είναι ξεκάθαρο ότι ένα νομικό σημείο για να εκδικαστεί προδικαστικά πρέπει να είναι αμιγώς νομικό και τυχόν απόφαση υπέρ του αιτητή ουσιαστικά θα πρέπει να επιλύει ολόκληρη την αγωγή. Σχετική είναι η απόφαση Liberty Life Insurance Public Co Ltd v. Nada Terzian, Πολιτική Έφεση 151/10 ημερ. 7.3.14. Σκοπός αυτής της εξουσίας του Δικαστηρίου είναι η αποφυγή αχρείαστης σπατάλης χρόνου και εξόδων όταν το θέμα είναι ξεκάθαρο εξ αρχής. Ο σκοπός της Δ.27 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας αναλύθηκε επίσης εκτενώς στην υπόθεση Anastasia C. Hambou v. Andreas Thoma

(1987)1 CLR 370. Υπάρχει πολλή νομολογία για το συγκεκριμένο θέμα. Ενδεικτικά αναφέρω τις υποθέσεις Malachtou v. Armefti and another

(1984)1 CLR 548, Αγρόκτημα Λανίτη Λτδ κ.α. ν. Γενικού Εισαγγελέα

(1991)1 ΑΑΔ 225, Ιωάννη Νικόλα Χατζηοικονόμου ν. Ελληνικής Τράπεζας Λτδ

(1992)1Β ΑΑΔ 949, Μούρτζινος ν. Global Cruises S.A.

(1992)1 ΑΑΔ 1160, Sevegep LTd v. United Sea Transport Ltd κ.α.

(1989)1 ΑΑΔ (Ε) 729 και σωρεία άλλων. Σύμφωνα με τη νομολογία η επίλυση θέματος προδικαστικά αποτελεί εξαιρετικό μέτρο, προσφυγή στο οποίο δικαιολογείται μόνο εφόσον τα γεγονότα είναι αδιαμφισβήτητα ή παραδεκτά. Δικαιολογείται η επίκληση της Δ.27 μόνο εφόσον το ζητούμενο θέμα είναι καθαρά νομικό και όχι εκεί όπου τα εγειρόμενα ζητήματα λόγω ασάφειας και/ή πολυπλοκότητας των γεγονότων ή του Νόμου πρέπει να αποφασιστούν κατά την ακροαματική διαδικασία. Η εν λόγω εξουσία πρέπει να ασκείται με φειδώ και μόνο στις ξεκάθαρες περιπτώσεις. Στην παρούσα υπόθεση δεν έχει κατατεθεί από τους συνηγόρους παραδεκτό πλαίσιο γεγονότων σύμφωνα με το οποίο το Δικαστήριο πρέπει να προσεγγίσει το όλο ζήτημα που τίθεται. Επομένως το ερώτημα που τίθεται προς απάντηση είναι κατά πόσο υπάρχουν ενώπιον του Δικαστηρίου αναντίλεκτα και/ή παραδεκτά γεγονότα όπως φαίνονται μέσα από τα δικόγραφα για να μπορέσει το Δικαστήριο να προσεγγίσει το υπό κρίση θέμα. Είναι σαφές κατά την άποψη μου ότι η απάντηση στο ερώτημα αυτό είναι αρνητική. Από την αίτηση και την ένσταση, τις αγορεύσεις των μερών αλλά κυρίως τα δικόγραφα που είναι καταχωρημένα στο φάκελο δεν προκύπτει πλαίσιο παραδεκτών ή μη αμφισβητούμενων γεγονότων. Συγκεκριμένα, (ι) Στο ειδικά οπισθογραφημένο κλητήριο που καταχώρησε η ενάγουσα προσδιορίζεται ως διεύθυνση της η οδός Αγαπήνορος 37 Λευκωσία 1076 ενώ ως διεύθυνση των εναγομένων 1 και 2 Αkti Beach Tourist Village Hadjiefstathiou Street, Chloraka Pafos. (ιι) Σύμφωνα με την Έκθεση Απαίτησης η ενάγουσα είναι η εταιρεία περιορισμένης ευθύνης δεόντως εγγεγραμμένη στο Ηνωμένο Βασίλειο η οποία στις 27.10.1930 εγκαθίδρυσε τόπος διεξαγωγής των εργασιών της στην Κύπρο δυνάμει του άρθρου 347 του Κεφ.113. (ιν) Γίνεται επίκληση γραπτής συμφωνίας ημερ. 21.6.02 χωρίς να αναφέρεται που αυτή υπεγράφη η οποία είχε όρο ότι θα ανανεώνετο από έτος σε έτος εκτός εάν τερματιστεί από οποιοδήποτε από τα μέρη. (ν) Γίνεται επίσης επίκληση ρητού όρου της συμφωνίας ότι σε περίπτωση αγωγής δικαιοδοσία έχει το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας. (νι) Στην Υπεράσπιση της εναγομένης 1 υπάρχει η θέση ότι είναι διαχειριστές του τουριστικού χωριού Akti Beach Village στην Πάφο, αρνούνται την υπογραφή της συμφωνίας και τους όρους της και ισχυρίζονται ότι εάν η ισχυριζόμενη συμφωνία τους αφορά, τότε το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας τότε δεν έχει δικαιοδοσία να δικάσει την παρούσα υπόθεση. Από τα πιο πάνω είναι κατά την άποψη μου σαφές ότι το ζήτημα της δικαιοδοσίας δεν μπορεί να προσδιοριστεί ως καθαρά νομικό ζήτημα ειδικά έλλειψη πλαισίου παραδεκτών γεγονότων για να μπορέσει το Δικαστήριο να το προσεγγίσει. Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός ότι η αιτήτρια στηρίζεται για να προωθήσει την αίτηση της στην προτεινόμενη γραπτή κατάθεση μάρτυρα της ενάγουσας που έχει δοθεί στο δικηγόρο της εναγομένης 1 από τον δικηγόρο της ενάγουσας ημέρα που η υπόθεση ήταν ορισμένη για ακρόαση και θα ξεκινούσε η ακρόαση της. Επομένως στηρίζεται σε μαρτυρία που προτίθεται να προσαχθεί από την ενάγουσα κατά την εκδίκαση της αγωγής. Κατά την άποψη μου από αυτό το γεγονός και μόνο καταδεικνύεται ότι το θέμα δεν προσδιορίζεται ως καθαρά νομικό. Ελλείπουν, είναι η θέση μου, πολλές πληροφορίες για να μπορέσει το Δικαστήριο να εκδικάσει ζήτημα που αφορά την κατά τόπο αρμοδιότητα του, που συμφωνώ με τη θέση του συνηγόρου της αιτήτριας ότι είναι θέμα πρωταρχικής και κύριας σημασίας και μπορεί μάλιστα το Δικαστήριο να τα εξετάσει και αυτεπάγγελτα. Σχετική είναι η υπόθεση Νίκος Δημητρίου ν. Τζηζέλας Δημητρίου

(1991)1 ΑΑΔ 1153 και Michael v. United Transport Co Ltd

(1981)1 CLR 322, όπου τονίστηκε ότι το θέμα δικαιοδοσίας είναι ένα θέμα που ορθά πρέπει να αποφασίζεται προκαταρκτικά όπου δεν είναι αναγκαίο να διασαφηνιστούν οποιαδήποτε γεγονότα, πέραν από αυτά που φαίνονται στο κλητήριο ένταλμα. (δική μου υπογράμμιση). Κατά την άποψη μου η απάντηση σε πολλά ερωτήματα που έχουν πρωταρχική σημασία για να αποφασιστεί το θέμα της δικαιοδοσίας δεν μπορεί να δοθεί από τα δικόγραφα. Ενδεικτικά αναφέρω τα εξής. Πού είναι η έδρα της ενάγουσας εταιρείας στην Κύπρο; Πού υπεγράφη η συμφωνία ημερ. 21.6.2002; Πού καθοριζόταν ο τόπος πληρωμής; Πού έγιναν οι οποιεσδήποτε πληρωμές έγιναν; Ερωτηματικά που παραμένουν αναπάντητα και θα απαντηθούν στο πλαίσιο της δίκης με μαρτυρία. Σημειώνω επίσης ότι η ενάγουσα επικαλείται όρο ύπαρξης καθορισμένης δικαιοδοσίας στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας με βάση τη συμφωνία 21.6.02 ενώ η θέση της Εναγομένης 1 είναι ότι ο ισχυρισμός αυτός δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα και είναι άλλος ο όρος που ισχυρίζεται η ενάγουσα που προνοεί η γραπτή συμφωνία, άρα και γι΄ αυτό το θέμα πρέπει να ακουστεί μαρτυρία. Ενόψει των ανωτέρω είναι η θέση μου ότι στην παρούσα υπόθεση σαφώς και δεν μπορεί να αποφασιστεί το θέμα της δικαιοδοσίας στο στάδιο αυτό αφού για να αποφασιστεί θα πρέπει αναπόφευκτα να ακουστεί μαρτυρία, κάτι το οποίο καθιστά το ζήτημα μη αμιγές νομικό, αντίθετα είναι μεικτό ζήτημα νομικό και γεγονότων. Η αίτηση συνεπώς απορρίπτεται. Σε ό,τι αφορά τα έξοδα, κατ΄ ακολουθία του κανόνα ότι αυτά ακολουθούν το αποτέλεσμα, επιδικάζονται υπέρ της ενάγουσας - καθ΄ης η αίτηση και εναντίον της εναγομένης 1 - αιτήτριας όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Θα είναι όμως πληρωτέα στο τέλος της διαδικασίας. [Υπ.] ............ Στ. Χριστοδουλίδου - Μέσσιου, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο