ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ ν. ΑΝΔΡΕΑΣ ΗΡΟΔΟΤΟΥ κ.α., Αγωγή αρ. 3668/2015, 14/4/2016

(1)(α)(β)(γ) των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας όπως τελευταία τροποποιήθηκε στις 13.5.2015 (βλ. Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας, ημερ. 13.5.2015, Παράρτημα 2, Μέρος Ι, Καν. 2). Η υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή καταχωρήθηκε στις 20.7.2015 σε κλίμακα €2.000 - €10.

1. Το επίδικο θέμα, όπως προσδιορίζεται στο παρακλητικό του ειδικά οπισθογραφημένου κλητηρίου, αφορά σε ποσό €1.070 ως ειδικές αποζημιώσεις και επιπλέον σε μη προσδιορισθέν ποσό ως γενικές αποζημιώσεις για σωματικές βλάβες, πόνο, ταλαιπωρία και απολαύσεων της ζωής του Ενάγοντος λόγω αμελούς οδήγησης του Εναγόμενου 1 που ήταν ασφαλισμένος στην Εναγόμενη 2, πλέον νόμιμο τόκο επί των πιο πάνω ποσών και έξοδα. Υπάρχει, ενόψει του ανωτέρου προσδιορισμού του επίδικου θέματος, σφραγίδα του Πρωτοκολλητείου επί του κλητηρίου εντάλματος ότι η υπόθεση κατατάσσεται στον κατάλογο υποθέσεων που υπόκεινται σε ακροαματική εκδίκαση επειδή το επίδικο θέμα υπερβαίνει τις €3.000 (βλ. τη Δ.30, θ.8(α)). Προκύπτει από το φάκελο του Δικαστηρίου ότι το κλητήριο επιδόθηκε σε αμφότερους τους Εναγομένους στις 24.7.2015, οι οποίοι καταχώρησαν εμφάνιση στις 5.8.
2. Η δικογραφία εξελίχθηκε ως εξής꞉ · Οι Εναγόμενοι καταχώρησαν Έκθεση Υπεράσπισης (Ε/Υ) στις 14.9.2015 και παραδόθηκε την ίδια μέρα αντίγραφο στη θυρίδα των δικηγόρων του Ενάγοντος. · Ο Ενάγων καταχώρησε Απάντηση στις 5.10.2015 και αντίγραφο παρεδόθη αυθημερόν στους δικηγόρους των Εναγομένων. Επισημαίνω ότι ούτε η Ε/Υ ούτε η Απάντηση καταχωρήθηκαν εντός του χρονοδιαγράμματος που προβλέπουν οι Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας. Η Ε/Υ καταχωρήθηκε μετά την παρέλευση 14 ημερών από τη λήξη της προθεσμίας για καταχώρηση σημειώματος εμφάνισης, κατά παρέκκλιση από τη Δ.21, θ.
3. Η Απάντηση καταχωρήθηκε μετά την παρέλευση 7 ημερών από την ημερομηνία παράδοσης της Ε/Υ στον Ενάγοντα, κατά παρέκκλιση της Δ.21, θ.14

(1). Ουδείς εκ των διαδίκων αποτάθηκε για παράταση χρόνου δυνάμει της Δ.

1. Το επόμενο βήμα που φαίνεται στο φάκελο του Δικαστηρίου να έγινε από τους διάδικους ήταν η έκδοση από μέρους του Ενάγοντος, στις 29.12.2015, κλήσης για οδηγίες κατ' επίκληση της Δ.30, θ.1(β), συνοδευόμενης από Παράρτημα στον τύπο 25 και, βάσει αυτής της κλήσης η υπόθεση ορίστηκε για οδηγίες ενώπιον του Δικαστηρίου στις 15.3.
2. Ακολούθησε στις 15.1.2016 η έκδοση αντίστοιχης «ειδοποίησης» από τον Εναγόμενο, κατ' επίκληση της Δ.30, θ.2(α), συνοδευόμενης από Παράρτημα στον τύπο
3. Επισημαίνω ότι ούτε οι πιο πάνω ενέργειες βρίσκονται εντός των χρονοδιαγραμμάτων που προβλέπουν οι θεσμοί πολιτικής δικονομίας. Εξηγώ. Βάσει της λεγόμενης «νέας Διαταγής 30», ήτοι της Δ.30 ως τροποποιήθηκε τελευταία στις 13.5.2015 (βλ. Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας, ημερ. 13.5.2015, Παράρτημα 2, Μέρος Ι, Καν. 2) αποτελούν κανονιστική υποχρέωση τα εξής꞉ «Δ.30, θ.1(α) Ο Ενάγων σε κάθε αγωγή υποχρεούται εντός τριάντα ημερών από το χρόνο κατά τον οποίο τα δικόγραφα θεωρούνται συμπληρωμένα και προτού λάβει οποιοδήποτε νέο μέτρο στην αγωγή, εκτός από αίτηση για παρεμπίπτον διάταγμα, να εκδώσει κλήση για οδηγίες οριζόμενη ενώπιον του Δικαστηρίου σε χρονικό διάστημα όχι μικρότερο των εξήντα ημερών.». Στην καλύτερη των περιπτώσεων, εάν ήθελε θεωρηθεί ως εμπρόθεσμη η καταχώρηση της Απάντησης, που δεν ήταν, τα δικόγραφα θα έπρεπε να θεωρηθεί ότι έκλεισαν κατά τη μέρα της καταχώρησης της Απάντησης, ήτοι στις 5.10.
4. Εν τοιαύτη περιπτώση, η προθεσμία των 30 ημερών για την έκδοση κλήσης από τον Ενάγοντα δυνάμει της ως άνω Δ.30, θ.1(α) θα έπρεπε να θεωρηθεί ως παρελθούσα άπρακτη στις 5.11.
5. Βάσει της Δ.30, θ.1(γ), όπου παρατηρείται παρέκκλιση από μέρους του Ενάγοντος σε ό,τι αφορά τη Δ.30,θ

(1)(α), ο Εναγόμενος οφείλει να του εκδώσει σχετική ειδοποίηση. Παραθέτω αυτούσιο το σχετικό θεσμό για να δείξω τον επιτακτικό χαρακτήρα της διατύπωσης꞉ «Δ.30, θ.1(γ) Σε περίπτωση που ο ενάγων αμελήσει ή παραλείψει να εκδώσει την προνοούμενη στην παράγραφο (α) πιο πάνω κλήση για οδηγίες, επιδίδεται ειδοποίηση προς τον ενάγοντα που εκδίδει ο εναγόμενος στον συνημμένο τύπο με την οποία τον ενημερώνει για την παράλειψη και τον καλεί όπως εντός 30 ημερών από την επίδοση της ειδοποίησης καταχωρήσει την αίτηση για οδηγίες.» Οι πιο πάνω θεσμοί σκοπό έχουν να καταστήσουν τους ίδιους τους διάδικους συλλειτουργούς στο έργο της απονομής της δικαιοσύνης το ταχύτερο δυνατό. Προς τούτο, θεσμοθετούνται συγκεκριμένες συνέπειες σε περίπτωση που παραλείψουν να ενεργήσουν κατά τα οριζόμενα στους πιο πάνω θεσμούς. Συγκεκριμένα, στην πρώτη υποπαράγραφο του θ. 1(γ) της Δ.30 προβλέπεται ότι꞉ «Σε περίπτωση μη συμμόρφωσης σε οποιαδήποτε από τις πιο πάνω πρόνοιες η αγωγή ή ανταπαίτηση θα θεωρείται ως εγκαταλειφθείσα και θα απορρίπτεται από το Δικαστήριο στη λήξη της περιόδου των 60 ημερών, με έξοδα εναντίον του ενάγοντα ως θα είναι η περίπτωση.» Η ανωτέρω διάταξη, την οποία έχω τονίσει με έντονα γράμματα, δείχνει ότι το χρονικό ορόσημο κατά το οποίο κρίνεται από το Δικαστήριο η συμμόρφωση των διαδίκων με τις πιο πάνω αναφερόμενες δικονομικές τους υποχρεώσεις είναι η ημερομηνία κατά την οποία λήγουν οι 60 μέρες. Ποια είναι η αφετηρία για σκοπούς υπολογισμού της προθεσμίας των 60 ημερών δεν αναφέρεται ρητά. Μία λογική ερμηνεία είναι η προθεσμία τούτη να λογίζεται ότι συμπληρώνεται στη λήξη των 60 ημερών από την ημερομηνία συμπλήρωσης των δικογράφων. Μια τέτοια ερμηνεία θα συγκρατούσε και θα περιόριζε την αδράνεια του ίδιου του Εναγόμενου, διότι ουσιαστικά θα συνεπαγόταν τη δική του υποχρέωση να δράσει αμέσως στη λήξη της προθεσμίας των 30 ημερών που τρέχει για τον Ενάγοντα βάσει της Δ.30,θ.1(α), για να του στείλει τη σχετική ειδοποίηση παράλειψης. Ουδεμία ουσιαστική αξία θα είχε η ενσωμάτωση της Δ.30

(1)(γ), αν ο Εναγόμενος ήταν ελεύθερος ως προς το χρόνο εντός του οποίου οφείλει και ο ίδιος να δράσει ή αν αφηνόταν να κωλυσιεργεί και να μην ελέγχει τη διαδικασία για χρονικό διάστημα πέραν των 60 ημερών από τη συμπλήρωση των δικογράφων. Εν προκειμένω, στην παρούσα αγωγή όπου κατά τα προλεχθέντα τα δικόγραφα συμπληρώθηκαν στις 5.10.2015, η προθεσμία των 60 ημερών για σκοπούς των συνεπειών που προβλέπονται στην πρώτη υποπαράγραφο της Δ.30

(1)(γ) κρίνω ότι είναι ορθό και λογικό να ερμηνευθεί ότι συμπληρώθηκε στις 5.12.2015. Ούτε ο Ενάγων ούτε ο Εναγόμενος είχαν συμμορφωθεί με τα προβλεπόμενα στους θεσμούς μέχρι εκείνην την ημερομηνία. Θυμίζω ότι πρώτος ο Ενάγων εξέδωσε κλήση για οδηγίες στις 29.12.2015, δηλαδή εκπρόθεσμα. Κατά την πρώτη κιόλας δικάσιμο που ο φάκελος της αγωγής τέθηκε ενώπιον μου για οδηγίες, ως είχε οριστεί η κλήση του Ενάγοντος από το Πρωτοκολλητείο, ήτοι στις 15.3.2016, έθεσα ευθέως το ζήτημα στους συνηγόρους των διαδίκων ότι με βάση τη διατύπωση της Δ.30, θ.1(γ) πρώτη υποπαράγραφο, το δικαστήριο έχει δέσμια αρμοδιότητα να απορρίψει την αγωγή ως εγκαταληφθείσα. Δεν βλέπω να αφήνεται κανένα περιθώριο για διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου να διατηρήσει την αγωγή σε ζωή, εφόσον παρήλθε άπρακτη η προθεσμία των 60 ημερών από αμφότερους τους διαδίκους και εφόσον ουδέν αίτημα παράτασης του χρόνου είχε υποβληθεί ενώπιον μου (είτε κατ' επίκληση αντικειμενικής αδυναμίας συμμόρφωσης είτε άλλος καλός λόγος βάσει της Δ.2(β)) πριν την καταχώρηση της κλήσης για οδηγίες και των συναφών Παραρτημάτων. Επίκληση της Δ.57 έγινε από το συνήγορο του Ενάγοντος μόνο εκ των υστέρων, αγορεύοντας προς το Δικαστήριο γιατί να μην απορριφθεί η αγωγή. Παραγνωρίζει όμως η προσέγγιση αυτή δύο πράγματα꞉ πρώτον, ότι η Δ.57 δεν δύναται να διαβάζεται κατά τρόπο που να αναιρεί την εμβέλεια των προθεσμιών της Δ.30

(1)(α)(γ) (βλ. συναφώς τον περιορισμό που θέτει η Δ.30

(2)(β), όπως η Δ.57 διαβάζεται υπό το πρίσμα της Δ.30) και, δεύτερον, ότι δεν χωρεί κανονικά οποιαδήποτε διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου για την απόρριψη ή μη της αγωγής και ως εκ τούτου δεν υφίσταται ούτε ευχέρεια του Δικαστηρίου να ακούσει αγορεύσεις για να σταθμίσει θέσεις ή συμφέροντα των διαδίκων που βρίσκονται έξω από το πλαίσιο των θεσμών. Αν δόθηκε τέτοια ευχέρεια προς τους συνηγόρους από το παρόν Δικαστήριο είναι λόγω του νεοφανούς του συγκεκριμένης Διαταγής 30 και των επιμέρους θεσμών αυτής, ελλείψει κατευθυντήριων γραμμών πρακτικής (Practice Directions) μέχρι στιγμής. Είναι όμως καλά γνωστό, όπως αναγνωρίζει ο συνήγορος του Ενάγοντος στην αγόρευσή του, ότι το Ανώτατο Δικαστήριο έχει δημοσιοποιήσει πρόσφατα, δια μέσω ομιλίας του Έντιμου Στ. Ναθαναήλ, Δ., την προτροπή του προς τα πρωτόδικα δικαστήρια όπως εξασφαλίζουν τη δικονομική πειθαρχία, ώστε να μην καταστρατηγηθεί η νέα Δ.30, διαφορετικά θ' αρχίσουν οι πρώτες ρωγμές που θα ανατρέψουν συνθέμελα το οικοδόμημά της. Ο κίνδυνος είναι να οδηγηθεί σε αχρησία η εν λόγω νέα διαταγή, κατάσταση στην οποία είχε περιπέσει και η παλαιά διαταγή, μη εξυπηρετώντας τη στόχευση (overriding principle) της διαχείρισης των υποθέσεων σύντομα, αποτελεσματικά με το μικρότερο δυνατό κόστος (cost effectiveness). Για όλους τους πιο πάνω λόγους καταλήγω, καθηκόντως και αναπόδραστα, να απορρίπτω την αγωγή βάσει της Δ.30, θ.1(γ) πρώτη υποπαράγραφος, με έξοδα εναντίον του Ενάγοντος, ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Υπενθυμίζω ότι, παρά την απόρριψη της παρούσας αγωγής, ο Ενάγων δεν στερείται του ουσιαστικού δικαιώματος πρόσβασης στη δικαιοσύνη για εκ νέου καταχώρηση αγωγής με την ίδια αιτία αγωγής (βλ. τη Δ.30, θ. 1(δ)). (υπ.)....................................... Α. Πανταζή - Λάμπρου, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο