← Κύπρος

G. Mak Construction Ltd ν. Κυπριακής Δημοκρατίας, μέσω Γενικού Εισαγγελέα, Αρ. Αγωγής: 6760/07, 14/4/2016

G. Mak Construction Ltd ν. Κυπριακής Δημοκρατίας, μέσω Γενικού Εισαγγελέα, Αρ. Αγωγής: 6760/07, 14/4/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2016:A242 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Ν. Γιαπανά, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 6760/07 G. Mak Construction Ltd Εναγόντων -και- Κυπριακής Δημοκρατίας, μέσω Γενικού Εισαγγελέα Εναγομένου --------------------------------- ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 14.4.16 Εμφανίσεις: Για Ενάγοντες : κ. Α. Χαβιαράς Για Εναγόμενους : κ. Α. Χριστοφόρου Α Π Ο Φ Α Σ Η Η απαίτηση των εναγόντων εναντίον των εναγομένου στηρίζεται σε γραπτή συμφωνία με την οποία οι ενάγοντες ανέλαβαν να κατασκευάσουν τον τετραγωνικό οχετό επί της λεωφόρου Λεμεσού στα Λατσιά. Η θέση των εναγόντων είναι ότι λόγω της καθυστέρησης και της μη έγκαιρης συμμόρφωσης των εναγομένων στις συμβατικές τους υποχρεώσεις, προέκυψε μεγάλη καθυστέρηση στην διεκπεραίωση του έργου. Αποτέλεσμα ήταν η εκτέλεση εκ μέρους των εναγόντων επιπροσθέτων εργασιών οι οποίες ήταν εκτός από τις πρόνοιες της μεταξύ τους συμφωνίας και ανάλωσαν περισσότερο χρόνο προς ολοκλήρωση του έργου. Οι ενάγοντες δι' επιστολής τους προς τους εναγομένους απέστειλαν πιστοποιητικό πληρωμής, εκ του οποίου οι εναγόμενοι αποδέχτηκαν μόνο το ποσό των Λ.Κ.10.245,

  1. Απαιτούν διάφορα ποσά ως οφειλόμενα από εκτελεσθείσα εργασία. Η εναγόμενοι δια της υπερασπίσεως τους προβάλλουν τέσσερις προδικαστικές ενστάσεις, ως ακολούθως: "(α) Όλα τα ποσά τα οποία εδικαιούντο οι ενάγοντες να πληρωθούν για τις εργασίες που εκτέλεσαν βάσει του Συμβολαίου PS/C/276 και/ή όλες οι ισχυριζόμενες απαιτήσεις των εναγόντων και/ή η αξία όλων των εκτελεσθεισών εργασιών συμπεριλαμβανομένων και όλων των οφειλομένων ποσών προς τους ενάγοντες σύμφωνα με τις πρόνοιες του Συμβολαίου PS/C/276 περιλήφθησαν στον τελικό λογαριασμό τον οποίο υπέγραψαν και/ή απεδέχθησαν οι ενάγοντες κατά ή περί 27.7.
  2. (β) Όλες οι ισχυριζόμενες απαιτήσεις των εναγόντων βάσει του Συμβολαίου PS/C/276 διευθετήθησαν μεταξύ των διαδίκων και/ή οι ενάγοντες και ο εναγόμενος κατέληξαν σε συμφωνία για πλήρη διευθέτηση των ισχυριζόμενων απαιτήσεων των εναγόντων και/ή όλες οι ισχυριζόμενες απαιτήσεις των εναγόντων βάσει του Συμβολαίου PS/C/276 ενσωματώθηκαν και/ή αποτελούν το περιεχόμενο συμφωνίας και/ή του Τελικού Λογαριασμού του Έργου, ο οποίος υπεγράφη από τους ενάγοντες και τον εναγόμενο. (γ) Οι ενάγοντες εμποδίζονται λόγω συμφωνίας (by deed) και/ή συμπεριφοράς (by conduct) να εγείρουν την παρούσα αγωγή και/ή να αξιούν τις ισχυριζόμενες ή οποιεσδήποτε απαιτήσεις εναντίον του εναγομένου σε σχέση με το Συμβόλαιο PS/C/
  3. (δ) Οι ενάγοντες μετά από διαβουλεύσεις με τον εναγόμενο, έχουν αποδεχθεί διευθέτηση και/ή διακανονισμό όλων των ισχυριζόμενων απαιτήσεων τους που απορρέουν από το Συμβόλαιο PS/C/276 και/ή έχουν εγκαταλείψει το δικαίωμα να εγείρουν τις ισχυριζόμενες ή/και οποιεσδήποτε απαιτήσεις σε σχέση με το εν λόγω Συμβόλαιο.» Κατά την ακροαματική διαδικασία κατέθεσε ως πρώτος μάρτυρας ο διευθυντής των εναγόντων (ΜΕ1), ο οποίος πέραν της γραπτής του δήλωσης κατέθεσε ως τεκμήρια σειρά εγγράφων. Πριν την αντεξέταση του μάρτυρα, ο κ. Χριστοφόρου υπέβαλε αίτηση για να ακουστούν και να αποφασιστούν οι ρηθείσες προδικαστικές ενστάσεις, δυνάμει της Δ.27, Θ.1-
  4. Ο κ. Χαβιαράς δεν έφερε ένσταση και η αίτηση ορίστηκε για ακρόαση με γραπτές αγορεύσεις, στις οποίες όπου χρειαστεί στην συνέχεια θα γίνει αναφορά, αφού προηγουμένως τεθεί το πραγματικό και νομικό υπόβαθρο που περιβάλλει το αίτημα. ΝΟΜΙΚΟ ΜΕΡΟΣ Η αρχή επί αιτήματος βασιζομένου επί της Δ.27 θ.1 και 2 για να ακουστεί προδικαστικά νομικό σημείο, είναι ότι θα πρέπει τα γεγονότα επί των οποίων θα πρέπει να αποφασιστεί να μην τίθενται υπό αμφισβήτηση. Επίσης ένα νομικό σημείο θα πρέπει να είναι αμιγώς νομικό και η απόφαση υπέρ του αιτητή ουσιαστικά θα πρέπει να επιλύει ολόκληρη την αγωγή (Liberty Life Insurance Public Co Ltd ν. Nada Terzian και τώρα Παναγιώτου ως διαχειρίστρια της περιουσίας του Vahan Terzian κ.α., Πολ. Έφεση 151/10 ημερ.7.3.14). Οι πιο πάνω αρχές αντανακλούν την πάγια διαχρονική νομολογία που διέπει την προκαταρκτική εκδίκαση νομικών σημείων που εγείρονται στις έγγραφες προτάσεις (Χ"Οικονόμου ν. Ελληνικής Τράπεζας

(1992)1 Α.Α.Δ. 949). Θα πρέπει επίσης η αίτηση να καθορίζει το συγκεκριμένο νομικό σημείο που εγείρεται και θα πρέπει να καταχωρείται κατά τον χρόνο που κλείνουν οι έγγραφες προτάσεις, ή πολύ σύντομα αργότερα. Δεν διαφεύγει βέβαια ότι στην προκειμένη περίπτωση, η αίτηση υπεβλήθη μετά που ο διευθυντής των εναγόντων κατέθεσε την γραπτή του δήλωση ως μέρος της κυρίας εξέτασης του, αφού όμως κατέθεσε σειρά εγγράφων τα οποία είναι παραδεκτά, καθώς και το γεγονός ότι η πλευρά των εναγόντων δεν έφερε ένσταση στην αίτηση. Στην Χαραλάμπους ν. Σόλωνος
(1994)1 Α.Α.Δ. 716 υποδεικνύεται ότι εφόσον συντρέχουν οι προϋποθέσεις που θέτουν οι θεσμοί, ο προσδιορισμός προδικαστικού θέματος προς επίλυση είναι όχι μόνο επιτρεπτός, αλλά ενδείκνυται ενόψει των πλεονεκτημάτων που ενέχει στην απονομή της δικαιοσύνης. Παρόλο που στην Χ" Οικονόμου ανωτέρω υποδεικνύεται ότι το αίτημα κανονικά θα πρέπει να ζητείται στην αίτηση για οδηγίες δυνάμει της Δ.30, κρίνεται ότι στην παρούσα υπόθεση η αίτηση εκ μέρους των εναγομένων και στην απουσία ένστασης εκ μέρους των εναγόντων, μπορεί να εκδικαστεί στο παρόν στάδιο, αφού ως είναι παραδεκτό, αν οι προδικαστικές ενστάσεις ευσταθούν, επιλύεται οριστικά ολόκληρη η αγωγή. ΔΙΚΟΓΡΑΦΑ Έχουν καταγραφεί οι θέσεις των εναγόντων αλλά και οι προδικαστικές ενστάσεις των εναγομένων. Έρεισμα για την προβολή των προδικαστικών ενστάσεων, ως είναι κοινώς παραδεκτό, αποτελεί η μεταξύ των διαδίκων συμφωνία ημερ.3.11.00 για την κατασκευή του τετραγωνικού οχετού επί της λεωφόρου Λεμεσού στα Λατσιά (τεκμ.4). Ως αποτέλεσμα αυτής, οι ενάγοντες υπέβαλαν προς το Υπουργείο Συγκοινωνιών και Έργων, Τμήμα Δημοσίων Έργων, Πιστοποιητικό Αρ.5 τιτλοφορούμενο Τελικός Λογαριασμός, ο οποίος, την 29.7.05 εγκρίθηκε από τους εναγομένους για το ποσό των Λ.Κ.10.245,13, το οποίο σύμφωνα με τον διευθυντή των εναγόντων - παρα. 12 και 18 - έχει καταβληθεί στους ενάγοντες. Στην συνέχεια οι ενάγοντες υπέβαλαν περαιτέρω αξιώσεις, ως αποτέλεσμα των οποίων ηγέρθη η υπό κρίση αγωγή. Είναι η θέση του κ. Χριστοφόρου, με αναφορά και παραπομπή σε νομολογία, ότι η αποδοχή εκ μέρους των εναγόντων του ποσού του τελικού λογαριασμού και η καταβολή του ρηθέντος ποσού, συνιστά κώλυμα για την διεκδίκηση άλλων αξιώσεων εκ μέρους των εναγόντων. Η θέση του κ. Χαβιαρά είναι ότι από την ερμηνεία των πιο πάνω τεκμηρίων, καθώς και των τεκμ.15 και 16, τα έγγραφα δεν αποτελούν την τελική συμφωνία των μερών προς διακανονισμό των απαιτήσεων των εναγόντων και συνεπώς δεν τυγχάνει εφαρμογής το δόγμα του κωλύματος. Είναι συνεπώς η κρίση του δικαστηρίου ότι υπάρχει ξεκάθαρο, ασφαλές και αδιαμφισβήτητο υπόβαθρο πραγματικών γεγονότων αμιγώς νομικό, στην βάση και μόνο των τεκμηρίων που κατατέθηκαν, με μοναδικό επιζητούμενο, αν με βάση τα αναμφισβήτητα γεγονότα όπως αυτά προκύπτουν από τα σχετικά τεκμήρια, δημιουργείται κώλυμα εκ μέρους των εναγόντων να διεκδικούν τα αξιούμενα δια της αγωγής ποσά. Η απόφαση του δικαστηρίου επί του προδικαστικού θέματος υπέρ των εναγομένων - αιτητών, ουσιαστικά επιλύει άνευ ετέρου ολόκληρη την αγωγή. ΚΩΛΥΜΑ - ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Η Νομολογία αναγνωρίζει ως μέρος του δικαίου της επιεικείας (equity) τον κανόνα ή το δόγμα του αποκλεισμού - δες Georghios Hadjiyiannis v. Attorey General of the Republic
(1970)1 C.L.R 32 - που υιοθετήθηκε σε σειρά μεταγενέστερων αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου καθώς και την υπόθεση Αρχή Ηλεκτρισμού ν. Ελληνικής Μεταλλευτικής Εταιρείας Λτδ
(2005)1 Α.Α.Δ 127), που παρέπεμψε ο κ. Χριστοφόρου. Στην υπόθεση Ελληνική Τράπεζα ν. Πολυδωρίδη κ.α.
(1993)1 C.L.R, 68 συνοψίστηκε η Νομολογία ως εξής: «Εγείρεται κώλυμα στην διεκδίκηση συμβατικών δικαιωμάτων οποτεδήποτε ο κάτοχος τους προβαίνει σε σαφής παραστάσεις προς τον αντισυμβαλλόμενο ότι δεν θα τα ασκήσει και ο δεύτερος βασιζόμενος στις παραστάσεις αυτές μεταβάλλει την θέση του με τρόπο που θα ήταν άδικο λόγω δυσμενούς επηρεασμού της θέσης του να κληθεί να επιστρέψει στην προγενέστερη θέση του και να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις από τις οποίες ο ενάγων τον έχει απαλλάξει.» Η υπόθεση Stroughill v. Buck
(1850)14 QB 781, 787, σύμφωνα με την απόφαση της Βουλής των Λόρδων στην υπόθεση Greer v. Kettle
(1938)AC 156, αντικατοπτρίζει την ορθή προσέγγιση στον κανόνα του αποκλεισμού δυνάμει εγγράφου (estoppel by deed). « When a recital is intended to be a statement which all the parties to the deed have mutually agreed to admit as true, it is an estoppel upon all. But, when it is intended to be the statement of one party only, the estoppel is confined to that party, and the intention is to be gathered from construing the instrument» Στο σύγγραμμα The Modern Law of Evidence, Adriane Keane, 5η έκδοση σελ.612, υποδεικνύεται ότι: «.. if the whole doctrine by deed is know dependent upon the intention of the parties, it may be regarded as a variety of estoppel by conduct» Στην υπόθεση Αλεξάνδρου ν. Πικροδάφνη
(2012)1 Α.Α.Δ. 915, υπεδείχθησαν τα εξής: «Οι αρχές αναφορικά με το κώλυμα, οι οποίες ισχύουν στην Κύπρο δυνάμει του άρθρου 29(γ) του περί Δικαστηρίων Νόμου του 1960 (Ν 14/60), έχουν αναπτυχθεί στη νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου (Δέστε: Βογαζιανός κ.α. ν. Τράπεζα Κύπρου Λτδ, Πολ. Έφεση 281/06, ημερ. 18.2.2011). Στην υπόθεση Μάρκου ν. Πασχάλη
(2001)1 Α.Α.Δ. 829 το Ανώτατο Δικαστήριο, αφού αναφέρθηκε στις αγγλικές αποφάσεις Hughes v. Metropolitan Railway Co.
(1877)2 App. Cas. 439 και Central London Property Trust v. High Trees House Ltd
(1947)K.B. 130, καθώς και στις κυπριακές αποφάσεις Stylianou v. Papacleovoulou
(1982)1 C.L.R. 542 και Boustani v. Linmare Shipping Company Ltd
(1984)1 C.L.R. 354, τόνισε ότι εξ υποσχέσεως κώλυμα μπορεί να προκύψει μόνο από σαφείς και θετικές παραστάσεις, οι οποίες γίνονται από πρόσωπο προς το οποίο οφείλεται η συμβατική υποχρέωση, ως αποτέλεσμα των οποίων ο οφειλέτης, βασιζόμενος σ΄ αυτές, αναπροσαρμόζει τη συμπεριφορά του επί του προκειμένου, με τρόπο που θα ήταν άδικο, σε μεταγενέστερο στάδιο, να κληθεί να εκπληρώσει τις συμβατικές του υποχρεώσεις». ΓΕΓΟΝΟΤΑ Οι ενάγοντες δυνάμει Συμφωνίας (τεκμ.4) με αριθμό PS/C/276 ανέλαβαν να κατασκευάσουν τον τετραγωνικό οχετό επί της Λεωφόρου Λεμεσού στα Λατσιά. Την 25.10.04 υπέβαλαν τον τελικό λογαριασμό προς το Τμήμα Δημοσίων Έργων του Υπουργείου Συγκοινωνιών και Έργων (τεκμ.14). Σύμφωνα με την υπογραμμένη δήλωση των εναγόντων, «η συνημμένη κατάσταση περιλαμβάνει την υπολογισμένη αξία των εκτελεσθεισών εργασιών του Συμβολαίου μέχρι της περιόδου αυτής και άλλα ποσά που θεωρώ ότι μου οφείλονται σύμφωνα με τις πρόνοιες του συμβολαίου». Αποτελείται από 13 σελίδες, το σύνολο του τελικού λογαριασμού ευρίσκεται εντός του τεκμ.33, όπου αναφέρονται και καταγράφονται αναλυτικά και συνολικά τα διάφορα απαιτούμενα ποσά. Το συνολικό απαιτούμενο ποσό ανερχόταν στο ποσό των Λ.Κ.12.532,
  1. Η Επαρχιακή Μηχανικός Λευκωσίας απέστειλε επιστολή με ημερομ.29.7.05 προς τους ενάγοντες (τεκμ.14), με τίτλο Τετραγωνικός οχετός επί της Λεωφόρου Λεμεσού στα Λατσιά Αρ. Συμβολαίου PS/C/276 Οικονομικές Αποζημιώσεις - Πιστοποιητικό Τελικού Λογαριασμού, με την οποία τους επισύναπτε το πιστοποιητικό πληρωμής αρ.5 - Τελικός Λογαριασμός - που απέστειλαν οι ενάγοντες, για το ποσό που είχε εγκριθεί προς πληρωμή. Τους πληροφορούσε επίσης ότι έγιναν συνεδριάσεις σε διάφορες ημερομηνίες για συζήτηση του τελικού λογαριασμού, όπου διαπιστώθηκε ότι οι ενάγοντες εμμένουν στις θέσεις τους, οι οποίες δεν μπορούσαν να γίνουν αποδεκτές. Περαιτέρω τους πληροφορούσε ότι εγκρίθηκε οικονομική αποζημίωση για την εγκεκριμένη παράταση χρόνου 84 ημερολογιακών ημερών (4 χωρίς οικονομική αποζημίωση). Επί των πιο πάνω εγγράφων, είναι που ο κ. Χριστοφόρου εισηγείται ότι υπάρχει κώλυμα εκ μέρους των εναγόντων να αξιώνουν οποιεσδήποτε άλλες απαιτήσεις, πέραν των υποβληθέντων με τον τελικό λογαριασμό, εναντίον των εναγομένων. Σε αντίθεση με τον κ. Χριστοφόρου, ο κ. Χαβιαράς αναφέρει ότι το διατακτικό αρ.5 δεν παράγει την τελική συμφωνία των μερών, γεγονός που αναδεικνύεται από τα τεκμ.15 και
  2. Στο τεκμ.15 οι ενάγοντες δι' επιστολής τους ημερ.18.9.05, αναφέρουν ότι διαφωνούν με την έγκριση του ποσού και ζητούν να παραπεμφθεί το θέμα σε απόφαση του μηχανικού. Το απαιτούμενο ποσό, σύμφωνα με επιστολή ημερ.25.10.05 που απέστειλαν στους εναγομένους ανέρχεται στις Λ.K.109,828.42 πλέον Φ.Π.Α. Αφαιρουμένου του πληρωθέντος ποσού των Λ.Κ.10.215,13, που είναι το ποσό που τους εγκρίθηκε με το πιστοποιητικό αρ.5 του Τελικού Λογαριασμού, παρέμενε υπόλοιπο Λ.Κ.99.828.28 πλέον Φ.Π.Α. Τέλος με την επιστολή τους ημερ.16.1.06 (τεκμ.16) οι ενάγοντες απέστειλαν γραπτή ειδοποίηση προς τους εναγομένους ότι θα παραπέμψουν την απαίτηση τους για το ποσό των Λ.Κ.109,828.41 πλέον Φ.Π.Α στην δικαιοσύνη. Παρεμβάλλεται όμως εδώ το εξής σημαντικό. Την 28.7.05 οι ενάγοντες υπέβαλαν εκ νέου τον τελικό λογαριασμό με ημερομηνία 27.7.05 (τεκμ.17), διορθωμένο με τα ποσά που ενέκριναν οι εναγόμενοι, σύμφωνα με την σχετική επιστολή των εναγομένων στο τεκμ.14, με την οποία οι εναγόμενοι ενέκριναν το συνολικό ποσό των Λ.Κ.10.245,
  3. Οι ενάγοντες εισέπραξαν το ποσό αυτό, όπως σαφώς προκύπτει εκ της επιστολής τους τεκμ.15, αλλά και την σχετική παραδοχή του ΜΕ1 στην παράγραφο 13 της γραπτής του δήλωσης. Σημειώνεται ότι οι ενάγοντες με την αγωγή τους αξιώνουν τα εξής ποσά. Α. Λ.Κ.2.287,07 υπόλοιπο εκτελεσθείσης εργασίας, Β. Λ.Κ.10.196,99 από εκτελεσθείσα εργασία και Γ. Λ.Κ.114.386,29 για παραβάσεις εκ μέρους των εναγομένων και διαφυγόντα κέρδη. ΔΙΑΠΙΣΤΩΣΕΙΣ - ΕΥΡΗΜΑΤΑ Το πρώτο που εξάγεται από το πιστοποιητικό του τελικού λογαριασμού που υπέβαλαν οι ενάγοντες προς τους εναγομένους (τεκμ.14), είναι ότι το συνολικό αξιούμενο ποσό ανέρχεται στις Λ.Κ.12.532,
  4. Πουθενά δεν αναφέρεται ότι οι ενάγοντες επιφυλάσσουν τα δικαιώματα τους για παραβάσεις εκ μέρους των εναγομένων, ή και καθυστερήσεις, ούτε και προβάλλεται τέτοιος ισχυρισμός στα τεκμ.15 και
  5. Αντίθετα και καθόσον αφορά τα τεκμ.15 και 16 διαπιστώνεται αντίφαση αναφορικά με το αξιούμενο ποσό, αφού στο μεν τεκμ.15 αναφέρεται το ποσό των Λ.Κ.99,583.28, ενώ στο τεκμ.16 αξιώνεται άλλο ποσό, ήτοι Λ.Κ.109.828,
  6. Σημειώνεται πάντως, πως με την αγωγή το συνολικό αξιούμενο ποσό ανέρχεται στις Λ.Κ.126,879,
  7. Ως προς την παράταση του χρόνου που διεκδικούν οι ενάγοντες, αποδέχτηκαν τελικά στον τελικό λογαριασμό τεκμ.17 και πληρώθηκαν 80 ημερολογιακές ημέρες - δες τεκμ.14 και 17 - χωρίς να εγείρουν οποιαδήποτε ένσταση. Παρεμβάλλεται εδώ ότι οι ενάγοντες κατά καιρούς, ήτοι κατά το 2001 και 2002 υπέβαλαν αιτήματα προς τους εναγομένους προς έγκριση, κυρίως για παράταση του χρόνου, σχετικά είναι τα τεκμ.19-23, 26, 29-32, παράταση η οποία το 2005 εγκρίθηκε από τους εναγομένους με βάση τον τελικό λογαριασμό που υπέβαλαν οι ενάγοντες, στις 84 ημερολογιακές ημέρες (4 χωρίς οικονομική αποζημίωση). Οι ενάγοντες την 27.7.05 (τεκμ.14 και 17) αποδέχτηκαν, ως την υπό στοιχείο 12α, οικονομική αποζημίωση για την παράταση του χρόνου ως ανωτέρω, την οποία τελικά πληρώθηκαν. Η παρούσα υπόθεση παρουσιάζει αρκετές ομοιότητες με την υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Εταιρεία Τεχνικών Έργων
(1993)1 Α.Α.Δ. 94, που παρέπεμψε ο κ. Χριστοφόρου, στην οποία κρίθηκε ότι το έγγραφο του τελικού λογαριασμού επιμαρτυρούσε τον τελικό διακανονισμό των εκατέρωθεν υποχρεώσεων βάση της συμφωνίας και παράλληλα συνιστούσε αναγνώριση εκ μέρους των εφεσειόντων ότι δεν υφίστατο οποιαδήποτε διαφορά μεταξύ των συμβαλλομένων, ώστε να κωλύονται οι εφεσίβλητοι να ισχυριστούν το αντίθετο. Αναφορικά με την ερμηνεία του υποβληθέντος εκ μέρους των εναγόντων Τελικού Λογαριασμού (τεκμ.14 και 17), στην υπόθεση Amethyst Distributors Ltd v. Ιεράς Μονής Κύκκου
(2011)1 Α.Α.Δ. 199, αναφέρεται ότι: «Είναι φανερό ότι η έφεση αφορά στην ερμηνεία των όρων της επίδικης σύμβασης. Πρόκειται για νομικό θέμα για το οποίο το δικαστήριο έχει διακριτική ευχέρεια. Σκοπός είναι η εξεύρεση της πραγματικής πρόθεσης των συμβαλλομένων. Οι αρχές που διέπουν την ερμηνεία μιας σύμβασης είναι καλά καθιερωμένες και δεν χρειάζεται να τις επαναλάβουμε. Οι ερμηνευτικοί κανόνες χρησιμοποιούνται μόνο όταν το νόημα ενός όρου, είναι ασαφές (Pell Frischmann Consultants Ltd v. Δημοκρατίας
(2001)1 ΑΑΔ 33, 44). Όπου επιχειρείται ερμηνεία όρων της σύμβασης, το κριτήριο είναι η έννοια την οποία μεταδίδει το κείμενο της σύμβασης στον μέσο λογικό άνθρωπο (βλ. Maison Jenny Ltd v. Krashias Footwear Industry Ltd
(2002)1Β ΑΑΔ 1156, Θεολόγου κ.α. ν. Κτηματικής Εταιρείας Νέμεσις Λτδ
(1998)1 ΑΑΔ 407, 413 και Saab and Another v. Holy Monastery of Ay. Neophytos
(1982)1 CLR 499)». Η έννοια του τελικού λογαριασμού δεν επιδέχεται πολλές ερμηνείες. Σύμφωνα με το λεξικό του Μπαμπινιώτη, τελικός σημαίνει αυτός που δηλώνει το τέλος, τελευταίος. Παρεμβάλλεται εδώ, ότι σύμφωνα με το τεκμ.33, οι ενάγοντες εκπλήρωσαν τις υποχρεώσεις τους να εκτελέσουν, συμπληρώσουν και συντηρήσουν το έργο την 19.4.03 (Πιστοποιητικό Τελικής Παραλαβής). Προηγήθηκε και εκδόθηκε, στις 16.5.02, δελτίο προσωρινής παραλαβής του έργου (τεκμ.33). Στο σύγγραμμα Hudson's Building and Engineering Contracts, 9η έκδοση, σελ.371, υποδεικνύεται ότι ο τελικός λογαριασμός του εργολάβου, στην πράξη προαγγέλλει (prelude) το τελικό πιστοποιητικό. Στο δε σύγγραμμα των Wilken and Villiers, Waiver, Variation and Estoppel, σελ.683, παρα. 17.21, αναφέρεται ότι το κώλυμα (estoppel): « .. will arise and will be particularly powerful in two types of case. First, where a contractor represents that it has concluded the contact with the employer ...» Οι ενάγοντες ολοκλήρωσαν, την 19.4.03, δια της εκδόσεως υπό των εναγομένων του Πιστοποιητικού Τελικής Παραλαβής (τεκμ.33) το έργο και κατά συνέπεια ότι απαιτήσεις είχαν εκ της εκτέλεσης του συμβολαίου, όφειλαν και/ή έπρεπε να τις υποβάλουν με τον τελικό λογαριασμό που απέστειλαν στους εναγομένους. Όχι μόνο δεν πρόβαλαν άλλες απαιτήσεις ή επιφυλάξεις πέραν των καταγραφέντων στον τελικό λογαριασμό, αλλά αντίθετα, αποδέχτηκαν τις αποκοπές που προέβησαν οι εναγόμενοι, ως η επιστολή τους ημερ.28.7.05 (τεκμ.14), υποβάλλοντας νέο τελικό λογαριασμό (τεκμ.17) με τα ποσά που ενέκριναν οι εναγόμενοι. Επιπλέον όχι μόνο αποδέχτηκαν το ποσό υποβάλλοντας τον νέο τελικό λογαριασμό τους (τεκμ.17), αλλά εισέπραξαν και το ποσό των Λ.Κ.10.245.13 του τελικού λογαριασμού, χωρίς και πάλι να προβάλουν οποιαδήποτε επιφύλαξη. Κατά συνέπεια οι ενάγοντες εμποδίζονται (estopped) εκ των υστέρων να προβάλουν και να αξιώνουν δια της αγωγής, διάφορες και αντιφατικές, εν πάση περιπτώσει μεταξύ τους απαιτήσεις (τεκ.15 και 16). Με την αποδοχή εκ μέρους τους, την υπογραφή και υποβολή τελικά του εγκεκριμένου υπό των εναγομένων τελικού λογαριασμού, την 27.7.05 (τεκμ.17), αλλά και η είσπραξη του ποσού αυτού, κωλύει τους ενάγοντες στην προβολή νέων απαιτήσεων. Είναι συνεπώς η κρίση και η κατάληξη του δικαστηρίου ότι με τις πιο πάνω ενέργειες των εναγόντων, αυτοί απεμπόλησαν τα οποιαδήποτε δικαιώματα τους ή άλλες απαιτήσεις που τυχόν θα είχαν εκ του συμβολαίου, τις οποίες ουδέποτε υπέβαλαν ή και επιφύλαξαν προς τους εναγομένους. Γεγονός που οδήγησε τους εναγόμενους στην πεποίθηση ότι, δια της αποδοχής εκ μέρους των εναγόντων και εξοφλήσεως του τελικού λογαριασμού που αυτοί αποδέχτηκαν, η μεταξύ τους συμβατική σχέση και/ή η συμφωνία ημερ.3.11.00 είχε οριστικώς λυθεί και εκτελεστεί δια της εκδόσεως αφενός, του Τελικού Πιστοποιητικού Παραλαβής και της πληρωμής αφετέρου, του τελικού λογαριασμού που αποδέχτηκαν, υπέβαλαν και εισέπραξαν οι εναγόμενοι και δεν υφίστατο οποιαδήποτε άλλη διαφορά μεταξύ τους. Η πιο πάνω ανάλυση οδηγεί στο ασφαλές συμπέρασμα ότι οι προβληθείσες προδικαστικές ενστάσεις των εναγομένων ευσταθούν και κρίνονται ως ορθές. Το αποτέλεσμα, για όλους τους λόγους που έχουν εξηγηθεί και αναλυθεί, είναι ότι οι ενάγοντες κωλύονται να εγείρουν τα δια της αγωγής αξιούμενα ποσά. Ως εκ τούτου η αγωγή απορρίπτεται. Αναφορικά με τα έξοδα, αυτά ακολουθούν το αποτέλεσμα και επιδικάζονται προς όφελος των εναγομένων και σε βάρος των εναγόντων. Θα υπολογιστούν από τον πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το δικαστήριο. (Υπ.) Ν. Γιαπανάς, Α.Ε.Δ Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.