← Κύπρος

ΓΕΝΙΚΟΣ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑΣ ΤΗΣ ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ν. ΑΝΤΡΗ ΔΗΜΟΣΘΕΝΟΥΣ, Αγωγή αρ.: 6557/2015, 8/4/2016

ΓΕΝΙΚΟΣ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑΣ ΤΗΣ ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ν. ΑΝΤΡΗ ΔΗΜΟΣΘΕΝΟΥΣ, Αγωγή αρ.: 6557/2015, 8/4/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2016:A230 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Λ. Καλογήρου, Π.Ε.Δ. Αγωγή αρ.: 6557/2015 Μεταξύ: ΓΕΝΙΚΟΣ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑΣ ΤΗΣ ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ Ενάγοντας -και- ΑΝΤΡΗ ΔΗΜΟΣΘΕΝΟΥΣ Εναγομένη ----------------- Αίτηση ημερ. 23.12.2015 για προσωρινά διατάγματα Ημερομηνία: 8 Απριλίου 2016 Εμφανίσεις: Για τον Ενάγοντα: κα Ε. Φλουρέντζου Για την Εναγόμενη: κ. Α. Σ. Αγγελίδης και κα Βαρωσιώτου για Γ. Γεωργιάδη & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. ------------------ ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με το γενικά οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα που καταχώρισε ο Ενάγων στις 23.12.2015 επιδιώκει την έκδοση διαταγμάτων που να απαγορεύουν στην Εναγόμενη να εισέρχεται στους χώρους της καφετέριας του Γενικού Νοσοκομείου Λευκωσίας και για άρση της κατ' ισχυρισμόν παράνομης επέμβασης της με τη συνέχιση λειτουργίας της καφετέριας. Ζητά, επίσης, γενικές αποζημιώσεις για παράνομη επέμβαση καθώς και ειδικές αποζημιώσεις ύψους €114.838,93 για κατ' ισχυρισμόν οφειλές της Εναγόμενης. Την ίδια ημέρα αποτάθηκε μονομερώς για έκδοση ενδιάμεσων απαγορευτικών και προστακτικών διαταγμάτων, αλλά το Δικαστήριο έκρινε ότι δεν συνέτρεχε το στοιχείο του κατεπείγοντος για τούτο και έδωσε οδηγίες για επίδοση της αίτησης, ώστε να ακουστεί και η πλευρά της Εναγόμενης. ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΤΩΝ ΕΠΙΔΙΚΩΝ ΔΙΑΦΟΡΩΝ Είναι παραδεκτό ότι η Εναγόμενη κατείχε και εκμεταλλευόταν αίθουσες του Γενικού Νοσοκομείου Λευκωσίας («Γ.Ν.Λ.») τις οποίες λειτουργούσε ως καφετέρια, δυνάμει γραπτής συμφωνίας ημερομηνίας 17.2.2013 με το Υπουργείο Υγείας (Τεκμήριο 1 στην Αίτηση, στη συνέχεια «το συμβόλαιο»). Αντικείμενο του συμβολαίου ήταν η άδεια χρήσης των χώρων/αιθουσών του Γ.Ν.Λ., που χρησιμοποιούνται ως καφετέρια. Η χρονική διάρκεια της σύμβασης, με βάση τον όρο 2 του Τεκμηρίου 1, καθορίστηκε σε δύο έτη με την προοπτική ανανέωσης για περαιτέρω περίοδο τριών ετών (1+1+1 χρόνο). Το δικαίωμα χρήσης καθορίστηκε στο ποσό των €1.120.554,60, χωρίς το φ.π.α., για τον πρώτο χρόνο, με πρόνοια για αύξηση 5% για το δεύτερο χρόνο, όπως και για κάθε περαιτέρω πιθανή ετήσια ανανέωση (βλ. όρο 3 του Τεκμηρίου 1), πληρωτέο με ισόποσες μηνιαίες δόσεις. Η σύμβαση τέθηκε σε ισχύ από την 1.8.2013, λόγω κάποιας καθυστέρησης στην εκκένωση των χώρων από τον προηγούμενο αδειούχο. Στην πορεία προέκυψαν διαφορές μεταξύ των μερών που οδήγησαν στην καταχώριση της παρούσας αγωγής καθώς και άλλων δικαστικών διαδικασιών, τόσο στο Επαρχιακό όσο και στο Ανώτατο Δικαστήριο. H ΑΙΤΗΣΗ Η εκδοχή του Ενάγοντα, όπως προβάλλει μέσα από την ένορκη δήλωση του λειτουργού υπηρεσιών υγείας κ. Γ. Γρηγορίου, που συνοδεύει την αίτηση, είναι σε συντομία η ακόλουθη: Η Εναγόμενη δεν εφάρμοσε τους όρους της συμφωνίας και για το λόγο αυτό η συνεργασία κατέληξε να είναι προβληματική. Ειδικότερα: Η Εναγόμενη παρέλειψε ή και αρνήθηκε να πληρώνει την αναλογία για την κατανάλωση ηλεκτρικού ρεύματος και νερού, με συνέπεια να επιβαρύνεται η αναθέτουσα αρχή με το σχετικό κόστος, παρά τη ρητή πρόνοια των ειδικών όρων του συμβολαίου με βάση τους οποίους η Εναγόμενη όφειλε να πληρώνει τα τέλη για την κατανάλωση ηλεκτρικού ρεύματος και νερού. Όπως αναφέρει στην παράγραφο 14 της ένορκης δήλωσης του, από το Σεπτέμβριο του έτους 2014 τοποθετήθηκαν ξεχωριστοί μετρητές για το ρεύμα και το νερό στους χώρους της καφετέριας και έτσι υπήρχαν έκτοτε ακριβείς μετρήσεις. Για την περίοδο που προηγήθηκε, επειδή δεν υπήρχαν μετρητές, έγινε υπολογισμός κατά μέσο όρο των σχετικών τελών που αναλογούσαν στους χώρους της καφετέριας. Η Εναγόμενη, παρότι κλήθηκε επανειλημμένα να καταβάλει τα τέλη που αναλογούσαν για την καφετέρια, παρέλειψε να συμμορφωθεί. Πέραν της πιο πάνω παράλειψης της, η Εναγόμενη αρνήθηκε να καταβάλει το φ.π.α. που αναλογούσε για τα τέλη της άδειας χρήσης όπως προνοείτο στη σύμβαση. Το γεγονός αυτό, διευκρινίζει, διαπιστώθηκε από το αρμόδιο τμήμα φορολογίας το οποίο απέστειλε σχετική επιστολή στο Υπουργείο Υγείας, με την οποία εζητείτο η είσπραξη από την Εναγομένη του οφειλόμενου ποσού για φ.π.α. (βλ. Τεκμήριο 6). Σε συνάντηση που έλαβε χώρα στις 18.3.2015, μεταξύ των εκπροσώπων του Υπουργείου Υγείας και της Εναγόμενης με το δικηγόρο της, ενημερώθηκαν για τις πιο πάνω οφειλές της Εναγόμενης, οι οποίες μέχρι την ημέρα εκείνη ανέρχονταν στο ποσό των €307.357,14 και κλήθηκε να τα διευθετήσει μέσα σε περίοδο 30 ημερών. Η Εναγόμενη αρνήθηκε να παραλάβει την επιστολή (βλ. Τεκμήρια 8, 9), η οποία αποστάληκε εκ νέου στο δικηγόρο της στις 23.3.2015 με το Τεκμήριο

  1. Ακολούθησε αλληλογραφία μεταξύ του Υπουργείου Υγείας και του δικηγόρου της Εναγόμενης, ο οποίος αμφισβητούσε την νομιμότητα και εγκυρότητα της επιβολής φ.π.α. και των τιμολογήσεων σε σχέση με την κατανάλωση ηλεκτρικού ρεύματος και νερού (Τεκμήρια 11-17). Συνεχίζοντας ο ενόρκως δηλών, αναφέρει πως αφού το Υπουργείο εξάντλησε όλα τα περιθώρια, χωρίς να έχει θετική ανταπόκριση από την πλευρά της Εναγομένης, απέστειλε επιστολές για είσπραξη των εγγυητικών ενημερώνοντας προς τούτο τον δικηγόρο της Εναγόμενης (Τεκμήρια 18, 19). Με το Τεκμήριο 19 ενημερώθηκε επίσης η Εναγόμενη ότι η σύμβαση της έληγε στις 31.7.2015 και την καλούσε να εκκενώσει και παραδώσει τους χώρους της καφετέριας. Ενόψει των πιο πάνω εξελίξεων, το Υπουργείο προχώρησε στην προκήρυξη διαγωνισμού για την ανάθεση της καφετέριας σε ενδιαφερόμενους τρίτους (Τεκμήριο 20) αλλά δεν υπήρξαν συμφέρουσες προσφορές και έτσι αποφασίστηκε η ακύρωση του υπό αναφοράν διαγωνισμού (Τεκμήριο 21). Προκηρύχθηκε εν συνεχεία νέος διαγωνισμός (Τεκμήριο 22) ο οποίος είχε επιτυχή έκβαση με την ανάθεση της άδειας χρήσης της καφετέριας στον επιτυχόντα προσφοροδότη (MASL Trading Ltd). Ακολούθησε επιστολή ημερ. 23.9.2015 προς την Εναγόμενη (Τεκμήριο 24) με την οποία εκαλείτο να εκκενώσει και παραδώσει τους χώρους της καφετέριας το αργότερο μέχρι τις 30.9.
  2. Με την ίδια επιστολή εκαλείτο να εξοφλήσει τις οφειλές της που ανέρχονταν, μέχρι τις 31.7.2015, στο ποσό των €488.446,
  3. Η Εναγόμενη παρέλειψε να εξοφλήσει τις οφειλές της και συνεχίζει μέχρι σήμερα να κατέχει τους χώρους της καφετέριας παρότι ανατέθηκαν στο νέο επιτυχόντα προσφοροδότη. Σημειώνεται ότι τόσο η Εναγόμενη όσο και ο σύζυγος της, ο οποίος είχε υποβάλει προσφορά, καταχώρισαν προσφυγές εναντίον των πιο πάνω αποφάσεων της αναθέτουσας αρχής, στα πλαίσια των οποίων ζήτησαν και ενδιάμεσα διατάγματα αναστολής της υπογραφής της σύμβασης για την άδεια χρήσης της καφετέριας. Σημειώνεται επίσης ότι η Εναγόμενη άσκησε και άλλη προσφυγή σε σχέση με τη διαδικασία του διαγωνισμού για την ανάθεση της καφετέριας σε νέο προσφοροδότη, στα πλαίσια της οποίας είχε υποβάλει παρόμοιο αίτημα για αναστολή το οποίο απορρίφθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο. Καταλήγοντας ο ενόρκως δηλών, αναφέρει πως το Υπουργείο Υγείας κάλεσε για τελευταία φορά την Εναγόμενη να εκκενώσει τους χώρους της καφετέριας, με την επιστολή ημερ. 11.12.2015 (Τεκμήριο 25), δίδοντας της περιθώριο μέχρι τις 22.12.
  4. Η Εναγόμενη αρνήθηκε να συμμορφωθεί και μέχρι σήμερα εξακολουθεί να κατέχει παράνομα, κατά τους ισχυρισμούς του, τα επίδικα υποστατικά. Μέχρι την ημέρα της καταχώρισης της αίτησης, οι συνολικές οφειλές της Εναγόμενης ανήλθαν στο ποσό των €748.823,35, όπως κοινοποιήθηκαν στην Εναγόμενη με την επιστολή ημερ. 11.12.2015 (Τεκμήριο 26). Η ΕΝΣΤΑΣΗ Η Εναγόμενη καταχώρισε ένσταση, υποστηρίζοντας πως δεν δικαιολογείται η έκδοση των αιτούμενων προσωρινών διαταγμάτων. Στην ένορκη δήλωση της που συνοδεύει την ένσταση, υποστηρίζει πως η αίτηση είναι καταχρηστική και κακόβουλη και στοχεύει στην εκδίωξη της από την καντίνα για αλλότριους λόγους και για εξυπηρέτηση συμφερόντων τρίτων προσώπων. Ειδικότερα υποστηρίζει, ανάμεσα σε άλλα, τα ακόλουθα: Αρχίζοντας από τον χρόνο υπογραφής της σύμβασης, αναφέρει πως παρά το γεγονός ότι η προσφορά κατακυρώθηκε από τον Φεβρουάριο του 2013 η σύμβαση τέθηκε σε ισχύ μόλις τον Αύγουστο του 2013 και παραδόθηκε στην ίδια με 18 μήνες καθυστέρηση, για την οποία καταλογίζει σκοπιμότητες σε λειτουργούς των Εναγόντων. Για τις ζημιές που υπέστη καταχώρισε την αγωγή αρ. 3877/2014 στις 4.7.2014 (Τεκμήριο Β). Μετά από την έγερση της πιο πάνω αγωγής, η οποία στρέφεται και εναντίον συγκεκριμένου λειτουργού της ελεγκτικής υπηρεσίας στον οποίο αποδίδονται αλλότρια κίνητρα, η πλευρά των Εναγόντων ενέτεινε την κακόβουλη κατ' ισχυρισμόν συμπεριφορά της και την εχθρική στάση που τηρούσε απέναντι της. Ανάμεσα σε άλλα, αποδίδει στους Αιτητές ότι προέβηκαν σε δυσφημιστικά δημοσιεύματα ότι δήθεν όφειλε πέραν των €300.000 (Τεκμήριο Δ) για φ.π.α. και τέλη κατανάλωσης ρεύματος και νερού. Σημειώνει πως για την κατ' ισχυρισμόν δυσφήμιση της καταχώρισε αγωγή λιβέλου εναντίον των Εναγόντων και του συγκεκριμένου λειτουργού της ελεγκτικής υπηρεσίας (Τεκμήριο Ε). Οι υπό αναφοράν αξιώσεις των Εναγόντων είναι εντελώς αβάσιμες, με βάση τους ισχυρισμούς της. Προς επιβεβαίωση επισυνάπτει αντίγραφα εξοφλητικών αποδείξεων (Τεκμήριο ΣΤ) για όλα τα τιμολόγια τα οποία της απέστελλαν οι Ενάγοντες. Σε σχέση με τις αξιώσεις για πληρωμή του φ.π.α. το οποίο σημειώνει ότι δεν συμπεριελήφθη στα τιμολόγια από παράλειψη των Εναγόντων, αναφέρει πως ζητήθηκε η αναδρομική πληρωμή του εκβιαστικά και μέσα σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα, κατά παράβαση των αρχών της φυσικής δικαιοσύνης. Η διεκδίκηση φ.π.α. είναι παράτυπη, εφόσον δεν είχε προηγηθεί η έκδοση συμπληρωματικών τιμολογίων, αλλά ζητήθηκε μέσω των επιστολών Τεκμήριο Ζ. Σε σχέση με τις συσσωρευμένες αξιώσεις των Εναγόντων για κατ' ισχυρισμόν οφειλές ρεύματος και νερού, υποστηρίζει πως πρόκειται για αυθαίρετες καθ' υπολογισμό χρεώσεις εκ μέρους των Εναγόντων, για τις οποίες ζήτησε επανειλημμένως στοιχεία και λεπτομέρειες, χωρίς ανταπόκριση. Υποδεικνύοντας ότι το πρόβλημα δημιουργήθηκε λόγω της παράλειψης των Εναγόντων να εγκαταστήσουν ξεχωριστούς μετρητές για τους χώρους της καφετέριας, υποστηρίζει πως οι χρεώσεις είναι εξωπραγματικές και εντελώς αυθαίρετες. Προς τεκμηρίωση των θέσεων της επισυνάπτει κατάσταση με τις σχετικές χρεώσεις του προηγούμενου διαχειριστή (Τεκμήριο Η) οι οποίες είναι, κατά την εισήγηση της, αισθητά χαμηλότερες. Οι διαμαρτυρίες της για το ζήτημα αυτό ήταν συχνές και επισυνάπτει δέσμη από επιστολές που απέστελλε κατά καιρούς μέσω των δικηγόρων της στους Ενάγοντες σε σχέση με το ζήτημα (Τεκμήριο Θ). Σε κάθε περίπτωση, αναφέρει, η είσπραξη των εγγυητικών από πλευράς των Εναγόντων έχει υπερκαλύψει τα κατ' ισχυρισμόν οφειλόμενα ποσά, τα οποία τελούν υπό αμφισβήτηση. Για το ζήτημα της κατάσχεσης των εγγυητικών διαμαρτυρήθηκε με επιστολή της προς τον Γενικό Εισαγγελέα χωρίς να πάρει απάντηση και καταχώρισε αγωγή (Τεκμήρια Λ και Μ, αντίστοιχα). Συνεχίζοντας, υποστηρίζει ότι οι ενέργειες των Εναγόντων της έχουν προκαλέσει τεράστιες ζημιές. Στηριζόμενη στους όρους της σύμβασης και ιδιαίτερα στη χρονική περίοδο που προβλέπεται στο Τεκμήριο 1, έχει προβεί σε μια μεγάλη επένδυση ύψους πέραν των €250.000 για την αγορά εξοπλισμού και για εκπαίδευση του αναγκαίου προσωπικού. Εάν είχε υπόψη της ότι οι Ενάγοντες δεν θα τηρούσαν τα χρονικά διαγράμματα της σύμβασης, ασφαλώς και δεν θα προέβαινε, αναφέρει, σε τέτοια μεγάλη επένδυση. Αναφορικά με τις ενέργειες των Εναγόντων για προκήρυξη νέων διαγωνισμών, προτού μάλιστα λήξει η πρώτη διετής περίοδος της σύμβασης, υποστηρίζει πως ήταν εντελώς αδικαιολόγητες και για το λόγο αυτό καταχώρισαν προσφυγές τόσο η ίδια, όσο και ο σύζυγος της σε σχέση με το δεύτερο διαγωνισμό. Υποδεικνύει, περαιτέρω, πως εξακολουθεί να κατέχει και να λειτουργεί την καφετέρια και πως ουδέποτε τερματίστηκε η σύμβαση από τους Ενάγοντες. Ισχυρίζεται επίσης πως πρόκειται για θέσμια ενοικίαση και δεν έχει δικαιοδοσία το Επαρχιακό Δικαστήριο να εκδικάσει την υπόθεση, δεδομένου ότι η πρώτη περίοδος ενοικίασης έχει λήξει. Αναφέρει περαιτέρω πως οι Ενάγοντες απέκοψαν το ηλεκτρικό ρεύμα και το νερό, προκειμένου να της εξασκήσουν εκβιασμό και πίεση για να εγκαταλείψει τους χώρους. Για τις πιο πάνω ενέργειες των Εναγόντων καταχώρισε αγωγή στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας, στα πλαίσια της οποίας εξασφάλισε διάταγμα για την επανασύνδεση της παροχής του ηλεκτρικού ρεύματος και του νερού στην καντίνα (Τεκμήριο Σ). Η ύπαρξη του πιο πάνω διατάγματος, υποστηρίζει, εμποδίζει τους Ενάγοντες να ζητούν την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων στην παρούσα διαδικασία. Επί του ίδιου ζητήματος, υποστηρίζει πως οι Ενάγοντες δεσμεύθηκαν στα πλαίσια της προσφυγής 1358/2015 ότι δεν θα προχωρούσαν με υπογραφή σύμβασης με τον επιτυχόντα προσφοροδότη (Τεκμήριο Υ). Η υπό αναφοράν δέσμευση, αναφέρει, εμποδίζει τους Ενάγοντες να επιδιώκουν την εκδίωξη της με την παρούσα αίτηση από την καφετέρια. Η εκδικητική στάση των Εναγόντων, καταλήγει η Εναγόμενη, εκτείνεται και εις βάρος του συζύγου της, ο οποίος είχε υποβάλει προσφορά στην προκήρυξη του διαγωνισμού 03/15, την οποία απέρριψαν και για το θέμα αυτό εκκρεμεί η προσφυγή του υπ' αριθμό 1358/2015 (Τεκμήριο Ψ), στα πλαίσια της οποίας έγινε η αναφερθείσα δήλωση από τον εκπρόσωπο των Εναγόντων ότι δεν θα προβούν σε υπογραφή της σύμβασης με τον επιτυχόντα προσφοροδότη (Τεκμήριο Υ). Αναφέρει τέλος πως για τις κατ' ισχυρισμόν κακόβουλες και παράνομες ενέργειες συγκεκριμένων λειτουργών των Εναγόντων έχει προβεί σε καταγγελίες στον Γενικό Εισαγγελέα (Τεκμήριο Φ), χωρίς να λάβει μέχρι σήμερα απάντηση. ΟΙ ΑΓΟΡΕΥΣΕΙΣ Με τις εμπεριστατωμένες αγορεύσεις τους οι ευπαίδευτοι συνήγοροι υποστήριξαν τις εκατέρωθεν θέσεις των διαδίκων, με παραπομπές στην πλούσια νομολογία που σχετίζεται με τα επίδικα θέματα. Αναλύοντας τις αρχές του άρθρου 32 του Νόμου 14/60, η συνήγορος των Αιτητών εισηγήθηκε πως τυγχάνουν εφαρμογής στα γεγονότα της υπόθεσης, τονίζοντας τις κατ' ισχυρισμόν ανυπολόγιστες ζημιές που θα υποστούν σε περίπτωση που δεν εκδοθούν τα διατάγματα. Η Εναγόμενη, υπόδειξε, εξακολουθεί να παραμένει στο επίδικο υποστατικό, παρά τη λήξη της σύμβασης, αποκομίζοντας κέρδη χωρίς να καταβάλλει τα τέλη που αναλογούν στους χώρους της καφετέριας. Από την άλλη, οι Ενάγοντες δεν μπορούν να προχωρήσουν τη διαδικασία της νέας προσφοροδότησης, με ορατό κίνδυνο να υποστούν ανυπολόγιστες ζημιές. Ο συνήγορος της Εναγόμενης υποστήριξε με την σειρά του πως η περίπτωση δεν είναι κατάλληλη για έκδοση των δραστικών προσωρινών διαταγμάτων που ζητούνται με την αίτηση. Αναφερόμενος στα γεγονότα υπόδειξε πως υπάρχουν ουσιαστικές αμφισβητήσεις ως προς το αγώγιμο δικαίωμα των Εναγόντων. Εκκρεμούν προσφυγές σε σχέση με την νομιμότητα και εγκυρότητα των διαγωνισμών και της κατακύρωσης της προσφοράς στον επιτυχόντα προσφοροδότη. Η έκδοση των διαταγμάτων θα καθιστούσε χωρίς ουσιαστικό αντικείμενο τις προσφυγές. Παραπέμποντας σε νομολογία, υποστήριξε πως εφόσον αμφισβητείται η νομιμότητα της διοικητικής πράξης, οποιαδήποτε αγωγή θεωρείται πρόωρη (Sigma Radio T.V. Public Ltd v. Αρχής Ραδιοτηλεόρασης Κύπρου

(2009)1 Α.Α.Δ. 140). Συνοψίζοντας, ο συνήγορος εισηγήθηκε πως οι ενέργειες των Εναγόντων διαπνέονται από κακοπιστία, ενώ εγείρονται ζητήματα διαπλοκής, όπως προκύπτει από τα γεγονότα και τα τεκμήρια που κατατέθηκαν. Θα ήταν ως εκ τούτου άδικο για την Εναγόμενη να υποστεί περαιτέρω ταλαιπωρία με την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων. Ο συνήγορος ήγειρε και διαδικαστικά ζητήματα καθώς και θέματα παρατυπίας. Ειδικότερα, εισηγήθηκε πως η συνήγορος που παρουσιάστηκε για τον Ενάγοντα δεν είναι δεόντως εξουσιοδοτημένη από το Γενικό Εισαγγελέα να τον εκπροσωπεί. Υπόδειξε επί του προκειμένου πως η αγωγή υπογράφεται από άλλη νομική λειτουργό, γεγονός που κατά την εισήγηση του δεν επιτρέπει στη συνήγορο που εμφανίστηκε στη διαδικασία να εκπροσωπήσει τον Ενάγοντα. Εισηγήθηκε επίσης πως το Επαρχιακό Δικαστήριο δεν είναι καθ' ύλην αρμόδιο να εκδικάσει την παρούσα υπόθεση. Σε κάθε περίπτωση, εισηγήθηκε, η σύμβαση δεν έχει τερματιστεί από τους Ενάγοντες και αυτός είναι ένας πρόσθετος λόγος για την απόρριψη της αίτησης. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Οι αρχές με βάση τις οποίες ασκείται η ευρεία διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου, δυνάμει του άρθρου 32 του Ν. 14/60 για την έκδοση προσωρινών διαταγμάτων είναι ευρύτατα γνωστές. Καθώς έχει νομολογηθεί, ο Αιτητής οφείλει να ικανοποιήσει το Δικαστήριο ότι: 1. Υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση, 2. με ορατή πιθανότητα επιτυχίας και 3. εκτός εάν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα, θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί ορθά η δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Οι πιο πάνω προϋποθέσεις αναλύθηκαν και ερμηνεύθηκαν σε σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου, (βλ. ανάμεσα σε άλλες, Odysseos ν. Pieris Estates Ltd and Others
(1982)1 C.L.R. 557, Parico Aluminium Designs Ltd v. Muskita Aluminium Co Ltd κ.α.
(2002)1(Γ) Α.Α.Δ. 2015). Πέραν των πιο πάνω προϋποθέσεων το Δικαστήριο θα πρέπει να ικανοποιηθεί ότι είναι δίκαιο και πρόσφορο να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα στη βάση του ισοζυγίου της ευχέρειας, (βλ. Ιπποδρομιακή Αρχή Κύπρου ν. Χατζηβασίλη
(1989)1(E) Α.Α.Δ. 152). Έχει επίσης νομολογηθεί πως στο προκαταρκτικό αυτό στάδιο της υπόθεσης το Δικαστήριο πρέπει να αποφεύγει να προβαίνει σε εξαγωγή τελικών συμπερασμάτων επί του πραγματικού και νομικού υποβάθρου των επιδίκων θεμάτων (βλ. Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1 C.L.R. 263, Γρηγορίου κ.α. v. Χριστόφορου κ.α.
(1995)1 Α.Α.Δ. 248). Όπως υποδείχθηκε στην Τ.Α. Micrologic Comp. Consult. Ltd v. Microsoft Corporation
(2002)1Γ Α.Α.Δ. 1802, στην ενδιάμεση αυτή διαδικασία για έκδοση προσωρινού διατάγματος εκείνο που χρειάζεται δεν είναι η απόδειξη του ουσιαστικού δικαιώματος, αλλά σοβαρές ενδείξεις περί της πιθανότητας ύπαρξης του. Έχω εξετάσει την αίτηση, υπό το πρίσμα των πιο πάνω νομικών αρχών λαμβάνοντας υπόψη τις θέσεις και εισηγήσεις των διαδίκων. Για τους λόγους που ακολουθούν, αποφάσισα πως δεν είναι κατάλληλη περίπτωση για την έκδοση των προσωρινών διαταγμάτων που ζητούνται με την αίτηση. Εξηγώ: α) Με την αίτηση ζητούνται δραστικότατα διατάγματα, τα οποία στην ουσία στοχεύουν στην απομάκρυνση της Εναγόμενης από τους χώρους της καφετέριας του Γενικού Νοσοκομείου Λευκωσίας. Είναι πολύ καλά γνωστό ότι τα προστατικά διατάγματα εκδίδονται με ιδιαίτερη φειδώ, στις περιπτώσεις όπου διαπιστώνεται ότι ο Αιτητής έχει μια καθαρή υπόθεση (βλ. Τσιερκέζου ν. Dragon Tourist Enterprises Ltd
(2009)1 Α.Α.Δ. 734). Το Δικαστήριο δεν έχει πεισθεί ότι η υπόθεση του Ενάγοντα παρουσιάζεται τόσο ισχυρή, ώστε να δικαιολογείται η έκδοση των ζητούμενων διαταγμάτων. Χωρίς να παραγνωρίζεται η βασική του θέση, ότι η αρχική περίοδος της σύμβασης έληξε χωρίς να ανανεωθεί, δεν μπορούν να αγνοηθούν οι προβληθείσες υπερασπίσεις της Εναγόμενης. Υποδεικνύεται πως, με βάση τα αδιαμφισβήτητα γεγονότα, παρότι υπήρχε πρόνοια στο συμβόλαιο για πληρωμή φ.π.α., στα τιμολόγια που εξέδιδε το αρμόδιο Υπουργείο δεν υπήρχε η σχετική χρέωση. Όπως αναφέρεται στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση, η παράλειψη του Ενάγοντα να περιλάβει το φ.π.α. στις χρεώσεις διαπιστώθηκε το Μάρτιο του έτους 2015 από την αρμόδια φορολογική αρχή. Είναι περαιτέρω παραδεκτό, ότι οι υπομετρητές για την κατανάλωση ηλεκτρισμού και νερού τοποθετήθηκαν ένα και πλέον χρόνο μετά από την υπογραφή του συμβολαίου και τη λειτουργία της καφετέριας από την Εναγόμενη. Τα παράπονα, συνεπώς, της Εναγόμενης για τον τρόπο υπολογισμού της κατανάλωσης για την προηγηθείσα περίοδο, ενόψει και της σχετικής μαρτυρίας που κατατέθηκε και από τις δύο πλευρές, δεν θα μπορούσαν να κριθούν εντελώς αδικαιολόγητα, ως ο ισχυρισμός του Ενάγοντα. β) Οι αποδιδόμενες στην Εναγόμενη παραβιάσεις φέρονται να διαπιστώθηκαν από τους λειτουργούς του Ενάγοντα από τον Μάρτιο του έτους 2015. Αποφάσισαν ως εκ τούτου, να μην προχωρήσουν με την ανανέωση του συμβολαίου, προκηρύσσοντας τον πρώτο διαγωνισμό, τον Μάιο. Η Εναγόμενη αντέδρασε, καταχωρώντας προσφυγή. Ταυτόχρονα εκδήλωσε την πρόθεση της να μην εγκαταλείψει τα υποστατικά, συνεχίζοντας τη λειτουργία της καφετέριας. Παρά τα πιο πάνω, ο Ενάγων άφησε να διαρρεύσει διάστημα 6 και πλέον μηνών, χωρίς να λάβει δικαστικά μέτρα για την απομάκρυνση της Εναγόμενης. Καταχώρησε την αγωγή και την παρούσα αίτηση μόλις στις 23.12.2015, ενώ η Εναγόμενη είχε αμφισβητήσει τις διαδικασίες που ακολούθησε ο Ενάγων για την προκήρυξη των διαγωνισμών, καταχωρώντας προσφυγές, οι οποίες βρίσκονται σε εκκρεμότητα. Η καθυστέρηση που παρατηρήθηκε, δεν επιτρέπει στον ενάγοντα να επιδιώκει την έκδοση τόσο δραστικών διαταγμάτων και μάλιστα με τη μορφή του κατεπείγοντας, όπως ζητήθηκαν με την μονομερή αίτηση. γ) Υπάρχουν όμως και άλλα εμπόδια για την επιτυχία της αίτησης. Όπως αναφέρθηκε, στα πλαίσια άλλης αγωγής που καταχώρισε η Εναγόμενη, εκδόθηκε προσωρινό διάταγμα το οποίο απαγορεύει στον Ενάγοντα να αποκόπτει τις παροχές ηλεκτρικού ρεύματος και νερού στους χώρους της καφετέριας. Δεν θα ήταν ορθό να διαταχθεί η απομάκρυνση της Εναγόμενης από τους χώρους της καφετέριας του Γενικού Νοσοκομείου Λευκωσίας, ενόψει της ύπαρξης του υπό αναφοράν διατάγματος. Πέραν τούτου, εκκρεμούν δύο προσφυγές της Εναγόμενης και ακόμη μία του συζύγου της, με τις οποίες αμφισβητείται η εγκυρότητα και νομιμότητα των διαγωνισμών και της απόφασης του Ενάγοντα να κατακυρώσει την προσφορά σε συγκεκριμένο προσφοροδότη. Εκκρεμούν μάλιστα αιτήσεις της Εναγόμενης και του συζύγου της για προσωρινά διατάγματα στα πλαίσια των προσφυγών. Ο Ενάγων δήλωσε πως δεν θα προχωρήσει στην υπογραφή νέου συμβολαίου με τον επιτυχόντα προσφοροδότη, μέχρι να εκδικαστεί η αίτηση για το προσωρινό διάταγμα (βλ. Τεκμήριο Υ της ένστασης). Κάτω από τα πιο πάνω δεδομένα, κρίνεται βάσιμη η θέση της Εναγόμενης, ότι ο Ενάγων εμποδίζεται να προωθεί την παρούσα αίτηση. Με την οποία επιδιώκει την απομάκρυνση της Εναγόμενης, επικαλούμενος την ανάγκη για υπογραφή του συμβολαίου με τον επιτυχόντα προσφοροδότη και τις ανυπολόγιστες ζημιές που δυνατό να υποστεί, σε περίπτωση που δεν καταστεί εφικτή η ανάθεση σ' αυτόν της καφετέριας. Όσον αφορά το ζήτημα δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου που ήγειρε ο συνήγορος της Εναγόμενης, θεωρώ πως οι επίδικες διαφορές δεν εμπίπτουν στη δικαιοδοσία του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεως. Το αγώγιμο δικαίωμα αφορά παράβαση συμφωνίας άδειας χρήσης της καφετέριας του Γενικού Νοσοκομείου Λευκωσίας και κατ' ισχυρισμόν παράνομη επέμβαση, θέματα που εμπίπτουν στη δικαιοδοσία των Επαρχιακών Δικαστηρίων. Ούτε η θέση για παράτυπη εκπροσώπηση του Ενάγοντα κρίνεται βάσιμη. Το γεγονός ότι εμφανίστηκε άλλη δικηγόρος της Νομικής Υπηρεσία από την κα Ν. Πετρίδου, την οποία είχε εξουσιοδοτήσει, αρχικά, ο Γενικός Εισαγγελέας να υπογράψει το κλητήριο ένταλμα, δεν δημιουργεί αντικανονικότητα, όπως εισηγήθηκε ο συνήγορος της Εναγόμενης. Για όλους τους πιο πάνω λόγους, η αίτηση αποτυγχάνει και απορρίπτεται, με έξοδα υπέρ της Εναγόμενης, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή στο τέλος της υπόθεσης. (Υπ.) ............ Λ. Καλογήρου, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΠ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.