← Κύπρος

Αναφορικά με τον Σωτήρη Πολυδώρου ν. P. Kimonas Developments Ltd, Πρωτογενής Αιτ.: 301/15, 27/4/2016

Αναφορικά με τον Σωτήρη Πολυδώρου ν. P. Kimonas Developments Ltd, Πρωτογενής Αιτ.: 301/15, 27/4/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2016:A275 EΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Γ. Στυλιανίδη, Α.Ε.Δ. Πρωτογενής Αιτ.: 301/15 Αναφορικά με τον Περί Διαιτησίας Νόμο, Κεφ. 4 - ΚΑΙ - Αναφορικά με τον Σωτήρη Πολυδώρου Aιτητή - ΚΑΙ - P. Kimonas Developments Ltd Καθ΄ ων η Αίτηση ----------------- Αίτηση για προσωρινό διάταγμα εκκρεμούσης διαιτητικής διαδικασίας 27 Απριλίου, 2016 Για τον Αιτητή: κ. Θεοδοσίου για Βελάρης & Βελάρης, Δ.Ε.Π.Ε. Για τους Καθ΄ ων η Αίτηση: κ. Φρακάλας για Ιωαννίδης, Δημητρίου, Δ.Ε.Π.Ε. ------------------ ΑΠΟΦΑΣΗ Ο Αιτητής με την παρούσα Αίτηση ζητά: «

  1. Απόφαση και/ή Διάταγμα του σεβαστού Δικαστηρίου με το οποίο να απαγορεύεται η αποξένωση και/ή επιβάρυνση του κτήματος με αρ. εγγραφής 0/8829, Φ/Σχ. 21/39Ε2, τεμ. 980, Δήμος Λευκωσίας, Καϊμακλί, μέχρι την έκδοση, εγγραφή και εκτέλεση απόφασης του διαιτητή μεταξύ των Αιτητών και των Καθ΄ ων η Αίτηση, στη Διαιτησία που πρόκειται να ξεκινήσει από το ΕΤΕΚ.
  2. Διαζευκτικά του 1 ως ανωτέρω και σε περίπτωση πώλησης του ακινήτου, Απόφαση και/ή Διάταγμα του σεβαστού Δικαστηρίου με το οποίο ποσό ύψους €450.000 ευρώ να κατατεθεί σε ειδικό λογαριασμό ή να πληρωθεί στο Δικαστήριο, από τους Καθ΄ ων η Αίτηση, μέχρι την έκδοση, εγγραφή και εκτέλεση απόφασης στη Διαιτησία.
  3. Διάταγμα του Δικαστηρίου που να απαγορεύει στους Καθ΄ ων η Αίτηση και/ή σε οποιουσδήποτε τρίτους οι Καθ΄ ων η Αίτηση έχουν εξουσιοδοτήσει, να χρησιμοποιούν οποιαδήποτε σχέδια, μοντέλα, φωτογραφίες, αποτυπώσεις, αναπαραστάσεις, περιγραφές σε οποιαδήποτε μορφή και μέσο, τα οποία αποτελούν προϊόν πνευματικής εργασίας και ιδιοκτησίας του Αιτητή και/ή του αρχιτεκτονικού του γραφείου και διατάσσον αυτούς να αφαιρέσουν οποιαδήποτε από αυτά έχουν χρησιμοποιήσει και/ή αναρτήσει, από ιστοσελίδες και/ή διαφημίσεις τους.» Η Αίτηση βασίζεται στα άρθρα 29, 31 και 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60, στον περί Διαιτησίας Νόμο, Κεφ. 4, άρθρα 3, 6, 10, 11, 12, 13, 24 και 26, στα άρθρα 4 και 5 του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 6, στον Περί Δικαιωμάτων Πνευματικής Ιδιοκτησίας και Περί Συναφών προς αυτό Θεμάτων Ν.59/76, άρθρα 2, 3, 4, 5, 7, 7Α, 11 και 12, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Δ.55, ΘΘ.1 - 4, στα αγγλικά Rules of the Supreme Court 1883, στις αρχές του κοινοδικαίου και στις αρχές της επιείκειας και στις γενικές και συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Τα γεγονότα πάνω στα οποία στηρίζεται η Αίτηση φαίνονται στην ένορκη δήλωση του Σωτήρη Πολυδώρου, Αιτητή, η οποία επισυνάπτεται σ΄ αυτήν. Ο Ενόρκως Δηλών, Αιτητής, λέγει ότι κατά ή περί την 25.5.2012 συνήψε σύμβαση με τους Καθ΄ ων η Αίτηση για την παροχή αρχιτεκτονικών υπηρεσιών σ΄ αυτούς. Συγκεκριμένα, ανέλαβε να εκπονήσει αρχιτεκτονικά σχέδια και να επιβλέψει την εφαρμογή της μελέτης για το έργο Kimonas Tower. H σύμβαση Τεκμήριο 1 καθορίζει τον τρόπο υπολογισμού και καταβολής της αμοιβής του. Η αμοιβή του θα καταβαλλόταν σε 3 στάδια, ανά 33,3% της αμοιβής σε κάθε στάδιο. Το Α΄ στάδιο αφορούσε εργασίες μέχρι την υποβολή αίτησης για Πολεοδομική ΄Αδεια. Η αξία του έργου για το Α΄ στάδιο καθορίστηκε προκαταρκτικά σε €10.000.
  4. Το γραφείο του εκτέλεσε εργασίες για το έργο Kimonas Tower μέχρι το Α΄ στάδιο, ήτοι μέχρι την υποβολή αίτησης για Πολεοδομική ΄Αδεια. Το εκτιμημένο τελικό κόστος για την εργασία μέχρι το Α΄ στάδιο ανήλθε στα €11.108.950,00 και η αμοιβή του ανερχόταν στα €128.863,
  5. ΄Εναντι αυτού του ποσού οι Καθ΄ ων η Αίτηση κατέβαλαν €60.
  6. Με οδηγίες των Καθ΄ ων η Αίτηση, η ως άνω πρώτη μελέτη δεν καταχωρήθηκε στην Πολεοδομική Αρχή για έγκριση. Οι Καθ΄ ων η Αίτηση, μετά από τέσσερεις μήνες του έδωσαν οδηγίες να εγκαταλείψει την πρώτη μελέτη και να ετοιμάσει καινούργια, ένεκα νέων πολεοδομικών δεδομένων που προέκυψαν, με τα οποία το έργο θα αναβαθμιζόταν, όπως π.χ. αύξηση συντελεστή δόμησης. Η νέα μελέτη ετοιμάστηκε και υποβλήθηκε αίτηση για Πολεοδομική ΄Αδεια στις 19.12.
  7. Με βάση τη νέα μελέτη το κόστος όλου του έργου εκτιμήθηκε στα €26.908.790,
  8. Η κοστολόγηση αυτή κοινοποιήθηκε στους Καθ΄ ων η Αίτηση περί τον Φεβρουάριο του 2014, χωρίς οι Καθ΄ ων η Αίτηση να προβάλουν οποιαδήποτε ένσταση. Με βάση τα δεδομένα αυτά, η αμοιβή τους για τη νέα μελέτη ανέρχεται στις €312.142,
  9. Συνεπώς το συνολικό ποσό που έχουν να λαμβάνουν από τους Καθ΄ ων η Αίτηση ανέρχεται στις €381.006,
  10. Αναφορικά με τον τρόπο επίλυσης των διαφορών μεταξύ των μερών, στους όρους της σύμβασης περιλαμβάνεται όρος που προνοεί ότι οποιαδήποτε διαφορά μεταξύ των μερών αναφορικά με τη σύμβαση παραπέμπεται στο Σύλλογο Αρχιτεκτόνων Κύπρου, για να ξεκινήσει τη διαδικασία διαιτησίας. Αυτή η Αρμοδιότητα ανήκει και εξασκείται από το ΕΤΕΚ. Με τους Καθ΄ ων η Αίτηση επίσης συνήψε συμφωνία εργολαβίας με την οποία τους ανέθεσε την ανέγερση της οικίας του. Η συμφωνία αυτή έγινε στις 14.7.
  11. Συμφώνησε με τους Καθ΄ ων η Αίτηση όπως λάβει μέρος της αμοιβής του για το έργο Kimonas Tower υπό μορφή εργασιών από αυτούς που θα εκτελούσαν στην οικία του. Προς τούτο υπογράφτηκε συμφωνία ανταλλαγής υπηρεσιών ημερομηνίας 17.7.
  12. Οι Καθ΄ ων η Αίτηση όφειλαν να εκτελέσουν εργασίες αξίας €250.000 στην οικία του οι οποίες και θα συνυπολογίζονταν στην αμοιβή του. ΄Εχουν προκύψει διαφορές μεταξύ των μερών, οι οποίες οδήγησαν στη διακοπή των συμβατικών τους σχέσεων και στη λήψη βημάτων για να επιλυθούν οι διαφορές τους σε διαδικασία διαιτησίας. Οι Καθ΄ ων η Αίτηση αρνήθηκαν να παράσχουν τις δέουσες εγγυητικές επιστολές αναφορικά με το έργο της οικίας του ως η σύμβαση. Κατά ή περί τον Ιανουάριο του 2015 οι Καθ΄ ων η Αίτηση σταμάτησαν αδικαιολόγητα τις εργασίες στο εργοτάξιο της οικίας του. Στις 23.3.2015 απέστειλε επιστολή προς τους Καθ΄ ων η Αίτηση, με την οποία δινόταν προειδοποίηση για άρση των παραλείψεων τους σε περίοδο εντός 14 ημερών. Οι Καθ΄ ων η Αίτηση δεν συμμορφώθηκαν και γι΄ αυτό προχώρησε στη λύση της σύμβασης για την κατασκευή της οικίας του με επιστολή ημερ. 9.4.
  13. Οι Καθ΄ ων η Αίτηση, αναφορικά με το έργο Kimonas Tower, στις 9.4.2015, με επιστολή τους τερμάτισαν το συμβόλαιο ημερ. 25.5.
  14. Μετά από επιστολή των δικηγόρων των Καθ΄ ων η Αίτηση ημερ. 15.7.2015 ζητούσαν έγκριση για τον διορισμό νέου αρχιτέκτονα αναφορικά με το έργο Kimonas Tower και συμφωνούσαν όπως τυχόν διαφορές τους μαζί του αποφασιστούν σε διαιτησία. Με επιστολή των δικηγόρων του ημερ. 21.7.2015, αποδέχτηκε όπως η διαφορά παραπεμφθεί σε διαιτησία και όπως το σύνολο των διαφορών τους επιλυθούν στην εν λόγω διαιτησία. Το ΕΤΕΚ με επιστολή του ημερ. 27.7.2015 δίδει έγκριση για ανάθεση του έργου σε νέο αρχιτέκτονα, υπό ορισμένες προϋποθέσεις και του ζητούσε να διευκρινίσει το ύψος της διαφοράς του με τους Καθ΄ ων η Αίτηση και να απαντήσει αν αποδέχεται όπως η διαφορά παραπεμφθεί σε διαιτησία. Αυτός απάντησε θετικά με επιστολή των δικηγόρων του ημερ. 6.8.2015 και η οποία κοινοποιήθηκε στους δικηγόρους των Καθ΄ ων η Αίτηση. Οι διεκδικήσεις των Καθ΄ ων η Αίτηση αναφορικά με την οικία του είναι αβάσιμες. Λεπτομέρειες γι΄ αυτές δίδει στην ένορκη του δήλωση. Καταγράφει επίσης στην ένορκη του δήλωση τις δικές του διεκδικήσεις αναφορικά με την οικία του. Η εκτέλεση της εργασίας καταγραφής από πραγματογνώμονα, των εργασιών στην οικία του, έχει καταστεί προβληματική. Υπάρχουν προβλήματα στην εξεύρεση κάποιου πραγματογνώμονα. Οι Καθ΄ ων η Αίτηση αντιμετωπίζουν σοβαρά οικονομικά προβλήματα, από τον καιρό της συνεργασίας τους. Υπάρχουν υποθήκες αξίας περίπου €16.800.000.00 σε διάφορα ακίνητα των Καθ΄ ων η Αίτηση. Επίσης υπάρχουν άλλες επιβαρύνσεις αξίας περίπου €28.800.000.
  15. Υπάρχει ο κίνδυνος να μην ικανοποιηθεί τυχόν εκδοθείσα απόφαση υπέρ του στη διαιτησία. Οι Καθ΄ ων η Αίτηση διαφημίζουν προς πώληση το ακίνητο υπ΄ αρ. εγγραφής 0/8829, του οποίου είναι ιδιοκτήτες. Το εν λόγω ακίνητο αξίζει περίπου €5.000.000.00 με €6.000.000.
  16. Το ακίνητο αυτό είναι υποθηκευμένο για €195.000 στην Alpha Bank. Η πνευματική ιδιοκτησία των σχεδίων και της δουλειάς που έχει μέχρι τώρα παράξει ανήκουν σ΄ αυτόν. Οι Καθ΄ ων η Αίτηση συνεχίζουν να έχουν αναρτημένα στην ιστοσελίδα τους σχέδια και αποτυπώσεις που είναι προϊόν δικής του εργασίας. Τα δικά του σχέδια δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν χωρίς τη δική του ρητή και σαφή άδεια, καθώς αποτελούν προϊόν της δικής του πνευματικής εργασίας. Οι Καθ΄ ων η Αίτηση καταχώρησαν ένσταση την οποία βάσισαν στα ίδια νομοθετήματα που βασίστηκε και η Αίτηση. Στην ειδοποίηση ένστασης, οι Καθ΄ ων η Αίτηση εγείρουν 19 λόγους ένστασης. Η ένσταση υποστηρίζεται ως προς τα γεγονότα από ένορκη δήλωση του Πέτρου Πέτρου, Διευθυντή των Καθ΄ ων η Αίτηση. Λέγει ότι η προκαταρκτική εκτίμηση του τελικού κόστους του έργου για το στάδιο Α ανερχόταν σε €10.000.000 και όχι €11.108.950, ως ισχυρίζεται ο Αιτητής, επομένως το ποσό που θα ελάμβανε ο Αιτητής για το στάδιο Α΄ του έργου αντιστοιχούσε στο ποσό των €116.000,
  17. Οι Καθ΄ ων η Αίτηση κατέβαλαν στον Αιτητή το συνολικό ποσό των €117.997,
  18. Το ισχυριζόμενο εκτιμημένο τελικό κόστος και η αύξηση αυτού, το οποίο αναφέρει ο Αιτητής αναφορικά με το στάδιο Α του έργου, ουδέποτε γνωστοποιήθηκε στους Καθ΄ ων η Αίτηση. Το προτιμολόγιο απεστάλη στους Καθ΄ ων η Αίτηση μετά την καταβολή του πιο πάνω ποσού, των €117.997,00 και μετά τον τερματισμό της Συμφωνίας ημερ. 25.5.
  19. Οι Καθ΄ ων η Αίτηση ουδέποτε έδωσαν οιεσδήποτε γραπτές ή προφορικές οδηγίες καθ΄ οιονδήποτε τρόπο στον Αιτητή για ετοιμασία νέων αρχιτεκτονικών σχεδίων και μελέτης. Η τροποποίηση και αναθεώρηση των αρχιτεκτονικών σχεδίων αποτελεί αποκλειστική πρωτοβουλία του Αιτητή, ο οποίος θεώρησε ότι τα αρχιτεκτονικά σχέδια έπρεπε να τύχουν βελτίωσης. Είναι η θέση των Καθ΄ ων η Αίτηση ότι ο Αιτητής δεν νομιμοποιείται να αξιώνει οποιονδήποτε ποσό ως αμοιβή για το στάδιο Α΄ του ΄Εργου και το ισχυριζόμενο οφειλόμενο ποσό των €381.006,00 είναι πλασματικό και δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Ουδέποτε οι Καθ΄ ων η Αίτηση συναίνεσαν στην αύξηση της εκτιμημένης αξίας του ΄Εργου για την εκπόνηση των σχεδίων κατά το στάδιο Α΄ του ΄Εργου. Ο Αιτητής ουδέποτε ζήτησε τη χορήγηση, από τους Καθ΄ ων η Αίτηση, εγγυητικών επιστολών αναφορικά με την ανέγερση της οικίας του. Κατά την 6.4.2015, οι Καθ΄ ων η Αίτηση απάντησαν εγγράφως στην επιστολή του Αιτητή ημερ. 23.3.2015 και κάλεσαν τον Αιτητή σε άμεση εξόφληση του διατακτικού υπ΄ αρ. 2, το οποίο αφορούσε ποσό ύψους €88.552,20, το οποίο αφορούσε εκτελεσθείσες εργασίες από τους Καθ΄ ων η Αίτηση στην οικία του Αιτητή, παρέμεινε άμεσα πληρωτέο και απαιτητό από τις 6.2.15 και ως αποτέλεσμα οι εργασίες στην οικία του Αιτητή αναστάληκαν. Κατά την 9.4.2015, ο Αιτητής προέβη αδικαιολόγητα και χωρίς κανένα πραγματικό ή νομικό έρεισμα σε τερματισμό του Συμφωνητικού Εγγράφου Εργολαβίας ημερ. 14.7.
  20. Οι Καθ΄ ων η Αίτηση προχώρησαν στον τερματισμό της Συμφωνίας ημερ. 25.5.2012 λόγω της αντιεπαγγελματικής συμπεριφοράς του Αιτητή και την έλλειψη συνεργασίας και επικοινωνίας μεταξύ των μερών για σκοπούς προώθησης της εκτέλεσης του έργου «Kimonas Tower». Η έκδοση των αιτουμένων διαταγμάτων δεν είναι αναγκαία καθότι δεν είναι δυνατή η αποξένωση οιωνδήποτε περιουσιακών στοιχείων των Καθ΄ ων η Αίτηση συμπεριλαμβανομένου του επίδικου ακινήτου. Είναι ισχυρισμός του Αιτητή ότι ολόκληρη η περιουσία των Καθ΄ ων η Αίτηση είναι επιβαρυμένη με ομόλογο κυμαινόμενης επιβάρυνσης και τα εισοδήματα των Καθ΄ ων η Αίτηση είναι εκχωρημένα προς όφελος χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων προς εξασφάλιση ποσών πέραν των €27.000.000, ποσό πέραν την εκτιμημένης αξία του επίδικου ακινήτου. Η έκδοση των αιτουμένων διαταγμάτων επηρεάζει άμεσα και ουσιαστικά συμφέροντα τρίτων προσώπων. Η κατάθεση του ποσού των €450.000 δεν είναι δίκαιη υπό τις περιστάσεις, αφού ο Αιτητής στην ένορκη του δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση καθορίζει την αξίωση του στο ποσό των €381.006,
  21. Το ΕΤΕΚ μετά τη λήψη της επιστολής των δικηγόρων του Αιτητή και λαμβάνοντας υπόψη το ύψος της ισχυριζόμενης διαφοράς των μερών (€381.006,00) ζήτησαν από τους Καθ΄ ων η Αίτηση την καταβολή ποσού ύψους €20.000 για σκοπούς έναρξης της διαιτητικής διαδικασίας προς επίλυση των διαφορών. Οι Καθ΄ ων η Αίτηση προχώρησαν σε καταβολή του ως άνω ποσού στο ΕΤΕΚ στις 8.10.
  22. Με την καταβολή του ως άνω ποσού, το ΕΤΕΚ παραχώρησε άδεια στους Καθ΄ ων η Αίτηση για το διορισμό νέου Αρχιτέκτονα στο ΄Εργο. Η διοικούσα επιτροπή του ΕΤΕΚ προέβηκε σε αξιολόγηση όλων των ενώπιον της ισχυρισμών, ως αυτοί προβλήθηκαν τόσο από τον Αιτητή όσο και από τους Καθ΄ ων η Αίτηση και έκρινε ότι το ποσό των €20.000 είναι επαρκές προς καταβολή από τους Καθ΄ ων η Αίτηση ενόψει του ύψους της διαφοράς. Η καταβολή του ποσού των €20.000 από τους Καθ΄ ων η Αίτηση για την έναρξη της διαιτητικής διαδικασίας καταδεικνύει και καθορίζει αδιαμφισβήτητα και επί πραγματικών δεδομένων τις προθέσεις των Καθ΄ ων η Αίτηση καθότι η ενέργεια τους αυτή είναι άμεσα και άρρηκτα συνυφασμένη με την πρόθεση τους για άμεση επίλυση της διαφοράς που έχει προκύψει με τον Αιτητή. NOMIKH ΠΤΥΧΗ Στις 25/5/2012, ο Αιτητής με τους Καθ΄ ων η Αίτηση, συνήψαν σύμβαση για την παροχή αρχιτεκτονικών υπηρεσιών σε αυτούς. Συγκεκριμένα, ανέλαβε να εκπονήσει αρχιτεκτονικά σχέδια και να επιβλέψει την εφαρμογή της μελέτης για το έργο Kimonas Tower. Αντίγραφο της σύμβασης είναι επισυνημμένο στην Αίτηση ως Τεκμήριο
  23. Στο έγγραφο αυτό καθορίζεται και ο τρόπος υπολογισμού και καταβολής της αμοιβής του Αιτητή. Αναφορικά με τον τρόπο επίλυσης των διαφορών μεταξύ των μερών, στους όρους της σύμβασης, Τεκμήριο 1, περιλαμβάνεται και ο όρος 3.3., που προνοεί ότι οποιαδήποτε διαφορά μεταξύ των μερών αναφορικά με την σύμβαση παραπέμπεται στο Σύλλογο Αρχιτεκτόνων Κύπρου, για να ξεκινήσει τη διαδικασία διαιτησίας. Αυτή η αρμοδιότητα εξασκείται πλέον από το ΕΤΕΚ. Ο Αιτητής, επίσης, συνήψε συμφωνία εργολαβίας με τους Καθ΄ ων η Αίτηση με την οποία ανέθεσε σ΄ αυτούς την ανέγερση της οικίας του. Η συμφωνία αυτή έγινε στις 14.7.2014, Τεκμήριο 9 στην Αίτηση. Συμφώνησαν όπως ο Αιτητής λάβει μέρος της αμοιβής του για το ΄Εργο Kimonas Tower υπό μορφή εργασιών από αυτούς που θα εκτελούσαν εργασίες στην οικία του. Προς τούτο υπογράφτηκε συμφωνία ανταλλαγής υπηρεσιών ημερομηνίας 17.7.2014, Τεκμήριο 12 στην Αίτηση. Οι συμβατικές σχέσεις του Αιτητή με τους Καθ΄ ων η Αίτηση διακόπηκαν. Ο Αιτητής αποδέχθηκε όπως η ισχυριζόμενη διαφορά μεταξύ των μερών παραπεμφθεί σε διαιτησία κατά την οποία θα πρέπει να επιλυθεί το σύνολο των διαφορών μεταξύ των μερών. Ο Αιτητής καθόρισε και δήλωσε στο ΕΤΕΚ το ύψος της ισχυριζόμενης διαφοράς, σε €381.006.
  24. Η διοικούσα επιτροπή του ΕΤΕΚ προέβηκε σε αξιολόγηση όλων των ενώπιον της ισχυρισμών, ως αυτοί προβλήθηκαν τόσο από τον Αιτητή όσο και από τους Καθ΄ ων η Αίτηση και έκρινε ότι το ποσό των €20.000 είναι επαρκές προς καταβολή από τους Καθ΄ ων η Αίτηση ενόψει του ύψους της διαφοράς. Οι Καθ΄ ων η Αίτηση έχουν ήδη καταβάλει στις 8.10.2015, το εν λόγω ποσό για την έναρξη της διαιτητικής διαδικασίας προς επίλυση των διαφορών τους με τον Αιτητή. Αυτά τα γεγονότα, όσον αφορά την καταβολή του ποσού και τον σκοπό για τον οποίο κατεβλήθη, προκύπτουν από την ίδια την ένορκη δήλωση των Καθ΄ ων η Αίτηση που υποστηρίζει την ένστασή τους. Το άρθρο 26

(1)του Περί Διαιτησίας Νόμου, Κεφ. 4, προβλέπει: «26
(1)Για τους σκοπούς παραπομπής και σε σχέση με αυτή, το Δικαστήριο έχει την ίδια εξουσία να εκδίδει διατάγματα αναφορικά με οποιοδήποτε από τα θέματα που αναφέρονται στο Δεύτερο Παράρτημα του Νόμου αυτού που έχει και για τους σκοπούς αγωγής ή ζητήματος ενώπιον του Δικαστηρίου ή σε σχέση με αυτά.» Από το λεκτικό του άρθρου 26
(1)είναι σαφές ότι η εξουσία που προσδίδεται στο Δικαστήριο για έκδοση διαταγμάτων δυνάμει του άρθρου αυτού, αφορά και σχετίζεται με την υπό εξέλιξη διαιτητική διαδικασία όταν μια διαφορά παραπέμπεται σε διαιτησία. Στο ΔΕΥΤΕΡΟ ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ, ένα από τα θέματα, που απαριθμούνται, σχετικά με τα οποία το Δικαστήριο δύναται να εκδώσει διατάγματα είναι: «6. Η ασφάλιση του ποσού της επίδικης διαφοράς στη διαιτησία». Συνεπώς ένα από τα διατάγματα που μπορεί να εκδώσει το Δικαστήριο αυτό είναι η δέσμευση περιουσίας, για να μην αποξενωθεί, προς ικανοποίηση οποιουδήποτε ποσού το οποίο ήθελε αποφασιστεί από το διαιτητή υπέρ του Αιτητή και εναντίον των Καθ΄ ων η Αίτηση στη μεταξύ τους διαιτησία η οποία έχει ξεκινήσει. Ενόψει αυτών παρέχεται εξουσία στο Δικαστήριο δυνάμει του άρθρου 26
(1)και του Δεύτερου Παραρτήματος του Νόμου, να εκδώσει διάταγμα ως το αιτούμενο στην παράγραφο 1 της Αίτησης. Στην απόφαση IGOR ΖHIGACHOV κ.ά. (Αρ.1) [2013] 1 Α.Α.Δ. 133, το Δικαστήριο αποφάσισε τα εξής: «(α) Σύμφωνα με το ΄Αρθρο 32
(1)του Ν.14/60, όπως τροποποιήθηκε από τον τροποποιητικό Νόμο 17
(1)/2004, κάθε Δικαστήριο, κατά την άσκηση της πολιτικής του δικαιοδοσίας, έχει εξουσία να εκδίδει απαγορευτικά διατάγματα (παρεμπίπτοντα, διηνεκή ή προστακτικά) σε όλες τις περιπτώσεις στις οποίες το κρίνει δίκαιο ή πρόσφορο. Η προαναφερόμενη ευρεία εξουσία των δικαστηρίων να εκδίδουν, μεταξύ άλλων, παρεμπίπτοντα διατάγματα τίθεται υπό την επιφύλαξη ότι, παρεμπίπτοντα απαγορευτικά διατάγματα, δεν εκδίδονται εκτός εάν το δικαστήριο ικανοποιηθεί ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση κατά την επ΄ ακροατηρίου διαδικασία, ότι υπάρχει πιθανότητα ότι ο αιτών διάδικος δικαιούται εις θεραπείαν και ότι, εκτός εάν εκδοθεί παρεμπίπτον απαγορευτικό διάταγμα θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη εις μεταγενέστερο στάδιο. ΄Εχω την άποψη, με όλον το σέβας, ότι ο όρος «απαγορευτικά διατάγματα» στο ΄Αρθρο 32
(1)είναι αδόκιμη μετάφραση του Αγγλικού όρου «injunctions». Κατά τη γνώμη μου το ΄Αρθρο 32
(1)θα έπρεπε καλύτερα να αναφέρεται σε «παρεμπίπτον διάταγμα (απαγορευτικόν, διηνεκές ή προστακτικόν)». Ο όρος «απαγορευτικόν (προστακτικόν)» διάταγμα είναι αντιφατικός, κατά τη γνώμη μου. Πριν την τροποποίηση, που έγινε με το Ν.17
(1)/2004, δικαίωμα να ζητήσει παρεμπίπτον διάταγμα είχε μόνον ο ενάγων. Με την τροποποίηση δόθηκε αυτό το δικαίωμα και στους δύο διαδίκους. Επομένως και ο εναγόμενος έχει δικαίωμα να ζητήσει τέτοιο διάταγμα. Όμως, είναι θεμελιωμένο ότι, αν η θεραπεία που ζητείται από τον εναγόμενο δεν πηγάζει από την αγωγή του ενάγοντα ή δεν συνδέεται με το αγώγιμο δικαίωμα του ενάγοντα (be incident to the plaintiff΄s cause of action), τότε ο εναγόμενος δεν δικαιούται να ζητήσει παρεμπίπτον διάταγμα, μέχρι να καταχωρήσει ανταπαίτηση, αλλιώτικα για να ζητήσει τέτοιο παραμπίπτον διάταγμα θα πρέπει να καταχωρήσει ανταγωγή (cross action) (Δέστε: την παλιά Αγγλική Διαταγή Δ.50 θ.6, όπως εξηγείται στο The Annual Practice του 1958, Τόμος 1, σελ. 1204, και τις παλιές υποθέσεις Sargant v. Read [1876] 1 Ch. D. 600, Carter v. Frey [1894] 2 Ch. 541 και Collison v. Warren [1901] 1 Ch. 812).» Στην παρούσα περίπτωση δεν έχει σημασία ποιος έχει αιτηθεί τη διαδικασία της διαιτησίας. Ο Αιτητής έχει ο ίδιος απαίτηση στις μεταξύ των διαφορές που θα επιλυθούν από τον διαιτητή, η οποία υπερκαλύπτει τα ποσά που απαιτούν οι Καθ΄ ων η Αίτηση. Δηλαδή ο Αιτητής και Καθ΄ ου η Απαίτηση να ήταν στη διαιτησία, δηλαδή να θεωρηθεί ότι είναι οι Καθ΄ ων η Αίτηση που ζήτησαν την διαιτησία, καλύπτεται από τα όσα έχουν αποφασιστεί στην υπόθεση IGOR ZHIGACHOV κ.ά. (ανωτέρω), αφού έχει και αυτός απαίτηση - ανταπαίτηση, εάν θεωρηθεί ως τέτοια. Η ακρόαση της Αίτησης έγινε με βάση το περιεχόμενο των ενόρκων δηλώσεων χωρίς οποιοσδήποτε από τους ενόρκως δηλούντες να αντεξεταστεί. Στην απόφαση Iacovou Brothers (Constr.) Ltd ν Fashionwise Ltd
(2000)1 ΑΑΔ σελ. 1377 λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Είναι ορθό ότι σε περιπτώσεις αιτήσεων που οι ισχυρισμοί του αιτητή αμφισβητούνται ο αιτητής θα πρέπει να προσκομίσει προφορική μαρτυρία για να αποσείσει το σχετικό βάρος που έχει για την απόδειξη των ισχυρισμών του. (Ίδε Krashias Shoe Factory Ltd ν Adidas Sportschuhfabriken Adi Dossier K.G.
(1989)1(E) Α.Α.Δ. 750 και Louis Vuitton ν Dermosak Ltd and Orphanidou
(1992)1 Α.Α.Δ. 1453). Ο αιτητής μπορεί να αποσείσει το σχετικό βάρος της απόδειξης είτε με την παράθεση της δικής του μαρτυρίας είτε με την αποκάλυψη στοιχείων που προκύπτουν από την αντεξέταση στην οποία υποβάλλει τα πρόσωπα τα οποία έχουν προβεί σε ένορκες δηλώσεις εκ μέρους του καθ' ου η αίτηση. Επισημαίνουμε ότι με την πρόσφατη τροποποίηση του Κανονισμού 4 της Διαταγής 48 (Ίδε ο περί Πολιτικής Δικονομίας (Τροποποιητικός) (Αρ. 3) Διαδικαστικός Κανονισμός του 1999) η ακρόαση της αίτησης διεξάγεται με βάση τα γεγονότα που περιέχονται στις ένορκες δηλώσεις με δυνατότητα αντεξέτασης» Η νομολογία επί των προσωρινών διαταγμάτων είναι πασίγνωστη και το άρθρο 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60, έχει αναλυθεί με σαφήνεια στην υπόθεση Οδυσσέως ν. Pieris Estates Ltd
(1982)1 ΑΑΔ 557, η ικανοποίηση δε των τριών κριτηρίων που τίθενται ως προϋποθέσεις αποτελεί το πρωταρχικό μέλημα του Δικαστηρίου πριν δυνηθεί να περάσει στην εξέταση του ισοζυγίου της ευχέρειας, με τη συνεκτίμηση όλων των σχετικών παραγόντων. Το άρθρο 32
(1)του Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60, προβλέπει την εξουσία του Δικαστηρίου να εκδίδει απαγορευτικό διάταγμα όταν κρίνει τούτο δίκαιο ή πρόσφορο με βάση τις περιστάσεις της υπόθεσης που είναι ενώπιον του. Προκειμένου δε για παρεμπίπτον απαγορευτικό διάταγμα θα πρέπει σύμφωνα με την επιφύλαξη στο ίδιο άρθρο να ικανοποιηθεί επιπρόσθετα ότι συντρέχουν και οι ακόλουθες προϋποθέσεις: α) Ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση κατά την κυρίως δίκη. β) Ότι υπάρχει πιθανότητα ο ενάγοντας να δικαιούται σε θεραπεία και γ) Ότι εκτός εάν εκδοθεί το παρεμπίπτον απαγορευτικό διάταγμα θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος ικανοποιείται με αναφορά στα καταχωρημένα δικόγραφα για την αποκάλυψη μιας συζητούμενης υπόθεσης, ενώ το δεύτερο κριτήριο ικανοποιείται με την αποδεικτική δύναμη της υπόθεσης και σχετίζεται με την ένδειξη ή παρουσίαση μίας ορατής πιθανότητας επιτυχίας. Τα δύο αυτά κριτήρια είναι σε κάποιο βαθμό αλληλένδετα και θα μπορούσε να λεχθεί ότι ενώ το πρώτο κριτήριο εξετάζεται σε συσχετισμό με τη νομική θεμελίωση της αξίωσης, το δεύτερο προχωρεί ένα ακόμη βήμα συσχετίζοντας τη νομική αυτή θεμελίωση με την προσφερόμενη μαρτυρία για την πραγματική θεμελίωση της αγωγής επί των γεγονότων. Αν ο αιτητής είναι σε θέση να δείξει κάτι πέρα από την απλή πιθανολόγηση αλλά λιγότερο από το βαθμό του ισοζυγίου των πιθανοτήτων θεωρείται ότι ικανοποιεί το δεύτερο αυτό κριτήριο. Το τρίτο κριτήριο ικανοποιείται όπου οι αποζημιώσεις θεωρούνται ότι δεν αποτελούν ικανοποιητική θεραπεία. Με δεδομένο ότι η θεραπεία του προσωρινού διατάγματος ανάγεται κατ' εξοχή στο δίκαιο της επιείκειας, αν η αποτίμηση σε χρήμα μπορεί να γίνει εύλογα, τότε η έκδοση του ή η διατήρησή του σε ισχύ, αποκλείεται. Ακόμη και ασυνήθης δυσκολία στην εκτίμηση των ζημιών δεν δικαιολογεί κατ' ανάγκην την έκδοση διατάγματος όπως έχει υποδείξει η υπόθεση ΚΟΤ ν. Θεωρή
(1989)1 ΑΑΔ (Ε) 255. Η διαδικασία ακρόασης ενός προσωρινού διατάγματος γίνεται μέσα στην περιορισμένη σφαίρα της εξέτασης του ερωτήματος κατά πόσο νομότυπα από πλευράς διαδικασίας προωθήθηκε το αίτημα, καθώς και σε σχέση με το υπόβαθρο των γεγονότων που περιβάλλουν την αίτηση, με γνώμονα τη συσχέτιση τους με τα τρία κριτήρια και το ισοζύγιο της ευχέρειας, αλλά το Δικαστήριο δεν προχωρεί στην κατάληξη συμπερασμάτων αναφορικά με την πλήρη εξέταση είτε του πραγματικού είτε του νομικού καθεστώτος της υπόθεσης, δεδομένου ότι, όπως υποδείχθηκε στην υπόθεση Jonitexo v. Adidas
(1984)1 AAΔ 263, αυτό εμπίπτει στην σφαίρα εξέτασης του Δικαστηρίου που εκδικάζει την ουσία της ιδίας της αγωγής. Τα ίδια λέχθηκαν και στην υπόθεση Γρηγορίου ν. Χριστοφόρου
(1995)1 ΑΑΔ 248, 269 -
  1. Επιστρέφοντας στην πρώτη προϋπόθεση που θέτει το άρθρο 32 του Ν.14/60 και λαμβάνοντας υπόψη τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης όπως διαφαίνονται από την ένορκη δήλωση του Αιτητή, υπενθυμίζοντας ότι η πρώτη προϋπόθεση αφορά τη νομική θεμελίωση της αξίωσης του Αιτητή, βρίσκω ότι είναι παραδεκτή η ύπαρξη της διαφοράς και η έναρξη της διαδικασίας διαιτησίας, με την καταβολή μάλιστα του ποσού της εγγύησης €20.000 που ζήτησε το ΕΤΕΚ από τους Καθ΄ ων η Αίτηση. Υπάρχει δηλαδή σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση και τα μέρη έχουν τροχιοδρομήσει τη διαδικασία επίλυσης του. Το ζήτημα αφορά το υπόλοιπο της αμοιβής που έχει να παίρνει ο Αιτητής από τους Καθ΄ ων η Αίτηση με βάση τη μεταξύ τους συμφωνία, το οποίο ανέρχεται στις €381.
  2. Η επόμενη προϋπόθεση αφορά στο κατά πόσο υπάρχει πιθανότητα ο Αιτητής να δικαιούται σε θεραπεία. Είναι φανερό ότι για την προϋπόθεση αυτή απαιτείται κάτι διαφορετικό αλλά και κάτι περισσότερο υπό μορφή απόδειξης από προηγουμένως. Θα πρέπει το Δικαστήριο να ικανοποιηθεί ότι η υπόθεση του Αιτητή στη διαδικασία της διαιτησίας έχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας (βλ. Οδυσσέως ν. Pieris Estates
(1982)1 CLR 557). Ανατρέχει για το σκοπό αυτό στη μαρτυρία η οποία έχει προσαχθεί με τη μορφή εγγράφων ενόρκων δηλώσεων, όχι βέβαια για να προβεί σε ευρήματα γεγονότων αλλά για να διαπιστώσει τη δυναμική της ήτοι κατά πόσο υπάρχει ορατή πιθανότητα η μαρτυρία στο σύνολό της να μπορεί να αποδώσει στο τέλος της ημέρας τη θεραπεία την οποία επιδιώκει ο Αιτητής με την διαιτησία. Ο Αιτητής έχει καθορίσει το ποσό που έχει να λαμβάνει από τους Καθ΄ ων η Αίτηση στις €381.006,00 και είναι αυτό που ζητά να του επιδικασθεί στη διαιτησία. Είναι με βάση αυτό το ποσό που οι Καθ΄ ων η Αίτηση κατέβαλαν το ποσό των €20.000 για έναρξη της διαιτησίας. Σίγουρα οι Καθ΄ ων η Αίτηση αμφισβητούν την αξίωση του Αιτητή. Αυτά όμως είναι θέματα τα οποία θα αποφασίσει ο διαιτητής. Η αξίωση του Αιτητή αφορά αμοιβή του για μελέτη την οποία υπέβαλε στην Πολεοδομική Αρχή για έγκριση που ήταν το Α΄ στάδιο των εργασιών που εκτέλεσε για το έργο Kimonas Tower. Στην παραγρ. 9 της ένορκης δήλωσης του Πολυδώρου, Αιτητή, γίνεται αναφορά στην αποστολή της κοστολόγησης του έργου με βάση τη νέα μελέτη. Με βάση αυτή τη κοστολόγηση η αμοιβή του Αιτητή ανέρχεται στις €312.142,00. Στο ποσό αυτό προστίθεται και το ποσό των €60.000, ποσό οφειλόμενο με βάση την προκαταρκτική εκτίμηση, έτσι η απαίτηση του Αιτητή ανέρχεται στο συνολικό ποσό των €381.006. Θα πρέπει να σημειωθεί ότι η ακρόαση της αίτησης έγινε με βάση τα γεγονότα όπως αυτά προκύπτουν μέσα από τις ένορκες δηλώσεις που επισυνάπτονται στην αίτηση και την ένσταση. Σε σχέση με τις δύο πρώτες προϋποθέσεις που είναι αναγκαίες για την έκδοση προσωρινού διατάγματος με βάση το άρθρο 32 του Ν.14/60 έχω ικανοποιηθεί ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση και επίσης ότι υπάρχουν σοβαρές ενδείξεις περί της πιθανότητας ο Αιτητής να δικαιούται σε θεραπεία. Στην απόφαση, στην υπόθεση C. PHASARIAS (AUTOMOTIVE CENTRE) LIMITED v. Σκυροποιία «Λεωνίκ» Λίμιτεδ
(2001)1 ΑΑΔ σελ. 785, το Ανώτατο Δικαστήριο αποφάσισε ότι η απαίτηση του άρθρου 5 να υπάρχει πιθανότητα «να εμποδιστεί ο Ενάγων στην ικανοποίηση της δικαστικής απόφασης που τυχόν θα εκδοθεί υπέρ του» αν δεν εκδοθεί το παρεμπίπτον διάταγμα, ουσιαστικά αντιστοιχεί προς την τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32, όπως αυτή ερμηνεύθηκε σε σχέση με παρεμπίπτοντα διατάγματα αυτής της φύσης. Δηλαδή τη δυσκολία ή αδυναμία απονομής πλήρους δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο. Και συνεχίζει το Δικαστήριο στην ίδια απόφαση και λέγει τα εξής: «Δεν μπορούμε να συμφωνήσουμε πως αναδύεται ως ανάγκη η προσαγωγή μαρτυρίας για πράγματι πρόθεση του εναγόμενου για αποξένωση ή επιβάρυνση. Εκείνο που μετρά είναι η πιθανή επίδραση που θα έχει η αποξένωση ή η επιβάρυνση, εφόσον γίνουν, στην ικανοποίηση της δικαστικής απόφασης που ενδεχομένως θα εκδοθεί. Ο κίνδυνος, δηλαδή, να μην ικανοποιηθεί η δικαστική απόφαση αν μεταβιβαστεί ή επιβαρυνθεί η περιουσία. (Βλ. Lakatamitis (ανωτέρω) στη σελ. 525). Έχουμε υπόψη την Κυριάκος Παναγιώτου ν. Σταυρινή Κολλάτου, Πολ. Εφ. 10274, ημερομηνίας 10.9.
  1. Εκεί έγινε αναφορά σε πρόθεση αποξένωσης αλλά αυτή ήταν η μαρτυρία που υπήρχε και δεν απασχόλησε τέτοιο θέμα. Όπως δε εξηγήθηκε στην απόφαση του Λοϊζου Π. στην Ζεμενίδης (ανωτέρω) εκδίδεται το διάταγμα «ώστε να αποφευχθεί τέτοια αποξένωση ως αποτέλεσμα της οποίας να μη μπορεί να ικανοποιηθεί ο ενάγων». Τα ίδια και στην Τσιολάκκη και άλλη (ανωτέρω). Όπως αναφέρεται στην απόφαση του Πική Δ., όπως ήταν τότε, στη σελίδα 785, εκείνο που απαιτείται είναι «η πιθανότητα παρεμβολής εμποδίου (hindered) στην ικανοποίηση απόφασης η οποία ήθελε εκδοθεί υπέρ του ενάγοντος». Απονομή πλήρους δικαιοσύνης δεν είναι μόνο η επιτυχία έκδοσης απόφασης ως η έκθεση απαίτησης. Απονέμεται πλήρης δικαιοσύνη όταν, ο Ενάγοντας ή ο Αιτητής στην παρούσα υπόθεση, κατορθώσουν να απολαύσουν τους καρπούς της επιτυχίας σε μια δικαστική ή διαιτητική απόφαση. Τέτοιος κίνδυνος, δηλαδή να μην απολαύσουν τους καρπούς της επιτυχίας τους σε περίπτωση έκδοσης υπέρ τους απόφασης θα υπάρχει σε περίπτωση που το Δικαστήριο αρνηθεί την έκδοση διατάγματος. Η πρόθεση αποξένωσης της περιουσίας των Καθ΄ ων η Αίτηση φαίνεται μέσα από την ένορκη δήλωση του Αιτητή συγκεκριμένα στην παράγραφο 31 της ένορκης δήλωσης στην οποία λέγει ότι οι Καθ΄ ων η Αίτηση διαφημίζουν προς πώληση το ακίνητο υπ΄ αρ. εγγραφής 0/8829 του οποίου είναι ιδιοκτήτες, επισυνάπτοντας δέσμη σχετικών διαδικτυακών διαφημίσεων. Στην απόφαση
  2. ΡΕΝΑ ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΟΥΣ ΛΤΔ κ.ά. ν.
  3. Benfleet Enterprises Ltd κ.ά.
(2006)1 Α.Α.Δ. 280 στη σελίδα 286 αποφασίστηκε: «Το άρθρο 5
(1)προνοεί για δέσμευση τόσης περιουσίας, όσο θα επαρκεί για ικανοποίηση της απαίτησης, μαζί με τα έξοδα. Και αυτή την προϋπόθεση ικανοποίησαν οι εφεσίβλητοι. Αν οι εφεσείοντες είχαν προτείνει εναλλακτική προσέγγιση, το επιχείρημα τους θα είχε κάποιο νόημα, αφού το δικαστήριο θα έπρεπε, ίσως, να επιλέξει τη λιγότερο επαχθή για τους εφεσείοντες επιλογή, νοουμένου ότι αυτή θα ήταν εξ ίσου αποτελεσματική. Οι εφεσείοντες περιορίστηκαν να αναφέρουν ότι διαθέτουν και άλλη ακίνητη περιουσία. Αυτό, όμως, δεν είναι αρκετό για να μην εκδοθεί ένα τέτοιο διάταγμα. Θα πρέπει να δεσμευτεί ακίνητη περιουσία αρκετή ώστε ο ενάγων να διασφαλίζεται ότι τυχόν δικαστική απόφαση υπέρ του θα ικανοποιηθεί.» Στην απόφαση C. Phasarias (Auto Centre) Ltd (ανωτέρω) στη σελίδα 791 αποφασίστηκε: «Αυτά, θέλουμε να αποσαφηνίσουμε, δεν σημαίνουν και αποδοχή της άποψης του ευπαίδευτου συνηγόρου των εφεσιβλήτων πως αν ήταν μεγάλη η διαφορά μεταξύ της αξίας του ακινήτου και της αξίωσης δεν θα ήταν σε καμιά περίπτωση δυνατό να εκδοθεί τέτοιο παρεμπίπτον διάταγμα. Δεν προκύπτει, όπως ήταν η εισήγηση, τέτοιος περιορισμός από το άρθρο 5 του Κεφ. 6. Το άρθρο 5
(1)αναφέρεται σε μη αποξένωση τόσης ακίνητης περιουσίας (so much of immovable property) ώστε να αποφεύγεται η δέσμευση περιουσίας πέραν εκείνης που, εφόσον δεσμευτεί, θα απομακρύνει τον κίνδυνο.» Η μεγάλη διαφορά μεταξύ της αξίας του ακινήτου και της αξίωσης, δεν συνιστά εμπόδιο στην έκδοση τέτοιου παρεμπίπτοντος διατάγματος. Το γεγονός ότι ολόκληρη η περιουσία των Καθ΄ ων η Αίτηση είναι επιβαρυμένη με ομόλογο κυμαινόμενης επιβάρυνσης και τα εισοδήματα και/ή εισπρακτέα των Καθ΄ ων η Αίτηση είναι εκχωρημένα προς όφελος χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων προς εξασφάλιση ποσών πέραν των €27.000.000,00 και/ή για πολύ μεγαλύτερο ποσό από την ισχυριζόμενη εκτιμημένη αξία του επίδικου ακινήτου και ως εκ τούτου δεν είναι δυνατή η αποξένωση οιωνδήποτε περιουσιακών στοιχείων των Καθ΄ ων η Αίτηση, συμπεριλαμβανομένου του επίδικου ακινήτου, σχετικό είναι το ακόλουθο απόσπασμα από την απόφαση Καλογήρου ν. C.C.F. Credit Capital Finance Ltd
(2005)1 Α.Α.Δ. σελίδα 1237 στη σελίδα 1245: «Είναι γεγονός ότι δεν εξειδικεύονται λεπτομέρειες σε σχέση με τον τρόπο της απειλής. Ο ισχυρισμός, όμως, περί απειλής δε θα πρέπει να εκτιμηθεί κατά απομόνωση αλλά σε συσχετισμό με την αλλαγή των σχέσεων των μερών, η οποία επήλθε με τον τερματισμό της σύμβασης. Ο κίνδυνος αποξένωσης, με τον τερματισμό της σύμβασης, κατέστη υπαρκτός και η ανάγκη παρεμπόδισης πιθανής επίδρασης στην ικανοποίηση τυχόν απόφασης από την αποξένωση δικαιολογημένη. Ορθά νομίζουμε το Δικαστήριο, μέσα στο σύνολό των πιο πάνω, άσκησε τη διακριτική του εξουσία και εξέδωσε το διάταγμα. Η εισήγηση ότι η δέσμευση περιουσιακών στοιχείων, τα οποία δεν αποτελούν αντικείμενο της αγωγής, δικαιολογείται κατ΄ εξαίρεση και ασκείται με φειδώ - (βλ. Marketrends (Capital Market) Ltd v. Γεωργίου
(2002)1 Α.Α.Δ. 1759) - μας βρίσκει απόλυτα σύμφωνους. Το σύνολο, όμως, των στοιχείων, που είχε ενώπιον του το Δικαστήριο κατά την άσκηση της διακριτικής εξουσίας, μεταξύ των οποίων και το ύψος της ισχυριζόμενης οφειλής, δικαιολογούσαν την κατάληξη. Το γεγονός ότι το ακίνητο ήταν υποθηκευμένο δε διαφοροποιούσε το ζήτημα, ούτε απέκλειε τον κίνδυνο αποξένωσης, όπως εισηγήθηκε ο εφεσείων. Το πρωτόδικο Δικαστήριο ορθά διαπίστωσε στην απόφασή του ότι ο εφεσείων, για τον κίνδυνο να παρεμποδιστεί ή ικανοποίηση μελλοντικής απόφασης, δεν έδωσε οποιαδήποτε στοιχεία σε σχέση με την κατοχή άλλης περιουσίας. Ότι το ακίνητο ήταν υποθηκευμένο, από μόνο του, δεν εξουδετέρωνε την πρόθεση αποξένωσης.» Με την πώληση ή την μεταβίβαση σε τρίτο ή με την αποξένωση ή επιβάρυνση του συγκεκριμένου ακινήτου είναι πιθανόν να εμποδιστεί ο Αιτητής στην ικανοποίηση της διαιτητικής απόφασης που τυχόν θα εκδοθεί υπέρ του. Θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο, εκτός εάν εκδοθεί το αιτούμενο στην παράγραφο 1, διάταγμα. Απονομή πλήρους δικαιοσύνης δεν είναι μόνο η επιτυχία έκδοσης απόφασης στην διαδικασία της διαιτησίας. Απονέμεται πλήρης δικαιοσύνη όταν ο Ενάγων ή στην προκειμένη περίπτωση ο Αιτητής, κατορθώσει να απολαύσει τους καρπούς της επιτυχίας σε μια δικαστική ή διαιτητική απόφαση. Αναμφίβολα έχοντας υπόψη το σύνολο των στοιχείων που έχουν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου, ανακύπτει η ανάγκη παροχής κάποιας εξασφάλισης στον Αιτητή με την οποία να αποτρέπεται η πιθανότητα να καταστεί δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί στην περίπτωση του πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Μπορεί οι Καθ΄ ων η Αίτηση, σε περίπτωση που δεν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα, χωρίς να δώσουν λογαριασμό σε κανένα να αποξενώσουν το συγκεκριμένο ακίνητο για να μην μπορεί να ικανοποιηθεί η διαιτητική απόφαση που ήθελε εκδοθεί στο τέλος εναντίον τους για τα ποσά που διεκδικεί ο Αιτητής. Γι΄ αυτό δικαιολογείται η παροχή εξασφάλισης προς τον Αιτητή και αυτό θα ήταν δίκαιο και πρόσφορο. Με βάση όλα τα πιο πάνω, βρίσκω ότι και η τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32 ικανοποιείται. Το άρθρο 32 αναφέρει ρητά ότι θα πρέπει να ικανοποιούνται και οι τρεις προϋποθέσεις που θέτει χωρίς οποιαδήποτε εξαίρεση (βλ. Παναγίδου ν. Παναγίδου κ.ά.
(2001)1 ΑΑΔ 396, 402). Ενόψει της ικανοποίησης των προϋποθέσεων για έκδοση διατάγματος ως η παράγραφος 1 της Αίτησης, είναι δίκαιο ή πρόσφορο υπό την έννοια της απονομής της δικαιοσύνης, όπως εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα. Όσον αφορά την ικανοποίηση του ισοζυγίου της ευχέρειας, ενόψει των όσων έχουν λεχθεί, είναι σαφές ότι το ισοζύγιο κλίνει υπέρ του Αιτητή στα περιστατικά της παρούσας υπόθεσης. Η αξίωση του Αιτητή παρουσιάζεται ως ικανοποιούσα τα σχετικά κριτήρια της νομολογίας και του Νόμου και έτσι είναι επάναγκες να δεσμευθεί η συγκεκριμένη περιουσία των Καθ΄ ων η Αίτηση ούτως ώστε σε περίπτωση που εκδοθεί υπέρ του απόφαση στη διαιτησία, να παρέχεται κάποια εξασφάλιση. Το αιτούμενο στην παράγραφο 3 του Αιτητικού, διάταγμα που να απαγορεύει στους Καθ΄ ων η Αίτηση να χρησιμοποιούν οποιαδήποτε σχέδια, μοντέλα, φωτογραφίες, αποτυπώσεις, αναπαραστάσεις, περιγραφές σε οποιαδήποτε μορφή και μέσο, τα οποία αποτελούν προϊόν πνευματικής εργασίας και ιδιοκτησίας του Αιτητή και/ή του αρχιτεκτονικού του γραφείου και διατάσσον αυτούς να αφαιρέσουν οποιαδήποτε από αυτά έχουν χρησιμοποιήσει ή αναρτήσει, από ιστοσελίδες και/ή διαφημίσεις τους, εφόσον δεν συζητήθηκε στην γραπτή αγόρευση του Αιτητή θεωρείται ότι εγκαταλείφθηκε. Δεν φαίνεται μέσα από την ένορκη δήλωση του Αιτητή εάν το θέμα των πνευματικών δικαιωμάτων είναι μέσα στα θέματα που θα εξετάσει ο διαιτητής. Φαίνεται από το έγγραφο μαρτυρικό υλικό που έχει επισυναφθεί στην Αίτηση και την ένσταση ότι οι διαφορές που έχουν παραπεμφθεί σε διαιτησία είναι η αμοιβή του Αιτητή για το ποσό των €381.006 περίπου και οι διαφορές που έχουν προκύψει μέσα από τη συμφωνία ανταλλαγής υπηρεσιών ημερομηνίας 17.7.2014, η οποία αφορά την ανέγερση της οικίας του Αιτητή. Συνεπώς δεν θα εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα, στην παράγραφο 3 της Αίτησης, καθότι κάτι τέτοιο δεν δικαιολογείται. Εκδίδεται διάταγμα ως η παράγραφος 1 της Αίτησης. Η αίτηση όσον αφορά τα άλλα αιτήματα, δηλαδή τις παραγράφους 2 και 3, απορρίπτεται. Επιδικάζονται έξοδα υπέρ του Αιτητή και εναντίον των Καθ΄ ων η Αίτηση όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ............. Γ. Στυλιανίδης, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΣΓ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.