Kώστα Βασιλείου κ.α. ν. American Life Insurance Company, Αρ. Αγωγής: 6214/14, 22/4/2016

(2). Συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του Κώστα Βασιλείου, Ενάγοντα 1, ο οποίος δηλώνει δεόντως εξουσιοδοτημένος από τους Ενάγοντες

1. Σύμφωνα με τον ομνύοντα, στις 27.10.2014 οι Ενάγοντες κατεχώρησαν την υπό τον άνω τίτλον και αριθμόν αγωγή εναντίον της American Life Insurance Company που ήταν εγγεγραμμένη στην Κύπρο ως αλλοδαπή εταιρεία. Το κλητήριο ένταλμα επεδόθη στην διεύθυνση της ως άνω εταιρείας στην Κύπρο την οποία γνώριζε ο ενόρκως δηλών. Ακολούθως οι δικηγόροι Κώστας Π. Δημητριάδης ΔΕΠΕ καταχώρησαν εμφάνιση για την εν λόγω εταιρεία και στην συνέχεια καταχώρησαν και Έκθεση Υπεράσπισης μέσα από την οποία αποκάλυψαν ότι η εν λόγω εταιρεία δεν υπάρχει πλέον καθόλου στην Κύπρο ως αλλοδαπή εταιρεία και ότι μεταβίβασε όλα τα δικαιώματα και υποχρεώσεις της σε νεοϊδρυθείσα κυπριακή εταιρεία με το όνομα American Life Insurance Company (Cy) Ltd. Είναι η θέση του ομνύοντα ότι η American Life Insurance Company (Cy) Ltd δέχθηκε παράνομα επίδοση του ως άνω κλητηρίου εντάλματος, το οποίο στρεφόταν εναντίον της American Life Insurance Company η οποία δεν υπάρχει πλέον στα αρχεία του Εφόρου Εταιρειών ως αλλοδαπή εταιρεία εγγεγραμμένη στην Κύπρο, διότι διεγράφη προ της καταχωρήσεως της αγωγής. Σε σχέση με την ουσία της αγωγής ο ενόρκως δηλών αναφέρει ότι στις 20.3.2013 η American Life Insurance Company προέτρεψε τους Ενάγοντες ως ασφαλιστικούς αντιπροσώπους της American Life Insurance Company, να υπογράψουν ένα Novation Agreement για την μεταφορά των εργασιών των Εναγομένων σε νέα κυπριακή εταιρεία, διαβεβαιώνοντας τους παράλληλα ότι τα δικαιώματα τους έναντι των Εναγομένων θα παρέμεναν αναλλοίωτα, χωρίς να τους εξηγήσουν ότι αυτό περιλάμβανε και αλλαγή του νομικού προσώπου εναντίον του οποίου θα στρέφονταν οι οποιεσδήποτε απαιτήσεις τους. Βάσει της ως άνω διαβεβαίωσης, δεν ενημέρωσε τους δικηγόρους του για την υπογραφή της συμφωνίας αυτής πριν κινηθεί η παρούσα αγωγή, το οποίο είχε ως αποτέλεσμα η αγωγή αυτή να κινηθεί εναντίον της American Life Insurance Company. Εκφράζει την πεποίθηση ότι οι Εναγόμενοι γνώριζαν ότι δεν είναι το ορθό νομικό πρόσωπο στο οποίο έπρεπε να απευθύνεται η αγωγή αλλά παρ' όλα αυτά η νέα κυπριακή εταιρεία American Life Insurance Company (Cy) Ltd δέχθηκε παράτυπα επίδοση για την American Life Insurance Company η οποία βρίσκεται εκτός δικαιοδοσίας αφού δεν είναι πλέον εγγεγραμμένη στην Κύπρο ως αλλοδαπή εταιρεία. Ο Ενόρκως δηλών υποστηρίζει ότι η αποδοχή της ως άνω επίδοσης στερεί το δικαίωμα από τους Ενάγοντες να προβούν σε μονομερή τροποποίηση του κλητηρίου εντάλματος χωρίς έξοδα, όπως θα γινόταν εάν οι δικηγόροι των Εναγομένων ειδοποιούσαν ανάλογα τους δικηγόρους των εναγόντων πριν δεχτούν την επίδοση της παρούσας αγωγής. Σε σχέση με την καθυστέρηση στην υποβολή της παρούσας αίτησης αναφέρει ότι τούτη οφείλεται στην μελέτη του θέματος και των σχετικών εγγράφων από τους δικηγόρους των Εναγόντων. Στις 7.1.2015 ο Εναγόμενος καταχώρησε Ειδοποίηση πρόθεσης υποβολής Ένστασης στηριζόμενη στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.5, Δ.6, Δ.16, Δ.48 Θ.4 και Δ.64, στο κοινοδίκαιο και στην εγγενή εξουσία και πρακτική του Δικαστηρίου. Προβάλλονται οι ακόλουθοι λόγοι ένστασης:
2. Η αίτηση είναι νομικά και/ή ουσιαστικά αβάσιμη και/ή απαράδεκτη.
3. Η εμφάνιση των Εναγομένων ημερομηνίας 3.12.2014 καταχωρήθηκε με πλήρη συμμόρφωση με τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας.
4. Οι Εναγόμενοι υπάχθηκαν οικειοθελώς στην δικαιοδοσία του Δικαστηρίου.
5. Δεν υπάρχει οποιαδήποτε μη συμμόρφωση με τους θεσμούς πολιτικής δικονομίας εκ μέρους των Εναγομένων.
6. Δεν είναι ορθό και δίκαιο όπως παραμεριστεί η εμφάνιση των εναγομένων.
7. Τα λάθη και/ή παρατυπίες των εναγόντων δεν μπορούν να αποτελέσουν βάση για επιτυχία του αιτήματος τους.
8. Η αίτηση καταχωρήθηκε καταχρηστικά με σκοπό να αναγκαστούν οι εναγόμενοι να αποσύρουν την εμφάνιση τους.
9. H αίτηση καταχωρήθηκε με αδικαιολόγητη καθυστέρηση. Η ένσταση συνοδεύεται από Ένορκη δήλωση της Έλενας Δημοσθένους η οποία αναφέρει ότι βρισκόταν στην υπηρεσία των Εναγομένων μέχρι το Μάιο 2013 ως υπεύθυνη του τμήματος πωλήσεων και έκτοτε είναι στη υπηρεσία της εταιρείας American Life Insurance Company (Cy) Ltd με τα ίδια καθήκοντα. Κατ' αρχήν αρνείται τους ισχυρισμούς που περιέχονται στην ένορκη δήλωση του Κώστα Βασιλείου που υποστηρίζει την Αίτηση. Αναφέρει περαιτέρω ότι οι Εναγόμενοι είναι εταιρεία δεόντως εγγεγραμμένη στο Delaware των Ηνωμένων Πολιτειών, όπου και εδρεύουν, και κατά πάντα ουσιώδη χρόνο προς την παρούσα αγωγή ήταν καταχωρημένη στο μητρώο του Εφόρου Εταιρειών και Επίσημου Παραλήπτη ως αλλοδαπή εταιρεία. Οι Εναγόμενοι είχαν εγκαθιδρύσει υποκατάστημα/τόπο εργασίας εντός της Κυπριακής Δημοκρατίας, και συγκεκριμένα στην Λευκωσία, από το
10. Μέσω του πιο πάνω τόπου εργασίας, οι Εναγόμενοι διεξήγαγαν εντός της Κυπριακής Δημοκρατίας ασφαλιστικές εργασίες μέχρι τις 31.5.2013 οπότε και μεταβίβασαν, δυνάμει σχετικού δικαστικού διατάγματος όλη τους την επιχείρηση που διεξήγαγαν στην Κύπρο, καθώς και όλα τα δικαιώματα και υποχρεώσεις τους σε σχέση με αυτή, στην κυπριακή ασφαλιστική εταιρεία με το όνομα American Life Insurance Company (Cy) Ltd και έχουν έκτοτε σταματήσει να διεξάγουν οποιεσδήποτε εργασίες στην Κύπρο. Από την 1.6.2013 στην διεύθυνση της Εναγομένης βρίσκονται τα κεντρικά γραφεία της American Life Insurance Company (Cy) Limited. Σε σχέση με την ουσία της αγωγής αναφέρει ότι, κατόπιν συμφωνίας αντιπροσώπευσης που υπογράφηκε και τέθηκε σε ισχύ το 1999 (στο εξής η «Συμφωνία») ο Ενάγοντας 1 διορίστηκε ως αντιπρόσωπος/διαμεσολαβητής των Εναγομένων. Το 2008 ο Ενάγοντας 1 εκχώρησε τα δικαιώματα του δυνάμει της Συμφωνίας στην Ενάγουσα
11. Στα πλαίσια της πιο πάνω μεταβίβασης, υπογράφηκε στη Λευκωσία μεταξύ του Ενάγοντα 1, Εναγομένων και της American Life Insurance Company (Cy) Limited συμφωνία αντικατάστασης (novation agreement) ημερομηνίας 20.3.2013 η οποία προνοούσε, μεταξύ άλλων, ότι από την ημερομηνία ολοκλήρωσης της μεταβίβασης, οι Εναγόμενοι θα μεταβιβάσουν όλα τα δικαιώματα και υποχρεώσεις τους στην American Life Insurance Company (Cy) Limited, θα παύσουν να είναι μέρος στην Συμφωνία και στην θέση τους θα καταστεί μέρος η American Life Insurance Company (Cy) Limited και οι Εναγόμενοι θα απαλλαχθούν από οποιεσδήποτε υφιστάμενες ή μελλοντικές υποχρεώσεις και ευθύνες δυνάμει της Συμφωνίας και της σχετικής εκχώρησης. Περί τα τέλη του 2013 προέκυψαν διαφορές μεταξύ του Ενάγοντα 1 και της American Life Insurance Company (Cy) Limited αναφορικά με την αμοιβή που αυτός δικαιούτο. Στις 24.11.2014 προσήλθε στα γραφεία της American Life Insurance Company (CY) Limited δικαστικός επιδότης και ανέφερε ότι έχει μια αγωγή «εναντίον της εταιρείας» που καταχωρήθηκε από το κ. Κώστα Βασιλείου (δηλαδή τον ενάγοντα 1). Ο επιδότης παρέδωσε την με τον πιο πάνω αριθμό αγωγή στην ομνύουσα και η τελευταία την παρέλαβε έχοντας την αντίληψη ότι αυτή στρεφόταν εναντίον της American Life Insurance Company (Cy) Limited αφού δεν είχε την ευκαιρία να την διαβάσει πριν την παραλάβει. Τότε απέστειλε αμέσως αντίγραφο της αγωγής στους δικηγόρους της American Life Insurance Company (Cy) Limited για τα περαιτέρω. Αφού οι εν λόγω δικηγόροι μελέτησαν την αγωγή, την ενημέρωσαν ότι η αγωγή στρέφεται εναντίον της American Life Insurance Company (δηλαδή των Εναγομένων) και όχι της American Life Insurance Company (Cy) Limited. Οι δικηγόροι της American Life Insurance Company (Cy) Limited ζήτησαν όπως ενημερωθούν οι Εναγόμενοι στην Αμερική για την αγωγή και να δώσουν αυτοί περαιτέρω οδηγίες για το χειρισμό της. Όταν ενημερώθηκαν οι Εναγόμενοι για την αγωγή και το περιεχόμενο της, έδωσαν οδηγίες στους δικηγόρους τους να καταχωρήσουν υπεράσπιση. Είναι η θέση της ότι, παρά το ότι δεν ακολουθήθηκαν οι θεσμοί που αφορούν την έγερση και επίδοση αγωγής εναντίον προσώπου που έχει την συνήθη διαμονή του εκτός δικαιοδοσίας, όπως οι Εναγόμενοι, οι τελευταίοι μπορούσαν να θέσουν τον εαυτό τους οικειοθελώς στη δικαιοδοσία του Δικαστηρίου, ως έπραξαν με την καταχώρηση εμφάνισης άνευ όρων και υπεράσπισης επί της ουσίας του ζητήματος. Περαιτέρω η εμφάνιση των Εναγομένων ημερομηνίας προς πλήρη συμμόρφωση με τους θεσμούς πολιτικής δικονομίας ως ήταν απόλυτο δικαίωμα τους να πράξουν από τη στιγμή που ήρθε εις γνώση τους η πιο πάνω αγωγή που στρεφόταν εναντίον τους. Είναι περαιτέρω η θέση της ότι οι εναγόμενοι ή και δικηγόροι τους δεν είχαν οποιαδήποτε υποχρέωση να συνεννοηθούν με τους δικηγόρους των εναγόντων προτού καταχωρίσουν εμφάνιση αλλά ήταν οι Ενάγοντες και οι δικηγόροι τους που είχαν υποχρέωση να μελετήσουν όλα τα σχετικά έγγραφα και να προβούν σε όλες τις αναγκαίες έρευνες πριν την σύνταξη και καταχώρηση της αγωγής για να εξακριβώσουν ποιο είναι το πρόσωπο εναντίον του οποίου ενδεχομένως να έχουν συμβατική απαίτηση και τον τρόπο με τον οποίο θα πρέπει να προωθήσουν και επιδώσουν την όποια αγωγή εναντίον του. Η ομνύουσα ισχυρίζεται τέλος ότι η Αίτηση καταχωρήθηκε με αδικαιολόγητη καθυστέρηση αφού όλα τα σχετικά γεγονότα ήταν υπόψη των Εναγόντων και των δικηγόρων τους τουλάχιστον από τις 16.12.
12. Εκφράζει την πεποίθηση ότι η Αίτηση καταχωρήθηκε καταχρηστικά με σκοπό να αναγκαστούν οι Εναγόμενοι να αποσύρουν την νομότυπη εμφάνιση τους. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Όπως ανέφερα και πιο πάνω η Αίτηση στηρίζεται στην Δ.5, Δ.6, Δ.16, Δ.48 Θ.4 και Δ.64 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Η Δ.16 ρυθμίζει το θέμα της καταχώρησης σημειώματος εμφάνισης εκ μέρους Εναγόμενου. Στη Δ.16 δεν εντοπίζεται συγκεκριμένη διάταξη η οποία να προβλέπει την καταχώριση αίτησης όμοιας με την παρούσα, πλην ενδεχομένως της Δ.16 Θ.3

(2), η οποία προβλέπει καταχώριση αίτησης από τον Ενάγοντα για ακύρωση σημειώματος εμφάνισης όταν τέτοιο σημείωμα δεν περιέχει διεύθυνση επίδοσης ή όταν τέτοια είναι ψευδής ή φανταστική. Δεν συζητήθηκε σε αυτή την βάση η παρούσα Αίτηση. Οι Δ.5 και Δ.6 αφορούν το ζήτημα της επίδοσης του Κλητηρίου Εντάλματος εντός και εκτός δικαιοδοσίας. Η μόνη διάταξη η οποία ενδεχομένως δίδει εξουσία στο Δικαστήριο, για τους λόγους που αναφέρονται στην Αίτηση, να παραμερίσει το σημείωμα εμφάνισης το οποίο έχει ήδη καταχωρηθεί είναι η Δ.64 στην οποία προνοούνται τα ακόλουθα: «2. Αίτηση για παραμερισμό οποιασδήποτε διαδικασίας, οποιουδήποτε βήματος που έγινε σε οποιαδήποτε διαδικασία, ή οποιουδήποτε εγγράφου, αποφάσεως ή διατάγματος σε αυτή, λόγω παρατυπίας, δε θα επιτρέπεται, εκτός εάν υποβάλλεται μέσα σε εύλογο χρόνο και προτού o διάδικος που υπέβαλε την αίτηση προβεί σε οποιοδήποτε νέο βήμα, αφότου η παρατυπία περιήλθε σε γνώση του. Οι προτεινόμενοι λόγοι για παραμερισμό δυνάμει του παρόντος Κανόνα, θα αναφέρονται στην αίτηση.» Σχετική είναι η απόφαση Μιχαηλίδης ν. Χρίστου,

(1996)1 Α.Α.Δ. 1190 στην οποία επαναλήφθηκε το εξής απόσπασμα από προηγούμενη απόφαση στην Αθανασιάδη ν. Αλεξάνδρου

(1991)1 Α.Α.Δ. 945: «Η Δ.64 αφήνει στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου το κατά πόσο θα ακυρώσει μια παράτυπη διαδικασία ή το κατά πόσο θα επιτρέψει κάποια τροποποίηση ή θα επιλέξει άλλο χειρισμό. Η άσκηση διακριτικής εξουσίας προϋποθέτει στάθμιση δεδομένων.» Για να διαπιστωθεί, στην προκειμένη περίπτωση, κατά πόσον οι Εναγόμενοι ορθά έχουν καταχωρήσει εμφάνιση στην αγωγή πρέπει να εξεταστούν δύο ζητήματα. Πρώτον, το κατά πόσον η παράλειψη εξασφάλισης άδειας σφράγισης κλητηρίου Εντάλματος το οποίο προοριζόταν να επιδοθεί εκτός δικαιοδοσίας καθώς και η μη εξασφάλιση άδειας για επίδοση του Κλητηρίου Εντάλματος εκτός δικαιοδοσίας αποτελούν καθιστούν την διαδικασία άκυρη με αποτέλεσμα να μην μπορεί να προωθηθεί η αγωγή εναντίον των υφιστάμενων εναγομένων. Είναι η θέση των Εναγόντων - Αιτητών ότι οι Εναγόμενοι δεν μπορούν να υπαχθούν αυτοβούλως στην δικαιοδοσία του Δικαστηρίου. Δεύτερον, πρέπει να εξεταστεί κατά πόσον η καταχώριση Σημειώματος εμφάνισης επηρεάζεται καθ' οιονδήποτε τρόπο συνεπεία του γεγονότος ότι η επίδοση δεν έγινε στην Εναγομένη αλλά σε άλλη εταιρεία η οποία ενημέρωσε την Εναγομένη. Κατ' αρχήν σημειώνω ότι αποτέλεσε κοινό έδαφος ότι κατά τον χρόνο που καταχωρήθηκε το κλητήριο ένταλμα, η Εναγομένη εταιρεία δεν είχε έδρα στην Κύπρο αλλά ήταν και είναι μέχρι σήμερα αλλοδαπή εταιρεία εγγεγραμμένη στις Η.Π.Α. Υπό τα δεδομένα αυτά θα έπρεπε να εξασφαλιστεί από τους Ενάγοντες άδεια για σφράγιση του Κλητηρίου Εντάλματος το οποίο προοριζόταν να επιδοθεί εκτός δικαιοδοσίας. Παρά την έλλειψη άδειας για σφράγιση του Κλητηρίου, τούτο σφραγίστηκε από τον Πρωτοκολλητή και οι Εναγόμενοι εμφανίστηκαν στην διαδικασία και δεν ήγειραν το θέμα. Στην Ans Secretaries Ltd v. Orianda Management FZ LLC κ.α., Πολιτική Έφεση Αρ. 362/2009 ημερ. 3.7.2014 λέχθηκαν τα εξής: «Σύμφωνα με τη νομολογία, οι πρόνοιες της Δ.6 θ.1 που αφορούν στην επίδοση εκτός δικαιοδοσίας είναι ουσιαστικότατες. Δεν αποτελούν απλό διαδικαστικό θέμα που αφορά μόνο την επίδοση, αλλά συνδέονται με την ανάληψη δικαιοδοσίας ή καλύτερα με την επέκταση της δικαιοδοσίας του δικαστηρίου ώστε να καλύπτει και εναγομένους που βρίσκονται εκτός Κύπρου, νοουμένου βέβαια ότι τηρούνται οι προϋποθέσεις που προβλέπονται στη Δ.6 θ.

1. Στην υπόθεση Philippou v. Philippou a.o., ανωτέρω, το Ανώτατο Δικαστήριο εξήγησε τη διασύνδεση της πράξης της επίδοσης με την ανάληψη δικαιοδοσίας. Όπως αναφέρθηκε: «The Court Can exercise jurisdiction only when the writ or summons is served on the defendant within the jurisdiction or by the "assumed" jurisdiction which gave the Courts a discretionary circumscribed power to summon absent defendants whether Cypriots or foreign. The service of the writ or summons was something equivalent thereto. The summons is essential as the foundation of the Court's jurisdiction. When a writ, cannot legally be served upon a defendant, the Court can exercise no jurisdiction over him. Jurisdiction, according to the English Law and the system of law obtaining in this country, is based on the act of personal service. It is far otherwise in other systems where service is in no. sense a foundation of jurisdiction, but merely a sine qua non before effective action is allowed. Now service being the foundation of jurisdiction, it follows that that service naturally and normally, would be service within the jurisdiction. But there is an exception to this normal rule, and that is service out of the jurisdiction. This, however, is not allowed as a right but is granted in the discretion of the Judge as a privilege, and the rule in question here prescribes the limits within which that discretion should be exercised-(See Johnson v. Taylor Bros. and Company Ltd. [1920] A.C. 144)» ... ... ... Κατά την άποψή μας, ορθά το πρωτόδικο δικαστήριο αντίκρισε το θέμα ως θέμα δικαιοδοσίας και πολύ ορθά έκρινε ότι οι Εφεσίβλητοι, μετά την καταχώρηση της αγωγής για επίδοση στους ημεδαπούς εναγομένους, θα έπρεπε να λάβουν άδεια του δικαστηρίου για επίδοση του κλητηρίου εκτός δικαιοδοσίας στους αλλοδαπούς εναγόμενους και ότι η επίδοση στο διευθυντή τους στην Κύπρο δεν μετέβαλλε και ούτε μείωνε την υποχρέωση τους για ικανοποίηση των προϋποθέσεων της Δ.6 θ.
2. Χωρίς άδεια δυνάμει της Δ.6 θ.1 δεν θα μπορούσε το δικαστήριο να επεκτείνει τη δικαιοδοσία του και στους αλλοδαπούς εναγόμενους. Όπως τονίστηκε στην υπόθεση Zachariades & Pantelides Enterprises Ltd v. Fiat Auto S.p.a.

(2000)1Α AAΔ.447 η συγκεκριμένη παράλειψη δεν είναι απλώς θέμα θεσμών, ώστε παρέκκλιση από αυτούς να μπορεί ενδεχομένως να θεραπευθεί δυνάμει της Δ.64, αλλά είναι και θέμα νόμου εφόσον το άρθρο 3 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 6, καθιστά προϋπόθεση τη λήψη άδειας για επίδοση κλητηρίου εντάλματος εκτός δικαιοδοσίας.» Από τα πιο πάνω καθίσταται ξεκάθαρο ότι το θέμα εξασφάλισης άδειας για σφράγιση και ακολούθως για επίδοση στους Εναγομένους που έχουν την έδρα τους στο εξωτερικό αποτελεί ακριβώς προαπαιτούμενο ανάληψης δικαιοδοσίας από τα Κυπριακά Δικαστήρια. Το ζήτημα που προκύπτει στην παρούσα περίπτωση είναι ότι οι Εναγόμενοι οι οποίοι έλαβαν γνώση του Κλητηρίου Εντάλματος εμφανίστηκαν στην αγωγή, καταχώρησαν υπεράσπιση επί της ουσίας και δεν ήγειραν το ζήτημα όπως ενδεχομένως θα είχαν δικαίωμα να πράξουν. Είναι η θέση τους ότι η ενέργεια τους τούτη σηματοδοτεί και την οικειοθελή υπαγωγή τους στην δικαιοδοσία του Δικαστηρίου. Στην Philippou ν. Philippou,

(1986)1 Α.Α.Δ. 689 η οποία μνημονεύεται στην απόφαση Ans Secretaries Ltd (ανωτέρω) λέχθηκε ότι: «If a party, a litigant, fights the case, not only on the jurisdiction, but also on the merits, he must then be taken to have submitted to the jurisdiction, because he is then inviting the Court to decide in his favour on the merits; and he cannot be allowed, at one and the same time, to say that he will accept the decision on the merits if it is favourable to him and will not submit to it if it is unfavourable-(In re Dulles Settlement (No. 2)-Dulles v. Vidler [1951] 1 Ch.D. 842; S. A. Consortium v. Sun & Sand. [1978] 2 All E.R. 339; Williams & Glyn's Bank Plc. v. Astro Dinamico Cia, [1984] 1 All E.R. 760).» Συνεπώς, η οικειοθελής υπαγωγή ενός Εναγομένου στην δικαιοδοσία των Κυπριακών Δικαστηρίων δεν είναι κάτι άγνωστο στο δικαιικό μας σύστημα. Εξάλλου όπως εξηγήθηκε και στην Philippou (ανωτέρω) η ανάληψη δικαιοδοσίας των Κυπριακών Δικαστηρίων βασίζεται κυρίως στο σύστημα της επίδοσης του κλητηρίου Εντάλματος. Από την στιγμή που κάποιος εναγόμενος εμφανίζεται στην διαδικασία χωρίς να εγέιρει οποιοδήποτε ζήτημα παρατυπίας της επίδοσης και υπερασπιζόμενος επί της ουσίας της απαίτησης που στρέφεται εναντίον του δεν μπορεί μετά να επικαλεστεί ότι τα Κυπριακά Δικαστήρια δεν έχουν δικαιοδοσία έναντί του. Εξάλλου η Δ.16, θ.9 δίδει την δυνατότητα στον εκάστοτε εναγόμενο πριν καν εμφανισθεί, δηλαδή πριν να καταχωρήσει συνήθη εμφάνιση να αιτηθεί τον παραμερισμό της επίδοσης σ' αυτόν του κλητηρίου εντάλματος ή της ειδοποίησης του κλητηρίου εντάλματος ή να ζητήσει την ακύρωση του διατάγματος που εξουσιοδοτεί τέτοια επίδοση. Μπορεί επίσης να ληφθεί η προηγούμενη άδεια του Δικαστηρίου για καταχώρηση εμφάνισης υπό διαμαρτυρία και μετέπειτα να καταχωρηθεί αίτηση δια κλήσεως προς ακύρωση του κλητηρίου εντάλματος ή της επίδοσης αυτού. Όπως τονίστηκε στην υπόθεση G.J. Magdon Ltd v. A.L. METAL TRADING LTD

(2001)1 Α.Α.Δ 2064 η Δ.16, θ.9 και η νομολογία αποσκοπούν στην άμεση και κατά προτεραιότητα εξέταση πιθανής ένστασης στη δικαιοδοσία του Δικαστηρίου και ένα τέτοιο ζήτημα δεν μπορεί να παραμένει στην ελεύθερη επιλογή χρόνου από τον εναγόμενο. Ο Εναγόμενος ο οποίος ισχυρίζεται έλλειψη δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου ενώπιον του οποίου εκκρεμεί κλητήριο ένταλμα ή ότι η έκδοση του κλητηρίου ή η επίδοση του πάσχει από ελάττωμα ή αντικανονικότητα, δικαιούται να ζητήσει, κατά προτεραιότητα, τον παραμερισμό του κλητηρίου εντάλματος ή της επίδοσης του, αναλόγως της περίπτωσης. Οι δε ενέργειες του πρέπει να είναι άμεσες. Στην προκειμένη περίπτωση οι Εναγόμενοι δεν άσκησαν αυτό το δικαίωμα. Στην σελίδα 151 του Annual Practice 1958 αναφέρονται τα εξής: «If defendant appears unconditionally or without protest he submits to the jurisdiction of the whole claim (Manitoba, etc., Corporation v. Allan [1893] 3 Ch. 432)» Στην σελίδα 181 του ίδιου συγγράμματος αναφέρονται τα εξής: «And so if a defendant out of the jurisdiction is served without leave, or otherwise irregularly, and appears to such service without protest, he is held to have waived the irregularity and to have submitted to the jurisdiction (Re OrrEwing, 22 Ch. D . p. 463; and see 0 . 11, r. 1, (n.) " A p p e a r a n c e ")» Ομοίως στο Annual Practice του 1979 σελ.99 επ. υπό τον τίτλο «Unconditional Appearance» αναφέρονται τα εξής: «Where a defendant enters an ordinary appearance without any condition or protest reserving his right to object to the irregularity of the writ or service or the jurisdiction of the court he is debarred from raising an objection afterwards. The effect, therefore, of an ordinary or unconditional appearance is a waiver of the irregularity, if any, as well as a submission to the jurisdiction of the Court........................................ And so if a defendant out of the jurisdiction is served without leave, or otherwise irregularly, and appears to such service without protest, he is held to have waived the irregularity and to have submitted to the jurisdiction Re Orr Ewing, 22 Ch. D.P. 463» Στην Marfin Popular Bank Public Co Ltd ν. Telec Logistic Company Ltd και άλλης,

(2012)1 Α.Α.Δ. 1002 η εναγόμενη θέλησε να συνενώσει ως τριτοδιάδικο μια αλλοδαπή εταιρεία και κατάφερε να εξασφαλίσει άδεια για έκδοση και επίδοση προς αυτήν ειδοποίησης τριτοδιάδικου. Ο τριτοδιάδικος καταχώρησε εμφάνιση, αφού κάποιος δικηγόρος εκ Κύπρου ύστερα από σχετική συνεννόηση με το δικηγόρο του τριτοδιάδικου αποδέχτηκε, όπως είχε εντολή, την επίδοση της ειδοποίησης τριτοδιάδικου. Το πρωτόδικο δικαστήριο κατέληξε ότι αφού ο τριτοδιάδικος είναι εταιρεία με έδρα εκτός της δικαιοδοσίας των κυπριακών δικαστηρίων, εφαρμόζονται για την έκδοση και επίδοση ειδοποίησης τριτοδιάδικου, κατ' αναλογία οι πρόνοιες της Δ.2, θ.2 των θεσμών Πολιτικής Δικονομίας οι οποίες είναι επιτακτικές. Το Ανώτατο Δικαστήριο ανατρέποντας την πρωτόδικη απόφαση ανέφερε μεταξύ άλλων τα εξής: «Περαιτέρω, όμως, από τη στιγμή που ο τριτοδιάδικος συγκατένευσε και έθεσε τον εαυτό του οικειοθελώς στη δικαιοδοσία του δικαστηρίου, δεν τίθεται θέμα τήρησης των θεσμών στους οποίους αναφέρθηκε το πρωτόδικο δικαστήριο. Οι θεσμοί που αφορούν τόσο την επίδοση στον τριτοδιάδικο, αλλά και στους άλλους διάδικους γενικά, έχουν τεθεί ούτως ώστε να εξασφαλίζεται η ενημέρωσή τους για την υφιστάμενη διαδικασία που τους αφορά. Εφ' όσον ο τριτοδιάδικος έθεσε τον εαυτό του αυτοβούλως στη δικαιοδοσία των κυπριακών δικαστηρίων δεν τίθεται θέμα παράτυπης διαδικασίας. Οι θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας έχουν τεθεί με σκοπό τη διευκόλυνση της διαδικασίας και τη λύση των διαφορών επί της ουσίας. Αυτό είναι προφανές και από την ύπαρξη της Δ.64 η οποία τείνει να διορθώσει οποιαδήποτε παρατυπία. Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι δεχόμαστε ότι η λανθασμένη ή παράτυπη έκδοση ειδοποίησης τριτοδιάδικου ή η εκτός θεσμών επίδοσή της μπορεί να διορθωθεί από τη Δ.64. Το θέμα δεν αφορά την παρούσα υπόθεση και δεν θα μας απασχολήσει. Ο κ. Γεώργιος Τριανταφυλλίδης ήταν διορισμένος δικηγόρος της εταιρείας του τριτοδιάδικου και αποδέχτηκε, ύστερα από εντολές των πελατών του, επίδοση της ειδοποίησης τριτοδιάδικου. Όπως είπαμε και πιο πάνω σκοπός της επίδοσης είναι η διαπίστωση ότι ο συγκεκριμένος διάδικος έχει ειδοποιηθεί για τη διαδικασία η οποία τον αφορά.» Από τα πιο πάνω συνάγεται ότι, ναι μεν η παρατυπία μη εξασφάλισης άδειας για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας δεν δύναται να θεραπευθεί δυνάμει της Δ.64 (βλ. Ans Securities ανωτέρω) αλλά εναπόκειται στον Εναγόμενο να εγείρει το ζήτημα και όχι στον Ενάγοντα. Όλες οι αποφάσεις στις οποίες με παρέπεμψε ο ευπαίδευτος συνήγορος των Εναγόντων - Αιτητών αφορούσαν ακριβώς περιπτώσεις που ο Εναγόμενος εμφανίσθη στη διαδικασία μόνο για να εγείρει το ζήτημα της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου. Εάν ο Εναγόμενος επιλέξει να μην εγείρει το ζήτημα δικαιοδοσίας ως συμβαίνει στην παρούσα περίπτωση, τούτο συνιστά παραίτηση (waiver) της παρατυπίας και υπάγεται στην δικαιοδοσία των Κυπριακών Δικαστηρίων με τον ίδιο τρόπο που θα υπαγόταν εάν είχε προηγηθεί συμφωνία μεταξύ των μερών για υπαγωγή στην δικαιοδοσία των Κυπριακών Δικαστηρίων. Δέστε σχετικά την υπόθεση Stella ν. Saylas,

(1983)1 Α.Α.Δ. 186 όπου γίνεται παραπομπή στην Carpantina Societe Anonyme v. The Firm P. Ioannou & Co.

(1942)C.L.R. Vol. VIII p. 30 στην οποία λέχθηκαν τα εξής: «A defendant by filing an unconditional appearance, is considered to have submitted to the jurisdiction of the Court, in the same way as he might have done by prior express agreement.» Στρέφομαι τέλος να εξετάσω κατά πόσον το γεγονός ότι η αγωγή δεν επιδόθηκε στην Εναγομένη εταιρεία αλλά σε κάποια τρίτη εταιρεία η οποία δεν είναι μέρος στην αγωγή επηρεάζει καθ' οινοδήποτε τρόπο την εμφάνιση της Εναγομένης. Όπως λέχθηκε στην υπόθεση Marfin v. Telec (ανωτέρω) σκοπός της επίδοσης είναι η διαπίστωση ότι συγκεκριμένος διάδικος έχει ειδοποιηθεί για τη διαδικασία η οποία τον αφορά. Στην σελίδα 183 του Annual Practice 1958 αναφέρονται τα εξής κάτω από τον τίτλο «Appearance "gratis "»: Where a person has been informed that he has been made a defendant to an action, he may at any time after the writ is issued waive service and enter an appearance gratis (Oulton v. Radeliffe, [1874] L. R. C. P. 189, per Denman J. at p. 189; Fell v. Christ's College, Cambridge

(1785), 2 Brown's Chancery Cases 279; Hope v. Hope, [1854] De G. M. & G. R. 328). He should not do so if the plaintiff gives him notice that the writ is abandoned (Oulton v. Radelifje, supra). Where a defendant has entered an appearance gratis the plaintiff ought to send a copy of the writ to the defendant if he has not already done so, although there is no authority for this proposition. Στην προκειμένη περίπτωση η Εναγομένη εταιρεία έλαβε γνώση της αγωγής που έχει καταχωρηθεί εναντίον της. Εμφανίστηκε οικειοθελώς στην διαδικασία. Οι Ενάγοντες δεν έδωσαν καμία ειδοποίηση ότι το κλητήριο Ένταλμα έχει εγκαταλειφθεί. Μάλιστα δε μετά το κλείσιμο των δικογράφων μεσολάβησαν αρκετοί μήνες μέχρι την καταχώριση της υπό κρίση Αίτησης. Δεν διαπιστώνω όποιαδήποτε κακοπιστία ή κατάχρηση της διαδικασίας εκ μέρους των Εναγομένων. Νομότυπα έχουν καταχωρήσει εμφάνιση στην αγωγή και κατά λογική ακολουθία ορθά ήγειραν στην συνέχεια την υπεράσπιση τους προκειμένου να υπερασπιστούν την Απαίτηση που οι ίδιοι οι Ενάγοντες ήγειραν εναντίον τους. Εν όψει των πιο πάνω δεν έχω πεισθεί για την βασιμότητα του Αιτήματος των Εναγόντων - Αιτητών. Ανάμεσα στα άλλα θεωρώ ότι είναι σχήμα οξύμωρο ο ίδιος ο Ενάγοντας που επέλεξε να ενάγει συγκεκριμένο πρόσωπο, να επικαλείται το δικό του σφάλμα στην επιλογή Εναγομένου για να επιτύχει την διαγραφή της εμφάνισης και υπεράσπισης του εν λόγω προσώπου. Και τούτο το πράττουν, όπως οι ίδιοι οι Ενάγοντες αναφέρουν στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση αλλά και στην αγόρευση των δικηγόρων τους, προς τον σκοπό εξοικονόμησης εξόδων τροποποίησης του κλητηρίου Εντάλματος που πρέπει να γίνει για να αντικατασταθεί η Εναγόμενη εταιρεία με την «ορθή» εταιρεία. Και διερωτάται κανείς τι θα γίνει σε τέτοια περίπτωση με τα έξοδα της υφιστάμενης Εναγομένης εταιρείας η οποία έλαβε γνώση της εναντίον της αγωγής και καταχώρησε Σημείωμα Εμφάνισης και Υπεράσπιση. Εάν ήταν ορθή η εισήγηση των Εναγόντων τότε έπρεπε το δικό τους σφάλμα να επιβαρυνθεί η Εναγόμενη εταιρεία. Κάτι τέτοιο με βρίσκει εντελώς αντίθετο. Ακόμη και εάν η Αίτηση των Εναγόντων - Αιτητών θα μπορούσε να επιτύχει και πάλιν θεωρώ ότι θα πρόκειτο για περίπτωση που θα έπρεπε να γίνει ειδική πρόνοια για τα έξοδα στα οποία η Εναγόμενη υπεβλήθη χωρίς καμία δική της ευθύνη, συνεπεία σφάλματος των Εναγόντων να ενάγουν το «ορθό» νομικό πρόσωπο. Εν όψει όλων των πιο πάνω η παρούσα Αίτηση απορρίπτεται. Τα έξοδα επιδικάζονται υπέρ των Εναγομένων - Καθ' ων η Αίτηση και εναντίον των Εναγόντων - Αιτητών αλληλέγγυα και κεχωρισμένα. Αυτά να υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και να εγκριθούν από το Δικαστήριο. Είναι πληρωτέα στο τέλος της αγωγής. [Υπ.] Χρ. Ρασπόπουλος, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο