← Κύπρος

D.E.K.S.A LTD ν. VOUROS PROTEIN INDUSTRIES LTD, Αρ. Αγωγής: 5995/08, 27/4/2016

D.E.K.S.A LTD ν. VOUROS PROTEIN INDUSTRIES LTD, Αρ. Αγωγής: 5995/08, 27/4/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2016:A276 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Λ. Α. Παντελή, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 5995/08 Μεταξύ: D.E.K.S.A LTD Εναγόντων και VOUROS PROTEIN INDUSTRIES LTD Εναγομένων --------------------- 27 Απριλίου 2016 Για τους ενάγοντες: κος Κνώφος Για τον εναγόμενους: κος Πολυδώρου ΑΠΟΦΑΣΗ Η υπό κρίση αγωγή αφορά υπόλοιπο κατάστασης λογαριασμού συνεπεία πώλησης αγαθών και/ή παροχής υπηρεσιών. Τα αγαθά, ή καλύτερα η φύση τούτων, περιγράφονται στην έκθεση απαίτησης ως· μηχανήματα και/ή εξαρτήματα και/ή παρεμφερή για δημιουργία μηχανοστασίου και/ή εγκατάσταση και/ή λειτουργία ατμολέβητα (steam boiler). Οι δε προσφερθείσες υπηρεσίες αφορούν δύο περιπτώσεις επιδιόρθωσης και/ή συντήρησης και/ή ρύθμισης ενός ατμολέβητα (steam boiler). Τούτες έλαβαν χώρα την 14.12.2006 και 16.01.2007 και στοίχισαν £118,45 και £236,90, αντίστοιχα. Είναι η θέση των εναγόντων πως λόγω όλων των ανωτέρω την 16.01.2007 ο λογαριασμός των εναγομένων παρουσίαζε χρεωστικό υπόλοιπο €20.763,96 και αυτό είναι που αξιώνουν. Στον αντίποδα οι εναγόμενοι αρνούνται ότι υπήρξαν πελάτες των εναγόντων. Προσθέτουν δε ότι ο επίδικος ατμολέβητας και/ή μηχανήματα και/ή παρεμφερή, αγοράστηκαν από άλλη εταιρεία που ανήκει στον ίδιο όμιλο και συγκεκριμένα τη Vouros Healthcare Ltd (στη συνέχεια η Healthcare). Είναι γι' αυτό το λόγο, διατείνονται, που ουδέποτε υπέγραψαν και/ή αποδέχτηκαν οιονδήποτε τιμολόγιο. Διαζευκτικά, υποστηρίζουν ότι το επίδικο αντικείμενο - εννοούν ο ατμολέβητας - ήταν προβληματικό και/ή ελαττωματικό και γι' αυτό ουδέποτε τέθηκε σε λειτουργία. Η Healthcare ενημέρωσε τους ενάγοντες περί τούτου, οι οποίοι καίτοι ανταποκρίθηκαν δεν κατόρθωσαν να διορθώσουν το πρόβλημα. Σε αυτό το πλαίσιο είναι που οι ενάγοντες εξέδωσαν τα επίδικα τιμολόγια, λέει η υπεράσπιση. Προσθέτει όμως ότι κατά τον ίδιο χρόνο η συμφωνία της Healthcare, δηλαδή η εταιρεία που αγόρασε τον ατμολέβητα, με τους ενάγοντες, προνοούσε δια τριετή εγγύηση. Αυτός είναι και ο λόγος, αναφέρουν οι εναγόμενοι, που ουδέποτε αποδέχτηκαν ή υπέγραψαν οιονδήποτε τιμολόγιο, εφόσον οι τιμολογήσεις έγιναν εντός της περιόδου εγγυήσεως και/ή χωρίς να επιδιορθωθούν τα εν λόγω μηχανήματα. Προς υποστήριξη της αξίωσης η πλευρά των εναγόντων κάλεσε τέσσερις μάρτυρες. Με τη σειρά που κλήθηκαν στο δικαστήριο τούτοι είναι· Ιάκωβος Edjourian (ΜΕ1), Ανδρέας Χʺ Πιέρου (ΜΕ2), Παναγιώτης Ιωάννου (ΜΕ3) και Μαίρη Κορκοριάν (ΜΕ4). Αρκετοί ήταν και οι μάρτυρες που κλήθηκαν από την υπεράσπιση. Σε αυτή την περίπτωση μαρτυρία έδωσαν τρία πρόσωπα δηλαδή· Αντώνης Βούρος (ΜΥ1), Χριστόφορος Θεοφίλου (ΜΥ2) και Αντρέας Αντρέου (ΜΥ3). Ο Edjourian (ΜΕ1) είναι διευθυντής των εναγόντων. Υπό αυτή την ιδιότητα επεξήγησε τη σχέση των διαδίκων και παρουσίασε πλείστα τόσα από τα τεκμήρια που κατατέθηκαν. Υποστήριξε εν προκειμένω ότι οι εναγόμενοι αποτελούν μέρος ομίλου εταιρειών, εν προκειμένω του Vouros Organization. Οι δε ενάγοντες είχαν εμπορική συνεργασία με πέραν της μίας εταιρείας του ομίλου. Ήταν η θέση του ΜΕ1 ότι η συνεργασία των εναγόντων με τον όμιλο εταιρειών (Vouros Organization) ήταν πολυεπίπεδη, δηλαδή είχε τρεις διαφορετικές ενότητες. Η πρώτη αφορούσε ενοικίαση ενός ατμολέβητα, ο οποίος στη συνέχεια αγοράστηκε από εταιρεία του ομίλου· η δεύτερη συνίστατο σε πώληση παρεμφερών εξαρτημάτων του ατμολέβητα, όπως φουγάρο και αποσκληρυντής νερού· και η τρίτη σε πώληση εξαρτημάτων και μηχανημάτων που εξυπηρετούσαν τη δημιουργία δικτύου ατμού στο εργοστάσιο. Σύμφωνα πάντα με τον ΜΕ1, η επίδικη αγωγή αφορά την τελευταία αυτή κατηγορία, δηλαδή εξαρτήματα για δημιουργία δικτύου ατμού. Μάλιστα αυτή τούτη η θέση είναι το επίδικο ζήτημα, εφόσον στον αντίποδα η υπεράσπιση διατείνεται ότι· αφενός το δίκτυο ατμού κατασκευάστηκε από τρίτη εταιρεία, συγκεκριμένα Ισπανική, και γι' αυτό το λόγο οι ενάγοντες ουδεμία σχέση είχαν με την κατασκευή τούτου, αφετέρου τα επίδικα εξαρτήματα και/ή μηχανήματα σκοπούσαν σε επιδιόρθωση του ατμολέβητα που τη δεδομένη στιγμή βρισκόταν σε εγγύηση. Σε κάποιο βαθμό οι δύο πλευρές συσχετίζουν την αξίωση με ένα ατμολέβητα. Παρεμβάλλω εδώ ότι αποτελεί κοινό έδαφος πως τούτος ο ατμολέβητας αρχικά ενοικιάστηκε και στη συνέχεια αγοράστηκε από άλλη εταιρεία του ομίλου, εν προκειμένω την Healthcare. Αυτό αποτελεί αδιαμφισβήτητο γεγονός και συνεπώς δεν θα απασχολήσει περαιτέρω. Εν τούτοις, οι δύο πλευρές επικαλούνται τούτο το γεγονός με διαφορετικό τρόπο, ώστε έκαστη να προωθήσει τη δική της θέση. Προστίθεται εδώ ότι η επίδικη αγωγή δεν είναι η μόνη που αφορά τη συνεργασία των εναγόντων με τον όμιλο εταιρειών Vouros Organization. Πέραν της επίδικης αγωγής οι ενάγοντες καταχώρισαν και την αγωγή 5996/

  1. Το κλητήριο ένταλμα τούτης της αγωγής κατατέθηκε στο δικαστήριο ως τεκμήριο
  2. Υποδεικνύεται όμως ότι η πιο πάνω αγωγή (τεκμήριο 13) δεν στρέφεται εναντίον των εναγομένων, αλλά εναντίον της Healthcare. Αυτό γιατί και οι δύο πλευρές δέχονται ότι η εταιρεία που αρχικά ενοικίασε και εν συνεχεία αγόρασε τον επίδικο ατμολέβητα, είναι η Healthcare. Το τεκμήριο 14 αποτελεί μέρος της συμφωνίας που οδήγησε στην ενοικίαση του ατμολέβητα από τη Healthcare. Τώρα, η θέση των εναγόντων σε ό,τι αφορά τούτο τον ατμολέβητα, ως επίσης την επίδικη αξίωση, επεξηγήθηκε από τον ΜΕ1 και έχει ως ακολούθως· είναι η θέση των εναγόντων πως τα αντικείμενα, δηλαδή τα εξαρτήματα και/ή μηχανήματα που αφορά η επίδικη αγωγή, δεν έχουν να κάνουν με τον ατμολέβητα αλλά με το δίκτυο ατμού του εργοστασίου. Περαιτέρω, οι ενάγοντες υποστηρίζουν ότι το δίκτυο ατμού είναι διακριτό από τον ατμολέβητα, εφόσον τούτο μπορεί να συνδυαστεί και λειτουργήσει με άλλο ατμολέβητα που επίσης βρισκόταν στο εργοστάσιο των εναγομένων. Εν πάση περιπτώσει, ο ΜΕ1 αρνήθηκε ότι τα επίδικα αντικείμενα έχουν να κάνουν οτιδήποτε με τον ατμολέβητα και επιπλέον, αρνήθηκε ότι ο ατμολέβητας αντιμετώπιζε οιονδήποτε πρόβλημα. Ήταν η θέση του ότι οι εναγόμενοι ζητούσαν από τους ενάγοντες τα επίδικα εξαρτήματα και/ή μηχανήματα, ώστε να κατασκευάσουν το δίκτυο ατμού που επιθυμούσαν. Ο ΜΕ1 επεξήγησε περαιτέρω τη μέθοδο επικοινωνίας των εναγόντων με τους εναγόμενους. Ανέφερε πως ο μηχανολόγος των εναγομένων απευθύνετο στο μηχανολόγο των εναγόντων και ζητούσε προσφορά για συγκεκριμένα εξαρτήματα. Ο τελευταίος ετοίμαζε την προσφορά και την απέστελλε στους εναγόμενους μέσω τηλεομοιότυπου. Αν οι εναγόμενοι συμφωνούσαν με τα εκεί αναφερόμενα, τότε υπέγραφαν την προσφορά και την επέστρεφαν στους ενάγοντες, πάλι μέσω τηλεομοιότυπου. Ο ΜΕ1 παρουσίασε στο δικαστήριο τα σχετικά έγγραφα. Τούτα είναι τα τεκμήρια 1 μέχρι και
  3. Παρεμβάλλω ότι το σύνολο τούτων των τεκμηρίων, πλην του τεκμηρίου 2, αποτελείται από δύο έγγραφα. Το πρώτο εξ αυτών, δηλαδή τα τεκμήρια 1Α, 2Α, 3Α, 4Α, 5Α και 6Α, είναι το τιμολόγιο που σε κάθε περίπτωση εξέδωσαν οι ενάγοντες, ενώ το δεύτερο έντυπο, δηλαδή τα τεκμήρια 1Β, 3Β, 4Β, 5Β και 6Β, είναι η προσφορά που προηγήθηκε. Η διαφορά σε σχέση με το τεκμήριο 2 είναι ότι αποτελείται από τρία έγγραφα, με το τεκμήριο 2Β να συνιστά το δελτίο παράδοσης των αντικειμένων, ενώ η προσφορά είναι το τελευταίο έντυπο, δηλαδή το τεκμήριο 2Γ. Σύμφωνα με τον ΜΕ1 το σύνολο των εντύπων προσφοράς φέρουν μία υπογραφή που συνήθως συνοδεύει τη φράση «Approved». Η σχετική σηματοδότηση του εγγράφου αποδίδεται, σύμφωνα πάντα με τον ΜΕ1, στο μηχανολόγο των εναγομένων και δεικνύει ότι αποδέχτηκε την προσφορά. Τα δε τεκμήρια 7 και 8 επίσης συνίστανται σε δύο έντυπα, δηλαδή το τιμολόγιο (τεκμήριο 7Α και 8Α) και το έντυπο αναφοράς τεχνικών (τεκμήριο 7Β και 8Β). Σύμφωνα με τον ΜΕ1 τα εν λόγω τεκμήρια αφορούν δύο περιπτώσεις στις οποίες οι ενάγοντες κλήθηκαν να επιδιορθώσουν και/ή ρυθμίσουν τον ατμολέβητα στο εργοστάσιο των εναγομένων. Πέραν των πιο πάνω ο ΜΕ1 παρουσίασε στο δικαστήριο και σχετική κατάσταση λογαριασμού που τηρείτο από τους ενάγοντες. Τούτη είναι το τεκμήριο 11 και επεξηγήθηκε από το μάρτυρα. Υπέδειξε συναφώς τα τιμολόγια που αφορά η αξίωση, ενώ στάθηκε ιδιαίτερα σε δύο καταχωρίσεις ημερομηνίας 30.09.
  4. Και οι δύο αφορούν το ποσό των €29.046,
  5. Όπως φαίνεται στο τεκμήριο 11 το εν λόγω ποσό αρχικά χρεώθηκε στο λογαριασμό της εναγομένης, τεκμήριο 11, ενώ αμέσως μετά πιστώθηκε. Ο ΜΕ1 ανέφερε ότι οι εναγόμενοι ήταν εκείνοι που ζήτησαν τούτο το ποσό να χρεωθεί στο λογαριασμό τους, δηλαδή στο τεκμήριο 11, ενώ στη συνέχεια άλλαξαν γνώμη και ζήτησαν να χρεωθεί σε άλλο λογαριασμό. Η εμπορική συναλλαγή που αφορά τούτο το ποσό είναι, πάντα σύμφωνα με τον ΜΕ1, η ενοικίαση του ατμολέβητα που προαναφέρθηκε, την οποία οι εναγόμενοι αρχικά θέλησαν να χρεώσουν στο τεκμήριο 11, ενώ στη συνέχεια άλλαξαν γνώμη και ζήτησαν να χρεωθεί η εταιρεία που ενοικίασε τούτο, δηλαδή η Healthcare. Το ίδιο συνέβη και το Δεκέμβριο του 2005, σε σχέση με το ποσό €32.322,
  6. Αυτή η τελευταία χρεοπίστωση φαίνεται, ανέφερε ο ΜΕ1, και στα τεκμήρια 9 και 10, δηλαδή τιμολόγιο και credit note αντίστοιχα. Τέλος, ο ΜΕ1 κατέθεσε και το τεκμήριο 12, δηλαδή επιστολή που οι ενάγοντες απέστειλαν στους εναγόμενους αξιώνοντας το υπόλοιπο της κατάστασης λογαριασμού. Ο ΜΕ1 δέχθηκε εν τούτοις ότι στη σχετική επιστολή αναφέρεται και δεύτερη αξίωση, συγκεκριμένα καθυστερημένα ενοίκια του ατμολέβητα. Αυτή μάλιστα η δεύτερη αξίωση δεν αφορά τους εναγόμενους αλλά τη Healthcare. Ο δεύτερος μάρτυρας των εναγόντων, δηλαδή ο Ανδρέας Χʺ Πιέρου (ΜΕ2), εργάζεται στην Τράπεζα Κύπρου. Ο λόγος δια τον οποίο κλήθηκε είναι επειδή μεταξύ των καθηκόντων του ήταν και η παρακολούθηση του τραπεζικού λογαριασμού των εναγόντων. Σε αυτό το πλαίσιο είχε στην κατοχή του αντίγραφα τριών επιταγών που οι ενάγοντες κατέθεσαν στο λογαριασμό τους. Τούτες οι επιταγές είναι τα τεκμήρια 15Α μέχρι και 15Γ. Η σημασία τούτων έγκειται στο ότι εκδότης των επιταγών είναι οι εναγόμενοι, γεγονός που αποκαλύπτει, σύμφωνα με τους ενάγοντες, ότι οι εναγόμενοι είναι εκείνοι που παρήγγειλαν τα επίδικα αντικείμενα και γι' αυτό το λόγο πλήρωσαν μέρος της αξίας τούτων. Αυτή ακριβώς η συνεργασία των εναγόντων με τους εναγόμενους και το αντικείμενο τούτης, είναι και το θέμα της μαρτυρίας του ΜΕ3, δηλαδή του Παναγιώτη Ιωάννου. Τούτος ο μάρτυρας ανέφερε πως μεταξύ των ετών 2002 και 2006, μέχρι τον Αύγουστο, εργαζόταν στους ενάγοντες ως μηχανολόγος μηχανικός. Όπως υποστήριξε, αυτός ήταν που συνεννοείτο με τον μηχανολόγο των εναγομένων αναφορικά με την παραγγελία εξαρτημάτων και/ή μηχανημάτων. Ο μηχανολόγος των εναγομένων ήταν ο Nikolas Milutinovic. Ο τελευταίος του έλεγε τι ακριβώς χρειαζόταν και ο ΜΕ3 τον ενημέρωνε για τις επιλογές που είχε. Ερωτηθείς ανέφερε όμως ότι τα αντικείμενα των τεκμηρίων 1 μέχρι και 6 δεν αφορούν τον ατμολέβητα αλλά το δίκτυο ατμού. Μάλιστα ερωτηθείς σε σχέση με τον ατμολέβητα, συμφώνησε ότι ο ίδιος είναι που τον έθεσε σε λειτουργία και ότι για να γίνει τούτο δεν ήταν αναγκαία τα επίδικα αντικείμενα, αφού ατμολέβητας και δίκτυο είναι δύο διαφορετικά πράγματα. Τέλος, αναφορικά με την έκδοση των τιμολογίων είπε ότι άμα το αντικείμενο ήταν ο ατμολέβητας έβγαιναν επ' ονόματι της Healthcare, άμα όμως ήταν το δίκτυο τότε έβγαιναν επ' ονόματι των εναγομένων. Πρόσθεσε όμως ότι αυτό το ζήτημα το χειριζόταν η Μαίρη Κορκορίαν, η οποία γνώριζε καλύτερα. Και η ΜΕ4 επεξήγησε το λόγο που τιμολογήθηκαν οι εναγόμενοι αντί άλλη εταιρεία. Ανέφερε εν προκειμένω ότι το λογιστήριο του ομίλου είναι εκείνο που ζήτησε να τιμολογηθούν οι εναγόμενοι, εξ ου και το Δεκέμβριο του 2005 εκδόθηκε τιμολόγιο και χρεώθηκαν οι εναγόμενοι για την ενοικίαση του ατμολέβητα (βλ. τεκμήριο 9), ενώ μετά πάροδο ενός μηνός οι εναγόμενοι ζήτησαν να χρεωθεί η εταιρεία Healthcare και γι' αυτό το λόγο εκδόθηκε πιστωτική σημείωση, δηλαδή το τεκμήριο
  7. Η ΜΕ4 δέχθηκε εν τούτοις ότι οι καταχωρίσεις στο τεκμήριο 11 των ποσών €51.258,04 και €15.426,54 αντίστοιχα, είναι προϊόν λάθους του δικού τους λογιστηρίου, εξ ου και διορθώθηκαν αυθημερόν, εφόσον αφορούν την αγορά του ατμολέβητα από τη Healthcare και όχι τους εναγόμενους. Τέλος, η ΜΕ4 υποστήριξε ότι τα αντικείμενα που αφορούν τα επίδικα τιμολόγια ουδεμία σχέση έχουν με τον ατμολέβητα και ότι αφορούν το δίκτυο ατμού. Ο Αντώνης Βούρος (ΜΥ1) είναι ο ιδιοκτήτης και διευθύνων σύμβουλος τόσο των εναγομένων όσο και της Healthcare. Υπό αυτή την έννοια παρουσιάστηκε ως άτομο που γνωρίζει τις συμφωνίες αλλά και τις διαδικασίες του ομίλου. Ήταν η θέση του ΜΥ1 ότι ο ατμολέβητας αρχικά ενοικιάστηκε και ακολούθως αγοράστηκε από τη Healthcare. Μάλιστα ο λόγος που η Healthcare αποφάσισε να αγοράσει τον ατμολέβητα, ήταν επειδή στο τίμημα πωλήσεως θα συνυπολογίζονταν τα ενοίκια που είχαν ήδη καταβληθεί. Η Healthcare λοιπόν συμφώνησε να καταβάλει στους ενάγοντες, ανέφερε ο μάρτυρας, επιπλέον ποσό €51.258,
  8. Η σχετική συμφωνία, ανέφερε, είναι το τεκμήριο
  9. Ήταν εν τούτοις η θέση του ΜΥ1 ότι αν και ο ατμολέβητας εγκαταστάθηκε τη 14.10.2005, ουδέποτε λειτούργησε και ουδέποτε διεξήχθη το commissioning τούτου, δηλαδή λειτουργία, επεξήγηση τρόπου λειτουργίας και εν τέλει παράδοση στους αγοραστές. Λόγω του ότι ο ατμολέβητας παρουσίαζε προβλήματα και δεν λειτουργούσε, υποστήριξε ο ΜΥ1, οι ενάγοντες εισηγούνταν διάφορα εξαρτήματα ώστε να διορθωθεί το πρόβλημα. Η δε διαδικασία ήταν ως εξής· οι ενάγοντες απέστελλαν στους τεχνικούς του εργοστασίου εισηγήσεις, τις οποίες οι τελευταίοι αποδέχονταν ώστε ο ατμολέβητας να τεθεί σε λειτουργία. Για τα επίδικα τιμολόγια ενημερώθηκε αρχές Φεβρουαρίου το 2006 και αφού διερεύνησε το θέμα έδωσε οδηγίες να σταματήσει κάθε πληρωμή στους ενάγοντες μέχρι πλήρη εγκατάσταση και λειτουργία του ατμολέβητα. Εν τούτοις ήταν η θέση του ΜΥ1 ότι η λειτουργία του ατμολέβητα ουδέποτε επιτεύχθηκε. Επιπλέον, ήταν η θέση του ότι οι εναγόμενοι ουδέποτε συμφώνησαν οτιδήποτε με τους ενάγοντες, ενώ και η Healthcare ουδέποτε συμφώνησε οτιδήποτε πέραν του τεκμηρίου
  10. Τέλος, σχολίασε και τον ισχυρισμό των εναγόντων ότι τα επίδικα αντικείμενα αφορούν το δίκτυο ατμού, λέγοντας ότι τούτο κατασκευάστηκε από κάποια ισπανική εταιρεία και οι ενάγοντες ουδεμία ανάμειξη είχαν και ούτε τους ζητήθηκε να προμηθεύσουν οιαδήποτε εξαρτήματα. Ο ΜΥ2, Χριστόφορος Θεοφίλου, ανέφερε ότι είναι χημικός μηχανικός, ειδικός σε θέματα ασφάλειας και υγείας και παρουσιάστηκε γνώστης του αντικειμένου, δηλαδή ατμολέβητα και δικτύου ατμού. Όπως ανέφερε, επισκεπτόταν το εργοστάσιο από το 2006 μέχρι και το 2013 και είναι σε γνώση του ότι έχει δύο ατμολέβητες. Εν τούτοις ο ατμολέβητας που αγοράστηκε από τους ενάγοντες δεν είναι συνδεδεμένος στο δίκτυο του εργοστασίου και ουδέποτε τέθηκε σε λειτουργία. Ο άλλος ατμολέβητας είναι ένας ισπανικός που εγκατέστησε η εταιρεία που κατασκεύασε το εργοστάσιο. Το δε σύστημα του εργοστασίου είναι ενιαίο και ο ατμολέβητας είναι μέρος τούτου. Κανένα μηχάνημα, ανέφερε, προστέθηκε μετά την κατασκευή του δικτύου από τους ισπανούς. Παρ' όλα αυτά όταν στη συνέχεια ο συνήγορος των εναγόντων υπέδειξε στο μάρτυρα (ΜΥ2) τόσο τα τιμολόγια όσο και την προσφορά που προηγήθηκε κάθε τιμολογίου, ο μάρτυρας απάντησε ότι τα αναφερόμενα στα τεκμήρια 1 έως και 6 δεν είναι εξαρτήματα του ατμολέβητα αλλά του δικτύου. Περαιτέρω, δέχθηκε ότι δεν γνωρίζει τίνι τρόπω κατασκευάστηκε το δίκτυο από την ισπανική εταιρεία, δηλαδή αν οι τελευταίοι χρησιμοποίησαν τα εξαρτήματα που αναφέρονται στα επίδικα τιμολόγια ή άλλως πως. Η εμπλοκή του ιδίου, ανέφερε, άρχεται από της λειτουργίας του εργοστασίου και μετέπειτα, δηλαδή από τον Ιούνιο του 2006, εφόσον τον ίδιο ενδιαφέρει η παραγωγή και όχι η κατασκευή του εργοστασίου. Τελευταίος μάρτυρας δια την υπεράσπιση είναι ο Αντρέας Αντρέου (ΜΥ3), ο οποίος κατά τον επίδικο χρόνο εργαζόταν ως λογιστής στο λογιστήριο της Healthcare. Ο ΜΥ3 υποστήριξε ότι το εργοστάσιο κατασκευάστηκε εξ ολοκλήρου από την ισπανική εταιρεία Tremesa και ότι αυτή ήταν που προμήθευσε τα εξαρτήματα και μηχανήματα και δεν επέτρεπε εμπλοκή τρίτων. Περαιτέρω, ανέφερε ότι κάθε εταιρεία του ομίλου Vouros ασκούσε ξεχωριστές δραστηριότητες, είχε τους δικούς της υπαλλήλους, ως επίσης το δικό της λογιστήριο. Μάλιστα πρόσθεσε ότι οι διάφορες εταιρείες του ομίλου δεν επενέβαιναν και ούτε επεμβαίνουν στις δραστηριότητες άλλων εταιρειών. Σε αυτό το πλαίσιο υποστήριξε ότι ο Nikolas Milutinovic εργοδοτείτο από την Healthcare και δια αυτήν είναι που ενεργούσε. Περαιτέρω, ήταν η θέση του ΜΥ3 ότι έλαβε τα επίδικα τιμολόγια από το λογιστήριο των εναγομένων. Τότε απευθύνθηκε στον Αντώνη Βούρο (ΜΥ1), ο οποίος του έδωσε οδηγίες να μην πληρωθούν καθ' ότι αφορούσαν το μεταχειρισμένο ατμολέβητα και σκοπός των εκεί αναφερόμενων εξαρτημάτων ήταν να τον θέσουν σε λειτουργία, πράγμα που μέχρι σήμερα δεν έχει επιτευχθεί. Τέλος, ο ΜΥ3 ανέφερε ότι σήμερα δεν εργάζεται στην Healthcare αλλά σε άλλη εταιρεία του ομίλου. Έχοντας πλέον συνοψίσει την προσφερθείσα μαρτυρία είναι ασφαλές, αλλά και πρέπων, να προσδιορίσω τα επίδικα θέματα. Αν ορθά αντιλαμβάνομαι τα πράγματα τα κυρίαρχα ερωτήματα που το δικαστήριο καλείται να απαντήσει είναι· παρέδωσαν οι ενάγοντες τα προϊόντα που αναφέρονται στα επίδικα τιμολόγια· εάν ναι, ποιος είναι ο αντισυμβαλλόμενός τους, οι εναγόμενοι ή η Healthcare· σε τι σκοπούν τα εν λόγω αντικείμενα, επιδιόρθωση του ατμολέβητα ή κατασκευή μηχανοστασίου και δικτύου ατμού· και τέλος, νοουμένου ότι διαπιστώνεται πως οι ενάγοντες έχουν παραδώσει τα αντικείμενα, η ερώτηση που τίθεται είναι κατά πόσο αποζημιώθηκαν την αξία τούτων. Εν τούτοις πριν ακόμη και αυτή την αξιολόγηση της μαρτυρίας κρίνω πως επιβάλλεται σχολιασμός της θέσης της υπεράσπισης, συγκεκριμένα των ΜΥ1 και ΜΥ3, ότι ο ατμολέβητας που αγοράστηκε από τους ενάγοντες ουδέποτε τέθηκε σε λειτουργία. Κρίνω πως η σχετική θέση δεν επιτρέπεται να αξιολογηθεί, εφόσον όχι μόνο δεν τέθηκε στους ενάγοντες, αλλά σε αυτούς τέθηκε ακριβώς αντίθετη θέση. Υποδεικνύω ότι κατά την αντεξέταση του ΜΕ3 λέχθηκαν τα ακόλουθα· «Ε Εκτός από τη σχέση σας με τα αυτά τα παρεμφερή εξαρτήματα με το δίκτυο ατμού όσον αφορά τον λέβητα που πώλησε η DEKSA στη Vouros Health Care εσείς ο ίδιος μεταβήκατε στο εργοστάσιο για να το θέσετε σε λειτουργία το λέβητα; Α Το συγκεκριμένο μετέβηκα στο εργοστάσιο ναι να τον ελέγξω για να τον θέσουμε σε λειτουργία, ναι. Ε Θυμάστε περίπου πόσο καιρό από τον καιρό που παραδόθηκε ο ατμολέβητας μέχρι όταν πήγατε εσείς για να τον θέσετε σε λειτουργία πόσο διάστημα περίπου μεσολάβησε; Α Για να τον θέσουμε σε λειτουργία νομίζω ελέγχθηκε και τέθηκε σε λειτουργία τον 6ο αν δεν κάνω λάθος τον 6ο της ίδιας χρονιάς του
  11. Ε Από τον 10ο του 2005; Α Από τον 10ο του
  12. Ε Παραδόθηκε και έγινε προσπάθεια λειτουργίας μέχρι τον 06/2006; Α Μάλιστα μέχρι τον 06/2006.» Συνεπώς εφόσον τούτη ήταν η γραμμή υπεράσπισης και επιπλέον, ουδέποτε υποβλήθηκε στους ενάγοντες ότι ο εν λόγω ατμολέβητας δεν τέθηκε σε λειτουργία, δεν μπορεί σήμερα να εξεταστεί το αντίθετο. Είναι γνωστή βεβαίως η δικανική αρχή ότι παράλειψη υποβολής βασικής θέσης σε μάρτυρα, δεν επιτρέπει προώθηση τούτης ετεροχρονισμένα. Τίθεται τούτη εν αμφιβόλω εφόσον το δικαστήριο αποστερείται, ένεκα τακτικισμών και νομικισμών της πλευράς που πράττει τοιουτοτρόπως, ευχέρειας να ακούσει την αντίθετη άποψη, γεγονός που μειώνει τη σχετική θέση και δεν της επιτρέπει να καρποφορήσει ανάμεσα στις διαπιστώσεις. Τέτοια ενέργεια δεν συνάδει με τους κανόνες της δίκης, εφόσον δεν σκοπεί σε αναζήτηση της αλήθειας αλλά σε απόκτηση πλεονεκτήματος έναντι της άλλης πλευράς, πλεονέκτημα όμως που επιζητείται κατά παράβαση αυτής καθ' εαυτής της πεμπτουσίας της όλης διαδικασίας, δηλαδή ορθής απονομής της δικαιοσύνης μέσω διάγνωσης των αληθινών γεγονότων έπειτα από αντιπαράθεση των εκατέρωθεν θέσεων (βλ. Frederickou Schools Co. Ltd κ.α. ν. Acuac Inc.

(2002)1 ΑΑΔ 1527). Για όλους τους πιο πάνω λόγους δεν μπορώ να δεχθώ τη θέση της υπεράσπισης ότι ουδέποτε έγινε το commissioning του ατμολέβητα και ότι δεν τέθηκε σε λειτουργία. Εν πάση περιπτώσει, προσθέτω ότι όπως θα φανεί και στη συνέχεια η σχετική θέση δεν μπορεί να επιτύχει και για λόγους ουσίας που έχουν να κάνουν με την αξιολόγηση του μαρτυρικού υλικού. Τα πιο πάνω με οδηγούν στο στάδιο αξιολόγησης του μαρτυρικού υλικού. Επισημαίνω λοιπόν ότι παρακολούθησα το σύνολο των μαρτύρων κατά τη διάρκεια της ζωντανής ατμόσφαιρας της διαδικασίας και αποτίμησα τη συνολική τους παρουσία κατά την εξιστόρηση των γεγονότων με κριτήριο τα εγγενή της μαρτυρίας τους χαρακτηριστικά (πηγή γνώσεων, ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος, ακεραιτότητα και προκατάληψη, ανιδιοτέλεια, αληθοφάνεια βλ. Phipson on Evidence, 16th edition, σελ. 333). Σημειώνω περαιτέρω ότι η αξιολόγηση της μαρτυρίας ενός εκάστου των μαρτύρων δεν περιορίστηκε σε ατομική κρίση του καθενός ξεχωριστά αλλά επεκτάθηκε και στα συμπεράσματα που προκύπτουν από συσχετισμό, αντιπαραβολή και διερεύνηση της αντικειμενικής υπόστασης των εκατέρωθεν θέσεων (βλ. Στυλιανίδης ν. Χατζηπιέρας
(1992)1 Α.Α.Δ. 1056). Τέλος, είχα πάντα κατά νου ότι η αποτίμηση της αξιοπιστίας μάρτυρα είναι έργο διακριτό και εντελώς αποσυναρτημένο από οποιοδήποτε βάρος απόδειξης (βλ. Αγαθοκλέους κ.α. ν. Αστυνομίας
(2001)2 Α.Α.Δ. 316 και Αθανασίου κ.α. ν. Κουνούνη
(1997)1 Α.Α.Δ. 614). Ουδεμία αμφιβολία έχω για το ποιοι μάρτυρες είπαν την αλήθεια στο δικαστήριο, ως εκ τούτου χωρίς περιστροφές αναφέρω ότι οι ΜΥ1 και ΜΥ3 δεν ανήκουν σε αυτή την κατηγορία. Η ουσία της μαρτυρίας τους, παράμετρος η οποία αναδεικνύει την ειλικρίνεια ενός μάρτυρα, σχολιάζεται αμέσως πιο κάτω. Σε αυτό το στάδιο παραθέτω μόνο τα εξωτερικά γνωρίσματα της μαρτυρίας τους που δυνατό να μην αποκαλύπτονται από το άψυχο πρακτικό της διαδικασίας. Παύσεις, επαναλήψεις και συγκεχυμένες απαντήσεις, είναι κάποια από τα ιδιαίτερα γνωρίσματα της ένορκης μαρτυρίας τούτων, τα οποία συνοδεύτηκαν, άλλοτε από εμφανή αμηχανία και άλλοτε από λογόρροια που μοναδικό στόχο είχε να αποπροσανατολίσει και να αποκρύψει τα πραγματικά γεγονότα. Περιττό να υποδείξω ότι όπως θα φανεί και πιο κάτω, η μαρτυρία τους δεν έχει έρεισμα τη λογική και είναι αντιφατική και επιπλέον, καταρρίπτεται ουσιωδώς από άλλη μαρτυρία προερχόμενη ακόμη και από αυτή την υπεράσπιση. Ειδικά για το ΜΥ3 σημειώνω ότι ακόμη και σήμερα εργοδοτείται στον όμιλο εταιρειών Vouros. Αυτό το παραδέχτηκε στο πλαίσιο αντεξέτασης, λίγο μόλις πριν να ολοκληρωθεί η διαδικασία. Εν τούτοις, στη γραπτή δήλωση (έγγραφο Στ) και στη δια ζώσης μαρτυρία του, προτού ερωτηθεί σχετικά, ανέφερε μόνο ότι δεν εργοδοτείται πλέον στη Healthcare. Καίτοι αυτό είναι αλήθεια, τεχνηέντως προσπάθησε να αποκρύψει τη σχέση που έχει και εξακολουθεί να υφίσταται με τον όμιλο, εφόσον σήμερα εργοδοτείται σε άλλη εταιρεία του ομίλου. Κατά τα λοιπά, έκδηλη ήταν η προσπάθεια του μάρτυρα (ΜΥ3) να απαλλάξει τον όμιλο από κάθε ευθύνη. Στον αντίποδα η μαρτυρία των ΜΕ1 και ΜΕ4 ήταν σταθερή και απολύτως λογική. Περιπλέον, όχι μόνο δεν αντικρούεται, επιβεβαιώνεται και από αριθμό άλλων στοιχείων, όπως έγγραφη μαρτυρία, αλλά και ανεξάρτητη μαρτυρία, όπως είναι η μαρτυρία των ΜΕ3 και ΜΥ
  1. Οι ΜΕ2, ΜΕ3 και ΜΥ2, κρίνονται ανεξάρτητοι μάρτυρες, εφόσον δεν έχουν οιονδήποτε συμφέρον να εξυπηρετήσουν. Ο πρώτος (ΜΕ2) είναι τραπεζικός υπάλληλος και η μαρτυρία του περιορίστηκε σε παρουσίαση των τεκμηρίων 15Α έως 15Γ. Ο δεύτερος (ΜΕ3) δεν εργάζεται σήμερα στους ενάγοντες και συνεπώς δεν έχει σχέση εξάρτησης, ενώ ο ΜΥ2 είναι εμπειρογνώμονας και ούτως ή άλλως από το 2013 δεν σχετίζεται με το επίδικο εργοστάσιο. Η δε μαρτυρία και των τριών, βρίσκεται σε απόλυτη αρμονία με το υπόλοιπο μαρτυρικό υλικό, γεγονός που επιβεβαιώνει την ορθότητά της. Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή, σε συνάρτηση πάντα με τα επίδικα ερωτήματα που έχουν τεθεί. Μείζων είναι όχι μόνο η παράδοση των επίδικων προϊόντων, αλλά και ο σκοπός που τούτα εξυπηρετούν. Επί του προκειμένου η μαρτυρία των ΜΕ1, ΜΕ3 και ΜΕ4, ταυτίζεται με τη μαρτυρία του ΜΥ
  2. Και εξηγώ· όταν στο στάδιο αντεξέτασης του ΜΥ2 υποδείχθηκαν στον τελευταίο τα τεκμήρια 1 μέχρι και 6, αποκαλύφθηκε ότι δεν του είχαν δοθεί και δεν είχε μελετήσει τα έντυπα προσφοράς (τεκμήρια Β) αλλά μελέτησε μόνο τα τιμολόγια (τεκμήρια Α). Όταν δε διεξήλθε των εν λόγω τεκμηρίων με προσοχή, απερίφραστα δήλωσε ότι τα αντικείμενα των τεκμηρίων 1 μέχρι και 4 αφορούν το δίκτυο ατμού, το αντικείμενο του τεκμηρίου 5 αφορά το μηχανοστάσιο και το αντικείμενο του τεκμηρίου 6 αφορά την τροφοδοσία του ατμολέβητα. Πέραν των πιο πάνω ο ΜΥ2 ανέφερε ότι αντικείμενα ως τα αναφερόμενα στα τεκμήρια 1 μέχρι και 6 βρίσκονται στο εργοστάσιο, είναι όμως άγνωστο στον ίδιο αν τούτα αγοράστηκαν από τους ενάγοντες ή αν τα προμήθευσε η ισπανική εταιρεία που κατασκεύασε το εργοστάσιο. Τα πιο πάνω δεν επιβεβαιώνουν απλώς τη μαρτυρία των ΜΕ1, ΜΕ3 και ΜΕ4, ότι τα επίδικα αντικείμενα αφορούν το δίκτυο ατμού και όχι επιδιόρθωση του ατμολέβητα. Καταρρίπτουν συν τω χρόνω τη μαρτυρία της υπεράσπισης και αναδεικνύουν το επίπλαστο της θέσης των ΜΥ1 και ΜΥ3 ότι ο ατμολέβητας αντιμετώπιζε πρόβλημα, καθ' ότι η σχετική εισήγηση συναρτήθηκε με το ότι τα επίδικα αντικείμενα σκοπούσαν σε επιδιόρθωση του ατμολέβητα, ώστε να τεθεί σε λειτουργία. Με δεδομένο πλέον ότι η φύση των επίδικων αντικειμένων δεν αφορά τον ατμολέβητα, η μαρτυρία των ΜΥ1 και ΜΥ3 αναδεικνύεται επίπλαστη και βεβαίως υποκείμενη σε απόρριψη. Περαιτέρω, η εξακρίβωση της φύσης των επίδικων αντικειμένων, δηλαδή ότι αφορούν το δίκτυο ατμού και εν πάση περιπτώσει όχι τον ατμολέβητα, δεν αφήνει περιθώριο επιτυχίας της εισήγησης της υπεράσπισης ότι ο ατμολέβητας ουδέποτε τέθηκε σε λειτουργία και για ένα άλλο λόγο. Αυτός έχει να κάνει με το ότι η θέση πως ο ατμολέβητας δεν λειτουργούσε, συναρτήθηκε αποκλειστικά με τα επίδικα τιμολόγια και όχι άλλα, προωθώντας μάλιστα τη θέση ότι οι ενάγοντες είναι που εισηγούνταν τα εν λόγω εξαρτήματα ώστε να θέσουν τον ατμολέβητα σε λειτουργία. Εφόσον λοιπόν η αξιόπιστη μαρτυρία, και δη η μαρτυρία του ΜΥ2, θέλει τα επίδικα αντικείμενα να μην αφορούν τον ατμολέβητα, είναι σαφές ότι η σχετική υπεράσπιση καταρρέει σαν χάρτινος πύργος. Πέραν όμως των πιο πάνω, ούτε και η λογική επιτρέπει αποδοχή της υπεράσπισης ότι ο ατμολέβητας δεν λειτουργούσε. Σχετική εν προκειμένω είναι η συμφωνία των διαδίκων για αγορά του ατμολέβητα. Για την ενοικίαση του ατμολέβητα οι εναγόμενοι κατέβαλαν ένα ποσό της τάξης των £47.
  3. Ο ατμολέβητας τους παραδόθηκε, σύμφωνα με τη συμφωνία τεκμήριο 14, τον Οκτώβριο του
  4. Όλες οι πλευρές συμφωνούν ότι η αγορά του ατμολέβητα συμφωνήθηκε το Μάρτιο του
  5. Τα δε επίδικα τιμολόγια εκδόθηκαν το Δεκέμβριο του
  6. Για να επιτευχθεί η αγορά συμφωνήθηκε να καταβληθεί επιπρόσθετο ποσό £39.
  7. Διερωτώμαι λοιπόν· αν ο ατμολέβητας δεν λειτουργούσε και ήταν σε γνώση της υπεράσπισης, δοθέντος ότι τα τιμολόγια προηγήθηκαν της συμφωνίας, γιατί η Healthcare δεν τερμάτισε τη συμφωνία τεκμήριο 14 και γιατί προχώρησε και αγόρασε τούτον, συμφωνώντας μάλιστα να καταβάλει επιπρόσθετο ποσό ύψους £39.
  8. Κρίνω πως η θέση ότι ο ατμολέβητας δεν λειτουργούσε δεν εδράζεται στη λογική αλλά σε υστερόβουλη εκτίμηση της όλης κατάστασης, ώστε να απαλλαγεί ο όμιλος εταιρειών Vouros από τις συμβατικές του υποχρεώσεις. Το ψεύδος των εναγομένων και δη των ΜΥ1 και ΜΥ3, αποκαλύπτεται και από τη μαρτυρία τους σε σχέση με το άλλο καίριο ερώτημα, ήτοι· ποιος ήταν ο αντισυμβαλλόμενος των εναγόντων δια τα επίδικα προϊόντα. Προτού όμως σχολιάσω τη σχετική μαρτυρία κρίνω σκόπιμο να υποδείξω μια άλλη πτυχή της μαρτυρίας των εναγόντων, καθ' ότι δεν έτυχε αμφισβήτησης. Τόσο ο ΜΕ1 όσο και η ΜΕ4 έκαναν αναφορά σε δύο ποσά. Τούτα είναι· η χρεοπίστωση ημερομηνίας 30.09.2005 για €29.046,22 και η χρέωση ημερομηνίας 14.12.2005 για ποσό €32.322,47 (βλ. τεκμήριο 9), που ακυρώθηκε την 31.01.2006, με αποτέλεσμα ανάλογο ποσό να πιστωθεί στο λογαριασμό των εναγομένων (βλ. τεκμήριο 10). Η σημασία τούτων των δύο ποσών οφείλεται στο ότι οι ΜΕ1 και ΜΕ4 συνάρτησαν τις εν λόγω καταχωρήσεις με σχετική απαίτηση των εναγομένων. Αυτή η θέση, δηλαδή ότι οι εναγόμενοι είναι που ζήτησαν να τους χρεώσουν και ακολούθως άλλαξαν γνώμη και ζήτησαν να ακυρώσουν τη χρέωση, δεν αμφισβητήθηκε από τους εναγόμενους και εφόσον δεν διαπιστώνεται λόγος άλλος που να εξουδετερώνει τούτη τη μαρτυρία, δεν βρίσκω λόγο γιατί να μην αποτελέσει εύρημα του δικαστηρίου. Μάλιστα όταν ο ΜΥ1 ερωτήθηκε σχετικά δεν αρνήθηκε ότι οι εναγόμενοι ζήτησαν τη χρέωση, αρκέστηκε μόνο να αναφέρει ότι δεν θυμάται. Ως εκ των πιο πάνω δέχομαι ότι οι εν λόγω χρεοπιστώσεις οφείλονται σε οδηγίες των εναγομένων. Τα πιο πάνω αρκούν βεβαίως για να οδηγήσουν σε διαπίστωση ότι αντισυμβαλλόμενος των εναγόντων ήταν οι εναγόμενοι. Εν πάση όμως περιπτώσει, τα τεκμήρια 15Α έως 15Γ δεν χωρούν διαζευκτικής ερμηνείας. Εφόσον οι εναγόμενοι πλήρωσαν το σεβαστό ποσό των €7.330,07, δεν μπορεί παρά να έπραξαν τούτο επειδή εκείνοι ήταν που αγόρασαν τα αντικείμενα και όχι άλλος. Δεν διαλανθάνει την προσοχή μου ότι οι ΜΥ1 και ΜΥ3 υποστήριξαν ότι αυτό είναι συνήθης εμπορική πρακτική μεταξύ αδελφικών εταιρειών, άμα μια εξ αυτών αντιμετωπίζει τη δεδομένη στιγμή πρόβλημα ρευστότητας. Εδώ ακριβώς αναδεικνύεται η επιτηδειότητα της μαρτυρίας των εν λόγω μαρτύρων, που άλλοτε υποστηρίζουν ότι οι εταιρείες του ομίλου είναι ξεχωριστές οντότητες και λειτουργούν ξεχωριστά, σε βαθμό μάλιστα που η κάθε μια έχει τους δικούς της υπαλλήλους και λογιστήριο, ως επίσης τις δικές της εμπορικές συναλλαγές (μεταξύ άλλων βλ. παράγραφο 12 εγγράφου Δ και παραγράφους 3 και 4 εγγράφου Στ) και άλλοτε ότι μια εταιρεία πληρώνει υποχρεώσεις της άλλης. Επί του προκειμένου εγείρεται το εξής ερώτημα· εάν η λειτουργία των εταιρειών του ομίλου ήταν σε τέτοιο βαθμό ανεξάρτητη, τότε γιατί οι εναγόμενοι πλήρωσαν εκ μέρους της Healthcare. Επιπλέον, πώς τα τιμολόγια των εναγομένων έφθασαν στα χέρια του ΜΥ3 ο οποίος εργαζόταν στο λογιστήριο της Healthcare. Σε σχέση με αυτό ο ΜΥ3 ανέφερε ότι το λογιστήριο των εναγομένων του έδωσε τα επίδικα τιμολόγια γιατί η Healthcare ήταν εκείνη που είχε συμφωνία με τους ενάγοντες, εννοεί βεβαίως το τεκμήριο
  9. Δεν αντιλαμβάνομαι όμως πώς οι εναγόμενοι γνώριζαν γι' αυτή τη συμφωνία, αφού σύμφωνα με τα λεγόμενα του ΜΥ3 οι εταιρείες λειτουργούσαν ξεχωριστά χωρίς η μία να επεμβαίνει στις εργασίες της άλλης. Από την άλλη, αν γνώριζαν λεπτομέρειες της συμφωνίας της Healthcare με τους ενάγοντες, και για τον όμιλο Vouros η συμφωνία (τεκμήριο 14) προέβλεπε εγγύηση, τότε γιατί αποδεχθήκαν τα έντυπα προσφορών (τεκμήρια Β), τα οποία αναφέρουν ποσά. Υποδεικνύεται εν προκειμένω ότι σε κάποια από τα τιμολόγια οι εναγόμενοι έκαναν και διορθώσεις που αφορούσαν τα ποσά, όπως στο τεκμήριο 2Γ που ζήτησαν όπως το αντικείμενο σταλεί με πλοίο και όχι αεροπλάνο που ήταν πιο ακριβό. Τέλος, γιατί ο ΜΥ1 έδωσε οδηγίες στον ΜΥ3 να μην πληρώσει τα τιμολόγια, αφού τούτα απευθύνθηκαν σε άλλο λογιστήριο απ' εκείνο που εργαζόταν ο ΜΥ3, δηλαδή το λογιστήριο των εναγομένων. Όλα τα πιο πάνω αναδεικνύουν βεβαίως ότι η μαρτυρία της υπεράσπισης (ΜΥ1 και ΜΥ3) είναι ψευδής και υστεροκατασκευασμένη και πως οι εν λόγω μάρτυρες (ΜΥ1 και ΜΥ3) δεν διστάζουν να προβάλουν ευτελείς και συγκρουόμενες δικαιολογίες, απλώς και μόνο για να απαλλάξουν τους εναγόμενους από κάθε ευθύνη. Η επιτομή όμως της αναλήθειας, εδώ του ΜΥ1, διαπιστώνεται από τις απαντήσεις που έδωσε όταν του ζητήθηκε να πει τι έπραξε η Healthcare σε σχέση με το ποσό των €7.330,07, δηλαδή αν το αναζήτησε, αν έλαβε απόδειξη ή ακόμη αν το διεκδίκησε δικαστικώς. Οι σχετικές ερωτήσεις και απαντήσεις έχουν ως εξής· «Ε Αυτά τα €7.330,00 τα αναζητήσατε καμία φορά; Δεν πήγαν στην Health Care τα αναζητήσατε; Α Για εμάς το δικό μας λογιστήριο ήταν καθαρή πράξη ότι πήγαν στην Health care τώρα αν η Deksa ήθελε να τα βάλει σε οποιονδήποτε άλλο λογαριασμό τούτο δεν μπορώ να το γνωρίζω σαν εταιρεία. Είναι κάτι προσωπικό της Deksa και συνήθως αυτές οι εγγραφές δεν είναι γνωστές μεταξύ των εταιρειών τι κάνει η μια και τι κάνει η άλλη. Ε Αποδείξεις δεν ζητήσατε; Α Σίγουρα, φαντάζομαι έχουμε αποδείξεις αλλά προσωπικά δεν γνωρίζω. ......... Ε Σας υποβάλω κύριε μάρτυρα ότι το ποσό των επιταγών τεκμήρια 15Α - Γ δεν έχουν αναζητηθεί επειδή ακριβώς πιστώθηκαν εκεί που έπρεπε να πιστωθούν στην protein. Α Διαφωνώ τούτο που πιστώθηκε είναι θέμα που η ίδια η Deksa χειρίζεται και ούτε μας ενδιαφέρει. Είναι ξεκάθαρο ότι τα λεφτά έχουν εξαργυρωθεί τα έχει εισπράξει η Deksa και αφορούν την μια και μοναδική συμφωνία που έχουμε με την Deksa και αφορά την εταιρεία μας Health care. Ε Δεν σας ενδιαφέρουν τα λεφτά που πληρώσατε που πιστώθηκαν; Αυτό μας λέτε τώρα; Α Μας ενδιαφέρει η συμφωνία που κάναμε. Τα λεφτά εμείς τα δίνουμε βάσει των συμφωνιών μας το τι κάνει κάθε εταιρεία στο λογιστήριό της, όχι δεν μας ενδιαφέρει.» Τα πιο πάνω αναδεικνύουν ότι ο ΜΥ1 δεν ήταν ειλικρινής. Δεν νοείται να αδιαφορεί κάποιος για το λογαριασμό στον οποίο πιστώθηκε ένα ποσό της τάξης των €7.000, εκτός εάν κατέστη κοινωνός του λογαριασμού στον οποίο κατατέθηκε και συμφώνησε με τη σχετική κατάθεση. Η μαρτυρία του ΜΥ1 δεν είναι τίποτα άλλο από συνονθύλευμα αναληθειών που αγνοούν τη λογική και καταρρίπτονται ως αλληλοσυγκρουόμενες. Επί του προκειμένου τα τεκμήρια 15Α έως 15Γ και η αναμφισβήτητη μαρτυρία των ΜΕ1 και ΜΕ4 ότι οι εναγόμενοι είναι εκείνοι που τους ζήτησαν να προβούν σε χρέωση και ακολούθως ακύρωση σε σχέση με τα ποσά €29.046,22 και €32.322,47, δεν αφήνουν καμία αμφιβολία ότι οι εναγόμενοι είναι αυτοί που διατηρούσαν τον επίδικο λογαριασμό και κατ' επέκταση ήταν ο αντισυμβαλλόμενος των εναγόντων. Όλα τα πιο πάνω φανερώνουν τους λόγους για τους οποίους η μαρτυρία της υπεράσπισης κρίθηκε αναξιόπιστη, αλλά και το βάσιμο της μαρτυρίας των εναγόντων. Τώρα, ανακεφαλαιώνοντας απαντώ στα ερωτήματα που ενωρίτερα έχουν τεθεί ως εξής· οι ενάγοντες παρέδωσαν τα επίδικα αντικείμενα και πρόσφεραν τις σχετικές υπηρεσίες στους εναγόμενους και όχι στη Healthcare· τα επίδικα αντικείμενα στόχο είχαν τη δημιουργία δικτύου ατμού και σίγουρα όχι την επιδιόρθωση του ατμολέβητα· και τέλος, αναμφισβήτητο παρέμεινε ότι οι ενάγοντες δεν έχουν πληρωθεί την αξία των επίδικων προϊόντων και υπηρεσιών. Αντιληπτό είναι ότι η αγωγή εδράζεται σε υπόλοιπο λογαριασμού. Η δε σχετική δικανική αρχή επιβάλλει ότι οι ενάγοντες οφείλουν να αποδείξουν καθετί το οποίο αναφέρεται στο σχετικό λογαριασμό (βλ. Μαρσέλ ν. Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας Λτδ
(2001)1Γ Α.Α.Δ. 1858, 1867). Στη δοσμένη περίπτωση η αξιόπιστη μαρτυρία, ειδικά η μαρτυρία των ΜΕ1, ΜΕ3 και ΜΕ4, σε συνδυασμό με τα τεκμήρια 1 μέχρι και 8, επεξηγεί πλήρως ποιο είναι το αντικείμενο που σε κάθε περίπτωση ζητήθηκε και ποιες οι υπηρεσίες που προσφέρθηκαν. Υπό το φως όλων των ανωτέρω καταλήγω ότι οι ενάγοντες απέδειξαν το σύνολο των αναφερομένων στο τεκμήριο 11 (κατάσταση λογαριασμού). Δέχομαι περαιτέρω ότι οι ενάγοντες δεν έχουν αποζημιωθεί στο έπακρο την αξία των εκεί αναφερομένων και ότι σήμερα παραμένει υπόλοιπο της τάξης των €20.763,96. Για όλους τους λόγους που πιο πάνω προσπάθησα να εξηγήσω, υπέρ των εναγόντων και εναντίον των εναγομένων εκδίδω απόφαση για το ποσό των €20.763,96, πλέον δικηγορικά έξοδα ως θα υπολογιστούν από τον πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το δικαστήριο, πλέον νόμιμο τόκο και επί των δύο ποσών, απαίτηση και δικηγορικά έξοδα, από την 21.10.2008, ημερομηνία καταχώρισης της αγωγής. (Υπ.) ........... Λ. Α. Παντελή, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΔ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.