Λουκας Κίτας Λιμιτεδ ν. Στέλιος Νεοφύτου, Αρ. Αγωγής: 2671/2014, 12/4/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2016:A238 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χ. Ρασπόπουλου, Ε. Δ. Αρ. Αγωγής: 2671/2014 Μεταξύ: Λουκας Κίτας Λιμιτεδ Εναγόντων και Στέλιος Νεοφύτου Εναγομένου Και δια Αναταπαιτήσεως μεταξύ: Στέλιου Νεοφύτου Εξ Ανταπαιτήσεως Ενάγοντα Και
- Λούκας Κίτα Λτδ
- Λούκα Κίτα Εξ Ανταπαιτήσεως Εναγομένων Ημερομηνία: 12 Απριλίου 2016 Για Εξ Ανταπαιτήσεως Ενάγοντα - Αιτητή: κ. Πιττάτζης για Γ.Φ. Πιττατζης Δ.Ε.Π.Ε. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Η υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή αφορά αξίωση των Εναγόντων εναντίον του Εναγομένου (Εξ Ανταπαιτήσεως Ενάγοντα - Αιτητή) για εργασίες τις οποίες οι Ενάγοντες παρείχαν σε αυτόν σε σχέση με ανέγερση μιας εξοχικής κατοικίας του στο χωριό Καπέδες της επαρχίας Λευκωσίας. Η αγωγή καταχωρήθηκε στις 14.5.
- Στις 15.10.2014 καταχωρήθηκε η Έκθεση Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης εκ μέρους του Εναγομένου. Με αυτή εγείρεται ανταπαίτηση τόσο εναντίον των Εναγόντων αλλά και εναντίον τρίτου προσώπου που δεν ήταν μέχρι τότε μέρος στην αγωγή. Με την υπό κρίση αίτηση, η οποία καταχωρήθηκε μονομερώς ο Εξ Ανταπαιτήσεως Ενάγοντας - Αιτητής ζητά διάταγμα για ανανέωση του χρόνου επίδοσης της Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης στον Εξ Ανταπαιτήσεως Εναγόμενο 2 για έξι μήνες από την ημέρα του διατάγματος. Η αίτηση βασίζεται στις Δ.4, Δ.57 Δ.21 Θ.9 και Δ.48 Θ.Θ. 1,2 και 8 και Δ.64 των περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών. Βασίζεται στα γεγονότα που περιέχονται σε ένορκη δήλωση της κας Μαρίας Βαλιαντή, υπαλλήλου στο Δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί τον Εξ Ανταπαιτήσεως Ενάγοντα. Σύμφωνα με αυτή ο εξ Ανταπαιτήσεως Εναγόμενος 2 είναι μέτοχος και Διευθυντής της εξ Ανταπαιτήσεως Εναγομένης 1 εταιρείας. Λόγω καλόπιστης πεποίθησης οι δικηγόροι της εταιρείας θα δέχονταν την επίδοση και για τον εξ Ανταπαιτήσεως Εναγόμενο 2 επέδωσαν σε αυτούς κατά τις 3.2.
- Σύμφωνα με την Δ.21 Θ. 8 των περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών: 8.
(1)Where a defendant by his defence sets up any counter-claim which raises questions between himself and the plaintiff along with any other persons, he shall add to the title of his defence a further title similar to the title in a statement of claim, setting forth the names of all the persons who, if such counter-claim were to be enforced by cross-action, would be defendants to such cross-action, and shall deliver his defence to such of them as are parties to the action within the period within which he is required to deliver it to the plaintiff.
(2)Where any such person as in the last preceding paragraph mentioned is not a party to the action, he shall be summoned to appear by being served with a copy of the defence, and such service shall be regulated by the same Rules as are hereinbefore contained with respect to the service of a writ of summons, and every defence so served shall be endorsed in Form 13, or to the like effect. Όπως προκύπτει από το κείμενο της πιο πάνω διαταγής, όλοι οι κανόνες που αφορούν την επίδοση του Κλητηρίου Εντάλματος, εφαρμόζονται και σε σχέση με την επίδοση της Ανταπαίτησης σε πρόσωπο που δεν είναι ήδη διάδικος στην αγωγή. Ένας εξ αυτών των κανόνων περιλαμβάνεται στην Δ.4 των περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών που προνοεί ότι κλητήριο ένταλμα έχει ισχύ για 12 μήνες από την ημέρα έκδοσής του εκτός εάν πριν την λήξη των 12 μηνών ο Ενάγοντας αιτηθεί την ανανέωσή του (Δ.4 Θ.1). Βέβαια, μετά την πάροδο των 12 μηνών το κλητήριο ένταλμα δεν είναι άκυρο. Απλά παύει να ισχύει για σκοπούς επίδοσης στον εκάστοτε Εναγόμενο. Κατ' αναλογία η Ανταπαίτηση παύει να ισχύει για σκοπούς επίδοσης μετά την πάροδο 12 μηνών από την καταχώρηση της. Η νομολογία έχει υποδείξει ότι η Διαταγή 4, Θ.1 αποσκοπεί στην χωρίς περισπασμούς προώθηση της δικαστικής διαδικασίας και αποτροπή του Ενάγοντος από του να επιλέγει κατά το δοκούν τον χρόνο επίδοσης μιας αγωγής. Την ίδια προστασία πρέπει να έχει και ο εξ ανταπαιτήσεως Εναγόμενος που δεν είναι ήδη μέρος στην αγωγή. Δεν δικαιολογείται διαφορετική μεταχείριση. Ο συνήγορος του Εξ ανταπαιτήσεως Ενάγοντα - Αιτητή δεν αμφισβητεί την εφαρμογή της Δ.4 σε σχέση με την Ανταπαίτηση κατά τον ίδιο τρόπο που αυτή εφαρμόζεται σε σχέση με κλητήριο Ένταλμα. Η παρούσα αίτηση στοχεύει ακριβώς στην ενεργοποίηση της Ανταπαίτησης ώστε να έχει την ίδια ισχύ που είχε πριν από την πάροδο των δώδεκα μηνών. (βλ. Niki Christoforou Cosmetics Ltd v. Αγαθοκλή (Λάκη) Στυλιανού κ.α.
(2005)1 ΑΑΔ 273 και Potato Marketing Board v. Thetis Shipping
(1988)1 CLR 397) Όπως προκύπτει από τη νομολογία υπάρχει εξουσία του Δικαστηρίου να εξετάσει ταυτόχρονα και να αποδώσει στα πλαίσια της ίδιας αίτησης θεραπεία τόσο για παράταση του χρόνου καταχώρησης αίτησης για ανανέωση δυνάμει της Δ.57 Θ.2 όσο και για ανανέωση κλητηρίου εντάλματος δυνάμει της Δ.4 Θ.1. Παραπέμπω σχετικά στην υπόθεση Stylianides v. Flair Fashion
(1982)1CLR
- Στην υπόθεση εκείνη υποδείχθηκε ωστόσο ότι σε τέτοιες περιπτώσεις πιθανόν να απαιτείται πιο αυστηρό επίπεδο προς δικαιολόγηση της καθυστέρησης. Σχετική είναι η απόφαση Niki Christoforou Cosmetics Ltd ν. Αγαθοκλή (Λάκη) Στυλιανού (ανωτέρω). Στην τελευταία αυτή απόφαση λέχθηκαν τα ακόλουθα σε σχέση με τον τρόπο άσκησης της εξουσίας του Δικαστηρίου: «.το Δικαστήριο κατά την εξέταση αίτησης για ανανέωση του κλητηρίου εντάλματος οφείλει να διερευνά όχι μόνο τους λόγους μη επίδοσης της αγωγής αλλά και κατά πόσο ο ενάγοντας κατέβαλε στην περίοδο των 12 μηνών εύλογες προσπάθειες επίδοσης της αγωγής στον εναγόμενο. Το δικαστήριο εξετάζει κατά πόσο επηρεάζονται δικαιώματα του εναγόμενου προτού δώσει παράταση στην περίοδο των 12 μηνών ακόμα και στην περίπτωση όπου η αίτηση για ανανέωση υποβάλλεται πριν από την πάροδο των 12 μηνών. Η υποχρέωση του ενάγοντα να καταδείξει ότι κατέβαλε εύλογες προσπάθειες να επιδώσει την αγωγή συναρτάται και προς τις αρχές που διέπουν τη δίκαιη δίκη.» Στην προκειμένη περίπτωση ο Εξ ανταπαιτήσεως Ενάγοντας - Αιτητής δεν επέδωσε την Έκθεση Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης εντός 12 μηνών από την καταχώρηση της. Στις 3.2.2016, δηλαδή 14 μήνες μετά την καταχώριση της Έκθεσης Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης, αυτή επιδόθηκε στους δικηγόρους των Εναγόντων. Δεν επιδόθηκε δηλαδή στον εξ ανταπαιτήσεως Εναγόμενο αρ.
- Ακολούθησε η καταχώρηση αίτησης από τους Εξ ανταπαιτήσεως Εναγόμενους 1 για παραμερισμό της προς αυτούς επίδοσης της ανταπαίτησης σε σχέση με τον εξ ανταπαιτήσεως Εναγόμενο αρ. 2 καθότι κακώς επιδόθηκε στους συνηγόρους των Εξ ανταπαιτήσεως Εναγομένων 1 καθώς επίσης και διότι δεν επιδόθηκε εντός του 12 μηνών από την καταχώριση της. Η αιτιολογία που δίνει ο Εξ ανταπαιτήσεως Ενάγοντας - Αιτητής για την παράλειψη του να επιδώσει την ανταπαίτηση στον Εξ ανταπαιτήσεως Εναγόμενο 2 είναι η ύπαρξη καλόπιστη πεποίθησης που είχε ότι οι δικηγόροι της εξ Ανταπαιτήσεως Εναγομένης 1 εταιρείας θα δέχονταν την επίδοση και για τον εξ Ανταπαιτήσεως Εναγόμενο 2 ο οποίος είναι διευθυντής και μέτοχος της πρώτης. Έστω και αν δεχόμουν την Αιτιολογία τούτη και πάλιν δεν δίνεται οποιαδήποτε εξήγηση για την παράλειψη επίδοσης της Ανταπαίτησης εντός των 12 μηνών από της καταχώρισης της στις 15.10.
- Ούτε δίνεται οποιαδήποτε μαρτυρία για προσπάθειες επίδοσης που έγιναν μέσα σε αυτό το διάστημα. Στο στάδιο αυτό σημειώνω ότι την 1.2.2016, ο Εξ ανταπαιτήσεως Ενάγοντας - Αιτητής καταχώρησε κάποιο έγγραφο το οποίο τιτλοφορείται ως Υπεράσπιση και το περιεχόμενο του είναι πανομοιότυπο με αυτό του δικογράφου που καταχωρήθηκε στις 15.
- Μετά τις 15.10.2014 και δη την συμπλήρωση των δικογράφων, η υπόθεση ορίστηκε για οδηγίες δυνάμει της Δ.
- Δεν μπορώ να αντιληφθώ τις προθέσεις του Εξ ανταπαιτήσεως Ενάγοντα - Αιτητή όταν καταχώρησε την 1.2.2016 νέο δικόγραφο υπεράσπισης και ανταπαίτησης. Εν πάση περιπτώσει την 1.2.2016 τα δικόγραφα ήταν ήδη προ πολλού κλειστά και το νέο έγγραφο που καταχωρήθηκε δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη. Συν τοις άλλοις δεν ελήφθη άδεια του Δικαστηρίου για να καταχωρηθεί τέτοιο έγγραφο. Εν πάση περιπτώσει η Αίτηση του Ενάγοντος αποσκοπεί ακριβώς στην παράταση ισχύος επίδοσης της αρχικής ανταπαίτησης. Εάν θεωρούσε ότι το δικόγραφο που καταχώρησε την 1.2.2016 ήταν έγκυρο τότε δεν θα υπήρχε ανάγκη για παράταση χρόνου. Προχωρώντας στην εξέταση της υπό κρίση Αίτησης, η μόνη εξήγηση που μπορώ να υποθέσω ότι υπάρχει στην παρούσα περίπτωση (αν και δεν έχω ενώπιον μου τέτοια μαρτυρία) είναι ότι ο συνήγορος του Εξ ανταπαιτήσεως Ενάγοντα - Αιτητή έχει υποπέσει σε λάθος. Έστω και έτσι να είναι όμως η περίπτωση, έχει νομολογηθεί ότι διάδικος δεν μπορεί, κατά κανόνα, να προβάλλει το λάθος, αμέλεια ή παράλειψη του δικηγόρου του για να πετυχαίνει την παράταση προθεσμιών ή την αναγέννηση δικαστικών διαδικασιών. Ειδικότερα στην υπόθεση Βαρδιάνος ν. Richards
(1998)1 Α.Α.Δ. 698, τονίστηκε ότι κάτι τέτοιο θα αποτελούσε ένα εύσχημο τρόπο υπερφαλάγγισης των δικονομικών διατάξεων. Από τη συμμόρφωση με τα χρονοδιαγράμματα εξαρτάται η απρόσκοπτη απονομή της δικαιοσύνης. Επίσης στην υπόθεση Ξενοφώντος ν. Χατζηαράπη
(1999)1 Α.Α.Δ. 221, επισημάνθηκε ότι το σύστημα λειτουργίας ενός δικηγορικού γραφείου δεν αφορά το δικαστήριο. Η μη συμμόρφωση με τις δικονομικές διατάξεις θα πρέπει να οφείλεται σε λόγο, η επέλευση του οποίου δεν οφείλεται στη συνήθη ανθρώπινη λειτουργία. Συνοψίζοντας όλα τα πιο πάνω και έχοντας υπόψη μου όλα τα περιστατικά της παρούσας περίπτωσης και από την μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον μου διαπιστώνω ότι δεν προκύπτει οποιαδήποτε αιτιολογία για την παράλειψη επίδοσης της ανταπαίτησης εντός του καθορισμένου χρόνου που επιβάλλεται από τους κανονισμούς για επίδοση της. Εν όψει των πιο πάνω κρίνω ότι δεν έχουν καταδειχθεί εκείνες οι περιστάσεις που να δικαιολογούν την έγκριση των αιτημάτων του Αιτητή. Συνεπώς η Αίτηση απορρίπτεται. Καμία διαταγή για έξοδα. [Υπ.] Χ. Ρασπόπουλος, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο