K. Π. ΕΡΩΤΟΚΡΙΤΟΥ & ΣΙΑ κ.α. ν. Μιχάλη (Μάικ) Τύμβιου κ.α., Αρ. Αγωγής: 3900/2015, 13/4/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2016:A240 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ν. Γιαπανά, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 3900/2015 Μεταξύ:
- K. Π. ΕΡΩΤΟΚΡΙΤΟΥ & ΣΙΑ κ.ά. Εναγόντων και
- Μιχάλη (Μάικ) Τύμβιου κ.ά. Εναγομένων ----------------- Αίτηση ημερομηνίας 29 Νοεμβρίου 2015 13 Απριλίου,
- Για τους εναγόμενους 1 και 2 ,Αιτητές: κα Μ. Πανταζή Για τους ενάγοντες, Καθ΄ ων η Αίτηση: κ. Αντ. Γεωργιάδης ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ (Ex-Tempore) Το δικαστήριο μεταξύ της διαφόρων ημερομηνιών που ορίστηκε η υπόθεση για τις γραπτές - απαντητικές - αγορεύσεις των δικηγόρων, είχε την ευκαιρία να μελετήσει την αίτηση όσο και την ένσταση καθώς και τις γραπτές αγορεύσεις των δικηγόρων. Σύμφωνα με τον φάκελο της υπόθεσης οι ενάγοντες, με μονομερή Αίτηση, που καταχωρήθηκε στις 29.7.2015, πέτυχαν την έκδοση μονομερώς διατάγματος, ως το υπό στοιχείο (Α) της Αίτησης, εναντίον του εναγομένου-Καθ΄ ου η Αίτηση 4, το οποίο ορίστηκε επιστρεπτέο στις 12.8.
- Ορίστηκε επίσης για επίδοση το υπό στοιχείο (Β) της Αίτησης. Στις 12.8.2015, η εκπρόσωπος του εναγομένου 4, που παρουσιάστηκε στο Δικαστήριο, αποδέχθηκε όπως το διάταγμα γίνει απόλυτο και ως εκ τούτου το διάταγμα κατέστη απόλυτο. Την ίδια μέρα, η δικηγόρος των εναγομένων 1 και 2 ζήτησε χρόνο για να καταχωρήσει ένσταση, επί του υπό στοιχείο Β της αίτησης όπως και τελικά έγινε στις 4.11.
- Παρουσιάστηκε επίσης αυτοπροσώπως ο εναγόμενος 3 και ζήτησε χρόνο να καταχωρίσει ένσταση στο υπό στοιχείο Β της αίτησης. Έκτοτε, ο εναγόμενος 3, δεν παρουσιάστηκε ξανά. Η ένσταση των καθ' ων η αίτηση 1 και 2 αφορούσε και το εκδοθέν υπό στοιχείο Α διάταγμα, το οποίο είχε γίνει απόλυτο κατόπιν της σχετικής δήλωσης του εκπροσώπου του εναγομένου
- Εκ του φακέλου συνάγεται ότι η διαδικασία της έκδοσης του ενδιάμεσου διατάγματος, το οποίο τελικά έγινε απόλυτο, απευθυνόταν μόνο στον εναγόμενο-Καθ΄ ου η Αίτηση 4 και όχι στους εναγομένους 1, 2 και
- Το δικαστήριο όρισε την υπόθεση για αγορεύσεις εκ μέρους των δυο πλευρών ως προς το κατά πόσο οι εναγόμενοι 1 και 2 μπορούσαν να ακουστούν επί του διατάγματος το οποίο κατέστη απόλυτο. Την 17.11.15 το - παρόν - δικαστήριο με ενδιάμεση απόφαση του έκρινε ότι οι εναγόμενοι 1 και 2 δεν είχαν locus standi, ώστε να τους δοθεί το δικαίωμα να ακουστούν, και κατ' επέκταση η καταχωρηθείσα εκ μέρους τους ένσταση δεν μπορούσε να ληφθεί υπόψη. Επεξηγήθηκε περαιτέρω ότι δεν υπήρχε αντικείμενο πλέον, δεδομένου ότι το διάταγμα έχει καταστεί απόλυτο αναφορικά με τον προς ον απευθυνόταν. Υπεδείχθη τέλος, ότι «Αν οι εναγόμενοι 1 και 2 θεωρούν ότι θίγονται τα συμφέροντά τους από το εκδοθέν διάταγμα, θα πρέπει να αναζητήσουν θεραπεία στα πλαίσια άλλης διαδικασίας και με τη χρήση του κατάλληλου δικονομικού διαβήματος». Στην συνέχεια το υπό στοιχείο Β της αίτησης απεσύρθη εκ μέρους των εναγόντων και απερρίφθη υπό του δικαστηρίου. Στα πιο πάνω πλαίσια υπεβλήθη εκ μέρους των εναγομένων 1 και 2 η κρινόμενη αίτηση για την ακύρωση ή και αναστολή του διατάγματος, δυνάμει της Δ.48, Θ.1-5 και
- Η πλευρά των εναγόντων έφερε ένσταση, βασιζόμενη ουσιαστικά στο ιστορικό της υπόθεσης όπως αυτό έχει ήδη καταγραφεί. Να προστεθεί ότι εκπρόσωπος του εναγομένου 4, που εμφανίστηκε εκ μέρους του, δήλωσε ότι δεν έφερε ένσταση στο αίτημα. Η αίτηση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του εναγόμενου
- Αναφέρεται στο ιστορικό της υπόθεσης και είναι η θέση του ότι το διάταγμα λανθασμένα εκδόθηκε χωρίς να ακουστεί η πλευρά τους και τούτο γιατί αφορά χρήματα που ανήκουν στους εναγομένους 1 και 2 και το διάταγμα επηρεάζει άμεσα τα συμφέροντα τους. Είναι επίσης η θέση του ότι ο εναγόμενος 4 δεν πρέπει να είναι διάδικος στην αγωγή, γιατί οι ενάγοντες δεν έχουν αγώγιμο δικαίωμα εναντίον του και προστέθηκε ως διάδικος για να μπορεί να εκδοθεί το ενδιάμεσο διάταγμα. Η διαδικασία που ακολουθήθηκε, αποτελεί, σύμφωνα με την θέση του ομνύοντα, κατάφωρη παραβίαση των δικαιωμάτων τους, χωρίς να τους δοθεί το δικαίωμα να ακουστούν. Για τους λόγους αυτούς το διάταγμα θα πρέπει να ακυρωθεί. Οι αντίστοιχες θέσεις των δύο πλευρών αναλύονται στις αγορεύσεις των δικηγόρων, τις οποίες το δικαστήριο, ως λέχθηκε, είχε την ευκαιρία να μελετήσει και τις έχει πλήρως υπόψη του. Δεν αμφισβητείται και έτσι εκλαμβάνεται, ότι οι αιτητές αποτελούν πρόσωπα επηρεαζόμενα από το διάταγμα, εντός της εννοίας της Δ.48, Θ.8
(4)και Θ.
- Η κα Πανταζή αναφέρεται σε νομολογία επί του θέματος και ότι τα ενδιάμεσα διατάγματα δεν δημιουργούν δεδικασμένο και μπορούν να ακυρωθούν ή τροποποιηθούν. Ούτε και η εξουσία του δικαστηρίου περιορίζεται από το γεγονός ότι το διάταγμα έγινε απόλυτο, επειδή δεν έφερε ένσταση ο εναγόμενος
- Διαπιστώνεται πως τα ζητήματα που εγείρονται δια της ενόρκου δηλώσεως των αιτητών, αποτέλεσαν αντικείμενο εξέτασης, αφού ακούστηκαν και οι δυο πλευρές και κρίθηκαν δια της εκδόσεως της ρηθείσας ενδιάμεσης απόφασης του δικαστηρίου. Δεν υπάρχει περιθώριο και πεδίο επανεξέτασης των ιδίων θεμάτων υπό άλλο μανδύα. Κρίνεται συνεπώς ως ορθή η θέση του κ. Γεωργιάδη ότι με την υπό κρίση αίτηση, ουσιαστικά επιχειρείται από τους αιτητές να αναγάγουν την κρινόμενη διαδικασία σε έφεση επί της ενδιάμεσης απόφασης του δικαστηρίου ημερ.17.11.
- Η απόφαση στην υπόθεση Ματθαίου κ.ά Σολομώντος κ.ά
(2010)1 Α.Α.Δ. 1201 είναι σχετική ως προς το ανεπίτρεπτο ο πρωτόδικος δικαστής να ενεργεί ως εφέτης του εαυτού του, ή άλλου ομοβάθμιου δικαστηρίου. Επί της ουσίας της αίτησης, η Δ.48, Θ8
(4)προσφέρεται για οποιοδήποτε πρόσωπο επηρεαζόμενο από ένα εκδοθέν μονομερώς διάταγμα να αποταθεί με αίτηση δια κλήσεως για τον παραμερισμό του. Και τούτο ακριβώς στα πλαίσια της αντίληψης, που ως εξηγήθηκε στην υπόθεση Avlia Management Services Ltd κ.ά ν. Stepanek κ.ά
(2012)1 Α.Α.Δ. 1403, 1425, ότι μια ενδιάμεση θεραπεία, ως είναι και το υπό κρίση διάταγμα, παραμένει ενδιάμεση. Είναι όμως, ως υπεδείχθη, αναθεωρήσιμη ανά πάσα στιγμή θεωρηθεί ότι οι περιστάσεις έχουν διαφοροποιηθεί προς τροποποίηση ή ακόμα και ακύρωση του εκδοθέντος διατάγματος. Κατά συνέπεια και για να μπορεί το δικαστήριο να εξετάσει, ή και να αναθεωρήσει το εκδοθέν διάταγμα, θα πρέπει να υπάρχουν και να τεθούν ενώπιον του λόγοι που να δικαιολογούν τέτοιο εγχείρημα. Στην παρούσα υπόθεση κανένας λόγος που να επεξηγεί, ή και να δικαιολογεί το αίτημα των αιτητών δεν έχει τεθεί ενώπιον του δικαστηρίου. Παρεμβάλλεται εδώ ότι η αγωγή των εναγόντων εναντίον των εναγομένων 1-3 είναι για δικηγορικά έξοδα και υπηρεσίες που παρείχε ο ενάγων 1 συνεταιρισμός προς τους εναγόμενους 1-3, ως πελάτες τους, σε διάφορες αγωγές και άλλες υποθέσεις, καθώς και στο Ε.Δ.Α.Δ, από το 2002 μέχρι το
- Αξιώνουν εναντίον του εναγόμενου 1 το ποσό των €159,690, εναντίον των εναγομένων 1 και 2 το ποσό των €42.089 και εναντίον των εναγομένων 1 και 3 το ποσό των €4.
- Το εκδοθέν διάταγμα απαγόρευσε στον εναγόμενο 4 να καταβάλει στους εναγομένους 1-3 το ποσό των €202.944 το οποίο βρισκόταν στην κατοχή του ως εμπιστευματοδόχου. Προέρχεται από υπόλοιπο αποζημίωσης απαλλοτρίωσης τουρκοκυπριακής ιδιοκτησίας των εναγομένων 1 και 2, για το οποίο επίκειτο η πληρωμή στους εναγομένους 1-3 από τον εναγόμενο 4, στα πλαίσια συμβιβασμού με την Κυπριακή Δημοκρατία. Στην πραγματικότητα, στην υποστηρικτική ένορκη δήλωση των αιτητών, δεν υπάρχει ούτε και προβάλλεται κανένας ουσιαστικός ή έστω άλλος λόγος για τον οποίο θα πρέπει να ακυρωθεί το πιο πάνω διάταγμα του δικαστηρίου. Η αίτηση στερείται συνεπώς πραγματικού υποβάθρου και γεγονότων που να δικαιολογούν την ακύρωση, τον παραμερισμό ή την αναστολή του διατάγματος. Για τους πιο πάνω λόγους η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ των εναγόντων - καθ' ων η αίτηση και σε βάρος των αιτητών - εναγομένων 1 και
- Θα υπολογιστούν από τον πρωτοκολλητή και αφού εγκριθούν από το δικαστήριο, θα είναι καταβλητέα στο τέλος της διαδικασίας. [Υπ.] Ν. Γιαπανάς, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο