ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ FBME BANK LIMITED ν. Κεντρικής Τράπεζας, Αρ. Αίτησης: 905/15, 16/3/2016

(1)Ανεξάρτητα από το άρθρο 33Β, η Κεντρική Τράπεζα καταχωρεί αίτηση στο ∆ικαστήριο για έκδοση διατάγµατος ειδικής εκκαθάρισης και διορισµό ειδικού εκκαθαριστή τράπεζας ή ΣΠΙ αντίστοιχα ως το εδάφιο

(2)στις περιπτώσεις όπου - (α) έχει ανακληθεί άδεια λειτουργίας ΑΠΙ δυνάµει του άρθρου 30(1Α) ή δυνάµει του άρθρου 4Α ή έχει παραδοθεί άδεια λειτουργίας ΑΠΙ δυνάµει του άρθρου 4

(6)· και (β) το εν λόγω ΑΠΙ διατηρεί καταθέσεις που καλύπτονται σε περίπτωση που αυτό είναι τράπεζα από το Ταµείο Προστασίας Καταθέσεων Τραπεζών και σε περίπτωση που αυτό είναι ΣΠΙ από το Ταµείο Προστασίας Καταθέσεων ΣΠΙ όπως προβλέπονται από τον περί Σύστασης και Λειτουργίας Σχεδίου Προστασίας Καταθέσεων και Εξυγίανσης Πιστωτικών και Άλλων Ιδρυµάτων Νόµο, όπως αυτός εκάστοτε τροποποιείται ή αντικαθίσταται· και (γ) η ειδική εκκαθάριση του εν λόγω ΑΠΙ εξυπηρετεί το δηµόσιο συµφέρον.. [..]

(2)(α) Το ∆ικαστήριο εκδίδει το προβλεπόµενο στο εδάφιο

(1)διάταγµα, εφόσον πεισθεί ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις που ορίζονται στο εν λόγω εδάφιο και διορίζει ειδικό εκκαθαριστή, και το ∆ικαστήριο διορίζει ειδικό εκκαθαριστή άλλο από τον Επίσηµο Παραλήπτη κατόπιν σύστασης της Κεντρικής Τράπεζας και αφού ακούσει τις απόψεις της, ανεξάρτητα από τις διατάξεις του άρθρου 229 του περί Εταιρειών Νόµου. (β)(

1. i)Το εν λόγω διάταγµα εκδίδεται από το ∆ικαστήριο µετά από µονοµερή (ex parte) αίτηση κατ' εφαρµογή, τηρουµένων των αναλογιών, του άρθρου 9 του περί Πολιτικής ∆ικονοµίας Νόµου και των περί Πολιτικής ∆ικονοµίας ∆ιαδικαστικών κανονισμών (
2. ii)Για σκοπούς καταχώρησης ένστασης ή για να καταδειχθεί εκ µέρους του ΑΠΙ ο λόγος ώστε να παύσει το εκδοθέν διάταγµα να παραµένει σε ισχύ, η σχετική προθεσµία που δύναται να τεθεί από το οικείο ∆ικαστήριο καθορίζεται σε διάστηµα που δεν υπερβαίνει τις τρεις

(3)ηµέρες.» (Η υπογράμμιση γίνεται από το Δικαστήριο). Οι Αιτήσεις υποστηρίζονται από ένορκες δηλώσεις του κ. Γιάγκου Δημητρίου, Αναπληρωτή Ανώτερου Διευθυντή στην Κεντρική Τράπεζα της Κύπρου. Στην παράγραφο 1 των ενόρκων δηλώσεων του αναφέρει τα ακόλουθα: «Κατέχω τη θέση του Αναπληρωτή Ανώτερου Διευθυντή στην Κεντρική Τράπεζα της Κύπρου και είμαι δεόντως εξουσιοδοτημένος από την ΚΤΚ και την Αρχή Εξυγίανσης (η «ΑΕ») (συλλογικά εφεξής αναφερόμενες ως η «ΚΤΚ»), να προβώ στην παρούσα ένορκη δήλωση για λογαριασμό τους. Οι αρμοδιότητές μου στην ΚΤΚ περιλαμβάνουν την εποπτεία και ρύθμιση αδειοδοτημένων πιστωτικών ιδρυμάτων («ΑΠΙ»), συμπεριλαμβανομένης της αδειοδότησης τους. Έχω προσωπική γνώση των γεγονότων της παρούσας υπόθεσης λόγω της ιδιότητας μου, καθώς επίσης από γεγονότα και στοιχεία που τηρούνται στους σχετικούς φακέλους της ΚΤΚ. Όταν αναφέρομαι σε γεγονότα για τα οποία δεν έχω προσωπική γνώση, αποκαλύπτω την πηγή της πληροφόρησής μου. Τυχόν αναφορές σε νομικά ζητήματα γίνονται κατόπιν σχετικής συμβουλής των δικηγόρων που ενεργούν εκ μέρους της ΚΤΚ» Στις 23.12.15 τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου η Μονομερής Αίτηση (η δια κλήσεως ήταν ορισμένη από το Πρωτοκολλητείο για τις 22.1.16). Το Δικαστήριο με ενδιάμεση Απόφασή του ημερ. 29.12.15 αποφάσισε να επιτρέψει στην FBME Bank Ltd και σε Πιστωτές αυτής, να καταχωρίσουν Ενστάσεις και όρισε την Αίτηση για ακρόαση για τις 19.1.

1. Για τους λόγους που εμφαίνονται στα πρακτικά, η ακροαματική διαδικασία αναβλήθηκε. Σημειώνεται ότι, με οδηγίες του Δικαστηρίου έχουν καταχωριστεί Ενστάσεις στην Μονομερή Αίτηση τόσο εκ μέρους της FBME Bank Ltd όσο και εκ μέρους Πιστωτών αυτής. Στην Αίτηση Δια Κλήσεως ούτε ζητήθηκαν ούτε δόθηκαν οδηγίες για καταχώριση Ενστάσεων. Αυτή απλώς ακολουθεί την Μονομερή Αίτηση, η οποία κατέστη Δια Κλήσεως. Η FBME Bank Ltd καταχώρισε στις 12.1.16 την υπό εκδίκαση Αίτηση με την οποία αξιώνει την ακόλουθη θεραπεία: «(Α) Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου που να διατάσσει την απόρριψη και/ή την ακύρωση και/ή τον παραμερισμό της Πρωτογενούς Αιτήσεως ημερομηνίας 22 Δεκεμβρίου 2015 καθώς και οποιασδήποτε διαδικασίας εκκρεμεί στην υπό τον ως άνω τίτλο και αριθμό αίτηση ως παράτυπης και/ή καταχρηστικής και/ή λόγω του ότι η Πρωτογενής Αίτηση δεν συνοδεύεται από γραπτό διορισμό δικηγόρου και/ή λόγω του ότι δεν προνοείται στη σχετική νομοθεσία η καταχώρηση αίτησης δια κλήσεως για την έκδοση διατάγματος ειδικής εκκαθάρισης και διορισμού ειδικού εκκαθαριστή και/ή λόγω του ότι δεν νομιμοποιούνται βάσει της σχετικής νομοθεσίας και οι δύο Αιτητές ταυτόχρονα να αιτηθούν την έκδοση των πιο πάνω αναφερόμενων διαταγμάτων και/ή λόγω του ότι η αίτηση καταχωρήθηκε κατά παράβαση των Περί Εργασιών Πιστωτικών Ιδρυμάτων Νόμων 1997 έως 2015 και/ή κατά παράβαση των Περί Εξυγίανσης Πιστωτικών και Άλλων Ιδρυμάτων Νόμων 2013 έως 2014.» Η θεραπεία υπό "Β" αποσύρθηκε και απορρίφθηκε. Η Νομική Βάση της Αίτησης παρατίθεται αυτολεξεί: «Η παρούσα αίτηση βασίζεται στους Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς και ειδικότερα αλλά χωρίς περιορισμό στην Δ.1 θ.2, Δ.2 θ.14, Δ.19 θ.26, Δ.27 θ.3, Δ.39 θ.θ.2 και 18, Δ.48 θ.θ. 1, 2, 3, 7, 8 και 9(j) και (o), Δ.55, Δ.59 και Δ.64, στους Περί Δικαστηρίων Διαδικαστικούς Κανονισμούς, στον Περί Δικαστηρίων Νόμο 14 του 1960 (όπως έχει τροποποιηθεί μεταγενέστερα) και ειδικότερα αλλά χωρίς περιορισμό στα άρθρα 29, 30, 31 και 43, στους Περί Εργασιών Πιστωτικών Ιδρυμάτων Νόμων 1997 έως 2015 και ειδικότερα αλλά χωρίς περιορισμό στο άρθρο 33Β δις, στους Περί Εξυγίανσης Πιστωτικών και Άλλων Ιδρυμάτων Νόμων 2013 έως 2014 και ειδικότερα αλλά χωρίς περιορισμό στο άρθρο 27, στις αρχές του Κοινοδικαίου, στην Νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου και σε οποιαδήποτε άλλη σχετική καθοδηγητική Νομολογία, καθώς επίσης και στις γενικές και συμφυείς εξουσίες και γενική πρακτική του Δικαστηρίου.» Υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του κ. Ayoub-Farid Michel Saab, ο οποίος δηλώνει, ανάμεσα σε άλλα, Διευθυντής και μέτοχος της Αιτήτριας. Φέρεται δε να είναι δεόντως εξουσιοδοτημένος να προβεί εκ μέρους της στην εν λόγω ένορκη δήλωση, στο περιεχόμενο της οποίας θα αναφερθώ όπου ήθελε κριθεί αναγκαίο. Σημειώνεται ότι το πιο πάνω πρόσωπο έχει προβεί σε συμπληρωματική ένορκη δήλωση ημερ. 22.2.16, με άδεια του Δικαστηρίου. Η Κεντρική Τράπεζα της Κύπρου και η Αρχή Εξυγίανσης καταχώρισαν κοινή Ένσταση στις 27.1.16, η οποία υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του κ. Γιάγκου Δημητρίου, ο οποίος, ως ελέχθη, αναφέρει ότι κατέχει τη θέση του Αναπληρωτή Ανώτερου Διευθυντή στην Κεντρική Τράπεζα της Κύπρου και φέρεται να είναι δεόντως εξουσιοδοτημένος από αυτήν και από την Αρχή Εξυγίανσης να προβεί στην ένορκη δήλωση εκ μέρους τους. Στο περιεχόμενο και αυτής της ένορκης δήλωσης θα αναφερθώ όπου ήθελε κριθεί αναγκαίο. Μελετώντας την Αίτηση ημερ. 12.1.16 της FBME Bank Ltd, διαπιστώνω ότι με αυτήν ουσιαστικά αξιώνεται παραμερισμός της διαδικασίας έκδοσης διατάγματος εκκαθάρισης κυρίως (α) επειδή καταχωρίστηκαν δύο Αιτήσεις εκ μέρους της Κεντρικής Τράπεζας της Κύπρου και της Αρχής Εξυγίανσης, (β) επειδή η Πρωτογενής Αίτηση (χρησιμοποιώ το λεκτικό που χρησιμοποιεί η FBME Bank) δεν συνοδεύεται από έγγραφο διορισμού δικηγόρου και (γ) επειδή η Αίτηση καταχωρίστηκε κατά παράβαση των Περί Εργασιών Πιστωτικών Ιδρυμάτων Νόμων 1997-2015 και ή κατά παράβαση των Περί Εξυγίανσης Πιστωτικών και Άλλων Ιδρυμάτων Νόμων 2013-
2. Περαιτέρω, έχει συμφωνηθεί να εκδικαστεί μαζί με την Αίτηση ημερ. 12.1.16 και ο λόγος Ένστασης των Πιστωτών-Καταθετών Airport Management Company Ltd και Alamo Ltd, σύμφωνα με τον οποίο «Οι Αιτήτριες δε νομιμοποιούνται να ζητούν την έκδοση και το Δικαστήριο στερείται δικαιοδοσίας να προβεί στην έκδοση των διαταγμάτων, τα οποία ζητούνται με τη μονομερή/ενδιάμεση αίτηση ημερομηνίας 22.12.15, για τους ακόλουθους λόγους...:». Οι λόγοι αυτοί παρατίθενται στην Ένσταση των πιο πάνω Πιστωτών. Σημειώνεται εδώ ότι είχε συμφωνηθεί, και ορθά, όπως η εκδίκαση της Αίτησης της FBME Bank Ltd προηγηθεί της εκδίκασης της Αίτησης Εκκαθάρισης. Κατά την εκδίκαση της Αίτησης της FBME Bank Ltd, οι ευπαίδευτοι συνήγοροι αγόρευσαν προς υποστήριξη των θέσεων των πελατών τους. Αναφέρω από τώρα ότι έχω θέσει ενώπιον μου το περιεχόμενο των εμπεριστατωμένων αγορεύσεων των ευπαίδευτων συνηγόρων και τη Νομολογία στην οποία παρέπεμψαν. Θα κάνω ειδική αναφορά, όπου ήθελε κριθεί αναγκαίο. Αρχίζω από τον λόγο Αίτησης της FBME Bank Ltd ότι η Αίτηση ή οι Αιτήσεις Εκκαθάρισης δεν συνοδεύονται από τύπο διορισμού δικηγόρου. Δεν υπάρχει Νόμος ή Κανονισμός που να επιβάλλει όπως η Αίτηση Εκκαθάρισης Εταιρείας συνοδεύεται από τύπο διορισμού δικηγόρου. Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι δήλωσαν πως δεν έχουν εντοπίσει τέτοιο. Το Ανώτατο Δικαστήριο στις 9.2.07 εξέδωσε Διαδικαστικούς Κανονισμούς για τα Οικογενειακά Δικαστήρια, για τα Δικαστήρια Εργατικών Διαφορών και για το Ενοικιοστάσιο. Σύμφωνα με τους εν λόγω Κανονισμούς «Όταν αιτητής, που διαμένει στην Κύπρο, εκπροσωπείται από δικηγόρο τότε η αίτηση δε θα γίνεται δεκτή για καταχώρηση από τον Πρωτοκολλητή, εκτός εάν αυτή συνοδεύεται από τύπο διορισμού δικηγόρου.». Αντίστοιχος Διαδικαστικός Κανονισμός έχει εκδοθεί και για τις Ειδοποιήσεις Παραπομπής που καταχωρούνται σε σχέση με τον Περί Αναγκαστικής Απαλλοτριώσεως Νόμο του
3. Στην προκείμενη περίπτωση το οικείο Πρωτοκολλητείο δέχτηκε την καταχώριση των Αιτήσεων χωρίς τύπο διορισμού δικηγόρου αφού τέτοια υποχρέωση δεν φαίνεται να υπάρχει. Επειδή ο κ. Γεωργίου παρέπεμψε στην Δ.2 Κ.14 των Περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών, θα πρέπει να αναφέρω πως η Αίτηση Εκκαθάρισης δεν είναι κλητήριο ένταλμα και δεν υπόκειται σε σφράγιση. Για ό,τι αξίζει, αναφέρω πως κατά την καταχώριση κλητηρίου εντάλματος, αυτό κατά κανόνα δεν υποστηρίζεται από μαρτυρία (εξαίρεση υπάρχει στην περίπτωση για την οποία γίνεται αναφορά στην Δ.2 Κ.13). Οι Περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικοί Κανονισμοί απαιτούν όπως κλητήριο ένταλμα συνοδεύεται από τύπο διορισμού δικηγόρου για να διαπιστώνεται κατά πόσο ο δικηγόρος έχει εξασφαλίσει τις συγκεκριμένες οδηγίες από τον συγκεκριμένο διάδικο. Αν κάποιος δει προσεκτικά τον τύπο 4 (retainer) των Περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών, θα διαπιστώσει ότι ένας Ενάγων εξουσιοδοτεί συγκεκριμένο δικηγόρο να τον εκπροσωπήσει στη λήψη νομικών μέτρων για συγκεκριμένο σκοπό. Στην προκείμενη περίπτωση και οι δύο Αιτήσεις, οι οποίες ορθά υπογράφονται από δικηγόρους, κατά το χρόνο καταχώρισής τους υποστηρίζονταν και συνεχίζουν να υποστηρίζονται από μαρτυρία εκ μέρους των Αιτητριών, που αφορά και σε εξουσιοδότηση καταχώρισης των Αιτήσεων αυτών. Σύμφωνα με αυτήν «Τυχόν αναφορές σε νομικά ζητήματα γίνονται κατόπιν σχετικής συμβουλής των δικηγόρων που ενεργούν εκ μέρους της ΚΤΚ», δηλαδή των δικηγόρων Γεωργιάδης & Πελίδης ΔΕΠΕ, που υπογράφουν τις Αιτήσεις Εκκαθάρισης. Υπό το φως των πιο πάνω, αυτό το μέρος της Αίτησης της FBME απορρίπτεται. Σημειώνεται εδώ πως ο κ. Γεωργίου με την αγόρευσή του, επεκτάθηκε, αδικαιολόγητα θα έλεγα, και σε θέματα που δεν καλύπτονται από την Αίτηση της FBME Bank Ltd. Συγκεκριμένα έκανε αναφορά σε έλλειψη αποφάσεων και/ή νόμιμων αποφάσεων από την Κεντρική Τράπεζα της Κύπρου και/ή από την Αρχή Εξυγίανσης για τροχοδρόμηση διαδικασίας εκκαθάρισης της FBME Bank Ltd. Δεν αποφασίστηκε όμως να εκδικαστούν στα πλαίσια της υπό εκδίκαση Αίτησης της FBME Bank Ltd, τέτοια θέματα. Τα όσα ανέφερε ο κ. Γεωργιάδης γύρω από αυτό το θέμα με βρίσκουν σύμφωνο. Ούτε βεβαίως η ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την Αίτηση της FBME Bank Ltd καλύπτει τέτοια θέματα, αφού σε αυτήν αναφέρονται τα ακόλουθα στην παράγραφο 5: «As I have been advised by my lawyers, the present action following a search in the Court file, lacks the necessary documents and specifically the retainer which authorizes the Law firm Georgiades & Pelides LLC to act on behalf of the Central Bank of Cyprus and the Resolution Authority (hereinafter "CBC" and "RA" accordingly) and has therefore wrongly commenced.» Σε σχέση με το άλλο σκέλος της Αίτησης, ότι δηλαδή οι Αιτήσεις καταχωρίστηκαν κατά παράβαση των Περί Εργασιών Πιστωτικών Ιδρυμάτων Νόμων 1997-2015 και ή κατά παράβαση των Περί Εξυγίανσης Πιστωτικών και Άλλων Ιδρυμάτων Νόμων 2013-2014, βρίσκω ότι και αυτός ο λόγος είναι αβάσιμος. Σύμφωνα με τις πρόνοιες του Νόμου (Ν.66(Ι)/97), η Κεντρική Τράπεζα καταχωρεί Αίτηση Εκκαθάρισης στο Δικαστήριο εφόσον συντρέχουν συγκεκριμένες προϋποθέσεις (Άρθρο 33Βδις του Νόμου). Η Κεντρική Τράπεζα κατ΄ επίκληση του πιο πάνω Νόμου, τροχοδρόμησε διαδικασία για έκδοση διατάγματος ειδικής εκκαθάρισης και διορισμό ειδικού εκκαθαριστή. Σημειώνεται εδώ ότι υπάρχει ισχυρισμός ότι στις 21.7.14 η Επιτροπή Εξυγίανσης της Κεντρικής Τράπεζας της Κύπρου αποφάσισε την εφαρμογή μέτρων εξυγίανσης και προς τούτο έλαβε συγκεκριμένο μέτρο εξυγίανσης που αφορούσε στην πώληση των εργασιών του υποκαταστήματος της FBME Bank Ltd στην Κύπρο (Κ.Δ.Π. 356/14). Στις 15.10.15 η Αρχή Εξυγίανσης αποφάσισε να αναστείλει την εφαρμογή του μέτρου εξυγίανσης και να εισηγηθεί την ανάκληση της άδειας της Τράπεζας να λειτουργεί το υποκατάστημα στην Κύπρο. Σύμφωνα πάντα με την μαρτυρία, στις 21.12.15 η άδεια λειτουργίας ανακλήθηκε. Το Άρθρο 27 του Ν.17(Ι)/2013 προνοεί ότι «... κανένα πρόσωπο, εκτός της Αρχής Εξυγίανσης, δεν καταχωρεί αίτηση για έκδοση διατάγματος εκκαθάρισης ιδρύματος που υπόκειται σε εξυγίανση». Αρχή Εξυγίανσης είναι σύμφωνα με τον Νόμο η Κεντρική Τράπεζα της Κύπρου. Με δεδομένο ότι και οι δύο Αιτήσεις ουσιαστικά υποβάλλονται από την Κεντρική Τράπεζα της Κύπρου, δεν θεωρώ ότι τα όσα αναφέρονται γύρω από αυτό το θέμα από την FBME Bank Ltd, έχουν βάση. Δεν επιδιώκεται η εκκαθάριση της FBME Bank Ltd δύο φορές, μια από την Αρχή Εξυγίανσης που είναι η Κεντρική Τράπεζα της Κύπρου και μια από την Κεντρική Τράπεζα της Κύπρου. Ούτε βεβαίως παραβλάπτεται οποιοδήποτε δικαίωμα της FBME Bank Ltd από το γεγονός ότι οι Αιτήσεις έχουν υποβληθεί από την Κεντρική Τράπεζα της Κύπρου και από την Αρχή Εξυγίανσης. Σημειώνεται ότι οι Αιτήσεις υποβλήθηκαν ταυτόχρονα, υπογράφονται από τους ίδιους δικηγόρους και βασίζονται πάνω στα ίδια ακριβώς γεγονότα. Εν κατακλείδι, δεν διαπιστώνω ο,τιδήποτε που να υποστηρίζει τη θέση ότι οι Αιτήσεις καταχωρίστηκαν κατά παράβαση των πιο πάνω Νόμων. Προχωρώ με τον λόγο της Αίτησης της FBME Bank Ltd που αφορά στην έναρξη της διαδικασίας εκκαθάρισης. Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι έκαναν ιδιαίτερη αναφορά στο περιεχόμενο του Άρθρου 33Βδις του Νόμου. Επικεντρώθηκαν δε στις πρόνοιες του Άρθρου 33Βδις

(1)ότι η Κεντρική Τράπεζα καταχωρεί Αίτηση στο Δικαστήριο (δεν διευκρινίζεται εδώ αν η Αίτηση αυτή είναι Μονομερής ή Δια Κλήσεως) και στις πρόνοιες του Άρθρου 33Βδις

(2)(β)(i) ότι το Διάταγμα Εκκαθάρισης εκδίδεται από το Δικαστήριο κατόπιν Μονομερούς Αιτήσεως. Η θέση του κ. Ταλιαδώρου και του κ. Γεωργίου ήταν ότι οι Αιτήτριες θα έπρεπε να είχαν καταχωρίσει μόνο μια Αίτηση Εκκαθάρισης. Η θέση του κ. Γεωργιάδη ήταν ότι η καταχώριση των δύο Αιτήσεων ήταν επιτρεπτή από τις πρόνοιες του Νόμου. Στο σημείο αυτό θα πρέπει να πω πως το εν λόγω Άρθρο θα μπορούσε κατά την ταπεινή μου άποψη να είχε διατυπωθεί κάπως καλύτερα, κάτι με το οποίο συμφώνησαν όλοι οι ευπαίδευτοι συνήγοροι. Κατ΄ αρχάς θα πρέπει να λεχθεί πως δεν είναι σύνηθες να βλέπουμε σε Νομοθετήματα πρόνοια ότι «το εν λόγω διάταγμα εκδίδεται από το Δικαστήριο μετά από Μονομερή (ex-parte) Αίτηση...», και όλα αυτά όταν ο Κανόνας είναι ότι ουδείς δικάζεται χωρίς να ακουστεί και μόνο κατ΄ εξαίρεση χορηγούνται θεραπείες με Μονομερή Αίτηση. (Για το θέμα αυτό παραπέμπω και στην πολύ πρόσφατη Απόφαση που εκδόθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο με πενταμελή σύνθεση στην Αίτηση της Μαρίας Οικονομίδου και Αντρέα Οικονομίδη για Έκδοση Διατάγματος Certiorari, Πολ. Έφεση 327/14, Απόφαση ημερ. 23.2.16). Μάλιστα εδώ ομιλούμε για διάταγμα εκκαθάρισης, το σοβαρότερο μέτρο που μπορεί να ληφθεί εναντίον νομικού προσώπου, αφού επηρεάζει την ύπαρξη και την οντότητά του, με σοβαρές συνέπειες σε μετόχους και πιστωτές του (δες υπόθεση Νικολάου ν. Total Properties Ltd κ.ά

(2011)1(Β) Α.Α.Δ. 1358). Ως ελέχθη, ο Νόμος ρητά ορίζει ότι το διάταγμα εκκαθάρισης εκδίδεται μετά από Μονομερή Αίτηση κατ΄ εφαρμογή, τηρουμένων των αναλογιών, του Άρθρου 9 του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου και των Περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών. Με άλλα λόγια, η εξαίρεση γίνεται Κανόνας. Ως ελέχθη, στην παράγραφο

(1)του Άρθρου 33Βδις γίνεται αναφορά σε καταχώριση Αίτησης, χωρίς να διευκρινίζεται αν αυτή είναι Μονομερής ή Δια Κλήσεως. Στην παράγραφο

(2)(β)(i) αναφέρεται ότι το εν λόγω διάταγμα εκδίδεται από το Δικαστήριο μετά από Μονομερή Αίτηση. Δεν συμφωνώ με τον κ. Γεωργιάδη ότι το Άρθρο παραπέμπει σε καταχώριση δύο Αιτήσεων. Πουθενά στον Νόμο δεν αναφέρεται ότι θα πρέπει να καταχωρούνται δύο Αιτήσεις, μια Δια Κλήσεως και μια Μονομερής, και μάλιστα με αυτές να αξιώνεται η ίδια θεραπεία, δηλαδή διηνεκές διάταγμα εκκαθάρισης. Ούτε βεβαίως έχω εντοπίσει διαδικασία εκκαθάρισης εταιρείας που να αρχίζει με την καταχώριση δύο Αιτήσεων. Βρίσκω ότι έτσι όπως είναι διατυπωμένο το Άρθρο, η διαδικασία για έκδοση του αιτούμενου διατάγματος Ειδικής Εκκαθάρισης άρχεται με την καταχώριση Μονομερούς Αίτησης, αφού αυτό ρητά προβλέπεται στον Νόμο. Το Δικαστήριο βεβαίως έχει εξουσία να μην την εξετάσει μονομερώς αλλά να διατάξει όπως αυτή επιδοθεί (όπως έγινε εδώ) ή να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα, οπότε σε τέτοια περίπτωση τροχοδρομείται η διαδικασία ένστασης σε αυτό. Δεν βλέπω άλλη λογική προσέγγιση στο περιεχόμενο του εν λόγω Άρθρου. Όπως αναφέρθηκε και στην Πολιτική Αίτηση 178/15, Αίτηση των Αιτητριών για έκδοση Προνομιακών Ενταλμάτων, Απόφαση ημερ. 12.1.16: «Προκύπτει με σαφήνεια από το άρθρο 33Βδις

(2)(β)(ι) ότι η αίτηση για ειδική εκκαθάριση υποβάλλεται μονομερώς. Δεν είναι υποχρεωτική, όμως, η μονομερής εξέτασή της. Αν ο νομοθέτης επιθυμούσε να καταστήσει υποχρεωτική τη μονομερή εξέταση τέτοιας αίτησης από το Δικαστήριο, στερώντας από αυτό τη διακριτική ευχέρεια που του παρέχει το άρθρο 9 του Κεφ. 6 και η Δ.48,θ.8

(3)να διατάξει τη γνωστοποίηση της στο άλλο μέρος, θα το προνοούσε ρητά. Μια τέτοια πρόνοια όμως δεν έχει εισαχθεί στο κείμενο του άρθρου 33Βδις

(2)(β)(ι). Η πιο πάνω θεώρηση για το ζήτημα που απασχολεί υποστηρίζεται, κατά την άποψη μου, και από το γεγονός ότι το άρθρο 33Βδις

(2)(β)(ιι) προνοεί διαζευκτικά για την καταχώρηση ένστασης ή την κατάδειξη εκ μέρους του ΑΠΙ, του λόγου για τον οποίο το εκδοθέν διάταγμα πρέπει να παύσει να παραμένει σε ισχύ.» Στην υπόθεση του Επαρχιακού Δικαστηρίου Αμμοχώστου Αναφορικά με την Γενική Αίτηση 4/2012 των Burger King Europe GMBH κ.ά, ο τότε Πρόεδρος του Επαρχιακού Δικαστηρίου Τεύκρος Οικονόμου, στην απόφαση που εξέδωσε στις 29.6.12 ανέφερε τα ακόλουθα ενδιαφέροντα σε σχέση με το κατά πόσο μια Μονομερής Αίτηση είναι δυνατό να συνιστά εναρκτήρια διαδικασία: «Όμως, όπως υποδείχθηκε στην Udruzena (ανώτ.) μπορεί μια μονομερής αίτηση να συνιστά εναρκτήρια διαδικασία. Νοουμένου, βέβαια, όπως εξηγείται και στην Ψάλτης, ότι τηρούνται τα θέσμια της δίκαιης δίκης. Παραπέμπω, επίσης, σε δύο αποφάσεις του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού, στις οποίες το Δικαστήριο εξέδωσε συντηρητικό διάταγμα με βάσει τις πρόνοιες του Άρθρου 31 κατόπιν ex parte αιτήσεων. (Αποφάσεις αδελφής δικαστού Τ. Ψαρά-Μιλτιάδου, Π.Ε.Δ. στην Αίτηση 5/09 ημερομηνίας 27.8.2009 και 8/09 ημερομηνίας 17.11.2009). Η αίτηση που καταχωρείται με αυτό τον τρόπο, για πρακτικούς λόγους, μπορεί να καταχωρείται στο μητρώο των Γενικών Αιτήσεων. Εν κατακλείδι, όχι μόνο δεν ήταν αναγκαία η καταχώριση δύο αιτήσεων με το ίδιο ζητούμενο και με μόνη διαφορά το χρονικό όριο, αλλά αυτό θα προκαλούσε προβλήματα στη διαδικασία μέχρι Για το ζήτημα αυτό θα δοθούν οι κατάλληλες οδηγίες (Η υπογράμμιση γίνεται από το Δικαστήριο). Στη δική μας περίπτωση δεν υπάρχει ούτε αυτή η διαφορά που αφορά στο χρονικό όριο αφού και με τις δύο Αιτήσεις αξιώνεται το ίδιο διηνεκές διάταγμα. Εν κατακλείδι, βρίσκω ότι ήταν αχρείαστη η καταχώριση δύο Αιτήσεων για έκδοση διατάγματος εκκαθάρισης. Τελειώνοντας με τις πρόνοιες του πιο πάνω Άρθρου, διαπιστώνω ότι σε αυτό γίνεται ειδική αναφορά, σε σχέση με τον χρόνο καταχώρισης Ένστασης σε περίπτωση που το εκδοθέν διάταγμα εκκαθάρισης έχει εκδοθεί με Μονομερή Αίτηση. Καθορίζεται από τον Νόμο χρονικό διάστημα που δεν υπερβαίνει τις τρεις ημέρες. Είναι βεβαίως αυτονόητο ότι προέχει η ταχεία εκδίκαση μιας τέτοιας Αίτησης στην οποία έχει εκδοθεί μονομερώς τέτοιο δραστικό διάταγμα. Όμως, τα Δικαστήρια είναι που ρυθμίζουν τη διαδικασία ενώπιον τους, οι δε προθεσμίες που τάσσονται από Διαδικαστικούς Κανονισμούς, είναι δυνατόν να διαφοροποιούνται με εξουσία που έχει το Δικαστήριο σύμφωνα με την Δ.57 Κ.2 των Περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών, η οποία βεβαίως ασκείται με βάση τα ιδιαίτερα γεγονότα της κάθε υπόθεσης. Σύμφωνα με τις πρόνοιες του Άρθρου 33Βδις

(2)(β)(ii), ακόμη και στην υποθετική περίπτωση που όλες οι πλευρές συμφωνούσαν να δοθεί χρόνος τεσσάρων ημερών αντί τριών, αυτό θα συγκρουόταν με τη συγκεκριμένη πρόνοια του Νόμου. Η θέση του κ. Ταλιαδώρου ότι με την ενδιάμεση Απόφαση του Δικαστηρίου ημερ. 29.12.15, η Μονομερής Αίτηση έχει μετατραπεί σε Αίτηση Δια Κλήσεως και ότι τα τυχόν διατάγματα που θα εκδοθούν, θα είναι τελικά και θα ισχύουν στο διηνεκές, είναι νομίζω αυτονόητη, και με βρίσκει σύμφωνο. Ορθά ανέφερε επίσης ο κ. Ταλιαδώρος ότι τυχόν έκδοση του αιτούμενου διατάγματος στη «Μονομερή Αίτηση» θα καταστήσει χωρίς ουσιαστικό αντικείμενο την Αίτηση Δια Κλήσεως. Θα προσθέσω πως σε περίπτωση που το Δικαστήριο απορρίψει την Μονομερή Αίτηση που κατέστη Δια Κλήσεως δεν μπορεί να συνεχίσει να υπάρχει η Αίτηση που καταχωρίστηκε Δια Κλήσεως, με την οποία αξιώνονται οι ίδιες ακριβώς θεραπείες. Όμως, δεν με βρίσκει σύμφωνο η θέση του ότι εδώ η Μονομερής Αίτηση είναι Ενδιάμεση Αίτηση και ότι θα πρέπει απαραιτήτως να απορριφθεί η Μονομερής Αίτηση και να εκδικαστεί η Αίτηση που καταχωρίστηκε Δια Κλήσεως. Σημειώνεται ότι εδώ δεν εκκρεμεί Αγωγή και στα πλαίσια αυτής Ενδιάμεση Αίτηση, οπότε είναι αδιανόητο να αποσυρθεί - απορριφθεί η Αγωγή και να συνεχίζει η εκδίκαση της Ενδιάμεσης Αίτησης. Ούτε βεβαίως η Μονομερής Αίτηση, που τελικά κατέστη Δια Κλήσεως, στοχεύει στην υποστήριξη της Αίτησης Δια Κλήσεως ή άλλης ουσιαστικής αξίωσης, οπότε σε τέτοια περίπτωση θα είχε βάση η θέση του κ. Ταλιαδώρου. Όπως άλλωστε λέχθηκε στην Πολιτική Αίτηση 115/2012, Αίτηση Για Έκδοση Προνομιακών Ενταλμάτων της φύσεως Certiorari και/ή Prohibition αναφορικά με την Αίτηση των Igor Zhigachov και άλλων, Απόφαση ημερ. 18.1.2013: «Είναι θεμελιωμένο ότι αίτηση για παρεμπίπτον διάταγμα υποβάλλεται στα πλαίσια ύπαρξης αγώγιμου δικαιώματος το οποίο δίνει δικαίωμα στον αιτητή, σε ουσιαστική θεραπεία. Ένα παρεμπίπτον διάταγμα δεν παρέχει, από μόνο του αγώγιμο δικαίωμα. Είναι απλά επικουρικό σε ουσιαστική αξίωση που προβάλλεται στα πλαίσια αγωγής.» Εδώ με την Μονομερή Αίτηση (η οποία κατέστη Δια Κλήσεως), δεν αξιώνεται παρεμπίπτον διάταγμα ή επικουρική θεραπεία. Τουναντίον, είναι αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι και οι δύο Αιτήσεις που καταχωρίστηκαν την ίδια ημέρα από τις Αιτήτριες (και οι οποίες έλαβαν τον ίδιο αριθμό από το Πρωτοκολλητείο) αποβλέπουν στην έκδοση διατάγματος εκκαθάρισης της ίδιας Εταιρείας (FBME Bank Ltd). Οι προϋποθέσεις έκδοσης του αιτούμενου διατάγματος εκκαθάρισης τόσο με την Μονομερή όσο και με την Δια Κλήσεως Αίτηση, είναι οι ίδιες. Το όποιο διάταγμα ήθελε εκδοθεί στα πλαίσια της Αίτησης που καταχωρίστηκε μονομερώς, δεν θα είναι προσωρινό αλλά με αυτό θα επιλυθεί η διαφορά. Περαιτέρω, η μέχρι τώρα διαδικασία δεν καθίσταται άκυρη, ως ήταν η θέση του κ. Γεωργίου, επειδή έχουν καταχωριστεί δύο Αιτήσεις με τις οποίες αξιώνεται η ίδια θεραπεία (σημειώνεται εδώ ότι ορθά ο κ. Ταλιαδώρος ουδέποτε ισχυρίστηκε ότι η μέχρι σήμερα διαδικασία υπόκειται σε ακύρωση επειδή έχουν καταχωριστεί δύο Αιτήσεις). Στην Αρχιεπίσκοπος Κύπρου (αρ. 2)

(1993)1 Α.Α.Δ. 248 λέχθηκαν τα ακόλουθα στη σελ. 250: «Παρόλο που τα επίδικα θέματα της έφεσης δεν είναι επάλληλα με εκείνα της παρούσας διαδικασίας, είναι γεγονός ότι και τα δύο ένδικα μέσα αποβλέπουν στην επίτευξη του ίδιου αντικειμενικού στόχου, δηλαδή στον παραμερισμό και ακύρωση της απόφασης του Επαρχιακού Δικαστηρίου. .............. Η επιδίωξη όμοιων σκοπών με την υιοθέτηση παράλληλων ένδικων μέσων, ελέγχεται από το Δικαστήριο όπως και γενικότερα η πολλαπλότητα των διαδικασιών για την επίτευξη του ίδιου στόχου.» Στην Beogradska

(1996)1 (Β) Α.Α.Δ. 911 διαπιστώθηκε ότι οι δύο εφέσεις που είχαν καταχωριστεί είχαν τον ίδιο σκοπό. Θεωρώ σκόπιμο να παραθέσω το σχετικό απόσπασμα από τη σελίδα 923: «Έχουμε διαπιστώσει ότι οι δύο εφέσεις έχουν τον ίδιο σκοπό. Τον παραμερισμό της απόφασης ημερ. 22.4.94 στη μονομερή αίτηση καθώς και τον παραμερισμό της απόφασης ημερ. 10.3.95. Οι λόγοι έφεσης και στις δύο εφέσεις, παρόλον ότι δεν έχουν διατυπωθεί με το ίδιο λεκτικό, δεν διαφέρουν καθόλου στην ουσία τους. Αντιμετωπίζουν, επομένως, οι εφεσίβλητοι, δύο παράλληλες διαδικασίες, ανεξάρτητες δικονομικά αλλά όμοιες ως προς το αντικείμενο τους.» Το Εφετείο στη συνέχεια απέρριψε την μεταγενέστερη Έφεση. Στην Κιτρομηλίδου ν. Ελληνικής Τράπεζας Λτδ

(2005)1(Β) Α.Α.Δ. 1165, δεν αποκαλύφθηκε σε ενδιάμεση Αίτηση της Ενάγουσας Τράπεζας το γεγονός ότι η τελευταία προωθούσε εκποίηση υποθηκών μέσω Κτηματολογίου που αφορούσαν στο αιτούμενο με την Αγωγή ποσό. Οι Εναγόμενοι υποστήριξαν ότι η καταχώριση Αγωγής συνιστούσε κατάχρηση διαδικασίας. Το Εφετείο σε διαφωνία με αυτή τη θέση, ανέφερε τα ακόλουθα στη σελίδα 1171: «Ούτε μπορεί να χαρακτηρισθεί ως καταχρηστική η προώθηση πώλησης των ενυπόθηκων κτημάτων, ως ισχυρίζεται η εφεσείουσα βασιζόμενη σε σχετική, κατ΄ αυτή, νομολογία. Η νομολογία αναφέρεται σε παράλληλη προώθηση πέραν της μιας διαδικασιών ή πέραν του ενός ενδίκου μέσου (Βλέπε: Δήμος Πάφου ν. Σοφοκλή Βοσκού

(2001)1(Β) Α.Α.Δ. 1168). Στην υπόθεση αυτή δεν προωθούντο δύο παράλληλα ένδικα μέσα. Η προώθηση πώλησης των ενυποθήκων κτημάτων από την εφεσίβλητη, μέσω του Κτηματολογίου, ήταν συμβατικό δικαίωμα της.» Υπό το φως των πιο πάνω, η μια εκ των δύο Αιτήσεων θα πρέπει να απορριφθεί. Εφόσον συμφωνήθηκε όπως οι Ενστάσεις καταχωριστούν και καταχωρίστηκαν στην Μονομερή Αίτηση (η οποία κατέστη Δια Κλήσεως), το Δικαστήριο θα απορρίψει την Αίτηση που καταχωρίστηκε Δια Κλήσεως και την απορρίπτει. Η απόφασή μου αυτή ουδόλως παραβλάπτει τα δικαιώματα των Αιτητριών, της FBME Bank Ltd και των Πιστωτών. Όλοι αυτοί θα έχουν τη δυνατότητα να προβάλουν και προωθήσουν τις θέσεις τους κατά την ακροαματική διαδικασία της Μονομερούς Αίτησης, η οποία ως ελέχθη, κατέστη Δια Κλήσεως. Με άλλα λόγια θα τηρηθούν τα θέσμια της δίκαιης δίκης για τα οποία γίνεται αναφορά στην υπόθεση Burger King (πιο πάνω). Καθίσταται σαφές ότι με την πιο πάνω απόφασή μου να απορρίψω την Αίτηση Δια Κλήσεως, συνεχίζει να θεωρείται ότι στις 22.12.15 είχε καταχωριστεί Αίτηση Ειδικής Εκκαθάρισης της Εταιρείας FBME Bank Ltd, με ό,τι αυτό συνεπάγεται. Δεν θα εμπλακώ στη διαδικασία αν αυτή η Αίτηση είναι «Petition», «Γενική Αίτηση», «Πρωτογενής Αίτηση» ή άλλως πως. Ούτε βεβαίως η επικόλληση των χαρτοσήμων σε αυτήν μπορεί να καθορίσει το είδος της Αίτησης, ως ήταν η θέση του κ. Ταλιαδώρου και του κ. Γεωργίου, παρόλο που το Πρωτοκολλητείο ενδεχομένως να θεωρούσε την Αίτηση Δια Κλήσεως ως την εναρκτήρια διαδικασία. Το ουσιώδες είναι το περιεχόμενο της Αίτησης, οι αιτούμενες θεραπείες και οι συνέπειες που θα έχει η όποια απόφαση του Δικαστηρίου στην Αίτηση. Συνεπώς, το Δικαστήριο θα εξετάσει στα πλαίσια της Αίτησης που συνεχίζει να είναι ζωντανή, κατά πόσο συντρέχουν οι προϋποθέσεις έκδοσης του αιτούμενου διατάγματος εκκαθάρισης, για τις οποίες έγινε αναφορά πιο πάνω. Αν ικανοποιηθεί ότι συντρέχουν, θα εκδώσει το αιτούμενο διηνεκές διάταγμα εκκαθάρισης, αν όχι θα απορρίψει την Αίτηση. Εν κατακλείδι, η Αίτηση ημερ. 22.12.15 που καταχωρίστηκε δια κλήσεως, απορρίπτεται χωρίς διαταγή για έξοδα. Η Αίτηση ημερ. 12.1.16 της FBME Bank Ltd απορρίπτεται. Το ίδιο ισχύει και για τον λόγο Ένστασης των Πιστωτών Airport Management Company Ltd και Alamo Ltd που εκδικάστηκε στα πλαίσια της Αίτησης ημερ. 12.1.16. Όσον αφορά στα έξοδα της Αίτησης αυτής και στα έξοδα που προέκυψαν από την έκδοση της παρούσας Απόφασης, αφού έλαβα υπόψη μου το γεγονός ότι έναυσμα για την καταχώριση της Αίτησης ημερ. 12.1.16 και για την προβολή του πιο πάνω λόγου Ένστασης, ήταν κυρίως η καταχώριση δύο Αιτήσεων Εκκαθάρισης, και χωρίς να αγνοώ το περιεχόμενο του Νόμου και το πρωτότυπο των εγερθέντων θεμάτων, αποφάσισα όπως κάθε πλευρά επιβαρυνθεί με τα έξοδά της και εκδίδεται σχετική διαταγή. Το Δικαστήριο προτίθεται να δώσει σύντομη ημερομηνία εκδίκασης της Αίτησης Εκκαθάρισης, αφού ακούσει προηγουμένως όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη. (Υπ.) ............. Ι. Ιωαννίδης, Π.Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής ΓΓ/ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο