CORAL GROUP FINANCE LIMITED ν. VYACHESLAV ALEXEEVICH RUDNIKOV κ.α., Αρ. Αγωγής: 5038/14, 11/1/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup
- on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2016:A12 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ι. ΙΩΑΝΝΙΔΗ, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 5038/14 Μεταξύ: CORAL GROUP FINANCE LIMITED, από τις Βρετανικές Παρθένες Νήσους Ενάγουσας - και - 1. VYACHESLAV ALEXEEVICH RUDNIKOV, από την Ρωσία 2. MT MANAGERS LIMITED, από την Λευκωσία 3. R-STYLE HOLDINGS LIMITED, από την Λευκωσία Εναγομένων Μονομερής Αίτηση ημερ. 5.1.2016 για Έκδοση Προσωρινών Διαταγμάτων Ημερομηνία: 11 Ιανουαρίου, 2016. Εμφανίσεις: Για Αιτητές: κ. Μενέλαος Κυπριανού με κ. Χρ. Γαλανό για Μιχαλάκη Κυπριανού & Σία Δ.Ε.Π.Ε.. Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Οι Αιτητές με Αγωγή που κατέθεσαν στις 9.9.14 αξιώνουν εναντίον των Εναγομένων 1-3 τις ακόλουθες θεραπείες, οι οποίες παρατίθενται αυτολεξεί: «1. Εναντίον του εναγόμενου 1 γενικές αποζημιώσεις για παράβαση των καθηκόντων του ως de facto και ή shadow διοικητικός σύμβουλος (director) της εναγόμενης 3 και/ή για παράβαση των καθηκόντων εμπιστοσύνης του (breach of fiduciary duties) προς την εναγόμενη 3 και/ή για το δόλιο σχέδιο που κατάρτισε και το ρόλο που διαδραμάτισε στο να προκαλέσει την εναγόμενη 3 να συνάψει συμφωνία ημερομηνίας 1/2/12 ('η Συμφωνία Μεταβίβασης') με κάποια εταιρεία CJSC Integration Systems (με προηγούμενη ονομασία ΖΑΟ Kompaniya R-Style) στη βάση της οποίας πέντε πολύτιμα εμπορικά σήματα ('τα Εμπορικά Σήματα') υποτίθεται ότι μεταβιβάσθηκαν στην εναγόμενη 3 και/ή για την αποτυχία του να διασφαλίσει ότι η εγκυρότητα της Συμφωνίας Μεταβίβασης δεν θα τίθετο υπό αμφισβήτηση και/ή για το ρόλο που στη συνέχεια διαδραμάτισε στο να αμφισβητήσει και/ή να προκαλέσει την αμφισβήτηση και/ή να συνδράμει στην αμφισβήτηση της Συμφωνίας Μεταβίβασης που είχε ως αποτέλεσμα την έκδοση απόφασης από Ρωσικό Δικαστήριο με το οποίο η εναγόμενη 3 διατάχθηκε να παύσει να χρησιμοποιεί τα Εμπορικά Σήματα και να τα επιστρέψει στην CJSC Integration Systems. 2. Εναντίον του εναγόμενου 1 διάταγμα του δικαστηρίου που να τον διατάσσει να αποδώσει λογαριασμό σε σχέση με τα χρήματα που εισέπραξε και/ή τα κέρδη που απεκόμισε ως αποτέλεσμα της παράβασης εκ μέρους του των καθηκόντων του ως de facto και ή shadow διοικητικός σύμβουλος (director) της εναγόμενης 3 και/ή της παράβασης των καθηκόντων εμπιστοσύνης του (breach of fiduciary duties) προς την εναγόμενη 3. 3. Εναντίον της εναγόμενης 2 γενικές αποζημιώσεις για παράβαση των καθηκόντων της ως διοικητικός σύμβουλος (director) της εναγόμενης 3 και/ή για παράβαση των καθηκόντων εμπιστοσύνης της (breach of fiduciary duties) προς την εναγόμενη 3 σε σχέση με το ρόλο που διαδραμάτισε η εναγόμενη 2 στο να συνάψει η εναγόμενη 3 τη Συμφωνία Μεταβίβασης. 4. Εναντίον του εναγόμενου 1 τιμωρητικές και/ή παραδειγματικές αποζημιώσεις λόγω του ότι καταδολίευσε τα συμφέροντα της εναγόμενης 3. 5. Νόμιμο τόκο. 6. Έξοδα και Φ.Π.Α» Όπως αναφέρεται στην Αγωγή, πρόκειται περί παράγωγης Αγωγής (derivative action) και καταχωρείται προς όφελος και για λογαριασμό της Εναγόμενης 3 Εταιρείας. Να σημειωθεί πως μέχρι σήμερα δεν έχει ακόμη καταχωριστεί Έκθεση Απαίτησης. Την ίδια ημέρα καταχώρισαν και μονομερή Αίτηση, με την οποία αξίωναν προσωρινά διατάγματα. Αδελφός Δικαστής ενώπιον του οποίου είχε τεθεί η Αίτηση εξέδωσε τα ακόλουθα προσωρινά διατάγματα: «1. Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου το οποίο να απαγορεύει στον Καθ' ου η Αίτηση 1 προσωπικά και/ή μέσω των υπαλλήλων, υπηρετών, αντιπροσώπων και/ή εκπροσώπων του και/ή μέσω οποιουδήποτε φυσικού ή νομικού προσώπου από του να μεταβιβάσει ή να αποξενώσει ή να διαθέσει ή να επιβαρύνει ή να δημιουργήσει οποιαδήποτε επιβάρυνση επί ή καθ' οιονδήποτε τρόπο να χειριστεί ή να μειώσει την αξία οποιωνδήποτε των περιουσιακών του στοιχείων στην Κύπρο ή εκτός Κύπρου είτε αυτά είναι στο όνομα του ή όχι και είτε αυτά του ανήκουν αποκλειστικά ή από κοινού και είτε το συμφέρον του σε αυτά είναι νομικό συμφέρον, συμφέρον ως δικαιούχος ή οποιοδήποτε άλλο συμφέρον, συμπεριλαμβανομένου οποιουδήποτε περιουσιακού στοιχείου που ο Καθ' ου η Αίτηση 1 έχει την εξουσία, άμεσα ή έμμεσα, να διαθέσει ή να χειριστεί ωσάν να ήταν δικό του (εξουσία που θα θεωρείται ότι ο Καθ' ου η Αίτηση 1 έχει εάν τρίτο πρόσωπο κατέχει ή ελέγχει περιουσιακά στοιχεία σύμφωνα με τις άμεσες ή έμμεσες οδηγίες του Καθ' ου η Αίτηση 1, στην οποία περίπτωση ο Καθ' ου η Αίτηση 1 θα πρέπει επίσης να προκαλέσει το εν λόγω τρίτο πρόσωπο να μη μεταβιβάσει ή αποξενώσει ή επιβαρύνει ή δημιουργήσει επιβάρυνση ή καθ' οιονδήποτε τρόπο χειριστεί ή μειώσει την αξία οποιωνδήποτε των περιουσιακών του στοιχείων που αποτελεί αντικείμενο του Διατάγματος) μέχρι του ποσού των Δολαρίων ΗΠΑ 54,000,000 ή του αντίστοιχου ποσού σε Ευρώ μέχρι την ολοκλήρωση της παρούσας αγωγής ή μέχρι νεοτέρας διαταγής του Σεβαστού Δικαστηρίου. Η εν λόγω απαγόρευση συμπεριλαμβάνει τα εξής συγκεκριμένα περιουσιακά στοιχεία: α. Οποιεσδήποτε μετοχές ή άλλο συμφέρον οποιασδήποτε φύσης που ο Καθ' ου η Αίτηση 1 κατέχει στις ακόλουθες εταιρείες: (
- i)Capenda Limited ("Capenda") (συσταθείσα στην Κύπρο), και (
- ii)Numitora Holdings GmbH ("Numitora") (συσταθείσα στις Σεϋχέλλες). β. Οποιοδήποτε συμφέρον που ο Καθ' ου η Αίτηση 1 κατέχει στα πλαίσια εμπιστεύματος ή παρόμοιας οντότητας, συμπεριλαμβανομένου οποιουδήποτε συμφέροντος που δύναται να ανακύψει ως αποτέλεσμα της ενάσκησης οποιασδήποτε εξουσίας διορισμού, διακριτικής ευχέρειας ή καθ' οιονδήποτε άλλο τρόπο.» Σε σχέση με τα άλλα αιτούμενα διατάγματα, διέταξε όπως η Αίτηση επιδοθεί. Η εν λόγω Αίτηση για τους λόγους που εμφαίνονται στα πρακτικά, δεν έχει ακόμη εκδικαστεί. Να σημειωθεί ότι εκκρεμεί Αίτηση ημερ. 23.1.15 εκ μέρους των Εναγομένων που αφορά σε παραμερισμό της επίδοσης των εκδοθέντων, με μονομερή Αίτηση, προσωρινών διαταγμάτων, ως επίσης και άλλη Αίτηση εκ μέρους των Εναγόντων ημερ. 30.4.15, για καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Στις 5.1.16, οι Ενάγοντες καταχώρισαν την υπό εκδίκαση Αίτηση, με την οποία αξιώνουν τις ακόλουθες θεραπείες: «1. Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου να διορίζεται ο ελεγκτής κ Αντώνης Ζαπίτης από την Λευκωσία ως ενδιάμεσος παραλήπτης των μετοχών που ο εναγόμενος 1 κατέχει στην Κυπριακή εταιρεία CAPENDA LIMITED (HE 108774) (εφεξής 'οι Μετοχές' και 'η Capenda' αντίστοιχα) με εξουσία: (α) Να εξασκεί όλα τα δικαιώματα ψήφου (VOTING RIGHTS) ως και τα οποιαδήποτε άλλα δικαιώματα που συνδέονται με τις Μετοχές. (β) Να διορίσει και/ή να αντικαταστήσει όλα τα μέλη και/ή οποιονδήποτε μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της Capenda που διορίστηκε από τον Εναγόμενο 1, με αποκλειστικό σκοπό την προστασία και/ή διατήρηση της αξίας των Μετοχών (THE PROTECTION AND PRESERVATION OF THE VALUE OF THE SHARES). (γ) Να λαμβάνει τα οποιαδήποτε διαβήματα τα οποία θεωρεί κατάλληλα για να διαφυλάξει τα περιουσιακά στοιχεία επί των οποίων επεκτείνεται η εξουσία του, ήτοι τα περιουσιακά στοιχεία της Capenda. (δ) Να λαμβάνει όλα τα αναγκαία δικαστικά και/ή άλλα διαβήματα, είτε στην Κυπριακή Δημοκρατία είτε σε οποιοδήποτε άλλο κράτος εκ μέρους της Capenda με σκοπό να προστατέψει και/ή διατηρήσει και/ή ανακτήσει την αξία των Μετοχών. (ε) Να προσλάβει και/ή εργοδοτήσει και/ή διορίσει οποιονδήποτε επαγγελματία και/ή σύμβουλο και/ή αντιπρόσωπο στην Κύπρο ή στο εξωτερικό που θα κρίνει κατάλληλο και/ή αναγκαίο για να τον βοηθήσει να προστατέψει και/ή να διατηρήσει την αξία των Μετοχών. 2. Διάταγμα του δικαστηρίου το οποίο να διατάζει την Capenda ενεργώντας μέσω των διευθυντών και/ή του γραμματέα και/ή των αξιωματούχων και/ή των εκπροσώπων και/ή των εντολοδόχων και/ή των αντιπροσώπων και/ή των υπαλλήλων της και/ή άλλως πως όπως επιτρέψουν πλήρη και ελεύθερη πρόσβαση και/ή παραδώσουν στον ενδιάμεσο παραλήπτη που δύναται να διορισθεί δυνάμει της παραγράφου 1 ανωτέρω, όλα τα βιβλία, μητρώα, συμφωνίες, πληρεξούσια και οποιαδήποτε άλλα έγγραφα και πληροφορίες που σχετίζονται με τα περιουσιακά στοιχεία, χρέη και/ή υποχρεώσεις και/ή εταιρικά θέματα της Capenda ως και των θυγατρικών της εταιρειών τα οποία ευρίσκονται υπό τον έλεγχο και/ή κατοχή και/ή φύλαξη και/ή εξουσία τους. 3. Οποιοδήποτε περαιτέρω και/ή άλλο διάταγμα που το Σεβαστό Δικαστήριο ήθελε κρίνει κατάλληλο και/ή απαραίτητο υπό τις περιστάσεις. 4. Όπως τα έξοδα της αίτησης επιφυλαχθούν μέχρις ότου κριθεί αν το οποιοδήποτε διάταγμα που δύναται να εκδοθεί θα καταστεί απόλυτο ή όχι.» Η Νομική βάση της Μονομερούς Αίτησης παρατίθεται αυτολεξεί: «Η παρούσα αίτηση βασίζεται στα άρθρα 32 και 42 του Περί Δικαστηρίων Νόμου Ν.14/60, στα άρθρα 2, 5. 7 και 9 του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου ΚΕΦ. 6, στο Άρθρο 36 του Περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου, ΚΕΦ. 148 στη Δ.48 θ.θ. 1-4 και 7-9 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, στο Κοινοδίκαιο και στις Αρχές της Επιείκειας (equity), στις αρχές που σχετίζονται με διατάγματα τύπου mareva (mareva injunctions) και με συναφή υποβοηθητικά διατάγματα, στη νομολογία και στη σύμφυτη εξουσία του Δικαστηρίου.» Υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση της δικηγόρου κας Ερμιόνης Παυλίδου, η οποία δηλώνει δεόντως εξουσιοδοτημένη από την Αιτήτρια να προβεί στην παρούσα ένορκη δήλωση εκ μέρους της, προς υποστήριξη της υπό εκδίκαση Αίτησης. Έχω θέσει ενώπιον μου το σύνολο του μαρτυρικού υλικού που υποστηρίζει την Αίτηση και θα σταθώ σε αυτό όπου ήθελε κριθεί αναγκαίο. Έχω επίσης θέσει ενώπιον μου και τα όσα ανέφερε ο κ. Κυπριανού με την αγόρευσή του, η οποία ήταν σχετικά σύντομη αλλά μεστή. Παρέθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου με σαφήνεια τη διαφορά, αντικείμενο της παρούσας Αγωγής, και τους λόγους για τους οποίους η Ενάγουσα Εταιρεία αξιώνει και πάλι θεραπείες με μονομερή Αίτηση. Είναι καλά γνωστό ότι η έκδοση διαταγμάτων με μονομερή αίτηση συνιστά εξαιρετικό μέτρο, αφού η θεραπεία αυτή παρέχεται κατά παρέκκλιση του κανόνα της φυσικής δικαιοσύνης που αποκλείει την παροχή θεραπείας χωρίς την παροχή ευκαιρίας στον αντίδικο να ακουστεί. (Louis Vuitton v. Δέρμοσακ Λτδ και άλλης
(1992)1 ΑΑΔ 1453, 1462). Στη Fereos Ltd
(1997)1(B) Α.Α.Δ. 959 λέχθηκαν τα ακόλουθα ενδιαφέροντα από τον Δικαστή Κωνσταντινίδη: «Το στοιχείο του επείγοντος ή άλλης ιδιαίτερης περίστασης αποτελεί όρο για την ύπαρξη εξουσίας προς έκδοση παρεμπίπτοντος διατάγματος μετά από ex parte αίτηση. (Βλ. τις υποθέσεις HadjiSoteriou
(1986)1 C.L.R. 429, R.C.K. Sports Ltd, Αίτηση Αρ. 155/93 - 23.8.93, Stavros Hotels Appartments Ltd και Άλλων Αίτηση 76/94 - 29.12.94 και ΒΡ Cyprus Ltd Αίτηση 143/96 -1.8.96). Εν προκειμένω η ένορκη δήλωση που υποστήριξε την ex parte αίτηση περιορίζεται σε ισχυρισμούς αναφορικά με τις οικονομικές επιπτώσεις από τη συνέχιση της διάθεσης του προϊόντος από τους εναγομένους 2 και τη βλάβη του καλού ονόματος των εναγόντων, που χαρακτηρίζονται ως ανεπανόρθωτες. Αυτοί είναι παράγοντες που στην κατάλληλη περίπτωση μπορεί να διαδραματίσουν ρόλο ως προς τον τρόπο άσκησης της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου αλλά, στην απουσία άλλων στοιχείων, δημιουργείται εκ πρώτης όψεως ζήτημα αναφορικά με τη θεμελίωση των προϋποθέσεων για την έκδοση του διατάγματος χωρίς να δοθεί στους εναγομένους 2 η ευκαιρία να ακουστούν.» (Η υπογράμμιση γίνεται από το Δικαστήριο). Στην υπόθεση Rezola (Cyprus) Ltd v. Χάρη Χρίστου,
(1998)1(Β) ΑΑΔ 598, 604: «Το επείγον για την παροχή θεραπείας αποτελεί δικαιοδοτικό όρο. Μόνο, εφόσο καταδεικνύεται το κατεπείγον του αιτήματος, δικαιολογείται, όλως εξαιρετικά, η άσκηση δικαστικής εξουσίας στην απουσία του εναγομένου. Μόνο τότε μπορεί να συγχωρηθεί η παρέκκλιση από το θεμελιώδη κανόνα της δικαιοσύνης, να ακούσει και τα δύο μέρη πριν εκφέρει κρίση». Στην υπόθεση Βούρος, Αίτηση για καταχώριση Αίτησης Certiorari
(2003)1(Β) Α.Α.Δ. 1176 αναφέρονται τα ακόλουθα στη σελίδα 1183: «Δεν αποφαίνομαι αν αυτή ήταν η πρέπουσα περίπτωση εκδόσεως διατάγματος ex parte για αναστολή εκτελέσεως, όμως δεν μπορώ παρά να επαναλάβω τη νομολογιακή αρχή ότι μόνο σε πραγματικά πολύ κατεπείγουσες υποθέσεις που δεν παρέχεται χρόνος πρέπει τα δικαστήρια να εκδίδουν διατάγματα ex parte. Η έκδοση διατάγματος ex parte δεν είναι η συνήθης διαδικασία αλλά η κατά παρέκκλιση διαδικασία από πάγιους θεμελιακούς κανόνες και δικονομικούς θεσμούς. Και οδηγεί, εφόσον δεν ασκείται ορθά, στις καθυστερήσεις και όλων των ειδών τις αχρείαστες περιπλοκές των υποθέσεων.» Τα ίδια και στην υπόθεση Quantum Telecommunications Ltd
(2005)1 (Β) Α.Α.Δ. 901, 913: «Με αφορμή όμως το θέμα αυτό, θα ήθελα, κλείνοντας, να επαναλάβω ορισμένες παρατηρήσεις που είχα την ευκαιρία να εκφράσω αλλού (ίδε In Re Αραβή
(1999)1 ΑΑΔ 1, Ιn Re Bούρου, 70/2003, 16.9.2003). Η έκδοση διατάγματος ex parte δεν πρέπει να είναι ο κανόνας ούτε καν το σύνηθες, αλλά ούτε και η εξαίρεση παρά μόνο η σπάνια εξαίρεση. Και τούτο διότι όχι μόνο, στο επίπεδο αρχών, συνιστά παρέκκλιση (αναγκαία όντως σε πολύ ειδικές περιπτώσεις) από τον κανόνα της φυσικής δικαιοσύνης, αλλά και διότι, στο επίπεδο της εύρυθμης απονομής της δικαιοσύνης, δημιουργεί περιπλοκές και καθυστερήσεις στη διαδικασία, ιδιαίτερα αν το εκδιδόμενο διάταγμα δεν ορίζεται πολύ σύντομα για ακρόαση». Στην υπόθεση Κυριάκου
(2010)1(Β) Α.Α.Δ. 1332, λέχθηκαν τα ακόλουθα στις σελίδες 1339 και 1340: «Ο ευπαίδευτος συνήγορος για την Αιτήτρια με έχει παραπέμψει σε πρόσφατη δική μου απόφαση, στη Βαλεντίνα Θεοφάνους
(2010)1 A.A.Δ. 234, όπου εξέφρασα τις έντονες ανησυχίες μου για την παρατηρούμενη ευκολία με την οποία διατάγματα ex parte εκδίδονται από τα δικαστήρια, και παρατηρώ ότι και εκείνη η υπόθεση αφορούσε το Οικογενειακό Δικαστήριο. Η εντύπωσή μου είναι ότι οι διάδικοι χρησιμοποιούν τις διαδικασίες κατά το συμφέρον και ότι το Δικαστήριο δυστυχώς γίνεται συνεργός στην κατάχρηση αυτή. Διερωτώμαι με ποιο τρόπο θα μπορούσε να τονιστεί περαιτέρω η θεμελιακή διάσταση του Συντάγματος και των αρχών της φυσικής δικαιοσύνης ότι διατάγματα ex parte είναι η άκρα εξαίρεση και όχι ο συνήθης κανόνας. Πρέπει τα πράγματα να είναι τόσο επείγοντα και τόσο πιεστικά που το Δικαστήριο να μην έχει άλλη επιλογή, εξυπηρετώντας το σκοπό της δικαιοσύνης, παρά να εκδώσει το διάταγμα. Σε μια περίπτωση στην οποία το θέμα κρίνεται έστω επείγον, τα δικαστήρια έχουν την ευχέρεια, και χωρίς την έκδοση ex parte διατάγματος, να ορίσουν την πλευρές πριν αποφασίσουν να εκδώσουν οποιοδήποτε διάταγμα. Αυτό δεν είναι μόνο θέμα δικαιοσύνης και στοιχειώδους συμμόρφωσης με τα δικαστηριακά πλαίσια, είναι και θέμα διευκόλυνσης της διαδικασίας. Η εμπειρία δείχνει ότι διαδικασίες που αρχίζουν με ex parte διατάγματα έχουν επιπλοκές και δεν οδηγούν πουθενά.» (Η υπογράμμιση γίνεται από το Δικαστήριο). Στις Πολιτικές Εφέσεις 3/11 και 4/11, Έλενα Αμβροσιάδου κ.ά, απόφαση ημερ. 15.1.13, λέχθηκε για άλλη μια φορά πως «σε περίπτωση ex parte αίτησης για έκδοση διατάγματος είναι απείρως ορθότερο, εκτός βεβαίως αν όντως καταδεικνύεται το κατεπείγον, να δίδεται η ελάχιστη προνοούμενη ειδοποίηση στην άλλη πλευρά και η αίτηση να ακούεται εντός των ελαχίστων ημερών που είναι δυνατό αφού καταχωρηθεί η ένσταση.» Στην Πολιτική Αίτηση 104/13, Αναφορικά με την Αίτηση του «The Junior School», απόφαση ημερ. 15.7.13, η οποία αφορούσε σε έκδοση προνομιακών ενταλμάτων, για άλλη μια φορά επαναλήφθηκε πως «Η έκδοση μονομερών διαταγμάτων πρέπει να αποτελεί την εξαίρεση και όχι τον κανόνα σε κάθε δικαστική διαδικασία». Έχω θέσει ενώπιον μου τα όσα οι Αιτητές ισχυρίζονται για να εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα μονομερώς. Οι Αιτητές ισχυρίζονται, ανάμεσα σε άλλα, πως σε περίπτωση που ο Εναγόμενος 1 λάβει γνώση της παρούσας Αίτησης «είναι πολύ πιθανό ότι θα προβεί σε αποξένωση ή μείωση της αξίας των μετοχών». Στην Nikitin Alexander v. Grigorey Alexander, Πολιτική Έφεση 66/11, απόφαση ημερ. 28.5.13, είχε προβληθεί παρόμοιος ισχυρισμός. Το Εφετείο ακυρώνοντας το εκδοθέν διάταγμα, ανέφερε τα ακόλουθα σε σχέση με τον εν λόγω ισχυρισμό: «Αναμφίβολα η περίπτωση δεν ήταν δεκτική έκδοσης μονομερώς ενός απαγορευτικού διατάγματος, δραστικού στην έκταση του και που αφορούσε τη μοναδική περιουσία του εφεσείοντος στη Λεμεσό. Διαπιστώνεται και εδώ πρόβλημα εφόσον τα όσα ο εφεσείων είχε θέσει διά της ενόρκου δηλώσεως του ήταν τουλάχιστον ενδεικτικά ότι δεν υπήρχε πρόθεση αποξένωσης, ενώ ουδέν στοιχείο υπήρχε που να κατέτεινε στη θέση ότι η έκδοση του διατάγματος μονομερώς ήταν επείγουσα. Αποτελούσε γενικευμένη και αποξενώσει το διαμέρισμα.» (Η υπογράμμιση γίνεται από το Δικαστήριο). Τα ίδια ισχύουν και εδώ. Περαιτέρω, δεν βρίσκω ότι δικαιολογείται η έκδοση, με μονομερή Αίτηση, των αιτούμενων δραστικών διαταγμάτων, ένα δε στρέφεται και εναντίον νομικού προσώπου (Capenda) που δεν είναι διάδικος στην υπό εκδίκαση Αγωγή. Να σημειωθεί εδώ πως υπάρχει Νομολογία σύμφωνα με την οποία, το βάρος είναι επαχθέστερο για τους αιτητές να πείσουν για την αναγκαιότητα έκδοσης διατάγματος εναντίον τρίτου (δες απόφαση της Προέδρου του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού Τ. Ψαρά-Μιλτιάδου (ως ήταν τότε) που εκδόθηκε στις 2.10.13, στην Γενική Αίτηση 809/13, μεταξύ Appelgate Properties Ltd v. Salmateo Co Ltd κ.ά. Στην πιο πάνω υπόθεση, ο τρίτος δεν ήταν διάδικος στη κύρια υπόθεση, Διαιτησία που εκκρεμούσε στο εξωτερικό, ήταν όμως διάδικος στη διαδικασία έκδοσης προσωρινών διαταγμάτων που τροχοδρομήθηκε ενώπιον των Κυπριακών Δικαστηρίων. Στην υπόθεση 2709/07, του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας, Κόσμος Ασφαλιστική Εταιρεία Δημόσια Λτδ ν. L. Loucas Insurance Services Ltd κ.ά, απόφαση ημερ. 5.10.07, ο τότε Ανώτερος Επαρχιακός Δικαστής, Τ. Οικονόμου, είχε αναφέρει τα ακόλουθα: «Όμως μόνο οι εναγόμενοι βρίσκονται ενώπιον του δικαστηρίου και όχι οι υπάλληλοι ή αντιπρόσωποι τους. Και μόνο εναντίον διαδίκων μπορούν να εκδοθούν κατά άμεσο τρόπο διατάγματα (Iveson ν. Harris
(1802)7 Ves 251, 32 E.R. 102 και Brydges v. Brydges [1909] P.187, Venables and another v. News Group Newspapers Ltd and others [2001] 1 All E.R. 908 και Marengo v. Daily Sketch and Sunday Graphic Ltd [1948] 1 All E.R. 406, H.L, Βλ. επίσης, Halsbury's Laws of England, 3η έκδοση, τόμος 21, παρ. 856 και Kerr on Injunctions, 6η έκδοση, σελ. 632.).» (Η υπογράμμιση γίνεται από το Δικαστήριο). Δεν αποφαίνομαι τώρα αν η Εταιρεία Capenda Ltd εναντίον της οποίας αξιώνεται διάταγμα, θα πρέπει απαραιτήτως να είναι διάδικος στην παρούσα διαδικασία. Το θέμα αυτό παραμένει ανοικτό. Θεωρώ όμως ότι η παρούσα περίπτωση, υπό το φως της προσαχθείσας μαρτυρίας, και χωρίς να αγνοώ ότι ο Εναγόμενος 1 έχει ήδη διαταχθεί με προηγούμενο προσωρινό διάταγμα του Δικαστηρίου να μην αποξενώσει μετοχές ή άλλο συμφέρον που έχει στην εταιρεία Capenda Ltd, δεν συνιστά τη σπάνια εξαίρεση για να παρακάμψω την αρχή της εκατέρωθεν ακροάσεως. Δεν θεωρώ ακόμη ότι, με το να δοθούν λίγες ημέρες ούτως ώστε η Αίτηση να περιέλθει σε γνώση των Καθ΄ ων η Αίτηση, θα ματαιωθεί ο σκοπός των αιτούμενων με την Αγωγή θεραπειών και/ή διαταγμάτων. Στην υπόθεση Cyprus Sulphur κ.α. ν. Παραρλάμα Λτδ
(1990), 1 Α.Α.Δ 1051, το Πρωτόδικο Δικαστήριο απέρριψε αίτηση για έκδοση προσωρινού διατάγματος, παρόλο που βρήκε πως με την απόφασή του ο σκοπός του αιτούμενου διατάγματος θα ματαιωνόταν, με το ακόλουθο σκεπτικό (σελίδα 1055): «Έχω με προσοχή εξετάσει την αίτηση, την επισυνημμένη ένορκο δήλωση, και το Τεκμήριο 1 που επισυνάπτεται ως και την οπισθογράφηση της αγωγής. Το προβαλλόμενο αγώγιμο δικαίωμα δεν είναι από τα συνήθη εμφανιζόμενα στα δικαστήρια και η νομολογία μας στο σημείο αυτό είναι ελάχιστη. Δεν κρίνω ορθό να εκδώσω προσωρινό διάταγμα ως το ζητούμενο σε αγωγή όπου είναι προς το συμφέρον της δικαιοσύνης να ακουσθούν οι απόψεις των διαδίκων ως προς το αγώγιμο δικαίωμα. Δεν παραβλέπω ότι με την απόφαση μου αυτή τώρα ο σκοπός του αιτουμένου διατάγματος ματαιώνεται αλλά αυτό είναι το κρατούν δίκαιο και θεωρώ ότι εξυπηρετούνται καλύτερα με τον τρόπο αυτό οι σκοποί της δικαιοσύνης». (Η υπογράμμιση γίνεται από το Δικαστήριο). Το Εφετείο επικυρώνοντας την πρωτόδικη απόφαση ανέφερε τα ακόλουθα στις σελ. 1065 και 1066: «Μέσα σ΄ όλο αυτό το φάσμα η πρωτόδικος Δικαστής, με την προσβαλλόμενη απόφαση, ανεξάρτητα αν το λεκτικό δεν είναι το ιδεώδες ή το μάλλον επιθυμητό, δεν εξέδωσε σε μονομερή αίτηση το παρεμπίπτον ζητούμενο διάταγμα, αλλά, ασκώντας τις εξουσίες της με βάση τη Δ.48, θ. 8
(3), έδωσε οδηγίες να γίνει η αίτηση διά κλήσεως, για να δοθεί η ευκαιρία στην άλλη πλευρά - τους εναγομένους - εφεσίβλητους - να εμφανιστούν ενώπιον Δικαστηρίου και να εκφέρουν τις δικές τους απόψεις. Δεν πρέπει να αξίωμα «audi alteram partem». Κατά παρέκκλιση όμως ο νομοθέτης, για κατεπείγουσες περιπτώσεις ή άλλες ιδιάζουσες περιστάσεις, για να είναι αποτελεσματική η θεραπεία, επιτρέπει την έκδοση διαταγμάτων χωρίς ειδοποίηση στο άλλο μέρος. Αυτό έχει νομοθετηθεί με το εδάφιο
(1)του Άρθρου 9 του Κεφ.6.» (Η υπογράμμιση γίνεται από το Δικαστήριο). Στην Αγωγή 1207/08, του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας, μεταξύ AVIAPARTNER CYPRUS LTD κ.ά ν. HERMES AIRPORTS LTD, απόφαση ημερ. 11.3.08, ο τότε Πρόεδρος του Επαρχιακού Δικαστηρίου κ. Κ. Κληρίδης, ανέφερε τα ακόλουθα: «Αλλά και με την στοιχειοθέτηση ακόμα του επείγοντος, το θέμα και πάλι επαφίεται στην διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου. Σύμφωνα με τις πρόνοιες της Δ.48 κ.3 το Δικαστήριο ή ο Δικαστής που επιλαμβάνεται αίτησης που έγινε μονομερώς, δύναται να δώσει οδηγίες όπως αυτή γίνει δια κλήσεως με ειδοποίηση σ΄ εκείνα τα πρόσωπα που θα έκρινε σκόπιμο. Όπως έχει δε ερμηνευθεί αυτή η διαταγή, μεταξύ άλλων στην υπόθεση Cyprus Sulphur κ.ά ν. Παραρλάμα Λτδ
(1990)1 Α.Α.Δ. 1051 στη σελ. 1066 και μετά την απόδειξη του κατεπείγοντος το δικαστήριο δεν έχει τότε υποχρέωση να προχωρήσει μονομερώς στην εξέταση της ουσίας και να διαγνώσει εάν ικανοποιούνται τα κριτήρια που θέτει το Α.32 του περί Δικαστηρίων Νόμου. Το Δικαστήριο διατηρεί και τότε την διακριτική ευχέρεια να προχωρήσει με την μονομερή αίτηση ή αντίθετα να δώσει οδηγίες για αίτηση με κλήση και ειδοποίηση προς την άλλη πλευρά.» Η Αίτηση θα οριστεί για επίδοση στους Καθ΄ ων η Αίτηση σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα. Σε σχέση με την ημερομηνία θα ακούσω τους ευπαίδευτους συνηγόρους των Αιτητών. (Υπ.) ............. Ι. Ιωαννίδης, Π.Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής ΓΓ/ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο