← Κύπρος

Αναφορικά με τον Κωστή Λοΐζου Μενού, Αρ. Αίτ: 439/02, 26/2/2016

Αναφορικά με τον Κωστή Λοΐζου Μενού, Αρ. Αίτ: 439/02, 26/2/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2016:A129 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Δικαιοδοσία Διαχειρίσεων & Επικύρωσης Διαθηκών ΕΝΩΠΙΟΝ: Αλ. Παναγιώτου, Α.Ε.Δ. Αρ. Αίτ: 439/02 Αναφορικά με τον Κωστή Λοΐζου Μενού τέως από τα Λύμπια, αποβιώσαντα Αίτηση ημερ. 21.1.16 υπό Μιχάλη Σάββα Σάουρου & Κώστα Σάββα Σάουρου - αιτητών για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης Ημερομηνία: 26 Φεβρουαρίου 2016 Για - αιτητές: κα Έλενα Πεύκου Για καθ' ου η αίτηση: κος Ανδρέας Πετουφάς ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Ο Κωστής Λοϊζου Μενού τέως από τα Λύμπια, απεβίωσε κατά το 1927 χωρίς να αφήσει διαθήκη με κληρονόμους τα επτά παιδιά του, τα οποία έχουν όλα σήμερα αποβιώσει. Όλα τα παιδιά του αποβιώσαντος πλην μιας θυγατέρας του, μετανάστευσαν στην Αγγλία μετά τον θάνατο του. Ως εκ τούτου, αρκετά από τα εγγόνια του αποβιώσαντος και σημερινοί κληρονόμοι, είναι μόνιμοι κάτοικοι Αγγλίας. Αρκετά χρόνια μετά στις 12.9.2002, καταχωρήθηκε αίτηση διαχείρισης της περιουσίας του αποβιώσαντος από την εγγονή του Μαρία Κώστα Φιλίππου από την Λάρνακα, η οποία επέστρεψε από την Αγγλία και εγκαταστάθηκε μόνιμα στην Κύπρο από το

  1. Σύμφωνα με την ένορκη δήλωση της προτεινόμενης διαχειρίστριας, μόλις πρόσφατα είχε ανευρεθεί ακίνητη περιουσία στο όνομα του αποβιώσαντος αξίας £1000,
  2. Η προτεινόμενη διαχειρίστρια, επέδωσε την αίτηση στους κληρονόμους και έλαβε συγκαταθέσεις από αρκετούς που κατοικούσαν στο εξωτερικό. Τρεις από τους κληρονόμους που κατοικούν μόνιμα στην Κύπρο, καταχώρησαν ανακοπή (caveat), στην συνέχιση της διαχείρισης. Επειδή όμως δεν καταχώρησαν αγωγή εντός της προβλεπομένης προθεσμίας, τελικώς παραχωρήθηκαν στις 30.9.2003 έγγραφα διαχείρισης στην αιτήτρια. Σύμφωνα με την απογραφή που καταχώρησε η διαχειρίστρια δεν βρέθηκε κινητή περιουσία ενώ εντοπίστηκαν 5 ακίνητα στο χωρίο Λύμπια ιδιοκτησίας του αποβιώσαντος. Ένα από τα ακίνητα, ενεγράφη στο παρελθόν στο όνομα της θυγατέρας του αποβιώσαντος που διέμενε στην Κύπρο, δυνάμει χρησικτησίας και/ή δωρεάς από τον αποβιώσαντα πατέρα της. Στην συνέχεια μεταβιβάστηκε στα τέκνα της, Μιχαήλ Σάββα Σάουρου και Κώστα Σάββα Σάουρου που είναι οι αιτητές στην παρούσα. Σε ενδιάμεσους λογαριασμούς που καταχωρήθηκαν στις 19.1.2013, η διαχειρίστρια αναφέρει ότι το Ε.Δ. Λευκωσίας στην αγωγή 6082/04 που κίνησε η ίδια, διέταξε την ακύρωση της πιο πάνω μεταβίβασης και την επανεγγραφή του ως άνω κτήματος στην περιουσία του αποβιώσαντος. Εναντίον της πιο πάνω απόφασης, καταχωρήθηκε η έφεση 268/06 η οποία όμως απορρίφθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο στις 27.2.
  3. Μετά την εξέλιξη αυτή, το Επαρχιακό Κτηματολόγιο Λευκωσίας αφού προέβη σε επιτόπια εξέταση, εξέδωσε τίτλο ιδιοκτησίας του εν λόγω ακινήτου, στο όνομα του αποβιώσαντα. Η διαχείριση παρόλα αυτά δεν ολοκληρώθηκε γιατί σύμφωνα με τους ενδιάμεσους λογαριασμούς έχουν ανευρεθεί στο μεταξύ και άλλα ακίνητα. Ακολούθησε η καταχώρηση από τους κληρονόμους Μιχαήλ Σάββα Σάουρου και Κώστα Σάββα Σάουρου, αίτησης για παύση της διαχειρίστριας και αντικατάστασης της με τον Αθανάσιο Σάουρο. Διαζευκτικά, επιζητείται ο διορισμός του εν λόγω Αθανάσιου Σάουρου ως συνδιαχειριστή. Την αίτηση που στηρίζεται στον Περί Διαχείρισης Κληρονομιών Αποθανόντων Νόμο (άρθρα 31, 40, 41, 45, 52, 57 & 58) και στους Περί Κληρονομιών Αποθανόντων Κανονισμούς (άρθρο 53), συνοδεύει ένορκη δήλωση ενός εκ των αιτητών, του Μιχάλη Σάββα Σάουρου. Αναφέρει ότι προβαίνει στην ένορκη δήλωση με την συναίνεση και άλλων κληρονόμων που διαμένουν στην Κύπρο αλλά και κατόπιν νομικής συμβουλής. Ήταν η θέση του ενόρκως δηλούντα ότι η αντικατάσταση της διαχειρίστριας, δικαιολογείται μεταξύ άλλων λόγω πρόχειρης και εσφαλμένης απογραφής, διάθεσης περιουσίας χωρίς την συγκατάθεση των κληρονόμων, μη πιστής εκτέλεσης των καθηκόντων της διαχειρίστριας και παράλειψης διανομής της περιουσίας στους κληρονόμους. Ειδικά για την διάθεση περιουσίας, αναφέρεται ότι η διαχειρίστρια πώλησε στον Ανδρέα Κακουλλή Λοΐζου, το τεμ. 534 που ανήκε στον αποβιώσαντα κατά τον χρόνο του θανάτου του, μαζί με το συνοριακό του τεμάχιο 581 που ανήκε κατά 1/3 στην διαχειρίστρια. Η διαχειρίστρια κατεχώρησε ένσταση στην έκδοση του διατάγματος. Στους λόγους ένστασης αναφέρεται ότι οι αιτητές δεν αποκαλύπτουν επαρκείς λόγους ή οποιοδήποτε σφάλμα της διαχειρίστριας για να δικαιολογείται η αντικατάσταση της. Αναφέρεται επίσης ότι οι αιτητές είχαν και έχουν αντίθετα συμφέροντα με την περιουσία του αποβιώσαντος και των άλλων κληρονόμων. Η διαχειρίστρια εκπροσωπώντας και άλλους κληρονόμους, καταχώρησε την παρούσα διαχείριση καθώς και δικαστικές διαδικασίες εναντίον των αιτητών. Στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση, η διαχειρίστρια αφού κάνει αναφορά στο ιστορικό της υπόθεσης, ισχυρίζεται ότι εκπροσωπεί όλους τους κληρονόμους, πλην των αιτητών που είναι τέκνα μιας εκ των θυγατέρων του αποβιώσαντος, της θείας της Ανδριανής Κωστή Λοϊζου. Η εν λόγω θεία της, ήταν το μοναδικό τέκνο του αποβιώσαντος που δεν μετανάστευσε στην Αγγλία. Κατά την διάρκεια της απουσίας των υπολοίπων κληρονόμων στην Αγγλία, η μητέρα των αιτητών και στην συνέχεια οι αιτητές, καλλιεργούσαν όλα τα κληρονομικά κτήματα, τόσον του αποβιώσαντος όσον και της συζύγου του, γιαγιάς της διαχειρίστριας που επίσης απεβίωσε. Μάλιστα η εν λόγω θεία της, είχε επιλέξει ένα κτήμα του αποβιώσαντος και ακόμα ένα της συζύγου του και τα ενέγραψε στο όνομα της, δυνάμει εχθρικής κατοχής. Στην συνέχεια, τα δώρισε στα παιδιά της που είναι οι αιτητές στην παρούσα. Η μεταβίβαση του ακίνητου ιδιοκτησίας του αποβιώσαντος, ακυρώθηκε μετά από απόφαση του Δικαστηρίου σε αγωγή που καταχώρησε η διαχειρίστρια. Για το κτήμα της συζύγου του και γιαγιάς της διαχειρίστριας, εκκρεμεί ακόμη άλλη αγωγή στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας. Όλοι οι κληρονόμοι πλην των αιτητών, αισθάνονται κατά την ομνύουσα τις δύο πιο πάνω υποθέσεις ως μια και έτσι τις αντιμετωπίζουν. Δεν ευσταθεί ως εκ τούτου ότι οι αιτητές εκπροσωπούν και άλλους κληρονόμους. Η διαχειρίστρια είναι σε επαφή με όλους τους υπολοίπους κληρονόμους που βρίσκονται στην Αγγλία και τους ενημερώνει. Αυτοί επιθυμούν να ξεκαθαρίσει το ζήτημα και με το ακίνητο της γιαγιάς - συζύγου του αποβιώσαντος και στην συνέχεια να αποφασίσουν τι θα γίνει συνολικά με την περιουσία. Επειδή όμως οι αιτητές εκμεταλλεύονται όλη την περιουσία του αποβιώσαντος και της συζύγου του χωρίς να δώσουν ποτέ λογαριασμό στους υπόλοιπους κληρονόμους στην Αγγλία, δεν επιθυμούν την εκποίηση της περιουσίας ώστε να εξακολουθήσουν να νέμονται τα ακίνητα ως δικά τους. Η ομνύουσα ανέφερε στην συνέχεια ότι στην απογραφή συμπεριέλαβε ακόμη ένα κτήμα που ο αποβιώσας καλλιεργούσε στο χωρίο Κόσιη για το οποίο δεν υπάρχει τίτλος ιδιοκτησίας και προσπαθεί να εξασφαλίσει πιστοποιητικό κατοχής από την κοινοτική αρχή. Η διαχειρίστρια αρνείται επίσης ότι έχει πωλήσει το τεμάχιο 534 του αποβιώσαντα όπως ισχυρίζονται οι αιτητές. Αντιθέτως μετά από αίτηση της, έγινε επιτόπια εξέταση από το Κτηματολόγιο και εκδόθηκε τίτλος ιδιοκτησίας αφού το κτήμα αυτό, έχει αναριθμηθεί σε τεμάχιο
  4. Ο Αθανάσιος Σάουρος, ο οποίος επιδιώκεται να διοριστεί διαχειριστής είναι κατά την ομνύουσα, γιός του αιτητή Μιχάλη Σάουρου που ήταν ο βασικός αντίδικος στην αγωγή που καταχωρήθηκε για επιστροφή του πιο πάνω ακινήτου στην περιουσία του αποβιώσαντος. Ακολούθησε η καταχώρηση της παρούσας αίτησης, με την οποία οι πιο πάνω αιτητές επιζητούν να καταχωρήσουν συμπληρωματική ένορκη δήλωση από τον Σταύρο Κακουλλή Λοϊζου. Την αίτηση συνοδεύει ένορκη δήλωση του Μιχάλη Σάββα Σάουρου, εκ των αιτητών στην κυρίως αίτηση. Αναφέρει ότι ως μείζονος σημασίας γεγονός που δικαιολογεί την αντικατάσταση της διαχειρίστριας, είναι το ότι έχει πωλήσει περιουσία του αποβιώσαντος στον Σταύρο Κακουλλή Λοΐζου χωρίς την έγκριση των κληρονόμων και χωρίς άδεια του Δικαστηρίου. Το αίτημα γίνεται στο στάδιο αυτό γιατί κατά τον ομνύοντα μόλις τώρα ο Σταύρος Κακουλλής εκδήλωσε επιθυμία να δώσει μαρτυρία που θα επικεντρωθεί στο γεγονός ότι αγόρασε το τεμάχιο 534 του αποβιώσαντα και όχι μόνο το τεμάχιο 581 που ανήκει κατά 1/3 στην διαχειρίστρια. Η συμπληρωματική ένορκη δήλωση θα αναδείξει κατά τον ομνύοντα, τα γεγονότα που άπτονται της εν λόγω αγοραπωλησίας που συνιστά ένα εκ των λόγων για παύση της διαχειρίστριας. Σε διαφορετική περίπτωση, θα προκληθεί δυσμενής επηρεασμός στην υπόθεση των αιτητών. Η διαχειρίστρια καταχώρησε ένσταση στην έκδοση διατάγματος για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Στους λόγους ένστασης αναφέρεται ότι η μαρτυρία που επιχειρείται να εισαχθεί, είναι σκανδαλώδης, αθέμιτη και καταχρηστική και αναφέρεται σε γεγονότα αχρείαστα για την εκδίκαση της κυρίως αίτησης. Στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση, η διαχειρίστρια αναφέρει ότι πώλησε με τους συνιδιοκτήτες της στον Ανδρέα Κακουλλή Λοΐζου το τεμάχιο 581 στις 29.9.
  5. Δεν του πώλησε όμως τίποτε άλλο ούτε είχε δικαίωμα να του πωλήσει περιουσία του αποβιώσαντος. Τότε η ίδια δεν ήταν διαχειρίστρια και το τεμάχιο 534 δεν είχε ακόμη τίτλο ιδιοκτησίας. Ο Σταύρος Λοΐζου που επιχειρείται να υποβάλει συμπληρωματική ένορκη δήλωση δεν απέκτησε το τεμάχιο 581 από την ίδια αλλά μετά από δωρεά από τον Ανδρέα Κακουλλή Λοΐζου. Η ίδια δεν πώλησε οτιδήποτε στον εν λόγω Σταύρο Λοΐζου. Όσον αφορά το τεμάχιο 534 το οποίο αναφέρεται σήμερα ως τεμάχιο 620, μετά τον διορισμό της ως διαχειρίστρια, φρόντισε να εκδοθεί τίτλος ιδιοκτησίας στο όνομα του αποβιώσαντα. Δεν πώλησε το 1998 ούτε μεταγενέστερα μαζί με το τεμάχιο 581 και το τεμάχιο 534 (σήμερα 620). Ως εκ τούτου, η συμπληρωματική ένορκη δήλωση που επιδιώκεται να καταχωρηθεί, αναφέρεται σε γεγονότα άσχετα και ψευδή και θα περιπλέξει την εκδίκαση της υπόθεσης. Αγορεύσεις Η συνήγορος των αιτητών στην αγόρευση της, ανέφερε ότι ο Σταύρος Κακουλλής Λοΐζου θα αναφέρει στην ένορκη του δήλωση ότι εξ' αρχής πρόθεση ήταν η εκ μέρους του αγοραπωλησία του επίδικου τεμαχίου, γεγονός που θα επεξηγηθεί στην ένορκη του δήλωση. Δεν πρόκειται ως εισηγήθηκε η συνήγορος για σκανδαλώδη ή ανεπίτρεπτη μαρτυρία. Στην συνέχεια, η συνήγορος με αναφορά στην Δ.48 Θ.4

(2)που δίδει εξουσία στο Δικαστήριο για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, ισχυρίστηκε ότι ο Σταύρος Κακουλλή Λοΐζου έχει ιδίαν γνώση για περί της αγοραπωλησίας του τεμαχίου 534 που ανήκει στην περιουσία του αποβιώσαντα. Η σημασία της προτιθέμενης μαρτυρίας είναι κατά την συνήγορο πασίδηλη. Θα καταδείξει την σοβαρότητα της πράξης της διαχειρίστριας και θα διαφωτίσει τα γεγονότα ως προς τον ισχυρισμό για πώληση του τεμαχίου
  1. Εξ' άλλου κατά την συνήγορο, οι δικηγόροι της διαχειρίστριας θα μπορούσαν να αντεξετάσουν τον μάρτυρα δυνάμει της Δ.39 Θ.
  2. Ο συνήγορος των αιτητών στην αγόρευση του, ισχυρίστηκε ότι η προτεινόμενη μαρτυρία δεν είναι αναγκαία για επίλυση των επιδίκων θεμάτων. Ο συνήγορος διερωτήθηκε πως θα βοηθήσει στην εκδίκαση της υπόθεσης η μαρτυρία του Σταύρου Κακουλλή για πώληση του τεμαχίου 534 το 1998 όταν ακόμη δεν είχε εκδοθεί τίτλος και όταν δεν είχε ακόμη διοριστεί η καθ' ης αίτηση ως διαχειρίστρια. Ήταν η θέση του δικηγόρου ότι η συμπληρωματική ένορκη δήλωση δεν είναι αναγκαία και αν επιτραπεί η καταχώρηση της θα περιπλέξει την υπόθεση αφού θα αναφέρεται σε γεγονότα άσχετα με την παρούσα διαδικασία. Νομική πτυχή. Η αίτηση στηρίζεται στην Δ.48 Κ.4
(2), η οποία δίνει την δυνατότητα στο Δικαστήριο να διατάξει την καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης σε ενδιάμεσες αιτήσεις. Η Δ.48 Κ.4
(2)έχει ως ακολούθως: «Το Δικαστήριο, ή Δικαστής, μετά από αίτηση ή προφορικό αίτημα, μπορεί, για καλό λόγο, να επιτρέψει την καταχώρηση συμπληρωματικών ένορκων δηλώσεων. Η ακρόαση της αίτησης διεξάγεται στη βάση των γεγονότων που αναφέρονται στην αίτηση ή στις ένορκες δηλώσεις τηρούμενης της δυνατότητας αντεξέτασης που προνοείται από τη Δ.39». Τόσον από την ανάγνωση της πιο πάνω διάταξης όσον και από την νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, προκύπτει ότι εμπίπτει στην διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου κατά πόσον θα δοθεί άδεια για συμπληρωματική ένορκη δήλωση σε ενδιάμεσες αιτήσεις (Βλ. Ματθαίου κα
(2008)1 Α.Α.Δ 510 & A. Messios and Sons Ltd κα v. Λεωνίδα
(2010)1Α Α.Α.Δ. 195). Στα πλαίσια τέτοιου αιτήματος, ο αιτητής θα πρέπει να ικανοποιήσει το Δικαστήριο θετικά για την ύπαρξη καλού λόγου ώστε να δοθεί άδεια για συμπληρωματική ένορκη δήλωση. Όσον αφορά την έννοια της φράσης «καλός λόγος», αυτή θα πρέπει να ερμηνεύεται κατά την κρίση μου με δεδομένη τη σχετικότητα με τα επίδικα θέματα των ισχυρισμών που επιχειρούνται να εισαχθούν, σε συνδυασμό πάντα με το γενικότερο δικαίωμα κάθε διαδίκου να θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου όλο το κατά την άποψη του, αναγκαίο υλικό πριν την ακρόαση της αίτησης. Σημαντικό επίσης στοιχείο στην κατάδειξη καλού λόγου για έγκριση του αιτήματος, είναι να καταδειχθεί ότι τα γεγονότα που ζητείται να συμπεριληφθούν στη συμπληρωματική ένορκη δήλωση δεν ήταν σε γνώση του αιτητή όταν συνέτασσε την αρχική ένορκη δήλωση του. Θα πρέπει επιπλέον να αναφέρονται περιληπτικά τα γεγονότα που ζητείται να συμπεριληφθούν στη συμπληρωματική ένορκη δήλωση. Όπως επιθυμητό θα ήταν, η συμπληρωματική ένορκη δήλωση για την οποία ζητείται άδεια για καταχώρηση, να επισυνάπτεται στην αίτηση ώστε το Δικαστήριο να είναι σε θέση να αποφασίσει για την σχετικότητα των συγκεκριμένων ισχυρισμών και έχοντας ενώπιον του όλα τα δεδομένα να κρίνει κατά πόσον υπάρχει καλός λόγος για έγκριση του αιτήματος. Τέλος, τονίζεται ότι σύμφωνα με την απόφαση Ματθαίου (ανωτέρω), τέτοιου είδους αιτήσεις αν δεν υπάρχει καλός λόγος και ειδικά όταν μια υπόθεση είναι ορισμένη για ακρόαση θα πρέπει να αποφεύγονται καθότι διακόπτουν και ανατρέπουν την κανονική πορεία της υπόθεσης. Προκύπτει ως εκ τούτου ότι αίτηση για συμπληρωματική ένορκη δήλωση θα πρέπει να καταχωρείται μόνο στις περιπτώσεις που υπάρχει καλός και ουσιαστικός λόγος με την έννοια ότι είναι απολύτως αναγκαία για τους σκοπούς εκδίκασης της αίτησης. Υπό τας περιστάσεις δεν αποτελεί καλό λόγο η παραχώρηση άδειας για συμπληρωματική ένορκη δήλωση, προκειμένου να απαντηθούν απλά κάποιοι ισχυρισμοί της άλλης πλευράς που δεν θα προσθέσουν τίποτε στην υπόθεση ή να προβληθούν νέοι ισχυρισμοί άσχετοι με τα επίδικα θέματα, ειδικότερα όταν αυτοί ήταν γνωστοί κατά την καταχώρηση της αρχικής ένορκης δήλωσης. Συμπεράσματα Στην παρούσα περίπτωση οι αιτητές δεν επεσύναψαν με την αίτηση τους, την συμπληρωματική ένορκη δήλωση που επιθυμούν να καταχωρήσουν ώστε το Δικαστήριο να είναι σε θέση να εξετάσει την σχετικότητα της με τα επίδικα θέματα. Γίνεται όμως επαρκής αναφορά στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την παρούσα αίτηση, στους ισχυρισμούς που θα συμπεριλάβουν στην συμπληρωματική ένορκη δήλωση αν το αίτημα τους γίνει αποδεκτό. Αναφέρεται επί του προκειμένου ότι επιθυμούν να αναφερθούν στα γεγονότα της πώλησης περιουσίας του αποβιώσαντος από την διαχειρίστρια στον Σταύρο Κακουλλή και συγκεκριμένα του τεμαχίου
  1. Πέραν της αναφοράς στο ιστορικό της αγοραπωλησίας, ο ενόρκως δηλών θα αναφερθεί επίσης στην τυχαία ανακάλυψη του γεγονότος ότι δεν αγόρασε εν τέλει μόνον το τεμάχιο 581 αλλά και το
  2. Επιπλέον θα αναδείξει μέσω γεγονότων που θα επικαλεσθεί, την συνεχή λεκτική και γραπτή παραδοχή προσώπων πως το τεμάχιο 534 είναι δικό του. Στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την κυρίως αίτηση, γίνεται αναφορά στην πώληση περιουσίας του αποβιώσαντος χωρίς την έγκριση των κληρονόμων, σε κάποιον Ανδρέα Κακουλλή Λοΐζου. Αναφέρεται ότι η πώληση του τεμαχίου 534 που ανήκε στον αποβιώσαντα, έγινε μαζί με το συνοριακό του τεμάχιο 581 που ανήκε κατά 1/3 στην διαχειρίστρια. Το ακίνητο μεταπωλήθηκε στον Σταύρο Κακουλλή Λοΐζου που είναι αδελφός του αρχικού αγοραστή Ανδρέα Κακουλλή Λοΐζου. Ο Σταύρος, είναι το πρόσωπο που επιχειρείται να προσαγάγει την συμπληρωματική ένορκη δήλωση. Αυτός πληροφόρησε τους αιτητές ότι η διαχειρίστρια διαβεβαίωσε τον αρχικό αγοραστή ότι του πωλεί και τα δύο τεμάχια. Ο κος Σταύρος Κακουλλής ανακάλυψε τυχαία μαζί με τον αδελφό του ότι τελικά το ακίνητο που αγόρασαν δεν ήταν ενιαίο αλλά είχε δύο τίτλους ιδιοκτησίας και ότι τελικά του μεταβιβάστηκε μόνο το τεμάχιο 581 και όχι το τεμάχιο
  3. Βέβαια, η διαχειρίστρια αρνείται το γεγονός αυτό και επικαλείται επί του προκειμένου τον τίτλο ιδιοκτησίας του τεμαχίου 534 (620 μετά την αναρίθμηση), σύμφωνα με τον οποίο το ακίνητο αυτό εξακολουθεί να παραμένει στην κυριότητα του αποβιώσαντος. Είναι σαφώς η θέση της διαχειρίστριας ότι η πώληση αφορούσε μόνο το τεμάχιο 581 ιδιοκτησίας της κατά 1/3 και δεν συμπεριλάβανε το τεμάχιο 534 του αποβιώσαντα για το οποίο εν πάση περιπτώσει δεν είχε ακόμη εκδοθεί τίτλος. Από την παράθεση των πιο πάνω στοιχείων, προκύπτει κατά την γνώμη μου ότι υπάρχει διαφορά μεταξύ της διαχειρίστριας και των αδελφών Κακουλλή αναφορικά με το μέγεθος του ακινήτου που τους πώλησε. Η διαφορά όμως αυτή δεν μπορεί να εκδικαστεί στα πλαίσια της κυρίως αίτησης. Μόνο στα πλαίσια αγωγής του αγοραστή θα μπορούσε το Δικαστήριο να εξετάσει αν όντως αυτός έχει παραπλανηθεί από την διαχειρίστρια. Στην κυρίως αίτηση για παύση του διαχειριστή, μπορεί βέβαια να εξεταστεί τυχόν πώληση ακινήτου χωρίς την έγκριση των κληρονόμων, αν αυτό προβάλλεται ως εσκεμμένο παράπτωμα που να δικαιολογεί την παύση και αντικατάσταση του. Εδώ όμως δεν έχουμε πώληση περιουσίας του αποβιώσαντα. Είναι κοινά παραδεκτό από τους διαδίκους ότι η διαχειρίστρια δεν μεταβίβασε στους αγοραστές, περιουσία του αποβιώσαντα αλλά μόνο το τεμάχιο 581 που της ανήκε κατά 1/
  4. Τόσο στην ένορκη δήλωση της κυρίως αίτησης όσο και στην ένορκο δήλωση της παρούσας, γίνεται αναφορά από τους αιτητές ότι ο αγοραστής τυχαία ανακάλυψε ότι δεν του μεταβιβάστηκε όλο το ακίνητο που αυτός θεωρούσε ότι αγόρασε. Αν ο αγοραστής θεωρεί ότι έπρεπε να του μεταβιβαστεί και το τεμάχιο 534, γεγονός που η διαχειρίστρια αρνείται, μπορεί να διεκδικήσει τις κατάλληλες θεραπείες με ξεχωριστή αγωγή. Το παρόν Δικαστήριο όμως δεν μπορεί να ακούσει και να αποφασίσει κατά πόσον παραπλανήθηκε ο αγοραστής από την διαχειρίστρια στην μεταξύ τους συμφωνία. Μπορεί να ακούσει μαρτυρία αν μεταβιβάστηκε εσκεμμένα περιουσία του αποβιώσαντος χωρίς έγκριση των κληρονόμων. Όμως δεν υπάρχει ισχυρισμός για τέτοια μεταβίβαση παρά μόνο η θέση για παραπλάνηση του αγοραστή. Στην ένορκη δήλωση της κυρίως αίτησης, επισυνάπτεται ως τεκμήριο 2, δήλωση ενός εκ των συνιδιοκτητών την διαχειρίστριας, στο τεμάχιο
  5. Αναφέρει ότι εσφαλμένα οι πωλητές νόμιζαν ότι το ακίνητο αυτό συμπεριλαμβάνει και το τεμάχιο
  6. Ακόμα όμως και έτσι να ήταν τα πράγματα, σαφώς και δεν προκύπτει ότι η διαχειρίστρια εν γνώσει της, πώλησε περιουσία του αποβιώσαντα αφού στην περίπτωση αυτή, θεωρούσε το τεμάχιο 534 ως μέρος του δικού της ακινήτου. Εξ' άλλου, οι συνιδιοκτήτες της διαχειρίστριας δεν ήταν διαχειριστές του αποβιώσαντος ώστε να είναι σε θέση να πωλήσουν περιουσία που ανήκει στην διαχείριση. Για να μπορούσε η προτεινόμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση να έχει κάποια σχετικότητα με τα επίδικα θέματα της κυρίως αίτησης θα έπρεπε να γίνεται σε αυτήν σαφής αναφορά για εσκεμμένη πώληση και μεταβίβαση ακίνητης περιουσίας του αποβιώσαντος χωρίς την έγκριση των κληρονόμων. Κάτι τέτοιο δεν προβάλλεται στην προτεινόμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση. Αντιθέτως, προκύπτει ότι η διαχειρίστρια δεν μεταβίβασε το τεμάχιο 534 (αναριθμημένο σήμερα σε 620), το οποίο εξακολουθεί να είναι στον όνομα του αποβιώσαντα. Για όλους τους πιο πάνω λόγους, η αίτηση για συμπληρωματική ένορκη δήλωση απορρίπτεται. Οι αιτητές να επιβαρυνθούν επίσης όλα τα έξοδα της παρούσας αίτησης ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο, να πληρωθούν δε στο τέλος της εκδίκασης της κυρίως αίτησης. ............. Αλέξανδρος Α. Παναγιώτου Ανώτερος Επαρχιακός Δικαστής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.