G. Α. I. PAPANICOLAOU BLINDS LTD ν. F. J. COLOR LAB LTD, Αρ. Αγωγής 657/2013, 20/5/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2016:A303 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. ΠΑΠΑΙΩΑΝΝΟΥ, Ε.Δ Αρ. Αγωγής 657/2013 Μεταξύ:- G. Α. I. PAPANICOLAOU BLINDS LTD Ενάγουσα και F. J. COLOR LAB LTD Εναγομένης Ημερομηνία: 20.5.2016 Αίτηση ημερ. 6/3/14 Εμφανίσεις: Για την αιτήτρια: κ. Γ. Αντωνιάδης για Χρίστος Πατσαλίδης ΔΕΠΕ Για την καθ' ης η αίτηση: O διευθυντής της κ. Α. Φιλιππίδης, αυτοπροσώπως. ΑΠΟΦΑΣΗ Με αυτή την αίτηση η αιτήτρια ζητά: "(Α) Τη διεξαγωγή έρευνας σε σχέση με την Καθ' ης η Αίτηση αναφορικά με την οικονομική της κατάσταση και με οποιαδήποτε δωρεά, παράδοση, μεταβίβαση, επιβάρυνση, διακίνηση ή απόκρυψη οποιουδήποτε περιουσιακού της στοιχείου. (Β) Διάταγμα όπως η Καθ' ης η Αίτηση αποπληρώσει το οφειλόμενο δυνάμει της απόφασης χρέος με δόσεις κατά τις ημερομηνίες και στα ποσά που το δικαστήριο ήθελε κρίνει εύλογα. Γ) Διάταγμα ακύρωσης οποιασδήποτε καταδολιευτικής μεταβίβασης, επιβάρυνσης ή άλλης αποξένωσης περιουσιακού στοιχείου από την Καθ' ης η Αίτηση". Η αίτηση βασίζεται στον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο (ΚΕΦ. 6) άρθρα 82-91Ι όπως έχουν τροποποιηθεί μέχρι σήμερα και στους περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικούς Κανονισμούς Δ.48 θ.1,2,3,8 και
- Τα γεγονότα στα οποία στηρίζεται η αίτηση εκτίθενται στην επισυνημμένη ένορκη δήλωση του κ. Νίκου Παπανικολάου o οποίος αναφέρει τα ακόλουθα: Είναι Διευθυντής της Αιτήτριας, έχει προσωπική γνώση των γεγονότων που περιέχονται στην παρούσα ένορκη δήλωση, εκτός όπου αναφέρει ρητά διαφορετική πηγή, από στοιχεία και έγγραφα που έχει στην κατοχή του και είναι δεόντως εξουσιοδοτημένος να προβεί στην παρούσα ένορκη δήλωση. Με απόφαση του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας ημερομηνίας 5/7/2013 το Δικαστήριο διέταξε όπως η Εναγόμενη- Καθ' ης η Αίτηση πληρώσει στην Ενάγουσα-Αιτήτρια το ποσό των €3.000 με τόκο 5,5% ετησίως από 24/1/13 μέχρι εξοφλήσεως, προσέτι δε το ποσό των €578.00 έξοδα της αγωγής αυτής περιλαμβανομένων των εξόδων της απόφασης αυτής με τόκο επ' αυτού 5.5% ετησίως από 24/1/13 μέχρι εξοφλήσεως, πλέον €11.00 έξοδα επίδοσης, πλέον 18% Φ.Π.Α. Η Εναγόμενη-Καθ' ης η Αίτηση από της αποφάσεως μέχρι και σήμερα ουδέν ποσό κατέβαλε έναντι της οφειλής της και εξακολουθεί να χρωστεί τα πιο πάνω ποσά. Στις 09/10/13 καταχωρήθηκε Ένταλμα εκποίησης Κινητής Περιουσίας με αριθμό 76256/13 εναντίον της Καθ' ης η Αίτηση, το οποίο επεστράφη ανεκτέλεστο. Πιστεύει ότι είναι απαραίτητο όπως ο Διευθυντής ως νόμιμος εκπρόσωπος της Καθ' ης η Αίτηση εξεταστεί ενώπιον του Δικαστηρίου αναφορικά με την οικονομική της κατάσταση και με οποιαδήποτε δωρεά, παράδοση, μεταβίβαση, επιβάρυνση, διακίνηση ή απόκρυψη οποιουδήποτε περιουσιακού του στοιχείου που είχε ως αποτέλεσμα να παρεμποδιστεί η Αιτήτρια στην είσπραξη του εξ αποφάσεως χρέους ή μέρους αυτού. Από πληροφορίες που έχει, η Καθ' ης η Αίτηση αρ.1 διεξάγει εργασίες και είναι κερδοφόρος επιχείρηση ώστε να μπορεί να πληρώνει κάποιο χρηματικό ποσό μηνιαίως για την αποπληρωμή του εξ αποφάσεως χρέους της. Η καθ' ης η αίτηση μέσω του διευθυντή της καταχώρησε ένσταση στην αίτηση. Οι συγκεκριμένοι λόγοι της ένστασης είναι οι ακόλουθοι:
- Η Καθ' ής η Αίτηση δεν έχει καμία οικονομική δυνατότητα και/ή ικανότητα για να πληρώσει το εξ αποφάσεως χρέος της.
- Η Καθ' ής η Αίτηση στερείται περιουσιακών στοιχείων για την πληρωμή του εξ αποφάσεως χρέους της.
- Η Καθ' ής η Αίτηση δεν έχει κανένα κύκλο εργασιών και/ή κανένα εισόδημα και/ή είναι εταιρεία αδρανοποιημένη και/ή η οποία έπαψε να εργάζεται και/ή ασκεί εργασίες τα τελευταία δύο χρόνια περίπου και/ή έκτοτε ανέστειλε την λειτουργία και/ή εργασίες της.
- Η ένορκος δήλωση των Αιτητών είναι ελλιπής και/ή δεν αποκαλύπτει τέτοια γεγονότα που να δικαιολογούν και/ή να επιτρέπουν την έκδοση σχετικού διατάγματος. Ο δε ενόρκως δηλών δεν γνωρίζει προσωπικά τα γεγονότα και δεν είναι σε θέση να ορκισθεί επ' αυτών. Η ένσταση βασίστηκε σε ένορκη δήλωση του κ. Ανδρέα Φιλιππίδη ο οποίος ανέφερε τα ακόλουθα: Είναι Διευθυντής της Καθ' ης η Αίτηση στην αίτηση έρευνας της ως άνω Ενάγουσας / Αιτήτριας ημερ. 06/03/2014 και γνωρίζει προσωπικά τα όσα πιο κάτω αναφέρει (εκτός εάν αναφέρεται διαφορετικά κατωτέρω) και δυνάμει νομικής συμβουλής την οποία έχει λάβει προς τούτο από τους δικηγόρους του. Έχει διαβάσει το περιεχόμενο της αίτησης και της ενόρκου δηλώσεως που τη συνοδεύει και διαφωνεί με αυτά που αναγράφονται όπως θα αναφέρει πιο κάτω. Εξ όσων γνωρίζει και πιστεύει, η Καθ' ης η Αίτηση έπαψε να εργάζεται και δεν έχει κανένα κύκλο εργασιών αναστέλλοντας της εργασίες της τα τελευταία τουλάχιστον δύο χρόνια. Η Καθ' ης η Αίτηση κανένα περιουσιακό στοιχείο έχει στην κατοχή της και γι' αυτό το ένταλμα κινητών που καταχώρησε η Αιτήτρια επεστράφη ανεκτέλεστο. Εντίμως και ειλικρινά αναφέρει ότι σε καμία αποξένωση δεν προέβηκε η εταιρεία οιουδήποτε περιουσιακού στοιχείου της προ ή μετά την έκδοση της απόφασης υπέρ της Αιτήτριας στην παρούσα αγωγή. Περαιτέρω αρνείται τους ισχυρισμούς της παραγράφου 6 της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την αίτηση και με βάση τα προαναφερθέντα αναφέρει ότι δεν υπάρχει καμία δυνατότητα η Καθ' ης η Αίτηση να πληρώσει το εξ αποφάσεως χρέος της και ουδέν ποσό μπορεί να καταβάλλει προς εξόφληση του εξ' αποφάσεως χρέους της. Αντεξεταζόμενος ο Ανδρέας Φιλιππίδης ανέφερε ενόρκως ότι η καθ' ης η αίτηση εταιρεία δεν εργάζεται σήμερα. Σταμάτησε τις εργασίες από τον Δεκέμβριο του
- Με βάση το καταστατικό της όταν η εταιρεία εργαζόταν ασχολείτο με εργασίες εκτύπωσης φωτογραφιών και τη δημιουργία φωτογραφικών άλπουμ. Η εταιρεία ενοικίαζε υποστατικά στην Οδό Θεμιστοκλή Δέρβη αρ.
- Κατέθεσε το τεκμήριο 1 που δείχνει τα 5 δάνεια της εταιρείας στη Τράπεζα Κύπρου που συνάφθηκαν μεταξύ 2008-2010 συνολικού ύψους €420.
- Ο ίδιος είναι εγγυητής στα δάνεια και σκοπός των δανείων ήταν η ανάπτυξη της εταιρείας. Από το 2011 δεν πληρώθηκε οποιαδήποτε δόση. Το μεγαλύτερο μέρος του ποσού των δανείων ξοδεύτηκε για την αγορά της εταιρείας και την εξόφληση δικών του δανείων. Δεν υπάρχουν δικαστικές αποφάσεις εναντίον της εταιρείας και δεν υπάρχει ακίνητη περιουσία στο όνομα της. Μέχρι το 2013 η περιουσία είχε ακίνητη περιουσία κάποια μηχανήματα που πωλήθηκαν λόγω του ότι σταμάτησαν τις εργασίες, αξίας €15.
- Πωλήθηκαν σε κάποιο Μιχάλη Ασσιήκκα και έχει στη κατοχή του έγγραφο πώλησης (συμφωνία) το οποίο κατέθεσε ως τεκμήριο
- Ο κύκλος εργασιών της εταιρείας μειώθηκε λόγω της οικονομικής κρίσης και η τράπεζα σταμάτησε τη συνεργασία μαζί τους. Η συμφωνία τεκμήριο 2 υλοποιήθηκε και ολόκληρο το ποσό πληρώθηκε από τον αγοραστή μέχρι τις 30/7/
- Η εταιρεία οφείλει ενοίκια από το 2011-2014 και η σχετική υπόθεση έχει εκδικαστεί. Απαντώντας ερώτηση του συνηγόρου απάντησε πως όσον αφορά τα blinds αυτά μπορεί να είναι στο κατάστημα. Σε ερώτηση γιατί δεν εξόφλησε το χρέος στην αγωγή που προηγήθηκε της συμφωνίας ανέφερε ότι οι €15.000 αποπλήρωσαν παλιά χρέη που υπήρχαν και άλλες αποφάσεις και χρεώστες. Υπήρχαν τιμολόγια και άλλες οφειλές. Υπεβλήθη στον κ. Φιλιππίδη ότι έχει μεταφέρει τον κύκλο εργασιών και το πελατολόγιο της εναγομένης σε σχέση με τις εργασίες φωτογραφίσεων, εκτυπώσεων και συναφών εργασιών στις εταιρείες Photo China Ltd, Andreas Ρh. Ph Photo Ltd και στις εμπορικές επωνυμίες APOTYPOMATA και WEDDING BOX και απάντησε πως οι επωνυμίες και οι εταιρείες είχαν δημιουργηθεί πριν από το 2012 με σκοπό τη δημιουργία μιας δυναμικής επιχείρησης όμως λόγω της οικονομικής του κατάστασης η λειτουργία τους δεν συνεχίστηκε μετά το
- Του υποβλήθηκε επίσης πως με την ενέργεια του να πληρώσει άλλα χρέη εκτός από το εξ' αποφάσεως στην αγωγή αυτή με τις €15.000 αποστέρησε από την εταιρεία την ικανότητα να ικανοποιήσει το εξ' αποφάσεως χρέος και απάντησε πως την περίοδο 2013 η εταιρεία όφειλε σε τρίτους ποσά που έπρεπε να πληρωθούν. Δεν παρουσίασε οποιαδήποτε έγγραφα που να δείχνουν σε ποιους πληρώθηκαν οι €15.000 ούτε και θυμάται. Σε υποβολή ότι οι €15.000 εισπράχθηκαν στις 30/7/13 ενώ η απόφαση είχε εκδοθεί στις 5/7/13 απάντησε πως υπήρχαν αρκετές αποφάσεις εναντίον της εταιρείας τις οποίες δεν είχε μαζί του και δεν θυμάται πότε εκδόθηκαν. Για τις εταιρείες και επωνυμίες που ανέφερε δεν υπάρχουν λογιστικά έγγραφα λόγω του ότι οφείλει λεφτά στους λογιστές ή δεν τηρούνταν τέτοια βιβλία. Ο συνήγορος παρουσίασε αντίγραφα διαφόρων σελίδων στο διαδίκτυο των πιο πάνω εταιρειών - νομικών προσώπων. Ο κ. Φιλιππίδης κατέθεσε ως τεκμήριο Χ δέσμη εγγράφων με βάση τα οποία κατά τη θέση του η καθ' ης η αίτηση δεν εργάζεται σήμερα. Μετά το τέλος της μαρτυρίας ο συνήγορος της αιτήτριας αγόρευσε, το ίδιο και ο κ. Φιλιππίδης. Ήταν η θέση του κ. Αντωνιάδη ότι η μη παρουσίαση των οικονομικών καταστάσεων καθιστά αβάσιμο και ατεκμηρίωτο τον ισχυρισμό ότι οι εταιρείες και οι επωνυμίες δεν έχουν εργασίες. Εισηγήθηκε επίσης ότι η εναγομένη έχει μεταφέρει τις εργασίες της στα πιο πάνω νομικά πρόσωπα για να παρουσιάζεται ότι δεν έχει εισοδήματα και ότι ο Α. Φιλιππίδης συνεχίζει να προωθεί τον εαυτό του και τις εταιρείες του στο διαδίκτυο και ότι «δεν συνάδει με την κοινή λογική ο ισχυρισμός ότι δεν έχουν εργασίες». Περαιτέρω εισηγήθηκε ότι ο Α. Φιλιππίδης πρέπει να διαταχθεί να επιστρέψει το ποσό που απέκρυψε και η εναγομένη να διαταχθεί όπως καταβάλει διά μιας δόσης ολόκληρο το ποσό της απόφασης περιλαμβανομένων των τόκων και εξόδων, της αγωγής της αίτησης ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή. Ο διευθυντής της Καθ' ης η αίτηση υποστήριξε όσα ανέφερε ενόρκως, ότι δηλαδή οι αναφερθείσες εταιρείες και εμπορικές επωνυμίες δεν ασκούν εργασίες αφού οι εταιρείες τους τερματίστηκαν. Εισηγήθηκε επίσης ότι η συμφωνία πώλησης ημερ. 20/6/13 έγινε καλή τη πίστη και αποτελεί ένδειξη ότι δεν θα μπορούσε να συνεχιστεί η επαγγελματική δραστηριότητα της εναγομένης. Ήταν δε η θέση του ότι το διαδίκτυο και μάλιστα το facebook δεν είναι αποδεικτικό στοιχείο της λειτουργίας μιας επιχείρησης και ότι δεν κατατέθηκε οποιοδήποτε τεκμήριο που να αποδεικνύει ότι συνεχίζονται συγκαλυμμένα φωτογραφικές ή άλλες δραστηριότητες μετά τον Ιανουάριο
- Παρακολούθησα τον κ. Φιλιππίδη με προσοχή. Θεωρώ ότι ήταν ειλικρινής και ότι είπε γενικά την αλήθεια. Έχω πειστεί ότι η καθ' ης η αίτηση εταιρεία δεν ασκεί σήμερα εργασίες εξάλλου, με βάση τη μαρτυρία που έχει προσκομιστεί ενώπιον μου δεν θεωρώ ότι έχει αποδειχθεί ικανοποιητικά ή καθόλου ότι η καθ' ης η αίτηση εξακολουθεί να λειτουργεί υπό τον μανδύα ή την κάλυψη άλλων εταιρειών ή με άλλες επωνυμίες (Βλ. Ιωάννου κ.α v Polly Frocks Ltd
(2001)1 AAΔ.398 και J & M Pαperchase v Δωροιδέα Λτδ
(2006)1 ΑΑΔ 1234. Δεν είναι αρκετή η ύπαρξη ιστοσελίδων στο facebook για να καταδείξει κύκλο εργασιών ή εισοδήματα. Ούτε και έχει ζητηθεί να παρουσιασθούν οι όποιες οικονομικές καταστάσεις που να καταδεικνύουν τέτοιο κύκλο εργασιών ή εισοδήματα ή έχει τεθεί ενώπιον μου άλλο στοιχείο που να καταδεικνύει κάτι τέτοιο. Προσθέτω ότι με βάση τη μαρτυρία του διευθυντή της καθ' ης η αίτηση είσπραξε μετά την έκδοση της απόφασης ποσό μεγαλύτερο του εξ' αποφάσεως χρέους (€6.000 στις 30/7/13). Η νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου ερμηνεύοντας τις καταργηθείσες διατάξεις του Κεφ. 6 έχει καθορίσει τις βασικές αρχές που το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη στην έκδοση διαταγμάτων μηνιαίων δόσεων. Το Δικαστήριο, αφού εξεταστεί ο οφειλέτης θα πρέπει να ισοζυγίσει την αναγκαιότητα το τυχόν διάταγμα για μηνιαίες δόσεις να είναι τέτοιο ώστε να είναι στα πλαίσια της πραγματικότητας, δίνοντας τη δυνατότητα στον ίδιο το χρεώστη να πληρώνει, ενώ από την άλλη θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη η αξίωση ενός πιστωτή που αναμένει να λάβει το προϊόν της εξ αποφάσεως οφειλής του το συντομότερο δυνατόν. Στην απόφαση Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος Α.Ε. v. Κωνσταντίνου
(2000)1 Α.Α.Δ. 1034, τονίστηκε ότι: "Τα προβλεπόμενα από το νόμο μέσα αναγκαστικής εκτέλεσης δεν πρέπει να καταντούν ατελέσφορα εκτός στις απόλυτα δικαιολογημένες περιπτώσεις. Πρέπει να εξισορροπείται η ανάγκη εκτέλεσης με την προοπτική αξιοπρεπούς διαβίωσης του ανθρώπου στο πλαίσιο κράτους δικαίου". Η γενική αρχή την οποία πρέπει να ακολουθεί το Δικαστήριο είναι ότι η αποπληρωμή των εξ αποφάσεως οφειλών πρέπει να συναρτάται άμεσα με την αξιοπρεπή διαβίωση του οφειλέτη. Στην υπόθεση Αντώνης Φλαγκοφάς v. Αταλέζα Λτδ
(1989)1 (Ε) Α.Α.Δ. 686, επιβεβαιώθηκε η αυστηρή προσήλωση στη γενική αρχή ότι η πληρωμή εξ αποφάσεως οφειλών πρέπει να εντάσσεται μέσα στα όρια που να επιτρέπουν ταυτόχρονα και την αξιοπρεπή διαβίωση του οφειλέτη. Λέχθηκε ότι η οικονομική ευχέρεια για την αποπληρωμή χρέους με δόσεις συναρτάται άμεσα με τις ανάγκες του χρεώστη και της οικογένειας του για αξιοπρεπή διαβίωση, στέγαση, διατροφή, ιατρική περίθαλψη, μόρφωση παιδιών και ευχέρεια για οικονομική διακίνηση του οφειλέτη. Δαπάνες για τσιγάρα, ποτά, διασκέδαση, καφενεία κ.λ.π. θεωρούνται ως μη αναγκαία έξοδα (βλ. Rolandis Louca & Soteriades Ltd v. Koutsiou
(1970)1 C.L.R. 25, Chrysostomou v. Athanassiou
(1981)1 C.L.R. 669). Όμως, έχει νομολογηθεί ότι δεν είναι ανεκτή η δημιουργία υποχρεώσεων άλλων από τις ουσιαστικά αναγκαίες και η επίκληση τους ως δικαιολογία για την αποφυγή πληρωμής του εξ αποφάσεως χρέους. Βλ. Anestos Adamou v. Xenophon Ioannides
(1963)2 C.L.R. 468. Μάλιστα, δε, στην υπόθεση Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Αραδίππου v. Ιακώβου
(1999)1 Α.Α.Δ. 2032 αποφασίσθηκε ότι η οικονομική ικανότητα της οφειλέτιδας να πληρώνει χρέος το οποίο δεν ήταν αναγκαίο για την διαβίωση της και της οικογένειας της υποδηλούσε ικανότητα της να πληρώνει το ισάξιο ποσό προς αποπληρωμή του εξ αποφάσεως χρέους. Λέχθηκαν τα ακόλουθα: "Δεν μπορεί να επιτραπεί σε οφειλέτη να δημιουργεί υποχρεώσεις άλλες από τις απαραίτητες για την αντιμετώπιση ουσιωδών αναγκών του ιδίου και της οικογένειας του και στη συνέχεια να τις προβάλλει ως δικαιολογία για την αδυναμία του να πληρώνει το εξ αποφάσεως χρέος του. Η εκούσια πληρωμή του ποσού των Λ.Κ.50,00 στην οποία η εφεσίβλητη παραδέχτηκε ότι προέβαινε μηνιαίως, εξυπακούει, χωρίς να παρίσταται ανάγκη για συζήτηση άλλων λεπτομερειών, ικανότητα της να καταβάλλει αυτό το ποσό προς ικανοποίηση του εξ αποφάσεως χρέους της." Έχει νομολογηθεί, περαιτέρω, πως άλλα χρέη για τα οποία δεν υπάρχει διαταγή μηνιαίων πληρωμών, ή μεταγενέστερες του δικαστικού χρέους υποχρεώσεις δεν έχουν προτεραιότητα στο εξ αποφάσεως χρέος (βλ. Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος Α.Ε. v. Κωνσταντίνου, ανωτέρω και Κλεοβούλου v. Μινέρβα Ασφαλιστική Εταιρεία Λτδ
(2005)1 Α.Α.Δ. 207). Σε περίπτωση φυσικών προσώπων, το Δικαστήριο αφού λάβει υπόψη του τα εισοδήματα του χρεώστη και τις οικογενειακές και προσωπικές του ανάγκες, μπορεί να διατάξει την καταβολή ποσού που είναι το περίσσευμα από τις απολαβές, μετά από την αφαίρεση εύλογου ποσού που είναι αναγκαίο για τη συντήρηση του χρεώστη και των εξαρτωμένων του (βλ. Gesico Photographic v. J.K. Video
(1991)1 Α.Α.Δ. 134). Η δυνατότητα εργοδότησης είναι παράγοντας που λαμβάνεται υπόψη. Το γεγονός ότι κάποιος δεν εργάζεται δεν επαρκεί από μόνο του για να οδηγήσει στη μη έκδοση διατάγματος αν το Δικαστήριο ικανοποιηθεί ότι ο χρεώστης έχει τη δυνατότητα να εργαστεί αλλά ότι αυτό που ελλείπει στην περίπτωση είναι η βούληση του να εξεύρει εργασία (βλ. Παναγιώτου v. Μιχαήλ,
(1998)1 Α.Α.Δ. 422). Η Αίτηση βασίζεται και στις πρόνοιες του Κεφ. 6 που αφορούν σε πράξεις καταδολιεύσεως εξ Αποφάσεως πιστωτών και στις εξουσίες που παρέχονται στο Δικαστήριο σε τέτοιες περιπτώσεις. Σχετικά είναι μεταξύ άλλων τα Άρθρα 91Α και 91Γ του Κεφ. 6. Οι αντίστοιχες πρόνοιες είναι οι ακόλουθες: ΄Αρθρο 91Α: «
(1)Πράξεις καταδολίευσης εξ αποφάσεως πιστωτών συνιστούν, μεταξύ άλλων, οι ακόλουθες ενέργειες από ή εκ μέρους του εξ αποφάσεως οφειλέτη- (α) Οποιαδήποτε δωρεά, μεταβίβαση ή επιβάρυνση προς όφελος τρίτου οποιουδήποτε περιουσιακού στοιχείου του εξ αποφάσεως οφειλέτη, ή (β) οποιαδήποτε μετακίνηση, απόκρυψη ή άλλη αποξένωση οποιυδήποτε περιουσιακού στοιχείου του εξ αποφάσεως οφειλέτη, εφόσον αυτές γίνονται με σκοπό την παρεμπόδιση ή καθυστέρηση ικανοποίησης των εξ αποφάσεως χρεών του οφειλέτη.
(2)Οι ενέργειες που αναφέρονται στις παραγράφους (α) και (β) του εδαφίου
(1)τεκμαίρονται, μέχρις απόδειξης του αντιθέτου, ότι έγιναν πριν ή μετά την καταχώρηση της αγωγής δυνάμει της οποίας εκδόθηκε απόφαση την εκτέλεση της οποίας επιδιώκει ο ειρημένος πιστωτής. ...» Άρθρο 91Γ: «
(1)Οποιαδήποτε καταδολιευτική μεταβίβαση, επιβάρυνση ή άλλη αποξένωση περιουσιακού στοιχείου η οποία γι΄νεται από οποιοδήποτε οφειλέτη δύναται να κηρυχθεί άκυρη από το Δικαστήριο κατόπιν αίτησης οποιουδήποτε εξ αποφάσεως πιστωτή του εν λόγω οφειλέτη,, λαμβανομένων προσηκόντως υπόψη των συμφερόντων οποιουδήποτε καλόπιστου τρίτου. Προς το σκοπό αυτό το Δικαστήριο δύναται, κατά τη κρίση του, να διατάξει να έχει οποιοδήποτε συμφέρον επί του περιουσιακού στοιχείου που αποτελεί το αντικείμενο της αίτησης.
(2)Το Δικαστήριο κατά την εξέταση αίτησης δυνάμει του εδαφίου
(1)δύναται, εκδίδοντας το ακυρωτικό διάταγμα, να διατάξει όπως - (α) ... (β) .... (γ) εάν το περιουσιακό στοιχείο είναι ακίνητη περιουσία, ακύρωση της εγγραφής και επανεγγραφή στο όνομα του οφειλέτη συνοδεύεται ταυτόχρονα με εγγραφή του εξ αποφάσεως χρέους ως επιβάρυνσης επί της εν λόγω ακίνητης περιουσίας με τις ίδιες συνέπειες ως εάν επρόκειτο περί εγγραφής δυνάμει των άρθρων 53 μέχρι 62.» Σχετική Νομολογία επί του θέματος είναι η Λουγκρίδης v. Eurolife Ltd
(2004)1(B) Α.Α.Δ. 886 και η Χριστοφόρου v. ΣΠΕ Ακακίου
(2008)1(Α) Α.Α.Δ. 708 (Απόφαση Ολομέλειας). Στην τελευταία, λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Στη συζήτηση που διεξήχθη εδώ μας δόθηκε η ευκαιρία να εξετάσουμε σε βάθος τη σοβαρή πτυχή της υπόθεσης, η οποία βασίζεται στην ορθή ερμηνεία του Άρθρου 91Γ του Νόμου. Έχοντας λοιπόν υπόψη τις γενικές πρόνοιες του Νόμου, όπως τις συνοψίσαμε πιο πάνω, κρίνουμε πως η συμπερίληψη αιτήματος σε αίτηση για εξέταση του εξ αποφάσεως οφειλέτη, ώστε αυτός να εξεταστεί αναφορικά με οποιαδήποτε δωρεά, παράδοση ή μεταβίβαση οποιουδήποτε περιουσιακού στοιχείου [Άρθρο 82(β)], εξυπακούει τον ακριβή καθορισμό του συγκεκριμένου περιουσιακού στοιχείου που έχει με οποιοδήποτε τρόπο μεταβιβαστεί από τον εξ αποφάσεως οφειλέτη, με σκοπό βέβαια να καταδολιεύσει τον εξ αποφάσεως πιστωτή. Η φράση στο Άρθρο 91Γ «δύναται να κηρυχθεί άκυρη από το Δικαστήριο κατόπιν αίτησης οποιουδήποτε εξ αποφάσεως πιστωτή του εν λόγω οφειλέτη», οδηγεί στην ορθή εφαρμογή της πρόνοιας αυτής του Νόμου η οποία άπτεται του σταδίου της διαδικασίας που αφορά, καθώς και ο πλαγιότιτλος λέγει: «σε διάταγμα ακύρωσης καταδολιευτικών μεταβιβάσεων, επιβαρύνσεων». Προσθέτουμε και το Άρθρο 87
(2)σύμφωνα με το οποίο το Δικαστήριο δεν εκδίδει διάταγμα, μεταξύ άλλων, για ακύρωση καταδολιευτικών μεταβιβάσεων ή επιβαρύνσεων «το οποίο δεν περιλαμβάνεται στην αίτηση του εξ αποφάσεως πιστωτή.» Στην υπό κρίση αίτηση ενώπιον του πρωτόδικου Δικαστή δεν καθορίζονταν τα περιουσιακά στοιχεία, δηλαδή τα ακίνητα για τα οποία και ζητείτο διάταγμα ακύρωσης της μεταβίβασης τους. Με την αίτηση επιδιωκόταν η εξέταση του εφεσείοντος αναφορικά με οποιαδήποτε δωρεά, παράδοση ή μεταβίβαση οποιουδήποτε περιουσιακού στοιχείου κ.λπ. Εφόσον, και όταν αποκαλύφθηκε από τον εφεσείοντα στο Δικαστήριο πως είχε μεταβιβάσει στα παιδιά του τα ακίνητα, θα έπρεπε να ακολουθήσει ειδική αίτηση, όπως προβλέπεται στο Άρθρο 91Γ του Νόμου, για να κριθεί κατά πόσο οι μεταβιβάσεις ήσαν καταδολιευτικές. Τέτοιο αίτημα μπορεί βεβαίως να συμπεριληφθεί και στην αίτηση έρευνας, στην οποία όμως πρέπει να καθορίζεται το περιουσιακό στοιχείο, για το οποίο υπάρχει ο ισχυρισμός πως μεταβιβάστηκε για να καταδολιευθεί ο πιστωτής, μαζί βεβαίως με το πρόσωπο στο οποίο έγινε η μεταβίβαση ώστε και αυτό να ακουστεί, ως πρόσωπο του οποίου τα δικαιώματα ευθέως τίθενται υπό συζήτηση. Και ενώ δεν είναι η πρόθεση μας να επεκταθούμε τώρα σε θέματα που δεν εγείρονται αφού η μη υποβολή αίτησης καθορίζει το αποτέλεσμα, είναι ορθό να καταγράψουμε όσα θεωρούμε ότι προκύπτουν από την υπόθεση Λουγκρίδης. Παρατηρούμε κατ΄αρχάς πως εκεί δεν είχε εγερθεί και δεν εξετάστηκε ζήτημα σε σχέση με την ανάγκη υποβολής αίτησης συγκεκριμένης, όπως ήδη υποδείξαμε. Περαιτέρω πως η κρίση, σύμφωνα με την οποία η απουσία των προσώπων στα οποία είχε μεταβιβαστεί η περιουσία «δεν επηρεάζει, μεταξύ των διαδίκων, το κύρος του διατάγματος ακύρωσης ......» δεν ήταν ερμηνευτική του Άρθρου 91Γ, αλλά αφορούσε στη δυνατότητα να συζητηθεί το θέμα από τέτοια άποψη μεταξύ των διαδίκων χωρίς δηλαδή να το έχει εγείρει ο τρίτος που επηρεαζόταν από το διάταγμα». Δεν έχουν τεθεί ενώπιον μου στοιχεία για το αν κατέληξαν ή που ακριβώς κατέληξαν τα ποσά που εισέπραξε η εναγομένη, ως είχε καθήκον να πράξει (βλ. άρθρο 82
(3)(β) του Κεφ.6). Παρέμεινε όμως αδιαμφισβήτητο δεδομένο και αποτελεί εύρημα μου η είσπραξη των €6.000 μετά την έκδοση της απόφασης στην αγωγή. Στην υπόθεση Βασιλειάδης ν Τσουρή
(2007)1 ΑΑΔ 43, όπου βρισκόταν σε πίστη του εφεσείοντα ποσό μεγαλύτερο του εξ' αποφάσεως χρέους διατάχθηκε όπως το τελευταίο ποσό θα μπορούσε να καταβληθεί με μια μόνο δόση. Λέχθηκαν, περαιτέρω τα ακόλουθα: «Οι αποφάσεις του Δικαστηρίου θα πρέπει να εφαρμόζονται. Στις αστικές υποθέσεις η περιουσία του εξ' αποφάσεως χρεώστη βαρύνεται με το ποσό που οφείλεται δυνάμει της δικαστικής απόφασης προς όφελος του εξ' αποφάσεως πιστωτή. Θεωρείται δηλαδή στην πράξη πως μέρος της περιουσίας και των εισοδημάτων του εξ' αποφάσεως χρεώστη ανήκουν στον εξ' αποφάσεως πιστωτή, μέχρι την εξόφληση του εξ' αποφάσεως χρέους». Με τα πιο πάνω ως υπόβαθρο, θεωρώ πως ενόψει του ότι στην αίτηση δεν καθορίζονται τα περιουσιακά στοιχεία για τα οποία υπάρχει ο ισχυρισμός ότι μεταβιβάστηκαν και/ή αποξενώθηκαν με σκοπό την καταδολίευση του εξ' αποφάσεως πιστωτή, δεσμεύομαι από την απόφαση της Ολομέλειας στην Χριστοφόρου πιο πάνω και δεν μπορώ στη βάση αυτής της αίτησης να ακυρώσω τη μεταβίβαση και/ή αποξένωση. Ούτε και στην παρούσα αίτηση περιλαμβάνεται το πρόσωπο στο οποίο έγινε η μεταβίβαση ώστε και αυτό να ακουστεί. Κρίνω όμως πως στη βάση των όσων έχουν λεχθεί στη Βασιλειάδης πιο πάνω και έχοντας υπόψη την αδιαμφισβήτητη είσπραξη του ποσού των €6.000 τις αρχές που διέπουν το θέμα και τα γεγονότα της παρούσας υπάρχει δυνατότητα πληρωμής του εξ' αποφάσεως χρέους και εξόδων και η καθ' ης η αίτηση διατάσσεται να πληρώνει το ποσό των €150 μηνιαίως μέχρι εξοφλήσεως από 1/6/16. Καταδικάζεται δε στα έξοδα της παρούσας ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ).......... Μ. Παπαϊωάννου, Ε.Δ Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΑΙ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο