Κωνσταντίνος Πολυβίου ν. ΜΙΝΕΡΒΑ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΔΗΜΟΣΙΑ ΛΤΔ, Αρ. Αγωγ: 648/15, 27/5/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2016:A314 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ν. Γιαπανά, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγ: 648/15 Μεταξύ:- Κωνσταντίνος Πολυβίου Ενάγοντα και ΜΙΝΕΡΒΑ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΔΗΜΟΣΙΑ ΛΤΔ Εναγομένων Αίτηση για Αναστολή Εκτέλεσης Απόφασης ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 27.5.16 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τους εναγόμενους - αιτητές : κ. Μ. Κυριακίδης Για τον ενάγοντα - καθ' ου η αίτηση: κ. Μ. Δημητριάδης Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Μετά την απόρριψη της υποβληθείσας εκ μέρους των εναγομένων αίτησης για ακύρωση της εκδοθείσης εναντίον τους απόφασης, καταχώρισαν έφεση. Ο ενάγων καταχώρισε ένταλμα κατάσχεσης της περιουσίας των εναγομένων προς είσπραξη του εκ δικαστικής αποφάσεως χρέος. Οι εναγόμενοι αντέδρασαν δια της κρινόμενης αίτησης για την αναστολή εκτέλεσης της απόφασης μέχρι εκδίκασης της έφεσης. Ουσιαστικό δικονομικό υπόβαθρο αποτελεί η Δ.35, Θ.18 και πραγματικό υπόβαθρο η ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση. Κύριος άξονας των θέσεων των αιτητών αποτελεί ο ισχυρισμός των παραγράφων 13 και 14 της ενόρκου δηλώσεως τους, ότι ο ενάγων δεν είναι φερέγγυος και αν καταβληθεί το ποσό της απόφασης αυτός θα το κατασπαταλήσει και τυχόν επιτυχία της έφεσης θα την καταστήσει άνευ αντικειμένου. Ερείδονται στις θέσεις τους από διάφορους ισχυρισμούς του ενάγοντα επί της εκθέσεως απαιτήσεως, σύμφωνα με την οποία ο ενάγων ελάμβανε ως μισθό €1200 μηνιαίως. Επίσης ως αναφέρουν, δεν υπάρχουν πληροφορίες για την σημερινή οικονομική του κατάσταση, ή ενδείξεις αν εξακολουθεί να εργάζεται, ούτε και άλλες πληροφορίες για την εν γένει οικονομική του κατάσταση. Αντιτάσσει ο ενάγων, αρνούμενος τους επί τούτου ισχυρισμούς των αιτητών, ότι πρόκειται περί αορίστων και ατεκμηρίωτων ισχυρισμών που δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Είναι περαιτέρω η θέση του ότι δεν είχε καμιά υποχρέωση να παραθέσει στην έκθεση απαιτήσεως την οικονομική του κατάσταση και δηλώνει ότι είναι φερέγγυο πρόσωπο με επαρκή περιουσιακά στοιχεία. Σε περίπτωση δε επιτυχίας της έφεσης είναι η πρόθεση του να καταβάλει στους εναγομένους ποσό ίσο με εκείνο που θα εισπράξει εξ αυτών. Για να υπάρχει πλήρης εικόνα να αναφερθεί ότι η εκδοθείσα προς όφελος του ενάγοντος δικαστική απόφαση ανέρχεται στο συνολικό ποσό των €173.596 με τόκο 5.5% από 12.4.12 μέχρι 31.12.14 και 4% τόκο από 1.1.15 μέχρι εξοφλήσεως. Επιδικάσθηκαν επίσης €2.350 έξοδα πλέον €293 πραγματικά έξοδα με νόμιμο τόκο 4% από 16.2.15, πλέον €59 έξοδα της απόφασης, πλέον το εκάστοτε σε ισχύ ΦΠΑ. Επιδικάστηκαν επίσης δικηγορικά έξοδα υπέρ των δικηγόρων του ενάγοντα στα της αίτησης ακύρωσης της απόφασης του δικαστηρίου. Οι δικηγόροι των δυο μερών στις γραπτές τους αγορεύσεις προβαίνουν σε ευρεία αναφορά στην νομολογία που διέπει το θέμα καθώς και στις αρχές που εφαρμόζονται σε τέτοια αιτήματα. Η νομολογία επί του θέματος είναι πλούσια και διαχρονικά εμπεδωμένη. Στην υπόθεση Χαραλάμπους ν. A. Panayides Contr. Ltd
(2001)1 Α.Α.Δ 1978, συμπυκνώνονται οι αρχές ως ακολούθως: «Η νομική βάση της αίτησης για αναστολή είναι η Διαταγή 35 καν. 18. Οι αρχές οι οποίες διέπουν το θέμα, εκπηγάζουν από τη νομολογία και μπορούν να συνοψισθούν ως ακολούθως: (α) Η απόφαση για αναστολή ανάγεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου η άσκηση της οποίας γίνεται στο πλαίσιο της Διαταγής 35 καν. 18 και σε συνάρτηση προς τα γεγονότα και περιστατικά της υπόθεσης. (β) Η έφεση δεν αναστέλλει το δικαίωμα εκτέλεσης ούτε μειώνει το κύρος της πρωτόδικης απόφασης η οποία, παραμένει ισχυρή και διατηρεί την τελεσιδικία της μέχρι την τροποποίηση ή την ανατροπή της από το Εφετείο. Επεται ότι ο επιτυχών διάδικος δεν πρέπει να αποστερείται τους καρπούς της επιτυχίας του εκ μόνου του γεγονότος ότι εκκρεμεί η εκδίκαση της έφεσης του αντιδίκου του. Από την άλλη όμως αποτελεί βασική προϋπόθεση για την απονομή της δικαιοσύνης, η διασφάλιση της αποτελεσματικότητας του δικαιώματος για άσκηση έφεσης. Η άρνηση έκδοσης διαταγής για αναστολή εκτέλεσης της απόφασης δυνητικά συνεπάγεται κίνδυνο εξανέμισης της αξίας της έφεσης. Το δικαστήριο, κατά την εξέταση αίτησης για αναστολή εκτέλεσης απόφασης, έχει καθήκον να εξισορροπήσει δύο σημαντικούς παράγοντες. ήτοι, τη διασφάλιση της αποτελεσματικότητας του δικαιώματος για άσκηση έφεσης από τη μια και τη διασφάλιση της αξίας και του αποτελέσματος της έφεσης από την άλλη. Στην The Governor and the Company of the Bank of Scotland v. S.S. Suphire Seas, Αίτηση για Αναθεώρηση στην Αγωγή Ναυτοδικείου αρ. 191/96, ημερ. 29.6.2001, ειπώθηκαν τα εξής: «Στην περίπτωση των αναστολών γίνεται προσπάθεια εξισορρόπησης δύο παραγόντων: Να δρέψει άμεσα ο νικητής του δικαστικού αγώνα τους καρπούς της επιτυχίας του και να μη μείνει ο άλλος, αν νικήσει, με κενά χέρια. Σ΄ αυτό το πλαίσιο κινείται η άσκηση της διακριτικής μας εξουσίας.» Στη υπόθεση Ναυτικός Όμιλος Πάφου ν. Αρχής Λιμένων
(1991)1 ΑΑΔ 1147 επαναλήφθηκε η αρχή ότι η έφεση δεν αναστέλλει το δικαίωμα εκτέλεσης ούτε μειώνει το κύρος της πρωτόδικης απόφασης. Υπεδείχθη περαιτέρω ότι οι προοπτικές επιτυχίας της έφεσης είναι μεν παράγοντας σχετικός, αλλά οριακής σημασίας στις πλείστες περιπτώσεις. Το πλαίσιο για τη διάγνωση των δικαιωμάτων του εφεσείοντα σε συνάρτηση με την αποτίμηση των λόγων έφεσης είναι η ακρόαση της έφεσης. Μόνο όπου μπορεί να γίνει πρόγνωση με βεβαιότητα ως προς την επιτυχία ή αποτυχία της έφεσης χωρίς περαιτέρω συζήτηση του θέματος, ο παράγοντας αυτός αποκτά σπουδαιότητα στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου. Εναπόκειται βεβαίως στην διακριτική ευχέρεια του δικαστηρίου, η οποία ασκείται δικαστικά στη βάση των περιστατικών της υπόθεσης. Είναι ορθή η θέση του ενάγοντος - καθ' ου η αίτηση ότι δεν είχε υποχρέωση στα πλαίσια των δικογράφων να αναφερθεί στην οικονομική του κατάσταση. Όπως ορθή είναι και η εισήγηση του κ. Δημητριάδη ότι ο ενάγων - καθ' ου η αίτηση δεν αντεξετάστηκε ως προς την θέση του ότι είναι φερέγγυος με επαρκή περιουσιακά στοιχεία και ότι σε περίπτωση επιτυχίας της έφεσης, η πρόθεση του είναι να επιστρέψει το ποσό που θα εισπράξει από τους εναγομένους. Από την άλλη όμως δεν μπορεί να παραγνωριστεί ότι και ο ενάγων, πέραν της ρηθείσης γενικής του δήλωσης περί της φερεγγυότητας του, δεν ανέφερε στο δικαστήριο ποια είναι τα περιουσιακά του στοιχεία που τον καθιστούν πράγματι φερέγγυο. Και πρόκειται για ένα ζήτημα που αναμφίβολα βαρύνει, με όσα η νομολογία υποδεικνύει, στην δικαστική κρίση, κυρίως στην παρούσα υπόθεση που το ποσό της απόφασης έχει την δική του αξία και δυναμική. Ομοίως, θα πρέπει να λεχθεί ότι και οι αιτητές από την πλευρά τους δεν αναφέρουν αν προτίθενται και με ποιο τρόπο να διασφαλίσουν τον επιτυχόντα ενάγοντα, μεταφέροντας εμμέσως πλην σαφώς το όλο ζήτημα στους ώμους του ενάγοντα. Η εξισορρόπηση των δυο παραγόντων και η άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου στην παρούσα υπόθεση διέρχεται από τον παράγοντα αυτό, ώστε να μην αποστερηθεί μεν οι ενάγων τους καρπούς της επιτυχίας του, αλλά από την άλλη να μην καθιστά το δικαίωμα της έφεσης των εναγομένων αλυσιτελές. Το δικαστήριο, στην βάση των όσων έχουν εξηγηθεί και έχοντας υπόψη το σύνολο των εκατέρωθεν ισχυρισμών επί των ενόρκων δηλώσεων καθώς και των αντιστοίχων θέσεων των δυο πλευρών, κατέληξε να εγκρίνει το αίτημα για την αναστολή εκτέλεσης της απόφασης και να θέσει όρους, εξουσία που του παρέχει τόσο η Δ.35, Θ18 όσο και το Άρ.47 του Περί Δικαστηρίων Νόμου, Ν.14/60, ως έχει τροποποιηθεί. Σχετική καθοδήγηση αντλείται και από τις υποθέσεις Ανδρονίκου ν. Κυριάκου, Έφεση Αρ. 14/2013, ημερ.20.2.14 και Νεοφύτου ν. Δημητρίου
(1989)1 Α.Α.Δ.592. Κατά συνέπεια διατάσσεται η αναστολή εκτέλεσης της απόφασης μέχρι εκδικάσεως της υποβληθείσης εφέσεως, νοουμένου ότι η εναγόμενη - αιτήτρια: (Α) Εντός 15 ημερών από σήμερα παράσχει τραπεζική εγγύηση υπέρ του ενάγοντα για το ποσό της απόφασης πλέον τόκους. Η εγγυητική θα έχει ισχύ μέχρι πλήρους εκδικάσεως και εκδόσεως αποφάσεως της υπόθεσης υπό του Εφετείου και, (Β) Να καταβάλει στους δικηγόρους του ενάγοντα όλα τα έξοδα που επιδικάστηκαν σε βάρος της, περιλαμβανομένων και των εξόδων της αιτήσεως ακυρώσεως της αποφάσεως, με την γραπτή διαβεβαίωση των δικηγόρων του ενάγοντα, ότι σε περίπτωση ακύρωσης της απόφασης και του επιδικασμού των εξόδων υπέρ του ενάγοντα από το Εφετείο, αυτά θα της επιστραφούν, αμέσως. (Υπ.) Ν. Γιαπανάς, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο