HELLENIC BANK PUBLIC ν. ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΕΣΕΛ-ΣΠΟΛΠ ΛΤΔ, Αγωγή αρ.: 4785/15, 11/5/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2016:A289 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Λ. Καλογήρου, Π.Ε.Δ. Αγωγή αρ.: 4785/15 Μεταξύ: HELLENIC BANK PUBLIC Ενάγοντες -και-
- ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΕΣΕΛ-ΣΠΟΛΠ ΛΤΔ
- SPORTSDIRECT.COM CYPRUS LTD Εναγομένων ---------------- Αίτηση ημερ. 7.10.2015 για προσωρινά διατάγματα Ημερομηνία: 11 Μαΐου 2016 Εμφανίσεις: Για την Ενάγουσα/Αιτήτρια: κ. Α. Αποστολίδης για Ιωαννίδης, Δημητρίου Δ.Ε.Π.Ε. Για την Εναγόμενη 1/Καθ'ης 1: κα Καρακατσάνη για κα Αργ. Ιωάννου Για Εναγόμενη 2/Καθ'ης 2: κ. Β. Παρπαρίνος ---------------- ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Είναι παραδεκτό ότι η Εναγόμενη 1 οφείλει στην Ενάγουσα διάφορα ποσά, δυνάμει δανείων. Προς εξασφάλιση των δανείων η Εναγόμενη παραχώρησε υποθήκες επί ιδιόκτητων ακινήτων της. Μία από τις υποθήκες, αφορά τα ακίνητα με αρ. εγγραφής με αρ. 5/1573 και 5/1319 που βρίσκονται στη Λευκωσία (στη συνέχεια «το επίδικο ακίνητο») τα οποία ενοικιάζονται από την Εναγόμενη 1 προς την Εναγόμενη
- Η Ενάγουσα ισχυρίζεται ότι δικαιούται να εισπράττει τα ενοίκια από την ενοικίαση των επίδικων ακινήτων, με βάση τις πρόνοιες της σύμβασης υποθήκης (Τεκμήριο 2 στην αίτηση για προσωρινά διατάγματα), θέση που απορρίπτει η Εναγόμενη
- Με το γενικά οπισθογραφημένο κλητήριο, που καταχώρισε στις 7.10.2015 επιδιώκει την έκδοση διαταγμάτων τα οποία να εμποδίζουν τους Εναγόμενους 1 και 2 να εισπράττουν και πληρώνουν, αντίστοιχα, τα ενοίκια των επιδίκων ακινήτων καθώς και απόφαση για πληρωμή των ενοικίων προς την Ενάγουσα, μέχρι την εξόφληση του χρέους της Εναγόμενης 1, που εξασφαλίζεται από την επίδικη υποθήκη. Την ίδια ημέρα καταχώρισε αίτηση δια κλήσεως, επιδιώκοντας την έκδοση προσωρινών διαταγμάτων με τα οποία να απαγορεύεται στην Εναγόμενη 1 να εισπράττει τα ενοίκια από την Εναγόμενη 2 (Παρακλητικό 1) και στην Εναγόμενη 2 να καταβάλλει τα ενοίκια προς την Εναγόμενη 1 (Παρακλητικό 2). Ζητά επίσης διάταγμα για να ανοιχθεί κοινός λογαριασμός στον οποίο να κατατίθενται τα ενοίκια (Παρακλητικό 3). Στην υποστηρικτική ένορκη δήλωση του λειτουργού της Ενάγουσας, Μ. Κεδαρίτη, παρατίθενται λεπτομέρειες της συμφωνίας δανείου (Τεκμήριο 1) και της επίδικης υποθήκης (Τεκμήριο 2). Υποδεικνύεται περαιτέρω πως με βάση τον όρο 8 του Τεκμηρίου 2 απαιτείται η γραπτή έγκριση της Ενάγουσας για την ενοικίαση των επίδικων ακινήτων, ενώ με τον όρο 12 παρέχεται το δικαίωμα στην Ενάγουσα να εισπράττει τα ενοίκια, εφόσον δώσει στην Εναγόμενη 1, προειδοποίηση 7 ημερών. Στη συνέχεια ο ενόρκως δηλών αναφέρει ότι η Εναγόμενη 1 ενοικίασε στην Εναγόμενη 2 τα επίδικα ακίνητα, με βάση γραπτή συμφωνία ενοικίασης, την οποία επισυνάπτει ως Τεκμήριο 3, έναντι ετήσιου ενοικίου ύψους €145.
- Υποστηρίζει ότι η ενοικίαση των ακινήτων έγινε χωρίς να ενημερωθεί η Ενάγουσα, ενώ η είσπραξη των ενοικίων από την Εναγόμενη 1 αντιβαίνει στις πρόνοιες του εγγράφου υποθήκης Τεκμήριο
- Παρόλο ότι ζήτησε με γραπτή επιστολή, τόσο από την Εναγόμενη 1 (Τεκμήριο 8) όσο και από την Εναγόμενη 2 (Τεκμήριο 9) να καταβάλλονται τα ενοίκια στην ίδια δεν υπήρξε συμμόρφωση, για τούτο και ζητήθηκε η βοήθεια του Δικαστηρίου. Σε σχέση με τις συνολικές οφειλές της Εναγόμενης 1 προς την Ενάγουσα, υποστηρίζει πως υπερβαίνουν τα €20 εκ., όπως παρατίθενται αναλυτικά στην παράγραφο 9 της ένορκης του δήλωσης. Αναφέρει, περαιτέρω, ότι η Ενάγουσα τερμάτισε τη λειτουργία των λογαριασμών με την επιστολή της, ημερ. 5.6.2015 (Τεκμήριο 4), λόγω κατ' ισχυρισμόν καθυστερήσεων από πλευράς της Εναγόμενης 1 στην καταβολή των συμφωνημένων δόσεων. Ακολούθησαν, αναφέρει, συζητήσεις στα πλαίσια αίτησης της Εναγόμενης 1 για αναδιάρθρωση των δανειακών διευκολύνσεων της, οι οποίες ναυάγησαν, λόγω των κατ' ισχυρισμόν μη ρεαλιστικών προτάσεων που υπόβαλε η Εναγόμενη
- Εν τέλει η Ενάγουσα ταξινόμησε την Εναγόμενη 1 στην κατηγορία «Μη Συνεργάσιμου Δανειολήπτη» (βλ. Τεκμήρια 5, 6 και 7). Η Εναγόμενη 1 καταχώρισε ένσταση, υποστηρίζοντας πως δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις για έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων. Σε σχέση με τα γεγονότα, χωρίς να αρνείται ότι η Εναγόμενη 1 οφείλει στην Ενάγουσα αρκετά εκατομμύρια ευρώ, με βάση τα δάνεια και τις διευκολύνσεις που της παραχώρησε, υποστηρίζει ότι δόθηκε μια εντελώς παραπλανητική εικόνα από την Ενάγουσα. Ειδικότερα, ο γραμματέας της Εναγόμενης 1, Π. Αριστείδου, στην ένορκη δήλωση του που υποστηρίζει την ένσταση, αναφέρει, ανάμεσα σε άλλα, τα ακόλουθα: α) Πέρα από την επίδικη υποθήκη, ενεγράφησαν προς όφελος της Ενάγουσας ακόμη 5 υποθήκες επί άλλων ακινήτων της Εναγόμενης 1 που εξασφαλίζουν τις υποχρεώσεις της Εναγόμενης 1, συνολικού ύψους €20,5 εκ. Η επίδικη υποθήκη, διευκρινίζει, εξασφαλίζει υποχρεώσεις μέχρι του ποσού των €2.050.000 και οι υπόλοιπες για το συνολικό ποσό των €18,450.
- β) Η ενοικίαση του επίδικου ακινήτου ήταν σε γνώση της Ενάγουσας η οποία ουδέποτε διαμαρτυρήθηκε για την ενοικίαση. γ) Οι όροι του περιέχονται στο Τεκμήριο 2, σε σχέση με το δικαίωμα της Τράπεζας επί των ενοικίων, είναι άκυροι. Σε κάθε περίπτωση κατέστησαν ανενεργοί και εγκαταλείφθηκαν από την Ενάγουσα. δ) Το σύνολο των εξασφαλίσεων που διαθέτει η Ενάγουσα, με βάση τις υποθήκες, υπερβαίνει κατά πολύ τη συνολική αξίωση της. Χωρίς να αποδέχεται τα αναφερόμενα στην ένορκο δήλωση Κεδαρίτη υπόλοιπα, υποστηρίζει πως η αξία των ενυπόθηκων ακινήτων υπερβαίνει τα €30 εκ., ενώ η συνολική οφειλή της, με βάση την Ε/Δ Κεδαρίτη είναι μόνο €22.477.
- Προς επιβεβαίωση της θέσης του κατέθεσε εκτιμήσεις για την αξία των ακινήτων (Τεκμήρια 3-6). ε) Αρνείται ότι οι προτάσεις που υπόβαλε η Εναγόμενη 1 ήταν εξωπραγματικές, υποστηρίζοντας ότι υπέβαλαν λογικές και τεκμηριωμένες προτάσεις για συνολική διευθέτηση, τις οποίες η Εναγόμενη απέρριψε αδικαιολόγητα. στ) Η θέση της Ενάγουσας ότι η Εναγόμενη 1 τερμάτισε τις δραστηριότητες της είναι αναληθής και παραπλανητική. Η Εναγόμενη 1, υποστηρίζει, εξακολουθεί να είναι βιώσιμη και φερέγγυα, παρόλο που αντιμετωπίζει προβλήματα ρευστότητας. Παρόλες τις οικονομικές δυσκολίες που αντιμετωπίζει, εξακολουθεί να λειτουργεί 7 υπεραγορές σ' ολόκληρη την Κύπρο. Ένσταση καταχώρισε και η Εναγόμενη 2, υποστηρίζοντας πως δεν δικαιολογείται η έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων. Στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την ένσταση, γίνεται αποδεκτό το γεγονός της ενοικίασης του επίδικου ακινήτου. Διευκρινίζεται, ωστόσο, ότι η Καθ'ης 2 στηρίχτηκε στη διαβεβαίωση της Καθ'ης 1 ότι δικαιούται νομικά να ενοικιάσει το επίδικο υποστατικό. Δεχόμενη, περαιτέρω, ότι παρέλαβε την επιστολή της Αιτήτριας (Τεκμήριο 9) διευκρινίζει τους λόγους για τους οποίους δεν συμμορφώθηκε με την απαίτηση για καταβολή του ενοικίου στην Αιτήτρια. Όπως αναφέρει στην ένορκη της δήλωση η υπάλληλος της Καθ'ης κα Χρ. Νεοφύτου, ουδεμία συμβατική σχέση υπάρχει μεταξύ της Αιτήτριας και της Καθ'ης
- Τυχόν καταβολή του ενοικίου στην Αιτήτρια, επισημαίνει, θα συνιστούσε παραβίαση της συμφωνίας της Καθ'ης 2 με την Καθ'ης 1, η οποία δεν έδωσε την συγκατάθεση της. Αρνούμενος, τέλος, τους ισχυρισμούς της Αιτήτριας περί αντισυμβατικής συμπεριφοράς της Καθ'ης 2, επαναλαμβάνει πως δεν έχει συμβατική ή άλλη υποχρέωση για την καταβολή των ενοικίων προς την Αιτήτρια. Με τις εμπεριστατωμένες αγορεύσεις τους, οι ευπαίδευτοι συνήγοροι υποστήριξαν τις εκατέρωθεν θέσεις των διαδίκων, με παραπομπές στην πλούσια επί των εγειρομένων θεμάτων νομολογία. Ο συνήγορος της Αίτητριας υποστήριξε πως έχει καταδειχθεί από τη μαρτυρία, ότι η Καθ'ης 1 έχει παραβιάσει τις συμβατικές της υποχρεώσεις προς την Αιτήτρια, προβαίνοντας σε ενέργειες που συνεπάγονται την αποξένωση του αντικειμένου της εξασφάλισης της Αιτήτριας. Παραπέμποντας στους όρους του Τεκμηρίου 2, υπόδειξε ότι το δικαίωμα της Αιτήτριας για είσπραξη των ενοικίων είναι αδιαμφισβήτητο. Οι περιστάσεις της υπόθεσης, σε συνάρτηση με τη δεδηλωμένη πρόθεση της Καθ'ης 1 να συνεχίσει την αποξένωση, δικαιολογούν, κατά το συνήγορο, την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων. Οι συνήγοροι των Καθ'ων υποστήριξαν με τη σειρά της πως δεν δικαιολογείται η έκδοση των διαταγμάτων. Η συνήγορος της Καθ'ης 1, υιοθετώντας τους λόγους ένστασης και τους ισχυρισμούς που περιέχονται στην ένορκη δήλωση του κ. Αριστείδου, εισηγήθηκε πως δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για τη χορήγηση των αιτούμενων θεραπειών. Σε σχέση με τους όρους των υποθηκών, υποστήριξε πως είναι άκυροι και καταχρηστικοί. Σε κάθε περίπτωση, επεσήμανε, η Αιτήτρια, με δηλώσεις των αξιωματούχων της, καθώς και την εν γένει συμπεριφορά της, έχει παραιτηθεί από τη διεκδίκηση δικαιωμάτων στη βάση των υπό αναφοράν όρων. Ανεξάρτητα από τα πιο πάνω, η Αιτήτρια επέδειξε μεγάλη αργοπορία και καθυστέρηση στη διεκδίκηση των δικαιωμάτων της, γεγονός που την εμποδίζει να προωθεί την παρούσα αίτηση. Υπόδειξε, περαιτέρω, πως οι θεραπείες που ζητούνται με την αίτηση, αποτελούν τις κύριες θεραπείες της αγωγής, γεγονός που καθιστά ανεπιθύμητη την έκδοση των διαταγμάτων, με βάση τη γνωστή επί του θέματος νομολογία. Ο συνήγορος της Καθ'ης 2 υπόδειξε πως ουδεμία συμβατική σχέση υπάρχει μεταξύ της Ενάγουσας και της Καθ'ης, ενώ δεν αποδίδεται οποιαδήποτε αδικοπραξία ή παρανομία σε βάρος της. Δεν έχει καταδειχθεί, συνεπώς, συζητήσιμη υπόθεση ούτε ορατή πιθανότητα επιτυχίας της αγωγής εναντίον της Καθ'ης η Αίτηση
- Πέραν των πιο πάνω, ο συνήγορος κάλεσε το Δικαστήριο να απορρίψει την αίτηση και για τον πρόσθετο λόγο ότι υπήρξε μεγάλη καθυστέρηση και ολιγωρία εκ μέρους της Αιτήτριας στην επιδίωξη των αιτούμενων θεραπειών. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Οι αρχές με βάση τις οποίες ασκείται η ευρεία διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου, δυνάμει του άρθρου 32 του Ν. 14/60 για την έκδοση προσωρινών διαταγμάτων είναι ευρύτατα γνωστές. Καθώς έχει νομολογηθεί, ο Αιτητής οφείλει να ικανοποιήσει το Δικαστήριο ότι:
- Υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση,
- με ορατή πιθανότητα επιτυχίας και
- εκτός εάν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα, θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί ορθά η δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Οι πιο πάνω προϋποθέσεις αναλύθηκαν και ερμηνεύθηκαν σε σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου, (βλ. ανάμεσα σε άλλες, Odysseos ν. Pieris Estates Ltd and Others
(1982)1 C.L.R. 557, Parico Aluminium Designs Ltd v. Muskita Aluminium Co Ltd κ.α.
(2002)1(Γ) Α.Α.Δ. 2015). Πέραν των πιο πάνω προϋποθέσεων το Δικαστήριο θα πρέπει να ικανοποιηθεί ότι είναι δίκαιο και πρόσφορο να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα στη βάση του ισοζυγίου της ευχέρειας, (βλ. Ιπποδρομιακή Αρχή Κύπρου ν. Χατζηβασίλη
(1989)1(E) Α.Α.Δ. 152). Έχει επίσης νομολογηθεί πως στο προκαταρκτικό αυτό στάδιο της υπόθεσης το Δικαστήριο πρέπει να αποφεύγει να προβαίνει σε εξαγωγή τελικών συμπερασμάτων επί του πραγματικού και νομικού υποβάθρου των επιδίκων θεμάτων (βλ. Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1 C.L.R. 263, Γρηγορίου κ.α. v. Χριστόφορου κ.α.
(1995)1 Α.Α.Δ. 248). Όπως υποδείχθηκε στην Τ.Α. Micrologic Comp. Consult. Ltd v. Microsoft Corporation
(2002)1Γ Α.Α.Δ. 1802, στην ενδιάμεση αυτή διαδικασία για έκδοση προσωρινού διατάγματος εκείνο που χρειάζεται δεν είναι η απόδειξη του ουσιαστικού δικαιώματος, αλλά σοβαρές ενδείξεις περί της πιθανότητας ύπαρξης του. Θα πρέπει από την αρχή να υποδειχθεί ότι το Δικαστήριο συμφωνεί με την εισήγηση του συνηγόρου της Καθ'ης 2 πως δεν υπάρχει συμβατική σχέση μεταξύ της Ενάγουσας και της Εναγόμενης
- Με την αγωγή της η Αιτήτρια επιδιώκει την έκδοση διαταγμάτων τα οποία να εμποδίζουν την Καθ'ης 2 να πληρώνει τα ενοίκια προς της Καθ'ης
- Είναι, όμως αποδεκτό ότι η υποχρέωση της Καθ'ης 2 να πληρώνει τα ενοίκια προς την Καθ'ης 1, προκύπτει από τη σύμβαση ενοικίασης (Τεκμήριο 3) στην οποία δεν ήταν μέρος η Ενάγουσα. Όπως ορθά υποδείχθηκε από το συνήγορο της Καθ'ης 2, δεν αποδίδεται οποιαδήποτε αδικοπραξία ή παρανομία στην Καθ'ης 2, πέρα από την άρνηση της να καταβάλει τα ενοίκια στην Ενάγουσα. Υποδεικνύεται, περαιτέρω, πως τα μόνα αγώγιμα δικαιώματα που αποκαλύπτονται από το γενικά οπισθογραφημένο κλητήριο εναντίον της Εναγόμενης 2, είναι η κατ' ισχυρισμόν παράβαση συμφωνίας και/ή ιδιοποίηση και/ή παράνομος σφετερισμός χρημάτων και/ή ο αδικαιολόγητης πλουτισμός (βλ. Θεραπεία Ε της οπισθογράφησης). Τα γεγονότα που περιέχονται στην ένορκη δήλωση η οποία συνοδεύει την αίτηση, δεν συνδέουν την Καθ'ης 2 με οποιαδήποτε από τις πιο πάνω αιτίες αγωγής. Ενόψει των ανωτέρω, καταλήγω πως δεν συντρέχουν οι δύο πρώτες προϋποθέσεις και ως εκ τούτου, η αίτηση εναντίον της Καθ'ης 2 είναι καταδικασμένη σε αποτυχία. Όσον αφορά την Εναγόμενη 1, τα πράγματα διαφέρουν. Η Καθ'ης 1, έχει συμβατική υποχρέωση, με βάση το Τεκμήριο 2, να μην αποξενώσει την επίδικη περιουσία ή/και να την ενοικιάσει, χωρίς τη συγκατάθεση της Ενάγουσας (βλ. όρο 8 του Τεκμηρίου 2). Περαιτέρω, με βάση τον όρο 12, έχει αναγνωρίσει το δικαίωμα στην Ενάγουσα να εισπράττει τα ενοίκια, έναντι του οφειλόμενου χρέους της. Χωρίς να παραγνωρίζονται από το Δικαστήριο οι υπερασπίσεις που επικαλείται η Καθ'ης με την ένορκη δήλωση του κ. Αριστείδου, η Αιτήτρια έχει αποσείσει το βάρος που όφειλε προς απόδειξη των δύο πρώτων προϋποθέσεων. Όπως έχει υποδεχθεί, δεν είναι το κατάλληλο στάδιο για αξιολόγηση της μαρτυρίας προς εξαγωγή τελικών ευρημάτων. Ο Αιτητής δεν καλείται σ' αυτό το στάδιο να αποδείξει την υπόθεση του, αλλά να πείσει το Δικαστήριο ότι έχει συζητήσιμη υπόθεση. Με αδιαμφισβήτητο το γεγονός ότι η Καθ'ης συνεχίζει να εισπράττει τα ενοίκια από την ενοικίαση του επίδικου ακινήτου, παρότι κλήθηκε από την Αιτήτρια να της τα εμβάζει, καταλήγω ότι πληρούνται οι πρώτες δύο προϋποθέσεις του άρθρου
- Αναφορικά με τη 3η προϋπόθεση, ο κίνδυνος να συνεχίσει να εισπράττει τα ενοίκια η Καθ'ης 1, χωρίς να συμμορφώνεται με τις συμβατικές της υποχρεώσεις, είναι σχεδόν βέβαιος. Αυτό, όπως είναι προφανές, δημιουργεί βάσιμη ανησυχία στην Ενάγουσα ότι θα αποστερηθεί των δικαιωμάτων της που απορρέουν από την επίδικη σύμβαση υποθήκης. Η συνήγορος της Καθ'ης 1, υποστήριξε ότι οι αξιώσεις της Αιτήτριας είναι πλήρως εξασφαλισμένες από άλλες υποθήκες, υποδεικνύοντας πως με βάση την ένορκη δήλωση του κ. Αριστείδου, οι ενυπόθηκες εξασφαλίσεις που κατέχει η Αιτήτρια υπερβαίνουν κατά πολύ τα κατ' ισχυρισμόν οφειλόμενα υπόλοιπα της Καθ'ης 1 προς την Αιτήτρια. Με την παρούσα αγωγή η Ενάγουσα δεν διεκδικεί τα υπόλοιπα των ενυπόθηκων δανείων της Εναγόμενης, αλλά αποβλέπει στην προστασία των δικαιωμάτων της, τα οποία, κατ' ισχυρισμόν, παραβιάζονται, λόγω της παράβασης από την Εναγόμενη 1, των όρων της σύμβασης υποθήκης. Η συνέχιση της παραβίασης του όρου 12 του Τεκμηρίου 1 από την Εναγόμενη 1, κρίνεται, υπό τις περιστάσεις της υπόθεσης, ότι συνιστά κίνδυνο να μην δύναται να απονεμηθεί ορθά η δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Όσον αφορά το ισοζύγιο της ευχέρειας, η συνήγορος της Καθ'ης 1, εισηγήθηκε πως γέρνει υπέρ της μη έκδοσης των διαταγμάτων, καθόσον η Αιτήτρια είναι πλήρως εξασφαλισμένη από τις υποθήκες. Σε αντίθετη περίπτωση, εάν εκδοθούν τα διατάγματα, η Καθ'ης κινδυνεύει να υποστεί ανυπολόγιστη ζημιά, αφού θα οδηγηθεί σε οικονομική κατάρρευση. Παρέπεμψε επί του προκειμένω στην παράγραφο 63 της ένορκης δήλωσης Αριστείδου, όπου επεξηγείται ότι τα ποσά που εισπράττονται από τα ενοίκια, χρησιμοποιούνται για πληρωμή καθυστερημένων και τρεχουσών οφειλών της Καθ'ης
- Χωρίς να παραγνωρίζονται οι οικονομικές δυσκολίες που αντιμετωπίζει η Καθ'ης 1, λόγω και της γενικότερης οικονομικής κρίσης, εκτιμώ, ότι κάτω από τις ιδιάζουσες περιστάσεις της υπόθεσης, η πλάστιγγα γέρνει υπέρ της έκδοσης του αιτούμενου διατάγματος. Δεν είναι δυνατό να επιτραπεί στην Καθ'ης 1 να συνεχίσει να επωφελείται τα ενοίκια, ενώ έχει συμφωνήσει ότι θα καταβάλλονται έναντι του χρέους της προς την Αιτήτρια, «εάν το αποφασίσει, σύμφωνα με την κρίση της και αφού δοθεί προειδοποίηση 7 ημερών» (βλ. όρο 12 του Τεκμηρίου 2). Υπό τις αναφερθείσες περιστάσεις, κρίνεται ότι είναι ορθό και δίκαιο να εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα σε σχέση με την Καθ'ης
- Η Καθ'ης ήγειρε ζήτημα καθυστέρησης στην προώθηση της αίτησης. Υπήρξε ομολογουμένως κάποια καθυστέρηση στην υποβολή της αίτησης. Δόθηκαν όμως επαρκείς εξηγήσεις από την Αιτήτρια. Υπήρξαν, όπως αναφέρεται στην ένορκη δήλωση, προσπάθειες για ομαλοποίηση των λογαριασμών της Καθ'ης και για αναδιάρθρωση του χρέους της προς την Αιτήτρια, οι οποίες τελικά δεν τελεσφόρησαν. Υποστηρίχθηκε, περαιτέρω, πως δεν πρέπει να εκδοθεί το διάταγμα επειδή επιζητούνται οι ίδιες θεραπείες με τις αξιώσεις της αγωγής. Ούτε αυτή η εισήγηση κρίνεται βάσιμη. Όπως προκύπτει από τη νομολογία, δεν υπάρχει άκαμπτος κανόνας αποκλεισμού της ενδιάμεσης θεραπείας εάν αυτή ορθά και δίκαια προωθείται (βλ. Starport Nominees Ltd κ.α.
(2010)1 Α.Α.Δ. 1271 και Avila Management Services Ltd κ.ά ν. Stepanek κ.ά.
(2012)1 Α.Α.Δ. 1403). Συνοψίζοντας, για τους λόγους που έχουν επεξηγηθεί πιο πάνω, εκδίδεται προσωρινό διάταγμα υπέρ της Αίτητριας και εναντίον της Καθ'ης 1, ως η παράγραφος 1 της Αίτησης, με ισχύ μέχρι την εκδίκαση και τελεία αποπεράτωση της αγωγής. Επιδικάζονται έξοδα υπέρ της Αιτήτριας/Ενάγουσας και εναντίον της Καθ'ης 1/Εναγόμενης 1, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή αλλά να είναι πληρωτέα στο τέλος. Τα Παρακλητικά 2 και 3 απορρίπτονται, με έξοδα υπέρ της Καθ'ης 2/Εναγόμενης 2 και εις βάρος της Ενάγουσας, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και να είναι, επίσης, πληρωτέα στο τέλος. (Υπ.) ............. Λ. Καλογήρου, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΠ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο