← Κύπρος

CLOSED JOINT-STOCK INVESTMENT COMPANY FINANSOVY DOM ν. UFS CAPITAL LIMITED κ.α., Αγωγή αρ.: 4480/15, 19/5/2016

CLOSED JOINT-STOCK INVESTMENT COMPANY FINANSOVY DOM ν. UFS CAPITAL LIMITED κ.α., Αγωγή αρ.: 4480/15, 19/5/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2016:A302 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Λ. Καλογήρου, Π.Ε.Δ. Αγωγή αρ.: 4480/15 Μεταξύ: CLOSED JOINT-STOCK INVESTMENT COMPANY FINANSOVY DOM Εναγόντων -και-

  1. UFS CAPITAL LIMITED
  2. VIKTORIA SNIGHIREVA
  3. LAUMA OZOLINA
  4. ELENA ZHELEZNOVA
  5. ΣΑΒΒΑΣ ΚΚΑΦΑΣ
  6. ΧΡΗΣΤΟΣ ΚΑΚΟΥΡΙΔΗΣ
  7. UFS INVESTMENTS LIMΙTED Εναγομένων ---------------- Αίτηση ημερ. 17.9.2015 για προσωρινά διατάγματα Ημερομηνία: 19 Μαΐου 2016 Εμφανίσεις: Για Ενάγουσα/Αιτήτρια: κ. Γ. Χριστοδούλου με κ. Ν. Κυπραίο για Παπαφιλίππου & Σια Δ.Ε.Π.Ε. Για τον Εναγόμενο 1 /Καθ'ου η Αίτηση: κ. Θ. Χριστοδούλου για Chrysses Demetriades & CO LLC Για Εναγόμενους 5, 6 και 7: Ουδεμία Εμφάνιση ---------------- ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με το γενικά οπισθογραφημένο κλητήριο που καταχώρισαν οι Ενάγοντες στις 17.9.2015, επιδιώκουν την έκδοση διαταγμάτων παγοποίησης της περιουσίας των Εναγομένων 1 και 7, καθώς και διαταγμάτων αποκάλυψης τύπου Norwich Pharmacal εναντίον των Εναγομένων 1-7, προς υποβοήθηση των διαδικασιών που εκκρεμούν στα Ρωσικά Δικαστήρια και συγκεκριμένα: α) Της διαδικασίας με Αρ. Α40-135091/2015, που καταχώρισε η Ενάγουσα εναντίον της Εναγόμενης 1 στο Moscow Arbitrazh Court (στη συνέχεια «το Ρωσικό Δικαστήριο»), στις 27.7.
  8. β) Της διαδικασίας με Αρ. Α40-174204/2015 που καταχώρισε η Ενάγουσα εναντίον της Εναγόμενης 1 στο Ρωσικό Δικαστήριο, στις 14.9.2015 και γ) Tης διαδικασίας με Αρ. Α40-174214/2015 που καταχώρισε η Ενάγουσα εναντίον της Εναγόμενης 7 στο Ρωσικό Δικαστήριο, στις 14.9.
  9. Μετά από μονομερή αίτηση των Εναγόντων η οποία καταχωρίστηκε την ίδια ως άνω ημερομηνία, το Δικαστήριο εξέδωσε, στις 18.9.2015, ενδιάμεσα διατάγματα, ως τα παρακλητικά 5, 6, 7 και 8 της Αίτησης. Ειδικότερα, δεσμεύθηκαν περιουσιακά στοιχεία της Εναγόμενης 1, ευρισκόμενα στην Κύπρο, μέχρι του ποσού των US$2.985,780, καθώς και του ποσού των US$5.674.316,43, μέχρι την τελική εκδίκαση των πιο πάνω αναφερθέντων αλλοδαπών διαδικασιών (Παρακλητικά 5Α και 6Α, αντίστοιχα). Δεσμεύθηκαν επίσης οι κινητές αξίες (Russian Standard-2015 και 2017), αντικείμενο των επίδικων συμφωνιών των διαδίκων (Παρακλητικά 5Β και 6Β, αντίστοιχα). Ανάλογα διατάγματα δέσμευσης περιουσίας (μέχρι ποσού $5.000.337.21) και κινητών αξιών, εκδόθηκαν και εναντίον της Εναγόμενης 7(Παρακλητικά 7Α και Β, αντίστοιχα). Εκδόθηκαν, περαιτέρω, διατάγματα τύπου Norwich Pharmacal, εναντίον των Εναγομένων 1-7, με τα οποία διατάχθηκαν να αποκαλύψουν τους τραπεζικούς λογαριασμούς καθώς και λεπτομερείς πληροφορίες και έγγραφα σε σχέση με τη διάθεση ή την κατοχή των κινητών αξιών και τυχόν εισπράξεις από την πώληση τους (Παρακλητικό 8). Σημειώνεται ότι με την αίτηση εζητούντο και διάφορα άλλα προσωρινά διατάγματα (Παρακλητικά 1-4), τα οποία δεν εκδόθηκαν μονομερώς. Δεν ενδιαφέρουν όμως πλέον τη διαδικασία, εφόσον αποσύρθηκαν από τους Αιτητές, με σχετική δήλωση του συνηγόρου τους στο στάδιο των αγορεύσεων. Οι διαφορές των διαδίκων σχετίζονται με γραπτές συμφωνίες (Τεκμήρια 1, 3, 5, 8, 10, 12, 15, 19, 21, 23 και 25) με βάση τις οποίες οι Ενάγοντες πώλησαν στις Εναγόμενες 1 και 7 διάφορες κινητές αξίες (Ευρωπαϊκά ομόλογα) με το δικαίωμα επαναγοράς των αξιών από τους Ενάγοντες. Υπογράφηκαν επίσης συμφωνίες συμψηφισμού (βλ. Τεκμήριο 17) καθώς και συμπληρωματικές συμφωνίες σε σχέση με επί μέρους ζητήματα (βλ. Τεκμήρια 27, 28 και 29). Σημειώνεται πως όλες οι πιο πάνω συμφωνίες διέπονταν από το Ρωσικό δίκαιο. Με βάση την εκδοχή των Εναγόντων, όπως προκύπτει μέσα από την ένορκη δήλωση του γενικού διευθυντού τους Yuri Gavrilov που υποστηρίζει την Αίτηση, οι Εναγόμενες παρέλειψαν να συμμορφωθούν με τις υποχρεώσεις τους. Ειδικότερα: (α) Η Εναγόμενη 1 παρέλειψε και παραλείπει μέχρι σήμερα να ενημερώσει την Ενάγουσα κατά πόσο εξαργύρωσε τα ομόλογα RUSB17 καθώς και τι απέγιναν τα εισπραχθέντα ποσά. Παρέλειψε, περαιτέρω, να παραδώσει στην Ενάγουσα 2290 ομόλογα συνολικής αξίας US$2.290.
  10. (β) Οι Εναγόμενες 1 και 7, παρέλειψαν να συμμορφωθούν με τις απαιτήσεις της Ενάγουσας για την εκτέλεση του δεύτερου σκέλους των συμφωνιών τους (βλ. Τεκμήριο 40). (γ) Συνεπεία των πιο πάνω παραβιάσεων, οι Ενάγοντες απέστειλαν ειδοποιήσεις τερματισμού, με βάση τους όρους των συμφωνιών και των προνοιών του Ρωσικού Νόμου και ζήτησαν από τις Εναγόμενες να πληρώσουν τα οφειλόμενα ποσά, μαζί με τους δεδουλευμένους τόκους (βλ. Τεκμήρια 45 και 46). (δ) Οι Εναγόμενες παρέλειψαν να συμμορφωθούν και η Ενάγουσα καταχώρισε στο Ρωσικό Δικαστήριο τις αναφερθείσες δικαστικές διαδικασίες με τις οποίες διεκδικεί από την Εναγόμενη 1: i. Ποσό US$5.674.316,43, στα πλαίσια της διαδικασίας με αρ. Α40174204/
  11. ii. Ποσό US$2.985.780,78, με τη διαδικασία με αρ. Α40-135091/
  12. iii. Καταχώρισε επίσης εναντίον της Εναγόμενης 7 τη διαδικασία Α40-174214 με την οποία διεκδικεί το ποσό των US$5.000.337,
  13. Παρεμβάλλεται στο σημείο αυτό, πως στην μία από τις τρεις υποθέσεις εκδόθηκε απόφαση από το Πρωτόδικο Ρωσικό Δικαστήριο (Τεκμήριο Ω). Όπως όμως δηλώθηκε, ασκήθηκε έφεση από κάποιο τρίτο πρόσωπο και τυχόν επιτυχία της έφεσης θα επιφέρει ακύρωση της απόφασης που εκδόθηκε εναντίον της Εναγόμενης
  14. Αναφέρθηκε, περαιτέρω, ότι η Εναγόμενη 1 έχει το δικαίωμα να καταχωρίσει αίτηση για ακύρωση της απόφασης για ζητήματα διαδικαστικής φύσης αλλά όχι επί της ουσίας. Με την ένσταση της η Εναγόμενη 1 δεν αρνείται την ύπαρξη των αναφερθέντων συμφωνιών. Αποδέχεται, επίσης ότι η Ενάγουσα καταχώρισε στο Ρωσικό Δικαστήριο τις πιο πάνω διαδικασίες. Σημειώνεται ότι ένσταση καταχώρισε και ο Εναγόμενος 6, ο οποίος όμως δεν παρουσιάστηκε για να την προωθήσει. Οι Εναγόμενοι 5 και 7, στους οποίους επιδόθηκε η αίτηση δεν καταχώρισαν ένσταση. Στις Εναγόμενες 2,3 και 4 δεν έχει επιδοθεί η αίτηση και το προσωρινό διάταγμα. Όπως έχει υποδειχθεί, με την εξεταζόμενη αίτηση, η Ενάγουσα ζήτησε και πέτυχε την έκδοση των διαταγμάτων προς υποβοήθηση των Ρωσικών διαδικασιών. Με την ένσταση προβάλλονται διάφοροι λόγοι, οι οποίοι όμως περιορίστηκαν με την αγόρευση του ευπαίδευτου συνηγόρου της Εναγόμενης
  15. Εν τέλει, προωθήθηκαν μόνο οι λόγοι που σχετίζονται με την εξουσία του Δικαστηρίου να εκδώσει διατάγματα προς υποβοήθηση των Ρωσικών Δικαστηρίων. ΟΙ ΑΓΟΡΕΥΣΕΙΣ Με τις εμπεριστατωμένες αγορεύσεις τους οι ευπαίδευτοι συνήγοροι επεσήμαναν πως δεν εντόπισαν Κυπριακή αυθεντία η οποία να πραγματεύθηκε το εγειρόμενο ζήτημα. Ο συνήγορος της Αιτήτριας εισηγήθηκε πως παρέχεται εξουσία στα Κυπριακά Δικαστήριο να εκδίδουν προσωρινά διατάγματα προς ενίσχυση ξένων δικαστικών διαδικασιών που εκκρεμούν σε άλλα κράτη που δεν είναι μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Στήριξε την εισήγηση του, κυρίως, στην απόφαση μειοψηφίας του Λόρδου Nicholls στην απόφαση του Privy Council Mercedes Benz A.G. v. Leiduck

(1996)Α.C. 284, η οποία ακολουθήθηκε από άλλα Δικαστήρια χωρών της Κοινοπολιτείας. Αναλύοντας την απόφαση, υποστήριξε πως ορθά επισημάνθηκε από τον L Nicholls, ότι η υπόθεση Siskina, δεν τυγχάνει πλέον εφαρμογής για διατάγματα τύπου Mareva προς υποστήριξη αλλοδαπών αποφάσεων. Όταν αποφασίστηκε η υπόθεση Siskina, υπόδειξε, τα διατάγματα Mareva βρίσκονταν σε νηπιακό στάδιο, παραπέμποντας επί του προκειμένου σε εκτενή αποσπάσματα από την απόφαση. Προς υποστήριξη της εισήγησης του επικαλέστηκε και τις πρόνοιες του Ε.Κ.44/2001 (σημειωτέον ότι έχει αντικατασταθεί από τον ΕΚ1215/2012) καθώς και του Περί Διεθνούς Διαιτησίας Νόμου, επισημαίνοντας ότι με τον Κανονισμό, επιτρέπεται η έκδοση προστατευτικών διαταγμάτων προς ενίσχυση δικαστικών διαδικασιών σε κράτη μέλη τους Ε.Ε. Ανάλογη εξουσία παρέχεται στα Κυπριακά Δικαστήρια, με βάση τις πρόνοιες του Ν. 101
(1)/87, όταν η διαφορά αφορά διεθνή διαιτησία. Επεσήμανε, περαιτέρω, της ευρύτατες εξουσίες που παρέχει το άρθρο 32 του Ν.14/60 για έκδοση απαγορευτικών διαταγμάτων όπως ερμηνεύθηκαν από τη νομολογία μας (Seamark, Avila κ.α.). Επικαλέστηκε τέλος την ύπαρξη της Συνθήκης μεταξύ της Κυπριακής Δημοκρατίας και της Ρωσικής Ομοσπονδίας για παροχή Νομικής Συνδρομής σε θέματα Αστικού και Ποινικού Δικαίου. Από τις πρόνοιες της συνθήκης, εισηγήθηκε, συνάγεται αβίαστα ότι τα Κυπριακά Δικαστήρια οφείλουν να παρέχουν συνδρομή στα Ρωσικά Δικαστήρια και μέσω διαταγμάτων τύπου Mareva να ενισχύουν εκκρεμούσες δικαστικές διαδικασίες στη Ρωσία. Ο ευπαίδευτος συνήγορος της Εναγόμενης 1, υποστήριξε πως, ελλείψει νομοθετικού πλαισίου, δεν παρέχεται εξουσία στα Κυπριακά Δικαστήρια να εκδίδουν διατάγματα προς υποβοήθηση αλλοδαπών διαδικασιών που εκκρεμούν σε χώρες που δεν είναι μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Στήριξε την εισήγηση του στην Αγγλική νομολογία, όπως είχε διαμορφωθεί πριν από τη ψήφιση νομοθεσίας, δυνάμει της οποίας δόθηκε τέτοια εξουσία στα Αγγλικά Δικαστήρια. Πιο συγκεκριμένα, επικαλέστηκε τη γνωστή υπόθεση Siskina (Siskina and Others v. Distos Compania Naviera S.A.
(1977)3 W.L.R. 818) στην οποία αποφασίστηκε πως δεν παρεχόταν εξουσία στα Αγγλικά Δικαστήρια να χορηγήσουν παρεμπίπτουσα θεραπεία προς υποβοήθηση αλλοδαπών διαδικασιών. Ακόμη πιο ξεκάθαρα, υποστήριξε ο συνήγορος, διατυπώθηκε η αρχή που καθιερώθηκε στη Siskina στην υπόθεση Credit Suisse Fides Trust SA v. Cuoghi
(1997)3 All E.R. 724, παραπέμποντας στο ακόλουθα απόσπασμα (σελ. 728): «Before 1982 the court could not grant interlocutory relief when the substantive proceedings were taking place abroad: Siskina (cargo owners) ν Distos Cia Naviera SA. The Siskina [1977] 3 All ER 803, [1979] AC
  1. Section 25 of the Civil Jurisdiction and Judgments Act 1982, however, conferred power on the High Court to grant interim relief when substantive proceedings were pending in a Brussels or Lugano contracting state and the subject-matter of the proceedings was within the scope of the Brussels or Lugano Conventions (Conventions on Jurisdiction and the Enforcement of Judgments in Civil and Commercial Matters 1968 and 1988). The jurisdiction of the High Court has recently been further extended by the Civil Jurisdiction and Judgments Act 1982 (Interim Relief) Order
  2. SI 1977, 302, which came into force on 1 April
  3. This extends the effect of s 25 to non-convention countries and to proceedings outside the scope of the conventions. The position has now been reached, therefore, that the High Court has power to grant interim relief in aid of substantive proceedings elsewhere of whatever kind and wherever taking place.» Στην Κύπρο, υπόδειξε ο συνήγορος, δεν έχει ψηφιστεί οποιοδήποτε νομοθεσία στη βάση της οποίας θα μπορούσε να εκδοθεί παρεμπίπτουσα θεραπεία από τα Δικαστήρια, προς υποβοήθηση αλλοδαπών δικαστικών διαδικασιών. Τέτοια εξουσία, κατέληξε, δεν παρέχεται με βάση την αναφερθείσα διμερή Σύμβαση για Νομική Συνεργασία μεταξύ Κυπριακής Δημοκρατίας και Ρωσικής Ομοσπονδίας, εφόσον δεν υπάρχει σχετική πρόνοια στη Συνθήκη. Νομική Πτυχή - κΑΤΑΛΗΞΗ Με την αίτηση επιδιώκεται η έκδοση διαταγμάτων Mareva και Norwich Pharmacal προς υποβοήθηση των Ρωσικών δικαστικών υποθέσεων. Στην εξεταζόμενη υπόθεση δεν αμφισβητείται η εξουσία του Δικαστηρίου να εκδώσει παρεμπίπτοντα διατάγματα της φύσης Mareva και Norwich Pharmacal, με βάση το άρθρο 32 του Ν. 14/
  4. Θεωρώ συνεπώς αχρείαστο να αναφερθώ στις γνωστές αρχές με βάση τις οποίες το Δικαστήριο ασκεί τη διακριτική του ευχέρεια για έκδοση παρεμπιπτόντων διαταγμάτων. Αχρείαστη κρίνεται και η ενασχόληση με το κατά πόσο ικανοποιούνται οι γνωστές προϋποθέσεις του άρθρου 32, στα περιστατικά της υπόθεσης. Υποδεικνύεται ότι ο συνήγορος της Εναγόμενης 1, έχει εγκαταλείψει τους λόγους ένστασης που σχετίζονται με το ζήτημα αυτό. Σε κάθε περίπτωση, εκτιμώ ότι η Αιτήτρια έχει ικανοποιήσει τις τρεις προϋποθέσεις, όπως έχουν ερμηνευθεί από την πλούσια νομολογία (βλ. Odysseos v. Pieris Estates Ltd and Others
(1982)1 C.L.R. 557, Parico Aluminium Designs Ltd v. Muskita Aluminium Co Ltd κ.α.
(2000)1 (Γ) Α.Α.Δ. 2015). Είναι αρκετό να υποδειχθεί πως δεν αμφισβητήθηκε η ύπαρξη των επίδικων συμφωνιών, με βάση τις οποίες, πώλησε η Ενάγουσα τα επίδικα ομόλογα στις Εναγόμενες 1 και 7. Όπως αναφέρθηκε στην υπόθεση Τ.Α. Migrologic Camp. Consult Ltd v. Microsof Corporation
(2002)1 Γ Α.Α.Δ. 1802, στο στάδιο αυτό δεν απαιτείται από τον Ενάγοντα να αποδείξει τα ουσιαστικά του δικαιώματα, αλλά σοβαρές ενδείξεις για την πιθανότητα ύπαρξης τους. Είναι επίσης παραδεκτό ότι η Ενάγουσα καταχώρισε εναντίον των Εναγομένων 1 και 7 τις αναφερθείσες δικαστικές διαδικασίες στο Ρωσικό Δικαστήριο. Με βάση την κοινή δήλωση των συνηγόρων των δύο πλευρών, οι δύο αγωγές εκκρεμούν ενώ η τρίτη εκδικάστηκε πρωτόδικα (βλ. Τεκμήριο Ω) και εναντίον της εκκρεμεί έφεση που καταχώρισε κάποιο τρίτο πρόσωπο. Το ζητούμενο, συνεπώς, δεν είναι κατά πόσο ορθά εκδόθηκαν τα προσωρινά διατάγματα με βάση τις γνωστές προϋποθέσεις του άρθρου 32, αλλά κατά πόσο το Δικαστήριο είχε εξουσία να εκδώσει τα διατάγματα, προς υποβοήθηση των Ρωσικών δικαστικών διαδικασιών. Η εξουσία των Κυπριακών Δικαστηρίων να παρέχουν συνδρομή σε αλλοδαπές δικαιοδοσίες πηγάζει από το Νόμο και τις διεθνείς συμβάσεις. Όσον αφορά δικαστικές διαδικασίες που εκκρεμούν σε κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, παρέχεται εξουσία για έκδοση προσωρινών προστατευτικών διαταγμάτων από κράτος που δεν είναι αρμόδιο να εκδικάσει την ουσία της διαφοράς, δυνάμει του άρθρου 35 του Κανονισμού (ΕΚ) 1215/12. Σημειωτέον ότι ο Κ.1215/12 τέθηκε σε εφαρμογή από τις 10.1.2015, αντικαθιστώντας τον Κανονισμό (ΕΚ) 44/2001 στον οποίο υπήρχε ανάλογη πρόνοια. Υπάρχει, συνεπώς, με βάση τον πιο πάνω Ευρωπαϊκό Κανονισμό, εξουσία των Κυπριακών Δικαστηρίων να εκδίδουν παρεμπίπτοντα διατάγματα (με βάση, ασφαλώς, τις αρχές του ημεδαπού δικαίου), προς υποβοήθηση δικαστικών διαδικασιών που εκκρεμούν ενώπιον άλλου κράτους μέλους της Ε.Ε. Εξουσία για έκδοση παρεμπιπτόντων διαταγμάτων παρέχεται στα Κυπριακά Δικαστήρια και από τον Περί Διεθνούς Εμπορικής Διαιτησίας Νόμο του 1987 (Ν.101/87). Ειδικότερα, με βάση το άρθρο 9 του υπό αναφοράν Νόμου, το Δικαστήριο έχει εξουσία να διατάσσει τη λήψη συντηρητικών μέτρων, οποτεδήποτε πριν από την έναρξη ή κατά τη διάρκεια της διαιτητικής διαδικασίας. Υπάρχει δε πλούσια νομολογία επί του θέματος (βλ. μεταξύ άλλων, Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας της Κένυας ν. Bank Fur Arbeit and Wirtschaft A.G.
(1999)1 A.A.Δ. 585, Commerzbank Auslandbanken Holding A.G. κ.ά. ν. Adeona Holdings Ltd, Πολιτική Έφεση Αρ. Ε6/2014 ημερ. 27.2.2015). Η ευρεία διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου για έκδοση παρεμπιπτόντων διαταγμάτων, δυνάμει του άρθρου 32 του Ν. 14/60 είναι αδιαμφισβήτητη (βλ. Seamark Consultancy Services Ltd κ.α. ν. Lasala κ.ά.
(2007)1 A.A.Δ. 162, ΒΡ. Holdings Ltd κ.ά ν. Κιταλίδη κ.ά.
(1994)1 Α.Α.Δ. 694, Avila Management Ltd κ.ά. ν. Stepanek κ.ά.
(2012)1 Α.Α.Δ. 1403 κ.α). Είναι, όμως, γνωστό ότι η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου, όσο ευρεία και να είναι, ασκείται μέσα στα πλαίσια του Νόμου. Είναι, επίσης, γνωστό ότι η σύμφυτη εξουσία του Δικαστηρίου δεν αποτελεί αυτόνομο βάθρο για χορήγηση θεραπειών αλλά ασκείται με γνώμονα το Νόμο. Στην υπόθεση Γίγας Λτδ ν. Ουστά
(1994)1 Α.Α.Δ. 109, λέχθηκαν επί του προκειμένου τα ακόλουθα στη σελ. 112: «Η φύση και τα όρια της σύμφυτης δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου εξετάστηκαν στη Sofocli v. Leonidou
(1988)1 C.L.R. 583. Όπως προκύπτει, σύμφυτη είναι η δικαιοδοσία του Δικαστηρίου η οποία ενυπάρχει λόγω της ταύτισης της με το Δικαστήριο και της αναγκαιότητας ύπαρξης της για τη λειτουργία του Δικαστηρίου ως Δικαστηρίου Δικαίου. Δεν επεκτείνεται πέραν του ορίου τούτου, ούτε αποτελεί πηγή εξουσίας ανεξάρτητη από το νόμο και τους θεσμούς.» Έχω εξετάσει την αίτηση υπό το πρίσμα των πιο πάνω νομικών αρχών και έλαβα υπόψη τις θέσεις των διαδίκων καθώς και όσα οι ευπαίδευτοι συνήγοροι έθεσαν επιμελώς με τις αγορεύσεις τους ενώπιον του Δικαστηρίου. Με το δέοντα σεβασμό προς τις θέσεις και εισηγήσεις των συνηγόρων των Εναγόντων, θεωρώ πως δεν παρέχεται εξουσία στο Δικαστήριο να χορηγήσει την αιτούμενη συνδρομή στα Ρωσικά Δικαστήρια. Τούτο γιατί δεν υπάρχει νομοθετικό πλαίσιο για έκδοση παρεμπιπτόντων διαταγμάτων προς υποβοήθηση αλλοδαπών διαδικασιών εκτός της Ευρωπαϊκής Συνθήκης. Υποδεικνύεται, επίσης, πως δεν υπάρχει πρόνοια στη διμερή Σύμβαση μεταξύ της Κυπριακής Δημοκρατίας και της Ρωσικής Ομοσπονδίας για χορήγηση ασφαλιστικών μέτρων ή προστατευτικής θεραπείας στην περίπτωση που εκκρεμούν δικαστικές διαδικασίες στη Ρωσία. Όπως επισημάνθηκε από το συνήγορο της Εναγόμενης 1, η Αγγλία έχει εισαγάγει νομοθεσία που παρέχει εξουσία στα Αγγλικά Δικαστήρια να εκδίδουν προσωρινά διατάγματα προς υποβοήθηση αλλοδαπών διαδικασιών εκτός της εμβέλειας της Ευρωπαϊκής Συνθήκης. Στην Κύπρο δεν υπάρχει τέτοια νομοθετική ρύθμιση. Δεν παρέχεται, συνεπώς, δυνατότητα για χορήγηση των αιτούμενων θεραπειών, χωρίς την αναγκαία νομοθετική εξουσιοδότηση. Οι απόψεις που διατύπωσε ο Lord Nicholls στην υπόθεση Mercedes Benz v. Leiduck - πιο πάνω - δεν κρίνονται βοηθητικές, καθόσον πρόκειται για απόψεις μειοψηφίας. Ούτε το γεγονός ότι κάποιες χώρες της Kοινοπολιτείας ακολούθησαν την προσέγγιση του Λόρδου Nicholls of Birkenhead, κρίνεται βοηθητικό. Δεν είναι εξάλλου γνωστό το ακριβές νομοθετικό πλαίσιο των χωρών αυτών σε σχέση με το εξεταζόμενο θέμα. Αντίθετα, η απόφαση στην υπόθεση Siskina θα μπορούσε να αποτελέσει ασφαλή καθοδήγηση, δεδομένου ότι εκδόθηκε πριν από την τροποποίηση της σχετικής Αγγλικής νομοθεσίας και αντανακλά το νομικό καθεστώς που ισχύει σήμερα στην Κύπρο. Οι εξελίξεις στα διατάγματα Mareva, δεν έχουν μεταβάλει τις βασικές αρχές, οι οποίες εφαρμόζονται από τα Δικαστήρια μας, με αναφορά σε πολύ παλαιές αυθεντίες οι οποίες αποτελούν φάρους ορθής καθοδήγησης (βλ. American Cynamid Co v. Ethicon Ltd
(1975)1 All E.R. 504 Odysseos v. Pieris Estates κ.λ.π. (πιο πάνω κ.α). Υποδεικνύεται, επίσης, πως στη μεταγενέστερη απόφαση του Αγγλικού Εφετείου Credit Swisse v. Cuoghi (πιο πάνω) επαναβεβαιώθηκε η ορθότητα της απόφασης Siskina, όπως προκύπτει από το απόσπασμα της απόφασης που παρατέθηκε πιο πάνω. Ενόψει των ανωτέρω, καταλήγω πως δεν παρέχεται εξουσία για χορήγηση θεραπείας προς υποβοήθηση των εκκρεμουσών Ρωσικών δικαστικών διαδικασιών. Δεδομένου ότι η αίτηση και η ένσταση περιορίστηκαν στο υπό αναφοράν θέμα, είναι φανερό πως δεν υπάρχει περιθώριο επιτυχίας της αίτησης. Η αίτηση, κατά συνέπεια, απορρίπτεται και τα προσωρινά διατάγματα ημερομηνίας 18.9.2015 ακυρώνονται, με έξοδα υπέρ της Εναγόμενης 1 και εις βάρος της Ενάγουσας, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. Δεν εκδίδεται διαταγή σε σχέση με τα έξοδα των Εναγομένων 5, 6 και 7. (Υπ.) ............. Λ. Καλογήρου, Π.Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΠ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.