The Performing Right Society Ltd ν. A/ΦΟΙ Παναγίδης (ΝΗΣΙ) Λτδ κ.α., Αρ.Αγωγής: 10829/10, 11/5/2016

The Performing Right Society Ltd ν. A/ΦΟΙ Παναγίδης (ΝΗΣΙ) Λτδ κ.α., Αρ.Αγωγής: 10829/10, 11/5/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2016:A290 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Παπαϊωάννου, Ε.Δ. Αρ.Αγωγής: 10829/10 Μεταξύ: The Performing Right Society Ltd Εναγόντων και

1. A/ΦΟΙ Παναγίδης (ΝΗΣΙ) Λτδ
2. Παντελής Ανδρονίκου Εναγομένων Ημερομηνία: 11/5/16 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τους Ενάγοντες: κ. Λ. Βραχίμης για Ελένη Βραχίμη & Σία Για τους Εναγομένους 1: κα Λοϊζου για Χάρη Κυριακίδη Δ.Ε.Π.Ε ΑΠΟΦΑΣΗ Με αυτή την αγωγή οι ενάγοντες ζητούν €3.743,29 (ήτοι €3.565,05 πλέον €178,24 Φ.Π.Α.) ως καθυστερημένα δικαιώματα αναφορικά με την άδεια δημόσιας μετάδοσης μουσικών έργων, δυνάμει γραπτής συμφωνίας ημερομηνίας 23 Μαίου 2006, νόμιμο τόκο και έξοδα. Σύμφωνα με την Έκθεση Απαίτησης οι ενάγοντες είναι εταιρεία περιορισμένης ευθύνης δεόντως εγγεγραμμένη στο Ηνωμένο Βασίλειο. Κατά ή περί τις 27 Οκτωβρίου 1930 οι ενάγοντες εγκαθίδρυσαν τόπο διεξαγωγής των εργασιών τους στην Κύπρο δυνάμει του άρθρου 347 του περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ.
3. Οι ενάγοντες ασχολούνται μεταξύ άλλων με τη διαχείριση, δυνάμει εκχωρήσεως, του μέρους των πνευματικών δικαιωμάτων μουσικών έργων, καθώς και των φιλολογικών έργων που τα συνοδεύουν, το οποίο σχετίζεται με τη δημόσια εκτέλεση, μετάδοση, αναμετάδοση, περίληψη σε ενσύρματη υπηρεσία ή εκπομπή των έργων αυτών, σύμφωνα με την εκάστοτε περί πνευματικών δικαιωμάτων νομοθεσία ανά το παγκόσμιο. Κατά πάντα ουσιώδη χρόνο οι Εναγόμενοι ήταν και/ή είναι οι ιδιοκτήτες και/ή αδειούχοι και/ή ο ενοικιαστές και/ή υπεύθυνοι για την λειτουργία του υποστατικού γνωστού ως Nissiana Hotel στην Αγία Νάπα. Με έγγραφη συμφωνία ημερομηνίας 23 Μαίου 2006 οι εναγόμενοι συμφώνησαν με τους ενάγοντες όπως καταβάλουν σε αυτούς το ποσό των ΛΚ£500,00 (€854,30) πλέον Φ.Π.Α. για το έτος που λήγει στις 31 Οκτωβρίου 2006, καθώς και το ποσό των ΛΚ£500,00 (€854,30) αυξανόμενο ή μειωμένο ανάλογα με την ετήσια αύξηση ή μείωση του Επίσημου Δείκτη Λειανικών Τιμών πλέον Φ.Π.Α. για κάθε επόμενο έτος αδείας, ως δικαιώματα για άδεια την οποίαν παραχώρησαν οι ενάγοντες, για τη μετάδοση προς το κοινό στο πιο πάνω αναφερόμενο υποστατικό μουσικών έργων τα οποία ανήκουν στο ρεπερτόριο των εναγόντων. Ήταν ρητός όρος της ανωτέρω συμφωνίας, ότι αυτή θα ανανεώνεται από έτος σε έτος εκτός αν οποιοδήποτε από τα συμβαλλόμενα μέρη ειδοποιήσει το άλλο μέρος με ασφαλισμένη επιστολή, ένα τουλάχιστον μήνα πριν από την εκπνοή κάθε έτους αδείας, ότι δεν επιθυμεί ανανέωση της συμφωνίας. Περαιτέρω ήταν ρητός όρος της ανωτέρω συμφωνίας ότι τα δικαιώματα θα καταβάλλονταν προκαταβολικά την πρώτη ημέρα εκάστου έτους αδείας και ότι σε περίπτωση αγωγής, δικαιοδοσία έχει το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας. Οι εναγόμενοι ουδέποτε τερμάτισαν την ανωτέρω συμφωνία η οποία υφίσταται μέχρι σήμερα, και κατά παράβαση των όρων της συμφωνίας ουδέν ποσό κατέβαλαν έναντι των υποχρεώσεων τους για την περίοδο από 1 Απριλίου 2007 έως 31 Οκτωβρίου 2010 και οφείλουν το ποσό των €3.565,05 πλέον €178,28 ΦΠΑ ως εξής: α. €854,30 πλέον €11,96 λόγω της σχετικής αύξησης του Επίσημου Δείκτη Λειανικών Τιμών,πλέον €43,31 Φ.Π.Α. για την περίοδο 1 Απριλίου 2007 έως 31 Οκτωβρίου 2007, β. €854,30 πλέον €37,70 λόγω της σχετικής αύξησης του Επίσημου Δείκτη Λειανικών Τιμών,πλέον €44,60 Φ.Π.Α. για την περίοδο 1 Απριλίου 2008 έως 31 Οκτωβρίου 2008, γ. €854,30 πλέον €42,37 λόγω της σχετικής αύξησης του Επίσημου Δείκτη Λειανικών Τιμών, πλέον €44,83 Φ.Π.Α. για την περίοδο 1 Απριλίου 2009 έως 31 Οκτωβρίου 2009, δ. €854,30 πλέον €55,82 λόγω της σχετικής αύξησης του Επίσημου Δείκτη Λειανικών Τιμών,πλέον €45,50 Φ.Π.Α. για την περίοδο 1 Απριλίου 2010 έως 31 Οκτωβρίου
4. Οι ενάγοντες ειδοποίησαν επανειλημμένα τους εναγομένους όπως εξοφλήσουν το ανωτέρω ποσόν τόσον προφορικά όσο και με επιστoλή των δικηγόρων τους ημερομηνίας 30 Μαρτίου 2010, αλλά αυτοί παρέλειψαν ή αρνήθηκαν να συμμορφωθούν. Στην Έκθεση Υπεράσπιση τους οι εναγόμενοι 1 αγνοούν και δεν παραδέχονται τις παραγράφους 1, 2 και 3 της Έκθεσης Απαίτησης. Οι εναγόμενοι 1 αρνούνται και απορρίπτουν την παράγραφο 4 της Έκθεσης Απαίτησης. Είναι η θέση των εναγομένων 1 ότι είναι ιδοκτήτες των σχετικών τεμαχίων, τα οποία όμως τυγχάνουν διαχείρισης ή/και κατοχής από τρίτα πρόσωπα. Οι εναγόμενοι 1 αρνούνται τις παραγράφους 5, 6, 7, 8 και 9 της Έκθεσης Απαίτησης και σχετικά αναφέρουν τα ακόλουθα: (α) Ουδέποτε υπογράφηκε συμφωνία μεταξύ των εναγομένων 1 και των εναγόντων. (β) Οι εναγόμενοι 1 ουδέποτε εξουσιοδότησαν οποιοδήποτε πρόσωπο να υπογράψει ή/και να συνάψει οποιαδήποτε συμφωνία με τους ενάγοντες. (γ) Άνευ βλάβης ή/και διαζευκτικά με τα ανωτέρω ή/και αν ήθελε φανεί ότι υπήρξε καθ' οιοδήποτε χρόνο συμφωνία που δεσμεύει τους εναγόμενους 1, την οποία εν πάση περιπτώσει οι εναγόμενοι 1 αρνούνται, το περιεχόμενο της συμφωνίας δεν ήταν αυτό που ισχυρίζονται οι ενάγοντες. Άνευ βλάβης ή/και διαζευκτικά ή/και επιπρόσθετα με τα ανωτέρω, ή/και αν ήθελε φανεί ότι υπήρξε καθ' οιοδήποτε χρόνο συμφωνία που δεσμεύει τους εναγόμενους 1, την οποία εν πάση περιπτώσει οι εναγόμενοι 1 αρνούνται, η εν λόγω συμφωνία ήταν άκυρη λόγω έλλειψης ανταλλάγματος ή/και ανυπαρξίας ανταλλάγματος. Οι εναγόμενοι 1 αρνούνται τις παραγράφους 10 και 11 της Έκθεσης Απαίτησης και είναι η θέση τους ότι οι ενάγοντες προβάλλουν μια ανυπόστατη ή/και κατασκευασμένη απαίτηση, σε μια προσπάθεια εξασφάλισης αθέμιτου ή/και άδικου οφέλους και χωρίς να υφίσταται οιαδήποτε βάση αγωγής εναντίον των εναγομένων
5. Η μοναδική μάρτυρας για την ενάγουσα ήταν η Λιάνα Μηλέα, γραμματέας και μέτοχος της εταιρείας P.M Σκουφαρίδης & Σία Λτδ. Εξήγησε το έργο της ενάγουσας (PRS) το οποίο αποτελείται από δυο δραστηριότητες, την έκδοση αδειών σε χρήστες μουσικής για τη χρήση του ρεπερτορίου της και την είσπραξη δικαιωμάτων τα οποία οφείλονται από τους χρήστες με βάση τις άδειες αυτές, και τη διανομή, μεταξύ των δικαιούχων/μελών της PRS καθώς και των δικαιούχων/μελών των άλλων οργανισμών με τους οποίους είναι συνδεδεμένη, των δικαιωμάτων που έχουν εισπραχθεί (αφού αφαιρεθούν τα διοικητικά έξοδα). Η ΜΕ1 κατέθεσε τα τεκμήρια 1 και 2 αντίγραφα του πιστοποιητικού εγγραφής της PRS LTD και του καταστατικού της καθώς και τα τεκμήρια 3 και 4, αντίγραφο του πιστοποιητικού διεξαγωγής εργασιών της PRS στην Κύπρο και του πιστοποιητικού εξουσιοδοτημένου προσώπου να αποδέχεται επιδόσεις, αντίστοιχα. Το τεκμήριο 5 που κατέθεσε είναι δείγμα εντύπου εκχώρησης των πνευματικών δικαιωμάτων προς την PRS που χρησιμοποιείται τώρα ενώ το τεκμήριο 6 χρησιμοποιείτο προηγουμένως. Σε γενικές γραμμές, οι δραστηριότητες των οργανισμών προστασίας πνευματικών δικαιωμάτων εκτελούνται με βάση κοινές πρακτικές, τόσο σε σχέση με το έργο της έκδοσης αδειών όσο και με το έργο της διανομής. Εξήγησε τις πρακτικές της PRS συνοπτικά ως ακολούθως: α) Eκτός από κάποιες ειδικές περιπτώσεις, οι άδειες που εκδίδει η PRS δεν αφορούν συγκεκριμένα έργα. Οι άδειες εκδίδονται συνήθως ως γενικές άδειες έτσι ώστε ο αδειούχος να έχει το δικαίωμα με βάση αυτές να χρησιμοποιήσει όλα ή οποιαδήποτε από τα έργα που ανήκουν στο διεθνές ρεπερτόριο της PRS. β) Οι άδειες εκδίδονται σε ετήσια βάση και συνήθως ανανεώνονται αυτόματα από έτος σε έτος εκτός αν τερματιστούν είτε από την ίδια την PRS είτε από τον αδειούχο με έγγραφη ειδοποίηση. γ) Τα ετήσια δικαιώματα που καταβάλλονται με βάση την άδεια που εκδίδει η PRS υπολογίζονται με βάση τις σχετικές διατιμήσεις της PRS που αφορούν την κατηγορία στην οποία ανήκει ο κάθε χρήστης. δ) Από τη στιγμή που η PRS θα θέσει σε εφαρμογή τις διατιμήσεις της για μια συγκεκριμένη κατηγορία χρηστών, η PRS δεν κάνει οποιεσδήποτε διακρίσεις μεταξύ χρηστών που ανήκουν στην ίδια κατηγορία και καλύπτονται από τις ίδιες διατιμήσεις. ε) Κάθε άδεια που εκδίδεται από την PRS περιλαμβάνει διάταξη με την οποία ο αδειούχος αναλαμβάνει την υποχρέωση να κοινοποιεί στην PRS σε τακτά χρονικά διαστήματα κατάλογο με τα μουσικά έργα που έχει μεταδόσει δημόσια με βάση την άδεια. Στην πράξη, στην Κύπρο, αυτή η διάταξη εφαρμόζεται μόνο σε σχέση με άδειας εκπομπής μουσικών έργων από ραδιοτηλεοπτικούς σταθμούς. Η γενική άδεια δίνει το δικαίωμα στον χρήστη της μουσικής να μεταδώσει, εκτελέσει ή εκπέμψει όλα ή οποιαδήποτε από τα μουσικά έργα τα οποία έχουν δημιουργηθεί και στα οποία ακόμα υφίσταται δικαίωμα πνευματικής ιδιοκτησίας, οπουδήποτε στον κόσμο και αν αυτά έχουν δημιουργηθεί. Η ΜΕ1 εξήγησε επίσης τους λόγους για τους οποίους η γενική άδεια είναι προς όφελος του χρήστη. Μια και μόνο γενική άδεια δίνει στο χρήστη τη σιγουριά ότι όποια μουσική μεταδίδει, είναι μουσική την οποία η PRS μπορεί να δώσει άδεια για τη μετάδοση της καθώς και ότι η PRS δεν θα αρνηθεί ποτέ να εκδώσει άδεια για τη μετάδοση συγκεκριμένων έργων. Έτσι όλο το διεθνές μουσικό ρεπερτόριο είναι στη διάθεση του χρήστη. Η εταιρεία Ρ. Μ. Σκουφαρίδης & Σία Λτδ είναι εταιρεία περιορισμένη ευθύνης που έχει συσταθεί δεόντως στην Κύπρο με αριθμό εγγραφής 45097, και εγγεγραμμένο γραφείο την οδό Διαγόρου 4, Πολυκατοικία Κέρμια, Γραφείο 405, Λευκωσία. Κατατέθηκε ως Τεκμήριο 8 πιστοποιητικό εγγραφής της εταιρείας και ως Τεκμήριο 9 πιστοποιητικό εγγεγραμμένου γραφείου της εταιρείας. Η παρούσα υπόθεση αφορά το Ξενοδοχείο Nissiana στον Πρωτάρα. Το ξενοδοχείο αυτό ανήκει στους εναγόμενους 1 οι οποίοι και το λειτουργούν. Στις 25 Αυγούστου 2005 έστειλε επιστολή στους εναγόμενους 1 και τους ενημέρωσε για την ανάγκη να εξασφαλίσουν άδεια από τη PRS. Κατέθεσε ως Τεκμήριο 10 αντίγραφο της πιο πάνω επιστολής. Ακολούθως επικοινώνησε με το ξενοδοχείο Nissiana και ζήτησε να μιλήσει με τον υπεύθυνο του ξενοδοχείου και την ενημέρωσαν ότι υπεύθυνος ήταν ο εναγόμενος
6. Μίλησε μαζί του και διευθέτησαν συνάντηση στο ξενοδοχείο στις 5 Μαΐου
7. Μετέβηκε στο ξενοδοχείο στις 5/5/06 και μίλησε με τον κύριο Ανδρόνικου ο οποίος συμπλήρωσε εκ μέρους των εναγομένων 1 το σχετικό έντυπο για την έκδοση της σχετικής άδειας από μέρους των εναγόντων, Τεκμήριο
8. Παράλληλα της ζήτησε να διευθετήσουν και δεύτερη συνάντηση ώστε να είναι παρόν στη συνάντηση και ο ιδιοκτήτης για να τον γνωρίσει και αυτόν. Έτσι μετά από συνεννόηση με τον εναγόμενο 2 ξαναπήγε στο ξενοδοχείο στις 23 Μαΐου 2006 όπου συναντήθηκε αυτή τη φορά τόσο με τον εναγόμενο 2 όσο και με τον κύριο Παναγιώτη Παναγίδη ο οποίος είναι ο ιδιοκήτης της εναγόμενης εταιρείας
9. Κατά τη συνάντηση ενημέρωσε τον κύριο Παναγίδη και τον κύριο Ανδρόνικου ότι με βάση τα στοιχεία που τους είχε δώσει ο κύριος Ανδρόνικου η άδεια θα ανερχόταν στο ποσό των £
10. Η ΜΕ1 τους ζήτησε να κάνει κάποια έκπτωση με αποτέλεσμα το ποσό αυτό να μειωθεί στις £
11. Ο κύριος Παναγίδης πρότεινε να υπογραφεί άδεια για £500 και έδωσε οδηγίες στον Ανδρόνικου να υπογράψει την άδεια για το ποσό αυτό πράγμα που έγινε. Έτσι συμπλήρωσε το σχετικό έντυπο άδειας και η άδεια υπογράφτηκε εκείνη την ώρα στην παρουσία του ίδιου του κυρίου Ανδρόνικου. Κατέθεσε ως τεκμήριο 12 αντίγραφο της αίτησης. Το κλίμα στη συνάντηση αυτή ήταν ιδαίτερα φιλικό αφού μάλιστα με τον κύριο Παναγίδη γνωρίζονταν από παλαιότερα. Ακολούθως στις 27 Μαΐου 2006, απέστειλαν στους εναγόμενους 1 το σχετικό τιμολόγιο με αριθμό
12. Το τιμολόγιο αυτό το εξέδωσε η ίδια από το μηχανογραφικό σύστημα της PRS στο οποίο έχει πρόσβαση σε σχέση με τις άδειες που εκδίδονται στην Κύπρο. Λόγω του ότι τα τιμολόγια αυτά είναι όλα μηχανογραφημένα, δεν κρατούν στα αρχεία τους αντίγραφο των τιμολογίων που εκδίδονται. Στην περίπτωση που χρειάζεται να παρουσιάσουν το τιμολόγιο, τότε προχωρούν σε εκτύπωση αντιγράφου του τιμολογίου από το μηχανογραφικό σύστημα. Όμως επειδή στο μεταξύ άλλαξε το νόμισμα από Λίρες Κύπρου σε Ευρώ, τα αντίγραφα των τιμολογίων αυτών που είχαν εκδοθεί πριν το 2008 δεν εκδίδονται στο αρχικό νόμισμα αλλά σε ευρώ. Έτσι έχει εκτυπώσει για σκοπούς αυτής της υπόθεσης αντίγραφο του τιμολογίου το οποίο παρουσίασε ως τεκμήριο
13. Στο τιμολόγιο αυτό παρουσιάζονται τα στοιχεία που αναγράφονταν στο αρχικό τιμολόγιο με εξαίρεση το ποσό που καταγράφεται σε ευρώ αντί λίρες Κύπρου. Έτσι το ποσό που αναγραφόταν στο τιμολόγιο που στάληκε στους εναγόμενους ήταν ΛΚ525 δηλαδή ΛΚ500 η άδεια πλέον 5% το Φ.Π.Α. Επίσης στο μεταξύ έχει αλλάξει το λογότυπο της PRS με αποτέλεσμα το λογότυπο το οποίο εμφανίζεται στο έγγραφο που έχει τυπώσει να διαφέρει από αυτό που εκδόθηκε τον Μάιο
14. Όμως το τιμολόγιο αυτό που έχει παρουσιάσει αποτελεί απόδειξη για την έκδοση τιμολογίου στις 27 Μαίου 2006 με αριθμό τιμολογίου 32300, αναφορικά με την άδεια CYP13412, για το ισάξιο ποσό των 854,30 ευρώ σε λίρες Κύπρου πλέον 5% Φ.Π.Α. το οποίο απευθυνόταν στους εναγόμενους 1 με τη διεύθυνση που αναγράφεται στο τιμολόγιο που έχει παρουσιάσει και αφορούσε το ξενοδοχείο Nissiana Hotel. Η διεύθυνση που αναγραφόταν στο τιμολόγιο είναι αυτή που αναγράφεται και στην άδεια των εναγομένων
15. Μετά την αποστολή του τιμολογίου, οι εναγόμενοι 1 προχώρησαν σε εξόφληση του στις 9 Αυγούστου 2006 και εκδόθηκε σε αυτούς η σχετική απόδειξη με αριθμό 37633, αντίγραφο της οποίας κατέθεσε ως τεκμήριο
16. Κατά τον ίδιο τρόπο εκδόθηκαν και στάληκαν στους εναγόμενους τα τιμολόγια για τα επόμενα έτη αδείας. Έτσι εξέδωσε και έστειλε στους εναγόμενους 1 στις 15 Απριλίου 2007 το τιμολόγιο για το έτος αδείας 1/4/2007 έως 31/10/2007 με αριθμό τιμολογίου 35195 για το (αντίστοιχο σε λίρες) ποσό των €866,26 πλέον 5% Φ.Π.Α., στις 17/4/2008 το τιμολόγιο για το έτος αδείας 1/4/2008 έως 31/10/2008 με αριθμό τιμολογίου 38242 για το ποσό των €892 πλέον 5% Φ.ΠΑ, στις 15/4/2009 το τιμολόγιο για το έτος αδείας 1/4/2009 έως 31/10/2009 με αριθμό τιμολογίου 09/1385 για το ποσό των €934 πλέον 5% Φ.ΠΑ και στις 15/4/2010 το τιμολόγιο για το έτος αδείας 1/4/2010 έως 31/10/2010 με αριθμό τιμολογίου 10/5812 για το ποσό των €948 πλέον 5% Φ.Π.Α. Παρουσίασε αντίγραφα των τιμολογίων αυτών ως Τεκμήρια 15-
17. Για τα τιμολόγια αυτά που έχει παρουσιάσει ισχύουν τα ίδια με το τιμολόγιο για το έτος
18. Οι εναγόμενοι παρέλειψαν να καταβάλουν τα οφειλόμενα ποσά και παρά τις επανειλημμένες επικοινωνίες που είχαν με τον κύριο Ανδρόνικου, αρνήθηκαν να καταβάλουν τα οφειλόμενα ποσά. Ο κύριος Ανδρόνικου με τον οποίο επικοινώνησε η ίδια προσωπικά της είχε αναφέρει ότι ανέμενε την έγκριση από τον κύριο Ανδρόνικου για να μπορέσει να προχωρήσει σε πληρωμή. Εν' όψει της παράλειψης των εναγομένων να συμμορφωθούν με τις υποχρεώσεις τους, οι ενάγοντες προχώρησαν με την καταχώριση της παρούσας αγωγής. Αντεξεταζόμενη ανέφερε ότι όταν άνοιξε το ξενοδοχείο το 2005 επικοινώνησε μαζί τους, συναντήθηκε με τον κύριο Παντελή, μίλησε στο τηλέφωνο, του έστειλε την επιστολή τον Αυγούστου του 2015 και της είπε "εγώ εδώ είμαι διευθυντής και υπάρχουν ιδιοκτήτες". Ξαναμίλησε μαζί του και της είπε ότι οι ιδιοκτήτες είπαν ότι είναι εποχιακό ξενοδοχείο και να το αφήσουν στον επόμενο χρόνο γιατί θα έκλειναν. Η επιστολή ήταν τον Αύγουστο, θα δούλευαν μέχρι τον Οκτώβριο και της είπε ο Παντελής να το αφήσουν για αργότερα. Πήγε στις 16 και βρήκε τον Παντελή, του άφησε το έντυπο και της είπε "θα το δω με τον διευθυντή και άφησε μου το εδώ και θα σε ειδοποιήσω πότε να βρεθούμε για τον ιδιοκτήτη". Στις 23/5/2006 επειδή ζήτησαν τη χαριστική περίοδο του χρόνου που άνοιξαν από τον Οκτώβριο, δηλαδή από τον Αύγουστο μέχρι τον Οκτώβριο θεώρησε καλό, επειδή κάθε μονάδα που αρχίζει στην αρχή έχει προβλήματα, να ακολουθήσει την πορεία τον επόμενο χρόνο. Βρέθηκε μαζί με τον κύριο Παντελή αφού του άφησε τη φόρμα για να τη δει ο ιδιοκτήτης στις 23/5/2006, επισκέφτηκε το ξενοδοχείο και ήταν με τον κύριο Παντελή, υπολόγισε τα δικαιώματα και πήγε και ο κύριος Παναγίδης. Η άδεια έβγαινε περίπου 725 ευρώ. Μετά της είπε ότι θα έμενε "πιο λίγους μήνες ανοιχτός και δεν έχει", και τα λοιπά. Και βγήκε η άδεια περίπου 584 ευρώ. Η περιουσία του ιδιοκτήτη επί την περιουσία. Ο ιδιοκτήτης την παρακάλεσε να το στρογγυλέψει όπως κάνουν οι περισσότεροι και έβγαλε την άδεια ΛΚ
19. Ο ιδιοκτήτης έδωσε την εντολή στον Παντελή να υπογράψει την άδεια. Στη συνάντηση που είχε με τον κύριο Ανδρονίκου, ζήτησε στις 5/5/2006 που πήρε το έντυπο τα στοιχεία του ξενοδοχείου, όπως τα δείχνει ο κάθε διευθυντής του ξενοδοχείου. Τα στοιχεία είναι ο αριθμός των κλινών, τι έχουν μέσα στα δωμάτια, εάν έχουν δορυφορική, τηλεόραση, ράδιο, καθώς επίσης και κοινόχρηστοι χώροι, επειδή είναι και εποχιακά, έχουν εσωτερικούς χώρους, εξωτερικούς, έχουν γυμναστήριο, έχουν live entertainment και όπως της τα έλεγε αυτή τα έγραφε πάνω στο έντυπο, το οποίο του άφησε εκεί συμπληρωμένο με τα στοιχεία. Τα γράμματα στο τεκμήριο 11 είναι δικά της. Δεν θα υπέγραφε ο ίδιος θα το έπαιρνε στον διευθυντή για να ελέγξει τα στοιχεία. Εκ μέρους της εναγομένης 1 υπέγραψε ο εναγόμενος 2 Παντελής Ανδρονίκου, ενώπιον του κ. Παναγίδη. Ο κύριος Ανδρονίκου απ' ό,τι της είπε ήταν ο γενικός διευθυντής του ξενοδοχείου, αλλά τις τελευταίες αποφάσεις τις έπαιρνε ο κύριος Παναγίδης. Σε ερώτηση αν της έδειξε ο κύριος Ανδρονίκου κάποια εξουσιοδότηση με την οποία ή από την οποία προέκυπτε ότι ο κύριος Ανδρονίκου είχε εξουσιοδοτηθεί από την εταιρεία την εναγόμενη 1 να υπογράψει την παρούσα συμφωνία Τεκμήριο 12 απάντησε πως δεν της έδειξε οτιδήποτε. Το ήξερε από την πείρα της, 45 χρόνων, ότι είναι γενικός διευθυντής αλλά της είπε ότι την τελευταία λέξη την έχει ο κύριος Παναγίδης. Και όταν μειώθηκε το ποσό στα 500 ευρώ ο κύριος Παναγίδης ήταν παρών. Είπε ότι είχε δουλειά. Έκαναν χειραψία και αποχαιρετίστηκαν και γύρισε και είπε του Ανδρονίκου "υπέγραψε στην άδεια". Σε ερώτηση αν της έδειξε κάποιο πιστοποιητικό από τον Έφορο Εταιρειών από το οποίο να προκύπτει ότι ο κύριος Ανδρονίκου κατά τον χρόνο υπογραφής αυτής της συμφωνίας, δηλαδή 23/5/206 ήταν διευθυντής της εναγόμενης 1 απάντησε αρνητικά. Της το επιβεβαίωσε ο κύριος Παναγίδης που ήταν παρών. Της είπε ότι ο κύριος Ανδρονίκου είναι διευθυντής του ξενοδοχείου, όχι της εταιρείας. Η άδεια γράφει πάνω "υπογράφτηκε υπό/ή διά λογαριασμό του αδειούχου». Αδειούχος είναι η εταιρεία. Η ίδια δεν γνωρίζει αν αυτός ο άνθρωπος ήταν διευθυντής της εναγόμενης 1 εταιρείας. Διαφώνησε με υποβολή ότι ο κύριος Ανδρονίκου ουδέποτε, ούτε κατά τον χρόνο υπογραφής, αλλά ούτε και σε οποιονδήποτε άλλο χρόνο ήταν διευθυντής της εναγόμενης
20. Σε ερώτηση αν της έδειξε κάποια σφραγίδα της εταιρείας ο κύριος Ανδρονίκου απάντησε αρνητικά. Κάθονταν στο χωλ του ξενοδοχείου μαζί με τον κύριο Παναγίδη. Στις 5/6 άφησε το έντυπο και πήρε τα στοιχεία γιατί της είπε ο κύριος Ανδρονίκου "να υπολογίσουμε την άδεια, διότι θέλω να το δω με τον κύριο Παναγίδη" και όταν τον έπιασε τηλέφωνο και κανόνισαν συνάντηση 23/5 της είπε "εντάξει, θα έρθει ο κύριος Παναγίδης εκεί να σε δει για λίγο" διότι ήταν και γνωστή του. Πήγε ο κύριος Παναγίδης παζάρεψε την άδεια και της είπε "συγγνώμη, έχω δουλειά και πρέπει να φύγω την άλλη φορά που θα έρθεις να μείνεις να φάμε" και είπε στον κ. Ανδρονίκου ενώπιον της να υπογράψει την άδεια. Αρνήθηκε υποβολή ότι ο κύριος Παναγίδης δεν ήταν παρών στη συνάντηση. Σε υποβολή ότι καμιά συμφωνία δεσμευτική δεν υπάρχει για την εναγόμενη 1 εταιρεία απάντησε ότι υπάρχει η άδεια η οποία υπογράφτηκε εκ μέρους της εταιρείας, εκ μέρους του διευθυντή του ξενοδοχείου. Σε υποβολή ότι η εναγόμενη 1 ουδέποτε εξουσιοδότησε τον κύριο Ανδρονίκου να υπογράψει το Τεκμήριο 12, το οποίο εντελώς παράνομα υπογράφτηκε, απάντησε πως αυτό δεν ευσταθεί, διότι όταν έστειλαν το τιμολόγιο το 2006 πληρώθηκε «αμέσως τα τέλη της άλλης». Σε υποβολή ότι ο κύριος Ανδρονίκου ουδέποτε ήταν διευθυντής ή πρόσωπο το οποίο θα μπορούσε να ενεργήσει για λογαριασμό της εταιρείας και να δεσμεύσει την εταιρεία απάντησε ότι ο κύριος Παναγίδης είπε του κυρίου Ανδρονίκου στις 23/5 που είχαν ορίσει το ραντεβού ότι θα μπορούσε να πάει στη συνάντηση μόνο για 15 λεπτά. Και ήταν και οι 2 παρόντες. Σε ερώτηση με ποιο κριτήριο έκαναν την έκπτωση απάντησε ότι τον προηγούμενο χρόνο το ξενοδοχείο δούλεψε περισσότερους μήνες. Και η ίδια είχε κάνει τον υπολογισμό. Και νόμισε ότι θα λειτουργούσε οχτώμιση μήνες, ως εποχιακό. Όταν της είπαν ότι θα ήταν 7 μήνες γι΄ αυτό μειώθηκε το ποσό στα €584 με τη διαφορά των μηνών. Ο κύριος Παναγίδης της είπε ότι "φέτος θα δουλέψουμε 7 μήνες και θέλω 7 μήνες να μου βάλεις" και μετά της είπε "στρογγύλεψε το ποσό", και να μειώσει τα 84 ευρώ πάνω στο εστιατόριο, κοινόχρηστους χώρους, μείωσε 20 θέσεις που αντιστοιχούσαν 87 θέσεις. Βασικά έκανε έκπτωση γιατί 7 μήνες θα δούλευε το 2006 της είχε πληρώσει ο κύριος Ανδρονίκου 165 θέσεις στο εστιατόριο και έβγαιναν 235 οι θέσεις και η ίδια το υπολόγισε πάνω στις
21. Η διαφορά είναι η διαφορά το
22. Το ποσό των €700 ήταν για 8,5 μήνες. Μετά το τέλος της μαρτυρίας κατατέθηκε εκ συμφώνου το τεκμήριο 19, πίνακας με τους δείκτες τιμών καταναλωτών από το 2000-2015 της υπηρεσίας στατιστικής. Επίσης εκ συμφώνου κατατέθηκε το τεκμήριο
23. Κατατέθηκε επίσης ως παραδεκτό γεγονός ότι το εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας είναι όπως παρουσιάζεται στο τεκμήριο 21 και ότι ο κος Παντελής Ανδρονίκου δεν ήταν ποτέ διευθυντής της εναγομένης
24. Η πλευρά της εναγομένης δεν παρουσίασε οποιαδήποτε μαρτυρία. Οι συνήγοροι αγόρευσαν υποστηρίζοντας τις αντίστοιχες θέσεις τους. Συνοπτικά, η θέση του κ. Βραχίμη ήταν ότι από την αναντίλεκτη μαρτυρία της μάρτυρος του έχει στοιχειοθετηθεί αξίωση των εναγόντων. Σε σχέση με την υπεράσπιση του εναγομένου 2 ότι οι εναγόμενοι 1 ουδέποτε εξουσιοδότησαν την υπογραφή της συμφωνίας και άρα δεν δεσμεύονται από αυτή ανέφερε ότι ο εναγόμενος 2 υπέγραψε τη συμφωνία ως αντιπρόσωπος των εναγομένων 1 και ότι το μόνο λογικό συμπέρασμα από την πληρωμή από την εταιρεία του οφειλόμενου ποσού είναι ότι η εταιρεία αποδέχτηκε τη συμφωνία, θεώρησε ότι δεσμευόταν με αυτή και παράλληλα έλαβε το ευεργέτημα που της παρείχε η συμφωνία. Εισηγήθηκε επίσης ότι και αν ο εναγόμενος 2 δεν είχε έγκριση να υπογράψει τη συμφωνία με βάση τα άρθρα 156 και 157 του Κεφ. 149 με τη συμπεριφορά του καταβάλλοντας το συμφωνημένο τίμημα για το πρώτο έτος της άδειας ενέκρινε έμμεσα την υπογραφή της συμφωνίας με αποτέλεσμα να κωλύεται να ισχυρίζεται ότι η συμφωνία δεν την δεσμεύει. Όσον αφορά τη δεύτερη γραμμή υπεράσπισης δηλαδή ότι το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας δεν έχει δικαιοδοσία ήταν η θέση του ότι με βάση τη μαρτυρία που έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου τα γραφεία των εναγόντων βρίσκονται στη Λευκωσία (διευθύνσεις αναγράφονται στα τιμολόγια και στην απόδειξη αλλά και το τεκμήριο 3). Σύμφωνα με τον κ. Βραχίμη ο οφειλέτης έχει την υποχρέωση να αναζητήσει τον πιστωτή στα γραφεία του για να του καταβάλει το οφειλόμενο ποσό. Περαιτέρω αναγράφεται στο κλητήριο ότι η διεύθυνση των εναγόντων είναι στη Λευκωσία και ήταν η θέση του στο στοιχείο αυτό αποτελούσε μέρος της ταυτότητας τους και δεν μπορούσε να αμφισβητηθεί στα πλαίσια της ακρόασης αλλά προδικαστικά. Από την άλλη η κα Λοϊζου εισηγήθηκε ότι οι ενάγοντες δεν έχουν αγώγιμο δικαίωμα εναντίον της εναγομένης 1 επειδή η επίδικη συμφωνία φέρει την υπογραφή του εναγόμενου 2 ο οποίος δεν ήταν αξιωματούχος της εναγομένης 2 και δεν είχε εξουσιοδοτηθεί από αυτή να υπογράψει τη συμφωνία. Ήταν η θέση της ότι με βάση τη μαρτυρία που προσκομίστηκε από τους ενάγοντες δεν στοιχειοθετείται η υπόθεση της «φαινόμενης» (apparent authority). Περαιτέρω ήταν η θέση της ότι δεν έχει προσκομιστεί μαρτυρία ότι ο τόπος διεξαγωγής εργασιών των εναγόντων είναι η Λευκωσία ούτε και δικογραφείται τέτοιο γεγονός το οποίο θα μπορούσε να θέσει σε εφαρμογή ότι ο οφειλέτης θα πρέπει να αναζητήσει το δανειστή του στο τόπο διαμονής ή εργασίας του. Πρόσθεσε περαιτέρω ότι η εν λόγω αρχή αναφέρεται στο τόπο διαμονής ή εργασίας του δανειστή και όχι του αντιπροσώπου του. Ήταν η θέση της ότι ο τόπος εργασίας της εναγομένης 1 είναι η Αγία Νάπα και ότι η συμφωνία συνήφθηκε στην Αγία Νάπα. Παρακολούθησα με προσοχή τη μοναδική μάρτυρα για τους ενάγοντες η οποία μου έκανε εξαιρετική εντύπωση. Η μαρτυρία της ήταν σαφής και ως προς τα επίδικα γεγονότα και δεν θεωρώ ότι κλονίστηκε καθ' οιονδήποτε τρόπο. Δεν συμφωνώ με την εισήγηση της κας Λοϊζου ότι η μάρτυρας είπε ψέματα στο Δικαστήριο. Αντίθετα κρίνω πως ήταν απόλυτα ειλικρινής. Από την μαρτυρία της δεν αναδύεται προσπάθεια της να καλύψει ότι η εναγομένη 1 δεν είχε εξουσιοδοτήσει τη σύναψη της συμφωνίας από τον εναγόμενο 2, ως εισηγήθηκε η Υπεράσπιση. Αντίθετα φαίνεται ότι ο Παντελής Ανδρονίκου επιζητούσε την έγκριση του κ. Παναγίδη, γεγονός που δεν αμφισβητήθηκε, προτού ενεργήσει. Προσθέτω εδώ ότι δεν αμφισβητήθηκε από την εναγομένη 1 ότι κατέβαλε, όπως φαίνεται στην απόδειξη Τεκμήριο 14 το τέλος των £500 για το πρώτο έτος (1/4/06-31/10/06). Ούτε και αμφισβητήθηκε ότι στην ίδια απόδειξη φαίνεται πως τα γραφεία των εναγόντων βρίσκονται στη Λευκωσία, γεγονός που φαίνεται και στη συμφωνία τεκμήριο 12 και τα σχετικά τιμολόγια. Έχοντας πει τα πιο πάνω προβαίνω σε ανάλογα ευρήματα ως η μαρτυρία της ΜΕ
25. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Προχωρώ στη συνέχεια να εξετάσω τα δύο θέματα που έχει εγείρει η Υπεράσπιση. Το θέμα του κατά πόσο η υπογραφή του εναγομένου 2 δεσμεύει την εναγομένη
26. Με βάση τα πιο πάνω ευρήματα προκύπτει πως το τεκμήριο 12 «Άδεια Μουσικών Συγγραφικών Δικαιωμάτων-έγγραφος συμφωνία» υπογράφτηκε από τον εναγόμενο 2 μετά από οδηγίες του Παναγιώτη Παναγίδη, διευθυντή της εναγομένης
27. Θεωρώ ότι με βάση τα ενώπιον μου γεγονότα ο εναγόμενος 2 είχε ρητή εξουσιοδότηση να υπογράψει το τεκμήριο 12 γεγονός που τον καθιστά αντιπρόσωπο των εναγομένων
28. Περαιτέρω, θεωρώ ότι η εξουσιοδότηση του συνάγεται και από τα λεχθέντα από τον διευθυντή Π. Παναγίδη και συγκεκριμένα τις οδηγίες προς τον εναγόμενο 2 να υπογράψει την άδεια Τεκμήριο
29. Σύμφωνα με το άρθρο 146 του Κεφ.155 η πληρεξουσιότητα του αντιπροσώπου δύναται να είναι ρητή η σιωπηρή. Σύμφωνα δε με το άρθρο 147: «Η πληρεξουσιότητα θεωρείται ρητή, όταν αυτή παρέχεται προφορικά ή γραπτά. Η πληρεξουσιότητα θεωρείται σιωπηρή όταν αυτή συνάγεται από τα περιστατικά της υπόθεσης-ο,τιδήποτε το οποίο έχει λεχθεί ή γραφτεί ή η συνήθης πορεία των συναλλαγών, δύνανται να θεωρηθούν ως περιστατικά της υπόθεσης.» Όσον αφορά τη ρητή εξουσιοδότηση, αυτή δεν χρειάζεται να είναι γραπτή, για την υπογραφή συμβολαίου. Στο σύγγραμμα «The Law of Contract», 6th Ed, του GH Treitel στη σελ. 528 αναφέρεται: «Oral appointment suffices even where the agent is appointed to make a contract which has to be in writing, or evidenced in writing». Στο σύγγραμμα Chitty on Contracts, 27th Ed αναφέρεται, επίσης, στην παρ. 31-021 ότι ο αντιπρόσωπος μπορεί να διοριστεί προφορικά. Όσον αφορά την σιωπηρή εξουσιοδότηση, το πιο πάνω σύγγραμμα αναφέρει στην παράγραφο 31-023 τα ακόλουθα: «Implied agreement. There are cases in which agency may be implied, although no authority was ever specifically given in fact. "While agency must ultimately derive from consent, the consent need not necessarily be to the relationship of principal and agent itself (indeed the existence of it may be denied) but it may be to a state of fact upon which the law imposes the consequences which result from agency". The most usual way in which this occurs is by an unwritten request, or by implication from the recognition of the principal of, or from his acquiescence in, the acts of others. The consent of the agent may be inferred from his act­ing on behalf of the principal; but the mere fact that he does what was requested by the principal does not necessarily mean that he does it on the principal's behalf. There is no implication or presumption of law that a parent is agent for his child». Προσθέτω εδώ, ενδεχομένως εκ του περισσού πως οι εναγομένοι δεν παρουσίασαν μαρτυρία είτε ότι οι οδηγίες του διευθυντή της εταιρείας δεν τους δέσμευαν είτε ότι ο εναγόμενος 2 δεν τους δέσμευε. Ακόμα όμως και αν τα πράγματα δεν ήταν έτσι, και υποθέσουμε πως ο εναγόμενος 2 δεν είχε ρητή ή σιωπηρή πληρεξουσιότητα, και πάλιν η εταιρεία θα δεσμευόταν από την πράξη υπογραφής του αφού έγκρινε την πράξη (ratified), καταβάλλοντας τα συμφωνηθέντα τέλη για τον πρώτο χρόνο της άδειας. Τα πιο πάνω βρίσκουν έρεισμα στα άρθρα 156 και 157 του Κεφ.
30. Με την καταβολή των τελών θεωρώ ότι η εναγόμενη εταιρεία έγκρινε την υπογραφή του τεκμηρίου
31. Η έγκριση (ratification) συνάγεται από πράξεις που δείχνουν πρόθεση υιοθέτησης της συναλλαγής, ακόμα και με τη σιωπή ή τη συναίνεση. Στο σύγγραμμα Chitty, πιο πάνω στην παρ. 31-025, κάτω από τον τίτλο Ratification, αναφέρεται: «General rule. It is an established rule that an act done for another by a person not assuming to act for himself, but for such other person, though without any precedent authority, may become the act of the principal if subsequently ratified by him, and this is sometimes expressed in the maxim omnis ratihabitio retrotrahitur et mandato priori aequiparatur. Views vary as to whether or not the doctrine is anomal­ous. It is certainly often convenient; but it requires safeguards to pre­vent unfair results». Προσθέτω εδώ ότι τίποτε δεν έχει τεθεί ενώπιον μου που να υποδηλεί ο εναγόμενος 2 ή ο διευθυντής της εταιρείας δεν ενεργούσαν εκ μέρους της εταιρείας ή ότι ενεργούσαν καθ' υπέρβαση εξουσιών. Θεωρώ ότι οι ενέργειες τόσο του εναγομένου 2 όσο και του κ. Παναγίδη δεσμεύουν την εναγομένη
32. Όπως έχει λεχθεί στην απόφαση ΣΠΕ Παλλουριώτισσας και Nicosia Palace Hotel Co Ltd,