Συνεργατικό Ταμιευτήριο Αστυνομικών και Στρατιωτικών Κύπρου Λτδ ν. Ανδρέα Σπανού κ.α., Αρ. Γεν. Αίτησης: 859/14, 27/5/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2016:A316 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Ν. Γιαπανά, Α. Ε. Δ. Αρ. Γεν. Αίτησης: 859/14 Αναφορικά με τον Περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμο 22/85 άρθρο 52(2β) όπως τροποποιήθηκε, στους Περί Συνεργατικών Εταιρειών Θεσμούς, άρθρον 79 και το Κεφ.4 άρθρο 21 Μεταξύ:- Συνεργατικό Ταμιευτήριο Αστυνομικών και Στρατιωτικών Κύπρου Λτδ Αιτητές Και
- Ανδρέα Σπανού
- Ροδούλα Σπανού Καθ' ων η Αίτηση Ημερομηνία: 27.5.16 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για Αιτητές : κ. Λ. Χατζηπέτρου Για Καθ ων η αίτηση : κα. Α. Πλιάκα για A.P Pavlou LLC Α Π Ο Φ Α Σ Η Οι αιτητές υπέβαλαν αίτηση για εγγραφή και εκτέλεση διαιτητικής απόφασης εκδοθείσης την 16.7.14 εναντίον των καθ' ων η αίτηση από Διαιτητή σύμφωνα με τον Περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμο. Από τα συνημμένα της ενόρκου δηλώσεως που υποστηρίζει την αίτηση έγγραφα, διαπιστώνεται ότι οι καθ' ων η αίτηση την 12.6.14 ειδοποιήθηκαν κατάλληλα για τη διεξαχθείσα διαιτησία. Την ειδοποίηση για να παραστούν σε διαιτησία την παρέλαβε και την υπέγραψε η καθ' ης η αίτηση 1 προσωπικά και για λογαριασμό του συζύγου της, καθ' ου η αίτηση 1 γιατί ο σύζυγος της ήταν απόν κατά την επίδοση στην οικία τους (τεκμ.1). Σύμφωνα με το τεκμ.2 που αποτελεί την απόφαση του διαιτητή και οι δυο καθ' ων η αίτηση παρουσιάστηκαν στην διαδικασία και στην ακρόαση της υπόθεσης και παραδέχθηκαν το χρέος. Παρόλο που και οι δύο καθ' ων η αίτηση ήταν παρόντες κατά την διαδικασία όταν εκδόθηκε η απόφαση του διαιτητή, σύμφωνα με το τεκμ.3 τους επιδόθηκε αυθημερόν η απόφαση του διαιτητή, την οποία αμφότεροι οι καθ' ων η αίτηση υπέγραψαν. Στην ένταση επισυνάπτεται η χειρόγραφη απόφαση του διαιτητή η οποία κατά παραδοχή των καθ' ων η αίτηση τους επιδόθηκε αυθημερόν, θεωρούν όμως ότι αυτή δεν μπορεί να έχει νομική ισχύ επειδή δεν τους επιδόθηκε η απόφαση, όπως αυτή που επισυνάπτεται στην αίτηση, και ως εκ τούτου δημιουργείται νομική ασάφεια και παρατυπία. Δυο σύντομα σχόλια που μπορούν να γίνουν επί τούτου, παρόλο που δεν καλύπτονται από τους λόγους ένστασης, είναι τα ακόλουθα. Το γεγονός ότι τους επιδόθηκε η χειρόγραφη απόφαση του διαιτητή, αυτό δεν αποτελεί ούτε παρατυπία, ούτε και προκαλεί νομική ασάφεια. Ο νόμος δεν καθιερώνει ούτε και επιβάλλει τον τρόπο με τον οποίο θα συνταχθεί η απόφαση του διαιτητή. Εκείνο που είναι αρκετό σύμφωνα με την νομολογία είναι η απόφαση του διαιτητή να περιέχει τα απαραίτητα χαρακτηριστικά στοιχεία έγκυρης απόφασης και να γνωστοποιείται στους καθ' ων η αίτηση. Ως αναφέρει και ο κ. Χατζηπέτρου, στην υπόθεση Δημοσθένους
(2000)1 Α.Α.Δ. 1699, η απαγγελία (προφορικά) της απόφασης του διαιτητή, ικανοποιεί πλήρως την απαίτηση του Νόμου. Σχετικός είναι και ο Russell On Arbitration, 7η έκδοση σελ.219 επ. Διαπιστώνεται πάντως ότι η απόφαση του διαιτητή που επισυνάπτεται στην αίτηση των αιτητών, δεν περιέχει τίποτε το διαφορετικό από την επιδοθείσα στους καθ' ων η αίτηση χειρόγραφη απόφαση. Κατά συνέπεια οι ενστάσεις καθώς και οι άλλες αιτιάσεις επί τούτου των καθ' ων η αίτηση δεν ευσταθούν και συνεπώς απορρίπτονται. Αποτελεί εύρημα του δικαστηρίου ότι οι καθ' ων αίτηση ειδοποιήθηκαν γραπτώς για να παραστούν σε διαιτησία δυνάμει του Περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμου, στην οποία και παρέστησαν. Ομοίως ήταν παρόντες όταν εκδόθηκε η απόφαση του διαιτητή, η οποία τους επιδόθηκε και προσωπικά. Παρεμβάλλεται ότι οι λόγοι ένστασης Α-Ε προβάλλουν τα πιο πάνω θέματα ως αποκλειστικούς λόγους για τους οποίους θα πρέπει η αίτηση να απορριφθεί. Με την αγόρευση της δικηγόρου των καθ' ων η αίτηση προβάλλονται και διάφορα άλλα θέματα τα οποία όμως δεν καλύπτονται από τους λόγους ένστασης και ως εκ τούτου δεν θα ληφθούν υπόψη. Προβάλλεται επίσης ότι ο μεν καθ' ου η αίτηση 1 δεν μπορεί να εξοφλήσει το χρέος του με δόσεις λόγω ανεπάρκειας εισοδημάτων, με εκτεταμένη προς τούτο αναφορά στην ένορκη του δήλωση, η δε καθ' ης η αίτηση 2 αναφέρει ότι πέραν των €20 δεν μπορεί να καταβάλλει οποιοδήποτε άλλο ποσό, λόγω αυξημένων υποχρεώσεων της και καταβολής σημαντικών ποσών και σε άλλα Συνεργατικά. Παρά την κατανόηση των οικονομικών και άλλων προβλημάτων των καθ' ων η αίτηση, υποδεικνύεται ότι η παρούσα διαδικασία δεν αφορά αίτηση μηνιαίων δόσεων εναντίον τους, αλλά εγγραφή προς εκτέλεση διαιτητικής απόφασης. Στα πλαίσια αυτά, ως υποδεικνύεται και στις υποθέσεις Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Αγίας Νάπας ν. Κυριακίδη και άλλοι
(2008)1 Α.Α.Δ. 716 και Νικολάου ν. Νέας Συνεργατικής Πιστωτικής Εταιρείας Αγλαντζιάς
(2012)1 Α.Α.Δ. 707, βασική προϋπόθεση για την εγγραφή της διαιτητικής απόφασης είναι η διαπίστωση ότι η εν λόγω απόφαση φέρει τα απαραίτητα χαρακτηριστικά στοιχεία έγκυρης διαιτητικής απόφασης και ότι γνωστοποιήθηκε στο πρόσωπο εναντίον του οποίου στρέφεται. Και ο λόγος που επιδίδεται στους καθ' ων η αίτηση είναι για να προβάλουν ενώπιον του Δικαστηρίου οτιδήποτε σχετικό, μόνο όμως με το επίδικο θέμα της διαδικασίας, δηλαδή της εγγραφής και εκτέλεσης της διαιτητικής απόφασης. Από τα ενώπιον του Δικαστηρίου στοιχεία και τεκμήρια διαπιστώνεται ότι έχει εκδοθεί διαιτητική απόφαση για την οποία ενημερώθηκαν οι καθ' ων η αίτηση, οι οποίοι παρουσιάστηκαν στη διαδικασία ενώπιον του Διαιτητή. Αποτελεί περαιτέρω διαπίστωση του Δικαστηρίου ότι η ρηθείσα απόφαση του Διαιτητή δεν έχει εφεσιβληθεί δυνάμει των προνοιών του άρθρου 52
(5)του Περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμου, Ν.22/85, ως έχει τροποποιηθεί, και συνεπώς σύμφωνα με το Νόμο η διαιτητική απόφαση είναι τελική και εκτελείται κατά τον ίδιο τρόπο ως εάν αυτή να ήταν απόφαση πολιτικού δικαστηρίου. Είναι η θέση της κας Πλιάκα για τους καθ' ων η αίτηση ότι το δικαστήριο έχει εξουσία στο στάδιο της εγγραφής να εξετάσει τους λόγους ένστασης δυνάμει των Άρθρων 20 και 21 του Περί Διαιτησίας Νόμου Κεφ.4, βασιζόμενη στην υπόθεση Πιττάκα ν. Γ και Β Χατζηδημοσθένους Λτδ
(2004)1 Α.Α.Δ. 1895. Καλεί το δικαστήριο να απορρίψει την αίτηση γιατί αν, σύμφωνα με την εισήγηση της, υπάρχει πραγματικός λόγος αμφισβήτησης της εγκυρότητας της διαιτητικής απόφασης, ή η απόφαση του διαιτητή δεν είναι σε τύπο που μπορεί να εκτελεστεί ως απόφαση, τότε το δικαστήριο έχει εξουσία να απορρίψει την αίτηση. Προβάλλει λόγους που αφορούν τον διορισμό του διαιτητή, καθώς και την διεξαχθείσα ενώπιον του διαδικασία. Αναφέρει επίσης ότι η απόφαση του διαιτητή δεν περιέχει όλα τα αναγκαία στοιχεία ώστε να μπορεί να εκτελεστεί. Ανεξάρτητα από το γεγονός ότι δεν προβάλλονται τέτοιοι λόγοι ένστασης, είναι ορθό ότι σύμφωνα με την υπόθεση Πιττάκα ανωτέρω, και την σχετική επί τούτου αγγλική νομολογία που αναφέρει η κα Πλιάκα, το δικαστήριο κατά το στάδιο της αίτησης προς εγγραφή και εκτέλεση μιας διαιτητικής απόφασης, έχει εξουσία δυνάμει του Αρ.21 του Κεφ.6, να εξετάσει λόγους που μπορεί να προβληθούν από τον καθ' ου η αίτηση εναντίον του οποίου εκδόθηκε η διαιτητική απόφαση, που αν διαπιστωθούν, το δικαστήριο παραμερίζει την διαιτητική απόφαση. Εδώ ακριβώς εντοπίζεται κατά την κρίση του δικαστηρίου και η ειδοποιός διαφορά που αφορά διαιτησία κάτω από τις πρόνοιες του Περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμου. Γιατί ενώ στον Περί Διαιτησίας Νόμο δεν προβλέπεται προθεσμία προς υποβολή αιτήσεως ακυρώσεως της απόφασης του διαιτητή, στον Περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμο υπάρχει η ανατρεπτική προθεσμία των 21 ημερών από της γνωστοποιήσεως της αποφάσεως του διαιτητή προς υποβολή έφεσης εναντίον της απόφασης. Και σε αυτή την περίπτωση, σύμφωνα με το Αρ.52
(5)του Περί Συνεργατικών εταιρειών Νόμου, η απόφαση του διαιτητή, αν δεν υποβληθεί έφεση, είναι τελική και εκτελείται κατά τον ίδιο τρόπο ως να ήταν απόφαση του δικαστηρίου. Τέτοια όμως πρόνοια ως λέχθηκε δεν υπάρχει στον Περί Διαιτησίας Νόμο και συνεπώς οι λόγοι ακύρωσης της απόφασης του διαιτητή, κάτω από τις πρόνοιες του Κεφ.6, μπορούν να προβληθούν και να εξεταστούν ακόμα και στο στάδιο της εγγραφής της προς εκτέλεση. Κρίνεται πως είναι σε αυτά τα πλαίσια που στην υπόθεση Σ.Π.Ε Αγίας Νάπας ν. Κυριακίδη κ.ά
(2008)1 Α.Α.Δ. 716, υπεδείχθη ότι η εκτέλεση δικαστικής απόφασης απαιτεί εμπλοκή του δικαστηρίου, που αφενός διατάσσει την εκτέλεση και αφετέρου την εποπτεύει. Η διαδικασία που οδηγεί στην εκτέλεση της διαιτητικής απόφασης, ως δικαστικής απόφασης, είναι θέμα τύπου και θα πρέπει με κάποιο τρόπο να καταχωρηθεί, να εγγραφεί δηλαδή στα βιβλία ως απόφαση του δικαστηρίου ώστε να προχωρήσει η εκτέλεση της. Υπεδείχθη περαιτέρω ότι το επίδικο θέμα της αίτησης προς εγγραφής είναι η εγγραφή στα αρχεία του πρωτοκολλητείου ως απόφαση του δικαστηρίου. Η πιο πάνω υπόθεση αφορούσε εγγραφή απόφασης διαιτητή δυνάμει των προνοιών του Περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμου και όχι δυνάμει του Περί διαιτησίας Νόμου. Τέλος, ένα θέμα που εγείρεται με την αγόρευση της κας Πλιάκα, αλλά και στην ένορκη δήλωση του καθ' ου η αίτηση 1, είναι ότι στην απόφαση αναφέρεται ότι η εκτέλεση της απόφασης του διαιτητή αναστέλλεται μέχρι την 31.3.15, ενώ η υπό κρίσιν αίτηση καταχωρήθηκε την 3.10.14, χωρίς να δοθεί στους καθ' ων η αίτηση ο χρόνος να επωφεληθούν από την αναστολή. Παρόλο που ούτε αυτό το θέμα εγείρεται στους λόγους ένστασης, είναι αρκετό για τους σκοπούς της παρούσης διαδικασίας, αφού το δικαστήριο οφείλει να εξετάσει την απόφαση του διαιτητή ως προς τον τύπο και στο κατά πόσο αυτή μπορεί να εκτελεστεί, να υποδειχθεί ότι ο διαιτητής δεν έχει εξουσία να αναστέλλει την απόφαση του, αφού αυτό ως θέμα αρχής αλλά και ουσίας εναπόκειται στο δικαστήριο να το αποφασίσει μετά την εγγραφή της, κατά το στάδιο της εκτέλεσης της απόφασης. Όπως αναφέρθηκε και στην υπόθεση Σ.Π.Ε Αγίας Νάπας ανωτέρω, για να μπορεί να εκτελεστεί η απόφαση του διαιτητή θα πρέπει με κάποιο τρόπο να εγγραφεί στα σχετικά βιβλία ως απόφαση του δικαστηρίου και μετά να ακολουθήσει η εκτέλεση της. Κατά συνέπεια και πριν εγγραφεί στα βιβλία ως απόφαση του δικαστηρίου, δεν εγείρεται θέμα αναστολής της εκτέλεσης της. Παρόλο που να σημειωθεί ότι στην αίτηση, υπό στοιχείο Γ, συμμορφούμενοι οι αιτητές με την απόφαση του διαιτητή, επιζητούν διάταγμα για την αναστολή της εκτέλεσης της απόφασης του διαιτητή μέχρι την 31.3.15. Εν πάση περιπτώσει ο χρόνος αυτός έχει εκπνεύσει από πολλού. Για τους πιο πάνω λόγους που έχουν εξηγηθεί και αναλυθεί οι ενστάσεις των καθ ων η αίτηση απορρίπτονται. Το δικαστήριο έχει μελετήσει την απόφαση του διαιτητή και έχει υπόψη του το λεκτικό του Άρθρου 21 του Κεφ.6 ως προς τον τύπο της απόφασης. Αποτελεί διαπίστωση του δικαστηρίου ότι από την απόφαση του διαιτητή δεν προκύπτει οποιοσδήποτε λόγος για τον οποίο δεν μπορεί αυτή να εγγραφεί ως απόφαση του δικαστηρίου για σκοπούς εκτέλεσης και κατά συνέπεια, είναι η κρίση και η κατάληξη του δικαστηρίου ότι το αίτημα θα πρέπει να εγκριθεί. Ως εκ τούτου εκδίδεται Διάταγμα ως το Α και Β της αίτησης. Τα έξοδα επιδικάζονται προς όφελος των αιτητών και σε βάρος των καθ ων η αίτηση. Θα υπολογιστούν από τον πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το δικαστήριο. (Υπ.) ....................................... Ν.Γιαπανάς, Α.Ε.Δ. Πρωτοκολλητής Πιστό Αντίγραφο cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο