ASTROLAND LIMITED ν. ΣΟΛΩΝΑ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ, Αγωγή αρ.5523/2014, 31/5/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2016:A334 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Α. ΠΑΝΤΑΖΗ - ΛΑΜΠΡΟΥ, Ε.Δ. Αγωγή αρ.5523/2014 Μεταξύ: ASTROLAND LIMITED, από Λευκωσία Ενάγουσας - Καθ' ης η Αίτηση και ΣΟΛΩΝΑ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ Εναγoμένου - Αιτητή Ημερομηνία: 31.5.2016 Εμφανίσεις: Για την Ενάγουσα - Καθ' ης η αίτηση: κ. Α. Γραβιηλίδης, για Σκορδής, Παπαπέτρου & Σία Δ.Ε.Π.Ε. Για τον Εναγόμενο - Αιτητή: κ. Γ. Τρίγκας, για Π. Αγγελίδης & Σία Δ.Ε.Π.Ε. ΑΠΟΦΑΣΗ Αναφορικά με την αίτηση, ημερ. 24.2.2016, για τροποποίηση του Διατάγματος. ημερ. 16.12.2015, που αποτυπώνει εκ συμφώνου δηλωθείσα συμφωνία της ουσίας της αγωγής εν μέρει. Α. Εισαγωγή. Με την υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή, η οποία καταχωρήθηκε στις 6.10.2014 με ειδικά οπισθογραφηµένο κλητήριο ένταλµα, η Ενάγουσα αξιώνε εναντίον του Εναγοµένου (ως φαίνεται από το παρακλητικό (prayer) του εν λόγω κλητηρίου): «(Α) Διάταγµα του Δικαστηρίου που να διατάσσει τον Εναγόµενο να παραδώσει στην Ενάγουσα το µηχάνηµα καθαρισµού και συσκευασίας φραγκοσύκων, αποτελούµενο από ένα αναβατόριο τροφοδοσίας, ένα βουρτσιστικό σχεδιασµένο για φραγκόσυκα, µία φρουτοθήκη συσκευασίας, και ένα γενικό ηλεκτρικό πίνακα χειρισµού και ελέγχου, ιδιοκτησίας της Ενάγουσας και κατασκευής της εταιρείας Novatec S.A. το οποίο διατέθηκε από την Ενάγουσα στον Εναγόµενο κατά ή περί την 18/6/2014 για να χρησιµοποιηθεί από τον Εναγόµενο στα πλαίσια και για τους σκοπούς γραπτής συµφωνίας ηµεροµηνίας 14/5/2014 µεταξύ της Ενάγουσας και του Εναγοµένου και το οποίο ο Εναγόµενος ιδιοποιήθηκε ή και παράνοµα και αρνήθηκε να επιστρέψει ή και να παραδώσει στην Ενάγουσα µετά τον τερµατισµό της εν λόγω συµφωνίας. (Β) Διαζευκτικά προς την θεραπεία (Α) ανωτέρω, Ευρώ 12.500 ως αποζηµιώσεις για ιδιοποίηση του ως άνω µηχανήµατος. (Γ) Ευρώ 1.150 πλέον Ευρώ 50 Ευρώ ηµερησίως από την 6/10/2014 µέχρι και την παράδοση του ως άνω µηχανήµατος στην Ενάγουσα ως αποζηµιώσεις για ιδιοποίηση ή και για αδικαιολόγητο πλουτισµό ή και για παράνοµη επέµβαση σε κινητή ιδιοκτησία (trespass to goods). (Δ) Διάταγµα του Δικαστηρίου που να διατάσσει τον Εναγόµενο να παραδώσει στην Ενάγουσα όλα τα φέροντα την επωνυµία και το εµπορικό σήµα της Ενάγουσας χαρτοκιβώτια ιδιοκτησίας της Ενάγουσας για να χρησιµοποιηθούν από αυτόν στα πλαίσια και για τους σκοπούς γραπτής συµφωνίας ηµεροµηνίας 14/5/2014 µεταξύ της Ενάγουσας και του Εναγοµένου και τα οποία ο Εναγόµενος ιδιοποιήθηκε ή και αρνήθηκε να επιστρέψει ή και να παραδώσει στην Ενάγουσα µετά τον τερµατισµό της εν λόγω συµφωνίας. (Ε) Διάταγµα του Δικαστηρίου που να διατάσσει τον Εναγόµενο να παραδώσει στην Ενάγουσα όλες τις πλαστικές θήκες για συσκευασία φραγκόσuκων που παραδόθηκαν στον Εναγόµενο για να χρησιµοποιηθούν από αυτόν στα πλαίσια και για τους σκοπούς γραπτής συµφωνίας ηµεροµηνίας 14/5/2014 µεταξύ της Ενάγουσας και του Εναγοµένου και τις οποίες ο Εναγόµενος ιδιοποιήθηκε ή και αρνήθηκε να επιστρέψει ή και να παραδώσει στην Ενάγουσα µετά τον τερµατισµό της εν λόγω συµφωνίας. (ΣΤ) Διαζευκτικά προς τη θεραπεία (Δ) ανωτέρω, Ευρώ 5.863,73 ως αποζημιώσεις για ιδιοποίηση των πιο πάνω χαρτοκιβωτίων ή και για αδικαιολόγητο πλουτισµό ή και για παράνοµη επέµβαση σε κινητή ιδιοκτησία (trespass to goods). (Ζ) Διαζευκτικά προς την θεραπεία (Δ) ανωτέρω, Ευρώ 3.649,75 ως αποζηµιώσεις για ιδιοποίηση των πιο πάνω πλαστικών θηκών ή και για αδικαιολόγητο πλουτισµό ή και για παράνοµη επέµβαση σε κινητή ιδιοκτησία (trespass to goods). (Η) Νόµιµο τόκο. (Θ) Έξοδα πλέον Φ.Π.Α. προς 19%.». Στις 22.10.2014 ο Εναγόμενος καταχώρησε Σημείωμα Εμφάνισης μέσω του δικηγορικού γραφείου Μ. Ξ. Ιωάννου & Συνεργάτες. Η Έκθεση Υπεράσπισης του Εναγόμενου καταχωρήθηκε στις 4.3.2015 και ακολούθησε η καταχώρηση Απάντησης από την Ενάγουσα στις 10.3.
- Την ίδια ημέρα, ήτοι στις 10.3.2015, η Ενάγουσα καταχώρησε αίτηση, εδραζόμενη στις διατάξεις της Δ.18, θ.θ. 1 έως 9, Δ.24 θ.6 και Δ.48, θ. 1 έως 4 και 7, με την οποία ζητούσε꞉ «Α. Την έκδοση Απόφασης ή και Διαταγμάτων εναντίον του Εναγομένου ως οι παράγραφοι (Α), (Δ) και (Ε) του παρακλητικού (prayer) της Έκθεσης Απαίτησης, πλέον έξοδα και Φ.Π.Α. Β. Οδηγίες του Δικαστηρίου όπως οι υπόλοιπες αξιώσεις της Ενάγουσας και η Ανταπαίτηση του Εναγόμενου προχωρήσουν σε δίκη. Γ. Τα έξοδα της παρούσας αίτησης πλέον Φ.Π.Α.» Η πιο πάνω αίτηση ήταν πρώτη φορά ορισμένη ενώπιον του Δικαστηρίου στις 24.4.
- Ως φαίνεται από τα πρακτικά του Δικαστηρίου, η πλευρά του Εναγομένου, μέσω των δικηγόρων που εμφανίζονταν γι' αυτόν, ζήτησε χρόνο για ένσταση, ο οποίος παρατάθηκε με νέες οδηγίες του Δικαστηρίου κατά τις δικασίμους 25.5.2015, 2.7.2015, 26.10.2015, 30.11.2015, 10.12.2015, οδηγώντας σε αναβολή της ακρόασης κατά τις τελευταίες τρεις προαναφερόμενες δικασίμους. Μέχρι και την τελευταία δικάσιμο, ημερ. 16.12.2015, ο Εναγόμενος δεν είχε καταχωρήσει ένσταση. Κατά την εν λόγω δικάσιμο, ημερ. 16.12.2015, που η αίτηση ήταν ορισμένη για ακρόαση (με την προθεσμία καταχώρησης ένστασης από μέρους του Εναγομένου να είχε ήδη λήξει από 15.12.2015) προσήλθαν στο δικαστήριο οι δικηγόροι Αλέξανδρος Γαβριηλίδης για την Ενάγουσα και Δήμος Χριστοδούλου για τον Εναγόμενο και δήλωσαν στο Δικαστήριο τον εξής συμβιβασμό꞉ «Αμφότεροι συνήγοροι꞉ Έχουμε συμφωνήσει να εκδοθεί διάταγμα υπέρ της ενάγουσας και εναντίον του εναγόμενου ως η παράγραφος Α του παρακλητικού του κλητηρίου εντάλματος με τη διαφοροποίηση του λεκτικού αυτού ως εξής꞉ Ν' απαλειφθούν οι τελευταίες δύο γραμμές της εν λόγω παραγράφου και οι τελευταίες δύο λέξεις («και το») από την 3η γραμμή από το τέλος. Θα υπάρχει αναστολή εκτέλεσης του διατάγματος μέχρι 20/1/
- Κάθε πλευρά τα έξοδα της. Οι υπόλοιπες αξιώσεις ως οι παράγραφοι Γ έως Θ παραμένουν προς εκδίκαση ως και η ανταπαίτηση του εναγομένου.». Σε συνέχεια των ως άνω δηλώσεων των συνηγόρων, το Δικαστήριο τοποθετείται ως εξής꞉ «Εκδίδεται εκ συμφώνου συνοπτική απόφαση μόνο όσον αφορά την αξίωση «Α» του παρακλητικού του κλητηρίου με το λεκτικό ως έχει συμφωνηθεί και δηλωθεί ανωτέρω. Η κάθε πλευρά τα έξοδά της. Η δήλωση όσον αφορά την αναστολή εκτέλεσης του εκδοθέντος Διατάγματος έχει καταγραφεί και δεσμεύει τα μέρη. Όσον αφορά τις υπόλοιπες αξιώσεις, απομένουν προς εκδίκαση. Οι ενάγοντες να προβούν σε αίτηση ορισμού δυνάμει της Δ.30.». Β. Η υπό κρίση αίτηση Με την υπό κρίση αίτηση ο Εναγόμενος - Αιτητής εξαιτείται: «1) Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου με το οποίο να τροποποιείται η εκ συμφώνου απόφαση ημερομηνίας 16.12.2015 δια της αντικαταστάσεως της εκδόσεως διατάγματος ως το παρακλητικό «Δ» του κλητηρίου εντάλματος αντί του παρακλητικού «Α» της Εκθέσεως Απαιτήσεως. 2) Οιανδήποτε άλλη θεραπεία ήθελε το Δικαστήριο κρίνει εύλογη και δίκαια υπό τις περιστάσεις. 3) Διάταγμα όπως τα έξοδα ακολουθήσουν το αποτέλεσμα της αγωγής.» Η αίτηση βασίζεται στους περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς, Δ.1, Δ.2, Δ.9, θ.1-13, Δ.25 θ.1-6, Δ.39, Δ.48 θ.1 - 9, Δ.57 θ.1-4, Δ.63, στο άρθρο 6 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, στον περί Δικστηρίων Νόμο 14/60, άρθρο 25, όπως τροποποιήθηκε και Άρθρο 30 του Συντάγματος, στη νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου και άλλης σχετικής νομολογίας, επί των κανόνων του κοινοδικαίου και επιεικείας και επί των γενικών συμφυών εξουσιών του Δικαστηρίου. Τα γεγονότα στα οποία στηρίζεται η αίτηση εμφαίνονται σε επισυνημμένη ένορκη δήλωση, ημερ. 24.2.2016, του κ. Θεόδωρου Αγγελίδη, από τη Λευκωσία και σε επισυνημμένη σε εκείνην ένορκη δήλωση, ημερ. 15.2.2016, του κ. Δήμου Χριστοδούλου. Ο κ. Θεόδωρος Αγγελίδης ορκίζεται και λέγει ότι είναι αδειούχος δικηγόρος και υπηρετεί στο δικηγορικό γραφείο Π. Αγγελίδης & Σία Δ.Ε.Π.Ε. Σπεύδω να σημειώσω ότι το εν λόγω δικηγορικό γραφείο ανέλαβε την εκπροσώπηση του Εναγομένου ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου μετά τη δικάσιμο κατά την οποία δηλώθηκε η επίδικη συμφωνία ως η απόφαση του Δικαστηρίου ημερ. 16.12.
- Συγκεκριμένα, το δικηγορικό γραφείο Π. Αγγελίδης & Σία Δ.Ε.Π.Ε., όπως προκύπτει από το φάκελο του Δικαστηρίου, καταχώρησε μόλις την 25.1.2016 Ειδοποίηση ότι ο Εναγόμενος στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή διόρισε το εν λόγω δικηγοροικό γραφείο να ενεργούν ως δικηγόροι του σε αντικατάσταση των κ.κ. Μ. Ξ. Ιωάννου & Συνεργάτες. Στην ένορκη δήλωσή του, ο κ. Θεόδωρος Αγγελίδης εξηγεί ότι από έρευνα που αυτός έκανε στο φάκελο του Δικαστηρίου κατ' εντολή του Εναγομένου, διαπίστωσε ότι στις 16.12.2015 ο δικηγόρος κ. Δήμος Χριστοδούλου είχε δεχθεί διάταγμα ως η παράγραφος «Α» της αγωγής. Ακολούθως, επικοινώνησε με τον ίδιο τον κ. Χριστοδούλου, ο οποίος τον διαβεβαίωσε ότι διέπραξε λάθος, διότι η εντολή που είχε από τον τότε πελάτη του ήταν να δεχθεί διάταγμα ως η παράγραφος «Δ» του παρακλητικού της αγωγής. Παραπέμπει ο κ. Θ. Αγγελίδης στην ένορκη δήλωση του ιδίου του κ. Χριστοδούλου, την οποία επισυνάπτει στη δική του ένορκη δήλωση. Ο κ. Δήμος Χριστοδούλου, ορκίζεται και λέγει ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο, ήτοι κατά τη δικάσιμο ημερ. 16.12.2016, αυτός ήταν αδειούχος δικηγόρος και υπηρετούσε στο δικηγορικό γραφείο Μ. Ξ. Ιωάννου & Συνεργάτες και ότι στον ίδιο είχε ανατεθεί προσωπικά από τον Εναγόμενο ο χειρισμός της υπόθεσής του από τον καιρό που του επεδόθη το κλητήριο ένταλμα. Παραθέτω αυτούσιες τις παραγράφους 3 έως 12 της ένορκης δήλωσης (Ε/Δ) του κ. Δήμου Χριστοδούλου꞉ «
- Περί τις 10/3/2015 οι Ενάγοντες καταχώρησαν Αίτηση για Σuνοπτική Απόφαση εναντίον του Εναγόµενου.
- Τελικώς η πιο πάνω Αίτηση ήχθη προς Ακρόαση στις 16/12/
- Κατά εκείνη την ηµέρα εγώ είχα ρητές οδηγίες από τον Εναγόµενο όπως καταχωρήσω Ένσταση και προβάλω άρνηση στις αξιώσεις των Εναγόντων.
- Παρά την εντολή του Εναγόµενοu πελάτη µου. εγώ εντελώς λανθασµένα δέχθηκα διάταγµα παραδόσεως µηχανήµατος ως αναφέρετο εις το σχετικό πρακτικό.
- Εις την πραγµατικότητα, εγώ νόµιζα, κατά τον ουσιώδη χρόνο, ότι δεχόµουν διάταγµα παραδόσεως των χαρτοκιβωτίων ηου αναφέρονται στην αξίωση ως «Διάταγµα Δ». Δεν είχα αντιληφθεί ότι παρέβαινα τις εντολές του πελάτη µου και έτσι, µετά από µικρή διαβούλευση µε τον δικηγόρο των Εναγόντων εδέχθηκα το πιο πάνω διάταγµα.
- Οuδέποτε ο Εναγόµενος µε εξουσιοδότησε να δεχθώ διάταγµα ως η παράγραφος «Α». Ούτε ήταν ποτέ η πρόθεση µου να παρακούσω τις εντολές του.
- Προφανώς λόγω λάθοuς για το οποίο ευθύνοµαι εγώ προσωπικά και όχι ο πελάτης µου, είχα δεχθεί Διόταγµα ως η παρόγραφος «Α».
- Θεωρώ δίκαιο και αρµόζων υπό τας περιστάσεις όπως το Διάταγµα τροποποιηθεί και αντί να αναγράφεται η παράγραφος «Α» να αναγράφεται η παράγραφος «Δ» για τον λόγο ότι µου είχε δοθεi η ευχέρεια να χειρισθώ το θέµα της επιστροφής των χαρτονιών που περιλαµβάνονται στην παράγραφο «Δ» διότι ήταν άχρηστα για σκοπούς συσκευασίας φρσγκόσυκων και ο πελάτης µου δεν ενδιαφερόταν να τα χρησιµοποιήσει για οιονδήποτε άλλο λόγο. Πιθανών οι Ενάγοντες να ήθελαν να τα χρησιµοποιήσοuν για δικούς τους σκοπούς.
- Αναλαμβάνω προσωπικά την ευθύνη δια το λάθος, τόσο ως προς τους Ενάγοντες όσο και προς τον Εναγόμενο.
- Είναι φανερό ότι λόγω του λάθους μου πιθανόν να έχω αδικήσει τόσο τους Ενάγοντες όσο και τον Εναγόμενο. Εάν επιτραπεί η τροποποίηση της αποφάσεως θα καταβάλω προσωπικά όλα τα έξοδα που εξυπακούονται από την Τροποποίηση. Υπαλλακτικά, είμαι έτοιμος να υπογράψω οποιαδήποτε εγγύηση ήθελε αποφασίσει το Δικαστήριο για να απαλλαγεί ο Εναγόμενος των αποτελεσμάτων της εκδόσεως του Διατάγματος ημερομηνίας 16/12/2015.». Η Ενάγουσα - Καθ' ης η αίτηση καταχώρησε Ειδοποίηση περί πρόθεσης ένστασης στην αίτηση στις 30.3.
- Εγείρει τους ακόλουθους οκτώ
(8)λόγους ένστασης꞉ «
- Ουδείς βάσιµος ή έγκυρος λόγος υπάρχει ή καταδεικνύεται για τροποποίηση της απόφασης του Δικαστηρίου ηµεροµηνίας 16/12/2015 η οποία εκδόθηκε εκ συµφώνου στη βάση της αίτησης της Ενάγουσας ηµεροµηνίας 1013/2015 για έκδοση συνοπτικής απόφασης (στο εξής «η εκ συµφώνου εκδοθείσα Απόφαση ηµεροµηνίας 16/12/2015»).
- Η εκ συµφώνου εκδοθείσα Απόφαση ηµεροµηνίας 16/12/2015 δεν µπορεί να τροποποιηθεί χωρίς τη συγκατάθεση της Ενάγουσας.
- Η εκ συµφώνου εκδοθείσα Απόφαση ηµεροµηνίας 16/12/2015 είναι αποτέλεσµα ξεκάθαρης συµφωνίας στην οποία κατέληξαν οι δικηγόροι των διαδίκων και η οποία είναι δεσµευτική για τους διαδίκους.
- Ο Εναγόµενος κωλύεται (is estopped) από του να επιζητεί την τροποποίηση της εκ συµφώνου εκδοθείσας Απόφασης ηµεροµηνίας 16/12/2015 δεδοµένου ότι η εν λόγω απόφαση είναι αποτέλεσµα ξεκάθαρης συµφωνίας στην οποία κατέληξαν οι δικηγόροι των διαδίκων και δεδοµένου ότι η Ενάγουσα βασίστηκε στην εν λόγω συµφωνία και αποδέχθηκε στη βάση αυτής να εκδοθεί απόφαση µόνο ως η παράγραφος (Α) του παρακλητικού της Έκθεσης Απαίτησης και όχι ως οι παράγραφοι (Α), (Δ) και (Ε) του παρακλητικού της Έκθεσης Απαίτησης ως επιζητείτο µε την αίτηση της ηµεροµηνίας 10/3/
- O ισχυρισµός ότι ο τότε δικηγόρος του Εναγόµενου ενήργησε χωρίς οδηγίες ή και αντίθετα µε τις οδηγίες του Εναγοµένου δεν µπορεί να δικαιολογήσει την τροποποίηση της εκ συµφώνου εκδοθείσας Απόφασης ηµεροµηνίας 1013/
- Η αίτηση του Εναγοµένου ηµεροµηνίας 24/2/2016 βασίζεται σε αντιφατικούς και αναληθείς ισχυρισµούς.
- Δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις της Δ.25 των Θεσµών Πολιτικής Δικονοµίας για έκδοση διατάγµατος για τροποποίηση δικαστικής απόφασης.
- Η ένορκος δήλωση του Δήµου Χριστοδούλου ηµεροµηνίας 15/2/2016 στην οποία βασίζεται η αίτηση του Ενάγοντα ηµεροµηνίας 24/2/2016 δεν µπορεί να ληφθεί υπόψη καθ'ότι έγινε πριν από την ηµεροµηνία καταχώρησης της αίτησης.». Η ένσταση στηρίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας, Δ.25, θ.θ.1-6, Δ.39, θ.θ. 1 - 21, Δ.48 θ.1 - 4 και 7, Δ.64 θ.θ. 1 - 4, στο άρθρο 6 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, στο Άρθρο 30 του Συντάγματος, στη νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου και άλλης σχετικής νομολογίας και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Τα γεγονότα επί των οποίων στηρίζεται η ένσταση εκτίθενται σε ένορκη δήλωση, ημερ. 30.3.2016, του κ. Δημοσθένη Χρυσομηλά, ο οποίος, ως δηλώνει, είναι ένας εκ των διοικητικών συµβούλων της Ενάγουσας Εταιρείας Astroland Limited και είναι δεόντως εξουσιοδοτηµένος από αυτήν για να προβεί στην ένορκο δήλωση προς υποστήριξη της Ένστασης. Στο βαθµό που αναφέρεται σε γεγονότα για τα οποία δεν έχει προσωπική γνώση, ο κ. Χρυσομηλάς διευκρινίζει ότι βασίζεται σε πληροφορίες που έχει λάβει από το δικηγόρο της Ενάγουσας κ. Αλέξανδρο Γαβριηλίδη. Μεταξύ άλλων, ο κ. Χρυσομηλάς εκθέτει στην ένορκη δήλωσή του διάφορες λεπτομέρειες γεγονότων για ό,τι προηγήθηκε της προσέλευσης στο Δικαστήριο των δύο δικηγόρων που χειρίστηκαν την υπόθεση στις 16.12.2015 και της κατάληξής τους στο δηλωθέντα συμβιβασμό. Σχετικές οι παράγραφοι 10 έως 13 της Ε/Δ του, τις οποίες παραθέτω αυτούσιες꞉ «
- Στις 16/12/2015, ηµεροµηνία κατά την οποία η Αίτηση της Ενάγουσας ηµεροµηνίας 10/3/2015 είχε οριστεί (µετά από διαδοχικές αναβολές ως αναφέρεται πιο πάνω) για ακρόαση, περί τις 9:00 το πρωί, ο τότε δικηγόρος του Εναγοµένου κ. Δήµος Χριστοδούλου επικοινώνησε τηλεφωνικώς µε τον κ. Γαβριηλίδη (ενώ ο κ. Γαβριηλίδης βρισκόταν καθ οδόν προς το Δικαστήριο) και του ανέφερε ότι και πάλι δεν θα µπορούσε να παρευρεθεί στο Δικαστήριο καθ' ότι βρισκόταν στο νοσοκοµείο. Ο κ. Γαβριηλίδης εξήγησε στον κ. Χριστοδούλου ότι, υπό τις περιστάσεις, δεν µπορούσε να συγκατατεθεί σε οποιοδήποτε αίτηµα για περαιτέρω αναβολή της ακρόασης της Αίτησης της Ενάγουσας ηµεροµηνίας 10/03/2015 και ότι προτίθετο να ζητήσει όπως εκδοθεί απόφαση ή και διάταγµα ως η Αίτηση. Ακολούθησε συζήτηση µεταξύ του κ. Γαβριηλίδη και του κ. Χριστοδούλου στα πλαίσια της οποίας συζητήθηκε το ενδεχόµενο να εκδοθεί εκ συµφώνου απόφαση/διάταγµα µόνο ως η παράγραφος (Α) του παρακλητικού της Έκθεσης Απαίτησης ώστε να επιστραφεί άµεσα στην Ενάγουσα το µηχάνηµα καθαρισµού και συσκευασίας φραγκοσύκων που αναφερόταν στην εν λόγω παράγραφο και οι υπόλοιπες αξιώσεις της Ενάγουσας να παραµείνουν προς εκδίκαση. Στα πλαίσια της συζήτησης αυτής ο κ. Χριστοδούλου ανέφερε ότι αυτό θα µπορούσε να γίνει αποδεκτό νοουµένου ότι θα υπήρχε αναστολή της εκτέλεσης του σχετικού διατάγµατος για ένα µήνα. Στο τέλος της συζήτησης ο κ. Χριστοδούλου είπε στον κ. Γαβριηλίδη ότι θα βρισκόταν στο Δικαστήριο. Αµέσως µετά ο κ. Γαβριηλίδης επικοινώνησε τηλεφωνικώς µαζί µου, µε ενηµέρωσε για τα όσα λέχθηκαν κατά την τηλεφωνική επικοινωνία που είχε µε τον κ. Χριστοδούλου και µε ρώτησε κατά πόσο, εάν εκδιδόταν εκ συµφώνου διάταγµα ως η παράγραφος (Α) του παρακλητικού της Έκθεσης Απαίτησης ώστε να επιστραφεί άµεσα στην Ενάγουσα το σχετικό µηχάνηµα καθαρισµού και συσκευασίας φραγκοσύκων η Ενάγουσα θα ήταν διατεθειµένη να µην επιµένει στην έκδοση διαταγµάτων ως οι παράγραφοι (Δ) και (Ε) του παρακλητικού της Έκθεσης Απαίτησης ως επιζητείτο µε την Αίτηση της ηµεροµηνίας 10/3/
- Εγώ απάντησα καταφατικά δεδοµένου ότι η αξίωση της Ενάγουσας για έκδοση Διατάγµατος που να διατάσσει την επιστροφή του σχετικού µηχανήµατος στην Ενάγουσα αποτελούσε την πλέον ουσιώδη αξίωση της Ενάγουσας. Σηµειώνω µε έµφαση ότι η Ενάγουσα σε καµία περίπτωση δεν θα δεχόταν να εκδοθεί απόφαση/διάταγµα µόνο ως η παράγραφος (Δ) του παρακλητικού της Έκθεσης Απαίτησης (το οποίο αφορούσε µόνο την παράδοση των χαρτοκιβωτίων ιδιοκτησίας της Ενάγουσας) και ότι σε περίπτωση που δεν υπήρχε συµφωνία για έκδοση απόφασης/διατάγµατος ως η παράγραφος (Α) του παρακλητικού της Έκθεσης Απαίτησης η Ενάγουσα θα επέµενε να εκδοθεί απόφαση/διατάγµατα ως οι παράγραφοι (Α), (Δ) και (Ε) του παρακλητικού της Έκθεσης Απαίτησης ως επιζητείτο µε την Αίτηση της ηµεροµηνίας 10/3/
- Λίγα λεπτά αργότερα ο κ. Γαβριηλίδης συναντήθηκε µε τον κ. Χριστοδούλου στο Δικαστήριο και ο κ. Χριστοδούλου επιβεβαίωσε ότι συµφωνούσε να εκδοθεί εκ συµφώνου διάταγµα ως η παράγραφος (Α) του παρακλητικού της Έκθεσης Απαίτησης νοουµένου ότι θα υπήρχε αναστολή της εκτέλεσης του σχετικού Διατάγµατος για περίπου ένα µήνα και νοουµένου ότι η κάθε πλευρά θα επωµιζόταν τα έξοδα της. Ο κ. Γαβριηλίδης συµφώνησε και οι δικηγόροι των διαδίκων εµφανίστηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου δήλωσαν τα όσα συµφωνήθηκαν και µάλιστα συµφώνησαν περαιτέρω όπως το λεκτικό της παραγράφου (Α) του παρακλητικού της Έκθεσης Απαίτησης διαφοροποιηθεί δια της απάλειψης των τελευταίων 2 γραµµών και των δύο τελευταίων λέξεων («και το») από το τέλος της 3ης γραµµής από το τέλος. Τα όσα δηλώθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου (τα οποία αντανακλούν πλήρως τα όσα είχαν συµφωνηθεί µεταξύ των Δικηγόρων των διαδίκων) καταγράφονται στο Πρακτικό του Δικαστηρίου ηµεροµηνίας 16/12/2015 αντίγραφο του οποίου επισυνάπτεται στην παρούσα ως Τεκµήριο
- Στη βάση των όσων δηλώθηκαν το σεβαστό Δικαστήριο προχώρησε στην έκδοση εκ συµφώνου συνοπτικής απόφασης ως η παράγραφος (Α) του παρακλητικού της Έκθεσης Απαίτησης µε λεκτικό ως είχε συµφωνηθεί .
- Όπως µου έχει επιβεβαιώσει ο κ. Γαβριηλίδης, ο ισχυρισµός που προβάλλεται στην ένορκο δήλωση του κ. Χριστοδούλου ηµεροµηνίας 15/2/2016 που επισυνάπτεται στην ένορκο δήλωση που συνοδεύει την υπό κρίση Αίτηση, ότι αυτός δήθεν νόµιζε, κατά τον ουσιώδη χρόνο, ότι δεχόταν «διάταγµα παραδόσεως των χαρτοκιβωτίων που αναφέρονταν στην αξίωση ως Διάταγµα «Δ») είναι εντελώς εξωπραγµατικός. Κατά τις ως άνω συζητήσεις που ο κ. Γαβριηλίδης είχε µε τον κ. Χριστόδουλου προτού οι δικηγόροι των διαδίκων εµφανιστούν ενώπιον του Δικαστηρίου στις 16/12/2015 ο ίδιος είχε καταστήσει απόλυτα ξεκάθαρο ότι η έκδοση διατάγµατος που να διατάσσει την παράδοση του µηχανήµατος καθαρισµού και συσκευασίας φραγκοσύκων που αναφερόταν στην παράγραφο (Α) της Έκθεσης Απαίτησης αποτελούσε απαραίτητη προϋπόθεση για να δεχθεί η Ενάγουσα να εκδοθεί εκ συµφώνου µόνο διάταγµα ως η εν λόγω παράγραφος και όχι διατάγµατα ως οι παράγραφοι (Α), (Δ) και (Ε) του παρακλητικού της Έκθεσης Απαίτησης ως επιζητείτο µε την Αίτηση της ηµεροµηνίας 10/3/
- Η θέση αυτή έγινε πλήρως αντιληπτή από τον κ. Χριστοδούλου, εξ ου και αυτός ζήτησε να υπάρξει αναστολή στην εκτέλεση του σχετικού Διατάγµατος. Το ότι ο σχετικός ισχυρισµός του κ. Χριστοδούλου δεν ανταποκρίνεται στην πραγµατικότητα επιβεβαιώνεται κατά τρόπο που δεν επιδέχεται αµφισβήτησης και από το γεγονός (που καταγράφεται και στο Πρακτικό του Δικαστηρίου ηµεροµηνίας 16/12/2015) ότι οι δικηγόροι των διαδίκων συµφώνησαν να γίνουν και συγκεκριµένες διαφοροποιήσεις στο λεκτικό του διατάγµατος που επιζητείτο µε την παράγραφο (Α) παρακλητικού της Έκθεσης Απαίτησης. Πιστεύω ότι κανείς δεν µπορεί µε σοβαρότητα να ισχυριστεί ότι ο Κ. Χριστοδούλου νόµιζε ή ήταν µε την εντύπωση ότι οι σχετικές συµφωνηθείσες διαφοροποιήσεις αφορούσαν το λεκτικό της παραγράφου (Δ) του παρακλητικού της Έκθεσης Απαίτησης και όχι της παραγράφου (Α).
- Όσον αφορά τους υπόλοιπους ισχυρισµούς που προβάλλονται στην ένορκο δήλωση του κ. Χριστοδούλου ηµεροµηνίας 15/2/2016 που επισυνάπτεται στην ένορκο δήλωση που συνοδεύει την υπό κρίση Αίτηση, ειλικρινά πιστεύω ότι το κατά πόσο ο κ. Χριστοδούλου ενήργησε χωρίς οδηγίες ή αντίθετα µε τις οδηγίες του Εναγοµένου είναι γεγονός παντελώς άσχετο για τους σκοπούς της υπό κρίση Αίτησης το οποίο έκδηλα δεν µπορεί να δικαιολογήσει την έκδοση του διατάγµατος που επιζητείται µε την υπό κρίση Αίτηση. Η ουσία είναι ότι υπήρχε ξεκάθαρη συµφωνία µεταξύ των δικηγόρων των διαδίκων η οποία καταγράφεται στο Πρακτικό του Δικαστηρίου, η οποία δεσµεύει τους διαδίκους και στη βάση της οποίας η Ενάγουσα αποδέχθηκε (α) να εκδοθεί απόφαση µόνο ως η παράγραφος (Α) του παρακλητικού της Έκθεσης Απαίτησης και όχι ως οι παράγραφοι (Α), (Δ) και (Ε) του παρακλητικού της Έκθεσης Απαίτησης ως επιζητείτο µε την Αίτηση της ηµεροµηνίας 10/3/2015 και (β) να µην ζητήσει έξοδα. Υπό τις περιστάσεις ειλικρινά πιστεύω ότι το διάταγµα που επιζητείται µε την υπό κρίση Αίτηση δεν µπορεί και εν πάση περιπτώσει δεν πρέπει να εκδοθεί καθ' ότι κάτι τέτοιο θα οδηγούσε σε πρόκληση σοβαρής αδικίας εις βάρος της Ενάγουσας.». Τέλος, ο κ. Χρυσομηλάς σημειώνει στην παρα. 14 της Ε/Δ του τα εξής꞉ «
- Σηµειώνω ότι, ο Εναγόµενος δεν έχει ακόµη συµµορφωθεί µε τη σχετική απόφαση του Δικαστηρίου και δεν έχει παραδώσει στην Ενάγουσα το µηχάνηµα που διατάχθηκε να παραδώσει. Όπως µε έχει πληροφορήσει ο ιδιώτης επιδότης κ. Δηµήτρης Γιαγκόπουλος στον οποίο οι δικηγόροι της Ενάγουσας ανέθεσαν να επιδώσει στον Εναγόµενο το συνταγµένο διάταγµα που εκδόθηκε στη βάση της εκ συµφώνου εκδοθείσας Απόφασης του Δικαστηρίου ηµεροµηνίας 16/12/2016, η σχετική επίδοση, παρά τις επανειληµµένες του προσπάθειες, δεν έχει ακόµη επιτευχθεί προφανώς διότι ο Εναγόµενος επιµελώς αποφεύγει να παρουσιαστεί και να παραλάβει το διάταγµα. Σηµειώνω επίσης, ότι, ο Ενάγοντας[1] προέβηκε ο ίδιος σε έρευνα του φακέλου της παρούσας υπόθεσης στις 15/1/2016 και άρα γνώριζε τουλάχιστον από τότε το γεγονός της έκδοσης της εκ συµφώνου εκδοθείσας Απόφασης του Δικαστηρίου ηµεροµηνίας 16/12/2015 καθώς και το περιεχόµενο της εν λόγω απόφασης. Αντίγραφο της σχετικής αίτησης γενικής έρευνας που υπογράφεται από τον ίδιο τον Εναγόµενο επισυνάπτεται στην παρούσα ως Τεκµήριο
- Κατά συνέπεια είναι σαφές (α) ότι τα όσα αναφέρονται στις παραγράφους 2 και 3 της ένορκης δήλωσης του κ. Θεόδωρου Αγγελίδη ηµεροµηνίας 24/2/2016 που συνοδεύει την υπό κρίση Αίτηση είναι παραπλανητικά και (β) ότι ο Εναγόµενος έχει επιδείξει πλήρη περιφρόνηση για την Απόφαση του Δικαστηρίου ηµεροµηνίας 16/12/2015 και ότι σκοπίµως και ηθεληµένα παρέλειψε να συµµορφωθεί µε αυτή. Υπό τις περιστάσεις ειλικρινά πιστεύω ότι ο Εναγόµενος κωλύεται από του να ζητά από το σεβαστό Δικαστήριο οποιαδήποτε θεραπεία.». ΝΟΜΙΚΗ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΟΛΟΓΙΑ ΣΥΝΗΓΟΡΩΝ Ο συνήγορος του Εναγόμενου εισηγείται ότι το Δικαστήριο δύναται να ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια υπέρ της έγκρισης της αιτούμενης τροποποίησης στη βάση της Δ.25, θ.1, την οποία και παραθέτει στην αγόρευσή του. Προς νομική υποστήριξη της εισήγησής του αυτή, ο συνήγορος των Εναγομένων παραθέτει μία σύνοψη των αρχών που καθιερώθηκαν νομολογιακά αναφορικά με την ερμηνεία της Δ.25,θ.1 και τις προϋποθέσεις υπό τις οποίες επιτρέπεται βάσει αυτής η τροποποίηση δικογράφων. Εισηγείται ότι οι ίδιες αρχές είναι σχετικές και για τους σκοπούς της εκδίκασης της υπό κρίσης αίτησης. Από την άλλη, ο συνήγορος της Ενάγουσας - Καθ' ης η αίτηση εξετάζει την αίτηση τροποποίησης υπό το φακό της Δ.25, θ.6 και εισηγείται ότι η «τροποποίηση» που επιζητείται δεν εμπίπτει εντός της εμβέλειας της Δ.25, θ.
- Αιτιολογεί τη θέση αυτή λέγοντας ότι (βλ. σελ. 14 - 15 της γραπτής αγόρευσής του)꞉ «Είναι προφανές ότι η υπό κρίση Αίτηση δεν αποσκοπεί στη διόρθωση «γραμματικού λάθους» ή λάθους που προκύπτει από τυχαία απροσεξία ή παράλειψη και που αφορά «στην έκφραση της προφανούς πρόθεσης του Δικαστηρίου». [...] αυτό που επιζητείται με την υπό κρίση αίτηση είναι να αλλάξει εντελώς το περιεχόμενο της εκ συμφώνου απόφασης ημερομηνίας 16/12/2015 ώστε αυτή να προνοεί για έκδοση Διατάγματος ως η παράγραφος «Δ» του παρακλητικού του κλητηρίου εντάλματος και όχι ως η παράγραφος «Α» ως είχε ρητά και ξεκάθαρα συμφωνηθεί μεταξύ των δικηγόρων των διαδίκων και δηλωθεί ενώπιον του Δικαστηρίου. Δηλαδή αυτό που στην πραγματικότητα επιζητείται δεν είναι η τροποποίηση τςη εκ συμφώνου εκδοθείσας απόφασης ημερομηνίας 16/12/2015 αλλά ο παραμερισμός της εν λόγω απόφασης και η έκδοση νέας απόφασης με περιεχόμενο πολύ διαφορετικό με αυτό που είχε συμφωνηθεί μεταξύ των δικηγόρων των διαδίκων και δηλωθεί ενώπιον του Δικαστηρίου. [...]». Πρόσθετα, ο συνήγορος της Ενάγουσας εισηγείται στις σελ. 18 έως 20 της γραπτής του δήλωσης ότι ο Εναγόμενος κωλύεται από του να επιζητεί την τροποποίηση της εκ συμφώνου δηλωθείσας απόφασης και παραπέμπει στην νομολογία (Γεν. Εισαγγελέας ν Εταιρεία Τεχνικών Έργων Λτδ
(1993)1 Α.Α.Δ. 94, Σοφοκλέους ν Λαϊκή Σπόρτ Κλαπ κ.α
(1994)1 Α.Α.Δ. 69, Χρίστου ν Khoreva
(2001)1Γ Α.Α.Δ. 1874), με βάση την οποία παραστάσεις και δηλώσεις που γίνονται από δικηγόρους των διαδίκων μπορούν να θεμελιώσουν εκ υποσχέσεως κώλυμα το οποίο εμποδίζει τον διάδικο από του να ενεργήσει κατά τρόπο αντίθετο με τις σχετικές δηλώσεις και παραστάσεις εφόσον (α) είναι σαφείς και (β) ο αντίδικος βασίζεται σε αυτές και αναπροσαρμόζει τη θέση του σε βαθμό που θα ήταν άδικο να επιτραπεί στο διάδικο του οποίου ο δικηγόρος προέβηκε στις σχετικές δηλώσεις και παραστάσεις από του να αποστεί από τις σχετικές παραστάσεις. ΕΚΤΙΜΗΣΗ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ Κατ' αρχάς σημειώνω ότι τα πρακτικά του Δικαστηρίου ημερομηνίας 16.12.2015 ευρίσκονται στο φάκελο του Δικαστηρίου, από τον οποίο το Δικαστήριο μπορεί να αντλήσει πληροφορίες (Βλ. Κύπρος Γεωργίου ν Οργανισμού Χρηματοδοτήσεως Τραπέζης Κύπρου (Αρ. 2)
(1999)1Γ 1938). Δεν επιδέχεται αμφιβολίας, στην όψη των εκατέρωθεν εγειρόμενων ισχυρισμών γεγονότων στο πλαίσιο της εκδίκασης της υπό κρίση αίτησης ότι στην παρούσα υπόθεση ό,τι φαίνεται καταγεγραμμένο στο πρακτικό της δικασίμου 16.12.2015 είναι ό, τι ακριβώς δηλώθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου. Δεν τίθεται ζήτημα έλλειψης ή ανακρίβειας στο κείμενο του πρακτικού του Δικαστηρίου, ημερ. 16.12.
- Το ίδιο ισχύει αναφορικά με το συνταχθέν Διάταγμα. Προχωρώ να εξετάσω αν η ζητηθείσα επίμαχη τροποποίηση του εν λόγω Διατάγματος είναι δυνατόν να επιτραπεί. (i) Κατά πόσον χωρεί εφαρμογής η Δ.25, θ.
- Παραθέτω την εν λόγω δικονομική διάταξη και λέγω χωρίς οποιονδήποτε ενδοιασμό ή δισταγμό ότι δεν εμπίπτει στην εμβέλειά της η ζητηθείσα τροποποίηση καθ' ότι αυτό που επιδιώκεται να τροποποιηθεί δεν εμπίπτει στην έννοια του όρου «οπισθογράφηση» ή «δικόγραφα»꞉ «Δ.25 O.I The Court or α Judge may, at any stage of the proceedings, allow either party to alter or amend his endorsement or pleadings, in such manner and on such terms as may be just, and all such amendments shall be made as may be necessary for the purpose of determining the real questions in controversy, between the parties.» Σε ανεπίσημη μετάφραση: «Δ.25, θ.
- Το Δικαστήριο ή Δικαστής μπορεί σε οιονδήποτε στάδιο της διαδικασίας να επιτρέψει σε οιονδήποτε από τους διαδίκους να διορθώσει ή τροποποιήσει την οπισθογράφηση ή τα δικόγραφα με τέτοιο τρόπο και με τέτοιους όρους που θα είναι δίκαιοι και όλες οι τέτοιες τροποποιήσεις θα πρέπει να γίνουν σαν αναγκαίες για σκοπούς αποπερατώσεως των πραγματικών ζητημάτων που είναι αμφισβητούμενα μεταξύ των διαδίκων.» Δεν υπάρχει γενική ερμηνευτική διάταξη των όρων «οπισθογράφηση» και «δικόγραφα» στη Δ.1, θ.1 έως
- Ωστόσο꞉ · Όσον αφορά την έννοια της «οπισθογράφισης», στη Δ.1, θ.2 συναντάται ο όρος «specially indorsed» (ειδικά οπισθογραφημένο), ο οποίος παραπέμπει στη Δ.2, θ.6, στην οποία απαριθμούνται οι περιπτώσεις αγωγών οι οποίες δύνανται να αρχίσουν με κλητήριο ένταλμα ειδικά οπισθογραφημένο και επεξηγείται στους λοιπούς θεσμούς της Δ.2 τί δέον να διαλαμβάνει η οπισθογράφηση. · Όσον αφορά την έννοια των «δικογράφων», στη Δ.19, θ.1 γίνεται συνολική, όπως το αντιλαμβάνομαι, απαρίθμηση των κανονισμών που θα εφαρμόζονται αναφορικά με δικόγραφα, οι οποίοι κανονισμοί συνίστανται στα διαλαμβανόμενα στους θ. 2 έως 27 της ίδιας Διάταξης. Προκύπτει ευθέως από τους θεσμούς αυτούς ότι ο όρος «δικόγραφα» καλύπτει꞉ (α) την Έκθεση Απαίτησης, (β) την «Υπεράσπιση» ή, ανάλογα με την περίπτωση, «Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση», (γ) την «Απάντηση», ή ανάλογα με την περίπτωση «Απάντηση στην Υπεράσπιση και Υπεράσπιση στην Ανταπαίτηση». Το συμπέρασμα αυτό συνάδει και με όσα ερμηνευτικά αναφέρονται στο «The Annual Practice
(1952)», σελ. 352, τα οποία και παραθέτω: «Pleading. - This word includes all Statements in writing of the claim, or demand of any plaintiff and of the defence of any defendant thereto, and of the reply of the plaintiff to any counterclaim of a defendant)). (J.Α., 1925, s. 225.) A letter sent to the plaintiffs solicitor, stating what the defendant believes to he his defence to the action, but not in the form prescribed by r. 11, infra, is not a pleading (Marshall v. Jones, 52 J. P. 423). A writ is not a pleading (Murray v. Stephenson, 19 Q. B. D. 60); but if a writ be specially indorsed under O. 3, r. 6, the special indorsement is a pleading, and it is delivered when the writ is served (Anlaby v. Proetorius, 20 Q. B. D. 764).». Επιβάλλεται, λοιπόν, να σημειωθεί ότι η υπό κρίση αίτηση, με την οποία ζητείται να τροποποιηθεί ένα Διάταγμα του Δικαστηρίου, το οποίος εκδόθηκε κατόπιν εκ συμφώνου δηλώσεων των συνηγόρων των διαδίκων, δεν αφορά σε τροποποίηση «οπισθογράφισης» ούτε σε τροποποίηση «δικόγραφου» κατά τα ανωτέρω και για το λόγο αυτό θεωρώ άτοπη την επίκληση της Δ.25, θ.1 ως νομικής βάσης της υπό κρίση αίτησης τροποποίησης. (ii) Κατά πόσον χωρεί εφαρμογής η Δ.25, θ.5 ή θ.6. Προχωρώ να εξετάσω κατά πόσον η υπό κρίση αίτηση τροποποίησης θα μπορούσε να χωρεί εξέτασης δυνάμει της Δ.25, θ. 5 ή της Δ.25, θ.6, που είναι οι άλλες δύο νομικές βάσεις οι οποίες περιέχονται στην υπό κρίση αίτηση τροποποίησης.[2] Για μια συγκριτική αναφορά του πότε εφαρμόζεται η Δ.25, θ.5 και πότε η Δ.25, θ.6, παραπέμπω στην απόφαση του Δ. Χατζηχαμπή, Δ. (όπως ήταν τότε), ημερ. 31.3.1999, στην Πολιτική Έφεση αρ. 10235, E.G. FALEKKOS LTD, ν. REANA MANUFACTURERS LTD.
(1999)1 Α.Α.Δ.
- Η Δ.25, θ.5, αυτή προβλέπει ότι꞉ "The Court or a Judge may at any time, and on such terms as to costs or otherwise as the Court or Judge may think just, amend any defect or error in any proceedings, and all necessary amendments shall be made for the purpose of determining the real question or issue raised by or depending on the proceedings". Σε μετάφραση꞉ «Δ.25, θ.
- Το Δικαστήριο ή Δικαστής μπορεί καθ' οιονδήποτε χρόνο και με τέτοιους όρους ως προς τα έξοδα ή όπως το Δικαστήριο ή Δικαστής κρίνει δίκαιο, να τροποποιήσει οιανδήποτε έλλειψη ή λάθος σε οιανδήποτε διαδικασία και όλες οι αναγκαίες τροποποιήσεις θα γίνονται για το σκοπό αποπερατώσεως του πραγματικού ζητήματος ή στοιχείου που εγείρεται ή εξαρτάται από τη διαδικασία.». Όπως επεσήμανε ο Χατζηχαμπής, Δ. (όπως ήταν τότε) στην προμνησθείσα απόφαση ημερ. 31.3.1999, η πιο πάνω Δ.25, θ.5 έχει πανομοιότυπη διατύπωση με εκείνην της αγγλικής Ο.28 r.
- Επομένως, χρήσιμη καθοδήγηση μπορεί να αντληθεί από το Annual Practice 1958, όπου στη σελίδα 637 αναφέρονται τα εξής: "General Power to amend (0.28 r. 12). Effect of this Rule - Rule 1 of this Order is confined to the amendment of "indorsement or pleading"; and r.11 to correcting errors in "judgments or orders"; but this Rule extends to defects or errors in "any proceedings". And under it every Judge or Master has full power of his own motion to make any amendment which he deems necessary for the purpose of determining the real question at issue between the parties (Nottage v. Jackson, 11 Q.B.D. 627, 638; and see J.A. 1925, s. 43, and r 1 of this Order). "Rule 12 does not mean that an order may be made in general terms, but gives a general power to make proper orders in all cases for determining the real question". It is the duty of any counsel who applies at the trial for leave to amend his pleading "to formulate and state in writing the exact amendment for which he asks" (per Farwell, L.J., in Hyans v. Stuart King
(1908)2 K.B. p. 724). In any proceedings - Under this Rule amendments have been made in legal documents of every kind...". (Η έμφαση με έντονα γράμματα είναι δική μου.) Παράδειγμα εφαρμογής της Δ.25, θ.5, αποτελεί η περίπτωση διόρθωσης λανθασμένου ονόματος διαδίκου στην αγωγή (misnomer) ακόμη και μετά την έκδοση της απόφασης, την οποία περίπτωση πραγματεύεται η προμνησθείσα απόφαση ημερ. 31.3.1999, στην Πολιτική Έφεση αρ. 10235. Είναι όμως κατά την κρίση μου σημαντικό να ληφθεί υπόψη η εξής παράγραφος από την εν λόγω απόφαση, όπου αιτιολογείται ο λόγος γιατί η εν λόγω διόρθωση κρίνεται ότι εξυπηρετεί το σκοπό αποπερατώσεως του πραγματικού ζητήματος ή στοιχείου που εγείρεται ή εξαρτάται από τη διαδικασία꞉ «Στην προκειμένη περίπτωση δεν υπάρχει η παραμικρή αμφιβολία ότι το προκύψαν θέμα είναι εντελώς τεχνικό και δεν συντρέχει λόγος ουσίας ο οποίος να καθιστά άλλως παρά αναγκαία την άσκηση της εξουσίας του δικαστηρίου προς όφελος της διόρθωσης που επιδιώχθηκε. Είναι φανερό ότι, καθ' όλη τη διαδικασία, η εταιρεία εναντίον της οποίας εστρέφετο η αγωγή ήταν η Reana Manufacturing and Trading Co Ltd, που ήταν και η μόνη υφιστάμενη νομική οντότητα, και όχι η ανύπαρκτη Reana Manufacturers Ltd, η αναφορά της οποίας ως εναγομένης συνιστούσε λανθασμένη ονομασία.». Περαιτέρω παράδειγμα εφαρμογής της Δ.25, θ. 5 αποτελεί η απόφαση Cyprus Transport (Taxi) Co Ltd
(1992)1 Α.Α.Δ. 294, στην οποία απερρίφθη αίτημα για έκδοση προνομιακού διατάγματος prohibition με το οποίο ζητείτο να απαγορευθεί στο πρωτόδικο δικαστήριο να επιληφθεί αίτησης για τροποποίηση του ονόματος της εναγομένης στον τίτλο της αγωγής μετά από την έκδοση της απόφασης στην αγωγή και στην απόφαση αναφέρετο ως "KEM TAXI", ώστε αυτό να διορθώνετο στο πραγματικό της όνομα που ήταν "CYPRUS TRANSPORT (TAXI) CO LTD". Και πάλιν, όμως, καταλήγει να με απασχολεί το αν η υπό κρίση αίτηση τροποποίησης αφορά σε «τροποποίηση έλλειψης ή λάθους σε διαδικασία», ώστε να είναι κατάλληλη η εφαρμογή της Δ.25, θ.
- Κρίνω, εν προκειμένω, ότι αυτό που επιχειρείται να διορθωθεί ή να τροποποιηθεί από τον Εναγόμενο με την υπό κρίση αίτηση, δεν είναι ούτε διαδικαστικής υφής ούτε τεχνικό ούτε τυπικό. Αφορά σε τροποποίηση της ίδιας της ουσίας της υπόθεσης και κατ' ουσίαν επιζητείται η διατύπωση νέας απόφασης, προσδίδουσας εντελώς διαφορετική θεραπεία στην Ενάγουσα από εκείνην την οποία η ίδια αποδέχθηκε να λάβει από τον Εναγόμενο. Αλοίμονο αν τα Δικαστήρια ερμήνευαν τη Δ.25, θ.5 κατά τρόπο που να τους παρέχει τη «γενική εξουσία» να τροποποιούν «by own motion» τα κείμενα τελικών αποφάσεων ή διαταγμάτων, κατά τρόπο που να αποπερατώνουν την πραγματική διαφορά αντίθετα προς, ή διαφορετικά από, τη βούληση των διαδίκων, όπως αυτή εκδηλώθηκε εκ συμφώνου ενώπιον των Δικαστηρίων από τους διαδίκους. Συνεπώς, απορρίπτω και το ενδεχόμενο έγκρισης της υπό κρίση αίτησης στη βάση της Δ.25, θ.
- Προχωρώ στη Δ.25 θ.6, η οποία προνοεί ότι: "Clerical mistakes in judgments or orders, or errors arising therein from any accidental slip or omission may, at any time, be corrected by the Court or a judge on application without an appeal". (Σε μετάφραση) «
- Γραφικά λάθη ή παραλείψεις στις αποφάσεις ή διατάγματα μπορούν οιονδήποτε χρόνο να διορθωθούν από το Δικαστήριο ή Δικαστή με αίτηση χωρίς έφεση.». Στην προμνησθείσα Sofocli v. Leonidou
(1988)1 Α.Α.Δ. 583 λέχθηκαν τα εξής꞉ «On the other hand, there is no authority under the slip rule to vary the terms of a compromise. [.] In the de Lasala v. de Lasala it was pointed out that a consent order can only be varied on appeal or by a fresh action. The Court has no power to vary the terms of the agreement of the parties as distinct from making orders in aid of its enforcement. In Siebe Gorman & Co. Ltd v. Pneupac Ltd., it was explained that a consent order is of two kinds꞉- (
- i)One recording an agreement of the parties, and (
- ii)An order of the Court founded on an agreement of the parties. In the latter case, the order reflects the exercise of hudicial power and as such it is amenable to variation. In the former case, there is no power to vary the agreement of the parties except on like grounds as a contract may be varied.» Εφαρμόζοντας τις πιο πάνω αρχές, το Δικαστήριο την Sofocli v. Leonidou
(1988)1 Α.Α.Δ. 583, κατηγοριοποίησε τα γεγονότα της ενώπιον του υπόθεσης στην πρώτη περίπτωση επισημαίνοντας συνακόλουθα τα εξής꞉ "The application for amendment in this case was solely intended to vary the agreement of 23 May, 1984, between the parties and thereby free the appellant from the error under which he labored as to his rights under s.34, Cap. 189. The error was not one of the Court but an error deriving from a misappreciation of the rights of the appellant. He could not get rid of the agreement by the invocation of any of the powers of the court under Ord.25.". Στην παρούσα υπόθεση, είναι προφανές ότι η επιδιωκόμενη με την υπό κρίση αίτηση τροποποίηση δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι αφορά σε λάθος του Δικαστηρίου κατά την καταγραφή της συμφωνίας που δηλώθηκε από τους συνηγόρους στις 16.12.2015, ούτε αφορά σε «τυχαία διολίσθηση ή παράλειψη» (accidental slip or omission) στο πρακτικό του Δικαστηρίου. Με την ζητούμενη τροποποίηση επιχειρείται ουσιαστικά να απαλλαγεί ο Εναγόμενος από την πλήρως και ορθώς καταγραφείσα συμφωνία της 16.12.2015 και από τις ευθύνες και υποχρεώσεις που αυτή δημιούργησε για τον ίδιο. Με βάση την προμνησθείσα απόφαση Sofocli v. Leonidou, το Δικαστήριο στερείται αρμοδιότητας βάσει της Δ.25, θ.6 να προβεί σε τροποποίηση της συμφωνίας αυτής υπό τις συνθήκες που περιγράφω (ήτοι της πλήρους και ορθής καταγραφής της δηλωθείσας συμφωνίας στις 16.12.2015). Υιοθετώ αυτό που στην ίδια απόφαση Sofocli v. Leonidou λέχθηκε, ότι «there is no power to vary the agreement of the parties except on like grounds as a contract may be varied», γι' αυτό και λέγω ότι η εκ συµφώνου εκδοθείσα Απόφαση ηµεροµηνίας 16/12/2015 δεν µπορεί να τροποποιηθεί χωρίς τη συγκατάθεση της Ενάγουσας. (iii) Αν μπορεί να εγκριθεί η τροποποίηση κατ' επίκληση της σύμφυτης εξουσίας του Δικαστηρίου. Στο ερώτημα αυτό απαντά η νομολογία ως εξής꞉ δεν ενυπάρχει ούτε ενεργοποιείται η δυνατότητα διαγραφής των δηλώσεων των διαδίκων στο πρακτικό του Δικαστηρίου μέσα στο πλαίσιο εφαρμογής και/ή επέκτασης των συμφυών εξουσιών του Δικαστηρίου. Η σύμφυτη εξουσία του Δικαστηρίου να διορθώνει λάθη ή παραλείψεις δεν είναι απόλυτη αλλά περιορίζεται σε θέματα αναγκαία για διασφάλιση του χαρακτήρα του ως Δικαστηρίου της Δικαιοσύνης. Δεν υπάρχει εξουσία του Δικαστηρίου να υπεισέλθει για να διαμορφώσει τους όρους του συμβιβασμού μεταξύ των δύο μερών. Σχετικό το ακόλουθο απόσπασμα από την Sofocli v. Leonidou
(1988)1 Α.Α.Δ. 583꞉ «The inherent power of the Court to correct errors or omissions is again limited to errors owing to failure to give expression in the order or judgment to the manifest intention of the Court. The inherent jurisdiction of the Court to remedy errors in the process is not absolute but, as judicially acknowledged, confined to "matters necessary to maintain its character as a court of justice". The Court has no authority to upset the terms of a compromise between the parties; on the contrary it will, in good conscience, extend its powers to implement their agreement.". (iv) Κατά πόσον εφαρμόζεται το δόγμα του κωλύματος εξ υποσχέσεως. Δεν θα απέκλεια, υπό τις συνθήκες της παρούσας υπόθεσης όπως εκτίθενται στις παρα. 10 έως 13 της ένορκης δήλωσης του κ. Χρυσομηλά και με τη νομική πτυχή όπως αναπτύσσεται στις σελ. 19 έως 20 της γραπτής αγόρευσης του κ. Γαβριηλίδη, την εισήγηση ότι ο Εναγόμενος κωλύεται εξ υποσχέσως λόγω των δηλώσεων του δικηγόρου του από το να επιζητεί την (άνευ συγκαταθέσεως της Ενάγουσας) τροποποίηση της δηλωθείσας απόφασης. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Ως εκ τούτου, κρίνω ότι δεν δύναται να ενεργοποιηθεί η διαδικασία διόρθωσης / τροποποίησης του πρακτικού του Δικαστηρίου ημερ. 16/12/2015 με τον τρόπο που επιδιώκει ο Εναγόμενος ούτε στη βάση της Διαταγής 25, θ.θ. 1, 5 και 6, ούτε στη βάση των συμφυών εξουσιών του Δικαστηρίου ως Δικαστηρίου δικαιοσύνης. Η αίτηση απορρίπτεται. Ουδείς λόγος έχει καταδειχθεί ώστε να αποκλίνω από το γενικό κανόνα που θέλει τα έξοδα να ακολουθούν το αποτέλεσμα, γι' αυτό και επιδικάζω τα έξοδα της αίτησης τροποποίησης υπέρ της Ενάγουσας / Καθ΄ης η αίτηση και εναντίον του Εναγόμενου / αιτητή, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο, πλέον ΦΠΑ και έξοδα επίδοσης. (υπ.) ...................................... Α. Πανταζή - Λάμπρου, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ [1] Προφανώς εδώ εννοεί τον Εναγόμενο. [2] Η Δ.25, θ.2, 3 και 4 αφορά σε εφαρμοστικές διατάξεις στην περίπτωση που εγκριθεί η έκδοση διατάγματος τροποποίησης και δεν παρέχουν αυτοτελή βάση για την έκδοση τέτοιους διατάγματος. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο