Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας ν. Σώτου Δημητρίου κ.α., Αίτηση αρ. 1772/2012, 24/5/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2016:A308 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιονː Α. Πανταζή - Λάμπρου, Ε.Δ. Αίτηση αρ. 1772/2012 Αναφορικά με τη Διαιτητική Απόφαση στη Διαιτησία μεταξύ της εταιρείας G. Μακ Construction Ltd και της Κυπριακής Δημοκρατίας ενεργούσης δια του Τμήματος Δημοσίων Έργων σε σχέση με το Συμβόλαιο για το Έργο Βελτιώσεως Δρόμου Λατσιών - Γέρι (Φάση Α) ημερομηνίας κατά ή περί 9/10/2001, (από τώρα και στο εξής καλούμενο το Συμβόλαιο) και Αναφορικά με τον περί Διαιτησίας Νόμο, Κεφ. 4 Μεταξύ: Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας Αιτητή και
- Σώτου Δημητρίου
- G. Mak Construction Ltd Καθ' ών η Αίτηση 24 Μαΐου, 2016 Εμφανίσειςː Για την Καθ' ης αρ. 2 (G. Mak Construction Ltd) - Αιτήτρια στην υπό κρίση αίτηση: κ. Χαβιαράς, για Χαβιαράς & Φιλίππου Δ.Ε.Π.Ε. Για τον Αιτητή (Γενικό Εισαγγελέα) - Καθ' ου η αίτηση στην υπό κρίση αίτηση: κ. Κυριάκος Σταυρινός, Ανώτερος Δικηγόρος της Δημοκρατίας, για Γενικό Εισαγγελέα. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Αναφορικά με την αίτηση, ημερ. 20.1.2016, της G. Mak Construction Ltd όπως ακουστούν και αποφασιστούν οι προδικαστικές ενστάσεις.
- Η υπό κρίση αίτηση Με την υπό κρίση αίτηση, ημερομηνίας 20/1/2016, η εταιρεία G. Mak Construction Ltd αιτείται όπως ακουστούν και αποφασιστούν ως προδικαστικές ενστάσεις οι εξειδικευμένοι λόγοι ένστασης αρ. 1, 2 και 3 που είχε εγείρει στην ένστασή της στην κυρίως αίτηση, ημερ. 12.12.
- Περαιτέρω, η εν λόγω εταιρεία ζητεί οποιαδήποτε άλλη διαταγή ή θεραπεία κρίνει το Δικαστήριο ως την πρέπουσα υπό τις περιστάσεις. Τέλος, ζητεί τα έξοδα της αίτησης πλέον ΦΠΑ. Η αίτηση βασίζεται στους περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.27, θ.1, 2, 3 και 4, Δ.48, θ.1,2,3,4, Δ.55, στον περί Διαιτησίας Νόμο, Κεφ. 4, άρθρο 20 και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Η αίτηση αναφέρει ότι τα γεγονότα στα οποία αυτή στηρίζεται είναι εμφανή από το φάκελο της δικογραφίας και συγκεκριμένα αναφέρεται ότι: «Η εν τω τίτλω αίτηση δεν εκθέτει στο κύριο σώμα της ή οπουδήποτε αλλού τις διατάξεις οποιουδήποτε νόμου που θα μπορούσε να θεμελιώσει το νομικό της υπόβαθρο, με αποτέλεσμα να είναι καταδικασμένη σε αποτυχία. Η εν τω τίτλω αίτηση απλά αναφέρει στον τίτλο της ότι είναι εναρκτήρια αίτηση στη βάση της Δ.55, θ. 1 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, πλην όμως αυτή δεν εφαρμόζεται αφού η εφαρμογή της περιορίζεται στα όσα η ίδια προσδιορίζει. Η εν τω τίτλω αίτηση δεν επικαλείται το άρθρο 20
(2)του Κεφ. 4 που θα ήταν η μόνη δικαιοδοτική βάση της εν λόγω αίτησης.». Σημειωτέον ότι οι τρεις λόγοι ένστασης οι οποίοι είχαν δικογραφηθεί στην ένσταση στην κυρίως αίτηση που είχε καταχωρηθεί στις 12.12.2012 αφορούσαν στα εξής: «
- Η Δ.55, θ.1 των περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών δεν εφαρμόζεται και δεν μπορεί να αποτελέσει το όχημα επιδίωξης ακύρωσης διαιτητικής απόφασης επί τω ότι αυτή δεν είναι δικαιοδοτική πράξη (deed), διαθήκη (will) ή άλλο γραπτό έγγραφο (other written instrument).
- Η Δ.55, θ.1 των περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών δεν εφαρμόζεται και δεν μπορεί να αποτελέσει το όχημα επιδίωξης ακύρωσης διαιτητικής απόφασης επί τω ότι αυτή εφαρμόζεται μόνον για να λύσει το δικαστήριο θέμα ερμηνείας του εγγράφου ή για να προσδιορίσει τα δικαιώματα των ενδιαφερομένων (for the determination of any question of constructing arising under the instrument and for a declaration of the rights of the persons interested).
- Δεν γίνεται επίκληση του άρθρου 20
(2)του περί Διαιτησίας Νόμου, Κεφ. 4, που είναι η μόνη δικαιοδοτική βάση αίτησης για ακύρωση διαιτητικής απόφασης.». Η ένσταση στην υπό κρίση αίτηση Ο Γενικός Εισαγγελέας, ως αιτητής στην κυρίως αίτηση, καταχώρησε ειδοποίηση περί πρόθεσης ένστασης στην υπό κρίση ενδιάμεση αίτηση. Η ένστασή του καταχωρήθηκε στις 4.2.2016 και εκεί δικογραφούνται οι εξής λόγοι ένστασης:
(1)«Η Δ.55 θ.1 των περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών καλύπτει και ή εφαρμόζεται στην επίδικη υπόθεση αφού η διαιτητική απόφαση αποτελεί γραπτή πράξη και ή γραπτό έγγραφο (written instrument).
(2)Η Δ.55 θ.1 των περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών εφαρμόζεται, για να προσδιορίσει ποια δικαιώματα της Κυπριακής Δημοκρατίας και σε ποια έκταση έχουν επηρεασθεί από τη κακή και ή παράτυπη συμπεριφορά του Διαιτητή, όπως αυτή αναλύεται λεπτομερειακά από την επίδικη Πρωτογενή Αίτηση.
(3)Γίνεται επίκληση του περί Διαιτησίας Νόμου, Κεφ. 4, στην επίδικη εναρκτήρια Πρωτογενή Αίτηση, στο οποίο κεφάλαιο συμπεριλαμβάνεται και το άρθρο 20
(2)του περί Διαιτησίας Νόμου. Εν πάση όμως περιπτώσει, μόνη η Δ.55 θ.1 των περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών αρκεί να καλύψει την επίδικη υπόθεση, αφού οι διαιτητικές αποφάσεις ρυθμίζονται και ή καλύπτονται και από τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας και δη από την πιο πάνω Δ.55 θ.1. Διαζευκτικά και χωρίς επηρεασμό, και αν υποθετικά κριθεί, ότι δεν έγινε επίκληση του άρθρου 20
(2)του περί Διαιτησίας Νόμου, Κεφ. 4, πράγμα που δεν παραδεχόμαστε, τούτο θα θεωρείται ως παρατυπία με βάση τη Δ.64 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, και συνεπώς η διαδικασία δεν καθίσταται άκυρη.
(4)Ο Γενικός Εισαγγελέας θα προσκομίσει τέτοια μαρτυρία που το Σεβαστό Δικαστήριο ήθελε διατάξει για προσαγωγή της.
(5)Η προσαγωγή μαρτυρίας είναι απαραίτητη, προς απόδειξη των προβαλλομένων ισχυρισμών εκ μέρους της Δημοκρατίας.
(6)Η προσαγωγή μέσων αποδείξεως στα οποία περιλαμβάνεται η μαρτυρία εκ μέρους μαρτύρων θεσμοθετείται από το άρθρο 30
(3)(γ) του Συντάγματος, όπως επίσης από το άρθρο 30
(1)του Συντάγματος.». Η ένσταση βασίζεται στους περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.27 Θ.1, 2, 3 και 4, Δ.48 Θ.1,2,3,4, Δ.55 Θ.1-4, Δ.64, στη Δ.49 Θ.1-16, στον περί Διαιτησίας Νόμο, Κεφ. 4, άρθρο 20 στα Άρθρα 30
(1)
(3)(γ) του Συντάγματος και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Αναφέρεται στο σώμα της ειδοποίησης περί πρόθεσης ένστασης ότι: «Τα γεγονότα στα οποία στηρίζεται η παρούσα ένσταση είναι εμφανή από το φάκελο της δικογραφίας και συγκεκριμένα: Κατά της Διαιτητικής απόφασης ο Γενικός Εισαγγελέας καταχώρησε την επίδικη πρωτογενή αίτηση, με την οποία ζητά ακύρωση της εν λόγω απόφασης, λόγω κακής συμπεριφοράς και ή διαδικασίας (Misconduct) του Διαιτητή.» Η νομική επιχειρηματολογία των συνηγόρων Η υπό κρίση αίτηση οδηγήθηκε σε ακρόαση στη βάση γραπτών αγορεύσεων. Στην αγόρευσή του, ο συνήγορος της Αιτήτριας εταιρείας G. Mak Construction Ltd αναφέρει τα εξής: «Η ένσταση της Δημοκρατίας δεν πραγματεύεται καθόλου το αν είναι ευχερές ή πρέπον (convenient) όπως απαιτεί η Δ.27 να ακουστούν προδικαστικά. Δεν ισχυρίζονται ότι δεν μπορούν να ακουστούν προδικαστικά οι εξειδικευμένοι λόγοι ένστασης. Αντί τούτου προχωρούν να απαντήσουν την ουσία των προδικαστικών αυτών ενστάσεων όμως ούτε και αυτές οι απαντήσεις δεν πείθουν γιατί να μην αποφασιστούν οι εξειδικευμένοι λόγοι ένστασης ως προδικαστικά σημεία. Δεν χρειάζεται μαρτυρία για να αποφασιστούν οι συγκεκριμένοι λόγοι ένστασης προδικαστικά. Τα γεγονότα που τους υποστηρίζουν είναι αυταπόδεικτα από το σώμα της αίτησης της Δημοκρατίας. Δεν χρειάζεται να μπούμε στο στάδιο της μαρτυρίας αν πράγματι η αίτηση της Δημοκρατίας, συνεπεία των πιο πάνω ελλείψεων, είναι θνησιγενής. Συνεπεία τούτου εισηγούμαι ότι η αίτηση για να ακουστούν προδικαστικά οι τρεις εξειδικευμένοι λόγοι ένστασης πρέπει να γίνει δεκτή με έξοδα υπέρ μας.» Από την άλλη, στη δική του γραπτή αγόρευση, ο συνήγορος που εμφανίστηκε για το Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας (Αιτητή στην κυρίως αίτηση - Καθ' ου στην υπό κρίση αίτηση) ανέπτυξε τους λόγους ένστασης στην αίτηση, ως εξής: «(Α) Στην εναρκτήρια Πρωτογενή Αίτηση ημερ. 4/10/2012 γίνεται επίκληση της Δ.55 Θ.1 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας η οποία καλύπτει απόλυτα την επίδικη υπόθεση, αφού η επίδικη διαιτητική απόφαση αποτελεί αναντίλεκτα, γραπτό έγγραφο και η γραπτή πράξη (written instrument). Στο περί ερμηνείας Νόμο Κεφ. 1, ως ερμηνεία της λέξης «γραπτό», αναφέρονται: «γραπτό», και εκφράσεις που αναφέρονται σε γραπτό περιλαμβάνουν τυπογράφηση, λιθογράφηση, δακτυλογράφηση, φωτογράφηση και άλλους τρόπους απεικόνισης ή αναπαραγωγής λέξεων σε εμφανή τύπο». Αποτελεί δικαστική γνώση, ότι η επίδικη διαιτητική απόφαση απεικονίστηκε και ή παρείχθηκε «δακτυλογραφικά» και ή με άλλους τρόπους «απεικόνισης ή αναπαραγωγής». Συνεπώς αποτελεί ΓΡΑΠΤΟ ΕΓΓΡΑΦΟ, και έτσι η εφαρμογή της Δ.55 Θ. 1 είναι απόλυτα νόμιμη, και ως εκ τούτου δια της οποίας μπορεί να επιδιωχθεί η ακύρωση της επίδικης διαιτητικής απόφασης. (Β) Παραθέτω την Δ.55 Θ.1: "1. Any person claiming to be interested under a deed, will, or other written instrument, may apply to the Court by originating summons (Forms 50 and 51) for the determination of any question of construction arising under the instrument, and for a declaration of the rights of the persons interested." Σε μετάφραση: «1. Οιονδήποτε πρόσωπο που απαιτεί ότι είναι ενδιαφερόμενον σύμφωνα με έγγραφο μεταβιβάσεως, διαθήκη ή άλλη γραπτή πράξη μπορεί να αποταθεί στο Δικαστήριο δια πρωτογενούς αιτήσεως (Τύπος 50 και 51) για απόφαση σε οιονδήποτε ερώτημα που εγείρεται από την πράξη και για δήλωση για τα δικαιώματα των ενδιαφερομένων προσώπων.» Η Δ.55 Θ.1 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας εφαρμόζεται λοιπόν, για να προσδιορίσει ποια «ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ» της Κυπριακής Δημοκρατίας και σε ποια έκταση έχουν επηρεασθεί από την κακή και ή ΠΑΡΑΤΥΠΗ συμπεριφορά (MISCONDUCT) του Διαιτητή, όπως αυτή αναλύεται λεπτομερειακά από την επίδικη Πρωτογενή αίτηση ημερ. 4/10/2012. (Γ) Στην εναρκτήρια Πρωτογενή Αίτηση ημερ. 4/10/2012, γίνεται επίκληση του περί Διαιτησίας Νόμου, Κεφ. 4 (στην πρώτη σελίδα) στο οποίο Κεφάλαιο, περιλαμβάνεται και το άρθρο 20
(2)του περί Διαιτησίας Νόμου. Η αναφορά του μείζονος (Κεφ. 4) καλύπτει και το έλασσον (άρθρο 20
(2)). Εν πάση όμως περιπτώσει μόνη η Δ.55 Θ.1, αρκεί να καλύψει την επίδικη υπόθεση, αφού οι διαιτητικές αποφάσεις ρυθμίζονται και ή καλύπτονται και από τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας και δη από την πιο πάνω Δ.55 Θ.1. Διαζευκτικά και χωρίς επηρεασμό, και αν υποθετικά κριθεί, ότι δεν έγινε επίκληση του άρθρου 20
(2)του περί Διαιτησίας Νόμου, κεφ. 4, τούτο θεωρείται ως παρατυπία, με βάση την Δ.64 των θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και συνεπώς η Διαδικασία δεν καθίσταται άκυρη. (Δ) Ο Γενικός Εισαγγελέας θα προσκομίσει τέτοια μαρτυρία, που το Σεβαστό σας Δικαστήριο ήθελε διατάξει για την προσαγωγή της, η οποία μαρτυρία, είναι απαραίτητη προς απόδειξη των προβαλλομένων ισχυρισμών εκ μέρους της Δημοκρατίας. (Ε) Η προσαγωγή μέσων απόδειξης, στα οποία περιλαμβάνεται η μαρτυρία εκ μέρους μαρτύρων θεσμοθετείται από το άρθρο 30
(3)(γ) του Συντάγματος, όπως επίσης από το άρθρο 30
(1)του Συντάγματος. Με βάση όλα τα πιο πάνω το Σεβαστό σας Δικαστήριο, θα πρέπει να απορρίψει την αίτηση των Καθ' ων η Αίτηση 2, G. Mak Construction Ltd ημερ. 20/1/2016, όπως επίσης τις προδικαστικές ενστάσεις 1, 2, 3 των Καθ' ων η Αίτηση 2, που προβάλλονται στην ένσταση τους ημερ. 12/12/2012. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Επισημαίνω καθηκόντως ότι οι νομικές αρχές που διέπουν την προεκδίκαση νομικών σημείων σύμφωνα με τη Δ.27 θ.1, επί της οποίας βασίζεται και η παρούσα αίτηση, έχουν αποκρυσταλλωθεί σε σειρά αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Προδικαστικά εκδικάζονται μόνο καθαρά νομικά σημεία (Malachtos v. Armeftis
(1985)1 C.L.R. 548), νοουμένου ότι ικανοποιούνται ορισμένες προϋποθέσεις, σύνοψη των οποίων δίδει η υπόθεση Χ''Οικονόμου ν. Ελληνικής Τράπεζας Λτδ
(1992)1 Α.Α.Δ. 949, από την οποία και το απόσπασμα που ακολουθεί: «Οι αρχές που διέπουν την προκαταρκτική εκδίκαση νομικών σημείων που εγείρονται στις έγγραφες προτάσεις, έχουν νομολογηθεί. (Βλ. μεταξύ άλλων, Costas Mavromoustaki v. Iacovos N. Yeroudes as Executor of the Will of the deceased Spyros Michaelides
(1965)1 CLR 176, Maroulla Athanassi Michaelides (Wife of Aristotelis Gregoriades) v. Pinelopi HjiMichael Diakou
(1986)1 CLR 392, Michael v. United Sea Transport
(1981)1 CLR 322.) Οι αρχές αυτές που καθορίζουν τα πλαίσια της άσκησης της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου, μπορούν να συνοψισθούν ως ακολούθως: Η σχετική αίτηση πρέπει να καθορίζει το συγκεκριμένο νομικό σημείο που εγείρεται και να καταχωρείται κατά το χρόνο που κλείνουν οι έγγραφες προτάσεις ή πολύ σύντομα αργότερα. Κανονικά η προκαταρκτική εκδίκαση θα πρέπει να ζητείται στην Αίτηση για Οδηγίες (Summons for Directions). Η έκδοση τέτοιας διαταγής γίνεται κατά κανόνα, όταν το Δικαστήριο κρίνει ότι το κρινόμενο νομικό σημείο εγείρει σοβαρό νομικό θέμα, το οποίο αν αποφασιστεί υπέρ του αιτητή, αποφασίζεται η όλη υπόθεση, ή ένα ουσιώδες θέμα της αγωγής. Μια τέτοια διαταγή θα πρέπει να εκδίδεται με φειδώ και σε εξαιρετικά απλές και καθαρές περιπτώσεις και όχι στις περιπτώσεις εκείνες που τα εγειρόμενα θέματα, λόγω της ασάφειας των γεγονότων ή του νόμου, θα πρέπει να αποφασιστούν κατά την ακρόαση. Ακόμα, η διαταγή αυτή δεν εκδίδεται όταν υπάρχουν αμφισβητούμενα γεγονότα.» Πάντως, σύμφωνα με τη Διαταγή 27, θ.1 των Θεσμών Πολιτικής Πολιτικής Δικονομίας, το Δικαστήριο διατηρεί την εξουσία να αποφασίσει προδικαστικό νομικό σημείο που εγείρεται στα δικόγραφα σε οποιοδήποτε στάδιο του φαίνεται κατάλληλο. Παραθέτω τη Δ.27, θ.1: «Οιοσδήποτε διάδικος θα δικαιούται να εγείρει με τα δικόγραφά του οιονδήποτε νομικό σημείο και οιονδήποτε σημείο που εγείρεται έτσι θα αποφασίζεται από το Δικαστήριο σε οιονδήποτε στάδιο που θα ήθελε φανεί στο Δικαστήριο βολικό.»[1] Εάν φανεί στο Δικαστήριο ότι το εγειρόμενο νομικό σημείο θα είναι καθοριστικό για την έκβαση της δίκης ή ενός ουσιώδους θέματος στη δίκη, τότε είναι εύλογο να ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια υπέρ της αίτησης να το ακούσει προδικαστικά και κατά προτεραιότητα αφού, σύμφωνα με τη Δ.27, θ.2, θα έχει την εξουσία, αποφασίζοντας επί του σημείου αυτού, ακόμη και να απορρίψει την αγωγή σε αυτό το προκαταρκτικό στάδιο ή να εκδώσει διάταγμα ως θα κρίνει δίκαιο. Παραθέτω τη Δ.27, θ.2: «Αν κατά τη γνώμη του Δικαστηρίου, η απόφαση σ' αυτό το νομικό σημείο ουσιαστικά κρίνει όλη την αγωγή ή οιονδήποτε καλό αγώγιμο δικαίωμα βάση υπεράσπισης, ανταπαίτησης, απάντησης σ' αυτή, το Δικαστήριο μπορεί μετά τότε να απορρίψει την αγωγή ή να εκδώσει οιονδήποτε άλλο διάταγμα σ' αυτή που θα είναι δίκαιο.».[2] Εφαρμογή στην υπό κρίση αίτηση (i) Χρονικό στάδιο υποβολής της αίτησης. Εξετάζω, κατ' αρχάς, το ζήτημα του χρόνου κατά τον οποίο εγείρεται το αίτημα για προδικασία. Στην παρούσα υπόθεση, τα νομικά σημεία που ζητείται τώρα να προδικαστούν είχαν δικογραφηθεί, ως προανέφερα, από 12.12.2012. Διαπιστώνω ότι, πράγματι, ο συνήγορος που εμφανίστηκε για το Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας (Αιτητή στην κυρίως αίτηση - Καθ' ου στην υπό κρίση αίτηση) δεν πραγματεύτηκε τη δυνατότητα εφαρμογής της Δ.27 στο παρόν στάδιο της δίκης και δεν έθεσε ουδέν ζήτημα περί καθυστέρησης στην έγερση της αίτησης κατ' επίκληση της Δ.27. Εν πάση περιπτώσει, εξετάζω καθηκόντως το ζήτημα αυτό, εφόσον αποτελεί μία παράμετρο που το Δικαστήριο δέον να λαμβάνει υπόψη κατά την ενάσκηση της διακριτικής του ευχέρειας για έγκρισή ή μη του αιτήματος προδικασίας, έχοντας πάντοτε ως γνώμονα το συμφέρον της δικαιοσύνης. Ως φαίνεται στο φάκελο του Δικαστηρίου, μετά από αίτηση ορισμού, ημερ. 17.1.2013, που έγινε υπό του Γενικού Εισαγγελέα - Αιτητή, η κυρίως αίτηση για ακύρωση της διαιτητικής απόφασης ορίστηκε πρώτη φορά για οδηγίες στις 22.3.2013. Σχετική Διαταγή του Δικαστηρίου υπό άλλη σύνθεση (Δ. Θεοδώρου, Ε.Δ.) προς τον Πρωτοκολλητή για ορισμό της υπόθεσης κατά την εν λόγω ημερομηνία, εμφαίνεται στο φάκελο του Δικαστηρίου. Όπως φαίνεται στο πρακτικό της δικασίμου ημερ. 22.3.2013, η υπόθεση ορίστηκε κατευθείαν για ακρόαση στις 10.10.2013, εφόσον δεν είχε εγερθεί οποιοδήποτε γραπτό αίτημα προδικασίας των νομικών σημείων. Από την εν λόγω ημερομηνία (10.10.2013) που η υπόθεση ήταν πρώτη φορά για ακρόαση μέχρι τις 20.1.2016 που καταχωρήθηκε από την Καθ' ης αρ. 2 η υπό κρίση γραπτή αίτηση με την οποία ζητείται η προδικασία των νομικών σημείων, μεσολάβησαν, ως παρατηρώ στο φάκελο του Δικαστηρίου, εννιά
(9)συνολικά δικάσιμες κατά τις οποίες αναβαλλόταν η έναρξη της ακρόασης. Και πάλιν, στο διαρρεύσαν χρονικό διάστημα, η Καθ'ης αρ. 2 παρέλειψε να θέσει ζήτημα προδικασίας των εγειρόμενων νομικών σημείων. Ωστόσο, είναι δίκαιο να σημειωθεί ότι, η καθυστέρηση που προκλήθηκε από τις εν λόγω αναβολές σε ό,τι αφορά την έναρξη της ακρόασης της κυρίως αίτησης, δεν οφείλεται στην πλευρά της Καθ' ης αρ. 2 (Αιτήτριας στην υπό κρίση αίτηση για προδικασία). Οι εν λόγω αναβολές, ως επί τω πλείστω, ζητήθηκαν από την πλευρά του Γενικού Εισαγγελέα - Αιτητή στην κυρίως αίτηση, ήτοι στις 14.2.2014, 7.3.2014, 29.9.2014, 21.11.2014, 5.2.2015, 2.10.2015 και 19.1.2016, για λόγους που καταγράφονται στα πρακτικά του Δικαστηρίου). Η πρώτη και μοναδική φορά που η πλευρά της Καθ'ης αρ. 2, εταιρείας G. Mak Construction Ltd, έκανε αίτημα αναβολής της ακρόασης ήταν στις 3.6.2015, λόγω του ότι ο δικηγόρος της, κ. Χαβιαράς, ήταν απασχολημένος σε ποινική υπόθεση. Από πλευράς προγράμματος του Δικαστηρίου μία μόνο αναβολή δόθηκε από το ίδιο λόγω έλλειψης χρόνου και τούτο ήταν στις 14.4.2014. Εφόσον η καθυστέρηση, η οποία παρουσιάστηκε μέχρι σήμερα για την έναρξη της ακρόασης της υπόθεσης επί της ουσίας της, δεν οφείλεται στην πλευρά της εταιρείας G. Mak Construction Ltd, καταλήγω να κρίνω ότι δεν θα μπορούσε να αποδοθεί στην εν λόγω εταιρεία οποιαδήποτε σκοπιμότητα πρόκλησης περαιτέρω καθυστέρησης ή κατάχρησης διαδικασίας ως εκ της καταχώρησης της υπό κρίση αίτησης για προδικασία. Απεναντίας, συμφωνώ ότι η επίλυση των δικογραφηθέντων νομικών σημείων προδικαστικά, πριν την έναρξη της ακρόασης, εξυπηρετεί το συμφέρον της δικαιοσύνης έστω και μετά πάροδο 3 και πλέον ετών.[3] (ii) Κατά πόσον τα εγειρόμενα νομικά σημεία είναι ασαφή ή δεν μπορούν να επιλυθούν προτού ακουστεί μαρτυρία σε σχέση με αμφισβητούμενα γεγονότα. Έχοντας αντιπαραβάλει τις θέσεις των δύο συνηγόρων, δεν μπορώ παρά να συμφωνήσω με το συνήγορο της Καθ' ης αρ. 2 - Αιτήτριας στην υπό κρίση αίτηση ότι εδώ δεν χρειάζεται να διατυπωθούν οποιαδήποτε ευρήματα περί πραγματικών γεγονότων, ήτοι αναφορικά με τα γεγονότα που περιβάλλουν την διεξαγωγή της διαιτησίας, προτού μπορέσει το Δικαστήριο να αποφασίσει τα εγειρόμενα νομικά σημεία, αφού αυτά είναι καθαρώς νομικά, άπτονται δε της καταλληλότητας της Δ.55 ως νομικής βάσης της κυρίως αίτησης και της μη επίκλησης του άρθρου 20
(2)του περί Διαιτησίας Νόμου, Κεφ. 4 ως νομικής βάσης για την απόδοση της ζητούμενης θεραπείας, ήτοι της ακύρωσης της επίμαχης διαιτητικής απόφασης. Επομένως, συμφωνώ με την πλευρά της Καθ'ης αρ. 2 - Αιτήτριας στην υπό κρίση αίτηση ότι χωρεί η προδικαστική επίλυση των εγερθέντων προδικαστικών νομικών σημείων. Κατάληξη Η αίτηση επιτυγχάνει. Δίδεται χρόνος ενός μηνός από σήμερα για υποβολή γραπτών αγορεύσεων επί της ουσίας των νομικών σημείων, ώστε αμφότεροι οι συνήγοροι να αναπτύξουν τις θέσεις τους επ' αυτών. Εφιστώ την προσοχή τους σε χρήσιμη ανάλυση των διαφόρων εναρκτήριων μέσων που εφαρμόζονται στο δικονομικό σύστημα της Κύπρου, την οποία περιέχει η απόφαση ημερ. 3.3.2015 του Χ. Πογιατζή, Π.Ε.Δ. στην Αίτηση Αριθ. 473/11, Αναφορικά με την Εταιρεία G. PARASKEVAIDES
(1966)LTD. Ακολουθώντας το αποτέλεσμα αυτό, τα έξοδα της αίτησης, πλέον ΦΠΑ, επιδικάζονται υπέρ της εταιρείας G. Mak Construction Ltd και εναντίον του Γενικού Εισαγγελέα, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Να είναι όμως πληρωτέα στο τέλος της δίκης της κυρίως αίτησης. (υπ.)................................... Α. Πανταζή - Λάμπρου, Ε.Δ. ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ [1] O.27.,r.
- Any party shall be entitled to raise by his pleading any point of law, and any point so raised shall be disposed of by the Court at any stage that may appear to it convenient. [2]
- If in the opinion of the Court the decision of such point of law substantially disposes of the whole action, or of any distinct cause of action, ground of defence, counter-claim, or reply therein, the Court may thereupon dismiss the action or make such other order therein as may be just. [3] Σημειωτέον ότι όσον αφορά τον Καθ' ου αρ. 1 στην κυρίως αίτηση, Σώτο Δημητρίου, δεν είχε καταχωρηθεί σε κανένα στάδιο της δίκης σημείωμα εμφάνισης εκ μέρους του και για το λόγο αυτό η υπόθεση παρέμενε για απόδειξη, από 22.3.2013 που ήταν πρώτη φορά ορισμένη η αίτηση ημερ. 18.2.2013 του Γενικού Εισαγγελέα - Αιτητή για απόφαση λόγω μη εμφάνισης, και αναβάλλετο για απόδειξη κάθε μετέπειτα δικάσιμο κατόπιν αιτημάτων της πλευράς του Γενικού Εισαγγελέα, μέχρι που στις 29.3.2016 αναφέρθη στο Δικαστήριο από τον. Κ. Σταυρινό ότι ο Καθ' ου αρ. 1 απεβίωσε και ζήτησε χρόνο για να τοποθετηθεί ως προς τον περαιτέρω χειρισμό της υπόθεσης έναντί του στις 27.5.
- Ανεξαρτήτως του τί προτίθεται να δηλώσει κατά την εν λόγω δικάσιμο ο συνήγορος εκ μέρους του Γενικού Εισαγγελέα, η όποια απόφαση επί των προδικαστικών νομικών σημείων θα επηρεάσει, ως ζήτημα λογικής, και τη διαδικασία έναντι του Καθ' ου αρ. 1, υπό την έννοια ότι αν ήθελε κριθεί ότι παράτυπα υποβλήθηκε η κυρίως αίτηση κατ' επίκληση της Δ.55, τούτο το συμπέρασμα αφορά στο σύνολό της την εν λόγω αίτηση. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο