← Κύπρος

Γιάγκος Γιάγκου ν. Κάλλη Χριστοφή κ.α., Αρ. Αγωγής: 3871/15, 22/7/2016

Γιάγκος Γιάγκου ν. Κάλλη Χριστοφή κ.α., Αρ. Αγωγής: 3871/15, 22/7/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2016:A448 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χρ. Ρασπόπουλου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 3871/15 Μεταξύ: Γιάγκος Γιάγκου Ενάγοντας και

  1. Κάλλη Χριστοφή
  2. Άντρεα Χριστοφή Εναγόμενες Ημερομηνία: 22 Ιουλίου 2016 Εμφανίσεις: Για Εναγόμενες - Αιτήτριες: κ. Άντης Γεωργίου για Μάριος Γεωργίου & Σια Για Ενάγοντα - Καθ' ου η Αίτηση: κα Άννα Ν. Πηλείδου ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Στις 29.10.2015 εκδόθηκε απόφαση εναντίον των εναγομένων στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή λόγω παράλειψης των τελευταίων να καταχωρήσουν σημείωμα εμφάνισης. Η αγωγή αφορά οφειλόμενα ενοίκια για τους μήνες Μάιο μέχρι Οκτώβριο του 2014 δυνάμει γραπτής σύμβασης ενοικίασης καθώς και οφειλόμενα υπόλοιπα λογαριασμών νερού για τους μήνες Μάιο μέχρι Σεπτέμβριο του 2014 και αναλογία τελών για σκύβαλα για τους μήνες Μάιο μέχρι Οκτώβριο του
  3. Με την υπό κρίση Αίτηση οι Εναγόμενες - Αιτήτριες ζητούν από το Δικαστήριο την έκδοση διατάγματος το οποίο να ακυρώνει και/ή παραμερίζει (set aside) την προηγούμενη εκδοθείσα υπ' αυτού απόφαση εναντίον τους. Η αίτηση βασίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.5, Θ.Θ. 2, 7, Δ.17, Θ. 10, Δ.48 Θ.Θ. 1 -9, Δ.9 Θ.Θ. 1-13, Δ.3, Θ.Θ. 1-10 καθώς και στις γενικές εξουσίες του Δικαστηρίου. Συνοδεύεται από Ένορκη Δήλωση της Ευανθίας Χριστοφή, μητέρας των Εναγόμενων 1 και 2 η οποία δηλώνει ως δεόντως εξουσιοδοτημένη από αυτές να προβεί στην ένορκη δήλωση. Δηλώνει επίσης ότι χειρίστηκε προσωπικά και εκ μέρους των θυγατέρων της όλα τα ζητήματα που αφορούν την παρούσα υπόθεση. Η Ενόρκως δηλούσα αναφέρει ότι στις 5.9.2015, την επισκέφτηκε στην οικία της στο Νικητάρι κάποιος ιδιώτης επιδότης αναζητώντας τις δύο της κόρες. Του εξήγησε ότι δεν διέμεναν μαζί της, αλλά αυτός άφησε δύο κλητήρια εντάλματα έξω από το σπίτι της και έφυγε. Μετά από λίγες μέρες επικοινώνησε με τις κόρες της οι οποίες της έδωσαν οδηγίες και επισκέφτηκε δικηγόρο στη Λευκωσία. Ο εν λόγω δικηγόρος ζήτησε όπως του αποστείλουν εξουσιοδοτήσεις και χρήματα για να καταχωρήσει σημείωμα εμφάνισης στην αγωγή. Στο μεσοδιάστημα όμως ο εν λόγω δικηγόρος απέστειλε επιστολή στους δικηγόρους του Ενάγοντα γνωστοποιώντας την πρόθεση του να καταχωρήσει σημείωμα εμφάνισης. Λόγω οικονομικών δυσκολιών, δυσκολιών στην κίνηση, καθότι διαμένει στο Νικητάρι, χωρίο το οποίο απέχει περίπου 35 χιλιόμετρα από την Λευκωσία, και λόγω ανάγκης συντονισμού με τις εναγόμενες και συμπλήρωση των εξουσιοδοτήσεων ενώπιον του Δικηγόρου δεν κατάφερε να ανταποκριθει άμεσα στα αιτήματα του Δικηγόρου. Μπόρεσε τελικά να εξεύρει τα χρήματα και να συντονιστεί με τις θυγατέρες της για την υπογραφή των εξουσιοδοτήσεων στις αρχές Οκτωβρίου. Επίσης, καθ' όλη την διάρκεια του Οκτώβρη ήταν προσωπικά σε επαφή με τον Ενάγοντα για εξεύρεση εξωδικαστηριακής λύσης και συμφωνίας σε σχέση με το ποσό που οφείλεται προς αυτόν. Για τον λόγο αυτό δεν προχώρησε σε άλλα διαβήματα στην αγωγή καθότι είχε την εντύπωση ότι συμφώνησαν με τον Ενάγοντα το ποσό και τον τρόπο αποπληρωμής του. Ενημερώθηκε όμως αργότερα ότι εκδόθηκε απόφαση στις 29.10.
  4. Θεωρεί ότι υπάρχει καλή και εύλογη υπεράσπιση στην αγωγή καθότι η σύμβαση ενοικίασης τερματίστηκε συναινετικά από τα μέρη στα τέλη Ιουλίου του 2014 και άρα το οφειλόμενο ποσό ανέρχεται σε τρία ενοίκια δηλαδή στα €
  5. Επίσης αμφισβητεί τις υπόλοιπες αξιώσεις του Ενάγοντα στην ίδια βάση, στο ότι δηλαδή η Σύμβαση Ενοικίασης τερματίστηκε νόμιμα περί τα τέλη Ιουλίου και τα μέρη απαλλάχθηκαν από τις υποχρεώσεις και τα δικαιώματα τους σε εκείνο το σημείο. Ακολούθησε η καταχώρηση Ένστασης από τον Ενάγοντα - Καθ' ου η Αίτηση η οποία βασίζεται στους θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.33 Θ.5, Δ.17 Θ.10, Δ.26 Θ.14 και 15 Δ.48 Θ.Θ.1, 2, 3, 4, 8 και 9 και στις συμφυείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου. Προβάλλονται οι ακόλουθοι λόγοι Ένστασης.
  6. Η αίτηση είναι αντικανονική και η ενόρκως δηλούσα Ευανθία Χριστοφή δεν είναι το κατάλληλο πρόσωπο να ορκιστεί αναφορικά με την παρούσα διαδικασία ούτε και αναφέρει για ποιο λόγο δεν καταχώρησαν ένορκη δήλωση προς υποστήριξη της αίτησης οι ίδιες οι Εναγόμενες.
  7. Δεν αποκαλύπτεται πραγματικός και ουσιώδης λόγος μέσα από το περιεχόμενο της ενόρκου δηλώσεως της Ευανθίας Χριστοφή για παραμερισμό της απόφασης.
  8. Οι Εναγόμενες κωλύονται να εγείρουν λόγους για μη έγκυρη επίδοση του κλητηρίου διότι όπως προκύπτει από την ένορκη δήλωση έδωσαν έγκαιρα οδηγίες στους δικηγόρους τους.
  9. Οι λόγοι υπεράσπισης που εκτίθενται στην ένορκο δήλωση είναι ανυπόστατοι και/ή δεν αποκαλύπτουν λογικοφανή υπεράσπιση.
  10. Η αίτηση είναι καταχρηστική και αποσκοπεί στην καθυστέρηση της διαδικασίας.
  11. Η έκδοση της απόφασης έχει γίνει καθ' όλα νόμιμα και οι καθ' ων η αίτηση είχαν γνώση για την έγερση και την προώθηση της αγωγής.
  12. Δεν έχει δοθεί καμία ικανοποιητική εξήγηση για την καθυστέρηση που να δικαιολογεί τη στέρηση των δικαιωμάτων του Ενάγοντα που του παρέχει η νομότυπη απόφαση που εξασφάλισε προς όφελος του.
  13. Οι λόγοι που προβάλλονται στην ένορκο δήλωση είναι καθαρά εκ των υστέρων ισχυρισμοί για αποφυγή της καταβολής του οφειλόμενου ποσού στον Ενάγοντα. Η Ενσταση συνοδεύεται από Ένορκη Δήλωση του Ενάγοντα - Καθ' ου η αίτηση ο οποίος μεταξύ άλλων αναφέρει ότι ο ιδιώτης επιδότης Σωτήρης Πετρίδης που επέδωσε τα κλητήρια εντάλματα αρνήθηκε κατηγορηματικά τους ισχυρισμούς της κας Χριστοφή και του ανέφερε ότι η τελευταία παρέλαβε τα κλητήρια εντάλματα χωρίς να του αναφέρει ότι δε διαμένουν εκεί οι θυγατέρες της, κάτι που εν πάση περιπτώσει αμφισβητεί. Αναφέρει περαιτέρω ότι εξ όσων τον πληροφορεί η δικηγόρος του, στις 15.9.2015 η τελευταία έλαβε με φαξ από το δικηγόρο των Εναγόμενων, επιστολή που την ενημέρωνε για την πρόθεση του να καταχωρήσει σημείωμα εμφάνισης εντός των επόμενων ημερών. (τεκμήριο Α). Σε σχέση με την επικοινωνία που είχε με την Ευανθία Χριστοφή εναφέρει ότι η τελευταία επικοινώνησε μαζί του περί τα τέλη Σεπτεμβρίου 2015 και του ζητούσε να αποσύρει την αγωγή και να πληρώσει με δόσεις αλλά και να της κάνει και έκπτωση στο ποσό. Προ της καταχώρησης της αγωγής του είχε υποσχεθεί πολλές φορές ότι θα κατέβαλε τις οφειλές των Εναγόμενων χωρίς αποτέλεσμα. Απάντησε ξεκάθαρα στην κα Χριστοφή ότι δε θα αποσύρει την αγωγή όμως θα ήταν διατεθειμένος να πληρώνεται με δόσεις το ποσό των €150 το μήνα. Η δικηγόρος του πριν τις 12.10.2015 ενημέρωσε το δικηγόρο των Εναγόμενων, κ. Άντη Γεωργίου, ότι θα προχωρήσει στην έκδοση απόφασης και ότι αν καταβάλλονται €150 δεν θα προχωρήσει σε μέτρα εκτέλεσης. Όπως πληροφορήθηκε από την Δικηγόρο του, η τελευταία απέστειλε στις 12.10.2015 γραπτώς και με φαξ τα πιο πάνω στο δικηγόρο των Εναγόμενων (τεκμήριο Β). Λόγω μη ανταπόκρισης από το δικηγόρο των Εναγόμενων υποβλήθηκε η αίτηση για απόφαση λόγω μη καταχώρησης εμφάνισης. Ακόμα και μετά την έκδοση της απόφασης η δικηγόρος του Ενάγοντα απέστειλε στις 18.11.2015 επιστολή στο δικηγόρο των Εναγόμενων στην οποία του επισύναψε αντίγραφο της απόφασης και ζήτησε από αυτόν να τοποθετηθεί ως προς τον τρόπο εξόφλησης. (τεκμήριο Γ) Κατά τα λοιπά ο Ενόρκως δηλών αρνείται τους ισχυρισμούς των Εναγομένων περί δήθεν συναινετικής λύσης της συμφωνίας ενοικίασης και απαλλαγής των Εναγόμενων από άλλες υποχρεώσεις και ισχυρίζεται ότι αυτά συνιστούν εκ των υστέρων σκέψεις των Εναγόμενων ή της ιδίας για καθυστέρηση της διαδικασίας και αποφυγή πληρωμής των οφειλόμενων. Ο ισχυρισμός ότι όλο τον Οκτώβριο έκαναν μαζί του διαπραγματεύσεις είναι αναληθής. Η Αίτηση οδηγήθηκε σε ακρόαση στις 7.7.2016 κατά την οποία κατατέθηκαν γραπτές αγορεύσεις στις οποίες αναπτύσσονται οι αντίστοιχες θέσεις των διαδίκων και καμιά πλευρά δεν ζήτησε την αντεξέταση των ενόρκως δηλούντων. Έχω μελετήσει τις εκατέρωθεν θέσεις των διαδίκων και όπου κρίνω σκόπιμο θα προβώ σε αναφορά σε αυτές στην συνέχεια της απόφασής μου. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Παραμερισμός απόφασης που εκδόθηκε ερήμην είναι δυνατός σε περιπτώσεις όπου υπάρχει αντικανονικότητα στην διαδικασία που οδήγησε στην έκδοση της απόφασης π.χ όταν η επίδοση της αγωγής κριθεί ως κακή. Σε τέτοιες περιπτώσεις το Δικαστήριο είναι υποχρεωμένο να παραμερίσει την απόφαση και δεν τίθεται θέμα άσκησης διακριτικής ευχέρειας. Έκαστος έχει το βασικό ανθρώπινο δικαίωμα να πληροφορηθεί για τα δικαστικά μέτρα εναντίον του, τους λόγους για τους οποίους καλείται να εμφανισθεί ενώπιον του Δικαστηρίου και να προβάλει τους ισχυρισμούς του. (βλ. Γιωργαλλίδης ν. Χρίστου (Ττόμη)

(1997)1 Α.Α.Δ. 247. Στην προκειμένη περίπτωση η πλευρά των Εναγομένων - Αιτητριών δεν παραπονείται για αντικανονικότητα στην διαδικασία. Δεν παραπονείται λ.χ για παράτυπη επίδοση της αγωγής αν και μια υποτυπώδης αναφορά γίνεται στην Ένορκη δήλωση της Ευανθίας Χριστοφή, ότι δηλαδή ο επιδότης άφησε τα κλητήρια Εντάλματα έξω από την πόρτα της οικίας της. Τούτο όμως το θέμα δεν προωθήθηκε με οποιοδήποτε τρόπο κατά την αγόρευση του συνηγόρου των Εναγομένων - Αιτητριών και θεωρώ ότι έχει εγκαταλειφθεί. Εν πάση περιπτώσει, όπως φαίνεται από το ιστορικό που περιγράφεται από την ίδια την Ευανθία Χριστοφή η επίδοση που έγινε στην ίδια επιτέλεσε τον σκοπό της, ήτοι την ειδοποίηση των Εναγομένων για την εναντίον τους διαδικασία. Στην υπόθεση Marfin Popular Bank Public Co Ltd ν. Telec Logistic Company Ltd και άλλης,
(2012)1 Α.Α.Δ. 1002 σκοπός της επίδοσης είναι η διαπίστωση ότι συγκεκριμένος διάδικος έχει ειδοποιηθεί για τη διαδικασία η οποία τον αφορά. Εν όψει των πιο πάνω, δεν θα απασχολήσει περισσότερο το ζήτημα της επίδοσης της αγωγής. Στις περιπτώσεις που η απόφαση εκδόθηκε νομότυπα εντάσσονται οι πρόνοιες της Δ.17 θ.10 που αφορά σε παραμερισμό απόφασης λόγω παράλειψης καταχώρισης εμφάνισης, της Δ.26 θ.14 που αφορά σε παραμερισμό απόφασης λόγω παράλειψης καταχώρισης υπεράσπισης και τέλος της Δ.33 θ.5 που αφορά σε παραμερισμό απόφασης λόγω παράλειψης του Εναγομένου να εμφανιστεί κατά τη δίκη. Η υπό κρίση περίπτωση εντάσσεται στα πλαίσια της Δ.17, Θ.10 που προνοεί τα εξής: «Where judgment is entered pursuant to any of the preceding Rules of this Order, it shall be lawful for the Court in a proper case to set aside or vary such judgment upon such terms as may be just.» Σε μετάφραση: «Όταν εκδοθεί απόφαση σύμφωνα με τους προηγούμενους κανονισμούς αυτής της Διαταγής, θα είναι νόμιμο για το δικαστήριο στην κατάλληλη περίπτωση να παραμερίσει ή διαφοροποιήσει τέτοια απόφαση με όρους που θα ήθελαν φανεί δίκαιοι.» Σύμφωνα με την νομολογία, το Δικαστήριο σε τέτοιες περιπτώσεις, ασκεί την διακριτική του ευχέρεια εξετάζοντας διάφορους παράγοντες με κυριότερο να δείξει ο εκάστοτε Αιτητής ότι έχει καλή εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση. Στη συνέχεια εξετάζεται η δικονομική συμπεριφορά του διαδίκου και δη κατά πόσον ο Αιτητής παρέχει επαρκή αιτιολόγηση για την παράλειψη εμφάνισης ή καταχώρισης υπεράσπισης. Στην πρόσφατη απόφαση NSM Democars Ltd v. Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ, ECLI:CY:AD:2015:A677, Πολιτική Έφεση αρ. 121/2010 ημερομηνίας 14.10.2015 που αφορούσε αίτηση παραμερισμού δυνάμει της Δ.17 Θ.10 επαναλήφθηκε η διαχρονική θέση στη νομολογία ότι η αποκάλυψη εκ πρώτης όψεως συζητήσιμης υπεράσπισης, συνιστά τον πρωταρχικό παράγοντα ο οποίος λαμβάνεται υπόψη κατά την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου προκειμένου να επιτύχει η αίτηση για παραμερισμό, απόφασης ληφθείσας ερήμην. Χαρακτηρίζεται δε «συζητήσιμη» μια υπεράσπιση η οποία είναι λογικοφανής βασισμένη σε γεγονότα που την καθιστούν συζητήσιμη. Αρκεί δηλαδή να δείξει ότι έχει καλή υπεράσπιση πράγμα που κρίνεται χωρίς αξιολόγηση της μαρτυρίας. Στην υπόθεση Ανδρέας Γιάγκου κ.α. ν. Λουκίας Φωτίου, Πολιτική Έφεση 233/09, ημερ. 24.1.2014 με παραπομπή σε θεμελιακές αποφάσεις όπως η Evans v. Bartlam
(1937)2 All E.R. 646, 650, η Kotsapas v. Titan Construction Engineering Co.
(1961)C.L.R. 320 και η Φυλακτού ν. Μιχαήλ
(1982)1 Α.Α.Δ. 204 επεξηγήθηκε ότι η ανάγκη να καταδειχθεί «prima facie defence» δεν συνεπάγεται ανάγκη αξιολόγησης της αντικρουόμενης μαρτυρίας διότι κάτι τέτοιο θα οδηγούσε σε εκδίκαση του ίδιου σημείου εις διπλούν. Το βάρος για παραμερισμό ερήμην απόφασης βρίσκεται βεβαίως στους ώμους του αιτητή, αλλά αυτό το βάρος δεν εξυπακούει και την απόδειξη αμφισβητούμενων γεγονότων ή τη θεμελίωση της υπεράσπισης, ως εάν διεξαγόταν η δίκη επί της ουσίας της. Γίνεται επίσης παραπομπή στην Κωνσταντινίδη ν. Hissin
(2004)1 Α.Α.Δ. 1774 όπου λέχθηκε ότι «είναι αρκετό να εγερθεί το ζήτημα που κρίνεται χωρίς αξιολόγηση της μαρτυρίας» και χωρίς να «... απαιτείται απόδειξη των γεγονότων που στοιχειοθετούν την υπεράσπιση.» Σχετικό είναι επίσης το ακόλουθο απόσπασμα από την υπόθεση Χ¨ Νικολάου ν. Τράπεζας Κύπρου Λτδ
(2001)1(Β) ΑΑΔ 1179, 1181: «.... Όσον αφορά αξιολόγηση, επισημαίνουμε πως για τους σκοπούς αίτησης της φύσεως της παρούσας, όπου δίδονται στοιχεία για την ύπαρξη καλής υπεράσπισης, δεν πρέπει αυτή να απορρίπτεται απλώς και μόνο γιατί υπάρχει σύγκρουση στα γεγονότα επί των ενόρκων δηλώσεων (Evans v. Bartlam) και στο στάδιο αυτό το Δικαστήριο δεν πρέπει να υπεισέρχεται στην ουσία της υπεράσπισης.» Το Δικαστήριο ασκεί τη διακριτική του ευχέρεια ισοζυγίζοντας δύο θεμελιακές αρχές, δηλαδή, αφενός την ανάγκη να ακούγεται ο διάδικος επί της ουσίας της υπόθεσης του και αφετέρου την ανάγκη της όσο το δυνατό ταχείας απονομής της δικαιοσύνης. Έτσι ακόμη και όπου αποκαλύπτεται υπεράσπιση, αλλά η συμπεριφορά του διαδίκου είναι ενδεικτική αδιαφορίας για το σύστημα απονομής της δικαιοσύνης ή τα δικαιώματα του αντιδίκου του, το Δικαστήριο μπορεί να ασκήσει την διακριτική του ευχέρεια απορρίπτοντας το αίτημα παραμερισμού της απόφασης. Στην υπόθεση Ανδρέου v. Ελληνικής Τράπεζας Λτδ
(2003)1(Γ) ΑΑΔ 1596, 1599, λέχθηκε ότι: «Οι αρχές οι οποίες προκύπτουν συμπυκνώνονται στις ακόλουθες προτάσεις: (α) Η παράλειψη εμφάνισης ή υποβολής υπεράσπισης πρέπει να εξηγηθεί όπως και η όποια καθυστέρηση στην υποβολή αιτήματος για παραμερισμό της εκδοθείσας απόφασης. (β) Προϋπόθεση για τον παραμερισμό της εκδοθείσας απόφασης αποτελεί η αποκάλυψη συζητήσιμης υπεράσπισης. (γ) Και όπου αποκαλύπτεται υπεράσπιση η αίτηση δυνατόν να απορριφθεί, όταν η καθυστέρηση στην κίνηση του μηχανισμού για παραμερισμό της εκδοθείσας απόφασης είναι τέτοια που να καταδεικνύει καταφρόνηση της δικαστικής διαδικασίας.» Μετά την πιο πάνω επισκόπηση της νομολογίας προχωρώ να εξετάσω την παρούσα Αίτηση. Η εκδοθείσα απόφαση αφορά οφειλόμενα ενοίκια για τους μήνες Μάιο μέχρι Οκτώβριο του
  1. Με βάση την Έκθεση Απαίτησης αλλά και σύμφωνα με την γραπτή σύμβαση ενοικίασης που παρουσιάστηκε κατά το στάδιο απόδειξης της αγωγής, η ενοικίαση είχε διάρκεια από 1.12.2013 μέχρι 1.12.2014 με ενοίκιο προς €350 μηνιαίως. Δυνάμει της εν λόγω συμφωνίας οι Ενοικιαστές ήταν υπόχρεες να πληρώνουν το καταναλωθέν νερό και τον φόρο αποκομιδής σκυβάλων. Η θέση του Ενάγοντος είναι ότι οι Εναγόμενες από τον Μάιο του 2014 και έπειτα παρέλειψαν να πληρώσουν οποιοδήποτε ποσό για ενοίκιο και τις αρχές Νοεμβρίου του ιδίου έτους αυτές εγκατέλειψαν χωρίς ειδοποίηση το διαμέρισμα. Παρέλειψαν επίσης να πληρώσουν τους λογαριασμούς νερού για τους μήνες Μάιο μέχρι Ιούλιο προς €49,52 και Αύγουστο μέχρι Σεπτέμβριο προς €56,
  2. Η πλευρά του Ενάγοντος κατά την απόδειξη της αγωγής περιόρισε την απαίτηση για λογαριασμό νερού σε €56,87 που αφορά λογαριασμό της περιόδου Αυγούστου μέχρι Σεπτεμβρίου του
  3. Ο Ενάγοντας ισχυρίζεται περαιτέρω ότι οι Εναγόμενες, δεν πλήρωσαν επίσης την αναλογία τελών για σκύβαλα για τους μήνες Ιανουάριο μέχρι Οκτώβριο του 2014 που διέμεναν στο επίδικο διαμέρισμα. Το συνολικό ποσό για τα τέλη σκυβάλων για το έτος 2014 ήταν €145 συνεπώς η αναλογία για τους 10 μήνες είναι €120,
  4. Σύμφωνα με την ένορκη δήλωση προς απόδειξη της αγωγής, ο Εναγόμενος από τον Νοέμβριο ξεκίνησε διάφορες προσπάθειες για ενοικίαση του διαμερίσματος σε νέο πρόσωπο κάτι το οποίο κατέστη δυνατό από 1.12.
  5. Ο ισχυρισμός που οι Εναγόμενες, δια στόματος της μητέρας των, προβάλλουν είναι ότι η σύμβαση ενοικίασης τερματίστηκε συναινετικά από τα μέρη στα τέλη Ιουλίου του 2014 και άρα το οφειλόμενο ποσό ανέρχεται σε τρία ενοίκια δηλαδή στα €1050,
  6. Προφανώς οι Εναγόμενες αποδέχονται ότι δεν κατέβαλαν οποιοδήποτε ενοίκιο από τον μήνα Μάιο του 2014 και έπειτα. Αποδέχονται επίσης ότι εγκατέλειψαν το επίδικο διαμέρισμα πριν την λήξη της συμφωνημένης περιόδου ενοικίασης. Δεν εγείρουν οποιοδήποτε ισχυρισμό περί εξόφλησης των λογαριασμών νερού ή της αναλογίας σκυβάλων. Εκείνο που εγείρουν είναι ότι από τον Αύγουστο και έπειτα δεν χρειαζόταν η εκπλήρωση της υποχρέωσης πληρωμής ενοικίου ή των λοιπών υποχρεώσεων που προκύπτουν από την σύμβαση καθότι οι συμβαλλόμενοι συμφώνησαν να τερματίσουν την μεταξύ τους συμφωνίας ή με άλλα λόγια να υπαναχωρήσουν από αυτή. Το άρθρο 62 του περί Συμβάσεων Νόμου Κεφ. 149 προνοεί ότι: «62.Αν οι συμβαλλόμενοι συμφωνούν να αντικαταστήσουν τη σύμβαση με νέα, ή να υπαναχωρήσουν από τη σύμβαση ή να τροποποιήσουν αυτήν, η αρχική σύμβαση δεν χρειάζεται εκπλήρωση.» Χωρίς να υπεισέρχομαι σε ανάλυση είτε της πραγματικής είτε της νομικής πτυχής της υπεράσπισης η οποία προβάλλεται, θεωρώ ότι για τους σκοπούς της παρούσας Αίτησης ικανοποιείται η ανάγκη να καταδειχθεί «prima facie defence» σε σχέση μόνο με το μέρος της απόφασης που αυτή η υπεράσπιση αφορά. Είναι άσχετο το γεγονός ότι στην Ένορκη δήλωση του Ενάγοντα - Καθ' ου η Αίτηση αμφισβητείται ο ισχυρισμός της υπεράσπισης. Όπως αναφέρθηκε και πιο πάνω το Δικαστήριο δεν θα προβεί στα πλαίσια της παρούσας Αίτησης σε αξιολόγηση της αντικρουόμενης μαρτυρίας ούτε απαιτείται απόδειξη αμφισβητούμενων γεγονότων ή η θεμελίωση της υπεράσπισης, ως εάν διεξαγόταν η δίκη επί της ουσίας. Συνεπώς σε σχέση με το μέρος της απόφασης για το οποίο εγείρεται η εν λόγω υπεράσπιση παρουσιάζεται εκ πρώτης όψεως καλή υπεράσπιση και το Δικαστήριο θα προχωρήσει να εξετάσει κατά πόσον παρουσιάζεται ανεξήγητη αργοπορία που μπορεί να επηρεάσει την διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου εναντίον των Εναγομένων. Σε σχέση με το υπόλοιπο μέρος της απόφασης, ήτοι σε σχέση με τα οφειλόμενα ενοίκια μέχρι και τον Ιούλιο του 2014, ήτοι για το συνολικό ποσό των €1050,00 η απόφαση του Δικαστηρίου δεν μπορεί να παραμεριστεί καθότι σε σχέση με αυτό το μέρος της απόφασης δεν παρουσιάζεται οποιαδήποτε υπεράσπιση. Υπεράσπιση δεν παρουσιάζεται ούτε σε σχέση με την καταβολή της αναλογίας κοινοχρήστων μέχρι και τον Ιούλιο του
  7. Η υπεράσπιση αφορά την περίοδο από τον Αύγουστο και έπειτα. Σε σχέση με την καθυστέρηση στην υποβολή της υπό κρίση Αίτησης, στην υπόθεση Milouca Motor Trading Ltd v. Κούρτη
(1997)1 ΑΑΔ 941 τονίστηκε ότι: «Η άνευ αποχρώντος λόγου παράλειψη του εναγόμενου να εμφανιστεί και η αδικαιολόγητη καθυστέρηση του να αποταθεί για τον παραμερισμό εκδοθείσας απόφασης μπορεί βάσιμα να αποτελέσουν λόγο για την απόρριψη του αιτήματος του. Διαφορετικά η πορεία της δικαστικής διαδικασίας και τα αποτελέσματα της θα αφήνονταν αιωρούμενα μέχρι την εκδήλωση της θέσης του εναγομένου, σε σχέση με την εναντίον του αγωγή.» Στην υπόθεση Mine and Quarry Services Ltd v. Γεωργίου
(1993)1 ΑΑΔ 26 λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Από τη σχετική νομολογία προκύπτει ότι η δυνατότητα ακύρωσης σχετίζεται άμεσα με την ανάγκη τελεσιδικίας των δικαστικών αποφάσεων χάρη του δημοσίου συμφέροντος: Phylactou v. Michael
(1982)1 C.L.R.
  1. Η ανεξήγητη αργοπορία είναι παράγων που ασκεί έντονα αρνητική επίδραση κατά του διαδίκου που παρέλειψε να κινηθεί με την πρώτη δυνατή ευκαιρία για να διεκδικήσει το δικαίωμα να ξανανοίξει την υπόθεση του.» Σχετική είναι η πρόσφατη απόφαση Eric John Wakeham v. Audar Majid Bhatti κ.α., ECLI:CY:AD:2016:A255, Πολιτική Εφεση Αρ. 49/2011 ημερομηνίας 25.5.
  2. Σε εκείνη την υπόθεση το πρωτόδικο Δικαστήριο επιλαμβανόμενο αίτησης για παραμερισμό απόφασης που είχε προηγουμένως εκδοθεί λόγω μη καταχώρισης σημειώματος εμφάνισης, διαπίστωσε ότι υπήρξε αποκάλυψη καλής υπεράσπισης επί όλων των επίδικων ζητημάτων. Εντούτοις, απέρριψε την αίτηση για παραμερισμό της απόφασης καθότι έκρινε ότι καταδείχθηκε αδικαιολόγητη καθυστέρηση στην υποβολή και κατ' ακολουθία, αδιαφορία για το σύστημα απονομής της δικαιοσύνης και τα δικαιώματα της αντίδικης πλευράς. Το Ανώτατο Δικαστήριο ανατρέποντας την πρωτόδικη απόφαση ανέφερε τα εξής: «Δεν βρισκόμαστε ενώπιον περίπτωσης επίδειξης αδιαφορίας για την αγωγή, η οποία προσλαμβάνει τη μορφή καταφρόνησης της δικαστικής διαδικασίας και των δικαιωμάτων του αντιδίκου. Ούτε αφορά υπόθεση στην οποία δεν έχουν δοθεί εξηγήσεις ως προς την όποια καθυστέρηση προσφυγής στο Δικαστήριο. Οι ιδιαίτερες περιστάσεις της ενώπιόν μας υπόθεσης και τα προσωπικά προβλήματα που βίωνε ο Εφεσείοντας κατά τον ουσιώδη χρόνο, αντικρίστηκαν μικροσκοπικά από το πρωτόδικο Δικαστήριο και, ως αποτέλεσμα, δεν συμφωνούμε με την ανάλογη προσέγγισή του περί ύπαρξης ολιγωρίας και, μάλιστα, τέτοιας έκτασης που θα δικαιολογούσε άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας προς την κατεύθυνση της απόρριψης αίτησης για παραμερισμό απόφασης. Πολύ δε περισσότερο λαμβάνοντας υπόψη ότι έγινε αποδεκτή από το πρωτόδικο Δικαστήριο η συνδρομή του βασικού κριτηρίου που λαμβάνεται υπόψη σε τέτοιες περιπτώσεις, η ύπαρξη δηλαδή εκ πρώτης όψεως καλής υπεράσπισης.» Στην παρούσα περίπτωση, αφού έλαβα υπόψη μου όλα τα ενώπιον μου δεδομένα, κρίνω ότι οι Εναγόμενες δεν επέδειξαν τέτοια καθυστέρηση η οποία να συνηγορεί σε καταφρόνηση της δικαστικής διαδικασίας και των δικαιωμάτων του αντιδίκου. Επισημαίνω ότι υπήρχε μεταξύ των Εναγομένων και Ενάγοντα κάποια επικοινωνία, δια μέσου των δικηγόρων τους, προς εξεύρεση κάποιας συμβιβαστικής λύσης. Οι Εναγόμενες υποστήριξαν επίσης ότι υπήρχε και κατ' ευθείαν επαφή με τον Ενάγοντα για εξεύρεση εξωδικαστηριακής λύσης. Συν τοις άλλοις προτάθηκαν οικονομικές δυσκολίες, δυσκολία μετακινήσεων και δυσκολία συντονισμού για επίσκεψη Δικηγόρου. Η Ενόρκως δηλούσα δεν αντεξετάστηκε σε σχέση με τους πιο πάνω ισχυρισμούς. Παρατηρώ επίσης ότι η υπό κρίση Αίτηση καταχωρήθηκε πολύ σύντομα μετά την έκδοση της απόφασης. Λαμβάνοντας λοιπόν υπόψη ότι πρωταρχικός παράγων για παραμερισμό απόφασης είναι η ύπαρξης εκ πρώτης όψεως καλής υπεράσπισης και επειδή η καθυστέρηση δεν είναι τέτοια που να οδηγήσει σε αποστέρηση των δικαιωμάτων του Ενάγοντα κρίνω ότι η Αίτηση μπορεί να επιτύχει μερικώς. Τελειώνω την παρούσα απόφαση με αναφορά στον λόγο Ένστασης ότι η Αίτηση δεν συνοδεύεται από Ένορκη δήλωση των Εναγομένων αλλά της μητέρας τους. Ήταν η θέση του Ενάγοντα - Αιτητή ότι η Αίτηση πρέπει να απορριφθεί για αυτό και μόνο τον λόγο. Η θέση αυτή δεν με βρίσκει σύμφωνο. Κατ' αρχήν σημειώνω ότι η ενόρκως δηλούσα δηλώνει δεόντως εξουσιοδοτημένη από τις Εναγόμενες να προβεί στην ένορκη δήλωση. Δηλώνει επίσης ότι χειρίστηκε προσωπικά και εκ μέρους των θυγατέρων της όλα τα ζητήματα που αφορούν την παρούσα υπόθεση. Η Ενόρκως δηλούσα δεν αντεξετάστηκε επί των ισχυρισμών αυτών οι οποίοι παρέμειναν αναντίλεκτοι. Δεν υπάρχει κανόνας ότι ομνύοντας σε μια ένορκη δήλωση που συνοδεύει μια Αίτηση πρέπει απαρεγκλίτως να είναι ο ίδιος ο αιτών διάδικος. Η παρούσα περίπτωση διαφέρει από την περίπτωση που ομνύων είναι δικηγόρος ο οποίος είναι ή στη συνέχεια της διαδικασίας, καθίσταται μάρτυρας γεγονότων. Στην παρούσα, η μάρτυρας δηλώνει η ίδια γνώστης των γεγονότων. Εάν υπήρχε αμφισβήτηση σε σχέση με αυτό τον ισχυρισμό υπήρχε πάντοτε η δυνατότητα για την πλευρά του Ενάγοντα - Καθ' ου η Αίτηση να αιτηθεί την αντεξέταση της κάτι το οποίο δεν έπραξε. Συνεπώς ο συγκεκριμένος λόγος Ένστασης δεν ευσταθεί και απορρίπτεται. Εν όψει όλων των πιο πάνω εκδίδεται διάταγμα με το οποίο η εκδοθείσα στις 29.10.2015 απόφαση διαφοροποιείται ως ακολούθως: Οι Εναγόμενες 1 και 2 να πληρώσουν αλληλέγγυα και/ή κεχωρισμένα στον Ενάγοντα το ποσό των €1050,00 πλέον νόμιμο τόκο από την καταχώρηση της αγωγής μέχρι εξόφλησης. Περαιτέρω οι Εναγόμενες 1 και 2 να πληρώσουν αλληλέγγυα και/ή κεχωρισμένα στον Ενάγοντα το ποσό των €84,58 που αφορά την αναλογία για τέλη σκυβάλων από τον Ιανουάριο του 2014 μέχρι και τον Ιούλιο του ιδίου έτους. Κατά τα λοιπά η απόφαση ημερομηνίας 29.10.2015 παραμερίζεται υπό τον όρο ότι οι Εναγόμενες - Αιτήτριες θα καταβάλουν στον Ενάγοντα - Καθ' ου η Αίτηση τα έξοδα που έχουν δημιουργηθεί μέχρι στιγμής περιλαμβανομένων και των εξόδων της παρούσας αίτησης ως τούτα θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Τα έξοδα να πληρωθούν εντός 30 ημερών από την ημερομηνία κατά την οποία το ποσό των εξόδων αυτών θα γνωστοποιηθεί διά επίδοσης σχετικής επιστολής του Ενάγοντα ή των δικηγόρων του προς τις Εναγόμενες - Αιτήτριες ή στο δικηγορικό γραφείο το οποίο τις εκπροσώπησε στην παρούσα διαδικασία. Νοείται ότι ο Ενάγοντας - Καθ' ου η Αίτηση θα καταχωρήσει κατάλογο εξόδων εντός 15 ημερών από σήμερα και θα γνωστοποιήσει το ποσό των εξόδων που θα υπολογιστεί από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο διά επίδοσης εντός 20 ημερών από την τοιαύτη έγκριση, σχετικής επιστολής προς τις Εναγόμενες - Αιτήτριες ή στο δικηγορικό γραφείο το οποίο τις εκπροσώπησε στην παρούσα διαδικασία. Οι Εναγόμενες - Αιτήτριες να καταχωρήσουν Εμφάνιση στην αγωγή εντός 10 ημερών από την ημερομηνία καταβολής των εξόδων. [Υπ.] Χρ. Ρασπόπουλος, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.