Ανδρέα Παπαχαραλάμπους ως διαχειριστή της περιουσίας του αποβιώσαντα Σωφρόνη Ευσταθίου Καζά ν. Αντώνη Πιριπίτση, Αρ. Αγωγής: 1457/07, 26/7/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2016:A452 Αρ. Αγωγής: 1457/07 Μεταξύ: Ανδρέα Παπαχαραλάμπους ως διαχειριστή της περιουσίας του αποβιώσαντα Σωφρόνη Ευσταθίου Καζά, τέως από τον Αστρομερίτη. Ενάγοντος και Αντώνη Πιριπίτση, εκ Λευκωσίας Εναγομένου Ημερομηνία: 26 Ιουλίου 2016 Για ενάγοντα: κος Γ. Θεοχάρους Για εναγόμενο: κος Γ. Αδαμίδης Α Π Ο Φ Α Σ Η Ο ενάγοντας που ασκεί την παρούσα αγωγή ως διαχειριστής της περιουσίας του αποβιώσαντος Σωφρόνη Ευσταθίου Καζά, αιτείται διάταγμα με το οποίο να διατάσσεται ο εναγόμενος να παραδώσει ελεύθερο κατοχής ένα ακίνητο με αρ. εγγραφής 7826 τεμ. 669 στον Αστρομερίτη. Σύμφωνα με την έκθεση απαίτησης, το εν λόγω ακίνητο που ήταν ιδιοκτησία του πιο πάνω αποβιώσαντος, κατέχεται από τον εναγόμενο παράνομα δυνάμει συμφωνίας με πρόσωπο που παρουσιάστηκε ως εκπρόσωπος του αποβιώσαντα. Ο εναγόμενος έχει στην συνέχεια ανεγείρει στο ακίνητο παράνομα υποστατικά χωρίς την συγκατάθεση του ιδιοκτήτη και κατέβαλε μέχρι 31.12.2004 το συμφωνηθέν μηνιαίο ενοίκιο των £20,
- Όμως από 1.1.2005 δεν κατέβαλε κανένα ποσόν. Ο ενάγων ισχυρίζεται στην έκθεση απαίτησης ότι ακόμα και αν υπήρχε σε ισχύ συμφωνία, αυτή έχει τερματιστεί νόμιμα από τον ενάγοντα, ο οποίος με επιστολή του ημερομηνίας 5.2.2007, ζήτησε την εντός 30 ημερών παράδοση του ακινήτου. Με την αγωγή, πέραν του διατάγματος για παράδοση κατοχής, επιζητούνται επίσης αποζημιώσεις με την μορφή ειδικών ζημιών ως ενοίκια για την χρονική περίοδο που ο εναγόμενος κατέχει παράνομα το ακίνητο. Ο εναγόμενος στην υπεράσπιση και ανταπαίτηση του, αναφέρει ότι κατέχει νόμιμα το ακίνητο δυνάμει ενοικιαστηρίου εγγράφου ημ. 18.6.
- Είχε αποταθεί μαζί με ακόμη ένα πρόσωπο στον κοινοτάρχη του Αστρομερίτη για να τους βοηθήσει στην ανεύρεση ενός ακινήτου για ενοικίαση. Αυτός τους παρέπεμψε σε κάποιο Δημήτρη Πετράκη, ο οποίος ενεργούσε ως αντιπρόσωπος του ιδιοκτήτη του επίδικου ακινήτου. Συμφωνήθηκε η ενοικίαση του ακινήτου για δύο χρόνια με δικαίωμα ανανέωσης και με σκοπό την ανέγερση ενός υποστατικού που θα λειτουργούσε ως πρακτορείο ιπποδρομιακών στοιχημάτων. Την ανέγερση του υποστατικού ανέλαβε ο Δημήτρης Πετράκης μαζί με τον κοινοτάρχη Αστρομερίτη Αριστείδη Κωνσταντίνου που ήταν Πολιτικός Μηχανικός και ο οποίος εξασφάλισε στις 20.1.2004, πολεοδομική άδεια στο όνομα του αποβιώσαντος Σωφρονίου Ε. Καζά. Τόσον Δημήτρης Πετράκης όσον και ο Αριστείδη Κωνσταντίνου δεν του ανέφεραν ποτέ ότι ο ιδιοκτήτης του υποστατικού απεβίωσε. Ο εναγόμενος ουδέποτε αρνήθηκε να καταβάλει το συμφωνηθέν ενοίκιο, το οποίο είναι στην διάθεση του ενάγοντα. Αρνείται επίσης ότι το υποστατικό έχει υποστεί οιανδήποτε ζημιά. Με την ανταπαίτηση του, ο εναγόμενος ζητά διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να παραχωρείται στον ίδιο η χρήση του υποστατικού για όσο διάστημα λειτουργεί σε αυτό την επιχείρηση του ή για όσο διάστημα κρίνει ορθό το Δικαστήριο. Διαζευκτικά ανταπαιτεί απόφαση εναντίον του ενάγοντα για το ποσόν των €150.000,00 ως αποζημιώσεις. Το ποσόν αυτό προκύπτει λόγω της πληρωμής €70.000,00 για την αγορά της άδειας ιπποδρομιακών στοιχημάτων στην περιοχή Αστρομερίτη αλλά και το ποσόν των €80.000,00 που είναι η αξία ανέγερσης του υποστατικού, εντός του επιδίκου ακινήτου για σκοπούς διεξαγωγής των εργασιών του εναγομένου. Μαρτυρία Λόγω ταυτότητας των επιδίκων θεμάτων, απαίτηση και ανταπαίτηση συνεκδικάστηκαν. Θα παραθέσω στην συνέχεια σύνοψη της δοθείσας μαρτυρίας αφού σκοπός δεν είναι η αναπαραγωγή του συνόλου της μαρτυρίας που δόθηκε στο Δικαστήριο. Εκτενέστερη ανάλυση θα γίνει όπου είναι δυνατό στο στάδιο αξιολόγησης της μαρτυρίας. Ως Μ.Ε.1 κατέθεσε ο ίδιος ο ενάγοντας Ανδρέας Παπαχαραλάμπους. Στην γραπτή του δήλωση (έγγραφο 1), αναφέρει ότι είναι διαχειριστής της περιουσίας του αποβιώσαντα δυνάμει διατάγματος του Δικαστηρίου ημ. 13.11.
- Ο αποβιώσας ήταν εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης του επίδικου ακινήτου που βρίσκεται στο χωριό Αστρομερίτης και του οποίου η αξία υπολογίζεται σε €170.860,
- Ο ιδιοκτήτης απεβίωσε στις 7.4.2000 και από την ημερομηνία αυτή, κανένα πρόσωπο δεν θα μπορούσε να ενεργεί ως αντιπρόσωπός του εκτός από τον ίδιο τον ενάγοντα, ο οποίος διορίστηκε νόμιμα από το Δικαστήριο ως ο διαχειριστής της περιουσίας του. Υπό την ιδιότητα του ως διαχειριστής της περιουσίας του αποβιώσαντα, διαπίστωσε ότι από το έτος 2003 ο εναγόμενος έχει παρέμβει παράνομα στο ακίνητο και έχει ανεγείρει σε αυτό υποστατικά χωρίς τη συγκατάθεση του διαχειριστή. Ο εναγόμενος ισχυρίζεται ότι ενοικίασε το ακίνητο από τους νόμιμους αντιπροσώπους του αποβιώσαντα, οι οποίοι συμφώνησαν όπως ανεγείρει και τα εν λόγω υποστατικά εντός του ακινήτου. Επικαλέστηκε επί του προκειμένου, ενοικιαστήριο έγγραφο ημερομηνίας 18.6.
- Ο μάρτυρας ισχυρίστηκε ότι ο ίδιος ως διαχειριστής δεν υπέγραψε κανένα ενοικιαστήριο έγγραφο με τον εναγόμενο και ως εκ τούτου, οποιοδήποτε τέτοιο έγγραφο χωρίς τη δική του υπογραφή είναι άκυρο και χωρίς καμία ισχύ. Όταν ο ίδιος διαπίστωσε την παράνομη επέμβαση στο ακίνητο, απέστειλε επιστολή στον εναγόμενο ημερομηνίας 5.2.2007 (τεκμ.3), καλώντας τον να επιστρέψει την κατοχή του ακινήτου. Παρά το ότι η εν λόγω επιστολή επιδόθηκε στον εναγόμενο στις 9.2.2007, εν τούτοις δεν υπήρξε εκ μέρους του καμία ανταπόκριση. Ο ίδιος ως διαχειριστής δεν έχει εισπράξει εκ μέρους της περιουσίας του αποβιώσαντα, κανένα ποσόν από τον εναγόμενο που συνεχίζει να κατέχει το επίδικο ακίνητο παράνομα, επωφελούμενος την ενοικιαστική αξία του που όπως ο ίδιος επιβεβαιώνει, ανέρχεται σε €42,71 (£25,00) μηνιαίως. Δυνάμει όλων των πιο πάνω, ο διαχειριστής της περιουσίας του αποβιώσαντα αιτείται από το Δικαστήριο, διάταγμα παράδοσης του επίδικου ακινήτου στον ενάγοντα καθώς και αποζημιώσεις για την παράνομη χρήση του. Στην αντεξέταση, ο μάρτυρας ανέφερε ότι κανένας δεν είχε τη δική του συγκατάθεση για να ανεγείρει οτιδήποτε στο ακίνητο και εφόσον ο ίδιος ήταν το μόνο αρμόδιο πρόσωπο για να δώσει άδεια, οτιδήποτε ανεγέρθηκε εκεί είναι παράνομο. Ο μάρτυρας ανέφερε ότι εξεπλάγη τα μέγιστα όταν πληροφορήθηκε ότι υπάρχει μια πολεοδομική άδεια για το ακίνητο ημερομηνίας 20.2.2004 με αριθμό 1443/2003 στο όνομα του αποβιώσαντος αφού ήταν γνωστό ότι ο ιδιοκτήτης είχε αποβιώσει από το
- Ήταν ακόμα η θέση του μάρτυρα ότι μετά το θάνατο του αποβιώσαντος δεν θα μπορούσε να υπογραφεί κανένα ενοικιαστήριο έγγραφο χωρίς τη δική του συγκατάθεση αφού αυτός ήταν ο διαχειριστής της περιουσίας του αποβιώσαντος. Μετά τον διορισμό του ως διαχειριστή και από δικές του έρευνες, διαπιστώθηκε ότι υπήρχε ενοικιαστήριο έγγραφο μετά την ημερομηνία θανάτου, το οποίο ο ίδιος θεωρεί ως παράνομο. Τον εναγόμενο ουδέποτε τον είχε δει προηγουμένως. Είχε δεχθεί μία επίσκεψη από τον αδελφό του εναγομένου, ο οποίος τον παρακάλεσε να βρουν κάποιο τρόπο για να συμβιβάσουν την υπόθεση. Το ανέφερε στους κληρονόμους, οι οποίοι όμως ήταν κάθετα αντίθετοι. Επανέλαβε ότι η εκδοθείσα άδεια μετά το θάνατο του αποβιώσαντος και χωρίς τη δική του υπογραφή, είναι παράνομη. Όταν έγινε η έρευνα στην Πολεοδομία, διαπίστωσε ότι υπάρχει μία αίτηση με συνημμένα σχέδια, υπογραμμένη από τον αποβιώσαντα, χωρίς να γίνεται καμία αναφορά στο θάνατο του. Όταν ρώτησε σχετικά τους υπαλλήλους, του ανέφεραν ότι την αίτηση την κατέθεσε ο εναγόμενος, διευκρινίζοντας ότι η Πολεοδομία δεν διερευνά αν όντως ο αιτητής έχει αποβιώσει ή όχι. Όταν προσκόμισε το πιστοποιητικό διαχείρισης στην Πολεοδομία και μετά από παρέμβαση και του Γενικού Εισαγγελέα, η άδεια ακυρώθηκε. Ως Μ.Υ.1 κατέθεσε ο εναγόμενος Αντώνης Πιριπίτσης . Στην γραπτή του δήλωση (έγγραφο 2) αναφέρει ότι κατά ή περί την 1.5.2003 μαζί με το συνέταιρο του Γεώργιο Χριστοδούλου, αγόρασαν έναντι του ποσού των €70.000,00 από τον Πανίκο Αεροπόρο, τα δικαιώματα του πράκτορα της Λέσχης Ιπποδρομιών Λευκωσίας για την περιοχή Αστρομερίτη. Κατόπιν τούτου, εξασφάλισαν την απαιτούμενη άδεια της Λέσχης Ιπποδρομιών Λευκωσίας για λειτουργία πρακτορείου ιπποδρομιακών στοιχημάτων στην περιοχή του Αστρομερίτη. Ο εναγόμενος κατέχει την εν λόγω άδεια μέχρι σήμερα καθότι ο συνέταιρος του Γεώργιος Χριστοδούλου, αποχώρησε από την επιχείρηση σε μεταγενέστερο στάδιο. Για τη διενέργεια ιπποδρομιακών στοιχημάτων, ήταν απαραίτητη προϋπόθεση, η ανεύρεση χώρου για την ανέγερση πρακτορείου εντός ακινήτου στην περιοχή Αστρομερίτη. Την 1.6.2003 μαζί με το Γεώργιο Χριστοδούλου, αποτάθηκε στον κοινοτάρχη του Αστρομερίτη Αριστείδη Κωνσταντίνου για να τους βοηθήσει στην ανεύρεση κάποιου ακινήτου. Αυτός τους πρότεινε να ενοικιάσουν το επίδικο ακίνητο από το Δημήτρη Πετράκη, που ήταν νόμιμος αντιπρόσωπος του εγγεγραμμένου ιδιοκτήτη. Ο Πετράκης και ο Κωνσταντίνου, τους ανέφεραν ότι ο ιδιοκτήτης ήταν μόνιμος κάτοικος εξωτερικού και ότι εξουσιοδότησε τον Πετράκη να ενοικιάσει το υποστατικό. Δυνάμει ενοικιαστηρίου εγγράφου που υπογράφηκε στις 18.6.2003 (τεκμ.5), ενοικίασε από το Δημήτρη Πετράκη που ενεργούσε ως αντιπρόσωπος του ιδιοκτήτη το επίδικο ακίνητο με σκοπό την ανέγερση ενός υποστατικού, το οποίο θα λειτουργούσε ως πρακτορείο Ιπποδρομιακών Στοιχημάτων. Την ανέγερση του υποστατικού, ανέλαβε ο Δημήτρης Πετράκης μαζί με τον κοινοτάρχη του Αστρομερίτη Αριστείδη Κωνσταντίνου που ήταν συγχρόνως και πολιτικός μηχανικός. Ο Αριστείδης Κωνσταντίνου εξασφάλισε στις 20.1.2004 πολεοδομική άδεια (τεκμ. 6), στο όνομα του αποβιώσαντος. Για την ανέγερση του υποστατικού, ο μάρτυρας κατέβαλε το συνολικό ποσό των €80.000,
- Τα αρχιτεκτονικά σχέδια για την εξασφάλιση πολεοδομικής άδειας, έγιναν από τον Αριστείδη Κωνσταντίνου στο όνομα του Γεώργιου Χριστοδούλου (τεκμ.7). Γι' αυτά τα σχέδια, ο μάρτυρας πλήρωσε το συνολικό ποσό των £300,00 (τεκμ.8). Στην συνέχεια, εκδόθηκε η σχετική άδεια οικοδομής (τεκμ.9). Είναι η θέση του εναγομένου ότι κατέχει νόμιμα το ακίνητο και ότι ουδέποτε το ενοικιαστήριο έγγραφο ημερομηνίας 18.6.2003 (τεκμ.5), τερματίστηκε νόμιμα. Περαιτέρω, είναι πρόθυμος να πληρώσει όλα τα εναπομείναντα ενοίκια, πλην όμως ο ενάγοντας αρνείται να τα παραλάβει. Ο Δημήτρης Πετράκης που εμφανιζόταν ως νόμιμος εκπρόσωπος του ιδιοκτήτη, ουδέποτε του ανέφερε ότι ο ιδιοκτήτης είχε αποβιώσει από τις 7.4.
- Περαιτέρω ούτε ο Αριστείδης Κωνσταντίνου που ήταν κοινοτάρχης του Αστρομερίτη και ο Πολιτικός Μηχανικός που εξέδωσε την πολεοδομική άδεια του ανέφερε οτιδήποτε. Είναι η θέση του εναγομένου ότι είναι ορθό και δίκαιο όπως το Δικαστήριο εκδώσει απόφαση στην ανταπαίτηση με την οποία να του παραχωρείται η χρήση του επίδικου υποστατικού για όσο διάστημα λειτουργεί σε αυτό την επιχείρησή του ή για όσο διάστημα το Δικαστήριο θεωρήσει εύλογο υπό τις περιστάσεις. Διαζευκτικά ο εναγόμενος ζητά απόφαση για το ποσό των €150.000,00 για ζημιά που έχει υποστεί λόγω της αγοράς της αντιπροσωπείας των Ιπποδρομιακών Στοιχημάτων στον Αστρομερίτη (€70.000,00) αλλά και το κόστος ανέγερσης του υποστατικού (€80.000,00). Στην αντεξέταση του, ο εναγόμενος αναφέρθηκε στο ενοικιαστήριο έγγραφο (τεκμ.5) που υπέγραψε με τον Πετράκη που παρουσιάστηκε ως αντιπρόσωπος του αποβιώσαντα. Ο Πετράκης δεν του έδωσε οποιοδήποτε έγγραφο που να αποδεικνύει κάτι τέτοιο αλλά μόνο του το ανέφερε προφορικά. Ήταν αναγκαίο για να πάρει άδεια από τη Λέσχη Ιπποδρομιών Λευκωσίας να παρουσιάσει ενοικιαστήριο έγγραφο. Η Λέσχη Ιπποδρομιών επισκέφθηκε το κτήριο στον Αστρομερίτη και με βάση τα λεγόμενα του Άρη Κωνσταντίνου ότι υπήρχε Πολεοδομική άδεια και άδεια οικοδομής, του παραχωρήθηκε η άδεια για εργασίες ιπποδρομιακών στοιχημάτων. Ο μάρτυρας ισχυρίστηκε ότι δεν ήταν δική του ευθύνη αλλά των εκπροσώπων του ιδιοκτήτη να εξασφαλίσουν τις σχετικές άδειες. Από τη στιγμή που ο Άρης Κωνσταντίνου που ήταν ο πολιτικός μηχανικός που ανέλαβε το έργο παρουσίασε στη Λέσχη τις σχετικές άδειες, ο ίδιος δεν είχε καμία ευθύνη. Προσωπικά ο μάρτυρας δεν ασχολήθηκε με αυτά τα θέματα. Μόλις πήρε τις άδειες, ξεκίνησε η εργασία. Ούτε του ανέφερε οποιοσδήποτε ότι ο ιδιοκτήτης του ακινήτου είχε αποβιώσει. Ο μάρτυρας αρνήθηκε ότι είναι ο ίδιος που καταχώρισε την αίτηση για άδεια οικοδομής στην Πολεοδομία. Αρνήθηκε επίσης ότι πλαστογράφησε οποιεσδήποτε υπογραφές στην εν λόγω αίτηση. Ισχυρίστηκε ότι ο Άρης Κωνσταντίνου και ο Δημήτρης Πετράκης γνώριζαν ότι ο ιδιοκτήτης απεβίωσε και τον παραπλάνησαν παρουσιάζοντας του τον Δημήτρη Πετράκη ως εξουσιοδοτημένο πρόσωπο του ιδιοκτήτη. Έμαθε ότι ο ιδιοκτήτης είχε αποβιώσει μετά την καταχώρηση της παρούσας αγωγής. Όφειλε κατά την άποψη του ο Άρης Κωνσταντίνου ως κοινοτάρχης του χωριού να γνωρίζει αυτό το γεγονός. Δεν του ανέφερε όμως τίποτε ούτε και στο συνέταιρο του Γιώργο Χριστοδούλου. Απλώς τους είπε ότι ο άνθρωπος αυτός και η οικογένεια του ζουν στο εξωτερικό γι' αυτό και παρουσιάστηκε ο Δημήτρης Πετράκης ως εξουσιοδοτημένος εκπρόσωπος του ιδιοκτήτη. Ο εναγόμενος αποδέχθηκε ότι πήρε την επιστολή (τεκμ.3) με την οποία ο ενάγοντας αναφέρει ότι τερματίζεται η οποιαδήποτε ενοικίαση. Ισχυρίστηκε όμως ότι ο τερματισμός ήταν αυθαίρετος αφού ο ίδιος έχει στα χέρια του ενοικιαστήριο έγγραφο και έκαμε επένδυση στο χώρο ύψους €150.000,
- Δεν αποδέχθηκε ότι ο τερματισμός είναι νόμιμος αφού δεν του είχαν καν πει το λόγο για τον οποίο του ζητούν να παραδώσει το ακίνητο. Του υποβλήθηκε ότι τώρα που συνειδητοποιεί ότι δεν είχε κανένας εξουσία αντιπροσώπευσης του αποβιώσαντος, η ενοικίαση είναι παράνομη και θα πρέπει να παραδώσει το κτήριο. Απάντησε ότι ο ίδιος ήταν θύμα απάτης και κατά πόσο θα παραδώσει το ακίνητο, είναι θέμα που θα το αποφασίσει το Δικαστήριο. Ως Μ.Υ.2 κατέθεσε η Γιαννούλα Χαραλάμπους, υπάλληλος του Τμήματος Πολεοδομίας Λευκωσίας. Αναγνώρισε το τεκμήριο 9 ως την πολεοδομική άδεια με αριθμό 1444/2003, η οποία εκδόθηκε στις 20.1.2004 στο όνομα του αποβιώσαντος Σωφρόνιου Καζά. Η άδεια είναι στο όνομα του ιδιοκτήτη της γης Σωφρονίου Καζά και η αίτηση υπογράφτηκε από τον εξουσιοδοτημένο αντιπρόσωπο του Δημήτρη Πετράκη. Η μάρτυρας κατέθεσε ως τεκμήριο 13, αντίγραφο πληρεξουσίου εγγράφου του αποβιώσαντος προς τον Δημήτρη Πετράκη ημερομηνίας 4.11.1982, το οποίο διατηρεί στο φάκελο της. Αφού μελετήθηκε η εν λόγω αίτηση στα πλαίσια της νομοθεσίας που ίσχυε τότε, χορηγήθηκε η πολεοδομική άδεια στις 20.1.
- Στην αίτηση δεν υπάρχει πουθενά η υπογραφή του εναγομένου Πιριπίτση αλλά μόνο του Δημήτρη Πετράκη που εκπροσωπούσε τον ιδιοκτήτη. Εκ των υστέρων, η εν λόγω πολεοδομική άδεια ακυρώθηκε μετά από επιστολή του διαχειριστή της περιουσίας του ιδιοκτήτη ημερομηνίας 8.8.
- Ο διαχειριστής ανέφερε ότι η αίτηση υποβλήθηκε μετά το θάνατο του ιδιοκτήτη και ότι μόνο ο ίδιος έχει δικαίωμα να υπογράφει οποιοδήποτε έντυπο μετά το θάνατο του αποβιώσαντος. Η Πολεοδομία κατά την μάρτυρα δεν έκαμε κάποιο λάθος αφού δεν ήταν σε γνώση της ότι ο ιδιοκτήτης απεβίωσε. Δεν είχε υποβληθεί τότε κανένα έγγραφο στην Πολεοδομία που να καταδεικνύει το θάνατο του ιδιοκτήτη. Ανέφερε τέλος, ότι δεν είναι σε θέση να γνωρίζει από ποιο πρόσωπο καταχωρήθηκε η αίτηση στο Τμήμα Πολεοδομίας. Ως Μ.Υ.3 κατέθεσε ο Γιώργος Χριστοδούλου. Στην γραπτή του δήλωση (έγγραφο 3), επαναλαμβάνει τους ισχυρισμούς του εναγομένου για τα γεγονότα που προηγήθηκαν της υπογραφής του ενοικιαστηρίου εγγράφου ημερομηνίας 18.6.2003 (τεκμ.5). Επανέλαβε επίσης τον ισχυρισμό ότι τα αρχιτεκτονικά σχέδια για εξασφάλιση της πολεοδομικής άδειας, έγιναν από τον Αριστείδη Κωνσταντίνου, ο οποίος μαζί με το Δημήτρη Πετράκη δεν τους ανέφεραν ποτέ ότι ο ιδιοκτήτης του υποστατικού είχε αποβιώσει. Στην αντεξέταση, ο μάρτυρας ανέφερε ότι μετά την ανέγερση του υποστατικού, ο ίδιος αποχώρησε από τη συνεργασία και ανέλαβε εξολοκλήρου την επιχείρηση ο εναγόμενος. Επανέλαβε ότι ο Δημήτρης Πετράκης στον οποίο τον παρέπεμψε ο κοινοτάρχης, τον διαβεβαίωσε ότι ήταν εξουσιοδοτημένος αντιπρόσωπος του ιδιοκτήτη. Δεν του έδειξε κάποιο πληρεξούσιο έγγραφο αλλά προφορικά τον έπεισε για το γεγονός αυτό. Ο κοινοτάρχης Άρης Κωνσταντίνου που ήταν και πολιτικός μηχανικός, ανέλαβε την εκπόνηση των σχεδίων για την ανέγερση του υποστατικού. Ανέλαβε επίσης μαζί με το Δημήτρη Πετράκη, την έκδοση των αδειών από την Πολεοδομία. Ο Δημήτρης Πετράκης, καταχώρισε την αίτηση και ο Άρης Κωνσταντίνου τα σχέδια με βάση τα οποία εκδόθηκε η άδεια οικοδομής στο όνομα του αποβιώσαντα. Ο μάρτυρας αρνήθηκε υποβολή ότι η αίτηση υποβλήθηκε από τον ίδιο σε συνεργασία με τον εναγόμενο χρησιμοποιώντας πλαστές υπογραφές. Τέλος, επανέλαβε ότι παρά το γεγονός ότι είναι από τον Αστρομερίτη και ο ιδιοκτήτης είναι συγχωριανός του, ο ίδιος δεν γνώριζε ότι είχε αποβιώσει. Ο λόγος είναι όπως είπε γιατί ο αποβιώσας ήταν μόνιμος κάτοικος εξωτερικού. Ως Μ.Υ.4 κατέθεσε ο Άρης Κωνσταντίνου. Είναι ιδιώτης πολιτικός μηχανικός και κοινοτάρχης Αστρομερίτη. Ετοίμασε τα πολεοδομικά σχέδια (τεκμ.7) κατ' εντολή του Γιώργου Χριστοδούλου. Όσον αφορά την αίτηση για πολεοδομική άδεια, ετοίμασε τα σχετικά έντυπα και μαζί με τα σχέδια, τα παρέδωσε στον Γιώργο Χριστοδούλου, ο οποίος είχε και την ευθύνη να τα υποβάλει στην Πολεοδομία. Δεν γνωρίζει ποιος τελικά τα υπέβαλε αλλά υποθέτει ότι θα είναι ο κος Γιώργος Χριστοδούλου γιατί όπως είπε, πληρώνεις και σχετικό τέλος με την υποβολή. Όταν ετοίμαζε τα σχέδια, ήταν σε γνώση του ότι ο ιδιοκτήτης του ακινήτου είχε αποβιώσει από το
- Δεν ήταν ευθύνη δική του να αναφέρει ότι δεν μπορούσαν να κατατεθούν αφού υπήρχε πάντοτε η περίπτωση να υπήρχαν πληρεξούσια από τους συγγενείς. Υπέδειξε όμως στο Γιώργο Χριστοδούλου ότι ο ιδιοκτήτης ήταν πεθαμένος. Στο έντυπο της αίτησης αναφέρεται ως αιτητής ο αποβιώσας επειδή ήταν ο ιδιοκτήτης στον τίτλο ιδιοκτησίας. Δεν θεωρεί ότι ήταν παράτυπη η αίτηση, αναφέροντας ότι ήταν ευθύνη του κου Χριστοδούλου να υποβάλει οποιαδήποτε επιπρόσθετα στοιχεία. Ο Χριστοδούλου του ανέφερε ότι υπήρχαν πληρεξούσιοι, τους οποίους ανέλαβε ο ίδιος να παρουσιάσει στην Πολεοδομία. Ο μάρτυρας ανέφερε επίσης ότι δεν ήταν δική του ευθύνη οι υποβολή του εντύπου της Πολεοδομίας ή η υπογραφή της αίτησης για πολεοδομική άδεια. Παρέδωσε τα σχέδια και τις φόρμες στον Χριστοδούλου, λέγοντας του ότι ήταν δική του ευθύνη η άδεια, νοουμένου ότι θα εξασφάλιζε τις αναγκαίες υπογραφές από τους κληρονόμους. Με τον εναγόμενο δεν είχε καμία επαφή. Γνώριζε μόνο τον Γιώργο Χριστοδούλου, παρότι ο Χριστοδούλου του ανέφερε ότι είχε κάποιο συνέταιρο σε αυτή την επιχείρηση. Ως Μ.Υ.5 κατέθεσε ο Δημήτρης Πετράκης. Ανέφερε ότι εργάστηκε στην εκπαίδευση συνολικά 51 χρόνια και αφυπηρέτησε ως Επιθεωρητής. Τον εναγόμενο, τον είδε μία φορά στη ζωή του και ακόμα μια φορά στο Δικαστήριο. Του υπεδείχθη το τεκμήριο 5 που είναι αντίγραφο του ενοικιαστηρίου εγγράφου ημ. 18.6.2003 για την επίδικη οικοδομή όπου φαίνεται ως ιδιοκτήτης. Αρνήθηκε κατηγορηματικά ότι στο έγγραφο αυτό έχει τεθεί η υπογραφή του, στο σημείο που αναφέρει τη λέξη «ιδιοκτήτης». Αυτό το έγγραφο, του το έδωσε ο εναγόμενος την μοναδική φορά που το συνάντησε μαζί με ένα από τους κληρονόμους, τον Μιχαήλ Ευσταθίου. Δήλωσε κατηγορηματικά ότι η υπογραφή δεν είναι δική του ούτε και τα μονογράμματα. Πέραν τούτου, έχει και άλλα στοιχεία ανυπόστατα. Αναφέρει τον ίδιο ως ιδιοκτήτη ενώ ποτέ δεν δήλωσε κάτι τέτοιο και επιπλέον ενώ αναφέρεται σε χωράφι, στη συνέχεια μιλά για υποστατικά. Όσον αφορά το έντυπο που κατατέθηκε στην Πολεοδομία (τεκμ.14), τα γράμματα και η υπογραφή δεν είναι δικά του. Λανθασμένη είναι επίσης και η διεύθυνση της κατοικίας του. Ο μάρτυρας δέχθηκε ότι έκανε κάποιο ενοικιαστήριο με τη συγκατάθεση της οικογένειας στον Γεώργιο Χριστοδούλου. Επρόκειτο όμως για άλλο ενοικιαστήριο και όχι για το τεκμήριο
- Το έγγραφο αυτό, έγινε κατόπιν συνάντησης με τη Λούλα Ευσταθίου που είναι κληρονόμος του αποβιώσαντος και υπογράφει σε αυτό ως διορισμένος αντιπρόσωπος του μακαριστού Σοφρώνη Ευσταθίου Καζά. Το ενοίκιο καθορίστηκε σε £250,00 το χρόνο για τα έξοδα του Μιχαήλ Ευσταθίου όταν θα ερχόταν στην Κύπρο. Στη συνέχεια η μητέρα του Λούλα Ευσταθίου, παρέλαβε το πρώτο ενοίκιο και το κατέθεσε στο ταμείο ανέγερσης νέας εκκλησίας Αγ. Αυξιβίου στον Αστρομερίτη. Ο μάρτυρας κατέθεσε ως τεκμήριο 15, το εν λόγω ενοικιαστήριο έγγραφο. Δέχθηκε στην συνέχεια ότι ο αποβιώσας τον είχε διορίσει πληρεξούσιο αντιπρόσωπο δυνάμει πληρεξουσίου εγγράφου από το
- Παρ' όλα αυτά, αρνήθηκε ότι κατέθεσε στην Πολεοδομία, την αίτηση για πολεοδομική άδεια δυνάμει του πιο πάνω πληρεξουσίου. Στην αντεξέταση, επανέλαβε ότι το πρώτο ενοικιαστήριο (τεκμ.15), το υπέγραψε μαζί με τον Γεώργιο Χριστοδούλου. Στην αίτηση για πολεοδομική άδεια (τεκμ.14), η υπογραφή μπορεί να προσομοιάζει με τη δική του αλλά αρνήθηκε κατηγορηματικά ότι ο ίδιος υπέγραψε αυτό το έγγραφο. Αρνήθηκε επίσης ότι έδωσε το πληρεξούσιο έγγραφο στον Χριστοδούλου και διερωτήθηκε μάλιστα πώς αυτό βρέθηκε στην κατοχή του. Δεν γνώριζε ότι μετά το θάνατο του αποβιώσαντος, μόνο ο διαχειριστής μπορούσε να χειριστεί την περιουσία του. Είχε όμως εμπιστοσύνη στον αρχιτέκτονα και παρότι υπέγραψε το αρχικό ενοικιαστήριο (τεκμ.14), εντούτοις διερωτήθηκε γιατί ετοιμάστηκε το δεύτερο ενοικιαστήριο (τεκμήριο 5), το οποίο είναι εξολοκλήρου πλαστό. Αγορεύσεις: Ο συνήγορος του ενάγοντα στην αγόρευση του, ανέφερε ότι η υπό εξέταση υπόθεση αποτελεί κλασσική περίπτωση παράνομης επέμβασης σε εγγεγραμμένη ακίνητη ιδιοκτησία. Ο ιδιοκτήτης απεβίωσε στις 7.4.2000 και από εκείνη την ημερομηνία, κανένας δεν μπορούσε να ενεργεί ως αντιπρόσωπος του εκτός από το νόμιμο διαχειριστή της περιουσίας του. Το ενοικιαστήριο έγγραφο ημερομηνίας 18.6.2003 (τεκμ.5) που επικαλείται ο εναγόμενος, είναι άκυρο για τον λόγο ότι έγινε μετά το θάνατο του ιδιοκτήτη και χωρίς την συγκατάθεση του νόμιμου διαχειριστή της περιουσίας του. Είναι η θέση του συνηγόρου ότι από την υπεράσπιση του εναγομένου, προκύπτει ότι στην ουσία παραδέχεται την επέμβαση και την συνέχιση της. Ακόμα και στην περίπτωση που εναγόμενος δεν γνώριζε για την παράνομη φύση της κατοχής του ακινήτου, είναι σαφές ότι έλαβε γνώση για αυτή με την καταχώριση της παρούσας αγωγής στις 2.3.
- Επιπλέον, ο εναγόμενος είχε ειδοποιηθεί από τον διαχειριστή με την επιστολή ημ. 5.2.2007 (τεκμ.3) για τον τερματισμό της ισχυριζόμενης ενοικίασης. Τα υποστατικά που έχουν ανεγερθεί στο ακίνητο, είναι κατά το συνήγορο παράνομα αφού οι πολεοδομικές άδειες και η άδεια οικοδομής ανακλήθηκαν μετά που διαπιστώθηκε ότι εκδόθηκαν παράνομα στο όνομα του αποβιώσαντος μετά την ημερομηνία του θανάτου του. Ο συνήγορος αναφέρθηκε στη συνέχεια στις αποζημιώσεις που δικαιούται ο ενάγοντας από την παράνομη επέμβαση και οι οποίες ταυτίζονται κατά την άποψη του, με την αγοραία ενοικιαστική αξία του ακινήτου. Επιπλέον, ο εναγόμενος δεν δικαιούται τις θεραπείες που αναφέρει στην ανταπαίτηση του καθώς η ισχυριζόμενη ενοικίαση ήταν άκυρη. Αλλά ακόμη και στην περίπτωση που ενοικίαση είναι έγκυρη, αυτή έχει τερματιστεί νόμιμα από τον ενάγοντα με την επιστολή ημ. 5.2.2007 (τεκμ.3). Ο συνήγορος του εναγομένου στη δική του αγόρευση, αναφέρθηκε στο ιστορικό της υπόθεσης με ιδιαίτερη αναφορά στο ενοικιαστήριο ημερομηνίας 18.6.2003 (τεκμ.5). Παρότι ο συνήγορος χαρακτηρίζει το εν λόγω συμβόλαιο ως άκυρο αφού ο ιδιοκτήτης είχε ήδη αποβιώσει, εν τούτοις ισχυρίζεται ότι το υπό εξέταση άκυρο συμβόλαιο κατέστησε την σύμβαση εκμισθώσεως, σε ενοικίαση από έτος σε έτος, καθότι το ενοίκιο ήταν πληρωτέο ετησίως. Η δεν έχει λήξει κατά τον συνήγορο αφού δεν έχει δοθεί καν ειδοποίηση τερματισμού της από τον ενάγοντα. Περαιτέρω και αν ακόμα θεωρηθεί ότι το ενοίκιο ήταν από μήνα σε μήνα και πάλιν η επιστολή τερματισμού που στάλθηκε από τον ενάγοντα είναι άκυρη γιατί τερματίζει την ενοικίαση στις 5.3.2007 και όχι στις 31.3.2007 που είναι το τέλος του μήνα. Ανεξάρτητα από τα πιο πάνω, η επιστολή δεν αναφέρει το λόγο για τον οποίο τερματίζεται η ενοικίαση. Στη συνέχεια ο συνήγορος ανέφερε ότι στην παρούσα υπόθεση. ο ενάγοντας καταχώρισε λανθασμένο κλητήριο ένταλμα καθότι η αγωγή αφορά μεταξύ άλλων σε ισχυρισμούς για δόλο. Κατά συνέπεια θα έπρεπε να καταχωρηθεί κλητήριο γενικά οπισθογραφημένο. Με αναφορά σε νομολογία, ο συνήγορος ισχυρίστηκε ότι η παράλειψη του ενάγοντα να καταχωρίσει ειδικά οπισθογραφημένο κλητήριο δεν μπορεί να θεραπευτεί από τη Διαταγή 64 και καθιστά άκυρη εξ αρχής την αγωγή. Ήταν τέλος η θέση του συνηγόρου ότι ο εναγόμενος σε όλες τις συναλλαγές του ήταν καλόπιστος αφού δεν γνώριζε ότι ο ιδιοκτήτης απεβίωσε ούτε χρησιμοποίησε οποιοδήποτε δόλο για να εξασφαλίσει τις πολεοδομικές άδειες. Αντιθέτως, αγνοώντας το θάνατο του ιδιοκτήτη, επένδυσε στο ακίνητο €150.000 κάτι το οποίο κανένας λογικός άνθρωπος δεν θα έπραττε αν γνώριζε ότι ο ιδιοκτήτης απεβίωσε. Αξιολόγηση μαρτυρίας Είχα την ευκαιρία στην ζωντανή ατμόσφαιρα της Δίκης να παρακολουθήσω όλους τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον μου και είμαι σε θέση να αξιολογήσω την μαρτυρία τους. Όπως έχει νομολογηθεί, το έργο της αξιολόγησης είναι το σημαντικότερο καθήκον του Δικαστηρίου. Αυτό, γιατί πρέπει αφού εξετάζοντας τα λεγόμενα του κάθε μάρτυρα, τις αντιδράσεις και τη συμπεριφορά του στη ζωντανή ατμόσφαιρα της Δίκης, να αναδείξει το αξιόπιστο ή όχι μιας εκδοχής υπό το πρίσμα της πείρας του και της ανθρώπινης φύσης που διαθέτει. Σχετική είναι μεταξύ άλλων η υπόθεση C. & A. Pelekanos Assoc. Ltd v. Πελεκάνου
(1999)1Β Α.Α.Δ. 1273, στην οποία έχει λεχθεί επίσης ότι η εντύπωση που ο μάρτυρας αφήνει στο Δικαστήριο, είναι παράγοντας εξαιρετικής σπουδαιότητας για την κρίση της αξιοπιστίας του. Ο ενάγοντας (Μ.Ε.1) μου έκανε καλή εντύπωση από το εδώλιο του μάρτυρα. Ήταν αρκετά κατατοπιστικός ως προς τις ενέργειες που έκανε για εξασφάλιση των συμφερόντων της περιουσίας του αποβιώσαντος, αναφορικά με το επίδικο ακίνητο. Ήταν επίσης ειλικρινής ότι μετέφερε στους κληρονόμους συμβιβαστική πρόταση του αδελφού του εναγομένου, την οποία όμως οι κληρονόμοι απέρριψαν. Η μαρτυρία του ενάγοντα ως προς τα γεγονότα της υπόθεσης δεν αμφισβητήθηκε ουσιαστικά στην αντεξέταση. Ανεξαρτήτως τούτου δεν έχω αμφιβολία ότι είπε την αλήθεια στο Δικαστήριο. Ως εκ τούτου η μαρτυρία του γίνεται αποδεκτή στο σύνολο της ως αξιόπιστη. Ο εναγόμενος ( Μ.Υ.1) δεν μου έκανε καλή εντύπωση από το εδώλιο του μάρτυρα. Ήταν εμφανές από το σύνολο της μαρτυρίας του ότι οι απαντήσεις του αποσκοπούσαν στο να ενισχύσουν την δική του εκδοχή για τα γεγονότα παρά το να πει την αλήθεια στο Δικαστήριο. Επέμενε σε όλη την διάρκεια της μαρτυρίας του ότι ό Δημήτρης Πετράκης και ο Άρης Κωνσταντίνου δεν τον ενημέρωσαν ότι ο ιδιοκτήτης του ακινήτου είχε αποβιώσει. Με αυτό τον τρόπο, τον εξαπάτησαν ότι ο Πετράκης εκπροσωπούσε νόμιμα τον ιδιοκτήτη που απουσίαζε στο εξωτερικό. Ανέφερε μάλιστα ότι δεν θα έκανε τόσο μεγάλη επένδυση αν γνώριζε όλη την αλήθεια. Δεν έδωσε όμως καμία λογική εξήγηση γιατί δεν κατάγγειλε στην αστυνομία τα πρόσωπα αυτά που κατά τους ισχυρισμούς του, τον εξαπάτησαν και του παρέθεσαν παραπλανητικά στοιχεία, προκειμένου να προχωρήσει σε αυτή την επένδυση. Ούτε έδωσε ικανοποιητικές απαντήσεις αναφορικά με την ύπαρξη του τεκμηρίου 15, σύμφωνα με το οποίο φαίνεται να υπογράφει με τον Πετράκη άλλο έγγραφο ενοικίασης του επίδικου υποστατικού, στο οποίο αναφέρεται ρητά ότι ο ιδιοκτήτης έχει αποβιώσει. Να σημειώσω εδώ ότι το τεκμήριο 15, κατατέθηκε από τον Μ.Υ.5 Πετράκη που κάλεσε ως μάρτυρα υπεράσπισης ο ίδιος ο εναγόμενος. Περαιτέρω, σε καμία περίπτωση δεν αμφισβητήθηκε από την υπεράσπιση, η ύπαρξη του εν λόγω εγγράφου, παρότι ο εναγόμενος επέμενε ότι η ενοικίαση έγινε με το ενοικιαστήριο έγγραφο ημ. 18.6.2003 (τεκμ. 5) και όχι με το έγγραφο τεκμήριο 15 που είναι προγενέστερο και φέρει ημερομηνία 3.5.
- Πέραν τούτου δεν συνάδει με την λογική, η θέση ότι ο εναγόμενος θα μπορούσε να προβεί σε τέτοια μεγάλη επένδυση όπως ισχυρίζεται χωρίς να προβεί σε έλεγχο των όσων οι Πετράκης και Κωνσταντίνου του ανέφεραν. Λογικότερο θα ήταν να επιδιώξει μια επαφή και με τον ιδιοκτήτη του ακινήτου έστω και αν βρισκόταν στο εξωτερικό για να επιβεβαιώσει τουλάχιστον ότι τον αντιπροσώπευε ο Πετράκης. Αντιθέτως, ανέφερε χωρίς να είναι ιδιαίτερα πειστικός ότι δέχθηκε ότι ο Πετράκης ήταν αντιπρόσωπος του ιδιοκτήτη χωρίς να δει κανένα πληρεξούσιο και εμπιστευόμενος μόνο τις προσωπικές του διαβεβαιώσεις. Περαιτέρω, ο εναγόμενος αποδέχθηκε αρχικά στην αντεξέταση του ότι ο ενάγοντας τερμάτισε την ενοικίαση με την επιστολή του ημ.5.2.2007 (τεκμ.3). Στην συνέχεια όμως ισχυρίστηκε ότι ο τερματισμός δεν ήταν νόμιμος, επιμένοντας στην μεγάλη επένδυση που έκανε στο ακίνητο. Ο εναγόμενος στα πλαίσια επίρριψης όλης της ευθύνης στους Πετράκη και Κωνσταντίνου, ανέφερε ότι αυτοί ανέλαβαν αποκλειστικά την έκδοση της πολεοδομικής άδειας. Με τον τρόπο αυτό, απέφυγε να εμπλακεί στην καταχώρηση της αίτησης, στην οποία αναφέρεται ψευδώς ότι καταχωρείται στο όνομα του ιδιοκτήτη, ο οποίος όμως είχε αποβιώσει. Ούτε εξήγησε πως είναι δυνατόν να είχε επενδύσει €150.000,00 και να μην ενδιαφερθεί καθόλου για την εξασφάλιση των αδειών, αναμένοντας τις ενέργειες των Πετράκη και Κωνσταντίνου για να αρχίσει να εργάζεται. Ανεξαρτήτως των πιο πάνω, η γενικότερη εντύπωση που μου έκαμε ο εναγόμενος, ήταν ότι δεν είπε την αλήθεια στο Δικαστήριο. Οι απαντήσεις του δεν ήταν άμεσες και απέφευγε να απαντά σε ερωτήσεις που κατά την άποψη του δεν βοηθούσαν την εκδοχή του για τα γεγονότα. Η μαρτυρία του για όλους τους πιο πάνω λόγους απορρίπτεται στο σύνολο της ως αναξιόπιστη. Η Μ.Υ.2 υπάλληλος του Τμήματος Πολεοδομίας Λευκωσίας, μου έκανε καλή εντύπωση. Αναφέρθηκε με λεπτομέρεια στην παραχωρηθείσα πολεοδομική άδεια για το επίδικο ακίνητο. Ήταν περαιτέρω ειλικρινής, αναφέροντας ότι δεν γνωρίζει ποιος κατέθεσε την αίτηση και η υπηρεσία της δεν ήταν σε θέση να ξέρει κατά πόσον ο ιδιοκτήτης απεβίωσε. Μόλις όμως πληροφορήθηκαν ότι ή αίτηση ήταν παράτυπη λόγω θανάτου του ιδιοκτήτη, ανακάλεσαν αμέσως της άδεια οικοδομής. Ανεξαρτήτως των πιο πάνω, η μαρτυρία της Μ.Υ.2 δεν κλονίστηκε καθόλου κατά την αντεξέταση της και ως εκ τούτου γίνεται αποδεκτή στο σύνολο της ως αξιόπιστη. Ο Μ.Υ.3 Γιώργος Χριστοδούλου δεν μου έκανε καθόλου καλή εντύπωση από το εδώλιο του μάρτυρα. Παρότι είναι από τον Αστρομερίτη, δήλωσε χωρίς να είναι πειστικός, άγνοια για τον θάνατο του συγχωριανού του, ιδιοκτήτη του επίδικου ακινήτου. Ο Μ.Υ.3 πολύ πιο εύκολα από τον εναγόμενο θα μπορούσε να διερευνήσει κατά πόσον ο ιδιοκτήτης ήταν εν ζωή και κατά πόσον είχε εξουσιοδοτήσει τον Πετράκη να ενοικιάσει το υποστατικό. Εξ' άλλου, η υπογραφή του όπως και του εναγομένου, βρίσκεται στο τεκμήριο 15 στο οποίο σαφώς αναφέρεται ότι ο ιδιοκτήτης του ακινήτου είχε αποβιώσει. Αντί αυτού ανέφερε στο Δικαστήριο όπως και ο εναγόμενος ότι πείστηκε από τις προφορικές διαβεβαιώσεις στου Πετράκη χωρίς να δει κάποιο έγγραφο που να επιβεβαιώνει ότι αυτός είναι πληρεξούσιος αντιπρόσωπος του ιδιοκτήτη που βρίσκεται στην ζωή. Ανεξαρτήτως των πιο πάνω η γενικότερη εντύπωση που μου έκανε ο Μ.Υ.3 ήταν ότι δεν είπε την αλήθεια στο Δικαστήριο και ως εκ τούτου η μαρτυρία του απορρίπτεται στο σύνολο της ως αναξιόπιστη. Ο Μ.Υ.4 επίσης μου έκανε κακή εντύπωση από το εδώλιο του μάρτυρα. Ως κοινοτάρχης του χωριού, σαφώς και γνώριζε ότι ο ιδιοκτήτης του ακινήτου είχε αποβιώσει, γεγονός που δέχθηκε με την μαρτυρία του στο Δικαστήριο. Ισχυρίστηκε μάλιστα ότι ανέφερε αυτό το γεγονός στον εναγόμενο και τον Μ.Υ.3 Γιώργο Χριστοδούλου όταν τον επισκέφθηκαν για να ενοικιάσουν το ακίνητο. Ως κοινοτάρχης όμως θα έπρεπε επίσης να γνωρίζει τις διαδικασίες και ειδικά ότι μετά τον θάνατο του ιδιοκτήτη, το ακίνητο δεν θα μπορούσε να ενοικιαστεί από κανένα άλλο εκτός από τον διαχειριστή της περιουσίας του. Παρόλα αυτά μεσολάβησε στον Πετράκη για την ενοικίαση και επιπλέον προχώρησε με την ετοιμασία των σχεδίων και την συμπλήρωση των εντύπων για πολεοδομική άδεια. Δεν κρίνεται επί του προκειμένου ικανοποιητική η θέση του ότι δεν ήταν ευθύνη δική του να ενημερώσει ότι δεν μπορούσαν να κατατεθούν τα έγγραφα αυτά αφού υπήρχε πάντοτε η περίπτωση να υπήρχαν πληρεξούσια από τους συγγενείς. Όφειλε να ξέρει ως κοινοτάρχης ότι τα πληρεξούσια από τους συγγενείς δεν αντικαθιστούν την διαδικασία διαχείρισης της περιουσίας ενός αποβιώσαντος. Ούτε μπορεί να γίνει αποδεκτός ο ισχυρισμός του ότι στο έντυπο της αίτησης αναφέρεται ως αιτητής ο αποβιώσας επειδή ήταν ο ιδιοκτήτης στον τίτλο ιδιοκτησίας. Ο Μ.Υ.4 όφειλε να γνωρίζει λόγω της θέσης του, τις διαδικασίες και ειδικά ότι ένας αποβιώσας δεν μπορεί να είναι αιτητής για πολεοδομική άδεια. Ήταν εμφανές από την όλη στάση του Μ.Υ.4 στο εδώλιο του μάρτυρα ότι αποκλειστικός σκοπός της μαρτυρίας του ήταν να αποφύγει τις δικές του ευθύνες για τις παρατυπίες που έγιναν στην υποβολή της αίτησης για πολεοδομική άδεια και όχι να πει την αλήθεια στο Δικαστήριο. Για όλους τους πιο πάνω λόγους, η μαρτυρία του απορρίπτεται στο σύνολο της ως αναξιόπιστη. Ο Μ.Ε.5 μου έκανε καλή εντύπωση από το εδώλιο του μάρτυρα. Αναφέρθηκε με λεπτομέρεια στις συνθήκες που οδήγησαν στην υπογραφή του αρχικού ενοικιαστηρίου εγγράφου (τεκμ.15), σύμφωνα με το οποίο ενοικίασε το επίδικο ακίνητο στον εναγόμενο και τον Μ.Υ.3 Γιώργο Χριστοδούλου για το ποσόν των £250,00 ετησίως. Ήταν αρκούντος ειλικρινής αναφέροντας ότι δεν γνώριζε ότι δεν μπορούσε να ενοικιάσει το κτήμα μετά τον θάνατο του ιδιοκτήτη και ότι αρκούσε η εξουσιοδότηση από τους κληρονόμους για να γίνει κάτι τέτοιο. Το γεγονός αυτό, προκύπτει και από το ίδιο το κείμενο του τεκμ. 15 όπου αναφέρει ότι ενοικιάζει το ακίνητου ως νόμιμος αντιπρόσωπος του «μακαριστού» Σοφρώνη Ευσταθίου και κατόπιν επικοινωνίας με την σύζυγο του Ιωάννα Ευσταθίου που ζει στην Αγγλία. Το κείμενο αυτό, επιβεβαιώνει και την θέση του ότι είχε από την αρχή αναφέρει στον Μ.Υ.3 Γιώργο Χριστοδούλου ότι ο ιδιοκτήτης είχε αποβιώσει. Επιπλέον, ο Μ.Υ.5, ήταν ιδιαίτερα πειστικός στην θέση του ότι δεν υπέγραψε το ενοικιαστήριο έγγραφο (τεκμ.5) ούτε και την αίτηση για πολεοδομική άδεια (τεκμ.14) και ότι η υπογραφή του στα πιο πάνω έγγραφα είναι πλαστή. Πειστικός ήταν και ως προς την θέση του ότι δεν κατέθεσε ο ίδιος στην Πολεοδομία, την αίτηση για πολεοδομική άδεια και ότι αυτή την υποχρέωση την ανέλαβε ο Γιώργος Χριστοδούλου. Η μαρτυρία του Μ.Υ.5 ήταν άμεση και αυθόρμητη χωρίς σε κανένα σημείο να μου δώσει την ένδειξη προσχεδιασμού. Η όλη στάση του στο εδώλιο του μάρτυρα μου έδωσε την εντύπωση ότι είπε την αλήθεια στο Δικαστήριο. Για όλους τους πιο πάνω λόγους, η μαρτυρία του Μ.Υ.5 γίνεται αποδεκτή στο σύνολο της ως αξιόπιστη. Ευρήματα Ενόψει της πιο πάνω αξιολόγησης, τα ευρήματα μου είναι ανάλογα της μαρτυρίας που έγινε αποδεκτή. Ειδικότερα, σημειώνω τα πιο κάτω: Ο Σοφρώνης Ευσταθίου Καζάς, μόνιμος κάτοικος Αγγλίας με καταγωγή από το χωρίο Αστρομερίτης της Κύπρου, απεβίωσε στις 7.4.2000 στην Αγγλία. Ήταν μεταξύ άλλων, ιδιοκτήτης ενός ακινήτου στον Αστρομερίτη με αρ. εγγραφής 7826 τεμ. 609 συνολικού εμβαδού 2 στρεμμάτων και αξίας €170.160,
- Ο Μ.Υ.5 Δημήτρης Πετράκης, ήταν πληρεξούσιος αντιπρόσωπος του αποβιώσαντος δυνάμει Γενικού Πληρεξουσίου Εγγράφου ημ. 4.11.
- Κατόπιν συνεννόησης με την σύζυγο του αποβιώσαντος, ο Μ.Υ.5 Δημήτρης Πετράκης ενοικίασε το επίδικο ακίνητο στον εναγόμενο και τον Μ.Υ.3 Γεώργιο Χριστοδούλου, δυνάμει εγγράφου ημερομηνίας 3.5.03 (τεκμ.15). Το ενοίκιο καθορίστηκε σε £250,00 ετησίως και η ενοικίαση έγινε προκειμένου να στεγαστεί επιχείρηση ιπποδρομιακών στοιχημάτων του εναγομένου στην περιοχή Αστρομερίτη. Ο εναγόμενος και ο Μ.Υ.3 Γεώργιος Χριστοδούλου, αποτάθηκαν στον κοινοτάρχη του Αστρομερίτη Άρη Κωνσταντίνου που ήταν Πολιτικός Μηχανικός (Μ.Υ.4) για να τους ετοιμάσει αρχιτεκτονικά σχέδια για το υποστατικό που θα ανεγειρόταν στο ακίνητο όπου θα στεγαζόταν το πρακτορείο στοιχημάτων. Ο Μ.Υ.4 ετοίμασε τα σχέδια (τεκμ.2) και την αίτηση για πολεοδομική άδεια (τεκμ.14). Η αίτηση έγινε στο όνομα του αποβιώσαντος Σοφρώνη Ευσταθίου Καζά. Την προώθηση της αίτησης στο τμήμα πολεοδομίας για έκδοση πολεοδομικής άδειας, ανέλαβε ο Μ.Υ.3 Γιώργος Χριστοδούλου. Η αίτηση καταχωρήθηκε στο Τμήμα Πολεοδομία & Οικήσεως στο Επαρχιακό Γραφείο Λευκωσίας στις 24.6.2003 χωρίς να προκύπτει από την μαρτυρία ποιος την κατέθεσε. Στην αίτηση (τεκμ.14) δεν αναφέρεται ότι ο αιτητής Σοφρώνης Ευσταθίου Καζάς έχει αποβιώσει. Αντιθέτως φαίνεται να υπογράφεται από τον πληρεξούσιο αντιπρόσωπο του Μ.Υ.5 Δημήτρη Πετράκη. Όμως η υπογραφή του Μ.Υ.5 Δημήτρη Πετράκη στην αίτηση (τεκμ. 14) είναι πλαστή αφού αυτός ποτέ δεν έθεσε την υπογραφή του επί της αιτήσεως. Στην συνέχεια ο Μ.Υ.3 Γεώργιος Χριστοδούλου αποχώρησε από την επίδικη επιχείρηση πρακτορείου ιπποδρομιακών στοιχημάτων, στην οποία παρέμεινε μόνο ο εναγόμενος. Στην βάση της πιο πάνω αίτησης εκδόθηκε στις 20.1.2004 από το Τμήμα Πολεοδομίας και Οικήσεως στο όνομα του αποβιώσαντος, η άδεια οικοδομής με αρ 49425 (τεκμ. 9) για την ανέγερση καταστήματος με περίφραξη στο επίδικο ακίνητο. Ο εναγόμενος έλαβε κατοχή του ακινήτου από το 20003 και ανέγειρε σε αυτό υποστατικό δυνάμει της πιο πάνω άδειας οικοδομής, στο οποίο στέγασε επιχείρηση πρακτορείου ιπποδρομιακών στοιχημάτων για την περιοχή Αστρομερίτη. Ακολούθως στις 13.11.06 με διάταγμα του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας στην αίτηση 375/06, παραχωρήθηκαν έγγραφα διαχείρισης της περιουσίας του αποβιώσαντος στον ενάγοντα. Ο ενάγοντας ως διαχειριστής της περιουσίας του αποβιώσαντος, διαπίστωσε ότι ο εναγόμενος κατέχει και χρησιμοποιεί το ακίνητο από το
- Μετά από έρευνα του διαχειριστή, προέκυψε ότι ο εναγόμενος επικαλείται την υπογραφή ενοικιαστηρίου εγγράφου ημ. 18.6.2003 (τεκμ.5) στο οποίο φαίνεται να του ενοικίασε ο Μ.Υ.5 Δημήτρης Πετράκη το ακίνητο για σκοπούς ανέγερσης και λειτουργίας γραφείου ιπποδρομιακών στοιχημάτων. Το ως άνω έγγραφο αναφέρει τον Μ.Υ.5 Δημήτρη Πετράκη ως ιδιοκτήτη χωρίς να γίνεται μνεία ότι εκπροσωπεί στην υπογραφή του ενοικιαστηρίου τον αποβιώσαντα. Ως εγγυητής της τήρησης των όρων του ενοικιαστηρίου εγγράφου από τον ενοικιαστή εναγόμενο, υπογράφει ο Μ.Υ.3 Γεώργιος Χριστοδούλου. Όμως ο Μ.Υ.5 Δημήτρης Πετράκη δεν υπέγραψε ποτέ αυτό το έγγραφο και η υπογραφή του που εμφαίνεται κάτω από τον τίτλο του ιδιοκτήτη, είναι πλαστή. Ο ενάγοντας απέστειλε μέσω δικηγόρου επιστολή στον εναγόμενο ημ. 5.2.2007 (τεκμ. 3), με την οποία ζήτησε την παράδοση του ακινήτου εντός 30 ημερών. Ο εναγόμενος αρνήθηκε να συμμορφωθεί επικαλούμενος το ενοικιαστήριο έγγραφο ημ. 18.6.2003 (τεκμ.5). Ο ενάγοντας λόγω του ότι όλα τα έγγραφα που επικαλείται ο εναγόμενος για κατοχή του ακινήτου καταρτίστηκαν μετά τον θάνατο του αποβιώσαντα και χωρίς την δική του συμμετοχή ως διαχειριστή, επιμένει στην παράδοση του ακινήτου, ισχυριζόμενος παράνομη επέμβαση επί του ακινήτου. Επιπλέον, ο ενάγοντας με επιστολή του ημ. 8.8.12 πληροφόρησε το Τμήμα Πολεοδομίας και Οικήσεως ότι μόνο ίδιος έχει δικαίωμα να υπογράφει εκ μέρους της περιουσίας του αποβιώσαντος μετά τον θάνατο του και ως εκ τούτου η άδεια εκδόθηκε παράτυπα. Μετά από αυτή της εξέλιξη το τμήμα Πολεοδομίας και Οικήσεως ανακάλεσε την εκδοθείσα άδεια οικοδομής (τεκμ.9). Η περιουσία του αποβιώσαντος δεν έχει εισπράξει κανένα ποσόν από τον εναγόμενο ως ενοίκιο για το επίδικο υποστατικό. Ο εναγόμενος εξακολουθεί να κατέχει μέχρι σήμερα το επίδικο ακίνητο, το οποίο χρησιμοποιεί ως πρακτορείο ιπποδρομιακών στοιχημάτων. Συμπεράσματα Η παρούσα αγωγή στηρίζει την νομική της βάση, στο αστικό αδίκημα της παράνομης επέμβασης σε ακίνητο (trespass to immovable property) όπως καθιερώθηκε από το κοινοδίκαιο. Οι αρχές του κοινοδικαίου αναφορικά με το εν λόγω αδίκημα, υιοθετήθηκαν στο Κυπριακό Δίκαιο με την κωδικοποίηση τους στο άρθρο 43 του Περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου (Κεφ. 148). Από το ίδιο το λεκτικό του άρθρου 43, προκύπτει ότι η παράνομη επέμβαση σε ακίνητη ιδιοκτησία δυνατόν να γίνει με τους εξής τρόπους: (α) Με παράνομη είσοδο, (β) Με παράνομη πρόκληση ζημιάς, (γ) Με παράνομη παρέμβαση. Στην παρούσα περίπτωση, ο ενάγοντας προβάλλει τον ισχυρισμό ότι το αδίκημα διαπράχθηκε με παράνομη είσοδο αφού ο εναγόμενος εισήλθε στο ακίνητο και συνεχίζει να το χρησιμοποιεί παράνομα. Σύμφωνα με την νομολογία, κάθε παράνομη είσοδος (entry) από ένα πρόσωπο σε γη που βρίσκεται στη κατοχή άλλου, είναι παράνομη επέμβαση για την οποία υπάρχει αγώγιμο δικαίωμα παρόλο που δεν έχει προκληθεί πραγματική ζημιά (Halsbury's Laws of England 3η έκδοση τόμος 38 σελ. 379). Έτσι οποιαδήποτε αδικαιολόγητη είσοδος (intrusion) από ένα πρόσωπο σε γη που είναι στην κατοχή του ενάγοντα, συνιστά το Αστικό Αδίκημα της παράνομης επέμβασης (Clerk & Lindsell on Torts 16η έκδοση σελ. 1304 παρ. 23-01). Εκεί που δίδεται στον εναγόμενο απλή άδεια χρήσης του ακινήτου, αυτή μπορεί να ανακληθεί σε οποιοδήποτε στάδιο αφού δοθεί η αναγκαία προειδοποίηση. Αν ο αδειούχος εναγόμενος αρνηθεί να εγκαταλείψει το ακίνητο τότε θεωρείται επεμβασίας (trespasser). Η ειδοποίηση ανάκλησης της άδειας δεν είναι άκυρη για μόνο τον λόγο ότι δεν καθορίζει χρόνο μέσα στον οποίο θα πρέπει ο αδειούχος να αποχωρήσει από το ακίνητο Australian Blue Metal Co Ltd. v. Hughes
(1962)3 ALL E.R 335. Παρόλα αυτά, ο αδειούχος δεν καθίσταται επεμβασίας πριν την πάροδο ευλόγου χρονικού διαστήματος που θεωρείται αναγκαίο για την εκκένωση του ακινήτου. Μόνο με την παρέλευση του χρονικού αυτού διαστήματος, ο αδειούχος καθίσταται επεμβασίας (Βλ. Robson v. Hallett
(1967)2 ALL E.R 407). Στην παρούσα περίπτωση, προκύπτει από τα ευρήματα του Δικαστηρίου ότι έχουν αποδειχθεί όλα τα συστατικά στοιχεία του αστικού αδικήματος της παράνομης επέμβασης. Η είσοδος του εναγομένου στο ακίνητο έγινε χωρίς νόμιμη εξουσιοδότηση. Αν η είσοδος έγινε δυνάμει του ενοικιαστηρίου (τεκμ. 5) όπως ισχυρίζεται ο εναγόμενος, αυτή είναι παράνομη γιατί η υπογραφή του Μ.Υ.5 Δημήτρη Πετράκη ως πληρεξουσίου του ιδιοκτήτη, είναι σύμφωνα με τα ευρήματα του Δικαστηρίου πλαστή. Αλλά ακόμη και στην περίπτωση που η υπογραφή δεν είναι πλαστή ή έστω ότι η είσοδος έγινε δυνάμει του ενοικιαστηρίου (τεκμ.15) που όντως υπέγραψε ο Μ.Υ.5 Πετράκη, και πάλιν η ενοικίαση είναι παράνομη. Είναι σαφές ότι μετά τον θάνατο του αποβιώσαντος, μόνο ο διαχειριστής της περιουσίας του έχει δικαίωμα εκπροσώπησης της περιουσίας και κατοχής των ακινήτων του και αυτό μέχρι την ολοκλήρωση της διαχείρισης και την διανομή στους κληρονόμους όλων των περιουσιακών στοιχείων του αποβιώσαντος. Ο Περί Διαχείρισης Περιουσιών Αποθανόντων Νόμος (Κεφ.189) είναι σαφής επί του προκειμένου και δεν επιδέχεται αμφισβήτησης. Ούτε οι κληρονόμοι αλλά ούτε και ο πληρεξούσιος αντιπρόσωπος του αποβιώσαντος έχουν δικαίωμα να κατέχουν ακόμη περισσότερο να ενοικιάσουν το ακίνητο μετά τον θάνατο του ιδιοκτήτη και πριν την ολοκλήρωση της διαχείρισης. Κατά συνέπεια, το ενοικιαστήριο (τεκμ.15) που υπέγραψε ο Μ.Υ.5 Πετράκης δεν έχει καμία νομική ισχύ. Ο εναγόμενος δεν είχε κανένα νόμιμο δικαίωμα να λάβει κατοχή του ακινήτου και ως εκ τούτου βρίσκεται παράνομα σε αυτό. Αλλά έστω και αν δεχθεί κάποιος ότι μετά την παράνομη κατοχή του ακινήτου από τον εναγόμενο, ο ενάγοντας με το διορισμό του ως διαχειριστή, του έδωσε σιωπηρή άδεια να το κατέχει, προκύπτει από τα ευρήματα του Δικαστηρίου ότι η άδεια αυτή ανακλήθηκε με την επιστολή του ενάγοντα ημ. 5.2.2007 (τεκμ.3). Από την στιγμή δε που ο εναγόμενος δεν αποχώρησε εντός της προθεσμίας των 30 ημερών που του δόθηκε με την πιο πάνω επιστολή, συνεχίζει να κατέχει παράνομα το ακίνητο ως παράνομος επεμβασίας. Ενόψει των πιο πάνω κρίνω ότι ο ενάγοντας έχει αποδείξει στον απαιτούμενο βαθμό την υπόθεση του ως προς το αίτημα του για παράδοση του επίδικου ακινήτου αφού αυτό κατέχεται παράνομα από τον εναγόμενο. Η παράνομη είσοδος, η κατοχή και η εκμετάλλευση του ακινήτου από τον εναγόμενο, συνιστούν παράνομη επέμβαση σύμφωνα με τις ως άνω αναφερθείσες νομικές αρχές. Για τους ιδίους λόγους, η ανταπαίτηση του εναγομένου θα πρέπει να απορριφθεί αφού στηρίζεται σε σύμβαση ενοικίασης που κρίθηκε από το Δικαστήριο ως παράνομη, η οποία δεν παράγει κανένα έννομο αποτέλεσμα. Απομένει να εξεταστεί το αίτημα για καταβολή αποζημιώσεων λόγω παράνομης κατοχής του ακινήτου από τον εναγόμενο. Σύμφωνα με την έκθεση απαίτησης, ο ενάγοντας αιτείται ενδιάμεσα οφέλη από την παράνομη εκμετάλλευση του ακινήτου που ανέρχονται στο συμφωνηθέν με τον Μ.Υ.5 ποσόν των €20,50 μηνιαίως. Παρόλα αυτά, στην μαρτυρία του ενώπιον του Δικαστηρίου, ο ενάγοντας ζήτησε το ποσόν των €25,00 μηνιαίως που είναι όπως είπε, η ενοικιαστική αξία του ακινήτου την οποία παραδέχεται και ο εναγόμενος. Είναι γεγονός ότι σύμφωνα με την νομολογία, η αποζημίωση που δικαιούται ο ενάγων από την παράνομη κατοχή του ακινήτου, σχετίζεται με την ενοικιαστική αξία του διαμερίσματος καθ' όλη την διάρκεια της παράνομης επέμβασης σε αυτό. Το κριτήριο είναι αντικειμενικό, αλληλένδετο με την αγοραία ενοικιαστική αξία της περιουσίας, η δε καταβολή αποζημιώσεων επιβάλλεται έστω και αν ο ιδιοκτήτης δεν θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει ο ίδιος την περιουσία ή να την ενοικιάσει. Η Αγγλική Νομολογία καθόρισε την πιο πάνω αρχή αποζημίωσης με τον όρο "user principle" ο οποίος στην Κυπριακή νομολογία υιοθετήθηκε με τον όρο «αρχή χρήσης» (Βλ. μεταξύ άλλων Ναυτικός Όμιλος Πάφου ν. Αρχής Λιμένων
(1992)1 Α.Α.Δ 882 & Strand Electric & Engineering Co Ltd v. Brisford Ltd
(1952)1 All E.R. 796). Λέχθηκε ότι ο ενάγων μπορεί να μην έχει υποστεί οποιαδήποτε πραγματική απώλεια με το να στερηθεί τη χρήση της περιουσίας του. Αλλά κάτω από την αρχή χρήσης, δικαιούται να ανακτήσει ένα λογικό ενοίκιο για την παράνομη χρήση του ακινήτου του. Παρομοίως εκείνος που παράνομα επεμβαίνει μπορεί να μην έχει αποκομίσει πραγματικό όφελος αλλά κάτω από την αρχή χρήσης, υποχρεούται να πληρώσει εύλογο ενοίκιο για τη χρήση της οποίας επωφελήθηκε (βλ. Stoke - on - Trend City Council v. W & J Waas Ltd
(1988)3 All E.R 394). Όμως, η νομολογία καθορίζει ότι το θέμα της ενοικιαστικής αξίας του ακινήτου θα πρέπει να αποδεικνύεται με σχετική μαρτυρία εμπειρογνώμονα και δεν μπορεί να τεκμαίρεται από προηγούμενη συμφωνία των διαδίκων ούτε να υπολογίζεται στην βάση πιθανοτήτων. Σχετική είναι η υπόθεση Κλεάνθους κ.α ν. Union General De Bienfaisance Armenien
(2002)1 Α.Α.Δ. 1659 όπου σε αγωγή για παράνομη επέμβαση, το Ανώτατο Δικαστήριο δεν αποδέχθηκε ως αγοραία ενοικιαστική αξία, το ποσόν που οι διάδικοι είχαν συμφωνήσει στα πλαίσια ενοικιαστηρίου εγγράφου που όμως δεν τέθηκε ποτέ σε ισχύ. Λέχθηκε ότι η αγοραία ενοικιαστική αξία έπρεπε να αποδειχθεί με σχετική μαρτυρία ειδικού εμπειρογνώμονα, δεδομένου ότι η ενοικίαση δεν τέθηκε ποτέ σε ισχύ. Ήταν υποχρέωση των εναγόντων να παρουσιάσουν εκείνη τη μαρτυρία που θα επέτρεπε στο Δικαστήριο να εξακριβώσει την ακριβή έκταση της ζημιάς τους. Στην παρούσα υπόθεση, ο ενάγων δεν παρουσίασε μαρτυρία εμπειρογνώμονα, προκειμένου να αποδείξει την ενοικιαστική αξία του ακινήτου. Αντιθέτως, στηρίχθηκε στο ενοίκιο που καθορίζεται σε συμβάσεις ενοικίασης (τεκμ.5 & 15) που κρίθηκαν όμως από το Δικαστήριο παράνομες και χωρίς καμία νομική ισχύ. Υπενθυμίζεται ότι η ενοικίαση σύμφωνα με τα τεκμήρια 5 και 15, κρίθηκε από το Δικαστήριο παράνομη και χωρίς κανένα έννομο αποτέλεσμα. Εφαρμόζοντας κατ' αναλογία τις αρχές που καθιέρωσε η υπόθεση Κλεάνθους (ανωτέρω), κρίνω ότι δεν θα μπορούσε το ποσόν που συμφωνήθηκε σε παράνομη σύμβαση ενοικίασης να αποτελέσει την βάση για καθορισμό της ενοικιαστικής αξίας του ακινήτου. Όπως λέχθηκε στην υπόθεση Μεταλλικά Ηρακλής Μιχαηλίδης Λτδ ν. G & C Exhaust Systems Ltd,
(2001)1 Α.Α.Δ. 500: «Αυτό που προκύπτει από τη νομολογία είναι τούτο: Επιδίκαση ουσιαστικών αποζημιώσεων - όχι συμβολικών ή ονομαστικών - είναι δυνατή μόνο όπου αυτές αποδεικνύονται με μαρτυρία.» Η απουσία αποδεκτής μαρτυρίας ως προς την ενοικιαστική αξία του ακινήτου, στερεί από το Δικαστήριο την εξουσία επιδίκασης αποζημιώσεων για την περίοδο που ο εναγόμενος κατέχει παράνομα το ακίνητο. Ως εκ τούτου, ο ενάγων δεν δικαιούνται σε καμία αποζημίωση παρότι έχει αποδείξει την παράνομη κατοχή του ακινήτου από τον εναγόμενο. Πριν παραθέσω την τελική κατάληξη του Δικαστηρίου, οφείλω να σημειώσω και τα πιο κάτω: Σύμφωνα με τα ευρήματα του Δικαστηρίου, προκύπτει να έχουν διαπραχθεί στην παρούσα υπόθεση, ποινικά αδικήματα. Αναφέρομαι συγκεκριμένα στα τεκμήρια 9 και 5 όπου η υπογραφή του Μ.Υ.5 Δημήτρη Πετράκη είναι σύμφωνα με τα ευρήματα του Δικαστηρίου πλαστή. Ως εκ τούτου, οφείλω καθηκόντως να αποστείλω την παρούσα απόφαση καθώς και τα πρακτικά της υπόθεσης, στον Γενικό Εισαγγελέα για σκοπούς διερεύνησης πιθανής διάπραξης του ποινικού αδικήματος της πλαστογραφίας. Συνοψίζοντας όλα τα πιο πάνω, εκδίδω διάταγμα με το οποίο διατάσσεται ο εναγόμενος όπως εκκενώσει και παραδώσει στον ενάγοντα εντός 30 ημερών από την επίδοση σε αυτόν πιστοποιημένου αντιγράφου του παρόντος διατάγματος, ελεύθερο και κενό κατοχής το επίδικο ακίνητο με αρ. εγγραφής 7826 Φ/ΣΧ ΧΧ/58 τεμ. 669 στον Αστρομερίτη. Για τους ιδίους λόγους, η ανταπαίτηση του εναγομένου απορρίπτεται. Τα έξοδα της αγωγής επιδικάζονται υπέρ του ενάγοντα και εναντίον του εναγομένου ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Δεν επιδικάζονται έξοδα στην ανταπαίτηση λόγω του ότι συνεκδικάστηκε με την αγωγή. ............. Αλέξανδρος Α. Παναγιώτου Ανώτερος Επαρχιακός Δικαστής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο