← Κύπρος

DELTA CAPITAL PARTNERS SERVICES LLC ως εκδοχεύς των δικαιωμάτων των BURGER KING CORPORATION και BURGER KING EUROPE GMBH ν. KING FRANCHISES LTD κ.α., Α

DELTA CAPITAL PARTNERS SERVICES LLC ως εκδοχεύς των δικαιωμάτων των BURGER KING CORPORATION και BURGER KING EUROPE GMBH ν. KING FRANCHISES LTD κ.α., Αρ. Γεν. Αίτησης: 697/2014, 15/7/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2016:A441 Αρ. Γεν. Αίτησης: 697/2014 Μεταξύ: ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟΝ ΠΕΡΙ ΑΛΛΟΔΑΠΩΝ ΔΙΚΑΣΤΙΚΩΝ ΑΠΟΦΑΣΕΩΝ (Αμοιβαία Εκτέλεση) Νόμο, Κεφ.10 ως τροποποιήθηκε και ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟΝ ΠΕΡΙ ΑΛΛΟΔΑΠΤΩΝ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΩΝ (Αναγνώριση, Εγγραφή και Εκτέλεση Δυνάμει Συμβάσεως) Νόμο του 2001 (121(Ι)/2000) και ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟΝ ΕΥΡΩΠΑΙΚΟ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ (ΕΚ) 44/2001 του Συμβουλίου της Ευρώπης για τη Διεθνή δικαιοδοσία, την Αναγνώριση και την Εκτέλεση αποφάσεων σε Αστικές και Εμπορικές Υποθέσεις, ημερ.22.12.2000 Μεταξύ: DELTA CAPITAL PARTNERS SERVICES LLC ως εκδοχεύς των δικαιωμάτων των BURGER KING CORPORATION και BURGER KING EUROPE GMBH Αιτητών και 1.KING FRANCHISES LTD 2.LASER INVESTMENTS GROUP PLC Καθ' ων η Αίτηση Αίτηση ημερ. 26.1.16 υπό καθ' ων η αίτηση 2 για ασφάλεια εξόδων. Ημερομηνία: 15 Ιουλίου 2016 Για αιτητές - καθ' ων η αίτηση 1 & 2: κος Χρήστος Γκούντρας Για αιτήτρια - καθ' ης η αίτηση: κα Ντόρια Βαρωσιώτου ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Στις 26.4.2013 αρμόδιο Δικαστήριο στο Ηνωμένο Βασίλειο, εξέδωσε απόφαση υπέρ των εναγόντων Burger King Corporation και Burger King Europe GMBH που είναι εταιρείες με έδρα το εξωτερικό και εναντίον των εναγομένων κυπριακών εταιρειών King Franchises Ltd και Laser Investments Group Plc για το ποσό των €375.981,

  1. Η πιο πάνω απόφαση ενεγράφη στα πλαίσια της παρούσας Γενικής Αίτησης, στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας για σκοπούς εκτέλεσης, στις 9.9.2014 Στην συνέχεια και στα πλαίσια της παρούσας Γενικής Αίτησης, οι αιτήτριες Burger King Corporation και Burger King Europe GMBH, κατεχώρησαν σειρά αιτήσεων προς τον σκοπό εκτέλεσης της πιο πάνω απόφασης. Αίτηση για περιοδικές πληρωμές εναντίον των εναγομένων εταιρειών King Franchises Ltd και Laser Investments Group Plc, απορρίφθηκε από το Δικαστήριο για λόγους που εμφαίνονται στην απόφαση μου ημερ.26.5.
  2. Κρίθηκε μεταξύ άλλων ότι δεν έχει αποδειχθεί ότι οι εν λόγω κυπριακές εταιρείες διεξάγουν σήμερα οιανδήποτε δραστηριότητα οικονομικής φύσης ή ότι έχουν καθόλου εισοδήματα. Άλλη αίτηση για έκδοση εντάλματος κατάσχεσης εις χείρας τρίτου, αποσύρθηκε από τους αιτητές. Στην συνέχεια, οι ενάγουσες εταιρείες ισχυρίστηκαν ότι εκχώρησαν με γραπτή συμφωνία ημ. 3.12.14, όλα τα δικαιώματα που απορρέουν από την εν λόγω απόφαση στην εταιρεία Delta Capital Partners Services Llc που επίσης έχει την έδρα της στο εξωτερικό. Ακολούθησε αίτηση ημ. 30.9.15 που καταχωρήθηκε αυτή την φορά όχι από τις ενάγουσες αλλά από την εταιρεία Delta Capital Partners Services Llc. Με αυτήν, επιζητείται η ακύρωση μεταβίβασης συγκεκριμένων μετοχών που κατείχε η καθ' ης η αίτηση 2 Laser Investments Group Plc, σε άλλη Κυπριακή εταιρεία, την L. Christofi Holdings Ltd που κατά τους ισχυρισμούς της αιτήτριας, είναι θυγατρική της καθ' ης η αίτηση
  3. Είναι η θέση της αιτήτριας ότι η εν λόγω μεταβίβαση, έγινε κακόβουλα για σκοπούς καταδολίευσης της αιτήτριας. Επιζητείται επίσης η επανεγγραφή των εν λόγω μετοχών στην καθ' ης η αίτηση 2 και η έκδοση επιβαρυντικού διατάγματος για σκοπούς εκποίησης των μετοχών προς κάλυψη του εξ' αποφάσεως χρέους. Η αιτήτρια Delta Capital, πέτυχε επίσης την έκδοση προσωρινού διατάγματος από το Δικαστήριο με την οποία απαγορεύεται η αποξένωση των εν λόγω μετοχών από την L. Christofi Holdings Ltd στην οποία μεταβιβάστηκαν, μέχρι πλήρους εκδίκασης της κυρίως αίτησης για ακύρωση της μεταβίβασης. Οι καθ' ων η αίτηση έφεραν ένσταση τόσον στην κυρίως αίτηση, όσον και στην οριστικοποίηση του προσωρινού διατάγματος. Αμφότερες οι αιτήσεις, εκκρεμούν ενώπιον μου προς εκδίκαση. Ακολούθησε η καταχώρηση της παρούσας αίτησης από την καθ' ης η αίτηση 2 Laser Investments Group Plc, με την οποία ζητά την καταβολή ασφάλειας εξόδων από την αιτήτρια Delta Capital Partners Services Llc για το ποσό των €5.990,
  4. Στην ένορκο δήλωση της αίτησης, γίνεται αναφορά στο ιστορικό της υπόθεσης και στην εγγραφή της αγγλικής απόφασης στο παρόν Δικαστήριο για σκοπούς εκτέλεσης. Γίνεται, επίσης, αναφορά σε διαδικασία ενώπιον αγγλικού Δικαστηρίου στην οποία η Delta Capital Partners Services Llc, αιτήθηκε τη λήψη νομικών μέτρων εναντίον της καθ' ης η αίτηση 2 Laser Investments. Το αγγλικό Δικαστήριο με απόφαση του ημερ.12.2.2015, απέρριψε την αίτηση αφού δεν προέκυψε εξουσιοδότηση στην καταχώρηση της από τις ενάγουσες εταιρείες Burger King Corporation και Burger King Europe GMBH. Η αίτηση απορρίφθηκε με έξοδα ως αυτά θα συμφωνούντο μεταξύ των μερών και σε αντίθετη περίπτωση θα υπολογίζονταν, αλλά με άμεσα καταβλητέο το ποσό £40.000,00 (Αγγλίας). Τα συνολικά έξοδα στην εν λόγω υπόθεση ανήλθαν τελικά στις £98.000,00 (Αγγλίας) και αφαιρουμένου του ποσού των £40.000,00 που πληρώθηκε άμεσα, παραμένει μέχρι σήμερα υπόλοιπο £58.000,00 (Αγγλίας), το οποίο οι αιτητές αρνούνται να αποπληρώσουν. Καθίσταται φανερό σύμφωνα με την ένορκη δήλωση ότι συντρέχουν όλες οι απαιτούμενες προϋποθέσεις για έκδοση ασφάλειας εξόδων αφού οι αιτήτρια Delta Capital Partners Services Llc, είναι εταιρεία με έδρα την Αμερική και δεν έχει οποιαδήποτε περιουσία στην Κύπρο. Επιπλέον, δεν έχει πιθανότητες επιτυχίας των αιτήσεων της, αφού δεν εκπροσωπεί νόμιμα τις ενάγουσες εταιρείες Burger King Corporation και Burger King Europe GMBH. Αναφέρεται στη συνέχεια στην ένορκη δήλωση ότι η παρούσα αίτηση έγινε άμεσα και χωρίς καθυστέρηση μετά από πληροφόρηση που έτυχε η καθ' ης η αίτηση από τους συνηγόρους της στο Ηνωμένο Βασίλειο. Επιπλέον, η παροχή ασφάλειας εξόδων δεν θα σημαίνει άρνηση πρόσβασης στο Δικαστήριο για την αιτήτρια, αλλά τουναντίον θα διαφυλάξει τη διαδικασία προς όφελος της ορθής απονομής της δικαιοσύνης. Αναφέρεται τέλος στην ένορκη δήλωση ότι τα έξοδα των δικηγόρων των καθ' ων η αίτηση 2, δυνατό να ανέλθουν στο ποσό των €5.990,35 σύμφωνα με σχετικό κατάλογο που επισυνάπτεται. Η αιτήτρια κατεχώρησε ένσταση στην έγκριση του αιτήματος για ασφάλεια εξόδων. Ισχυρίζεται ότι δεν ικανοποιούνται οι δικονομικές και ουσιαστικές προϋποθέσεις για την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων. Αναφέρεται επί του προκειμένου στους λόγους ένστασης ότι το γεγονός και μόνο ότι η αιτήτρια έχει την έδρα της στο εξωτερικό δεν σημαίνει ότι δικαιολογείται η έγκριση του αιτήματος. Αναφορά γίνεται και στο καθυστερημένο της αίτησης, το οποίο καταδεικνύει κακοπιστία και κατάχρηση της διαδικασίας από της καθ' ης η αίτηση. Αγορεύσεις Ο συνήγορος καθ' ης η αίτηση 2 Laser Investments στην αγόρευση του, αναφέρθηκε αρχικά στο ιστορικό της υπόθεσης από την έκδοση της αρχικής απόφασης του αγγλικού Δικαστηρίου το 2012 μέχρι και την καταχώρηση της παρούσας αίτησης για ασφάλεια εξόδων. Στη συνέχεια και με παραπομπή σε νομολογία και σε συγγράμματα, ισχυρίστηκε ότι στην παρούσα υπόθεση, ισχύουν όλες οι προϋποθέσεις για άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου υπέρ του αιτήματος. Δεν έχει αμφισβητηθεί ότι οι αιτητές Delta Capital Partners Services Llc είναι αλλοδαπό νομικό πρόσωπο, το οποίο δεν έχει περιουσία στην Κύπρο. Ως εκ τούτου, υπάρχει εύλογη ανησυχία για την πληρωμή των εξόδων της καθ' ης η αίτηση σε περίπτωση που η αίτηση αποτύχει. Το γεγονός αυτό, ενισχύεται και από το ότι οι αιτητές εξακολουθούν να οφείλουν έξοδα στους καθ' ων η αίτηση που επιδικάστηκαν στο Ηνωμένο Βασίλειο. Ήταν τέλος η θέση του συνηγόρου ότι η αιτήτρια Delta Capital δεν έχει πιθανότητες επιτυχίας στις αιτήσεις που καταχώρησε για ακύρωση της μεταβίβασης μετοχών. Οι αιτήσεις αυτές, καταχωρήθηκαν παράνομα και καταχρηστικά και τα διάδικα μέρη δεν είναι αυτά της εγγεγραμμένης στην Κύπρο αλλοδαπής απόφασης, δυνάμει του διατάγματος ημερ.8.10.
  5. Ήταν τέλος η θέση του συνηγόρου ότι η αιτήτρια Delta Capital Partners Services Llc δεν θα υποστει καμία ζημιά από την αιτούμενη παροχή ασφάλειας εξόδων. Η συνήγορος της αιτήτριας Delta Capital στη δική της αγόρευση, επανέλαβε όλους τους λόγους απόρριψης του αιτήματος που αναφέρονται στο δικόγραφο της ένστασης της. Ήταν η θέση της ότι η ασφάλεια εξόδων δεν εκδίδεται στα πλαίσια εκτέλεσης απόφασης, αλλά μόνο στα πλαίσια εκκρεμούσας αγωγής πριν την απόφαση. Ισχυρίστηκε επιπλέον ότι η αίτηση στηρίζεται σε λανθασμένη νομική βάση αφού από αυτή απουσιάζουν οι ΘΘ.1 και 2 της Δ.60, οι οποίοι αποτελούν προϋπόθεση για τους θθ.4, 5 και 6 στους οποίους στηρίζεται η αίτηση. Στη συνέχεια, η συνήγορος ισχυρίστηκε ότι δεν πληρούνται ούτε οι ουσιαστικές προϋποθέσεις για έγκριση του αιτήματος. Το γεγονός και μόνο ότι οι αιτητές είναι κάτοικοι εξωτερικού και δεν έχουν περιουσία στην Κύπρο δεν οδηγεί αυτόματα στην έκδοση διατάγματος ασφάλειας εξόδων. Η σύγχρονη τάση είναι να εξετάζονται και οι υπόλοιποι παράγοντες της υπόθεσης ούτως ώστε να διευκρινιστεί κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα. Περαιτέρω, η καθ' ης η αίτηση 2 Laser Investments δεν απέδειξε με οποιοδήποτε τρόπο ότι η αιτήτρια Delta Capital, είναι αφερέγγυα εταιρεία. Προκύπτει μάλιστα από τον φάκελο της υπόθεσης ότι έχει καταβάλει εγγύηση €20.000,00 για σκοπούς έκδοσης του προσωρινού διατάγματος που δόθηκε μονομερώς στα πλαίσια της αίτησης για ακύρωση μεταβίβασης μετοχών της καθ' ης η αίτηση 2 εταιρείας. Ακολούθως, η συνήγορος ανέφερε ότι η αίτηση καταχωρήθηκε με υπέρμετρη καθυστέρηση. Η αίτηση ακύρωσης μεταβίβασης των μετοχών φέρει ημερομηνία την 30.9.
  6. Η παρούσα αίτηση ασφάλειας εξόδων που σχετίζεται με την πιο πάνω διαδικασία, καταχωρήθηκε στις 26.1.
  7. Στο μεσοδιάστημα, ζητείτο επανειλημμένως χρόνος για καταχώρηση ένστασης στην αίτηση ακύρωσης μεταβίβασης των μετοχών. Ο ισχυρισμός της παραγράφου 12 της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την αίτηση ασφάλειας εξόδων ότι μόλις στις 20.1.2016 οι αιτητές έλαβαν ενημέρωση για την επιδίκαση υπέρ τους εξόδων στην Αγγλία, στερείται κάθε λογικής πειστικότητας. Προκύπτει ότι η απόφαση εκδόθηκε από τις 12.2.2015 με αποτέλεσμα οι ισχυρισμοί για ενημέρωση ένα χρόνο μετά να μην μπορούν να γίνουν εύλογα πιστευτοί. Τα στοιχεία αυτά κατά την συνήγορο, συνιστούν κακοπιστία και κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας εκ μέρους της καθ' ης η αίτηση 2 Laser Investments που δικαιολογεί από μόνη της την απόρριψη της αίτησης. Τέλος, όσον αφορά το ύψος του αιτούμενου ποσού για ασφάλεια εξόδων, η συνήγορος ισχυρίστηκε ότι αυτό είναι ασυνήθιστα ψηλό. Σε περίπτωση που το Δικαστήριο προσανατολίζεται στην έγκριση του αιτήματος θα μπορούσε να επιδικαστεί πολύ μικρότερο ποσό για ασφάλεια εξόδων. Νομική Πτυχή Η παροχή ασφάλειας εξόδων ρυθμίζεται από την Δ.60 Θ.1 - 5, η οποία έχει ως εξής σε ελεύθερη μετάφραση στα ελληνικά: SECURITY FOR COSTS
  8. A plaintiff (and, in respect of a counter-claim which is not merely in the nature of a set-off, a defendant) ordinarily resident out of Cyprus may, at any stage of the action, be ordered to give security for costs, though he may be temporarily resident in Cyprus. Νοείται ότι αλλοδαποί εργαζόμενοι με χαμηλό εισόδημα εξαιρούνται οποιασδήποτε διαταγής για παροχή ασφάλειας εξόδων. [Δ.Κ. 31.12.1997]
  9. In actions brought by persons resident out of Cyprus, when the plaintiff's claim is founded on a judgment or order or on a negotiable instrument, the power to require the plaintiff to give security for costs shall be in the discretion of the Court.
  10. Where a person sues as next friend of an infant or other person under disability he may, if an appellant, be ordered to give security for costs.
  11. If it appears that a person suing is not the real plaintiff but is merely suing as nominal plaintiff in somebody else's interests, then such person may, at any stage of the action, be required to give security for costs on the grounds of insolvency or poverty.
  12. Where the Court orders security for costs to be given it may stay the proceedings in the action until such security is given, and in the event of the security not being given within the time appointed may dismiss the action.
  13. Where a bond is to be given as security for costs, it shall, unless the Court or a Judge otherwise directs, be given to the party or person requiring the security, and not to an officer of the Court. Στην υπόθεση Almana Engineering ν. Glyfor Commercial

(1981)1CLR 273, αναφέρθηκε ότι η συνηθισμένη πρακτική, είναι η έκδοση διατάγματος για ασφάλεια εξόδων οσάκις ο ενάγοντας είναι κάτοικος εξωτερικού. Όμως στην υπόθεση Compagnie Graniere De Paris ν. The Ship "Sofia"
(1984)1 CLR 345, λέχθηκε ότι πιο πάνω ο κανόνας δεν είναι άκαμπτος και όπως κάθε περίπτωση που συνεπάγεται άσκηση διακριτικής ευχέρειας και η περίπτωση αυτή πρέπει να δεθεί στα γεγονότα της υπόθεσης. Ο θεσμός 1 της Διαταγής 60 είναι ταυτόσημος με τον Αγγλικό θεσμό 6Α της Δ.65 των παλιών Αγγλικών Διαδικαστικών Κανονισμών. Σύμφωνα με το Annual Practice 1958 σελ. 1885, το βάρος πέφτει πάνω στον εναγόμενο να αποδείξει ότι ο ενάγοντας είναι πρόσωπο που διαμένει σε χώρα εκτός δικαιοδοσίας και όχι απλά να καταδείξει ότι δεν διαμένει συνήθως στην χώρα όπου ασκήθηκαν οι δικαστικές διαδικασίες. Όταν τεθεί το θεμέλιο για την άσκηση της δικαιοδοσίας, οι παράγοντες που λαμβάνονται υπόψη στα πλαίσια της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου είναι κατ' εξοχήν δύο, η κατοχή εκ μέρους του ενάγοντα περιουσίας και ιδίως ακίνητης (που δεν μετακινείται εύκολα από την Κύπρο) και η ισχύς της υποθέσεως του. (βλ Abdula Ahmet Alahmari v. The Royal Jordanian Airlines
(1990)1 AAΔ 434). Η δικαιοδοσία του Δικαστηρίου για έκδοση διατάγματος ασφάλειας εξόδων είναι ευρύτατη γιατί οι θεσμοί δεν καθορίζουν τα κριτήρια για την άσκησή της. Τούτο συνάγεται από την χρήση της λέξης "may" (δύναται) στην Δ.60 Θ.1 (βλ. Union de cooperatives agricoles de cereales de semences v. Apak agro industries Ltd κ.α.
(1992)1 CLR 1170). Στην πιο πάνω υπόθεση, υιοθετείται η Αγγλική απόφαση Lindsay Parkinson Ltd ν. Triplan Ltd
(1973)2 All E.R. 273, στην οποία αναφέρθηκε ότι σε ορισμένες περιπτώσεις που η καθυστέρηση του διαδίκου να αποταθεί για ασφάλεια εξόδων σε συσχετισμό με άλλους ενισχυτικούς παράγοντες, δυνατό να προσανατολίσει το Δικαστήριο στην απόρριψη τέτοιου αιτήματος. Από την άλλη όμως, η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου δεν πρέπει να ασκείται με τρόπο ούτως ώστε να έχει ως αποτέλεσμα την στέρηση του δικαιώματος του ενάγοντα να προσφύγει στο Δικαστήριο. Στην περίπτωση που ο ενάγων δεν είναι σε θέση να καταβάλει την ασφάλεια για τα έξοδα τότε υπερισχύει το δικαίωμα του για προσφυγή στο Δικαστήριο. Σχετική είναι η υπόθεση Θεμιστοκλής Σολωμού Χαραλαμπίδης ν. Ιάκωβου Πέτρου κ.α
(2003)1Γ Α.Α.Δ 1698, στην οποία λέχθηκαν τα ακόλουθα: " Η θεμελιακή σκέψη είναι πως η άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου, κατά την εξέταση τέτοιας αίτησης, έχει ως βάση τη δυνατότητα του ενάγοντος, ή του εφεσείοντος ανάλογα με την περίπτωση, να παράσχει την αιτούμενη ασφάλεια. Αν δεν διαθέτει τα οικονομικά μέσα το αίτημα απορρίπτεται. Η λογική πίσω από τη σκέψη έγκειται στην αρχή πως, αν η έκδοση διαταγής για παροχή ασφάλειας εξόδων απολήγει σε στέρηση του δικαιώματος πρόσβασης στο Δικαστήριο, τότε δεν εκδίδεται η διαταγή. Υπερισχύει το δικαίωμα πρόσβασης στο Δικαστήριο, που διασφαλίζουν οι πιο πάνω συνταγματικές και νομοθετικές διατάξεις." Το βάρος απόδειξης όμως ότι η έκδοση διατάγματος θα στερήσει στον ενάγοντα το δικαίωμα πρόσβασης στην δικαιοσύνη, το έχει αυτός που το επικαλείται, στην προκειμένη περίπτωση ο ενάγοντας - καθ' ου η αίτηση. Ο εναγόμενος πέραν του γεγονότος ότι ο ενάγων είναι κάτοικος εξωτερικού δεν είναι σε θέση να γνωρίζει λεπτομέρειες για την οικονομική κατάσταση του αντιδίκου του. Έτσι το βάρος πέφτει στον ενάγοντα να αποδείξει ότι βρίσκεται σε τέτοια οικονομική κατάσταση ούτως ώστε με την έκδοση του διατάγματος να στερείται στην ουσία της ελεύθερης πρόσβασης στο Δικαστήριο. Η πιο πάνω θέση προκύπτει από την απόφαση Studland Holdings L.t.d κ.α ν. Σωφρόνιου Ευσταθίου κ.α
(2003)1Γ Α.Α.Δ 1809 όπου λέχθηκε ότι οι εφεσείοντες - καθ' ων η αίτηση δεν παρουσίασαν στοιχεία και άφησαν ατεκμηρίωτο το ισχυρισμό τους ότι η παροχή ασφάλειας για τα έξοδα θα καταστεί εμπόδιο προώθησης, της γνήσιας απαίτησης τους. Αναφορικά με το ύψος των εξόδων, το Δικαστήριο έχει απόλυτη ευχέρεια να καθορίσει το ποσόν της ασφάλειας, έχοντας υπόψη όλα τα περιστατικά της υπόθεσης. Παρόλα αυτά σύμφωνα με το Annual Practice 1982 Τόμος 1, σελ. 440 φαίνεται ότι η καθιερωμένη πρακτική είναι να καθορίζεται ως ποσόν ασφάλειας τα 2/3 των εξόδων όπως έχουν υπολογιστεί στο στάδιο της αίτησης. Τονίζεται όμως στο ίδιο σύγγραμμα ότι ο πιο πάνω κανόνας δεν είναι άκαμπτος. Παρότι η πρακτική αυτή εφαρμόστηκε και σε Κυπριακές αποφάσεις όπως στην υπόθεση Swistak ν. Του σκάφους "Mary Rose"
(1990)1 A.A.Δ 1082, φαίνεται ότι και στην Κύπρο δεν αποτελεί κανόνα. Αντίθετα η Κυπριακή Νομολογία διασαφηνίζει ότι υπάρχει απόλυτη ευχέρεια στο Δικαστήριο να καθορίσει το ποσόν της ασφάλειας αφού λάβει υπόψη τα περιστατικά της υπόθεσης. Στην υπόθεση Senior Service (ανωτέρω), λέχθηκε ότι το ποσόν της ασφάλειας είναι κατά κανόνα εκείνο το οποίο θα υποστεί ο διάδικος που αιτείται την ασφάλεια. Η ίδια προσέγγιση υιοθετήθηκε και στην υπόθεση Abdula Ahmet Alahmari (ανωτέρω). Εν πάση περιπτώσει, η ίδια η ύπαρξη της πιο πάνω πρακτικής αμφισβητήθηκε έντονα στην Αγγλία με την υπόθεση Procon (G.B) Ltd v. Provisional Building Co Ltd and others
(1984)2 All E.R 368,376. Στην υπόθεση αυτή έγινε αναφορά στην μέχρι τότε Αγγλική νομολογία για να διαφανεί ότι δεν υπήρχε τέτοια πρακτική των Αγγλικών Δικαστηρίων. Έγινε μάλιστα εισήγηση στους εκδότες του Annual Practice να αναθεωρήσουν την πιο πάνω θέση τους η οποία χαρακτηρίστηκε ως δογματική. Η υπόθεση Procon υιοθετήθηκε και σε μεταγενέστερες Αγγλικές αποφάσεις όπου λέχθηκε ότι το ύψος του ποσού της ασφάλειας επαφίεται στην διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου (βλ. μεταξύ άλλων Slazengers Ltd and others v. Seaspeed Ferries International Ltd
(1987)3 All. ER 967,971) Η καταχώρηση καταλόγου εξόδων με την αίτηση είναι υποβοηθητική ούτως ώστε το Δικαστήριο να δύναται να υπολογίσει το ύψος της ασφάλειας. Παρόλα αυτά, παράλειψη καταχώρησης καταλόγου δεν αποτελεί λόγο απόρριψης της αίτησης. Σε σχέση με αυτό το θέμα, λέχθηκαν τα ακόλουθα στην υπόθεση Γραμμές Στρίνζη ν. Always Travel
(1992)1 A.A.Δ 995): "Η προσαγωγή καταλόγου εξόδων είναι επιθυμητή αλλά όχι απαραίτητη για την άσκηση των εξουσιών του δικαστηρίου. Επομένως η αίτηση δεν καταρρίπτεται λόγω της παράλειψης των αιτητών να επισυνάψουν κατάλογο εξόδων." Συμπεράσματα Η συνήγορος της αιτήτριας Delta Capital στην αγόρευση της, ισχυρίστηκε ότι η ασφάλεια εξόδων δεν δίνεται μετά το τέλος της αγωγής στο στάδιο εκτέλεσης της απόφασης. Ο ισχυρισμός εδράζεται στο λεκτικό της ίδιας της Δ.60 η οποία αναφέρει ότι ασφάλεια εξόδων δίδεται «σε οποιοδήποτε στάδιο της αγωγής». Ως αγωγή θεωρείται και η παρούσα Γενική Αίτηση που είναι το εναρκτήριο μέσο με το οποίο ζητήθηκε και επιτεύχθηκε η εγγραφή της αγγλικής απόφασης στην Κύπρο για σκοπούς εκτέλεσης (Βλ. Δ.2 Θ.1). Με την εγγραφή της αλλοδαπής απόφασης, η διαδικασία έχει ολοκληρωθεί. Τα υπόλοιπα αιτήματα εκτέλεσης της απόφασης δεν εμπίπτουν στην έννοια της αγωγής ώστε να δικαιολογείται κατά την συνήγορο, η έκδοση διατάγματος ασφάλειας εξόδων. Σημειώνεται ότι η παρούσα αίτηση για ασφάλεια εξόδων, επιζητείται αναφορικά με την διαδικασία που κίνησε η αιτήτρια Delta Capital για ακύρωση καταδολιευτικών μεταβιβάσεων των υπό κρίση μετοχών. Η εν λόγω αίτηση, στηρίζεται μεταξύ άλλων στον Περί Ακύρωσης Καταδολιευτικών Μεταβιβάσεων Νόμο (Κεφ. 62). Σύμφωνα όμως με την νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, η αίτηση δυνάμει του Κεφ. 62 είναι πρωτογενής και κατατάσσεται στην ευρύτερη κατηγορία των αγωγών έστω και αν δικονομικά είναι ενταγμένη στο πλαίσιο της αγωγής, στην οποία εκδόθηκε το εξ' αποφάσεως χρέος. Πρόκειται στην ουσία για αυτόνομη διαδικασία που στοχεύει σε άλλη μορφής θεραπεία από αυτή της αγωγής. Σχετική είναι η υπόθεση Ιωακείμ κ.ά. ν. Λαϊκή Τράπεζα Λτδ
(2003)1 Α.Α.Δ. 198, στην οποία λέχθηκαν μεταξύ άλλων τα εξής στην σελίδα 204 της απόφασης: « Κατά τη γνώμη μας η αίτηση κάτω από τις διατάξεις του Κεφ. 62 ανήκει στην κατηγορία αιτήσεων που έχουν πρωτογενή χαρακτήρα. Και για την οποία ισχύει η προθεσμία καταχώρησης έφεσης των έξι εβδομάδων. Παρόλο που δικονομικά τέτοια αίτηση είναι ενταγμένη στο πλαίσιο της αγωγής, εντούτοις ο ομφάλιος λώρος με αυτή έχει αποκοπεί. Πρόκειται για αυτόνομη διαδικασία, που στοχεύει σε άλλης μορφής θεραπεία και που κατατάσσεται, όπως προελέχθη, για το σκοπό που συζητούμε, στην ευρύτερη κατηγορία των αγωγών. Δεν ισχύει ως εκ τούτου η θέση της συνηγόρου για την αιτήτρια Delta Capital ότι η αίτηση για ακύρωση μεταβίβασης των μετοχών της καθ' ης η αίτηση 2, συνιστά μέτρο εκτέλεσης της απόφασης. Αντιθέτως, σύμφωνα με την πιο πάνω νομολογία, η αίτηση αυτή εξομοιώνεται με αγωγή για την οποία θα μπορούσε να διαταχθεί ασφάλεια εξόδων δυνάμει της Δ.60. Ανεξαρτήτως τούτου, είμαι της άποψης ότι ακόμα και στο στάδιο εκτέλεσης της απόφασης, θα μπορούσε να διαταχθεί ασφάλεια εξόδων. Η φράση «σε οιονδήποτε στάδιο της αγωγής» έχει ερμηνευθεί ότι συμπεριλαμβάνει την διαδικασία και μετά την έκδοση απόφασης ακόμη και μέχρι το στάδιο της έφεσης. Σχετική είναι η απόφαση Studland Holdings Limited κ.α. ν. Ευσταθίου κ.α.
(2003)1Γ ΑΑΔ 1809, στην οποία καταχωρήθηκε αίτηση ασφάλειας εξόδων στο στάδιο της έφεσης, στηριζόμενη αποκλειστικά στην Δ.60 Θ.1. Το Εφετείο εξέδωσε το σχετικό διάταγμα για παροχή ασφάλειας εξόδων παρότι η αίτηση θα μπορούσε να στηριχθεί μόνο στην Δ.35 Θ.2 που προβλέπει την έκδοση ασφάλειας εξόδων αποκλειστικά σε διαδικασία έφεσης. Λέχθηκαν συγκεκριμένα τα εξής: «Παρά το γεγονός ότι η Δ.35 θ.2 περιέχει πρόνοια η οποία ρυθμίζει το θέμα της ασφάλειας των εξόδων κατά την έφεση εντούτοις, η νομολογία αποδέχεται ότι οι πρόνοιες της Δ.60.1 τυγχάνουν εφαρμογής και κατά τη διαδικασία της έφεσης με τους εφεσείοντα και εφεσίβλητο να υπέχουν θέση ενάγοντα και εναγομένου αντίστοιχα. Βλ. Serdobov κ.ά. ν. Russian Indep. Airlines S.A.
(1998)1 Α.Α.Δ. 1671, Alahmari v. Alia Airline
(1990)1 Α.Α.Δ. 434 και Vincent David Conway v. Νεόφυτου Ηλία, Π.Ε. 11265, ημερ. 21.10.2002.» Η αιτήτρια Delta Capital ισχυρίστηκε επίσης ότι η αίτηση δεν στηρίζεται στην ορθή νομική βάση. Ανέφερε επί του προκειμένου ότι η συμπερίληψη μόνο των Θεσμών 4, 5, & 6 της Δ.60 και όχι των Θεσμών 1 & 2 στην νομική βάση της αίτησης, στερεί από το Δικαστήριο την εξουσία εξέτασης της αίτησης. Ο συνήγορος της καθ' ης η αίτηση 2 Laser Investments, ισχυρίστηκε ότι από την στιγμή που αναφέρεται η Δ.60 επί της νομικής βάσης της αίτησης χωρίς ωστόσο ειδική αναφορά στους Θεσμούς 1, 2 & 3, η αίτηση δεν στερείται νομικού υποβάθρου. Δεν συμφωνώ με την πιο πάνω άποψη. Το δικαιοδοτικό πλαίσιο της Δ.60 Θ.1 είναι εντελώς διαφορετικό από αυτό της Δ.60 Θ.4. Η Δ.60 Θ.1 αναφέρεται στην παροχή ασφάλειας εξόδων από ενάγοντα που έχει την συνήθη διαμονή του στο εξωτερικό. Αντιθέτως η Δ.60 Θ.4 αναφέρεται στην παροχή ασφάλειας εξόδων από ενάγοντα που καταχωρεί αγωγή ως εκπρόσωπος για τα συμφέροντα άλλου (is merely suing as nominal plaintiff in somebody else's interests) ανεξαρτήτως τόπου διαμονής. Στην περίπτωση αυτή, ο ενάγων θα διαταχθεί να παράσχει ασφάλεια εξόδων λόγω αφερεγγυότητας ή φτώχειας (on the grounds of insolvency or poverty). Σχετική με την εξουσία του Δικαστηρίου να διατάξει ασφάλεια εξόδων δυνάμει της Δ.60 Θ.4 είναι η υπόθεση Christoforou Administrator of the estate of the deceased Antonis Christoforou (No.1) ν. Georghios Asprofta and another
(1988)1 Α.Α.Δ.
  1. Από την στιγμή που στην παρούσα υπόθεση η καθ' ης η αίτηση 2 Laser Investment, επέλεξε να στηρίξει το αίτημα της για ασφάλεια εξόδων στην Δ.60 Θ.4 δεν μπορεί να επικαλείται τις πρόνοιες της Δ.60 Θ.1, οι οποίες είναι εντελώς διαφορετικές. Παρόλα αυτά, η επιχειρηματολογία της καθ' ης η αίτηση 2 Laser Investment, στηρίχθηκε αποκλειστικά στις πρόνοιες της Δ.60 Θ.1 και όχι στην Δ.60 Θ.4 επί της οποίας βασίζεται το αίτημα της. Ούτε θα μπορούσε στην παρούσα υπόθεση να εξεταστεί το αίτημα στα πλαίσια της Δ.60 Θ.4 αφού η αίτηση για ακύρωση καταδολιευτικών μεταβιβάσεων, καταχωρήθηκε προσωπικά από την Delta Capital για δικά της συμφέροντα και όχι ως αντιπρόσωπος συμφερόντων άλλου προσώπου. Είναι σαφές από τα πιο πάνω ότι η αίτηση στηρίζεται σε λανθασμένη νομική βάση. Ανεξαρτήτως τούτου να σημειωθεί επίσης ότι δεν έχει αποδειχθεί ότι η αιτήτρια Delta Capital είναι τόσο αφερέγγυα σε βαθμό οικονομικής δυσπραγίας (poverty) όπως προβλέπεται στην Δ.60 Θ.
  2. Έχει νομολογηθεί ότι σε ενδιάμεσες αιτήσεις όπως η παρούσα, ο καθορισμός του νομικού βάθρου με αναφορά στα άρθρα που το στοιχειοθετούν, αποτελεί σύμφωνα με τις Διατάξεις της Δ.48 Θ1, όρο απαράβατο για την εγκυρότητα του Δικονομικού μέτρου. (Μαχλουζαρίδης ν. Ιωαννίδη
(1990)1 Α.Α.Δ 965 & Kouppa v. Vasiliades
(1981)1 J.S.C 120). Επιπλέον στην υπόθεση Φλουρέντζου κ.α ν Cashgrove Betting Ltd Πολ. Έφεση 7/2005 ημ. 27 Μαρτίου 2007, λέχθηκαν τα πιο κάτω σε σχέση με το θέμα: «Σύμφωνα με τη νομολογία (βλ. μεταξύ άλλων Μαχλουραρίδης ν. Ιωαννίδης κα
(1990)1 Α.Α.Δ. 965, Σάββα ν. Κυπριακές Αερογραμμές
(1992)1 Α.Α.Δ. 1146 και Χριστοφόρου ν. Οικοδομικές Επιχειρήσεις Λ. Ιορδάνους Λτδ.
(2001)1 (Β) Α.Α.Δ. 743) μια ενδιάμεση αίτηση πρέπει απαραιτήτως να προσδιορίζει τις δικονομικές διατάξεις πάνω στις οποίες βασίζεται. Αυτό σημαίνει ότι θα πρέπει η αίτηση να στηρίζεται στην ορθή δικονομική και/ή νομική διάταξη. Αν η διάταξη στην οποία στηρίζεται είναι εντελώς άσχετη, τότε η νομική της βάση είναι ουσιαστικά ανύπαρκτη. Στην παρούσα περίπτωση η αίτηση δεν έχει στηριχθεί στην ορθή δικονομική διάταξη και επομένως αυτός είναι αρκετός λόγος για απόρριψή της.» Η εντελώς λανθασμένη νομική βάση της αίτησης δεν δίνει άλλη επιλογή στο Δικαστήριο από την απόρριψη του αιτήματος. Ως εκ τούτου η αίτηση ημ 26.1.16 για ασφάλεια εξόδων που καταχωρήθηκε από την καθ' ης η αίτηση 2 απορρίπτεται. Η καθ' ης η αίτηση 2 Laser Investments Group Plc καταδικάζεται στα έξοδα της παρούσας διαδικασίας ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. ............. Αλέξανδρος Α. Παναγιώτου Ανώτερος Επαρχιακός Δικαστής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.