THE INTERPUBLIC GROUP OF COMPANIES INC κ.α. ν. GREMONA ADVESTISING LTD, Αρ. Αγωγής: 9709/2003, 15/7/2016

(2)του Συντάγματος και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Προβάλλονται οι ακόλουθοι λόγοι Ένστασης:

1. Το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης της Σκεύης Καλοπετρίδη από την Λάρνακα είναι αναληθές και δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα.
2. Η ενόρκως δηλούσα δεν αποκαλύπτει την πηγή των πληροφοριών της και εν πάση περιπτώσει η ένορκη δήλωση είναι παράτυπη και αντικανονική
3. Η Καθ' ης η αίτηση Εταιρεία είναι ανενεργής
4. Υπάρχει αδυναμία καταβολής οιονδήποτε ποσού από την Καθ' ης η αίτηση.
5. Στην παρούσα αίτηση εξετάζεται η οικονομική κατάσταση της Καθ' ης η αίτηση Εταιρείας και όχι η οικονομική κατάσταση των Διευθυντών αυτής. Η Ένσταση συνοδεύεται από Ένορκη Δήλωση του Στέλιου Γεωργίου ο οποίος αναφέρει ότι είναι ένας εκ των διευθυντών της Εναγομένης εταιρείας. Συμφωνεί ότι υπάρχει εξ αποφάσεως χρέος υπέρ των Εναγόντων - Αιτητών και συμφωνεί με την Σκεύη Καλοπετρίδη ότι η Εναγόμενη - Εταιρεία στερείται ιδιοκτησίας η οποία να υπόκειται σε κατάσχεση. Υποστηρίζει ότι ο ίδιος ουδεμία υποχρέωση έχει να καταβάλει οιονδήποτε ποσό έναντι της οφειλής της Εταιρείας. Εξ όσων γνωρίζει η Εναγόμενη εταιρεία είναι ανενεργής, αδρανής και εδώ και χρόνια δεν διεξάγει καμία εργασία, δεν έχει οιαδήποτε περιουσιακά στοιχεία, ούτε απέκρυψε αλλά ούτε και μεταβίβασε περιουσιακά στοιχεία. Επισυνάπτει ως τεκμήριο κατάσταση τραπεζικού λογαριασμού της Εναγομένης στον οποίο φαίνεται ότι η εν λόγω εταιρεία σήμερα διαθέτει το ποσόν των €2.
6. Σε συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση που καταχώρισε κατόπιν άδειας του Δικαστηρίου, ο Στέλιος Γεωργίου επισυνάπτει αντίγραφο Κατηγορητηρίου που έχει καταχωρηθεί από τον Έφορο Φόρου Προστιθέμενης αξίας εναντίον της Εναγομένης εταιρείας αλλά και εναντίον του ιδίου και της συζύγου του. Η εν λόγω υπόθεση εκκρεμεί για τον ίδιο, αλλά για την σύζυγό του έχει δοθεί αναστολή ποινικής δίωξης από τον Γενικό Εισαγγελέα. Παρουσιάζεται σχετικό τεκμήριο. Αναφέρει ότι τον πλήρη οικονομικό έλεγχο της εταιρείας τον είχε η σύζυγος του. Ο ίδιος απουσίαζε στο εξωτερικό από το 1995 μέχρι το
7. Λόγω της κακής κατάστασης της υγείας της συζύγου του η τελευταία έχει εγκαταλείψει οτιδήποτε αφορά την εταιρεία. Παρουσίασε τέλος ως τεκμήριο πιο πρόσφατη κατάσταση του ίδιου λογαριασμού της Εναγομένης που αναφερόταν και στην αρχική ένορκη δήλωση στην οποία κατάσταση φαίνεται πλέον ότι ο λογαριασμός έχει αρνητικό υπόλοιπο. Η Αίτηση οδηγήθηκε σε ακρόαση κατά την οποία εξετάστηκε ενόρκως ο Στέλιος Γεωργίου. Θα αναφερθώ πιο κάτω στο περιεχόμενο της μαρτυρίας του αφού πρώτα παραθέσω τη νομική πτυχή υπό το φως της οποίας θα εξεταστεί η υπό κρίση Αίτηση. Νομική Πτυχή Η διαδικασία που αφορά η υπό κρίση Αίτηση στηρίζεται στα μέρη VIII και IV του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ.
8. Το άρθρο 82 του Κεφ. 6 προβλέπει πως ο εξ αποφάσεως πιστωτής δύναται να αποταθεί στο Δικαστήριο και να ζητήσει την εξέταση του εξ αποφάσεως οφειλέτη αναφορικά: (α) με την οικονομική του κατάσταση με σκοπό να εκδοθούν τα διατάγματα που αναφέρονται στο μέρος ΙΧ του Νόμου, και (β) αναφορικά με οποιαδήποτε δωρεά, παράδοση ή μεταβίβαση οποιουδήποτε περιουσιακού στοιχείου ή με οποιαδήποτε επιβάρυνση, διακίνηση ή απόκρυψη οποιουδήποτε περιουσιακού στοιχείου, που είχε ως αποτέλεσμα να παρεμποδιστεί ο πιστωτής στην είσπραξη του εξ αποφάσεως χρέους ή μέρους αυτού. Η σχετική αίτηση περιγράφεται στον ίδιο το Νόμο ως «αίτηση έρευνας». Η διαδικασία αυτή έχει ως σκοπό την παροχή εξεταστικής ευχέρειας στο Δικαστήριο να προβεί σε διερεύνηση και προσδιορισμό των μέσων που διαθέτει o εξ αποφάσεως χρεώστης να αποπληρώσει το εξ' αποφάσεως χρέος. Όπως ανέφερε ο Πικής Δ. η διαδικασία αποτελεί «εφόδιο για την κατίσχυση της δικαστικής διαδικασίας και των αποτελεσμάτων της» (Gesicο Photographics Ltd v. J.K. Video Art Co Ltd

(1991)1 ΑΑΔ 134). Η δικαιοσύνη δε πρέπει να απονέμεται επί ματαίω. Αν οι δικαστικές αποφάσεις δεν εκτελούνται, εξαιρουμένων ενδεχομένως περιπτώσεων που αυτό είναι απολύτως δικαιολογημένο, τότε πλήττεται το κύρος και η αξιοπιστία της δικαστικής διαδικασίας. Γι αυτόν ακριβώς τον λόγο, στις διαδικασίες αυτής της φύσης πρέπει να βρεθεί ένα υγιές ισοζύγιο ανάμεσα στην ανάγκη εκτέλεσης των δικαστικών αποφάσεων και στην ανάγκη αξιοπρεπούς διαβίωσης του ανθρώπου στο πλαίσιο του κράτους δικαίου. (βλ. Xριστοφόρου Xρίστος ν. Συνεργατικής Πιστωτικής Eταιρείας Aκακίου,

(2008)1 Α.Α.Δ. 708 και Εθνική Τράπεζα Ελλάδος ν. Μαρία Κωνσταντίνου,

(2000)1 Α.Α.Δ. 1034, Αντώνης Φλαγκοφάς ν. Αταλέζα Λτδ

(1989)1 (Ε) ΑΑΔ 686) Ο χαρακτήρας της διαδικασίας είναι ανακριτικός. Στην υπόθεση Νέα Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Αραδίππου ν. Παναγιώτη Κυριάκου Γεωργίου

(2000)1Β Α.Α.Δ 1221, λέχθηκε ότι «η έρευνα δεν περιορίζεται μόνο στην εξέταση του χρεώστη. Το Δικαστήριο μπορεί να ακούσει και άλλους μάρτυρες που κρίνονται αναγκαίοι για το σκοπό αυτό και με βάση την ολότητα της μαρτυρίας μπορεί να διατάξει τον χρεώστη να πληρώσει το εξ αποφάσεως χρέος του με περιοδικές δόσεις. Η διαδικασία της έρευνας είναι ανακριτικού χαρακτήρα και ο επακριβής καθορισμός του ποσού της δόσης επαφίεται στη διακριτική ευχέρεια του πρωτόδικου Δικαστηρίου.». Η νομολογία έχει αναγνωρίσει ότι το βάρος απόδειξης ότι ο εξ αποφάσεως οφειλέτης δεν έχει την οικονομική δυνατότητα να εξοφλήσει το χρέος του μετατοπίζεται στους ώμους του ιδίου. Και τούτο διότι ο εξ αποφάσεως πιστωτής δεν μπορεί να γνωρίζει ποια είναι τα περιουσιακά στοιχεία του εξ αποφάσεως οφειλέτη, τα οποία θα μπορούσαν να δικαιολογήσουν την έκδοση διατάγματος καταβολής του εξ αποφάσεως χρέους δια περιοδικών δόσεων δυνάμει του άρθρου 90 του Κεφ. 6. (βλ. Γιαννάκης Βασιλειάδης ν. Χαράλαμπου Τσουρή

(2007)1 Α.Α.Δ. 93). Αναφορικά με τον τρόπο που ασκείται η διακριτική ευχέρεια του δικαστηρίου όταν πρόκειται για φυσικά πρόσωπα, η νομολογία έχει υποδείξει ότι το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη τα εισοδήματα του χρεώστη καθώς και τις εύλογες προσωπικές και οικογενειακές του ανάγκες και διατάσσει πληρωμή ποσού, το οποίο είναι το περίσσευμα από τον μισθό του, μετά την αφαίρεση εύλογου ποσού αναγκαίου για την συντήρηση αυτού και των εξαρτημένων του. Δεν εκδίδεται διαταγή για πληρωμή χρέους με μηνιαίες δόσεις, εάν η διαταγή αυτή επηρεάζει την ικανότητα του χρεώστη να αντιμετωπίσει τις ουσιαστικές ανάγκες του ιδίου και της οικογένειας του. Στην περίπτωση των νομικών προσώπων, λαμβάνεται υπόψη το εισόδημα τους, εξαιρουμένων των αναγκαίων εξόδων λειτουργίας τους (βλ.Gesico Photographics Ltd ανωτέρω ). Σε σχέση με νομικά πρόσωπα πρέπει επίσης να εξετάζεται κατά πόσον μια εταιρεία λειτουργεί υπό τον μανδύα νέας εταιρείας και εάν η απάντηση είναι καταφατική θα πρέπει να ερευνηθούν τα εισοδήματα της εταιρείας αυτής και να διαταχθεί η εξ αποφάσεως οφειλέτιδα εταιρεία να πληρώνει κάποιο ποσό ανάλογα με το ποια είναι η δυνατότητα της νέας εταιρείας. (βλ. J. & M. Paperchase Ltd ν. Δωροιδέα ΛΤΔ

(2006)1 Α.Α.Δ. 1234) Σε κάθε περίπτωση, αφού διαπιστωθεί, μετά από συνεκτίμηση των πόρων και των αναγκών του χρεώστη, ότι ο χρεώστης είναι σε θέση να αποπληρώσει το χρέος του με δόσεις ο επακριβής καθορισμός του ποσού επαφίεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου (Βλ. Αντώνης Φλαγκοφάς ν. Αταλέζα Λτδ ανωτέρω). Για τη διερεύνηση των μέσων και της ικανότητας ενός νομικού προσώπου οι καταλληλότεροι μάρτυρες για να κληθούν είναι οι ίδιοι οι αξιωματούχοι αυτού, αφού αυτοί είναι τα πρόσωπα που είναι κατεξοχήν σε θέση να διαφωτίσουν ως προς τα μέσα της εταιρείας και τη δυνατότητα αποπληρωμής του εξ αποφάσεως χρέους με περιοδικές ή μηνιαίες δόσεις. Επιδιώκεται η προσέλευση των αξιωματούχων, όχι όμως για να υποβληθούν σε εξέταση ως προς τα δικά τους μέσα, αλλά ως προς τα μέσα της εταιρείας (βλ. Gesicο Photographic, ανωτέρω). Εξεταζόμενος ενώπιον του Δικαστηρίου, ο Στέλιος Γεωργίου ανέφερε ότι ίδρυσε την Εναγομένη εταιρεία μαζί με την σύζυγο του το

1. Επρόκειτο για μια διαφημιστική εταιρεία στην οποία ήταν μέτοχος και διευθυντής τόσο ο ίδιος όσο και η σύζυγός του. Ο ρόλος του μάρτυρα στην Εναγομένη εταιρεία, περιοριζόταν στο δημιουργικό κομμάτι. Την οικονομική διαχείριση της εταιρείας ανέλαβε εξ ολοκλήρου η σύζυγός του η οποία είχε σχετικές σπουδές σε οικονομικά και marketing. Ο ίδιος δεν είχε εμπλοκή στην οικονομική διαχείριση της εταιρείας. Το έτος 1995 είχε διαφωνήσει με ένα από τους μεγαλύτερους πελάτες της εν λόγω εταιρείας (Λαική Τράπεζα) και αμέσως μετά αποχώρησε από την ενεργό δράση στην εταιρεία και έφυγε για το εξωτερικό. Συνέχισε να παρέχει κάποιες μεμονωμένες υπηρεσίες στην εταιρεία όταν του το ζητούσε η σύζυγός του. Επέστρεψε στην Κύπρο περί το 2012 μετά που η σύζυγός του διεγνώσθη ότι έπασχε από καρκίνο. Σε σχέση με τα περιουσιακά στοιχεία της εναγομένης ανέφερε ότι αυτή ως διαφημιστική εταιρεία, δεν είχε μεγάλη ανάγκη από εξοπλισμό. Προσέφερε κυρίως δημιουργική εργασία και προς τούτο απαιτούνταν μερικοί ηλεκτρονικοί υπολογιστές και ανθρώπινο δυναμικό. Με άλλα λόγια, η Εναγομένη πουλούσε ιδέες και όχι εμπορεύματα. Το μόνο περιουσιακό στοιχείο που ίσως να έχει σήμερα η εταιρεία είναι μερικοί ηλεκτρονικοί υπολογιστές οι οποίοι είναι ηλικίας πέραν των 7 - 8 χρονών. Όπως ανέφερε ο μάρτυρας, λόγω της συνεχούς προόδου της τεχνολογίας αυτοί οι Η/Υ σήμερα δεν έχουν καμία ουσιαστική αξία. Σε σχέση με τις οικονομικές συνθήκες της εταιρείας αναφέρθηκε ότι επρόκειτο κάποτε για μια επιτυχημένη διαφημιστική εταιρεία. Όταν ο ίδιος εργαζόταν εκεί, δηλαδή πριν το 1995, η εταιρεία ενοικίαζε μεγάλα γραφεία και είχε φτάσει στο σημείο να απασχολεί μέχρι και 15 άτομα. Λίγο πριν αναστείλει τις εργασίες της η εταιρεία, ήτοι περί το 2012 είχε μόνο 3 υπαλλήλους μεταξύ των οποίων η σύζυγός του και η κόρη του. Είχε δε, μετακομίσει σε ένα μικρό γραφείο. Ακολούθως, λόγω της ασθένειας της συζύγου του η εταιρεία απέλυσε όλο το προσωπικό και ανέστειλε τις εργασίες της. Επεξηγώντας την «κατηφορική» πορεία που έλαβε η Εναγομένη αναφέρθηκε σε μια συνεργασία στην οποία εισήλθε η τελευταία με την εταιρεία Mccan Erickson, μια από τις μεγαλύτερες διαφημιστικές εταιρείες της Αμερικής. Στα πλαίσια της εν λόγω συνεργασίας η Εναγομένη υποχρεώθηκε να εξυπηρετεί μόνο πελάτες που ανήκαν στο πελατολόγιο της Mccan κάτι που σήμαινε ότι έχασε δικούς της πελάτες. Ακολούθησαν δύο καθοριστικά, για την πορεία της εταιρείας, γεγονότα. Το ένα αφορούσε την δαπάνη πολλών χιλιάδων ευρώ, για συμμετοχή της Εναγομένης σε διαγωνισμό που είχε προκηρύξει ο Κυπριακός Οργανισμός Τουρισμού για την παγκόσμια διαφημιστική του εκστρατεία. Παρά την τεράστια δαπάνη, η Εναγομένη δεν κατόρθωσε να κερδίσει τον διαγωνισμό με αποτέλεσμα τεράστιο οικονομικό πλήγμα. Το δεύτερο γεγονός σχετίζεται με την απώλεια της συνεργασίας με την Mccan κάτι που σήμαινε ότι ξαφνικά η εταιρεία έμεινε χωρίς πελατολόγιο και κατ' επέκταση χωρίς εισοδήματα. Παράλληλα υπήρχαν χρέη τα οποία δεν μπορούσε πλέον να αποπληρώσει. Σε σχέση με τα χρέη αυτά υπάρχουν δικαστικές διαδικασίες εναντίον της Εναγομένης που αφορούν χρέη πέραν του μισού εκατομμυρίου Ευρώ. Προς επίρρωση του ισχυρισμού τούτου παρουσιάστηκαν διάφορα τεκμήρια στο Δικαστήριο (Τεκμήρια 1 έως 8, 10 και 11) που κατά τον μάρτυρα αφορούν μερικές από τις δικαστικές διαδικασίες που κινήθηκαν εναντίον της Εταιρείας. Όταν ο ίδιος γύρισε στην Κύπρο περί το 2012 με αρχές του 2013 η εταιρεία είχε ήδη αναστείλει τις εργασίες της. Εξ όσων γνωρίζει δεν υπήρχαν και δεν υπάρχουν αυτοκίνητα εγγεγραμμένα επ' ονόματι της εταιρείας. Ούτε είναι ιδιοκτήτης οποιουδήποτε ακινήτου. Δεν διατηρεί καταθέσεις σε καμία τράπεζα εκτός από ένα τραπεζικό λογαριασμό στην Τράπεζα Κύπρου που έχει αρνητικό υπόλοιπο. Με την επιστροφή του στην Κύπρο, μάζεψε όλα τα έγγραφα της εταιρείας και τα τοποθέτησε σε ένα κασόνι. Όταν του ζητήθηκε να παρουσιάσει οικονομικές καταστάσεις της Εταιρείας ανέφερε ότι τέτοιες υπάρχουν μέχρι το 2005 αλλά δεν ξέρει που βρίσκονται. Για μεταγενέστερα έτη δεν μπορούν να γίνουν καθότι οι σχετικές πληροφορίες κατέχονται από την σύζυγό του η οποία είχε την οικονομική διαχείριση της εταιρείας. Παρακολούθησα με προσοχή τον Στέλιο Γεωργίου, κατά τη διάρκεια της εξέτασης του και διαπίστωσα ότι, προσήλθε στο Δικαστήριο να πει την αλήθεια σε σχέση με την οικονομική αλλά και την εν γένει κατάσταση της Εναγομένης - Εταιρείας. Γενικά οι απαντήσεις του δεν έδειχναν διάθεση υπεκφυγής ή παραπλάνησης του Δικαστηρίου. Ως εκ τούτου θεωρώ ότι όσα γεγονότα καταγράφηκαν πιο πάνω, αποτελούν την πραγματική εικόνα σε σχέση με την κατάσταση στην οποία περιήλθε η Εναγομένη - Καθ' ης η Αίτηση μετά το έτος
2. Επισημαίνω ότι η πλευρά των Εναγόντων - Αιτητών επέλεξε να μην παρουσιάσει επιπρόσθετη μαρτυρία που να αντικρούει τις θέσεις του Στέλιου Γεωργίου. Κατ' αρχήν παρατηρώ ότι με την αίτηση ζητείται διάταγμα με το οποίο να διατάσσεται ο Στέλιος Γεωργίου υπό την ιδιότητα του ως διευθυντής της Εναγόμενης εταιρείας διαταχθεί να πληρώνει το ποσό των €500 μηνιαίως μέχρι της πλήρους εξόφλησης του εξ' αποφάσεως χρέους της Εναγομένης καθώς και διάταγμα όπως ο Στέλιος Γεωργίου υπό την ιδιότητα του ως διευθυντής της Εναγόμενης εταιρείας καταδικασθεί να πληρώσει τα έξοδα της παρούσας αίτησης. Όπως ήδη λέχθηκε πιο πάνω ο λόγος κλήτευσης των αξιωματούχων μιας εταιρείας είναι διότι αυτοί βρίσκονται στην καλύτερη θέση να διαφωτίσουν ως προς τα μέσα της εταιρείας και τη δυνατότητα αποπληρωμής του εξ αποφάσεως χρέους με περιοδικές ή μηνιαίες δόσεις. Δεν επιδιώκεται όμως η εξέταση των αξιωματούχων ως προς τα δικά τους μέσα.(βλ. Gesicο Photographic, ανωτέρω). Στην απόφαση Gesico λέχθηκε ότι αποφάσεως χρεώστης εν τη έννοια του Κεφ. 6 είναι κάθε πρόσωπο, περιλαμβανομένου και νομικού προσώπου, εναντίον του οποίου εκδίδεται διαταγή πληρωμής χρημάτων. Στην προκείμενη περίπτωση δεν εκδόθηκε οποιαδήποτε διαταγή πληρωμής εναντίον του Στέλιου Γεωργίου προσωπικά αλλά εναντίον της Εναγομένης - Εταιρείας. Με άλλα λόγια, η Εναγομένη εταιρεία είναι ο εξ αποφάσεως οφειλέτης και μόνο εναντίον εκείνης έχει το Δικαστήριο δικαιοδοσία να εκδώσει διάταγμα αποπληρωμής του χρέους με μηνιαίες δόσεις. Συνεπώς το αίτημα των Εναγόντων - Αιτητών να διαταχθεί ο Στέλιος Γεωργίου να καταβάλλει οποιοδήποτε ποσό σε σχέση με το χρέος της Εναγομένης δεν μπορεί να επιτύχει. Σε σχέση με το αίτημα με το οποίο επιδιώκεται η ακύρωση οιωνδήποτε καταδολιευτικών μεταβιβάσεων σημειώνω κατ' αρχήν ότι τέτοιας φύσεως διάταγμα μπορεί να εκδοθεί με βάση το Άρθρο 91Γ του Νόμου το οποίο προνοεί ότι οποιαδήποτε καταδολιευτική μεταβίβαση, επιβάρυνση ή άλλη αποξένωση περιουσιακού στοιχείου η οποία γίνεται από οποιοδήποτε οφειλέτη δύναται να κηρυχθεί άκυρη από το Δικαστήριο κατόπιν αίτησης οποιουδήποτε εξ αποφάσεως πιστωτή του εν λόγω οφειλέτη. Το εν λόγω άρθρο έτυχε ερμηνείας στην υπόθεση Χριστοφόρου ν. ΣΠΕ Ακακίου

(2008)1 Α.Α.Δ. 708 στην οποία τονίστηκε ότι σε αίτηση με την οποία ζητείται διάταγμα ακύρωσης καταδολιευτικών μεταβιβάσεων θα πρέπει να καθορίζεται το συγκεκριμένο περιουσιακό στοιχείο που έχει με οποιοδήποτε τρόπο μεταβιβαστεί από τον εξ αποφάσεως οφειλέτη με σκοπό να καταδολιεύσει τον εξ αποφάσεως πιστωτή. Στην υπό κρίση αίτηση δεν καθορίζεται συγκεκριμένο περιουσιακό στοιχείο η μεταβίβαση του οποίου θα μπορούσε να ακυρωθεί ως καταδολιευτική. Συνεπώς και σε σχέση με αυτό το μέρος η Αίτηση αποτυγχάνει. Με την αίτηση δεν ζητείται ρητά όπως διαταχθεί η Εναγομένη - Καθ' ης η Αίτηση να καταβάλλει κάποιο ποσό δια περιοδικών δόσεων προς αποπληρωμή του εξ αποφάσεως χρέους. Αν και δεν ζητείται ρητώς, εντούτοις κρίνω ότι το Δικαστήριο εν τη ασκήσει της διακριτικής του ευχέρειας, μπορεί να αποφασίσει κατά πόσον η Εναγομένη - Εταιρεία είναι σε θέση να καταβάλλει οποιοδήποτε ποσό για την αποπληρωμή του εξ αποφάσεως χρέους. Εάν καταλήξει ότι υπάρχει τέτοια δυνατότητα τότε το ίδιο το άρθρο 87 του Κεφ. 6 του δίδει εξουσία να εκδώσει διάταγμα πληρωμής του χρέους με μηνιαίες δόσεις. Έχοντας υπόψη μου το σύνολο της μαρτυρίας που τέθηκε ενώπιον μου και μετά από την αξιολόγηση αυτής, κατέληξα στο συμπέρασμα ότι η Εναγομένη - Καθ' ης η Αίτηση εταιρεία είναι μια αδρανής εταιρεία χωρίς περιουσιακά στοιχεία ικανά να ρευστοποιηθούν προς αποπληρωμή του εξ αποφάσεως χρέους. Εάν υπάρχουν οποιαδήποτε περιουσιακά στοιχεία όπως για παράδειγμα ηλεκτρονικοί υπολογιστές, τούτα είναι μηδαμινής αξίας και σε καμία περίπτωση δεν έχουν αξία που να μπορεί στο παραμικρό να συγκριθεί με τα τεράστια χρέη της εταιρείας. Πολλοί από τους ισχυρισμούς των συνηγόρων των Εναγόντων - Αιτητών επικεντρώθηκαν στο ότι ο Στέλιος Γεωργίου δεν παρουσίασε τους λογαριασμούς της εταιρείας ή ότι δεν παρουσίασε οικονομικές καταστάσεις. Η θέση τούτη δεν είναι ορθή. Ο Στέλιος Γεωργίου παρουσίασε κατάσταση τραπεζικού λογαριασμού της εταιρείας στην οποία φαίνεται αρνητικό υπόλοιπο. Δεν υπεβλήθη στον μάρτυρα η θέση ότι υπήρχαν και άλλοι τραπεζικοί λογαριασμοί τους οποίους δεν παρουσίασε. Σε σχέση με οικονομικές καταστάσεις της εταιρείας ο μάρτυρας ήταν σαφής ότι δεν υπάρχουν τέτοιες οικονομικές καταστάσεις από το έτος 2005 και έπειτα. Θεωρώ ότι οποιαδήποτε προσπάθεια να παρουσιαστούν οικονομικές καταστάσεις που αφορούν περίοδο πολύ παλαιότερη του ουσιώδους χρόνου, ήτοι καταστάσεις του 2005 θα ήταν ανούσια και δεν θα οφελούσε σε οτιδήποτε καθ' όσον αφορά την ανάγκη διακρίβωσης κατά πόσον η Εναγομένη θα μπορούσε σήμερα να καταβάλλει οποιοδήποτε ποσό. Παρά το ότι ο μάρτυρας δεν χειριζόταν τις οικονομικές υποθέσεις της εταιρείας κρίνω ότι ήταν σε θέση να παρουσιάσει την εικόνα της Καθ' ης η Αίτηση εταιρείας όπως αυτή είναι σήμερα. Παρεμβάλλω στο σημείο αυτό ότι ο μάρτυρας ερωτήθηκε κατά πόσον η κατάσταση της υγείας της συζύγου του θα της επέτρεπε να καταθέσει ενώπιον του Δικαστηρίου. Ο μάρτυρας απάντησε καταφατικά. Εντούτοις η πλευρά των Εναγόντων - Αιτητών δεν επεδίωξε να καλέσει την εν λόγω κυρία. Σημειώνω ότι αρχικά είχε καταχωρηθεί αίτηση έρευνας στα πλαίσια της οποίας ζητείτο η εξέταση τόσο της Μαρίας Γεωργίου όσο και του Στέλιου Γεωργίου διευθυντών της Εναγομένης. Η αίτηση εκείνη απεσύρθη και καταχωρήθηκε η υπό κρίση αίτηση με την οποία ζητείται η εξέταση μόνο του Στέλιου Γεωργίου. Εν όψει του πιο πάνω χειρισμού της υπόθεσης από την πλευρά των Εναγόντων - Αιτητών κρίνω ότι οι ίδιοι θεωρούν τον Στέλιο Γεωργίου ως κατάλληλο πρόσωπο να διαφωτίσει ως προς τα μέσα της εταιρείας και τη δυνατότητα αποπληρωμής του εξ αποφάσεως χρέους με περιοδικές ή μηνιαίες δόσεις. Εν πάση περιπτώσει, όπως ανέφερα ήδη, κρίνω ότι ο εν λόγω μάρτυρας έδωσε σαφή εικόνα της σημερινής κατάστασης της Εναγομένης εταιρείας. Πρόκειται για μια αδρανή εταιρεία χωρίς εισοδήματα. Η μαρτυρία του είναι αξιόπιστη και αναντίλεκτη. Ως εκ των ανωτέρω, το Δικαστήριο δεν δύναται να εκδώσει οποιοδήποτε εκ των διαταγμάτων που ζητούνται με την αίτηση. Η αίτηση αποτυγχάνει και απορρίπτεται, αλλά υπό τις περιστάσεις κρίνω ότι είναι δίκαιο όπως μη επιβαρυνθεί με έξοδα οποιαδήποτε πλευρά και ουδεμία διαταγή για έξοδα εκδίδεται. [Υπ.] Χ. Ρασπόπουλος, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο