← Κύπρος

Alpha Bank Cyprus Ltd ν. ΒΙΟΚΑΛΕ ΛΤΔ υπό εκούσια εκκαθάριση μέσω του εκκαθαριστή Χριστάκη Ιακωβίδη κ.α., Αρ. Αγωγής: 8225/2013, 15/7/2016

Alpha Bank Cyprus Ltd ν. ΒΙΟΚΑΛΕ ΛΤΔ υπό εκούσια εκκαθάριση μέσω του εκκαθαριστή Χριστάκη Ιακωβίδη κ.α., Αρ. Αγωγής: 8225/2013, 15/7/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2016:A444 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χ. Ρασπόπουλου, Ε. Δ. Αρ. Αγωγής: 8225/2013 Μεταξύ: Emporiki Bank - Cyprus Ltd (πρώην Εμπορική Τράπεζα της Ελλάδος (Κύπρου) Λτδ ως αποκτώσα των τραπεζικών εργασιών της Εμπορικής Τράπεζας της Ελλάδος Α.Ε. στην Κυπριακή Δημοκρατία) Ενάγουσα και

  1. ΒΙΟΚΑΛΕ ΛΤΔ υπό εκούσια εκκαθάριση μέσω του εκκαθαριστή Χριστάκη Ιακωβίδη
  2. Γεώργιος Θαλασσινός
  3. Ανδρέας Συλικιώτης Εναγομένων Και όπως τροποποιήθηκε δυνάμει διαταγής του Δικαστηρίου ημερομηνίας 12.11.2015 Μεταξύ: Alpha Bank Cyprus Ltd Ενάγουσα και
  4. ΒΙΟΚΑΛΕ ΛΤΔ υπό εκούσια εκκαθάριση μέσω του εκκαθαριστή Χριστάκη Ιακωβίδη
  5. Γεώργιος Θαλασσινός
  6. Ανδρέας Συλικιώτης Εναγομένων Ημερομηνία: 15 Ιουλίου 2016 Για Ενάγοντες - Αιτητές: κα Μ. Τριανταφυλλίδου για Άντης Τριανταφυλλίδης & Υιοί Δ.Ε.Π.Ε. Για Εναγόμενους - Καθ' ων η Αίτηση: κ. Π. Κονταξής για Σωφρόνιο Σωφρονίου ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Η υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή αφορά αξίωση των Εναγόντων εναντίον της Εναγομένης 1 δυνάμει σύμβασης παραχώρησης πίστωσης σε τρεχούμενο λογαριασμό. Η αξίωση εναντίον των Εναγομένων 2 και 3 προκύπτει από σύμβαση εγγύησης. Το κλητήριο ένταλμα καταχωρήθηκε στις 19.12.
  7. Οι Εναγόμενοι 2 και 3 καταχώρησαν Σημείωμα Εμφάνισης και ακολούθως στις 8.9.2014 καταχώρησαν Υπεράσπιση στην Αγωγή. Κατόπιν αίτησης των Εναγόντων, εκδόθηκε στις 12.11.2015 εκ συμφώνου διάταγμα τροποποίησης του Κλητηρίου Εντάλματος δια της αντικατάστασης της Ενάγουσας, Emporiki Bank - Cyprus Ltd, με την Alpha Bank Cyprus Ltd λόγω της συγχώνευσης δια της απορρόφησης των εργασιών της Emporiki Bank - Cyprus Ltd από την Alpha Bank Cyprus Ltd. Το διάταγμα τροποποίησης προνοούσε για την τροποποίηση του τίτλου του ειδικώς οπισθογραφημένου Κλητηρίου Εντάλματος και ταυτόχρονα την προσθήκη νέας παραγράφου στην Έκθεση Απαίτηση στην οποία αναφέρεται εν ολίγοις, ότι με διάταγμα του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας εγκρίθηκε σχέδιο αναδιάρθρωσης και συγχώνευσης της Emporiki Bank - Cyprus Ltd με την Alpha Bank Cyprus Ltd. Στην νέα παράγραφο που προστίθεται δίνονται σχετικές λεπτομέρειες του εν λόγω σχεδίου και τίποτε περισσότερο. Η Ενάγουσα - Αιτήτρια (Alpha Bank Cyprus Ltd) καταχώρησε τροποποιημένο κλητήριο στις 24.11.
  8. Οι Εναγόμενοι 2 και 3 - Καθ' ων η αίτηση καταχώρησαν στις 11.12.2015 Έκθεση Υπεράσπισης και Ανταξίωση στην τροποποιηθείσα Έκθεση Απαίτησης. Με τον νέο δικόγραφο της Έκθεσης Υπεράσπισης οι Εναγόμενοι προσθέτουν μεγάλο αριθμό νέων παραγράφων και ισχυρισμών και εγείρουν σχετική ανταπαίτηση η οποία δεν είχε εγερθεί με το αρχικό τους δικόγραφο. Με την υπό κρίση Αίτηση οι Ενάγοντες - Αιτητές ζητούν διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να διατάσσεται η διαγραφή ολόκληρου του δικογράφου με τον τίτλο «Έκθεση Υπεράσπισης και Ανταξίωση Εναγομένων 2+3 στην Τροποποιηθείσα Έκθεση Απαίτησης» που καταχωρήθηκε από τους Εναγομένους 2 και 3 στις 11.12.2015 για το λόγο ότι δεν βρίσκεται σε συμμόρφωση με το διάταγμα τροποποίησης ημερομηνίας 12.11.2015 και/ή ξεφεύγει από τα πλαίσια του διατάγματος τροποποίησης και/ή είναι σκανδαλώδες και ενοχλητικό και/ή περιέχει νέους ισχυρισμούς που δεν συνάδουν με τα προηγούμενα δικόγραφα των Εναγόντων και/ή παράτυπο και/ή αντικανονικό και/ή δεν είναι αναγκαίο και συνεπακόλουθο της τροποποίησης της Έκθεσης Απαίτησης από τους Ενάγοντες. Η αίτηση βασίζεται στην Δ.48 Θ.Θ. 1-12, Δ.19 Θ.Θ. 4,14 και 26, Δ.25 Θ.Θ. 1-6, Δ.27 Θ. 3 και Δ.64 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και επί της συμφυούς εξουσίας του Δικαστηρίου. Τα γεγονότα επί των οποίων στηρίζεται η αίτηση φαίνονται στο φάκελο της υπόθεσης και ειδικότερα στο γεγονός ότι η τροποποιημένη Έκθεση Υπεράσπισης των Εναγομένων 2 και 3 που καταχωρήθηκε στις 11.12.2015 είναι πολύ διαφορετική ως προς το περιεχόμενο από την Υπεράσπιση των Εναγομένων 2 και 3 η οποία καταχώρηθη στις 8.9.
  9. Ακολούθησε η καταχώρηση ειδοποίησης για την πρόθεση των Εναγομένων 2 και 3 - Καθ' ων η Αίτηση να προβάλουν Ένσταση στην Αίτηση. Η Ένσταση βασίζεται επί της Δ.19 Θ.Θ. 4,11,12, 13, 17, 19, 20 και 26, στην Δ.27 Θ.2, Δ.48 Θ.Θ. 2-4 και Δ.64 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, επί των γενικών αρχών του δικαίου, των κανόνων της Επιείκειας και της σύμφυτης εξουσίας του Δικαστηρίου. Προβάλλονται, συνοπτικά, οι ακόλουθοι λόγοι Ένστασης:
  10. Η Αίτηση είναι παράτυπη και/ή αντικανονική και/ή νομικά και πραγματικά αστήρικτη και/ή άνευ αντικειμένου και/ή ασύμφωνη με τους σχετικούς νόμους και/ή διαδικαστικούς κανονισμούς ή άλλως πως.
  11. Θα σπαταληθεί αχρείαστος χρόνος και χρήμα με την τυχόν εκδίκαση της Αίτησης.
  12. Η καταχωρηθείσα τροποποιημένη Έκθεση Υπεράσπισης & Ανταξίωση ουδόλως ξεφεύγει από τα πλαίσια του διατάγματος τροποποίησης καθ' ότι δικαιούντο οι Καθ' ων η Αίτηση μετά την καταχωρηθείσα τροποποιημένη Έκθεση Απαίτησης να καταχωρήσουν εξ υπαρχής νέα Υπεράσπιση.
  13. Όσα οι Εναγόμενοι 2 και 3 εκθέτουν είναι και αποτελούν πραγματικά γεγονότα και συμβάντα αναγκαία που εύκολα μπορούν να αποδειχτούν και ουδόλως είναι σκανδαλώδη και ενοχλητικά.
  14. Η διαγραφή των όσων η Αιτήτρια αιτείται αποτελούν πραγματικά γεγονότα συναρτόμενα με τα επίδικα θέματα της Έκθεσης Απαίτησης και της Υπεράσπισης και τυχόν διαγραφή τους θα έχει δυσμενή επηρεασμό στη δίκαιη διεξαγωγή της δίκης.
  15. Όσα στην υπό κρίση αίτηση ζητούνται, τίθενται με κακή πίστη (mala fide) και με σκοπό να παρασύρουν το Δικαστήριο στη διαγραφή ουσιωδών γεγονότων. Η Ένσταση συνοδεύεται από Ένορκη Δήλωση του κ. Ανδρέα Συλικιώτη, Εναγομένου αρ.3 ο οποίος δηλώνει δεόντως εξουσιοδοτημένος από τον Εναγόμενο αρ.2 όπως προβεί στη εν λόγω Ένορκη Δήλωση. Ο Ενόρκως Δηλών επαναλαμβάνει και υιοθετεί όλους τους εγειρόμενους λόγους ένστασης που προβάλλονται στην Ειδοποίηση Ένστασης. Η Αίτηση οδηγήθηκε σε ακρόαση. Έχω μελετήσει τις θέσεις των συνηγόρων των δύο πλευρών και όπου κρίνω σκόπιμο θα προβώ σε αναφορά σε αυτές στην συνέχεια της απόφασής μου. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Στην υπόθεση Δημοτικό Συμβούλιο Έγκωμης v. Ι. Ιωακείμ και Α. Λοϊζιά

(1999)3 Α.Α.Δ.596, 599 λέχθηκε ότι «η τροποποίηση που βγαίνει έξω από τα όρια της εξουσιοδότησης διατάγματος παρέχει αντέρεισμα διαγραφής της. Η ανοχή αυτού του είδους παρεκτροπής θα αποτελούσε σοβαρό ανασχετικό παράγοντα στην απονομή της δικαιοσύνης». Στο σύγγραμμα Annual Practice 1958 σελ. 632, αναφέρεται ότι σε μια τέτοια περίπτωση το Δικαστήριο έχει σύμφυτη εξουσία ακύρωσης. Παραθέτω το σχετικό απόσπασμα: "Does not Amend Accordingly" If the party who has obtained an order to amend makes amendments which are not authorized by the order, the proper course is for his opponent to apply to have the amendment disallowed with costs. It is true that r. 4, on which Kay, J., relied in Bourne v. Coulter, 50 L.T. 321, applies only to amendments made without leave under rr. 2 and-3 of this Order. But there is, it is submitted, an inherent power in the Court to set aside, at the cost of the offending party, any alteration or amendment of any proceeding in an action which is made by either party without authority, or in excess of any authority which has been given. Indeed, in an extreme case such as Blackmore v. Edwards [1879] W.N. 175 (explained supra, p.627), a still more stringent order as to costs may be made." Στην υπόθεση Williams Glyn's Bank ν. "Ship ""Maria""",
(1992)1 Α.Α.Δ. 309, λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Οι ενάγοντες ισχυρίζονται ότι το εναγόμενο πλοίο προέβηκε στην τροποποίηση χωρίς άδεια. Η τροποποίηση η οποία έγινε στην Υπεράσπιση έγινε σαν συνέπεια αίτησης των εναγόντων για τροποποίηση της Αναφοράς, την οποία αποδέχθηκε το εναγόμενο πλοίο στις 18/9/86. Η τροποποίηση έγινε για να αντικατασταθεί η ενάγουσα Τράπεζα Williams and Glyn's Bank plc με την Royal Bank of Scotland plc, στην οποία μεταβιβάστηκαν δια νόμου όλα τα δικαιώματα. Η θέση των εναγόντων είναι ότι ενώ αναγνωρίζουν στο εναγόμενο πλοίο το δικαίωμα να κάνει τις απαραίτητες τροποποιήσεις, στην αρχική του Υπεράσπιση, συνεπεία της δικής τους τροποποίησης, αναφέρουν ότι αυτό το δικαίωμα περιορίζεται στις τροποποιήσεις που συνεπάγονται ή είναι αναγκαίες από τις τροποποιήσεις που έγιναν. Υποστήριξη στη θέση αυτή βρίσκουν στα λόγια του Λόρδου Russel στην υπόθεση Squire v. Squire [1972] 1 All E.R., σελ. 891, στη σελίδα 897, όπου είπε: "In our judgment the arguments advanced by the plaintiff are to be preferred, and the leave to amend the defence in circumstances such as the present is limited to those amendments that are consequential in the sense of the formula above mentioned." (Οι υπογραμμίσεις είναι δικές μου) Συμφωνώ ότι πράγματι το εναγόμενο πλοίο στην τροποποιημένη Υπεράσπιση του ξέφυγε από τα "επιτρεπτά" πλαίσια. Εάν επιθυμούσε να έκανε περισσότερες τροποποιήσεις από ότι ήταν απαραίτητο, θα έπρεπε να είχε κάνει σχετική αίτηση. Όμως το θέμα είναι τι έπρεπε να έκαναν οι ενάγοντες βλέποντας αυτή την εκτροπή. Σίγουρα θα έπρεπε να έκαναν αίτηση για διαγραφή των παραγράφων της Υπεράσπισης που ξέφυγαν από την εξυπακουόμενη εξουσιοδότηση για τροποποίηση. Σχετικά το Annual Practice
(1982)Volume, στη σελίδα 394, 20/9/1 αναφέρει: "If the party who has obtained an order to amend makes amendments which are not authorised by the order, the proper course is for his oponent to apply to have the amendments disallowed with costs. It is true that r. 4, relied on in Bourne v. Coulter, 50 L.T. 321, applies only to amendments made without leave under r. 3 of this Order. But there is, it is submitted, an inherent power in the Court to set aside, at the cost of the offending party, any alteration or amendment of any proceeding in an action which is made by either party without authority, or in excess of any authority which has been given." .. .. .. .. εδώ δεν υπάρχει ρητή διαταγή, ούτε χρειάζεται ρητή διαταγή, αλλά η τροποποίηση γίνεται με βάση αρχική διαταγή που αφορά άλλο δικόγραφο, στην οποία θεωρείται ότι ενσωματώνεται και συνυπάρχει η συμφυής ή εξυπακουόμενη δικαστική εξουσιοδότηση στην άλλη πλευρά να τροποποιήσει και αυτή τα δικόγραφα τα οποία ήδη καταχώρισε σε απάντηση των νέων ισχυρισμών και μόνο. Αυτή η "εξουσιοδότηση" που θεωρείται ότι υπάρχει σε κάθε τέτοιο διάταγμα, έστω και εάν ουσιαστικά στην πρακτική ποτέ δεν αναφέρεται, δεν είναι προκαθορισμένη ρητά, αλλά είναι τελικά θέμα γεγονότων εάν κάποιος την υπερέβηκε ή όχι και σε ποιό βαθμό. Έτσι δεν τίθεται ξεκάθαρα θέμα υπέρβασης ρητής διαταγής του Δικαστηρίου εφόσον πλέον το θέμα ανάγεται από νομικό σε καθαρά πραγματικό. Για τους πιο πάνω λόγους καταλήγω ότι η τελευταία εισήγηση των εναγόντων στο θέμα το οποίο έθεσε το εναγόμενο πλοίο, δε μπορεί να ευσταθήσει γιατί θεωρώ ότι η τροποποιημένη Υπεράσπιση του πλοίου, παρόλο που έγινε κατόπιν εκτροπής από τους θεσμούς, εντούτοις, επειδή όπως είπα αυτή θεωρείται απλή παρατυπία (ακυρώσιμη όχι άκυρη), και λόγω του ότι οι ενάγοντες έκαναν στη συνέχεια διαβήματα στη διαδικασία, η παρατυπία αυτή θεωρείται ότι θεραπεύτηκε και έτσι παραγνωρίζεται από το Δικαστήριο.' Στην παρούσα περίπτωση η πλευρά των Εναγόντων - Αιτητών δεν αποποιήθηκε του δικαιώματος της να αποταθεί για ακύρωση της παρατυπίας. Δεν προχώρησε σε επόμενα διαδικαστικά διαβήματα παρά μόνο στην καταχώριση της υπό κρίσης Αίτησης. Δεν καταχώρησε ούτε καν Απάντηση στην Υπεράσπιση και Υπεράσπιση στην Ανταπαίτηση. Από το πιο πάνω απόσπασμα από την Williams Glyn's Bank ν. "Ship ""Maria""" (ανωτέρω), συνάγεται ότι όταν η μια πλευρά θεωρεί ότι η τροποποίηση του δικογράφου είναι ασύμβατη με το διάταγμα που εκδόθηκε και προτίθεται να την αμφισβητήσει, τότε οφείλει να πράξει τούτο το συντομότερο δυνατό. Όπως και έγινε στην παρούσα περίπτωση. Στην παρούσα περίπτωση υπήρχε η εξυπακουόμενη δικαστική εξουσιοδότηση στην πλευρά των Εναγομένων 2 και 3 να τροποποιήσουν και αυτοί το δικόγραφο τους. Το ζήτημα είναι σε ποια έκταση εκετείνεται αυτή η εξουσιοδότηση. Η απάντηση δίνεται στην Williams Glyn's Bank ν. "Ship ""Maria""" (ανωτέρω), και στην Squire v. Squire
(1972)1 All ER
  1. Το απαύγασμα από τις εν λογω αποφάσεις είναι ότι το δικαίωμα του εκάστοτε ενάγοντος περιορίζεται μόνο στις τροποποιήσεις που είναι συνεπακόλουθες των τροποποιήσεων του Ενάγοντος. Δεν επιτρέπονται τροποποιήσεις οι οποίες σχετίζονται με ισχυρισμούς οι οποίοι περιέχονται στην Έκθεση Απαίτησης και δεν επηρεάζονται από την τροποποίηση της τελευταίας. Στην Squire v. Squire (ανωτέρω) λέχθηκαν μεταξύ άλλων τα εξής: «For the plaintiff it was argued, correctly in our view, that apart from RSC Ord 20 a defendant always requires leave to amend his defence; that the need for leave is inconsistent with an unqualified ability to amend the defence after leave is given to amend the statement of claim; although the need for leave is consistent with a universal practice of leave being assumed to be given for consequential amendments as defined above, since justice plainly requires such limited leave. Further (it was contended) it would be unjust that a defendant should, by the slightest amendment permitted to the statement of claim, be able to avoid the imposition of stringent terms of an independent application for leave to amend the defence, or even a refusal of leave. For the defendants to argue that, because the amended statement of claim can be described as a new pleading, the right to the defendant to amend is at large is (it was said) a non sequitur. The fact that, when the plaintiff is given leave to amend his statement of claim, the defendant is not then and there required to formulate the amendments to his defence is precisely because it is assumed that the amendments will be limited and consequential. The defendants' argument (it was said) would confer rights on the defendants wholly unconnected with that which was the sole cause of the ability to amend the defence, i.e. the leave to make particular amendments to the statement of claim.' ...................................... In our judgment the arguments advanced by the plaintiff are to be preferred, and the leave to amend the defence in circumstances such as the present is limited to those amendments that the consequential in the sense of the formula abovementioned.' Από τα πιο πάνω συνάγεται ότι η υπεράσπιση δεν έχει απεριόριστο και εν λευκώ δικαίωμα τροποποίησης του δικογράφου της σε κάθε περίπτωση που ο ενάγων εξασφαλίζει διάταγμα τροποποίησης του Κλητηρίου Εντάλματος και/ή της Έκθεσης Απαίτησης. Η εξυπακουόμενη εξουσιοδότηση και το δικαίωμα καταχώρισης νέου δικογράφου που του δίδεται, περιορίζεται σε ότι είναι αναγκαίο να τροποποιηθεί και σε σχέση μόνο με τα σημεία που τροποποιήθηκε η Έκθεση Απαίτησης ή που επηρεάζονται από την τροποποίηση που προηγήθηκε. Στην προκειμένη περίπτωση, έχοντας μελετήσει τα δικόγραφα που καταχώρησαν οι Εναγόμενοι 2 και 3 τόσο πριν όσο και μετά την τροποποίηση του Κλητηρίου Εντάλματος, καταλήγω στο συμπέρασμα ότι η αίτηση θα πρέπει να εγκριθεί. Ειδικότερα έχω διαπιστώσει ότι οι εκτεταμένες τροποποιήσεις στο δικόγραφο των Εναγομένων 2 και 3 με τίτλο «Έκθεση Υπεράσπισης και Ανταξίωση Εναγομένων 2 + 3 στην τροποποιηθείσα Έκθεση Απαίτησης» ουδεμία σχέση έχουν με την τροποποίηση του Κλητηρίου Εντάλματος και της Έκθεσης Απαίτησης. Ειδικότερα, το νέο δικόγραφο ημερομηνίας 11.12.2015 είναι στο μεγαλύτερο μέρος του διαφορετικό τόσο σε έκταση όσο και σε περιεχόμενο από το αρχικό δικόγραφο των ιδίων ημερομηνίας 8.9.
  2. Προστίθενται ισχυρισμοί περί ύπαρξης καταχρηστικών ρητρών και όρων στην μεταξύ των διαδίκων συμφωνία. Εγείρονται επίσης ισχυρισμοί ότι συγκεκριμένοι όροι των εν λόγω συμφωνιών τέθηκαν μεταγενέστερα ή απεκρύβησαν από τους Εναγόμενους ή δεν τους επεξηγήθηκαν. Εγείρονται επιπλεόν ισχυρισμοί περί πλάνης και παραπλάνησης των Εναγομένων από τους Ενάγοντες διά ψευδών και παραπλανητικών διαβεβαιώσεων. Γίνεται αναφορά στις συνθήκες υπό τις οποίες υπογράφηκαν οι επίδικες συμφωνίες. Στο νέο δικόγραφο οι Εναγόμενοι 2 και 3 προβαίνουν επίσης σε παραδοχή ότι οι Ενάγοντες έστειλαν επιστολή τερματισμού ημερομηνίας 25.9.2013 Προσθέτουν περαιτέρω τις διάφορες ενέργειες στις οποίες προέβησαν μετά την παραλαβή της εν λόγω επιστολής. Αφού υιοθετούν και επαναλαμβάνουν τους ισχυρισμούς της Έκθεσης Υπεράσπισης εγείρουν, στην συνέχεια, ανταπαίτηση με την οποία εν ολίγοις ζητούν διάταγμα με το οποίο να αναγνωρίζεται η ακυρότητα της μεταξύ των διαδίκων συμφωνίας καθώς και διάταγμα με το οποίο να διατάσσονται οι Ενάγοντες να παραδώσουν καταστάσεις λογαριασμών. Ζητούν τέλος γενικές και ειδικές αποζημιώσεις για ζημιές τις οποίες υπέστησαν. Όλα όσα σε συντομία προσπάθησα πιο πάνω να παραθέσω δεν περιλαμβάνονταν στο αρχικό δικόγραφο των Εναγομένων ημερομηνίας 8.9.2014 ούτε σχετίζονται με την προσθήκη της νέας παραγράφου 4 της Έκθεσης Απαίτησης στην οποία επεξηγούνται οι όροι αναδιάρθρωσης και συγχώνευσης της Emporiki Bank - Cyprus Ltd με την Alpha Bank Cyprus Ltd. Συνεπώς οι τροποποιήσεις στις οποίες προέβηκαν οι Εναγόμενοι 2 και 3 - Καθ' ων η Αίτηση αποτελούν τροποποιήσεις που έγιναν χωρίς εξουσιοδότηση. Με άλλα λόγια δεν είναι τροποποιήσεις οι οποίες προκύπτουν ως επακόλουθο της τροποποίησης της Έκθεσης Απαίτησης. Ως θέμα αρχής λοιπόν δεν πρέπει να ληφθούν υπόψη και πρέπει να διαγραφούν. Προσθέτω ανάμεσα στα άλλα ότι πρόκειται για τροποποιήσεις που έγιναν, χωρίς να έχει την ευκαιρία η πλευρά των Εναγόντων - Αιτητών να ακουστεί . Σύμφωνα δε, με την Δ.48 Θ. 8 η Αίτηση για τροποποίηση Έκθεσης Υπεράσπισης δεν περιλαμβάνεται στις αιτήσεις οι οποίες μπορούν να γίνουν μονομερώς. Με προβλημάτισε κατά πόσον πρέπει να διαγραφεί ολόκληρο το δικόγραφο των Εναγομένων 2 και 3 - Καθ' ων η Αίτηση ή μόνο το μέρος που παρουσιάζει διαφορές σε σχέση με το αρχικό δικόγραφο. Όσο όμως και να προσπαθήσει κανείς, δεν μπορεί να διαχωρίσει ισχυρισμούς και παραγράφους οι οποίες θα μπορούσαν να διαγραφούν και άλλες που θα μπορούσαν να παραμείνουν. Το δικόγραφο ημερομηνίας 11.12.2015 είναι τόσο διαφορετικό τόσο σε δομή όσο και σε περιεχόμενο που τέτοιο εγχείρημα καθίσταται αδύνατο. Δεν απομένει επομένως άλλη επιλογή από του να διαγραφεί στην ολότητητα του. Εν όψει όλων των πιο πάνω εκδίδεται διάταγμα με το οποίο διατάσσεται η διαγραφή του δικογράφου με τίτλο «Έκθεση Υπεράσπισης και Ανταξίωση Εναγομένων 2+3 στην Τροποποιηθείσα Έκθεση Απαίτησης» που καταχωρήθηκε από τους Εναγομένους 2 και 3 στις 11.12.
  3. Τα έξοδα της Αίτησης επιδικάζονται υπέρ των Εναγόντων - Αιτητών και εναντίον των Εναγομένων 2 και 3 - Καθ' ων η Αίτηση. Να υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και να εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ)...................................... Χρ. Ρασπόπουλος, Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.