ΔΟΜΙΚΑ ΥΛΙΚΑ ΛΗΔΡΑ ΛΙΜΙΤΕΔ ν. ΕΡΓΟΛΗΠΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ Χ.Π.Θ. ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΛΙΜΙΤΕΔ κ.α., Αρ. Αγωγής: 3015/15, 18/7/2016

(1), Δ.2 Θ.14, Δ.7 Θ.3, 4, 5, 6 και 7, Δ.16 Θ.9, Δ.64, στον περί Ομορρύθμων και Ετερορρύθμων Συνεταιρισμών και Εμπορικών Επωνυμιών Νόμο, Κεφ. 116, άρθρα 8 και 11 και επί των σύμφυτων εξουσιών του Δικαστηρίου. Τα γεγονότα επί των οποίων η αίτηση βασίζεται φαίνονται στο φάκελο της υπόθεσης, εκτίθενται στην ίδια την αίτηση, καθώς και στην ένορκη δήλωση του κ. Χαράλαμπου Θ. Αλεξάνδρου που τη συνοδεύει. Τα γεγονότα που καταγράφονται στην αίτηση είναι τα εξής: «1. Ο Εναγόμενος 1, όπως φαίνεται στον τίτλο της αγωγής αποτελεί συνεταιρισμό, εγγεγραμμένο στο Γραφείο του Εφόρου Εταιρειών. 2. Η καταχωρηθείσα εμφάνιση ημ. 20.07.2015 είναι παράτυπη ως καταχωρηθείσα από εναγόμενο συνεταιρισμό. 3. Η επίδοση του κλητηρίου ημ. 17.07.2015 έγινε όχι σε συνέταιρο ή σε υπεύθυνο για τον έλεγχο και διαχείριση των εργασιών του συνεταιρισμού στον κύριο τόπο διεξαγωγής των εργασιών του συνεταιρισμού, αλλά σε πρόσωπο φερόμενο σαν διευθυντή του συνεταιρισμού για το συνεταιρισμό χωρίς να είναι. 4. Η επίδοση του κλητηρίου ημ. 17.07.2015 δεν συνοδεύεται με επίδοση της ειδοποίησης που προβλέπεται στη Δ.7 Θ.4 των Θεσμών της Πολιτικής Δικονομίας και συνεπώς έγινε σε πρόσωπο θεωρούμενο σαν συνέταιρο του συνεταιρισμού χωρίς να είναι. 5. Ο διορισμός των δικηγόρων Chrysses Demetriades & Co LLC για τον Εναγόμενο 1 συνεταιρισμό δόθηκε από μη εξουσιοδοτημένο πρόσωπο τον Λοϊζο Ιορδάνους και κατά παράνομη χρήση της σφραγίδας του συνεταιρισμού. 6. Το σημείωμα εμφανίσεως ημ. 20.07.2015 καταχωρήθηκε από μη δεόντως εξουσιοδοτημένο δικηγόρο.» Ο κ. Χαράλαμπος Θ. Αλεξάνδρου στην ένορκη του δήλωση που συνοδεύει την υπό κρίση αίτηση αναφέρει ότι οι εναγόμενοι 1 στην αγωγή αποτελούν ομόρρυθμο συνεταιρισμό εγγεγραμμένο στον Έφορο Εταιρειών με αρ. Σ.11610 (στο εξής «ο Συνεταιρισμός»). Ομόρρυθμοι εταίροι είναι οι εναγόμενες εταιρείες 2 και 3. Ο ίδιος είναι ο μόνος διευθυντής του ομόρρυθμου εταίρου - εναγομένης 2. Είναι η θέση του ότι σύμφωνα με τους όρους της σύμβασης συνεταιρισμού η εναγομένη 2 διορίστηκε διευθυντής του Συνεταιρισμού, και, επιπλέον, σύμφωνα και πάλι με τους όρους της συμφωνίας συνεταιρισμού, ο ίδιος εξουσιοδοτήθηκε για την εναγομένη 2, να διαχειρίζεται το Συνεταιρισμό, να τον διευθύνει και να υπογράφει γι' αυτόν από μόνος του με τη σφραγίδα του. Επισυνάπτει σχετικώς, ως Τεκμήριο Α, το έντυπο Ο/Ε 1 ημερ. 6.5.2008 που είναι η αίτηση για εγγραφή του Συνεταιρισμού που κατατέθηκε στον Έφορο Εταιρειών και ως Τεκμήριο Β το Πιστοποιητικό του Εφόρου Εταιρειών ημερ. 2.12.2008. Λέγει επίσης ότι η επίδοση της αγωγής έγινε στον κ. Λοΐζο Ιορδάνους για το Συνεταιρισμό σαν διευθυντή του, πλην, όμως, ο κ. Λοΐζος Ιορδάνους δεν είναι ο διευθυντής του Συνεταιρισμού και δεν έχει εξουσία διορισμού δικηγόρου. Κάνει επίσης αναφορά στην Ποινική Υπόθεση αρ. 41426/11 του Ε.Δ. Λευκωσίας, η οποία ακολούθησε καταγγελίας του κ. Λοΐζου Ιορδάνους στην Αστυνομία για πλαστογραφία του εντύπου Ο/Ε 1 στην οποία κατηγορούμενοι ήταν η εναγομένη 2, ο κ. Χαράλαμπος Αλεξάνδρου και ο υιός του κ. Μάριος Αλεξάνδρου, στα πλαίσια της οποίας οι τρεις κατηγορούμενοι αθωώθηκαν και απαλλάχθηκαν. Επισυνάπτει ως Τεκμήριο Γ το σχετικό κατηγορητήριο και ως Τεκμήριο Δ τη δικαστική απόφαση ημερ. 12.2.2015 στην εν λόγω ποινική υπόθεση. Λέγει επίσης ότι καταφαίνεται ότι η εναγομένη 2 είναι ο συνέταιρος που διαχειρίζεται το Συνεταιρισμό, τον διευθύνει και τον δεσμεύει δια της σφραγίδας του συνεταιρισμού και με την υπογραφή του κ. Χαράλαμπου Αλεξάνδρου από μόνου του. Συνεπώς, λέγει, η εξουσιοδότηση που δόθηκε προς τη δικηγορική εταιρεία Chrysses Demetriades & Co LLC με τη σφραγίδα του Συνεταιρισμού και την υπογραφή του κ. Λοΐζου Ιορδάνους δεν είναι έγκυρη εξουσιοδότηση πελάτη προς δικηγόρο. Περαιτέρω, είναι η θέση του ότι η εμφάνιση από το Συνεταιρισμό δεν είναι καλή, αφενός επειδή δεν είναι στο δικονομικά ορθό τύπο, αφετέρου επειδή η εναγομένη 3 με βάση τη σύμβαση σύστασης του συνεταιρισμού δεν έχει δικαίωμα να διορίζει δικηγόρο που να εκπροσωπεί το Συνεταιρισμό. Επιπλέον αναφέρει ότι το Σημείωμα Εμφάνισης καταχωρήθηκε από το Συνεταιρισμό, ενώ, όπως γνωρίζει, ο συνεταιρισμός δεν καταχωρεί εμφάνιση αλλά καταχωρείται εμφάνιση από συνέταιρο με τη διαδικασία να συνεχίζει στο όνομα του συνεταιρισμού. Λέγει, τέλος, ότι κατά το χρόνο των επιδόσεων ο Συνεταιρισμός ήταν αδρανής και δεν εκτελούσε κανένα έργο. Η πιο πάνω ένορκη δήλωση θα αναφέρεται στη συνέχεια ως «η Ε/Δ Χ. Αλεξάνδρου». Σημειώνω ότι μετά από άδεια του Δικαστηρίου, και κατόπιν ακρόασης ενδιάμεσης αιτήσεως στα πλαίσια της οποίας εκδόθηκε απόφαση στις 10.3.2016 δόθηκε άδεια στους αιτητές για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης προς απάντηση στους ισχυρισμούς που προβλήθηκαν από τους καθ' ων η αίτηση 2, αναφορά στο περιεχόμενο της οποίας θα κάνω πιο κάτω, και αφού παραθέσω τους ισχυρισμούς που οι καθ' ων η αίτηση 2 προβάλλουν στα πλαίσια της ένστασης τους. Στις 20.11.2015 η ενάγουσα - καθ' ης η αίτηση 1 καταχώρησε ένσταση στην αίτηση των αιτητών, προβάλλοντας τους εξής λόγους ένστασης: «α) Η Αίτηση είναι κατά νόμω και ουσία αβάσιμη, παράτυπη, αντικανονική, κακόπιστη, αδικαιολόγητη, εκδικητική και επιδιώκει σκοπούς άλλους από αυτούς που θέτουν οι σχετικοί Νόμοι και ασκείται καταχρηστικά. β) Η επίδοση του κλητηρίου εντάλματος στις 17/7/2015 έγινε δεόντως και/ή νομότυπα στον Εναγόμενο αρ.1 Συνεταιρισμό λόγω του ότι έχει επιδοθεί σε ένα εκ των συνεταίρων και συγκεκριμένα στον διευθυντή της εταιρείας Loizos lordanou Constructions ltd, κ. Λοίζο Ιορδανούς. γ) Η επίδοση του κλητηρίου εντάλματος στους Εναγομένους αρ. 1 είναι νόμιμη και νομότυπη και ορθή υπό τις περιστάσεις λόγω του ότι έχει επιδοθεί σε ένα εκ των συνεταίρων. δ) Δεν υπάρχει καμία παράβαση των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και/ή καμία παρατυπία, η οποία να ακυρώνει την όλη διαδικασία και/ή σε τέτοια περίπτωση η Δ.64 παρέχει τη δυνατότητα θεραπείας και/ή σύμφωνα με τη διάταξη αυτή δεν καθίσταται άκυρη η διαδικασία. ε) Οι Εναγόμενοι αρ.1 και 2 - Αιτητές εμποδίζονται υπό τις περιστάσεις, να αξιώνουν τα αιτούμενα διατάγματα. ζ) Δεν δικαιολογείται η έκδοση του αιτούμενου διατάγματος και ο παραμερισμός της επίδοσης του κλητηρίου εντάλματος στην αγωγή καθ' ότι η οποιαδήποτε ενδεχόμενη παρατυπία κατά την επίδοση του είναι αυτοθεραπεύσιμη και έχει αυτοθεραπευτεί. η) Η υπό εξέταση Αίτηση καταχωρήθηκε καθυστερημένα υπό τις περιστάσεις κατά παράβαση του νόμου και της Νομολογίας. θ) Η αίτηση έγινε καταχρηστικά και κακόπιστα και έχει σκοπό να εκτροχιάσει τη διαδικασία και/ή να προκαλέσει αχρείαστα έξοδα και/ή υπερβολικά έξοδα σε σχέση με το ποσό της απαίτησης και/ή έχει σκοπό να ταλαιπωρήσει και/ή να παραπλανήσει τους ενάγοντες καθ' ων η αίτηση. ι) Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις παραμερισμού της επίδοσης ημερ. 17/7/2015. κ) Η παρούσα Αίτηση παραβιάζει το δικαίωμα των Εναγόντων σε δίκαιη δίκη. λ) Τόσο ο συνεταιρισμός όσο και οι συνεταίροι που τον απαρτίζουν έχουν λάβει γνώση του κλητηρίου εντάλματος, κάτι που είναι η ουσία της επίδοσης. μ) Το γραφείο CHRYSSES DEMETRIADES & CO. LLC έχει καταχωρήσει εμφάνιση και για το συνεταιρισμό, κατόπιν εντολής των πελατών του Loizos lordanou Constructions ltd, μιας εκ των συνεταίρων και είναι η θέση τους ότι, η επίδοση του κλητηρίου εντάλματος είναι νόμιμη και νομότυπη.». Η ένσταση της καθ' ης η αίτηση 1 βασίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.5, 5Β, Δ.7 Θ.1, 2, 3, 4, 5, 6, 7 και 8, Δ.16 Θ.9, Δ.27 και Δ.48 Θ.1, 2, 3, 4, 8 και 9, Δ.64, στον περί Ομορρύθμων και Ετερορρύθμων Συνεταιρισμών και Εμπορικών Επωνυμιών Νόμο, Κεφ. 116, άρθρα 8 και 11, στις συμφυείς και αναφαίρετες εξουσίες, πρακτική και διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου καθώς επίσης και στη νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Τα γεγονότα επί των οποίων η ένσταση βασίζεται φαίνονται στην ένορκη δήλωση του κ. Γιώργου Φυλακτού, ο οποίος είναι ο διευθυντής της ενάγουσας - καθ' ης η αίτηση 1. Ο κ. Φυλακτού επαναλαμβάνει τους λόγους ένστασης που παρατέθηκαν πιο πάνω. Εν σχέσει με τους ισχυρισμούς στην Ε/Δ Χ. Αλεξάνδρου, ο κ. Φυλακτού αντικρούει αυτούς αναφέροντας ότι τα πραγματικά και αληθή γεγονότα της υπόθεσης είναι τα εξής. Λέγει ότι περί το Μάρτιο του 2011 επικοινώνησε μαζί του ο κ. Ανδρέας Ιορδάνους, υιός του κ. Λοΐζου Ιορδάνους, και του ανέφερε ότι η εταιρεία Loizos lordanou Constructions ltd στην οποία διευθυντής είναι ο πατέρας του, έχει συμπράξει συνεταιρισμό με την εταιρεία Εργοληπτική Εταιρεία Χ.Π.Θ. Αλεξάνδρου Λτδ αναφορικά με το έργο του Σ.Α.ΠΑ. και του ζήτησε ως διευθυντής και εκπρόσωπος της ενάγουσας, να του αποστείλει μια προσφορά για προμήθεια έτοιμου σκυροδέματος στα εργοτάξια των εναγομένων 1 προκειμένου να τη μελετήσουν για ενδεχόμενη συνεργασία με το Συνεταιρισμό. Επίσης του τόνισε, ως αναφέρει, ότι η προσφορά θα έπρεπε να απευθύνεται προς το Συνεταιρισμό. Η προσφορά που απέστειλε εγκρίθηκε και έτσι ξεκίνησε η συνεργασία της ενάγουσας με το Συνεταιρισμό, για την πώληση και προμήθεια έτοιμου σκυροδέματος το οποίο χρησιμοποιούσε ο Συνεταιρισμός για την ολοκλήρωση του αποχετευτικού έργου στην Πάφο. Όλα τα έγγραφα όπως τιμολόγια, δελτία παραλαβής, έγγραφα επιβεβαίωσης χρέους και οποιαδήποτε άλλη αλληλογραφία, απευθύνονταν και ήταν επ' ονόματι του Συνεταιρισμού και όλα υπογράφοντο από άτομα τα οποία όπως ο κ. Φυλακτού γνώριζε εκπροσωπούσαν και δέσμευαν το Συνεταιρισμό. Ο κ. Φυλακτού αναφέρει περαιτέρω ότι σε καμία περίπτωση δεν γνώριζε οτιδήποτε για διαφωνίες και διαμάχες που είχαν οι δύο συνεταίροι μεταξύ τους καθ' όλη τη διάρκεια της συνεργασίας της ενάγουσας μαζί τους. Αυτό που γνώριζε από τον περίγυρο του ήταν ότι ο Συνεταιρισμός είχε αναλάβει το έργο του Σ.Α.ΠΑ. και ο Συνεταιρισμός ήταν αυτός ο οποίος τιμολογούσε το Σ.Α.ΠΑ. για τις εργασίες που προσέφερε. Αναφέρει επίσης ότι από την αρχή μέχρι το τέλος της συνεργασίας που είχε η ενάγουσα με το Συνεταιρισμό, ο κ. Φυλακτού βρισκόταν σε επαφή με τους κ.κ. Λοΐζο και Ανδρέα Ιορδάνους, προσθέτοντας ότι η εταιρεία Loizos Iordanou Constructions ltd, ως μια εκ των συνεταίρων του Συνεταιρισμού, μέσω του διευθυντή της Λοΐζου Ιορδάνους, παρουσιάστηκε στον ίδιο ως εκπρόσωπος και/ή πρόσωπο το οποίο δέσμευε το Συνεταιρισμό και ενεργούσε για αυτόν. Αφ' ης στιγμής, λέγει, ο κ. Λοΐζος Ιορδάνους ήταν ο διευθυντής μιας εκ των εταιρειών που ήταν συνέταιροι στο Συνεταιρισμό δεν είχε κανένα λόγο να αμφιβάλλει γι' αυτό, και ουδέποτε έλαβε γνώση για τα όσα αναφέρονται στις παραγράφους 7, 8 και 9 της Ε/Δ Χ. Αλεξάνδρου περί του ότι μόνο ο κ. Χ. Αλεξάνδρου είχε εξουσία να διαχειρίζεται το Συνεταιρισμό, να τον διευθύνει και να υπογράφει για αυτόν. Αναφορικά, τέλος, με το θέμα της επίδοσης της αγωγής, είναι η θέση του, και κατόπιν σχετικής συμβουλής που έλαβε από τους δικηγόρους του, ότι η επίδοση του κλητηρίου εντάλματος στο Συνεταιρισμό / εναγομένους 1 είναι καθ' όλα νόμιμη και νομότυπη όπως προνοούν οι θεσμοί, καθ' ότι το κλητήριο ένταλμα έχει επιδοθεί προσωπικά στο διευθυντή, μιας εκ των εταιρειών η οποία είναι συνέταιρος στο Συνεταιρισμό. Η πιο πάνω ένορκη δήλωση θα αναφέρεται στη συνέχεια ως η «Ε/Δ Φυλακτού». Στις 13.11.2015, ένσταση στην αίτηση καταχώρησαν και οι εναγόμενοι 1 και 3, εκπροσωπούμενοι από τη δικηγορική εταιρεία Chrysses Demetriades & Co LLC, προβάλλοντας τους εξής λόγους ένστασης: «α. Η Εναγόμενη 3 νομιμοποιείται στην καταχώρηση του Σημειώματος Εμφάνισης ημερομηνίας 20/07/2015 για λογαριασμό του συνεταιρισμού της Εναγόμενης 1. β. Η Εναγόμενη 2 λόγω συμφωνίας και της εν γένει συμπεριφοράς της κωλύεται να προβάλει οποιοδήποτε ισχυρισμό περί του αντιθέτου.» Η ένσταση βασίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.5, Δ.5Β, Δ.7, Θ.1, 2, 3, 4, 5, 6 και 7, Δ.16 Θ.9, Δ.27 και Δ.48 Θ.1-4, 8 και 9, στο άρθρο 8 του Κεφ. 116, καθώς και στην πρακτική και τις εγγενείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Τα γεγονότα επί των οποίων η ένσταση βασίζεται φαίνονται στην ένορκη δήλωση του κ. Λοΐζου Ιορδάνους, ο οποίος, ως αναφέρει, είναι ο διοικητικός σύμβουλος της εναγομένης 3 και δεόντως εξουσιοδοτημένος από το Συνεταιρισμό και την εναγομένη 3 για να προβεί στη σχετική ένορκη δήλωση. Ο κ. Ιορδάνους αναφέρει ότι κατά ή περί την 28.3.2011 υπεβλήθη από την ενάγουσα προς το Συνεταιρισμό προσφορά για την προμήθεια προς το Συνεταιρισμό έτοιμου σκυροδέματος, στη βάση της οποίας έγινε η επίδικη στην αγωγή προφορική συμφωνία μεταξύ τους περί τις αρχές Απριλίου του 2011. Το έτοιμο σκυρόδεμα, ως αναφέρει, προορίζετο για την εκτέλεση των εργασιών του Συνεταιρισμού για το έργο του Σ.Α.ΠΑ., το οποίο κατακυρώθηκε στο Συνεταιρισμό. Ο ομνύσας αναφέρεται ακολούθως στα γεγονότα που περιβάλλουν τη σύσταση του Συνεταιρισμού και το διορισμό της εναγομένης 3 ως το συνέταιρο που θα δέσμευε το Συνεταιρισμό. Λέγει ότι περί τις αρχές του 2008, το Σ.Α.ΠΑ. προκήρυξε το δημόσιο διαγωνισμό με αρ. 7/2007 και τίτλο «Διαγωνισμός για κατασκευή αγωγών λυμάτων και όμβριων, αντλιοστασίων και συναφών εργασιών Β Φάσης, Συμβόλαιο Β (Sewerage and Drainage Project of Pafos Phase II)» (στο εξής «ο Διαγωνισμός»), στον οποίο ο Συνεταιρισμός συμμετείχε και ήταν ο επιτυχόντας προσφοροδότης για το ποσό των €21.271.330,96 χωρίς Φ.Π.Α (επισυνάπτει ως Τεκμήριο Α σχετική επιστολή κατακύρωσης ημερ. 28.11.2008). Στις 5.12.2008 το Σ.Α.ΠΑ. και ο Συνεταιρισμός υπέγραψαν σχετική συμφωνία για την εκτέλεση του κατακυρωθέντος σε αυτόν έργου (στο εξής «το Έργο»). Στις 3.3.2008 υπεγράφη συμφωνία μεταξύ των εναγομένων 2 και 3, η συμφωνία «Pre-Bid Joint Venture Agreement», στην οποία δηλώθηκε ότι τα μέρη σύστησαν Κοινοπραξία με σκοπό την υποβολή προσφοράς για το Έργο, την οποία επισυνάπτει ως Τεκμήριο Β στην ένορκη του δήλωση, κάνοντας παράλληλα συγκεκριμένη αναφορά στον όρο 1 αυτής. Κάνει επίσης αναφορά στις Οδηγίες προς τους Προσφοροδότες (Instructions to Tenderers) μέρος των οποίων επισυνάπτει ως Τεκμήριο Γ και ειδικότερα στον όρο 2.3, παράγραφοι (

1. b)και (
2. c)αυτού, στο Πληρεξούσιο Έγγραφο το οποίο υπεγράφη στις 3.3.2008 (το οποίο επισυνάπτει ως Τεκμήριο Δ) και στους όρους αυτού, καθώς και σε απόφαση της εναγομένης 2 ημερ. 25.3.2008, η οποία υπογράφεται από τον κ. Χ. Αλεξάνδρου και με την οποία αποφασίστηκε ότι η εναγομένη 3 θα είναι ο «Leader» του Συνεταιρισμού, την οποία επισυνάπτει ως Τεκμήριο Ε. Αναφέρεται περαιτέρω στο Μνημόνιο Συναντίληψης (Memorandum of Understanding) ημερομηνίας 3.3.2008 (το οποίο επισυνάπτει ως Τεκμήριο Στ) και στους όρους αυτού. Λέγει ακολούθως ότι είναι ο ίδιος που υπέγραψε στις 7.4.2008 υπό την ιδιότητα του ως «Managing Director» της Κοινοπραξίας το Έντυπο Προσφοράς (Form of Tender) που υποβλήθηκε για το Διαγωνισμό (το οποίο επισυνάπτει ως Τεκμήριο Ζ), καθώς και τη σχετική συμφωνία εργολαβίας του Έργου (Contract Agreement), την οποία επισυνάπτει ως Τεκμήριο Η, στις 5.12.2008. Αυτό έγινε, κατά τη θέση του, επειδή είναι εκείνος που εξουσιοδοτήθηκε από τους δύο συνεταίρους να δεσμεύει την Κοινοπραξία και για τον ίδιο λόγο είναι ο ίδιος που συνήψε εκ μέρους του Συνεταιρισμού την επίδικη στην παρούσα αγωγή συμφωνία με την ενάγουσα περί τις αρχές Απριλίου 2011. Αναφορικά με την αίτηση εγγραφής του Συνεταιρισμού που υποβλήθηκε στον Έφορο Εταιρειών (η οποία επισυνάπτεται ως Τεκμήριο Α στην Ε/Δ Χ. Αλεξάνδρου), θέση του είναι ότι αυτή συμπληρώθηκε και/ή υποβλήθηκε κατά ή περί την 6.5.2008, δηλαδή προγενέστερα της υπογραφής της Συμφωνίας (Contract Agreement) με το Σ.Α.ΠΑ., χωρίς οποιαδήποτε ένσταση από μέρους του κ. Χ. Αλεξάνδρου. Είναι η θέση του κ. Ιορδάνους ότι εκείνο που συνέβη είναι ότι ο κ. Μάριος Χ. Αλεξάνδρου (ένας από τους υιούς του Χ. Αλεξάνδρου) του ζήτησε να υπογράψει εν λευκώ την αίτηση εγγραφής της εναγομένης 2, και το έπραξε καλή τη πίστη, στη συνέχεια δε, ο κ. Χ. Αλεξάνδρου με τον κ. Μάριο Χ. Αλεξάνδρου την συμπλήρωσαν με τα λανθασμένα στοιχεία και παρουσίασαν κατά παραπλανητικό τρόπο στον Έφορο Εταιρειών τον κ. Χ. Αλεξάνδρου ως το μόνο πρόσωπο που είχε δικαίωμα διαχείρισης, διεύθυνσης και υπογραφής εκ μέρους του Συνεταιρισμού. Αυτό το γεγονός, λέγει, το απέκρυψαν καθ' όλον το χρόνο από της σύστασης του Συνεταιρισμού μέχρι που προέκυψαν διαφορές μεταξύ τους. Η πρώτη φορά, προσθέτει, που του απεκαλύφθη το πιο πάνω γεγονός ήταν μέσα στον Ιανουάριο του 2010, όταν ήδη είχαν προκύψει διαφορές με την εναγομένη 2. Ο κ. Ιορδάνους αναφέρει ότι οι ίδιοι ουδέποτε συμφώνησαν όπως ο κ. Χ. Αλεξάνδρου έχει το δικαίωμα διαχείρισης, διεύθυνσης και υπογραφής εκ μέρους του Συνεταιρισμού, ενώ μέχρι εκείνης της στιγμής ο κ. Χ. Αλεξάνδρου και η εταιρεία του, συμπεριφέρονταν ως το δικαίωμα διαχείρισης, διεύθυνσης και υπογραφής εκ μέρους του Συνεταιρισμού να το είχε ο κ. Ιορδάνους που εκπροσωπούσε τον «Leader» του Συνεταιρισμού. Λέγει περαιτέρω ότι λόγω της πιο πάνω συμπεριφοράς, καταχωρήθηκε στις 28.4.10 η Αγωγή αρ. 3579/10 στο Ε.Δ. Λευκωσίας η οποία εγέρθηκε από την εναγομένη 3 και τον ίδιο και στρέφεται εναντίον της εναγομένης 2, του κ. Χαράλαμπου Θ. Αλεξάνδρου και του Συνεταιρισμού, αντίγραφο του Κλητηρίου Εντάλματος στην οποία επισυνάπτεται ως Τεκμήριο Θ στην ένορκη δήλωση του κ. Ιορδάνους. Ο ομνύσας συνεχίζει αναφέροντας ότι, λόγω διαφορών μεταξύ των δύο συνεταίρων, η εναγομένη 2 το Μάιο του 2010 εγκατέλειψε το εργοτάξιο και δεν συμμετείχε έκτοτε στην εκτέλεση του Έργου. Επειδή η εναγομένη 2 και/ή ο κ. Χ. Αλεξάνδρου αρνούνταν να υπογράφουν τις επιταγές του Συνεταιρισμού για εξόφληση των οφειλών του προς τους υπεργολάβους και τους προμηθευτές του, η εναγομένη 3 προέβη σε άλλες διευθετήσεις για να καλύψει τις υποχρεώσεις του Συνεταιρισμού. Η εναγομένη 3 συνέχισε να εκτελεί μόνη της το Έργο και με δικούς της πόρους χωρίς, όμως, να μπορεί να καλύπτει τις υποχρεώσεις της και/ή τη δική της αμοιβή διότι οι πληρωμές από το Σ.Α.ΠΑ. γίνονταν στο όνομα του Συνεταιρισμού και κατατίθεντο στον τραπεζικό λογαριασμό του, από τον οποίο δεν μπορούσαν να γίνονται πληρωμές διότι ο κ. Χ. Αλεξάνδρου δεν συνυπέγραφε τις επιταγές του Συνεταιρισμού. Έτσι, τον Οκτώβριο του 2010 το Σ.Α.ΠΑ. συμφώνησε με το Συνεταιρισμό και την εναγόμενη 3 όπως οι μελλοντικές πληρωμές γίνονται προς την εναγομένη 3. Ως ενδεικτική της κατάστασης που επικρατούσε, επισυνάπτει, ως Τεκμήριο Ι, σχετική επιστολή που εστάλη από τους δικηγόρους τους προς τους δικηγόρους της εναγομένης 2. Η εναγόμενη 3 βασιζόμενη στην πιο πάνω συμφωνία με το Σ.Α.ΠΑ. συνέχισε να εκτελεί τις εργασίες του Έργου χωρίς τη συμμετοχή της εναγομένης 2 και το Σ.Α.ΠΑ. κατέβαλε στην εναγομένη 3 διάφορα ποσά για λογαριασμό του Συνεταιρισμού. Συνεπεία των πιο πάνω γεγονότων η επίδικη προφορική συμφωνία με την ενάγουσα τον Απρίλιο του 2011 έγινε από τον ίδιο εκ μέρους του Συνεταιρισμού και εν αγνοία της εναγομένης 2. Ως εκ τούτου, είναι η θέση του ότι η εναγομένη 3, μέσω του ιδίου, νομιμοποιείται στην καταχώρηση του Σημειώματος Εμφάνισης για λογαριασμό του Συνεταιρισμού - εναγομένων 1. Στο διοριστήριο δικηγόρου είναι η δική του υπογραφή ως εκπροσώπου του «Leader» του Συνεταιρισμού, ήτοι της εναγομένης 3. Ο κ. Ιορδάνους προχωρεί στη συνέχεια σε σχολιασμό κάποιων συγκεκριμένων παραγράφων της Ε/Δ Χ. Αλεξάνδρου. Αρνείται τον ισχυρισμό ότι η εναγομένη 2 είναι ο διευθύνων συνέταιρος του Συνεταιρισμού, που διαχειρίζεται τα του συνεταιρισμού, τον διευθύνει και δεσμεύει διά της σφραγίδας του και της υπογραφής του Χ. Αλεξάνδρου από μόνου του, και αρνείται επιπλέον τον ισχυρισμό ότι ο κ. Χ. Αλεξάνδρου είναι εξουσιοδοτημένος από το Συνεταιρισμό να προβεί στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση. Δεν αρνείται την έκδοση της απόφασης στα πλαίσια της Ποινικής Υπόθεσης αρ. 41426/11 στις 12.2.2015, λέγει, όμως, ότι, όπως τον συμβουλεύουν οι δικηγόροι του η εν λόγω απόφαση δεν είναι δεσμευτική για τους διάδικους στην παρούσα αίτηση, έχοντας επίσης υπόψη ότι η Αγωγή αρ. 3579/2010 του Ε.Δ Λευκωσίας ακόμη εκκρεμεί. Συνοψίζοντας, τέλος, τις θέσεις του, λέγει ότι η εναγομένη 2 κωλύεται να προβάλει τον ισχυρισμό ότι η εναγομένη 3 δεν νομιμοποιείται στην καταχώρηση Σημειώματος Εμφάνισης για λογαριασμό του Συνεταιρισμού, επειδή α) καθ' όλον τον ουσιώδη χρόνο η εναγομένη 2 και ο αντιπρόσωπος της κ. Χ. Αλεξάνδρου γνώριζαν και αποδέχθηκαν ότι η εναγομένη 3, ως «Leader» του Συνεταιρισμού, μπορούσε με μόνη την υπογραφή της να εκπροσωπεί το Συνεταιρισμό, (β) ήταν ο ίδιος που εκ μέρους του Συνεταιρισμού συνήψε την επίδικη προφορική συμφωνία με την ενάγουσα, πρώτο, επειδή εκπροσωπούσε την εναγομένη 3 που ήταν και ο «Leading Partner» του Συνεταιρισμού, και, δεύτερο επειδή κατά ή περί τον Οκτώβριο του 2010 η εναγομένη 3 συνέχισε να εκτελεί τις εργασίες του Έργου χωρίς την οποιαδήποτε συμμετοχή της εναγομένης 2, (γ) η επίδικη προφορική συμφωνία μεταξύ του Συνεταιρισμού και της ενάγουσας έγινε εν άγνοια της εναγομένης 2, και (δ) ως εκ τούτου, η εναγομένη 3 νομιμοποιείται στην καταχώρηση του Σημειώματος Εμφάνισης ημερομηνίας 20.7.2015 για λογαριασμό του Συνεταιρισμού. Καταλήγει ότι η υπό κρίση αίτηση είναι ανυπόστατη και στερείται νομικής βάσης, και ζητεί την απόρριψη αυτής με έξοδα εις βάρος της αιτήτριας/εναγομένης 2. Η πιο πάνω ένορκη δήλωση θα αναφέρεται στη συνέχεια ως «η Ε/Δ Ιορδάνους». Όπως προαναφέρθηκε, κατόπιν άδειας του Δικαστηρίου, καταχωρήθηκε συμπληρωματική ένορκη δήλωση από μέρους των αιτητών. Η συμπληρωματική ένορκη δήλωση έγινε από τον κ. Μάριο Αλεξάνδρου, ο οποίος είναι ο οικονομικός διευθυντής της εναγομένης 2 που είναι, ως αναφέρει, ο μοναδικός διευθυντής του Συνεταιρισμού, λέγει δε ότι είναι δεόντως εξουσιοδοτημένος, τόσο από την εναγομένη 2 όσο και από το Συνεταιρισμό, να προβεί στην ένορκη δήλωση. Ο κ. Μ. Αλεξάνδρου επισημαίνει ότι η ένσταση έγινε από τους εναγόμενους 1 και 3, ενώ υπάρχει αμφισβήτηση του κύρους της εξουσιοδότησης και του Σημειώματος Εμφάνισης των δικηγόρων που την υπογράφουν, ως προς το Συνεταιρισμό, προσθέτει δε ότι ο Συνεταιρισμός και ο διευθυντής του, ήτοι η εναγομένη 2, ουδέποτε εξουσιοδότησαν τους δικηγόρους που την υπέβαλαν, είναι, συνεπώς, ανύπαρκτη. Ο κος Αλεξάνδρου λέγει επίσης ότι η συμφωνία με την ενάγουσα στην οποία ο κος Ιορδάνους αναφέρεται είναι ανυπόστατη, επειδή ούτε ο Συνεταιρισμός, ούτε η εναγομένη 2 συμβλήθηκαν ποτέ με την ενάγουσα, ούτε η εναγομένη 3 είχε δικαίωμα να δεσμεύει το Συνεταιρισμό με συμβάσεις αγοράς. Αναφορικά με την Αγωγή αρ. 3579/10 του Ε.Δ. Λευκωσίας ο κος Αλεξάνδρου αναφέρει ότι ψευδώς αναφέρεται στην Ε/Δ Ιορδάνους ότι αυτή εκκρεμεί, διότι έχει εγκαταληφθεί με αποτέλεσμα να απορριφθεί από το Δικαστήριο. Ο κ. Μ. Αλεξάνδρου λέγει περαιτέρω ότι η εναγομένη 2 και ο διευθυντής της δεν εγκατέλειψαν το Έργο, αλλά εκδιώχθηκαν από την εκτέλεση του, η εταιρεία, ο διευθυντής της Χαράλαμπος Αλεξάνδρου και ο ίδιος, συκοφαντήθηκαν και κατηγορήθηκαν από τον Λοΐζο Ιορδάνους σαν πλαστογράφοι, η εταιρεία στερήθηκε πληρωμών για εκτελεσθείσες εργασίες λόγω άρνησης του να προσυπογράψει επιταγές πληρωμής από το λογαριασμό του Συνεταιρισμού, με αποτέλεσμα να εξαντληθεί η ρευστότητα της εναγομένης 2 και να υποχρεωθεί σε παύση περαιτέρω εκτέλεσης εργασιών και απομάκρυνση της από το εργοτάξιο, την οποία εκμεταλλεύθηκαν οι εναπομείναντες συντελεστές εκτέλεσης του Έργου για να τους αποκλείσουν από την εκτέλεση και οικονομική διαχείριση του, εκδίδοντας επιταγές ανεξέλεγκτα στο όνομα της εναγομένης 3. Είναι περαιτέρω η θέση του ότι η ιδιότητα του «Leader Partner» του Συνεταιρισμού, δεν καθιστά νόμιμο το διορισμό δικηγόρου για το Συνεταιρισμό διότι η εν λόγω ιδιότητα περιορίζεται στα προβλεπόμενα στον όρο 2.3(
3. c)των Οδηγιών προς τους Προσφοροδότες στα οποία δεν περιλαμβάνεται η δέσμευση του Συνεταιρισμού με συμβάσεις, ούτε ο διορισμός δικηγόρου. Λέγει ότι ο διορισμός δικηγόρου αποτελεί πράξη διεύθυνσης και δέσμευσης του Συνεταιρισμού την οποία μπορεί να πραγματοποιήσει μόνο ο διευθυντής του Συνεταιρισμού, ο οποίος σύμφωνα με τη σύμβαση είναι η εναγομένη 2, κατά τις σχετικές πρόνοιες του εγγράφου Ο/Ε 1. Ο διορισμός δικηγόρου από οποιονδήποτε άλλον και η καταχώρηση Σημειώματος Εμφανίσεως από αυτόν, είναι δικονομικά διαβήματα άκυρα και χωρίς νομική σημασία, που δεν δεσμεύουν ούτε το Συνεταιρισμό, ούτε την εναγομένη 2. Απορρίπτει περαιτέρω τους ισχυρισμούς περί κωλύματος επειδή, λέγει, η εναγομένη 2 ποτέ δεν αποδέχθηκε να δεσμεύει η εναγομένη 3 το Συνεταιρισμό με μόνη την υπογραφή της, αλλά εκδιώχθηκε από την εκτέλεση του Έργου υπό τις περιστάσεις που αναφέρθηκαν πιο πάνω, και παρά τις επίμονες αντιδράσεις της εναγομένης 2 και τις διαρκείς απαιτήσεις της για εκτέλεση του Έργου σύμφωνα με τις πρόνοιες της σύμβασης συνεταιρισμού και εκτέλεσης του Έργου με τον Εργοδότη. Χαρακτηρίζει τέλος ως ψευδή τον ισχυρισμό ότι ο κ. Λοΐζος Ιορδάνους κατάρτισε νόμιμα συμφωνία με την ενάγουσα εκπροσωπώντας τον Leader. Η πιο πάνω ένορκη δήλωση θα αναφέρεται στη συνέχεια ως «η Ε/Δ Μ. Αλεξάνδρου». Σημειώνω, τέλος, ότι η εναγομένη 3, μέσα στα πλαίσια της αίτησης ημερομηνίας 7.12.2015 για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης από μέρους των αιτητών, παραδέχεται ότι η Αγωγή αρ. 3579/10 του Ε.Δ. Λευκωσίας απορρίφθηκε από το Δικαστήριο λόγω μη προώθησης με βάση τη Δ.31 Θ.10. Καταχωρήθηκε ακολούθως αίτηση επαναφοράς της αγωγής, η οποία εν τέλει αποσύρθηκε όταν, στις 13.1.2016 καταχωρήθηκε η υπ' αρ. 204/2016 αγωγή στο Ε.Δ. Λευκωσίας η οποία είναι ταυτόσημη με την απορριφθείσα Αγωγή αρ. 3579/10. Η ακροαματική διαδικασία Κατά την ακροαματική διαδικασία, ουδείς εκ των ενόρκως δηλούντων αντεξετάστηκε και οι συνήγοροι των διαδίκων περιορίστηκαν σε γραπτές αγορεύσεις προς υποστήριξη των θέσεων τους. Όλα όσα οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων ανέφεραν λαμβάνονται υπόψη και αναφορά στις θέσεις που προβλήθηκαν θα γίνει στα πλαίσια αξιολόγησης των θέσεων των διαδίκων, κατωτέρω, και στο βαθμό που χρειάζεται. Νομική πτυχή και αξιολόγηση των θέσεων των διαδίκων Αρχίζοντας από το θέμα του παραμερισμού του Σημειώματος Εμφάνισης που καταχωρήθηκε από τη δικηγορική εταιρεία Chrysses Demetriades & Co LLC ως προς τους εναγόμενους 1 - Συνεταιρισμό, με το οποίο σχετίζεται το αιτητικό (Α) της υπό κρίση αίτησης, παρατηρούνται τα εξής. Ο κος Κυριακίδης αναφέρει κατ' αρχάς ότι υφίσταται σύγχυση στην ένσταση των καθ' ων η αίτηση 2, καθότι στην ένσταση τους αναφέρεται ότι «δίδεται ειδοποίηση ότι οι ενάγοντες 1 και 2 προτίθενται να υποβάλουν ένσταση στην αίτηση των εναγομένων 2», ενώ υπογράφεται από τη δικηγορική εταιρεία Chrysses Demetriades & Co LLC, ως «δικηγόροι των εναγόντων 1 και 3», και, ένεκα της σύγχυσης αυτής, η ένσταση δεν είναι δυνατό να ληφθεί υπόψη. Έχω την άποψη ότι είναι προφανές ότι τα πιο πάνω οφείλονται σε τυπογραφικό λάθος. Η εν λόγω δικηγορική εταιρεία έχει καταχωρήσει Σημείωμα Εμφάνισης για τους εναγόμενους 1 και 3 και είναι εκ μέρους αυτών που καταχωρεί την ένσταση όπως προκύπτει και από τον τίτλο της ένστασης που είναι «Ειδοποίηση Ένστασης από τους Εναγόμενους 1 και 3 στην αίτηση των Εναγομένων 2 ημερομηνίας 29.7.2015». Ως προς την ουσία της αίτησης, ο ευπαίδευτος συνήγορος των αιτητών παραπέμπει στα Τεκμήρια Α και Β της Ε/Δ Χ. Αλεξάνδρου, τα οποία είναι δημόσια έγγραφα και αποδεικνύουν την αλήθεια του περιεχομένου τους. Αποδεικνύουν, περαιτέρω, ότι η εξουσία διορισμού δικηγόρου ανήκει στην εναγομένη 2 στην οποία ανατέθηκε, με βάση τη συμφωνία σύστασης του συνεταιρισμού, η διαχείριση, διεύθυνση και υπογραφή για το Συνεταιρισμό από τον Χαράλαμπο Αλεξάνδρου από μόνο του με τη σφραγίδα του Συνεταιρισμού, ο οποίος και υπέγραψε τον προβλεπόμενο από τους Θεσμούς Τύπο Διορισμού Δικηγόρου εξουσιοδοτώντας τη δικηγορική εταιρεία Μάριος Ι. Κυριακίδης Δ.Ε.Π.Ε. Ο διορισμός δικηγόρου αποτελεί πράξη διεύθυνσης του Συνεταιρισμού την οποία μπορεί να πραγματοποιήσει μόνο ο διευθυντής, που σύμφωνα με τη σύμβαση σύστασης του Συνεταιρισμού είναι η εναγομένη 2. Παραπέμπει σχετικώς στην αγγλική απόφαση Tomlinson v. Broadsmith and another [1896] 1 QB 386, στην οποία αναφέρεται ότι ανήκει στις εξουσίες του μοναδικού διευθυντή (managing partner) συνεταιρισμού να υπερασπίζεται από μόνος του αγωγές εναντίον του συνεταιρισμού. Επιπλέον, απορρίπτει τους ισχυρισμούς περί κωλύματος, καθότι η εναγομένη 2 ουδέποτε αποδέχθηκε όπως η εναγομένη 3 δεσμεύει το Συνεταιρισμό με μόνη την υπογραφή της, αλλά αντίθετα εκδιώχθηκε από την εκτέλεση του Έργου. Είναι επιπλέον η εισήγηση των αιτητών ότι η μαρτυρία προς υποστήριξη της ένστασης περιέχει ισχυρισμούς οι οποίοι θα πρέπει να επιλυθούν στο πλαίσιο της ακροαματικής διαδικασίας κατά την εκδίκαση της αγωγής και όχι στη βάση της αμφισβητούμενης μαρτυρίας που περιέχεται στις ένορκες δηλώσεις προς υποστήριξη της αίτησης και της ένστασης, αφού το ποιος δεσμεύει το Συνεταιρισμό αποτελεί επίδικο θέμα στην αγωγή και από την απάντηση σε αυτό εξαρτάται το κύρος της επίδικης στην αγωγή συμφωνίας για πώληση και παράδοση σκυροδέματος. Ο ευπαίδευτος συνήγορος των καθ' ων η αίτηση 2 παραπέμπει ομοίως στην υπόθεση Tomlinson, ανωτέρω, και εισηγείται, με αναφορά στα έγγραφα που επισυνάφθηκαν στην Ε/Δ Ιορδάνους ότι η εναγομένη 3, ως «Leading Partner» ή «Leader» του Συνεταιρισμού νομιμοποιείται στην καταχώρηση του Σημειώματος Εμφάνισης ημερ. 20.7.15 για λογαριασμό του Συνεταιρισμού. Επαναλαμβάνει το σύνολο σχεδόν της Ε/Δ Ιορδάνους και καταλήγει ότι στην καλύτερη περίπτωση για την εναγομένη 2, εκείνο που το Δικαστήριο έχει ενώπιον του είναι οι διιστάμενες και αμφισβητούμενες θέσεις των δύο πλευρών που πλαισιώνουν την αίτηση και την ένσταση, δεν προσφέρεται δε, μέσα στα πλαίσια μιας ενδιάμεσης αίτησης η οποία εκδικάζεται στη βάση των ενόρκων δηλώσεων με βάση τη Δ.48, η επίλυση ενός τέτοιου σοβαρού ζητήματος, δηλαδή το κατά πόσο ορθά καταχωρήθηκε Σημείωμα Εμφάνισης εκ μέρους του Συνεταιρισμού κατόπιν διοριστήριου δικηγόρου που υπέγραψε η εναγομένη 3 μέσω του εκπροσώπου της κ. Λοΐζου Ιορδάνους. Το Δικαστήριο, συνεχίζει η εισήγηση, δεν δύναται μέσα στα πλαίσια της παρούσας αίτησης να επιλύσει αυτή τη σημαντική διαφορά έξω από τα πλαίσια κανονικής δίκης, κάτι το οποίο αναμένεται να γίνει στα πλαίσια της αγωγής αρ. 204/2016 του Ε.Δ. Λευκωσίας, στην οποία οι καθ' ων η αίτηση θα προσκομίσουν προφορική μαρτυρία από τρίτους για να αποδείξουν, αφενός, ότι δικαιολογημένα καταχώρησαν το Σημείωμα Εμφάνισης, αφετέρου, ότι η εναγομένη 2 δεν νομιμοποιείται στην προώθηση των ισχυρισμών της. Παρεμβάλλεται στο σημείο αυτό ότι η αγωγή αρ. 204/2016 εγείρεται από την εναγομένη 3 και τον κ. Λοΐζο Ιορδάνους και στρέφεται εναντίον της εναγομένης 2, του κ. Χαράλαμπου Αλεξάνδρου και του Συνεταιρισμού, και με αυτήν ζητούνται, μεταξύ άλλων, διάταγμα και/ή δήλωση του Δικαστηρίου που να κηρύσσει την εγγραφή και/ή καταχώρηση του εντύπου Ο/Ε 1 ημερ. 6.5.2008 άκυρη και/ή άνευ αποτελέσματος και/ή ως αποτέλεσμα δόλου και/ή πλαστογραφίας και/ή παραποίησης και/ή ότι υποβλήθηκε χωρίς νόμιμη εξουσιοδότηση, διάταγμα ότι οι εκεί ενάγοντες είναι οι μόνοι που δικαιούνταν από μόνοι τους από της σύστασης του Συνεταιρισμού να διαχειρίζονται και/ή να εκπροσωπούν αυτόν, καθώς και διάταγμα που να διατάζει τους εκεί εναγόμενους να υπογράψουν και υποβάλουν κάθε αναγκαίο έγγραφο στον Έφορο Εταιρειών ούτως ώστε η εναγομένη 3 να εμφανίζεται στο σχετικό Μητρώο ως το πρόσωπο που εκπροσωπεί το Συνεταιρισμό. Είναι η θέση του συνηγόρου των καθ' ων η αίτηση 2 ότι αν το Δικαστήριο προχωρούσε στην εξέταση της ουσίας της αίτησης στα πλαίσια της παρούσας ενδιάμεσης διαδικασίας χωρίς να αποφαίνεται τελεσίδικα επί της αλήθειας των αντίστοιχων ισχυρισμών, τότε θα παραβίαζε το Άρθρο 30 του Συντάγματος και το Άρθρο 6 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Αλλά ακόμη και αν το Δικαστήριο ήθελε προχωρήσει στην εξέταση των αμφισβητούμενων γεγονότων, επειδή το βάρος απόδειξης είναι στους ώμους της εναγομένης 2, που δεν έχει ζητήσει ν' αντεξετάσει τον κ. Λοΐζο Ιορδάνους, η αίτηση θα πρέπει να οδηγηθεί σε απόρριψη. Επί των ανωτέρω, λέγω εξ' αρχής ότι το κατά πόσο η ενάγουσα συμβλήθηκε ή όχι με το Συνεταιρισμό ως ο ισχυρισμός της στην έκθεση απαίτησης, και το κατά πόσο ο Συνεταιρισμός ή και οι δύο συνεταίροι του (εναγόμενες εταιρείες 2 και 3) ή οιοσδήποτε εξ' αυτών, δεσμεύεται από τη συμφωνία, αν αυτή ήθελε αποδειχθεί, είναι θέματα που σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να απασχολήσουν στα πλαίσια της παρούσας αίτησης. Οι πρόνοιες του περί Ομορρύθμων και Ετερορρύθμων Συνεταιρισμών και Εμπορικών Επωνυμιών Νόμου, Κεφ. 116, είναι δεδομένες, έχουν ερμηνευθεί στην κυπριακή και αγγλική νομολογία, και θα εφαρμοστούν στα γεγονότα που θ' αποδειχθούν με μαρτυρία κατά την ακρόαση της αγωγής. Μοναδικό αντικείμενο της παρούσας αίτησης είναι το κατά πόσο η επίδοση προς το Συνεταιρισμό είναι ορθή και το κατά πόσο το καταχωρηθέν από μέρους του Συνεταιρισμού Σημείωμα Εμφάνισης ημερ. 20.7.2015 καταχωρήθηκε κατόπιν νόμιμης εξουσιοδότησης, και σε αυτά θα περιοριστώ στα πλαίσια της παρούσας αίτησης. Όσο δε αφορά το αιτητικό (Α) της αίτησης, η εξέταση θα πρέπει να περιοριστεί σε απόφαση ως προς το κατά πόσο ο κ. Λοΐζος Ιορδάνους, έχει δικαίωμα διορισμού δικηγόρου, με την υπογραφή του και τη σφραγίδα του Συνεταιρισμού, με βάση τη σημερινή κατάσταση πραγμάτων. Στις 6.5.2008 υποβλήθηκε αίτηση για εγγραφή του Συνεταιρισμού στον Έφορο Εταιρειών με βάση το Κεφ. 116 (Τεκμήριο Α στην Ε/Δ Χ. Αλεξάνδρου). Η αίτηση υπογράφεται από τις εναγόμενες 2 και 3, και σημειώνεται σ' αυτήν ότι η ομόρρυθμος εταιρεία αρχίζει στις 6.5.2008 και συστήνεται «επ' αόριστο - κοινή συναινέσει». Στην εν λόγω αίτηση υπάρχει συγκεκριμένο πεδίο στο οποίο πρέπει να αναφερθούν «Τα ονόματα των ομόρρυθμων συνεταίρων των εξουσιοδοτημένων όπως διαχειρίζωνται τα της εταιρείας, διευθύνωσι τούτην και υπογράφωσι δι' αυτήν μετά του ονόματός της∙ (εάν είναι πλείονες του ενός, καταχωρήσατε κατά πόσον από κοινού, ή κεχωρισμένως):-», το οποίο έχει συμπληρωθεί στην ως άνω αίτηση, ως ακολούθως: «Χαράλαμπος Θ. Αλεξάνδρου για Εργοληπτική Εταιρεία Χ.Π.Θ. Αλεξάνδρου Λίμιτεδ από μόνος του». Στις 2.12.2008 εκδόθηκε Πιστοποιητικό από τον Έφορο Εταιρειών (Τεκμήριο Β στην Ε/Δ Χ. Αλεξάνδρου), με το οποίο πιστοποιείται ότι συνέταιροι του Ομόρρυθμου Συνεταιρισμού είναι οι εναγόμενες 2 και 3, και ότι: «Ο Χαράλαμπος Θ. Αλεξάνδρου για την Εργοληπτική Εταιρεία Χ.Π.Θ. Αλεξάνδρου Λίμιτεδ εξουσιοδοτείται να διαχειρίζεται την εταιρεία, διευθύνει αυτή και υπογράφει γι' αυτή». Η πιο πάνω αίτηση για εγγραφή υποβλήθηκε δυνάμει των προνοιών του άρθρου 51[2] του Κεφ. 116 και το πιο πάνω Πιστοποιητικό εκδόθηκε δυνάμει του άρθρου 56

(1)[3] του Κεφ. 116, πρέπει δε να εκτίθεται σε περίοπτη θέση στον κύριο τόπο των εργασιών του Συνεταιρισμού (άρθρο 56

(2)). Της έκδοσης του εν λόγω Πιστοποιητικού ακολούθησε σχετική δημοσίευση στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας (8.4.2009) δυνάμει των προνοιών του άρθρου 59[4] του Κεφ. 116. Ο συνήγορος των καθ' ων η αίτηση 2 παραπέμπει στον Όρο 2.3 του Τεκμηρίου Γ στην Ε/Δ Ιορδάνους, που αποτελεί μέρος των εγγράφων του Διαγωνισμού (Instructions to Tenderers), ο οποίος προνοεί ότι εκεί όπου η προσφορά θα υποβάλλετο από Κοινοπραξία, θα έπρεπε να πληρούνται, μεταξύ άλλων, τα εξής: «(

1. b)one of the partners shall be nominated as being in charge, and this authorisation shall be evidenced by submitting a power of attorney in a form similar to Annexure 2 of these Instructions signed by legally authorised signatories of all partners; (
2. c)the partner in charge shall be authorised to incur liabilities and receive instructions for and on behalf of any and all partners of the joint venture and the entire execution of the contract, including payment, shall be done exclusively with the partner in charge.». Παραπέμπει επίσης στο Τεκμήριο Στ της Ε/Δ Ιορδάνους, που έχει τίτλο «Memorandum of Understanding» και ημερ. 3.3.2008, στο οποίο αναφέρεται ότι οι δύο εταιρείες συμφώνησαν να υποβάλουν προσφορά για το Έργο και ότι η εναγομένη 3 θα είναι ο «leading partner», καθώς και στο Τεκμήριο Β της Ε/Δ Ιορδάνους, που τιτλοφορείται «Pre - Bid Joint Venture Agreement», με ημερ. 3.3.2008, και στο οποίο καθορίζεται ότι «Lead Partner» ή «Partner in Charge» της Κοινοπραξίας είναι η εναγομένη 3 και ότι «The Lead Partner of the Joint Venture is authorised to incur liabilities and receive instructions for and on behalf of all partners of the Joint Venture, and the entire execution of the contract, including payment, shall be done exclusively with the partner in charge.». Μαζί με την προσφορά της Κοινοπραξίας, υποβλήθηκε Πληρεξούσιο Έγγραφο ημερ. 3.3.2008 (Τεκμήριο Δ στην Ε/Δ Ιορδάνους) υπογραμμένο από τον κ. Λοΐζο Ιορδάνους, ως «Managing Director», το οποίο υπογράφεται από τις δύο εταιρείες - μέλη της Κοινοπραξίας. Ο συνήγορος των καθ' ων η αίτηση 2 παραπέμπει επίσης στο Τεκμήριο Ε στην Ε/Δ Ιορδάνους, που αποτελεί την εξουσιοδότηση ημερ. 25.3.2008 της εναγομένης 2 προς τον κ. Χαράλαμπο Αλεξάνδρου προκειμένου να υπογράψει όλα τα απαραίτητα έγγραφα που χρειάζεται να υπογραφούν προς το σκοπό υποβολής της προσφοράς. Περαιτέρω, παραπέμπει στο Τεκμήριο Ζ της Ε/Δ Ιορδάνους που είναι το Έντυπο υποβολής προσφοράς (Form of Tender) ημερ. 7.4.2008 και υπογράφεται από το Λοΐζο Ιορδάνους «in the capacity of Managing Director». Τέλος, παραπέμπει στο Τεκμήριο Η της Ε/Δ Ιορδάνους, που είναι μέρος της συμφωνίας με το Σ.Α.ΠΑ. για το Έργο ημερ. 5.12.2008 και υπογράφεται από τον κ. Λοΐζο Ιορδάνους εκ μέρους του Συνεταιρισμού στην παρουσία του κ. Χαράλαμπου Αλεξάνδρου. Τόσο ο συνήγορος των αιτητών όσο και ο συνήγορος των καθ' ων η αίτηση 2 παραπέμπουν, ως αναφέρθηκε, στην αγγλική απόφαση Tomlinson, ανωτέρω, στην οποία αναφέρθηκαν, μεταξύ άλλων, τα εξής: «The first case cited there is Goodman v. De Beauvoir.[5] It is true that case relates to members of a committee, but it seems to me to be an authority that where there are people in the position of partners appointing one of themselves to be the managing partner, he has authority to enter an appearance for the others. It is clear to me that there was an implied authority in Horton to appoint solicitors to defend the action for the firm, and that when he exercised that authority the solicitors could properly enter an appearance in the names of the other partners. That, however, must be taken with this qualification, that nothing had been done to take away the authority of Horton or of the solicitors. I have a strong opinion, though, as the question does not arise in this case, I do not give a judgment upon the point, that merely forbidding the managing partner doing a particular thing which came within his general authority would not be sufficient, but that it would be necessary to go further, and withdraw the general authority. In this case there is no evidence that the plaintiff did forbid Horton, or do anything to take away his authority to enter an appearance and carry on the suit in the ordinary way. [6] [......] It seems to me to be good law to say that the managing partner of a business firm had implied authority to direct a solicitor to enter an appearance on behalf of the partnership, to an action brought against the partnership, in respect of claims made against the firm. I think the case of Goodman v. De Beauvoir is an authority for that statement. In order to get rid of this authority it would be necessary to show that it had been expressly negatived.[7]» Παρομοίως, στο σύγγραμμα Lindley on the Law of Partnership, 14η έκδοση, 1979, στη σελ. 393, με παραπομπή στην πιο πάνω υπόθεση Tomlinson, αναφέρεται ότι: «A managing partner has implied authority to employ a solicitor to defend an action brought against the firm and to enter appearances for all the partners in their individual names.» Όπως προαναφέρθηκε, σύμφωνα με την αίτηση εγγραφής του Συνεταιρισμού ημερ. 6.5.2008 και το Πιστοποιητικό του Εφόρου Εταιρειών ημερ. 2.12.2008, το οποίο αποτελεί δημόσιο έγγραφο, αυτός που εξουσιοδοτήθηκε να διαχειρίζεται την εταιρεία, διευθύνει αυτήν και υπογράφει γι' αυτήν είναι ο κ. Χαράλαμπος Θ. Αλεξάνδρου για την Εργοληπτική Εταιρεία Χ.Π.Θ. Αλεξάνδρου Λτδ. Προκύπτει βεβαίως από την ενώπιον μου μαρτυρία ότι οι κκ. Χαράλαμπος και Μάριος Αλεξάνδρου κατηγορήθηκαν ότι πλαστογράφησαν την ως άνω αίτηση εγγραφής του Συνεταιρισμού (κατηγορία από την οποία απαλλάχθηκαν και αθωώθηκαν), καθώς και ότι οι κκ. Λοΐζος Ιορδάνους και η εταιρεία του (εναγομένη 3 στην παρούσα αγωγή) έχουν καταχωρήσει αγωγή (την αγωγή αρ. 204/16) στην οποία ζητούν απόφαση που να κηρύσσει την εγγραφή και/ή καταχώρηση της ως άνω αίτησης εγγραφής ως άκυρη και/ή άνευ αποτελέσματος, μεταξύ άλλων, ως το αποτέλεσμα πλαστογραφίας, πλην, όμως, μέχρις ότου τέτοια απόφαση εξασφαλισθεί, το Δικαστήριο δεν μπορεί παρά να λάβει υπόψη του το περιεχόμενο της εν λόγω αίτησης εγγραφής, με βάση την οποία εξεδόθη και το Πιστοποιητικό στη βάση του οποίου ο Συνεταιρισμός ενεγράφη, υφίσταται και λειτουργεί. Περαιτέρω, έχω την άποψη ότι το γεγονός ότι η εναγομένη 3 καθορίστηκε ως ο «Lead Partner» ή «Partner in Charge» με αποτέλεσμα να εξουσιοδοτείται να αναλαμβάνει υποχρεώσεις και να δέχεται οδηγίες εκ μέρους όλων των συνεταίρων σε σχέση με θέματα που προκύπτουν κατά την εκτέλεση του Έργου, στη βάση εγγράφων πλείστα εκ των οποίων καταρτίστηκαν πριν την 6.5.2008, δεν αποτελεί ρητή αφαίρεση της εξυπακουόμενης εξουσιοδότησης της εναγομένης 2 η οποία προκύπτει από την πιο πάνω δήλωση στην αίτηση εγγραφής, να διορίζει δικηγόρο για να υπερασπίζεται το Συνεταιρισμό. Είναι, συνεπώς, η κρίση μου, ότι εξουσία διορισμού δικηγόρου προς υπεράσπιση του Συνεταιρισμού σε εναντίον του εγερθείσα αγωγή είχε ο κος Χαράλαμπος Αλεξάνδρου για την εναγομένη 2, και όχι ο κος Λοΐζος Ιορδάνους για την εναγομένη 3, και συνακόλουθα, ο πρώτος λόγος ένστασης των καθ' ων η αίτηση 2 δεν μπορεί να επιτύχει. Δεν μπορώ επιπλέον να συμφωνήσω με το δεύτερο λόγο ένστασης που προβάλλεται από τους καθ' ων η αίτηση 2, ότι, δηλαδή, η εναγομένη 2 λόγω συμφωνίας και της εν γένει συμπεριφοράς της κωλύεται να προβάλει τον ισχυρισμό ότι η εναγομένη 3 δεν νομιμοποιείται στην καταχώρηση Σημειώματος Εμφάνισης. Σύμφωνα με την αγόρευση του συνηγόρου των καθ' ων η αίτηση 2, το εν λόγω κώλυμα προκύπτει, από τα εξής: (α) καθ' όλον τον ουσιώδη χρόνο η εναγομένη 2 και ο Χ. Αλεξάνδρου γνώριζαν και αποδέχθηκαν ότι η εναγομένη 3, ως «Leader» του Συνεταιρισμού, μπορούσε με μόνη την υπογραφή της να εκπροσωπεί το Συνεταιρισμό, και (β) ο κος Λοΐζος Ιορδάνους ήταν εκείνος που εκ μέρους του Συνεταιρισμού σύναψε την επίδικη στην αγωγή συμφωνία με την ενάγουσα, επειδή (
3. i)εκπροσωπούσε την εναγομένη 3 που είναι ο «Leading Partner» του Συνεταιρισμού και (
4. ii)επειδή από τον Οκτώβριο του 2010 η εναγομένη 3 συνέχισε να εκτελεί τις εργασίες του Συνεταιρισμού, χωρίς τη συμμετοχή της εναγομένης 2. Σύμφωνα με πάγια νομολογημένες αρχές, όταν ένας συμβαλλόμενος σε μια συναλλαγή, με λόγια ή με συμπεριφορά, προβαίνει σε υπόσχεση ή διαβεβαίωση προς τον άλλο συμβαλλόμενο με σκοπό να επηρεάσει τις νομικές σχέσεις μεταξύ τους και ο τελευταίος ενεργεί βάσει αυτής της υπόσχεσης ή διαβεβαίωσης μεταβάλλοντας τη θέση του προς βλάβη του, δεν θα επιτραπεί στον συμβαλλόμενο που έχει προβεί στην υπόσχεση ή διαβεβαίωση να ενεργήσει με τρόπο ασυμβίβαστο προς αυτή.[8] Έχοντας υπόψη μου τις εν λόγω αρχές, ως προς το πρώτο σκέλος του επιχειρήματος του συνηγόρου των καθ' ων η αίτηση 2, παραπέμπω, για σκοπούς αποφυγής επαναλήψεων στα όσα πιο πάνω αναφέρθηκαν ως προς το ότι η αποδοχή της εναγομένης 3 ως «Leader» του Συνεταιρισμού δεν συνεπάγεται και εξουσιοδότηση του διευθυντή της να διορίζει δικηγόρο. Σε σχέση με το δεύτερο σκέλος του επιχειρήματος, σημειώνω ότι φαίνεται να είναι κοινώς παραδεκτό ότι σε κάποιο στάδιο εντός του 2010 η εναγομένη 2 έπαυσε να λαμβάνει μέρος στην εκτέλεση του Έργου. Η εναγομένη 2 λέγει ότι «εκδιώχθηκε» από το Έργο (παρ. 9 της Ε/Δ Μ. Αλεξάνδρου), και η εναγομένη 3 λέγει ότι η εναγομένη 2 «αποχώρησε» από το Έργο (παρ. 11 της Ε/Δ Ιορδάνους). Ποιοι ήταν ακριβώς οι λόγοι που η εναγομένη 2 έπαυσε να συμμετέχει στην εκτέλεση του Έργου, δεν είναι θέμα που θα αποφασιστεί στα πλαίσια της παρούσας αίτησης. Το βέβαιο είναι ότι μεταξύ των εναγομένων 2 και 3 υπήρχαν σοβαρότατες διαφορές, κάτι που επιμαρτυρείται από την επιστολή του συνηγόρου της εναγομένης 3 προς το συνήγορο της εναγομένης 2 ημερομηνίας 6.7.2010 η οποία επισυνάπτεται ως Τεκμήριο Ι στην Ε/Δ Ιορδάνους. Όποιοι, όμως, και να ήταν οι λόγοι της αποχώρησης, δεν θεωρώ ότι τούτη από μόνη της μπορεί να αναχθεί σε υπόσχεση ή διαβεβαίωση από μέρους της εναγομένης 2, σε σχέση, πάντα, με το εδώ ζητούμενο, ήτοι το δικαίωμα διορισμού δικηγόρου, επί της οποίας να βασίσθηκε η εναγομένη 3 ενεργώντας προς ζημιά της, δεδομένης και της αναφοράς στην παρ. 16 του Τεκμηρίου Ι της Ε/Δ Ιορδάνους ότι η εναγομένη 2 συνέχισε να χρησιμοποιεί το έντυπο Ο/Ε 1 για να «διαδηλώνει» ότι είναι η μόνη που δικαιούται να εκπροσωπεί το Συνεταιρισμό, κάτι που φανερώνει επιμονή της εναγομένης 2 επί των όσων αναφέρονται στο εν λόγω έντυπο. Υπό το φως των ανωτέρω, και έχοντας απορρίψει τους προβληθέντες από μέρους των καθ' ων η αίτηση 2 λόγους ένστασης, κρίνω ότι η αίτηση, στο βαθμό που αφορά το υπό την παράγραφο (Α) αιτητικό θα πρέπει να επιτύχει. Έρχομαι τώρα στο θέμα της επίδοσης στο Συνεταιρισμό. Σύμφωνα με τις ένορκες δηλώσεις επίδοσης που βρίσκονται στο φάκελο η αγωγή, στο βαθμό που αφορά τους εναγόμενους 1, επιδόθηκε στις 17.7.2015 στον κ. Λοΐζο Ιορδάνους έναντι της υπογραφής του, υπό την ιδιότητα του «Διευθυντή» των εναγομένων 1. Όπως προαναφέρθηκε, στις 20.7.2015 καταχωρήθηκε από τη δικηγορική εταιρεία Chrysses Demetriades & Co LLC Σημείωμα Εμφάνισης για τους εναγόμενους 1 και 3. Στις 21.7.2015 εμφανίστηκε για την εναγομένη 2 ο κ. Κυριακίδης, ο οποίος δήλωσε ότι η εναγομένη 2 θα αμφισβητήσει το κύρος της εκπροσώπησης του συνεταιρισμού από την εναγομένη 3 και ότι θα υποβάλει αίτηση για παραμερισμό του Σημειώματος Εμφάνισης. Στις 29.7.2015 καταχωρήθηκε Σημείωμα Εμφάνισης από τη δικηγορική εταιρεία Μάριος Ι. Κυριακίδης Δ.Ε.Π.Ε., το λεκτικό του οποίου αναφέρθηκε στα πλαίσια της «εισαγωγής», πιο πάνω. Θέση των αιτητών είναι ότι η επίδοση του Κλητηρίου Εντάλματος δεν έγινε σύμφωνα με τη Δ.7, Θ. 3 και 4 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Συγκεκριμένα, είναι η θέση τους ότι η επίδοση δεν έγινε προς συνέταιρο, αλλά προς το Συνεταιρισμό και σε άγνωστη διεύθυνση αφού η διεύθυνση της επίδοσης, σύμφωνα με την ένορκη δήλωση του επιδότη, δεν ήταν ούτε της οικίας ούτε της εργασίας του κ. Λοΐζου Ιορδάνους. Ο κ. Λοΐζος Ιορδάνους δεν είναι ούτε ο διευθυντής του Συνεταιρισμού, ούτε η επίδοση έγινε στο κύριο μέρος των εργασιών του Συνεταιρισμού που είναι στην οδό Ναυαρίνου 7, Τ.Κ.1100, Λευκωσία. Περαιτέρω, είναι η θέση τους ότι δεν επιδόθηκε μαζί με το Κλητήριο Ένταλμα ο Τύπος 8 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, η επίδοση του οποίου είναι επιτακτική ενόψει της χρήσης της λέξης «shall» στη Δ.7 Θ.4. Πέραν δε τούτου, η ενάγουσα δεν αιτήθηκε μέχρι σήμερα την άρση της παρατυπίας με θετικό διάβημα. Θέση της ενάγουσας - καθ' ης η αίτηση 1 είναι κατ' αρχάς ότι η δικηγορική εταιρεία Μάριος Ι Κυριακίδης Δ.Ε.Π.Ε. δεν έχει καταχωρήσει νομότυπα εμφάνιση για το Συνεταιρισμό, γι' αυτό δεν δικαιούται να ζητεί τον παραμερισμό της επίδοσης δυνάμει της Δ.16 Θ.9. Τούτο διότι η εν λόγω δικηγορική εταιρεία καταχωρεί εμφάνιση για την εναγομένη 2 δυνάμει της Δ.7 Θ.7, αμφισβητώντας ότι είναι συνέταιρος υπέχων ευθύνη κατά τον ουσιώδη χρόνο, χωρίς να αναφέρει οπουδήποτε ότι εμφανίζεται για το Συνεταιρισμό, ενώ, σύμφωνα με τη Δ.16 Θ.6 αν δύο ή περισσότεροι εναγόμενοι στην ίδια αγωγή θα εμφανιστούν με τον ίδιο δικηγόρο ταυτόχρονα, τα ονόματα όλων των εναγομένων που θα εμφανιστούν θα πρέπει να αναγράφονται στη σημείωμα. Η εν λόγω εμφάνιση, συνεχίζει η εισήγηση, θα μπορούσε ενδεχομένως να θεωρηθεί εμφάνιση για το συνεταιρισμό, εάν εναγόμενος ήταν μόνο ο Συνεταιρισμός ή μόνο ένας συνέταιρος του συνεταιρισμού, ο οποίος, όμως, θεωρούσε ότι δεν ήταν συνέταιρος κατά τον ουσιώδη χρόνο. Αντίθετα, η δικηγορική εταιρεία Chrysses Demetriades & Co LLC καταχώρησε Σημείωμα Εμφάνισης στο οποίο ξεκάθαρα δηλώνουν ότι εμφανίζονται για το Συνεταιρισμό και την εναγομένη 3. Σύμφωνα με τη Δ.7 Θ. 5 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, η οποία ρυθμίζει το θέμα της εμφάνισης συνεταιρισμών: «5. Where persons are sued as partners in the name of their firm they shall appear individually in their own names; but all subsequent proceedings shall, nevertheless, continue in the name of the firm.» Η πιο πάνω Διαταγή απασχόλησε το Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση Ανδρέας Ελληνίδης κ.α. ν. Καζαντζιάν

(1990)1 Α.Α.Δ. 128, όπου αποφασίστηκαν, μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα: «Οι πρόνοιες της Δ.7 Θ.5 υποστηρίζουν ότι παρά τον προσωπικό χαρακτήρα της εμφάνισης του συνεταίρου, διάδικος παραμένει ο συνεταιρισμός του οποίου τα συμφέροντα οι συνέταιροι υπερασπίζονται. [.....] Τα δικονομικά μέτρα λαμβάνονται εξ ονόματος του συνεταιρισμού, του πλασματικού διαδίκου, ενώ εξειδικεύεται η ταυτότητα του ατόμου ή των ατόμων που κινούν την διαδικασία. Ο συνεταιρισμός δεν έχει νομική οντότητα ανεξάρτητα από εκείνη των εταίρων που τον συνιστούν.» Η Δ.7 Θ.5 αντιστοιχεί στο παλαιό O. 48A, r.5.[9] Στο Annual Practice του 1958, στις σημειώσεις για την εν λόγω παλαιά Διαταγή, στη σελ. 1161, διαβάζουμε τα εξής: «"They shall appear individually"- A firm cannot appear in the firm name, but the partners must appear in their own names and must describe themselves as partners. Any partner has a right to appear as such, either with or without his co-partners.» Επί του Σημειώματος Εμφάνισης που καταχώρησε η δικηγορική εταιρεία Μάριος Ι. Κυριακίδης Δ.Ε.Π.Ε. δηλώνεται ότι «ο κάτωθεν αναφερόμενος εναγόμενος 2, συνέταιρος στον εναγόμενο 1 συνεταιρισμό και μόνος διευθυντής του, καταχωρεί εμφάνιση . ως εναγόμενος 2 και ως πρόσωπο στο οποίο έγινε επίδοση σαν συνέταιρος στον εναγόμενο 1 συνεταιρισμό .». Η Δ.7 Θ.5 ως αυτή έχει ερμηνευθεί παρέχει, κατά τη γνώμη μου, δικονομικό έρεισμα για να καταχωρηθεί κατά τον τρόπο αυτό εμφάνιση και για το Συνεταιρισμό. Επιπλέον, το Σημείωμα Εμφάνισης που καταχωρήθηκε, συνοδεύεται από δύο Τύπους Διορισμού Δικηγόρου, ένα από την εναγομένη 2, και ένα από το Συνεταιρισμό, κάτι που δεν αφήνει αμφιβολία ως προς το ότι η εμφάνιση αφορά και το Συνεταιρισμό. Περαιτέρω, τόσο στην ένορκη δήλωση που έγινε προς υποστήριξη της υπό κρίση αίτησης (παρ. 5 Ε/Δ Χ. Αλεξάνδρου), όσο και στο στάδιο της ακρόασης της παρούσας αίτησης, ξεκαθαρίστηκε ότι η εναγομένη 2 δεν αρνείται ότι είναι συνέταιρος στο Συνεταιρισμό∙ αυτό που αρνείται είναι ότι φέρει ευθύνη έναντι της ενάγουσας, κάτι που βεβαίως, αποτελεί θέμα που θα πρέπει να εγείρει στην Υπεράσπιση της, αν το επιθυμεί. Πέραν των ανωτέρω, ο ευπαίδευτος συνήγορος της καθ' ης η αίτηση 1 αναφέρει ότι η επίδοση στα πρόσωπα τα οποία μηνύονται ως συνεταίροι, με το όνομα του συνεταιρισμού δυνάμει της Δ.7 Θ.3 θα μπορούσε να γίνει είτε σε ένα ή περισσότερους από τους συνεταίρους είτε στον κύριο τόπο, στην Κύπρο, των επιχειρήσεων του συνεταιρισμού ή σε οποιοδήποτε πρόσωπο που έχει κατά το χρόνο της επίδοσης τον έλεγχο ή διεύθυνση των επιχειρήσεων του συνεταιρισμού. Το Κλητήριο Ένταλμα για το Συνεταιρισμό επιδόθηκε στο διευθυντή της εναγομένης 3, δηλαδή στο διευθυντή της μίας εκ των δύο συνεταίρων. Περαιτέρω, σύμφωνα με τη μαρτυρία ενώπιον του Δικαστηρίου, συνάγεται αβίαστα, κατά την καθ' ης η αίτηση 1, το συμπέρασμα ότι το πρόσωπο το οποίο κατά το χρόνο της επίδοσης είχε τον έλεγχο και διεύθυνση των επιχειρήσεων του Συνεταιρισμού ήταν ο Λοΐζος Ιορδάνους, ο διευθυντής, δηλαδή, της μίας εταιρείας εκ των δύο συνεταίρων του Συνεταιρισμού. Το πρόσωπο που έχει τη διεύθυνση των επιχειρήσεων του συνεταιρισμού κρίνεται με βάση τα πραγματικά περιστατικά της κάθε υπόθεσης, και ο συνήγορος της ενάγουσας παραπέμπει στα όσα αναφέρονται στην Ε/Δ Φυλακτού, σύμφωνα με την οποία ο κος Ιορδάνους παρουσιάστηκε στην ενάγουσα ως το πρόσωπο που δέσμευε το Συνεταιρισμό, κάτι που επιβεβαιώνεται από την Ε/Δ Ιορδάνους, αλλά και από την Ε/Δ Χ. Αλεξάνδρου, ο οποίος αναφέρει ότι από ένα χρονικό διάστημα και μετά δεν λάμβανε μέρος στο Συνεταιρισμό. Καταλήγει, συνεπώς, η εισήγηση της ενάγουσας, ότι η επίδοση έχει γίνει ορθά, αφού το Κλητήριο Ένταλμα επιδόθηκε σε ένα εκ των συνεταίρων, ήτοι στο διευθυντή της εναγομένης 3, αλλά και για το λόγο ότι η επίδοση για το Συνεταιρισμό έγινε σε πρόσωπο το οποίο κατά τον ουσιώδη χρόνο της επίδοσης είχε τον έλεγχο των επιχειρήσεων του Συνεταιρισμού, ήτοι στον κ. Λοΐζο Ιορδάνους, διευθυντή της εναγομένης

1. Ως προς το ότι η επίδοση δεν συνοδεύεται από τον Τύπο 8, ο συνήγορος της καθ' ης η αίτηση 1 αναφέρει ότι ο λόγος που η Δ.7 Θ.4 προνοεί για την επίδοση του Τύπου 8 είναι για να γνωρίζει το πρόσωπο στο οποίο γίνεται η επίδοση την ιδιότητα υπό την οποία αυτή του γίνεται. Στην προκειμένη περίπτωση στον κ. Λοΐζο Ιορδάνους επιδόθηκαν δύο Κλητήρια Εντάλματα, ένα για την εταιρεία - εναγομένη 3 και ένα για το Συνεταιρισμό, καταχωρήθηκε δε εμφάνιση και για τους δύο. Το γεγονός της μη επίδοσης του Τύπου 8 αποτελεί παρατυπία (παραπέμπει σχετικώς ο συνήγορος της καθ' ης η αίτηση 1 στη Δ.64), η οποία δεν έχει παραβλάψει το Συνεταιρισμό, αφού το αποτέλεσμα της επίδοσης ήταν να περιέλθει εις γνώση του Συνεταιρισμού η δικαστική διαδικασία, ο οποίος και καταχώρησε εμφάνιση, και η οποία έχει, εκ των πραγμάτων, αυτοθεραπευτεί. Το θέμα της επίδοσης σε συνεταιρισμό ρυθμίζεται ειδικώς από τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας στη Διαταγή
2. Οι Θεσμοί 3 και 4 της Διαταγής 7 προβλέπουν τα εξής: «
3. Where persons are sued as partners in the name of their firm under Rule 1 of this Order, the writ shall be served either upon any one or more of the partners or at the principal place, in Cyprus, of the business of the partnership upon any person having at the time of service the control or management of the partnership business there; and, subject to these Rules, such service shall be deemed good service upon the firm so sued, whether any of the members thereof are out of Cyprus or not, and no leave to issue a writ against them shall be necessary provided that in the case of a co-partnership which has been dissolved to the knowledge of the plaintiff before the commencement of the action, the writ of summons shall be served upon every person in Cyprus sought to be made liable.
4. Where a writ is issued against a firm, and is served as directed by Rule 3 of this Order, every person upon whom it is served shall be informed by notice in writing in Form 8 given at the time of such service whether he is served as a partner or as a person having the control or management of the partnership business, or in both characters. In default of such notice, the person served shall be deemed to be served as a partner.» Η Δ.7 Θ.4 αντιστοιχεί στο παλαιό O. 48A, r.4.[10] Στο Annual Practice του 1958, στις σημειώσεις για την εν λόγω παλαιά Διαταγή, στις σελ. 1160 και 1161, διαβάζουμε τα εξής: «" Shall be informed." — If service is effected on the person in control of the business and no notice is served as here provided, the service is not effective and cannot be made so. If service is effected on a partner, he may be served with the writ with or without a notice, for if served without he is deemed to be served as a partner (see next ( n.) ). But if the person in control is served without a notice, that cannot be treated as service on a partner, unless the deponent to the affidavit of service, if he subsequently discovers that the person served was a partner, can swear that he served A. B. a partner in the defendant firm. The notice, when served, must be served with the writ in accordance with the Rule. The usual practice is for the person effecting service to take a written notice with him, headed in the name of the action, and being to the following effect: "Take notice that the writ served herewith is served on you as the person having the management or control of the partnership business of (A. B. A Co.)." Where a partner is served, such notice is not delivered with the copy writ; but where the person in control of the business is served on behalf of the firm, it is delivered to him with the copy writ. The notice need not, and indeed under the circumstances cannot, be addressed to any one by name. Where any difficulty is anticipated in identifying the person served either as a partner or as the person in control of the business, the best course is in any case to serve with the writ the following notice: "Take notice that the writ served herewith is served on you as the person in control of the business of the defendant firm of (A. B. cf Co.), and also as a partner " . This practice is authorised by the words of the rule " or in both characters " [....] As to effect of not serving such notice, and the necessity of proving service of the notice, see next (n.). " Deemed to be served as a partner."—As pointed out supra, these words obviate the necessity of serving any notice on a person who is served as a partner, but they render such notice, and proof of service thereof, absolutely necessary wherever the firm is served by service on the person in control of the business. If, in such a case, the notice is not served with the writ, or if the person served is served as a partner by notice, such person will be able to protect himself from liability as a partner by entering appearance, denying that he was a partner at any material time (r. 7, infra). If a person served as a partner appears under r. 7, infra, and the plaintiff desires to contest his denial of partnership, he can apply by summons to strike out the appearance entered, on the ground that the party appearing is a partner in the firm sued, or was a partner at the time the cause of action accrued, or, in the alternative, to strike out of such appearance the denial of partnership. If necessary an issue may be directed to determine the question of partnership (see O.36, r.4; O.33, r.1; and see Doris v. Morris

(1883), 10 Q.B.D. 436).» (έμφαση δική μου) Το αποτέλεσμα των ανωτέρω, είναι, κατά τη γνώμη μου, το ακόλουθο. Όταν η επίδοση γίνει σε συνέταιρο, αυτή μπορεί είτε να συνοδεύεται από την ειδοποίηση - Τύπο 8, είτε όχι. Όμως, όταν η επίδοση γίνεται στο πρόσωπο που έχει τον έλεγχο ή διεύθυνση των επιχειρήσεων του συνεταιρισμού, η επίδοση πρέπει απαραιτήτως να συνοδεύεται από την ειδοποίηση - Τύπο 8, ειδάλλως η επίδοση δεν έχει αποτέλεσμα. Το ίδιο ισχύει όταν η επίδοση γίνεται σε πρόσωπο που κατέχει τόσο την ιδιότητα του συνέταιρου όσο και την ιδιότητα του προσώπου που έχει τον έλεγχο ή τη διεύθυνση των επιχειρήσεων. Σε περίπτωση δε που η ειδοποίηση - Τύπος 8 δεν επιδίδεται μαζί με το κλητήριο ένταλμα, τότε θεωρείται ότι η επίδοση έγινε στο πρόσωπο προς το οποίο έγινε, ως συνέταιρος. Αν το πρόσωπο προς το οποίο έγινε η επίδοση, χωρίς να συνοδεύεται από τον Τύπο 8, δεν είναι συνέταιρος, τότε μπορεί να καταχωρήσει Σημείωμα Εμφάνισης αναφέροντας τούτο, στην οποία περίπτωση ακολουθούνται οι πρόνοιες της Δ.7 Θ.7.[11] Στην προκειμένη περίπτωση, ο Τύπος 8 δεν επιδόθηκε μαζί με το Κλητήριο Ένταλμα. Στην απουσία τέτοιας ειδοποίησης, θεωρείται ότι το κλητήριο ένταλμα επιδόθηκε στο πρόσωπο προς το οποίο επιδόθηκε ως συνέταιρο στον εναγόμενο συνεταιρισμό. Είναι, όμως, παραδεκτό, ότι ομόρρυθμος συνέταιρος στο Συνεταιρισμό είναι η εναγομένη 3 και όχι ο κ. Λοΐζος Ιορδάνους, αποτελεί δε βασική αρχή του εταιρικού δικαίου η αρχή της διάφορης και ανεξάρτητης νομικής οντότητας νομικού προσώπου, από τους μετόχους και τους διευθυντές του.[12] Άλλωστε, στην ένορκη δήλωση του επιδότη, αναφέρεται ότι το Κλητήριο Ένταλμα επιδόθηκε στον κ. Λοΐζο Ιορδάνους, ως «διευθυντή» του Συνεταιρισμού. Η επίδοση συνεπώς στο Συνεταιρισμό δεν έγινε σύμφωνα με τους Θεσμούς. Έρχομαι, τώρα, στη θέση του συνηγόρου της καθ' ης η αίτηση 1 ότι το γεγονός της μη επίδοσης του Τύπου 8 αποτελεί παρατυπία, η οποία δύναται να θεραπευθεί δυνάμει της Δ.64. Η Δ.64, ως αυτή διαμορφώθηκε στις 24.2.1995 έχει καταργήσει τη διάκριση μεταξύ άκυρων και αντικανονικών μέτρων, καθιστώντας κάθε μορφή παρέκκλισης από τους Θεσμούς, παρατυπία/αντικανονικότητα που μπορεί να θεραπευθεί.[13] Τούτου δοθέντος, έχω την άποψη ότι η παρατηρηθείσα παρέκκλιση από τους Θεσμούς είναι θεραπεύσιμη και το επόμενο ερώτημα είναι αν το Δικαστήριο θα πρέπει να προχωρήσει και να θεωρήσει την παρατυπία αυτή ως θεραπευθείσα. Στην Πολ. Εφ. 63/2010, Φαλέκκου v. Χριστοφίδη ημερ. 17.12.2013, αγωγή ήχθη εσφαλμένα ενώπιον του Δικαστηρίου επί ειδικώς αντί επί γενικώς οπισθογραφημένου κλητηρίου εντάλματος και ηγέρθη το ερώτημα κατά πόσο το κλητήριο ένταλμα θα έπρεπε να είχε παραμεριστεί, ή κατά πόσο το Δικαστήριο θα έπρεπε να ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια με βάση τη Δ.64 Θ.1

(3)για να θεραπεύσει την παρατυπία. Το Ανώτατο Δικαστήριο αποφάσισε ότι ορθώς το πρωτόδικο δικαστήριο άσκησε τη διακριτική του ευχέρεια υπέρ της άρσης της παρατυπίας, λαμβάνοντας υπόψη ότι η παρατηρηθείσα παρατυπία δεν ήταν πλέον τόσο σοβαρή και ουσιώδης ώστε να μην θεωρηθεί θεραπεύσιμη, ιδιαίτερα όταν δεν επηρεάζονταν τα δικαιώματα του αντίδικου, και, επιπλέον, και με αναφορά στην υπόθεση Wunderlich κ.α. ν. Παναγιώτου

(1999)1(A) ΑΑΔ 366, αποφάσισε ότι ορθώς το πρωτόδικο δικαστήριο άσκησε τη διακριτική του ευχέρεια για άρση της παρατυπίας, εκδίδοντας αυτεπάγγελτα διάταγμα απαλλαγής της διαπιστωθείσας παρατυπίας.[14] Στην πρόσφατη απόφαση στην Πολ. Έφ. 362/2009, ANS Secretaries Ltd v. Orianda Management FZ LLC κ.α., ημερ. 3.7.2014 η παρατυπία που απασχόλησε το Δικαστήριο αφορούσε σε παράλειψη να σφραγιστεί το κλητήριο ένταλμα, η οποία οφειλόταν στον Πρωτοκολλητή (Δ.2 Θ.12). Το Ανώτατο Δικαστήριο, επισήμανε ότι ένα από τα κύρια στοιχεία που λαμβάνονται υπόψη κατά την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου και το οποίο συχνά καθορίζει την απόφαση του σε τέτοιου είδους περιπτώσεις, είναι ο δυσμενής επηρεασμός του αντιδίκου, ως αποτέλεσμα της παρατυπίας. Επισήμανε επίσης ότι μετά την τροποποίηση της Δ.64, η προσπάθεια του Δικαστηρίου θα πρέπει πάντοτε να κλίνει υπέρ της διάσωσης οποιουδήποτε δικονομικού μέτρου που παρεκκλίνει από τους Θεσμούς, επισημαίνοντας βέβαια ότι η Δ.64 δεν αποτελεί πανάκεια και δεν μπορεί να χρησιμοποιείται για να θεραπεύει θεμελιώδεις παραλείψεις και ελαττώματα ασύνδετα προς αυτούς. Το Ανώτατο Δικαστήριο επανέλαβε τέλος ότι τα Δικαστήρια κέκτηνται διακριτική ευχέρεια, την οποία θα πρέπει να ασκούν με φειδώ και στις κατάλληλες περιπτώσεις, όπως θεωρήσουν την παρατυπία που διαπιστώνεται ως θεραπευθείσα, χωρίς να χρειάζεται να προηγηθεί σχετική προς τούτο πρόσθετη αίτηση με βάση τη Δ.64.[15] Σκοπός της επίδοσης είναι να παρασχεθεί η δυνατότητα σε πρόσωπο που καλείται να εμφανισθεί στο Δικαστήριο να πληροφορηθεί τους λόγους για τους οποίους καλείται, και προκειμένου να του παρασχεθεί η δυνατότητα να ασκήσει το θεμελιώδες και συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμα της υπεράσπισης.[16] Χωρίς να παραγνωρίζω τη φειδώ με την οποία πρέπει να ασκείται η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου για θεραπεία παρατυπιών χωρίς την καταχώρηση σχετικής προς τούτο αίτησης, λαμβάνοντας υπόψη τις περιστάσεις της παρούσας υπόθεσης και τον πιο πάνω σκοπό της επίδοσης, και επειδή δεν διαπιστώνω να έχουν επηρεασθεί δυσμενώς οι αιτητές από την παρατυπία, αφού η αγωγή περιήλθε εις γνώση του Συνεταιρισμού και των δύο ομόρρυθμων συνεταίρων του, με αποτέλεσμα την έγκαιρη καταχώρηση εμφάνισης στην αγωγή, και επισημαίνω σχετικώς ότι ούτε οι ίδιοι οι αιτητές εγείρουν ισχυρισμό για δυσμενή επηρεασμό των δικαιωμάτων τους από την παρατυπία αφού το μόνο που αναφέρουν στη γραπτή αγόρευση του συνηγόρου τους είναι ότι η ενάγουσα δεν έχει αιτηθεί μέχρι σήμερα την άρση της παρατυπίας με θετικό διάβημα, κρίνω ότι η παρούσα είναι κατάλληλη περίπτωση για θεραπεία, αυτεπαγγέλτως, της παρατηρηθείσας παρατυπίας, η οποία και θεωρείται ως θεραπευθείσα. Είναι τέλος η θέση του συνηγόρου της καθ' ης η αίτηση 1 ότι η υπό κρίση αίτηση έχει καταχωρηθεί καταχρηστικά και κακόπιστα από το δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί την εναγομένη 2, προκειμένου να εξυπηρετηθούν σκοποί που αφορούν την εναγομένη 2, να εκτροχιαστεί η διαδικασία και να ταλαιπωρηθεί και να παραπλανηθεί η ενάγουσα, περιπλέκοντας αδικαιολόγητα τη διαδικασία και δημιουργώντας επιπλέον αχρείαστα έξοδα. Εξετάζοντας τη μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον μου, δεν εντοπίζω στοιχείο από το οποίο να προκύπτει καταχρηστική ή καταπιεστική συμπεριφορά από μέρους των αιτητών ή συμπεριφορά τους η οποία να τείνει στην αθέμιτη εξασφάλιση του αιτήματος τους. Κατάληξη Υπό το φως των ανωτέρω, κρίνω ότι η αίτηση θα πρέπει να επιτύχει μερικώς, και συγκεκριμένα, στο βαθμό που αφορά το αιτητικό (Α) της αίτησης. Κατά συνέπεια εκδίδεται διάταγμα με το οποίο παραμερίζεται το Σημείωμα Εμφάνισης ημερ. 20.7.2015, ως προς τον εναγόμενο 1 συνεταιρισμό. Όσον αφορά τα έξοδα, κρίνω ότι αυτά θα πρέπει να επιδικασθούν υπέρ των αιτητών και εναντίον της εναγομένης 3, υπολογιζόμενα κατά το ήμισυ, τα οποία θα είναι πληρωτέα στο τέλος της διαδικασίας. Μεταξύ των αιτητών και της ενάγουσας, και παρά την αποτυχία του αιτητικού (Β) της αίτησης, δεδομένης της διαπιστωθείσας παρατυπίας, καθώς και της μη υποβολής αίτησης από μέρους της ενάγουσας προς άρση της, η οποία και θεραπεύτηκε αυτεπαγγέλτως από το Δικαστήριο, κρίνω ορθό όπως μη εκδώσω οποιαδήποτε διαταγή για τα έξοδα. (Υπ.) .............. Μ. Θεοκλήτου, Προσ. Ε.Δ ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ [1] Βλ. ένορκη δήλωση του κ. Λοΐζου Ιορδάνους ημερ. 13.11.2015, σελ. 12 (παρ. (ii)) και 17 (παρ. (ii)). [2] «51.—

(1)Η εγγραφή συνεταιρισμού γίνεται με την αποστολή μέσω ταχυδρομείου ή με την παράδοση στον ΄Εφορο, εντός ενός μηνός από την ημερομηνία ίδρυσης του, γραπτής δήλωσης κατά τον καθορισμένο τύπο υπογραμμένης από όλους τους συνέταιρους και που περιέχει τα ακόλουθα στοιχεία— [.....].» [3] «56.—

(1)Με τη λήψη οποιασδήποτε δήλωσης που γίνεται σύμφωνα με το Νόμο αυτό ο Έφορος, αν ικανοποιηθεί ότι τηρήθηκαν οι διατάξεις του Νόμου αυτού, μεριμνά ώστε να καταχωρίζεται και εγγράφεται αυτή και αποστέλλει ταχυδρομικώς ή παραδίνει στον οίκο ή στο πρόσωπο από το οποίο έχει ληφθεί η δήλωση αυτή, πιστοποιητικό κατά τον καθορισμένο τύπο για την εγγραφή αυτής.» [4] «

1. Κάθε καταχώριση που γίνεται από τον Έφορο στο μητρώο βάσει των διατάξεων του Νόμου αυτού δημοσιεύεται στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας.» [5] 12 Jur.
2. [6] Το απόσπασμα είναι από την απόφαση του Lord Esher M.R., σελ. 389 -
3. [7] Το απόσπασμα είναι από την απόφαση του Lopes L.J., σελ.
4. [8] Hadji Yianni v. Attorney General of the Republic

(1970)1 C.L.R. 32, 48, Μάρκου ν. Πασχάλη

(2001)1(Β) ΑΑΔ

1. [9] "
2. Where a writ is issued against a firm, and is served as directed by Rule

(3), every person upon whom it is served shall be informed by notice in writing given at the time of such service whether he is served as a partner or as a person having the control or management of the partnership business, or in both characters. In default of such notice, the person served shall be deemed to be served as a partner.» [10] "4. Where a writ is issued against a firm, and is served as directed by Rule

(3), every person upon whom it is served shall be informed by notice in writing given at the time of such service whether he is served as a partner or as a person having the control or management of the partnership business, or in both characters. In default of such notice, the person served shall be deemed to be served as a partner.» [11] «7. Any person served as a partner under Rule 3 of this Order, but who denies that he was a partner or liable as such at any material time, may on appearing state that he does so as " a person served as a partner in the defendant firm, but who denies that he was a partner at any material time ". Such appearance as long as it stands shall be treated as an appearance for the firm. If a person so states on appearance, (a) the plaintiff may apply to the Court to strike out the statement on the ground that the person making it was a partner or liable as such, or may leave that question to be determined at a later stage of the proceedings; or (b) the person so stating on appearance may apply to the Court to set aside the service on him on the ground that he was not a partner or liable as such; or he may by his defence deny either or both

(1)his liability as a partner,

(2)the liability of the defendant firm in respect of. the plaintiff's claim. An order may on the application of either party at any time be made that the liability of the person served and the liability of the defendant firm may be tried in such manner and at such times as the Court may think fit.» [12] Salomon v Salomon

(1897)A.C. 22, Michaelides v Gavrielides

(1980)1 C.L.R. 244, Κώστας Καλησπέρα ν Δρυάδη

(1998)1(Β) Α.Α.Δ 867, 878, όπου αποφασίστηκε ότι «Σύμφωνα με το δίκαιο των εταιρειών (εταιρικό δίκαιο), η εταιρεία αποτελεί αυτοτελή νομική οντότητα, ανεξάρτητη από τους μετόχους και διευθυντές της» και Αναφορά αρ. 2/96, Πρόεδρος της Δημοκρατίας ν Βουλής των Αντιπροσώπων

(1997)3 ΑΑΔ 36, 43. [13] Βλ. μεταξύ άλλων Panayiotis Georgiou (Catering) Ltd κ.α. ν. Κυπριακής Δημοκρατίας

(1996)3 ΑΑΔ 323, 336-337, Wunderlich κ.α. ν. Παναγιώτου

(1999)1(Α) ΑΑΔ 366, 376, Πολ. Έφ. 63/2010, Φαλέκκου ν. Χριστοφή, ημερ. 17.12.2013. [14] «Στην προκειμένη περίπτωση, από τη στιγμή που το πρωτόδικο δικαστήριο προέβη σε διαπίστωση ότι πρόκειται για θεραπεύσιμη παρατυπία, δεν βλέπουμε λόγο γιατί να μην μπορούσε στην ίδια διαδικασία να θεραπεύσει την παρατυπία δυνάμει της Δ.64, εφόσον το έκρινε αναγκαίο. Θα ήταν τυπολατρική προσέγγιση αν κρίναμε ότι για να θεραπευθεί η ήδη διαπιστωθείσα παρατυπία θα έπρεπε το πρωτόδικο δικαστήριο να αναβάλει την υπόθεση, ώστε να δοθεί χρόνος στον Εφεσίβλητο να καταχωρίσει αίτηση δυνάμει της Δ.64 για να θεραπεύσει την παρατυπία. Διερωτόμαστε σε τι θα εξυπηρετούσε η αίτηση, εφόσον η άλλη πλευρά δεν θα μπορούσε να έχει ουσιαστικούς λόγους ένστασης, αφού το ουσιαστικό θέμα είχε ήδη κριθεί από το πρωτόδικο δικαστήριο. Βέβαια οι πιο πάνω παρατηρήσεις μας δεν πρέπει να τύχουν παρανόησης ως προς το καθήκον του κάθε δικηγόρου ή διαδίκου που διαπιστώνει την παρατυπία να λαμβάνει έγκαιρα στην κατάλληλη περίπτωση τα αναγκαία μέτρα για θεραπεία της και όχι να αφήνει τα πράγματα να τύχουν διόρθωσης από το Δικαστήριο.» [15] «Επομένως η παρατυπία που διαπιστώνεται ήταν θεραπεύσιμη και ορθά το πρωτόδικο δικαστήριο θεώρησε ότι ως αποτέλεσμα της ενώπιον του διαδικασίας και της κρίσης του επί αυτής, η παρατυπία θα έπρεπε να θεωρηθεί ότι είχε θεραπευθεί χωρίς να χρειάζεται πρόσθετη αίτηση. Είναι γεγονός ότι στις υποθέσεις Olympic Designs (Properties) Ltd v. Unique UK Inc.

(2010)1B 1395 και Αρέστη ν. Ερμογένους (Κόκονα)

(2010)1Γ ΑΑΔ 1844, αποφασίστηκε ότι όπου διαπιστώνεται θεραπεύσιμη παρατυπία, αυτή θα πρέπει να θεραπευθεί «εννοείται με ευθύνη του υπεύθυνου για την παρατυπία». Δεν διαφωνούμε. Όμως τα δικαστήρια έχουν διακριτική ευχέρεια στην κατάλληλη περίπτωση, όπως είναι η παρούσα, να ασκήσουν τη διακριτική τους ευχέρεια και να θεωρήσουν την παρατυπία που διαπιστώνεται ως θεραπευθείσα. Όμως αυτό θα πρέπει να γίνεται με φειδώ. ...» [16] Ιερά Μητρόπολη Λεμεσού ν. Chr. P. Michaelides (Estates) Limited

(2002)1(Α) Α.Α.Δ 43, 48 και 49. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο