Αναφορικά με την Αίτηση της SEZARIA LIMITED ν. Αναφορικά με την Εταιρεία TANDUM LIMITED, Αρ. Αίτησης: 814/15, 21/7/2016

(2003)1(Γ) Α.Α.Δ. 1963, 1967, όπου αναφέρονται τα ακόλουθα: «Είναι προφανές από τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης πως, αν το Δικαστήριο αρνηθεί να δεχθεί την εγκυρότητα της παράτασης, τούτο αναπόφευκτα θα οδηγήσει σε εξουδετέρωση του διατάγματος του Επαρχιακού Δικαστηρίου, με το οποίο διέ­ταξε την υποβολή λογαριασμών. Αυτό προέκυψε σαφώς και από την ίδια τη θέση του συνηγόρου του εφεσείοντα. Είναι, έτσι, κατά την άποψη μας, η παρούσα μία κλασσική περίπτωση όπου υπάρχει σύμφυτη εξουσία του Δικαστηρίου, έστω και αν δε­χθούμε ότι η Δ.57 θ.2 για παράταση του χρόνου δεν έχει εφαρ­μογή στην περίπτωση. Η ύπαρξη της είναι αναγκαία για να μπο­ρέσει το Δικαστήριο να λειτουργήσει ως Δικαστήριο δικαίου ώστε να εφαρμοστεί η απόφαση του. Διαφορετική κατάληξη θα καθιστούσε την απόφαση του Δικαστηρίου άνευ σημασίας.» Εδώ με την υπό εκδίκαση Αίτηση που καταχωρίστηκε στις 27.11.15, η Εταιρεία Sezaria Ltd, επικαλούμενη συγκεκριμένες πρόνοιες Νόμου, αξιώνει το ακόλουθο διάταγμα: «Διάταγμα του Δικαστηρίου όπως ο χρόνος καταχώρησης στο Γραφείο του Επίσημου Παραλήπτη και Έφορου Εταιρειών, Λευκωσία, του τύπου ΗΕ.24Ε για την εγγραφή των ακόλουθων στοιχείων κυμαινόμενης επιβάρυνσης που δόθηκαν από την εταιρεία TANDUM LIMITED (η «Εταιρεία»), από τη Λευκωσία προς όφελος της SEZARIA LIMITED από τη Λεμεσό βάσει της Τροποιητικής Συμφωνίας ημερομηνίας 05/04/2013 της Συμφωνίας Δανείου ημερομηνίας 04/02/2011 με Αρ. 01/11 μεταξύ της Αιτήτριας, ως Δανειστή και της Εταιρείας ως Δανειολήπτη με την οποία η Εταιρεία εκχωρεί στην Αιτήτρια κυμαινόμενη επιβάρυνση (όπως αυτή ερμηνεύεται στην Τροποποιητική Συμφωνία) για σκοπούς εξασφάλισης της πληρωμής και εκπλήρωσης όλων των Εξασφαλισμένων Υποχρεώσεων (όπως αυτά ερμηνεύονται στο έγγραφο σύστασης της επιβάρυνσης) παραταθεί, ώστε η Αιτήτρια να δύναται να καταχωρήσει τα πιο πάνω στοιχεία επιβάρυνσης εντός 30 ημερών από την σύνταξη του διατάγματος.» Η Αίτηση βασίζεται «Στον Περί Εταιρειών Νόμο Κεφ. 113 Άρθρο 90, 91 και 96, και στους Περί Εταιρειών Κανονισμούς Καν. 6(t)». Υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του κ. Χρίστου Κονναρή, Διευθυντή της Εταιρείας Sezaria Ltd. Στις παραγράφους 4, 5 και 6 της ένορκης του δήλωσης αναφέρει τα ακόλουθα: «

1. Στις 04/02/2011 η Αιτήτρια, ως δανειστής, σύναψε με την Εταιρεία, ως δανειολήπτης, Συμφωνία Δανείου για το ποσό των USD 50,000,000 (Πενήντα Εκατομμύρια Αμερικάνικα Δολλάρια) πλέον τόκους, πληρωτέο μέχρι τις 03/02/2013 (που πιο κάτω θα αναφέρεται ως η «Αρχική Συμφωνία Δανείου»). Αντίγραφο της Συμφωνίας Δανείου Αρ.01/11 επισυνάπτεται σημειώνεται ως Τεκμήριο
3. Από όσα καλύτερα γνωρίζω, έπειτα από την υπογραφή της Αρχικής Συμφωνίας Δανείου η Εταιρεία παρουσίασε αδυναμία στο να τηρήσει τις συμβατικές της υποχρεώσεις και να αποπληρώσει το οφειλόμενο ποσό στο χρονοδιάγραμμα που προβλέπεται από την Αρχική Συμφωνία Δανείου.
4. Στις 05/04/2013, η Αιτητρια και η Εταιρεία σύναψαν μια νέα συμφωνία, τροποποιητική της Αρχικής Συμφωνίας Δανείου με την οποία μεταξύ άλλων η Αιτήτρια θα έδινε παράταση στην Εταιρεία για την αποπληρωμή του οφειλόμενου ποσού ενώ η Εταιρεία θα παραχωρούσε κυμαινόμενη επιβάρυνση πάνω στα περιουσιακά της στοιχεία ως εξασφάλιση της αποπληρωμής του δανείου, το οποίο κατά την ημερομηνία υπογραφής της εν λόγω συμφωνίας ανερχόταν στο ποσό των 59.347.325 Δολαρίων Αμερικής (η «Τροποποιητική Συμφωνία Δανείου»). Σύμφωνα με τον όρο 11 της Τροποποιητικής Συμφωνίας Δανείου, η Εταιρεία συμφωνεί να εκχωρήσει στην Αιτήτρια κυμαινόμενη επιβάρυνση πάνω σε όλα τα περιουσιακά στοιχεία ως εξής: "11.
5. In consideration of the Lenders acceptance to sign this Agreement and temporarily forbear from exercising its rights and remedies under the Second Loan Agreement and Collateral Security: As collateral for the Borrower's obligations under this Agreement, Borrower hereby grants to Lender a security interest in all right, title and interest now owned or hereafter acquired by Borrower in and to the personal property of the Borrower, [...]" Επίσης, βάσει του όρου 11.2 της Τροποποιητικής Συμφωνίας Δανείου, σε περίπτωση που η Εταιρεία παρέλειπε να πληρώσει οποιοδήποτε ποσό καθίστατο πληρωτέο βάσει των προνοιών της Τροποποιητικής Συμφωνίας Δανείου, η Αιτήτρια είχε το δικαίωμα να διορίσει άμεσα και χωρίς οποιαδήποτε προειδοποίηση ένα ή περισσότερα πρόσωπα ως Παραλήπτες των περιουσιακών στοιχείων της Εταιρείας με σκοπό την αποπληρωμή του οφειλόμενου ποσού στην Αιτήτρια. Αντίγραφο της Τροποποιητικής Συμφωνίας Δανείου επισυνάπτεται και σημειώνεται ως Τεκμήριο 5.» Και στις παραγράφους 9 και 11 τα ακόλουθα: «
6. Η Εταιρεία, παρέλειψε να καταχωρήσει ως όφειλε και είχε καθήκον στην βάση του Περί Εταιρειών Νόμου Κεφ. 113 και συγκεκριμένα των Άρθρων 90 και 91, στο Τμήμα Εφόρου Εταιρειών και Επίσημου Παραλήπτη τον απαραίτητο τύπο ΗΕ.24Ε για εγγραφή της κυμαινόμενης επιβάρυνσης που δημιουργήθηκε με την Τροποποιητική Συμφωνία Δανείου εντός του προβλεπόμενου χρονικού διαστήματος των εικοσιένα

(21)ημερών. 11. Η Αιτήτρια δεν είχε δικαίωμα η ίδια να προχωρήσει κατευθείαν στην καταχώρηση της επιβάρυνσης, αλλά έχει δικαίωμα εν όψει της παράλειψης της Εταιρείας, να ζητήσει παράταση χρόνου, ώστε να καταχωρήσει στην βάση Δικαστικού Διατάγματος, η ίδια τον απαραίτητο τύπο Η.Ε.24 για την εγγραφή της πιο πάνω επιβάρυνσης στο αρχείο που διατηρεί ο Έφορος Εταιρειών. Ως εκ τούτου, και για σκοπούς προστασίας των συμφερόντων της που πηγάζουν από την Τροποποιητική Συμφωνία Δανείου και διασφάλισης της θέσης της στη σειρά προτεραιότητας πιστωτών της Εταιρείας σε περίπτωση που αυτή τεθεί υπό εκκαθάριση, η Αιτήτρια επιθυμεί να καταχωρήσει την εν λόγω ειδοποίηση στον Έφορο Εταιρειών και για αυτό το λόγο προχώρησε στην καταχώρηση της παρούσας Αίτησης.» Στις 17.2.16 η Εταιρεία Tandum Ltd καταχώρισε Ένσταση. Παραθέτω αυτολεξεί τους λόγους Ένστασής της: «(α) Η παρούσα αίτηση είναι παράτυπη και/ή αβάσιμη και/ή δεν δικαιολογεί την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος και/ή είναι νόμο και ουσία αβάσιμη. (β) Η αίτηση της Αιτήτριας βασίζεται σε λανθασμένους κανονισμούς και δεν αναφέρει τους ειδικούς κανονισμούς που την στηρίζει. Εάν επιτραπεί η άρση της παρατυπίας από το Δικαστήριο θα υπάρξει δυσμενής επηρεασμός και πρόκληση αδικίας στην Καθ' ης η αίτηση που δεν ευθύνεται για τις παραλείψεις και λάθη της Αιτήτριας και των Δικηγόρων της. (γ) Η Αιτήτρια απέκρυψε από το Δικαστήριο σημαντικά γεγονότα και στοιχεία που αφορούν την αίτηση με τρόπο που παραπλάνησαν το Δικαστήριο. Από μόνο του αυτό είναι αρκετό για να απορριφθεί το αιτούμενο διάταγμα. (δ) Οι πράξεις και/ή παραλείψεις της Αιτήτριας είναι τέτοιες που νομικά και συμβατικά η Αιτήτρια κωλύεται ή άλλως πως εμποδίζεται να προωθεί την παρούσα αίτηση. (ε) Η αίτηση στερείται οποιουδήποτε και/ή οποιουδήποτε κατάλληλου πραγματικού υπόβαθρου τέτοιου που θα μπορούσε να δικαιολογήσει την χορήγηση της αιτούμενης θεραπείας. Ειδικότερα: (i) Καμία πειστική εξήγηση δεν προβάλλεται αναφορικά με την καθυστέρηση στην υποβολή της παρούσας αίτησης λαμβάνοντας υπόψη τις πρόνοιες του Άρθρου 90

(1)του Κεφ. 113. (

1. ii)Δεν ξεκαθαρίζεται κατά πόσο η παράλειψη για καταχώρηση και εγγραφή της επιβάρυνσης στον Έφορο Εταιρειών οφειλόταν σε ελλειπή πληροφόρηση ή μη επαρκή (πενιχρή) πληροφόρηση της Αιτήτριας ή οποιοδήποτε άλλο λόγο που αποτέλεσε εμπόδιο στην καταχώρηση και εγγραφή της επιβάρυνσης στον Έφορο Εταιρειών. (iii) Δεν δίδεται οποιαδήποτε επαρκή αιτιολογία για την χρονική επιλογή της Αιτήτριας για καταχώρηση της παρούσας αίτησης στο παρόν στάδιο. (
2. iv)Παραβιάζονται οι αρχές της φυσικής δικαιοσύνης καθότι η αιτούμενη θεραπεία δεν είναι δίκαιη. (
3. v)Οι Καθ' ων η Αίτηση ουδέποτε συμφώνησαν όπως η σχετική συμφωνία κατατεθεί για σκοπούς εγγραφής ή κατοχύρωσης του ισχυριζόμενου δικαιώματος διορισμού παραλήπτη και επομένως η παρούσα αίτηση δεν είναι ο κατάλληλος τρόπος να επιτραπεί η εκπρόθεσμη κατάθεση του. (
4. vi)Γίνεται προσπάθεια διόρθωσης (rectification) και αυτό μπορεί να γίνει μόνο όταν υπάρχουν κοινά αποδεκτά γεγονότα και εν πάση περιπτώσει η θεραπεία της επιτρέπεται μόνο σε αγωγές. (στ) Στην καταχωρηθείσα αίτηση για καταχώρηση και εγγραφή της κυμαινόμενης επιβάρυνσης στον Έφορο Εταιρειών και στην ένορκη δήλωση που την συνοδεύει δεν παρατίθεται κανένας βάσιμος λόγος με βάση τον οποίο το Δικαστήριο να μπορέσει να εξασκήσει την διακριτική του ευχέρεια υπέρ της αίτησης. (ζ) Η Αίτηση αποτελεί κατάχρηση του Δικαστηρίου (abuse of the process)» Υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του κ. Κωνσταντίνου Κουδελλάρη, ο οποίος φέρεται να είναι ένας από τους δύο Διευθυντές της Εταιρείας Tandum Ltd και δεόντως εξουσιοδοτημένος από αυτή για να προβεί εκ μέρους της στην εν λόγω ένορκη δήλωση. Η ένορκη του δήλωση καλύπτει εννέα περίπου σελίδες, ενώ σε αυτήν επισυνάπτονται και τεκμήρια. Ο κ. Κουδελλάρης παραδέχεται ότι η Αιτήτρια συνήψε τη Συμφωνία δανείου ημερ. 4.2.11 με την Καθ΄ ης η Αίτηση. Σε σχέση με την Τροποποιητική Συμφωνία ημερ. 5.4.13 (Τεκμήριο 5 στην ένορκη δήλωση του κ. Κονναρή), ο κ. Κουδελλάρης αρκείται σε μια γενική άρνηση γύρω από τη σύναψη και το περιεχόμενο της εν λόγω Συμφωνίας. Σημειώνεται ότι η εν λόγω Συμφωνία φέρεται να έχει υπογραφεί από τον κ. Κωνσταντίνο Κουδελλάρη ως Διευθυντή της Εταιρείας Tandum Limited. Μάλιστα, οι υπογραφές που φαίνονται επί της Συμφωνίας, φέρονται να έχουν πιστοποιηθεί από πιστοποιούντα υπάλληλο. Για αυτά τα γεγονότα όμως, ο κ. Κουδελλάρης ουδεμία αναφορά κάνει. Τουναντίον, παραπέμπει στην Αγωγή 1629/15 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας, που καταχώρισε η Εταιρεία Tandum Limited εναντίον της Sezaria Limited, της κας Μαρίας Κιτρομηλίδου υπό την ιδιότητά της ως Παραλήπτη-Διαχειριστή της Εταιρείας Tandum Ltd και άλλων προσώπων (Τεκμήριο 1 στην ένορκη του δήλωση). Σημειώνεται εδώ ότι με την εν λόγω Αγωγή η Εταιρεία Tandum Ltd παραδέχεται ότι έχει συνάψει τροποποιητική συμφωνία ημερ. 5.4.13, ισχυρίζεται όμως ότι αυτή έχει συναφθεί συνεπεία απατηλών και/ή αμελών παραστάσεων εκ μέρους της Εταιρείας Sezaria Ltd. Σημειώνεται ακόμη ότι με τον λόγο Ένστασης υπό (ε)(
5. v)ουσιαστικά αφήνει να νοηθεί ότι υπέγραψε τη σχετική συμφωνία, ισχυρίζεται όμως ότι «ουδέποτε συμφώνησα όπως η σχετική συμφωνία κατατεθεί..». Έχω θέσει ενώπιον μου το περιεχόμενο της ένορκης του δήλωσης και το περιεχόμενο των τεκμηρίων που επισυνάπτονται σε αυτήν. Περαιτέρω, στα πλαίσια της ακροαματικής διαδικασίας της Αίτησης, έχουν δηλωθεί ως παραδεκτά γεγονότα τα ακόλουθα: «Οι δικηγόροι των δυο πλευρών συμφωνούν όπως γίνουν παραδεκτά τα πιο κάτω γεγονότα: Στις 22/07/2014 εκδόθηκε απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου (στο εξής η «Απόφαση για άδεια καταχώρησης Certiorari») με την οποία το Ανώτατο Δικαστήριο απέρριψε την αίτηση των εδώ Καθ' ων η Αίτηση ημερομηνίας 16/07/2014 για παραχώρηση άδειας για καταχώρηση αίτησης δια κλήσεως με σκοπό την έκδοση προνομιακού εντάλματος Certiorari. Η εν λόγω αίτηση για άδεια έκδοσης εντάλματος Certiorari αποσκοπούσε στην ακύρωση του διατάγματος ημερομηνίας 06/03/2014, το οποίο εκδόθηκε μονομερώς από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού στην Αίτηση με αριθμό 108/2014 και με το οποίο παρατάθηκε η προθεσμία μέσα στην οποία θα έπρεπε να υποβληθεί στο Γραφείο του Επίσημου Παραλήπτη και Εφόρου Εταιρειών ο τύπος Η.Ε.24Ε για την εγγραφή στοιχείων κυμαινόμενης επιβάρυνσης. Αντίγραφο την εν λόγω Απόφασης για άδεια καταχώρησης Certiorari επισυνάπτεται στην παρούσα ως Παράρτημα Α.» Και οι δύο ευπαίδευτοι συνήγοροι αγόρευσαν προς υποστήριξη των θέσεων των πελατών τους. Έχω θέσει ενώπιον μου τα όσα ανέφεραν με τις εμπεριστατωμένες γραπτές αγορεύσεις τους και θα σταθώ σε αυτά όπου ήθελε κριθεί αναγκαίο. Στο σημείο αυτό θα παραθέσω το περιεχόμενο των Άρθρων 90

(2), 91

(1)και 96

(1)του Περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ. 113, επί των οποίων εδράζεται η Αίτηση: «90

(2)Το άρθρο αυτό τυγχάνει εφαρμογής πάνω στις πιο κάτω επιβαρύνσεις: .......................................... (δ) κυμαινόμενη επιβάρυνση πάνω στην επιχείρηση ή ιδιοκτησία της εταιρείας ........................................... 91

(1)Αποτελεί καθήκον εταιρείας να παραδίδει στον έφορο εταιρειών για εγγραφή τα στοιχεία κάθε επιβάρυνσης που έγινε από την εταιρεία και των εκδόσεων χρεωστικών ομολόγων σειράς που χρειάζεται εγγραφή με βάση το άρθρο 90, αλλά εγγραφή οποιασδήποτε τέτοιας επιβάρυνσης δύναται να πραγματοποιηθεί μετά από αίτηση οποιουδήποτε ενδιαφερόμενου προσώπου που έχει συμφέρον σε αυτήν. 96

(1)Το Δικαστήριο, αφού ικανοποιηθεί ότι η παράλειψη εγγραφής επιβαρύνσεως ή καταγραφής υποθήκης μέσα στην περίοδο που απαιτεί ο Νόμος αυτός, ή ότι η παράλειψη ή ανακριβής δήλωση κάποιου στοιχείου αναφορικά με οποιαδήποτε τέτοια επιβάρυνση ή υποθήκη ή σε μνημόνιο εξόφλησης ή ακύρωσης υποθήκης, ήταν τυχαία, ή οφειλόταν σε παραδρομή ή άλλη ικανοποιητική αιτία ή δεν είναι τέτοιας φύσης ώστε να επηρεάζει τη θέση των πιστωτών ή μετόχων της εταιρείας, ή ότι για άλλους λόγους η παροχή ανακούφισης είναι δίκαιη και σύμφωνα με τους κανόνες της φυσικής δικαιοσύνης, δύναται, με αίτηση της εταιρείας ή οποιουδήποτε ενδιαφερόμενου προσώπου, και με τέτοιους όρους που φαίνονται στο Δικαστήριο δίκαιοι και σκόπιμοι να διατάξει ώστε η περίοδος για εγγραφή ή καταχώρηση επεκταθεί, ή, ανάλογα με την περίπτωση, η παράλειψη ή η ανακριβής δήλωση διορθωθεί.» (Η υπογράμμιση γίνεται από το Δικαστήριο). Με βάση την προσαχθείσα μαρτυρία, βρίσκω ότι έχουν καταρτιστεί οι Συμφωνίες μεταξύ των διαδίκων ημερ. 4.2.11 και 5.4.13. Η τροποποιητική Συμφωνία ημερ. 5.4.13 ρητά προβλέπει τα ακόλουθα: «11.1 In consideration of the Lenders acceptance to sign this Agreement and temporarily forbear from exercising its rights and remedies under the Second Loan Agreement and COLLATERAL SECURITY: As collateral for the Borrower's obligations under this Agreement, Borrower hereby grants to Lender a security interest in all right, title and interest now owned or hereafter acquired by Borrower in and to the personal property of the Borrower, including, but not limited to, the following: Accounts, Chattel, Documents, Commercial or tort claims, debts and any claims whatsoever, Commingled Goods, Consumer Goods, Deposit Accounts, Equipment, Fixtures General Intangibles, Healthcare-insurance receivables, Instruments, Inventory, Investment Property, Letter-of-credit Rights, Manufactured homes, Money, Payment Intangibles, Proceeds, Software, and Supporting Obligations, rights of claims and causes of action of any nature, including Accessions to any of the foregoing and Proceeds of all the foregoing (the "Collateral"). 11.2 RECEIVER'S APPOINTMENT: In case the Borrower fails to pay any sum payable under the Second Final Loan Agreement on the Repayment date, or an Event of Default occurs, the Lender may, without further notice, appoint by way of deed, or otherwise in writing, any one or more person or persons to be a Receiver of all or any part of the Borrowers' Property or assets.» Βρίσκω επίσης ότι η Εταιρεία Tandum Ltd παρέλειψε, ως όφειλε, να εγγράψει την επιβάρυνση σύμφωνα με τις πρόνοιες του Νόμου. Σε τέτοια περίπτωση η Εταιρεία Sezaria Ltd, η οποία είναι πιστωτής, έχει δικαίωμα με βάση το Άρθρο 96

(1)του Περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ. 113, να αποταθεί στο Δικαστήριο για εγγραφή της επιβάρυνσης. Και αυτό έπραξε με την καταχώριση της υπό εκδίκαση Αίτησης. Στο στάδιο αυτό δεν εξετάζεται η εγκυρότητα της επιβάρυνσης. Στην υπόθεση In re Heathstar Properties Ltd

(1966)1 W.L.R. 993, στην οποία ορθά παρέπεμψαν οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των Αιτητών, διαβάζουμε τα ακόλουθα: «The hearing of this application might, in the normal case, have been expected to take a few minutes, but in the event it has occupied nearly a week, principally as a result of the prolonged cross-examination of three of the deponents to affidavits filed on behalf of the applicants, namely, Whitelaw, Armstrong and Veitch. Although at an early stage I made it plain that I did not propose to decide the question of the validity of the charge in these proceedings, counsel for the re­spondents took the view that the cross-examination was relevant to the question of inadvertence, and to the question of the exercise of the court's discretion under section 101 of the Act of

1. I did not feel it right to stop him. I am only puzzled why this application should have been fought at such length and at such ex­pense, having regard to the fact that no satisfactory explanation has been given as to why it is said that the respondents will suffer any real prejudice if the charge is registered pending a decision of the action. ..................................... I turn then to section 101, which is in these terms: [His Lordship read the section, and continued:] There is no reference there to the court being satisfied as to the validity of the charge, and it would have been very simple to insert such a reference if it had been intended. What section 101 does is to give the court power in certain circumstanc­es to substitute its own time-limit for the time-limit in section 95, but apart from that it leaves section 95 to operate as if the application to register had been made in time. ..................................... The question then arises whether I should now exercise my discretion by extending the time for registration, or by refusing to do so. It seems to me that any risk of injustice to the respondents by allowing registration is far less than the risk of injustice to the applicants by refusing to do so, and I propose, therefore, to extend the time for 10 days from the date of the order. I need hardly say that this is without prejudice to the respondents' or anybody else's claims in the action. » (Η υπογράμμιση γίνεται από το Δικαστήριο). Σε σχέση με τον λόγο Ένστασης ότι υπάρχει τέτοια καθυστέρηση στην καταχώριση της παρούσας Αίτησης με αποτέλεσμα να μην μπορεί να χορηγηθεί η αιτούμενη θεραπεία, βρίσκω πως και αυτός είναι αβάσιμος και παραθέτω τα όσα ανέφεραν γύρω από αυτό το θέμα οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των Αιτητών, τα οποία με καλύπτουν απόλυτα: «iii. Σε κάθε περίπτωση είναι η θέση μας ότι η καθυστέρηση που υπήρξε στην υποβολή της παρούσας Αίτησης δεν αποτελεί ένδειξη κακής πίστης και σε καμία περίπτωση δεν επηρεάζει αρνητικά τα συμφέροντα των πιστωτών της Εταιρείας και η Εταιρεία που κατά παράβαση των νομικών της υποχρεώσεων δεν προχώρησε η ίδια στην καταχώρηση της επιβάρυνσης δεν νομιμοποιείται και στο να ενίσταται σε αυτήν και πάντως λειτουργεί καταχρηστικά προκαλώντας μεγαλύτερη καθυστέρηση με την στάση της. Η μέχρι σήμερα καθυστέρηση έχει λειτουργήσει εις βάρος των συμφερόντων της ίδιας της Αιτήτριας (και όχι βεβαίως της Εταιρείας) αφού η μη εγγραφή της επιβάρυνσης στο μητρώο του Εφόρου Εταιρειών είχε ως αποτέλεσμα να θέσει σε κίνδυνο την προτεραιότητα που θα είχε η εν λόγω επιβάρυνση σε σχέση με άλλες επιβαρύνσεις που τυχόν να εγγράφονταν εναντίον της Εταιρείας κατά τη διάρκεια της περιόδου αυτής σε περίπτωση που η Εταιρεία τίθετο υπό καθεστώς εκκαθάρισης.» Βρίσκω επίσης, σε συμφωνία με τα όσα ανέφεραν οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των Αιτητών: (α) Ότι η Εταιρεία Tandum Ltd δεν έχει άλλους εξασφαλισμένους πιστωτές και συνεπώς δεν τίθεται θέμα επηρεασμού αυτών από την εγγραφή της επιβάρυνσης. (Σημειώνεται εδώ ότι η Αιτήτρια κατέστη εγγεγραμμένη δικαιούχος άλλης επιβάρυνσης δυνάμει διατάγματος του Δικαστηρίου ημερ. 6.3.
2. Σχετική με το πιο πάνω θέμα είναι η παράγραφος 7 της ένορκης δήλωσης του κ. Κονναρή) και (β) Ότι η Εταιρεία Tandum Ltd δεν τελεί υπό εκκαθάριση, και συνεπώς τα συμφέροντα τυχόν μη εξασφαλισμένων πιστωτών δεν έχουν αποκρυσταλλωθεί. Κατ΄ επέκταση δεν τίθεται θέμα επηρεασμού αυτών από την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. Εν κατακλείδι, βρίσκω πως όλοι οι λόγοι ένστασης είναι αβάσιμοι και ότι είναι ορθό και δίκαιο όπως η ευρεία διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου, η οποία πηγάζει από τον πιο πάνω Νόμο, ασκηθεί και ασκείται προς όφελος των Αιτητών. Νοείται βεβαίως ότι με την πιο πάνω Απόφασή μου ουδόλως επηρεάζονται οι θεραπείες που αξιώνει η Εταιρεία Tandum Ltd με την Αγωγή 1629/15, για την οποία έγινε αναφορά πιο πάνω. Εκδίδεται διάταγμα ως το (Α) της Αίτησης. Η Καθ΄ ης η Αίτηση καταδικάζεται στα έξοδα της Αίτησης, όπως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ............. Ι. Ιωαννίδης, Π.Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής ΓΓ/ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο