ΓΕΝΙΚΟΥ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ν. ΑΕΡΟΛΕΣΧΗΣ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ, ΜΕΣΩ ΤΟΥ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ, Αγωγή Αρ. 3578/09, 29/7/2016

ΓΕΝΙΚΟΥ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ν. ΑΕΡΟΛΕΣΧΗΣ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ, ΜΕΣΩ ΤΟΥ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ, Αγωγή Αρ. 3578/09, 29/7/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2016:A457 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Θεοκλήτου, Προσ. Ε. Δ. Αγωγή Αρ. 3578/09 ΜΕΤΑΞΥ: ΓΕΝΙΚΟΥ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ Ενάγοντος και ΑΕΡΟΛΕΣΧΗΣ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ, ΜΕΣΩ ΤΟΥ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ Εναγομένων ------------------------------------------------------------------------------------------ Ημερομηνία: 29 Ιουλίου, 2016 Για τον Ενάγοντα: κος Χ. Παναγίδης για Κάκκουρας & Παναγίδης Δ.Ε.Π.Ε. Για τους Εναγόμενους: κος Γ. Παπαντωνίου για Γεώργιος Παπαντωνίου & Σία Δ.Ε.Π.Ε. Α Π Ο Φ Α Σ Η Εισαγωγή - Δικόγραφα Με ειδικώς οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα που καταχωρήθηκε στις 18.6.2009, ο ενάγων, ο οποίος εγείρει την παρούσα αγωγή συμφώνως του άρθρου 57 του περί Δικαστηρίων Νόμου, Ν.14/60, αξιώνει από τους εναγόμενους, το ποσό των €13.685,95 ως χρέωση και/ή τέλη στάθμευσης αεροσκαφών σύμφωνα με τις πρόνοιες της Κ.Δ.Π. 575/2002, πλέον νόμιμο τόκο και έξοδα. Είναι η δικογραφημένη θέση του ενάγοντος ότι οι εναγόμενοι, κατά πάντα ουσιώδη χρόνο για την παρούσα αγωγή, ήταν και είναι σωματείο εγγεγραμμένο στο μητρώο του Εφόρου Σωματείων και Ιδρυμάτων σύμφωνα με τις πρόνοιες του περί Σωματείων και Ιδρυμάτων Νόμου του 1972, έχουν δε την αγγλική επωνυμία «NICOSIA AEROCLUB». Σύμφωνα με την Κ.Δ.Π. 575/2002 και/ή τα περί Αεροπορίας Διατάγματα (Διατάγματα του 1955 έως 1958 και Νόμους 29 και 102 του 1989), τα αεροσκάφη βάρους μέχρι 5,7 τόνων που έχουν συνηθισμένη βάση τους αερολιμένες της Δημοκρατίας καταβάλλουν, αντί οποιουδήποτε άλλου τέλους στάθμευσης, τέλος Λ.Κ.500 (δηλ. €854,30) για κάθε ημερολογιακό έτος ή μέρος αυτού για την περίοδο από 1.4.2002 μέχρι 31.12.2004, Λ.Κ.598 (δηλ. €999,53) για την περίοδο από 1.1.2005 μέχρι 31.12.2007 και Λ.Κ.685 (δηλ. €1.170,39) από 1.1.

1. Οι εναγόμενοι οφείλουν προς το Τμήμα Πολιτικής Αεροπορίας (στο εξής το «ΤΠΑ») του Υπουργείου Συγκοινωνιών και Έργων συνολικά το χρηματικό ποσό που αξιώνεται με την παρούσα αγωγή κατά παράβαση της ΚΔΠ 575/2002 και/ή του Νόμου σχετικά με τα αεροσκάφη τους με αριθμούς 5Β-CDR, 5B-CIT και 5B-CEM, για τα έτη 2002 έως
2. Στην Έκθεση Απαίτησης παρατίθεται πίνακας στον οποίο εμφαίνονται αναλυτικά τα τέλη στάθμευσης που οφείλονται για κάθε αεροσκάφος, κάθε έτος. Το ΤΠΑ απαίτησε τόσο γραπτώς όσο και προφορικώς από τους εναγόμενους το ποσό των €13.685,92, αλλά αυτοί αρνούνται και/ή παραλείπουν να ανταποκριθούν μέχρι σήμερα. Η τελευταία διπλοσυστημένη επιστολή που εστάλη ήταν ημερομηνίας 23.10.
3. Οι εναγόμενοι στις 22.2.2010 καταχώρησαν Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση, με την οποία εγείρουν, κατ' αρχάς, τις ακόλουθες προδικαστικές ενστάσεις: (α) Η απαίτηση έχει παραγραφεί. (β) Διαζευκτικά, οι εναγόμενοι αναφέρουν ότι η παρούσα αγωγή είναι καταχρηστική καθ' ότι καταχωρήθηκε πολλά χρόνια μετά τη δημιουργία του ισχυριζόμενου χρέους, ήτοι από το
4. (γ) Ο ενάγοντας δεν νομιμοποιείται προς έγερση της παρούσας αγωγής, αφού σύμφωνα με το νόμο ο μόνος που νομιμοποιείται προς έγερση της παρούσας αγωγής είναι ο Διευθυντής του ΤΠΑ. Άνευ βλάβης των πιο πάνω προδικαστικών ενστάσεων, οι εναγόμενοι αρνούνται την απαίτηση του ενάγοντος και ισχυρίζονται, στην παράγραφο 3 της Υπεράσπισης τους, ότι αυτή δεν είναι νόμω θεμελιωμένη και στηρίζεται σε Αυτοκρατορικό διάταγμα εν Συμβουλίω το οποίο εκδόθηκε από τη Βασίλισσα της Βρετανίας για όλες ή/και πλείστες από τις τότε Βρετανικές αποικίες, το οποίο δεν διασώθηκε από το Άρθρο 188 του Συντάγματος. Είναι περαιτέρω η θέση των εναγομένων ότι αξιώνονται αναδρομικά δικαιώματα για το 2002, αφού ο σχετικός κανονισμός δημοσιεύθηκε την 29.11.
5. Επιπλέον, είναι η θέση των εναγομένων ότι αυτοί αποτελούν προσφυγικό σωματείο το οποίο εκδιώχθηκε από το αεροδρόμιο Λευκωσίας λόγω της Τουρκικής εισβολής, και, κατόπιν οδηγιών της Κυβέρνησης χρησιμοποιούσαν το στρατιωτικό αεροδρόμιο Λακατάμιας χωρίς επιβαρύνσεις μέχρι που ο ενάγων τους ανέφερε ότι θα πρέπει να μετακομίσουν στο αεροδρόμιο Λάρνακας. Κατά ή περί το 1992 εκδιώχθηκαν από το αεροδρόμιο στη Λακατάμια, και μετακινήθηκαν στο αεροδρόμιο Λάρνακας, χωρίς, όμως, να αποκομίζουν οποιαδήποτε οφέλη ή να έχουν άδεια να οδηγούν τα αεροπλάνα ή να έχουν οποιαδήποτε στέγαση. Μέχρι το έτος 2004 δεν τους ζητήθηκε κανένα ποσό ως ενοίκιο ή τέλος στάθμευσης ή χρήσης και ουδέποτε ενημερώθηκαν για οποιαδήποτε υποχρέωση είχαν να καταβάλλουν τέλη στάθμευσης για τα αεροσκάφη τους μέχρι το
6. Ο ενάγων κωλύεται εξ υποσχέσεων από του να απαιτεί οποιοδήποτε τέτοιο ποσό, αφού τους είχε καθησυχάσει ότι δεν θα προχωρούσε σε καμία χρέωση. Τελικά, το 2007 εξαναγκάστηκαν, παρά τις υποσχέσεις του ενάγοντος, να πληρώνουν ενοίκιο στην HERMES Airports. Η Δημοκρατία, είναι η θέση τους, δεν έχει δικαίωμα να απαιτεί οποιοδήποτε τέλος από τους εναγόμενους λόγω χρήσης του αεροδρομίου Λάρνακας, εφόσον δεν παρείχε οποιαδήποτε υπηρεσία/υποδομή στους εναγόμενους. Με τις πιο πάνω πράξεις του ενάγοντος ζήμιωσε το Σωματείο, αφού του στέρησε το συνήθη τόπο διεξαγωγής των εργασιών του, χωρίς να του παρέχει κάτι ανάλογο, με αποτέλεσμα πολλά μέλη των εναγομένων να φύγουν και να απολέσουν οι εναγόμενοι χρήματα που λάμβαναν από μαθήματα και συνδρομές μελών. Περαιτέρω δε, απώλεσαν και ένα αεροσκάφος λόγω ζημιών και σκουριάς που προκλήθηκαν από έλλειψη υποδομής και συντήρησης. Οι εναγόμενοι αξιώνουν ανταπαιτητικά το ποσό των €50.000 ως ειδικές αποζημιώσεις για μείωση μαθημάτων πτήσεων, αριθμού μελών στην αερολέσχη και απώλεια ενός αεροσκάφους, καθώς και γενικές αποζημιώσεις και έξοδα. Ο ενάγων, στις 3.9.2010, καταχώρησε Απάντηση στην Υπεράσπιση και Υπεράσπιση στην Ανταπαίτηση. Αναφορικώς με τις προδικαστικές ενστάσεις των εναγομένων ισχυρίζεται ως ακολούθως: (α) Η απαίτηση δεν έχει παραγραφεί καθότι με βάση το Νόμο 20(Ι)/2010 η εφαρμογή του περί Παραγραφής Νόμου, Κεφ. 15, αναστέλλεται μέχρι τις 30.11.
7. (β) Κατά καιρούς αποστέλλονταν στους εναγόμενους επιστολές από το ΤΠΑ με τις οποίες απαιτούνταν τα οφειλόμενα ποσά με ταυτόχρονη προειδοποίηση για καταχώρηση αγωγής σε περίπτωση μη καταβολής τους. (γ) Στους περί Πολιτικής Αεροπορίας Νόμους του 2002 έως 2008 δεν περιλαμβάνεται πρόνοια η οποία να καθορίζει ως αρμόδιο προς έγερση αγωγής το Διευθυντή του ΤΠΑ. Ο ενάγων αρνείται το νομικό ισχυρισμό των εναγομένων στην παράγραφο 3 της Υπεράσπισης τους. Αναφορικώς με τον ισχυρισμό περί αναδρομικής αξίωσης δικαιωμάτων, ισχυρίζεται ότι τα αεροσκάφη των εναγομένων δεν ζυγίζουν και/ή ζύγιζαν πέραν των 2,5 τόνων οπότε εφαρμοζόταν ήδη για αυτούς, από 1.4.2002, η επιφύλαξη (γ) της παραγράφου 1 του Δεύτερου Πίνακα της Κ.Δ.Π. 332/2001, προσθέτοντας ότι η μόνη τροποποίηση που επέφερε η Κ.Δ.Π. 575/2002 είναι όσον αφορά το βάρος των αεροσκαφών που αυξήθηκε από 2,5 σε 5,7 τόνους. Αρνείται επιπλέον τους ισχυρισμούς περί μετακίνησης των εναγομένων και ισχυρίζεται ότι το 1993 η Αερολέσχη Κύπρου, πριν την ίδρυση της Αερολέσχης Λευκωσίας, μετακινήθηκε στο αεροδρόμιο Λάρνακας με εντολή του Υπουργού Άμυνας και όχι του ΤΠΑ. Αρνείται περαιτέρω τα περί υποσχέσεων του ενάγοντος προς τους εναγόμενους ότι δεν θα προχωρούσε σε οποιαδήποτε χρέωση αναφορικά με τα τέλη στάθμευσης. Ο ενάγων παραδέχεται ότι το 2004 το ΤΠΑ ενημέρωσε για πρώτη φορά τους εναγόμενους για τα οφειλόμενα ποσά, καθότι το 2004 εκδόθηκαν για πρώτη φορά τιμολόγια στη βάση καταστάσεων λογαριασμών. Ο κυριότερος λόγος καθυστέρησης ήταν οι αντιδράσεις που προκλήθηκαν από πολλούς ιδιοκτήτες αεροσκαφών με έδρα το αεροδρόμιο Λάρνακας μετά την έκδοση της Κ.Δ.Π. 575/
8. Ο ενάγων ισχυρίζεται επιπλέον, ότι μετά την ανάληψη της διαχείρισης των αεροδρομίων Λάρνακας και Πάφου από την εταιρεία Hermes Airports Ltd, η Αερολέσχη Λευκωσίας πληρώνει κανονικά τις οφειλές της προς τη διαχειρίστρια εταιρεία. Ο ενάγων αρνείται τους ισχυρισμούς των εναγομένων ότι δεν παρείχε τις απαραίτητες διευκολύνσεις και υποδομές στους εναγόμενους, αφού από το 1993 η Αερολέσχη Κύπρου (η οποία μετονομάστηκε περί το 1996 σε Αερολέσχη Λευκωσίας), μετακινήθηκε στο αεροδρόμιο Λάρνακας και διατέθηκε σ' αυτήν ανοικτός χώρος εμβαδού 18,45 τ.μ. δυνάμει συμβολαίων που υπογράφονταν ανά έτος μεταξύ του ΤΠΑ και των εναγομένων, τον οποίο θα έπρεπε να εκμεταλλευθούν οι ίδιοι και να δημιουργήσουν κατάλληλες υποδομές, ώστε να είναι σε θέση να συντηρούν και να προστατεύουν τα αεροσκάφη τους. Το Υπουργείο Οικονομικών, κατόπιν αιτήματος των εναγομένων, χάρισε τα οφειλόμενα από τους εναγόμενους ενοίκια για την περίοδο 1993 - 1997, ενώ πληρώθηκαν από τους εναγόμενους τα οφειλόμενα ενοίκια από το 1997 μέχρι 30.4.
9. Έκτοτε, και μέχρι το 2006 όταν τη διαχείριση των αεροδρομίων ανέλαβε η Hermes Airports Ltd, οι εναγόμενοι δεν κατέβαλαν τα υπ' αυτούς οφειλόμενα ενοίκια τα οποία ανέρχονται στο ποσό των €1.066,27 πλέον €332,18 ως οφειλόμενα ποσά για ρεύμα και νερό. Ο ενάγων επαναλαμβάνει ότι παρά τις επανειλημμένες οχλήσεις του και/ή του ΤΠΑ οι εναγόμενοι αρνούνται και/ή αμελούν να καταβάλουν το ποσό των €13.685,
10. Περαιτέρω, αρνείται την Ανταπαίτηση των εναγομένων, της οποίας ζητεί την απόρριψη με έξοδα σε βάρος τους. Μαρτυρία Κατά την ακροαματική διαδικασία μαρτυρία έδωσε μόνο μία μάρτυρας για την πλευρά του ενάγοντος και κατατέθηκαν συνολικά 13 τεκμήρια. Από πλευράς των εναγομένων, δεν προσφέρθηκε οποιαδήποτε μαρτυρία. Για την πλευρά του ενάγοντος μαρτυρία έδωσε η κα Χριστίνα Χρυσάνθου (ΜΕ), η οποία υιοθέτησε ως μέρος της κυρίως εξέτασης της γραπτή δήλωση που ετοίμασε (Τεκμήριο Α). Η κα Χρυσάνθου ανέφερε ότι γνωρίζει τα γεγονότα της υπόθεσης προσωπικά λόγω της θέσης και ιδιότητας της στο ΤΠΑ, στο οποίο εργάζεται από το 1995, και κατέχει τη θέση Βοηθού Γραμματειακού Λειτουργού. Το ΤΠΑ, ως ανέφερε, είναι Διοικητική Αρχή της Κυπριακής Δημοκρατίας, υπαγόμενη στο Υπουργείο Συγκοινωνιών και Έργων. Στα πλαίσια της θέσης την οποία κατέχει, εδώ και 15 και πλέον έτη ασχολείται, μεταξύ άλλων, με την είσπραξη εσόδων και τελών, την τήρηση και παρακολούθηση λογαριασμών των χρεωστών, την εκτύπωση εντύπων και ενημέρωση των χρεωστών για τα οφειλόμενα τους προς το Τμήμα και με την προώθηση αιτημάτων διαγραφής χρεών και την κοινοποίηση σχετικής απόφασης προς τους χρεώστες. Η ΜΕ ανέφερε ότι τα τέλη στάθμευσης μικρών αεροσκαφών σε αερολιμένα κατά την επίδικη περίοδο καθορίζονταν στις Κ.Δ.Π. 332/2001 και Κ.Δ.Π. 575/2002 (η δεύτερη τροποποίησε την πρώτη), αντίγραφα των οποίων κατέθεσε και έγιναν Τεκμήρια 1 και 2, το περιεχόμενο των οποίων εξήγησε στο Δικαστήριο. Με βάση τους εν λόγω Κανονισμούς, το ΤΠΑ προέβη σε χρεώσεις για τα ετήσια τέλη στάθμευσης ελαφριάς αεροπορίας σχετικά και με τα τρία αεροσκάφη ιδιοκτησίας της Αερολέσχης Λευκωσίας που εδρεύει στην Κυπριακή Δημοκρατία, με εγγραφή 5B-CDR, 5B-CEM και 5B-CIT, τα οποία κατά την περίοδο 2002 - 2006 ήταν εγγεγραμμένα στο Κυπριακό Νηολόγιο, σύμφωνα με τα αρχεία του οποίου είχαν βάρος μικρότερο των 5,7 τόνων. Κατέθεσε Πιστό Αντίγραφο του εν λόγω Νηολογίου το οποίο έγινε Τεκμήριο
11. Εκδόθηκαν σχετικά τρία τιμολόγια: (α) το τιμολόγιο αρ. 83720 με ημερομηνία έκδοσης την 19.3.2004 για το ποσό των €7.688,70 που αφορούσε την περίοδο 2002-2004, (β) το τιμολόγιο αρ. 90597 με ημερομηνία έκδοσης την 3.6.2005 για το ποσό των €2.998,59 που αφορούσε το έτος 2005, και (γ) το τιμολόγιο αρ. 97802 με ημερομηνία έκδοσης την 13.4.2006 για το ποσό των €2.998,59 που αφορούσε το έτος
12. Αντίγραφα των τιμολογίων κατατέθηκαν ως δέσμη και έγιναν Τεκμήριο
13. Τα εν λόγω τιμολόγια στάληκαν από το Τμήμα ταχυδρομικώς προς την Αερολέσχη Λευκωσίας, ενώ κατά καιρούς αποστέλλονταν επιστολές υπενθύμισης. Αντίγραφα των επιστολών ημερ. 13.4.2005, 1.9.2005, 20.2.2006, 28.9.2006, 5.3.2007 και 31.5.2007 κατατέθηκαν ως δέσμη και έγιναν Τεκμήριο
14. Επισήμανε ότι όλη η αλληλογραφία στάληκε στην ταχυδρομική διεύθυνση που αναγράφεται επί της επιστολής ημερ. 5.3.2007, όπως και των κατά καιρούς εκδοθέντων τιμολογίων (P.O.Box 24521 2084 Nicosia). Η όλη αλληλογραφία με τους εναγόμενους γινόταν στην ίδια διεύθυνση που δηλώθηκε από τους εναγόμενους κατά την εγγραφή των αεροσκαφών στο Νηολόγιο, και είναι η ίδια που αναγράφεται επί της αλληλογραφίας που κατά καιρούς λάμβανε το ΤΠΑ από τους εναγόμενους, είναι εκεί που στάληκε η διπλοσυστημένη προειδοποιητική επιστολή από τους δικηγόρους του Τμήματος πριν την έγερση της παρούσας αγωγής, και είναι εκεί που μετά την εξασφάλιση διατάγματος για υποκατάστατο επίδοση επιδόθηκε διά διπλοσυστημένης επιστολής η παρούσα αγωγή. Κατέθεσε, και έγινε Τεκμήριο 6, σχετικό αποδεικτικό παραλαβής διπλοσυστημένης επιστολής του Νοεμβρίου του 2009, το οποίο επιβεβαιώνει, ως ανέφερε, ότι έγγραφο που απεστάλη στο ταχυδρομικό κιβώτιο 24521, 1300 Λευκωσία, όντως λήφθηκε από τους εναγόμενους. Είπε ότι το συνολικό ποσό των €13.685,92 εξακολουθεί να οφείλεται από τους εναγόμενους προς το ΤΠΑ και κατέθεσε κατάσταση λογαριασμού των εναγομένων με το ΤΠΑ, η οποία έγινε Τεκμήριο 7, και η οποία επιβεβαιώνει το γεγονός αυτό. Σε σχέση με την εν λόγω κατάσταση λογαριασμού διευκρίνισε τα εξής. Στην κατάσταση φαίνονται τα τρία τιμολόγια που εκδόθηκαν με αριθμούς 83720, 90597 και
15. Το τελευταίο τιμολόγιο αφορά το έτος
16. Σε σχέση με το έτος 2006 το ΤΠΑ έλαβε σχετικά πρόσφατη γνωμάτευση από τη Νομική Υπηρεσία, και περιόρισε την απαίτηση του μέχρι την 12.5.2006 κατά την οποία είχε την κυριότητα των αερολιμένων, και, συνεπώς, η απαίτηση για το 2006 μειώθηκε και έγινε χρέωση μόνο για €361,47 για κάθε αεροσκάφος. Ως αποτέλεσμα, αφαιρέθηκε από τη συνολική απαίτηση των €13.685,92 το ποσό των €1.914,22, συνεπώς η απαίτηση περιορίζεται σε €11.771,
17. Η ΜΕ είπε επίσης ότι εναντίον των πιο πάνω πράξεων επιβολής τελών από το ΤΠΑ οι εναγόμενοι ουδεμία ενέργεια διενήργησαν ούτε καταχώρησαν Προσφυγή και αυτές παραμένουν απαιτητές μέχρι σήμερα. Εξ' όσων δε η ΜΕ γνωρίζει, ούτε μετά την καταχώρηση της αγωγής δεν προσβλήθηκε με Προσφυγή η επιβολή των επίδικων τελών. Ανέφερε επίσης ότι οι εναγόμενοι με επιστολή τους ημερ. 17.5.1999 ζήτησαν διαγραφή παλαιού χρέους και ανέλαβαν την υποχρέωση να πληρώνουν έκτοτε, κάθε χρόνο, το ενοίκιο που θα χρεωνόταν, αίτημα το οποίο εγκρίθηκε με την προϋπόθεση ότι στο μέλλον θα καταβάλλονταν τακτικά τα τέλη από τους εναγόμενους. Συνεπώς, είπε η ΜΕ, οι εναγόμενοι δεν μπορούν να ισχυρίζονται ότι κατά ή πριν την επιβολή των επίδικων τελών δεν αναμένετο από αυτούς η επιβολή των τελών ή ότι μέχρι το έτος 2004 δεν τους ζητήθηκε κανένα ποσό ως ενοίκιο ή τέλος στάθμευσης ή χρήσης. Κατέθεσε τη σχετική αλληλογραφία ως δέσμη, η οποία έγινε Τεκμήριο
18. Εξήγησε σε σχέση με την αλληλογραφία αυτή ότι είχε υποβληθεί αίτημα από τους εναγόμενους για διαγραφή τελών ενοικίου για τα έτη 1993 - 1999, το οποίο προώθησε το ΤΠΑ προς το Υπουργείο Οικονομικών, και το οποίο έγινε αποδεκτό, με την προϋπόθεση ότι οι εναγόμενοι θα πλήρωναν στο εξής τις οφειλές τους προς το Τμήμα. Περαιτέρω, η ΜΕ ανέφερε ότι μετά το 2007 και πριν την καταχώρηση της αγωγής στάληκε συστημένη και άλλη επιστολή στους εναγόμενους ημερομηνίας 23.10.2008 την οποία κατέθεσε, μαζί με την απόδειξη του Τμήματος Ταχυδρομικών Υπηρεσιών Λευκωσίας για κατάθεση συστημένου αντικειμένου, και έγινε Τεκμήριο
19. Ερωτήθηκε επίσης αν μετά την αγωγή υποβλήθηκε άλλο αίτημα από τους εναγόμενους για διαγραφή χρέους, και απάντησε ότι υπάρχει μία επιστολή από τους εναγόμενους οι οποίοι ζητούν την απόσυρση της αγωγής για τους λόγους που αναφέρουν στην επιστολή. Η ίδια έλαβε γνώση της σχετικής επιστολής, η οποία έχει ως αποδέκτη το Γενικό Εισαγγελέα, όταν η επιστολή της γνωστοποιήθηκε από το Τμήμα. Αντίγραφο της επιστολής κατατέθηκε και έγινε Τεκμήριο
20. Ερωτήθηκε επίσης σε σχέση με τον ισχυρισμό των εναγομένων ότι το ΤΠΑ δεν παρείχε διευκολύνσεις και υποδομή στους πρώτους, και ανέφερε ότι από της μεταφοράς των εναγομένων στο αεροδρόμιο Λάρνακας, το Τμήμα συνήψε σύμβαση ενοικίασης ανοιχτού χώρου κοντά στο χώρο στάθμευσης μικρών αεροσκαφών και συνεπώς παρείχετο η δυνατότητα στους εναγόμενους να δημιουργήσουν τις κατάλληλες υποδομές για τη συντήρηση των αεροσκαφών τους. Κατέθεσε σχετικώς, και έγινε Τεκμήριο 11, τη συμφωνία ημερομηνίας 17.2.2003 με τίτλο «License No. 10/2001 Grant of License to enter and use Government property (Plot of land)», η οποία αφορούσε την περίοδο 1.1.2002 - 31.12.
21. Ερωτήθηκε επίσης σε σχέση με τον ισχυρισμό των εναγομένων ότι οι τελευταίοι εκδιώχθηκαν από το αεροδρόμιο στη Λακατάμια, και απάντησε ότι γνωρίζει ότι οι εναγόμενοι μετακινήθηκαν στο αεροδρόμιο Λάρνακας κατόπιν απόφασης του Υπουργείου Άμυνας, κάτι που επιβεβαιώνεται από την επιστολή των ιδίων των εναγομένων ημερ. 17.5.1999, η οποία αποτελεί μέρος της δέσμης επιστολών που έγιναν Τεκμήριο
22. Ανέφερε τέλος ότι δεν θεωρεί ότι το Τμήμα είχε κάποια υποχρέωση προς τους εναγόμενους την οποία να παραβίασε δημιουργώντας τους ζημιά. Ούτε και γνωρίζει να υποβλήθηκε κάποια σχετική απαίτηση στο Τμήμα από τους εναγόμενους προ της καταχωρήσεως της Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης τους. Αντεξεταζόμενη ανέφερε ότι δεν είναι η ίδια που καθορίζει τα τέλη, αλλά εξ' όσων πιστεύει, τα τέλη καθορίζονται από το Υπουργείο Συγκοινωνιών και Έργων σε συνεργασία με το ΤΠΑ. Δεν γνωρίζει ποιος συγκεκριμένος λειτουργός καθόρισε τα τέλη, η ίδια, όμως, είχε οδηγίες από το λογιστήριο στο οποίο εργάζεται να εφαρμόσει τους κανονισμούς και να επιβληθούν τα τέλη σύμφωνα με τη νομοθεσία. Ερωτήθηκε επίσης ποιος εξέδωσε το πρώτο τιμολόγιο στη δέσμη τιμολογίων - Τεκμήριο 4 και ανέφερε ότι εκδόθηκε από λειτουργό του λογιστηρίου, όχι από την ίδια προσωπικά, ότι το εν λόγω τιμολόγιο αφορά 3 αεροσκάφη, ότι έχει ημερομηνία 19.3.2004 και αφορά τιμολόγηση για τα έτη 2002, 2003 και 2004, και ότι τα πρωτότυπα των τιμολογίων έχουν αποσταλεί στους εναγόμενους, τα αντίγραφα, όμως, βρίσκονται στο σύστημα και μπορούν οποιαδήποτε στιγμή να εκδοθούν και να πιστοποιηθούν σαν αντίγραφα των αρχικών τιμολογίων. Ερωτήθηκε και για το δεύτερο τιμολόγιο και ανέφερε ότι αφορά το έτος 2005, καθώς και για το τρίτο τιμολόγιο το οποίο αφορούσε την επιβολή τελών για το
23. Ερωτήθηκε αν τα δύο τελευταία τιμολόγια εκδόθηκαν πριν λήξουν τα έτη στα οποία αναφέρονται και απάντησε καταφατικά. Ερωτήθηκε ακολούθως πώς γνώριζε αυτός που τιμολογούσε ότι υπήρχαν αυτά τα τρία αεροπλάνα στο αεροδρόμιο, και απάντησε ότι τα αεροσκάφη των εναγομένων μεταφέρθηκαν στον αερολιμένα Λάρνακας από το 1993, παραπέμποντας στην επιστολή ημερ. 17.5.1999, που είναι η τρίτη επιστολή της δέσμης που έγινε Τεκμήριο
24. Ερωτήθηκε αν αποτελεί συμπέρασμα το ότι τα αεροσκάφη μεταφέρθηκαν στον αερολιμένα Λάρνακας και απάντησε ότι δεν νομίζει να υπάρχει αμφισβήτηση για αυτό το θέμα. Ερωτήθηκε επίσης αν χαρίστηκαν τα ποσά που ζήτησαν οι εναγόμενοι και απάντησε ότι χαρίστηκαν κάποια ποσά που αφορούσαν ενοίκια. Ερωτήθηκε περαιτέρω πού στάληκαν οι επιστολές με τις οποίες ενημέρωναν τους εναγόμενους για τις χρεώσεις και απάντησε ότι όλες οι επιστολές, τιμολόγια και σχετικές καταστάσεις λογαριασμών στέλλονταν στη δοθείσα από τους εναγόμενους διεύθυνση που είναι η διεύθυνση Τ.Κ. 24521, 1300 Λευκωσία. Η διεύθυνση αυτή είναι η διεύθυνση που οι ίδιοι οι εναγόμενοι έδωσαν στο Τμήμα συμπληρώνοντας σχετικό έντυπο, το οποίο είχε, αν χρειαζόταν να κατατεθεί, και είναι επίσης η διεύθυνση που αναφέρεται πάνω στο επιστολόχαρτο των εναγομένων, και επιπλέον, είναι η διεύθυνση στην οποία αποστέλλονταν και τα τιμολόγια για τα ενοίκια τα οποία έχουν παραληφθεί και εξοφληθεί από τους εναγόμενους. Το τελευταίο σημείο το έλεγξε, όπως είπε, προσθέτοντας ότι δεν μπορεί να λάμβαναν γνώση επιλεκτικά. Κατατέθηκαν από τη μάρτυρα δύο τιμολόγια που αφορούσαν ενοίκια τα οποία έγιναν Τεκμήρια 12 και 13, τα οποία εκδόθηκαν στις 1.1.2002 και 1.1.2001, αντίστοιχα. Ερωτήθηκε επίσης γιατί στις επιστολές, Τεκμήριο 5, δεν αναγράφεται η διεύθυνση των εναγομένων και απάντησε ότι αυτές οι επιστολές είναι στερεότυπες, απλά αναγράφεται το όνομα του παραλήπτη και η περιοχή, και η ακριβής διεύθυνση αναγράφεται στο εξωτερικό του φακέλου. Σε άλλο στάδιο της αντεξέτασης της είπε ότι η διεύθυνση που μπαίνει έξω από το φάκελο εκτυπώνεται σε label και είναι συνήθως η ίδια με αυτή που γράφει η κατάσταση λογαριασμού. Ερωτήθηκε αν υπήρχε περίπτωση να πήγαν σε άλλη θυρίδα, σε άλλο τομέα οι επιστολές και να μην έλαβαν γνώση οι εναγόμενοι για τις χρεώσεις του Τμήματος και απάντησε ότι τα τιμολόγια για τα ενοίκια που στέλνονταν στην ίδια διεύθυνση τα έχουν παραλάβει. Αναφορικά με τα Τεκμήρια 12 και 13 ανέφερε ότι πρόσφατα εκτυπώθηκαν από τον υπολογιστή της. Τα εν λόγω τιμολόγια εξοφλήθηκαν, όπως ανέφερε, γύρω στο 2003 (συγκεκριμένα στις 11.2.2003 όπως διευκρίνισε κατά την επανεξέταση). Ερωτήθηκε αν τα εν λόγω τιμολόγια εκτυπώθηκαν πρόσφατα από τον υπολογιστή της με τη νέα ορθή διεύθυνση και ταχυδρομικό τομέα, και απάντησε ότι δεν έγινε καμιά αλλαγή ή παρέμβαση, προσθέτοντας ότι δεν μπορεί να γίνει. Αναφορικά με την κατάσταση λογαριασμού - Τεκμήριο 7 ανέφερε ότι αυτή αφορά αποκλειστικά το λογαριασμό για τα τέλη στάθμευσης μικρών αεροσκαφών. Ερωτήθηκε αν στο συμβόλαιο - Τεκμήριο 11 περιλαμβάνετο πρόνοια για τέλη στάθμευσης αεροσκαφών και απάντησε ότι δεν περιλαμβάνεται επειδή το συμβόλαιο αυτό αφορά ένα εντελώς ξεχωριστό θέμα. Επιπλέον, ερωτήθηκε αν γνώριζε αν ήταν σταθμευμένα και τα τρία αεροπλάνα στο αεροδρόμιο Λάρνακας, και ανέφερε ότι δεν έχει παρευρεθεί προσωπικά εκεί, αλλά η τιμολόγηση έγινε με βάση τα στοιχεία που τους είχε προσκομίσει η μονάδα που τηρεί το Νηολόγιο. Ερωτήθηκε επίσης αν γνωρίζει αν καταστράφηκε κάποιο αεροπλάνο και είπε ότι δεν γνωρίζει. Ερωτήθηκε περαιτέρω για τις υποχρεώσεις που επέβαλλε η σύμβαση - Τεκμήριο 11 στο κράτος, και είπε ότι οι ιδιοκτήτες όφειλαν να προβούν οι ίδιοι στις απαραίτητες ενέργειες για σωστή υποδομή, για συντήρηση των αεροσκαφών τους. Της υποβλήθηκε επίσης ότι η πρώτη επιστολή που έλαβαν οι εναγόμενοι από το Τμήμα Πολιτικής Αεροπορίας ήταν η επιστολή από τους δικηγόρους - Τεκμήριο 6, και απάντησε ότι δεν μπορεί να γνωρίζει. Επιπλέον, ερωτήθηκε για την πίστωση του ποσού των €1.914,22 που έγινε στις 4.1.2013 και επανέλαβε ό,τι είχε αναφέρει σε σχέση με τη γνωμάτευση της Νομικής Υπηρεσίας. Επανεξεταζόμενη ερωτήθηκε αν οποιαδήποτε αλληλογραφία που στάληκε στους εναγόμενους επιστράφηκε και απάντησε ότι εξ' όσων γνωρίζει όχι, ούτε υπάρχει κάτι στους φακέλους. Ερωτήθηκε επίσης αν μπορεί να αλλάξει τα δεδομένα που υπάρχουν στο αρχείο και να τα τυπώσει κατά το δοκούν και απάντησε ότι στο λογιστικό σύστημα λογιστηρίου γίνονται αλλαγές όταν είναι να διορθωθεί μια διεύθυνση ή κάτι άλλο, αλλά δεν μπορεί να αλλοιωθούν τιμολόγια ή οτιδήποτε έχει εκδοθεί στο παρελθόν. Αγορεύσεις Οι δύο πλευρές κατέθεσαν γραπτές αγορεύσεις προς υποστήριξη των θέσεων τους, τις οποίες το Δικαστήριο έχει μελετήσει προσεκτικά, και αναφορά στις θέσεις που προβλήθηκαν σε αυτές θα γίνει πιο κάτω. Περαιτέρω, ο κ. Παπαντωνίου, στο στάδιο των αγορεύσεων δήλωσε ότι εγκαταλείπει τη θέση που προωθήθηκε στην παράγραφο 3 της Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης που είχε να κάνει με την κατ' ισχυρισμό αντισυνταγματικότητα των Νόμων 29 και 102 του 1989 και της Κ.Δ.Π. 575/
25. Ο κ. Παπαντωνίου ζήτησε επίσης άδεια να αποσύρει την Ανταπαίτηση άνευ βλάβης των δικαιωμάτων των εναγομένων, αίτημα στο οποίο ο συνήγορος του ενάγοντος δεν έφερε ένσταση, διεκδικώντας, όμως, τα έξοδα του. Συνεπεία τούτου, η Ανταπαίτηση απορρίφθηκε ως αποσυρθείσα, με έξοδα υπέρ του ενάγοντος και εναντίον των εναγομένων, με τα έξοδα των ημερομηνιών κατά τις οποίες διεξήχθη η ακροαματική διαδικασία να είναι κατά ένα δεύτερο, καθότι η απαίτηση και η ανταπαίτηση συνεκδικάστηκαν. Έτσι, το θέμα της Ανταπαίτησης δεν θα απασχολήσει περαιτέρω. Αξιολόγηση μαρτυρίας Κατά τη διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω με κάθε δυνατή προσοχή τη μοναδική μάρτυρα που κατέθεσε ενώπιον μου στα πλαίσια της παρούσας υπόθεσης και είμαι σε θέση να αξιολογήσω την αξιοπιστία της. Για την αξιολόγηση της αξιοπιστίας της καθοδηγούμαι από διάφορους παράγοντες που είναι αδύνατο να καταγραφούν εξαντλητικά. Τέτοιοι παράγοντες είναι, μεταξύ άλλων, η ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος ή προκατάληψης στην υπόθεση, η σαφήνεια και αμεσότητα των απαντήσεων της, η ύπαρξη σ' αυτές υπερβολών ή ουσιαστικών αντιφάσεων, η λογικοφάνεια και αληθοφάνεια της εκδοχής που παρουσιάζεται, οι ευκαιρίες που είχε να γνωρίζει τα γεγονότα, η μνήμη της, οι λόγοι που είχε να θυμάται αυτά για τα οποία καταθέτει, η πηγή των γνώσεων της, η εν γένει συμπεριφορά της στο ειδώλιο του μάρτυρα κτλ.[1] Αντιφάσεις στη μαρτυρία, για να οδηγήσουν σε απόρριψη της, θα πρέπει να είναι ουσιαστικής μορφής και να δημιουργούν ρήγματα στην υπόθεση.[2] Μικροαντιφάσεις ή μικρές ανακρίβειες δεν αποδυναμώνουν μια γενικά πειστική μαρτυρία, αντίθετα, δυνατό να την ενδυναμώσουν καταδεικνύοντας την ανυπαρξία προσχεδιασμού ως προς το τι ο μάρτυρας θα καταθέσει.[3] Έχω επίσης κατά νου την αρχή ότι μάρτυρας μπορεί να γίνει πιστευτός μερικώς ή ολικώς, ενώ δεν θεωρείται επιλήψιμη η επιλεκτική αποδοχή μέρους της μαρτυρίας ενός μάρτυρα,[4] υπό την προϋπόθεση ότι η σχετική επιλογή αιτιολογείται.[5] Περαιτέρω, η αξιολόγηση της μαρτυρίας δεν περιορίζεται στην ατομική κρίση της αξιοπιστίας του καθενός μάρτυρα ξεχωριστά, αλλά συσχετίζεται, αντιπαραβάλλεται και διερευνάται με την αντικειμενική υπόσταση των εκατέρωθεν θέσεων[6] και στο σύνολο της μαρτυρίας που παρουσιάζεται.[7] Η κα Χρυσάνθου μου έκανε πολύ καλή εντύπωση ως μάρτυρας, η οποία απαντούσε άμεσα και ευθέως σε όλες τις ερωτήσεις που της υποβλήθηκαν. Θεωρώ ότι ήταν ειλικρινής και ότι ήρθε στο Δικαστήριο για να πει την αλήθεια, χωρίς να έχει οποιαδήποτε πρόθεση ή και λόγο να παραπλανήσει το Δικαστήριο. Πλην μίας μικρής αντίφασης στην οποία θα αναφερθώ πιο κάτω, η μαρτυρία της παρέμεινε ακλόνητη κατά την αντεξέταση της, τα όσα δε ανέφερε υποστηρίζονται από την έγγραφη μαρτυρία που κατέθεσε. Ο κος Παπαντωνίου αναφέρει στα πλαίσια της γραπτής του αγόρευσης ότι ουδεμία ειδοποίηση στάληκε στους εναγόμενους, ούτως ώστε αυτοί να λάβουν γνώση για την επιβολή των τελών και να την αμφισβητήσουν διά Προσφυγής. Όπως προκύπτει, εισηγείται, από τις επιστολές που κατατέθηκαν ως Τεκμήριο 5 (δέσμη 6 επιστολών), και ιδιαίτερα από την επιστολή ημερομηνίας 5.3.2007 η εν λόγω αλληλογραφία στάληκε σε λανθασμένη διεύθυνση και οι εναγόμενοι δεν την παρέλαβαν. Παρά το ότι ο κος Παπαντωνίου ανάλωσε μεγάλο μέρος της αντεξέτασης του σε σχέση με το θέμα αυτό, σημειώνω ότι ο δικογραφημένος ισχυρισμός των εναγομένων είναι ότι μέχρι το 2004 δεν ζητήθηκε από τους εναγόμενους κάποιο ποσό ως τέλος στάθμευσης. Συγκεκριμένα, στην παράγραφο 5(γ) της Υπεράσπισης των εναγομένων αναφέρεται ότι «Μέχρι το έτος 2004 δεν τους ζητήθηκε κανένα ποσό ως ενοίκιο ή τέλος στάθμευσης ή χρήσης» και στην παράγραφο 5(δ) αναφέρεται «Ουδέποτε ενημερώθηκαν για οποιαδήποτε υποχρέωση είχαν να καταβάλλουν τέλη στάθμευσης για τα αεροσκάφη τους μέχρι το 2004». Ο ισχυρισμός τούτος των εναγομένων γίνεται μάλιστα αποδεχτός από τον ενάγοντα, ο οποίος, στην παρ. 6 της Απάντησης στην Υπεράσπιση και Υπεράσπισης στην Ανταπαίτηση αναφέρει ότι «Το Τμήμα παραδέχεται ότι το 2004 ενημέρωσε για πρώτη φορά τους εναγόμενους για τα οφειλόμενα ποσά, καθότι το 2004 εκδόθηκαν για πρώτη φορά τιμολόγια στη βάση των καταστάσεων λογαριασμών». Με την προβολή από τους εναγόμενους στο δικόγραφο τους του ισχυρισμού ότι ενημερώθηκαν για την υποχρέωση τους να καταβάλουν τέλη στάθμευσης για τα αεροσκάφη τους το 2004, και την παραδοχή του ισχυρισμού αυτού από τον ενάγοντα[8] το θέμα τούτο δεν ήταν στην ουσία πλέον επίδικο,[9] τουλάχιστο στο βαθμό που αφορούσε το πρώτο τιμολόγιο, το οποίο, σημειώνω, σύμφωνα και με τη μαρτυρία της κας Χρυσάνθου, πράγματι εκδόθηκε το 2004 (και συγκεκριμένα στις 19.3.2004) και αφορούσε τα τέλη στάθμευσης για τα έτη 2002, 2003 και 2004, κάτι που συνάδει πλήρως με τη δικογραφημένη θέση των εναγομένων ότι ενημερώθηκαν για πρώτη φορά για την επιβολή των σχετικών τελών το
26. Πέραν, όμως, των ανωτέρω, σημειώνω τα εξής. Το ότι η ορθή διεύθυνση των εναγομένων είναι Τ.Κ. 24521, 1300 Λευκωσία, δεν αμφισβητείται. Τούτο δηλώθηκε από το συνήγορο των εναγομένων στα πλαίσια της αντεξέτασης της ΜΕ, αλλά αυτή είναι και η διεύθυνση στην οποία επιδόθηκε η παρούσα αγωγή, με υποκατάστατο επίδοση, διά διπλοσυστημένης επιστολής (Τεκμήριο 6), και, επιπλέον, είναι η διεύθυνση η οποία αναφέρεται στο επιστολόχαρτο των εναγομένων (Τεκμήριο 10). Η θέση της κας Χρυσάνθου καθ' όλη τη διάρκεια της μαρτυρίας της ότι η αλληλογραφία αποστέλλετο στο Ταχ. Κιβ. (P.O. Box) 24521, δηλαδή στο ορθό ταχυδρομικό κιβώτιο, ήταν σταθερή και χωρίς αντιφάσεις. Η αντίφαση περιορίζεται μόνο στον ταχυδρομικό τομέα. Κρίνω ότι η μικρή αυτή αντίφαση που παρουσιάζεται ουσιαστικά στα πλαίσια της κυρίως εξέτασης της κας Χρυσάνθου (βλ. παρ. 12 και 13 του Τεκμηρίου Α) δεν είναι τέτοια που θα μπορούσε να κλονίσει τη θέση του ενάγοντος ότι τα τιμολόγια στάληκαν στους εναγόμενους ταχυδρομικώς και ότι κατά καιρούς αποστέλλονταν στους εναγόμενους επιστολές υπενθύμισης για τα οφειλόμενα τους, για τους λόγους που θα εξηγήσω πιο κάτω. Κατ' αρχάς κα Χρυσάνθου ανέφερε, τόσο στα πλαίσια της κυρίως εξέτασης της (παρ. 13 Τεκμηρίου Α), όσο και στα πλαίσια της αντεξέτασης της ότι όλη η αλληλογραφία με τους εναγόμενους γινόταν στη διεύθυνση που οι ίδιοι είχαν δηλώσει κατά την εγγραφή των αεροσκαφών τους στο κυπριακό Νηολόγιο. Όταν ερωτήθηκε στην αντεξέταση της ποια είναι η διεύθυνση αυτή είπε ότι είναι η διεύθυνση Τ.Κ. 24521, 1300 Λευκωσία, και εξήγησε ότι η διεύθυνση αυτή, αναγράφεται σε ένα έντυπο που συμπλήρωσαν οι εναγόμενοι. Επιπλέον, με δεδομένη την παραδοχή των εναγομένων στην Υπεράσπιση τους ότι ενημερώθηκαν για πρώτη φορά για τα τέλη το 2004, δεν υποβλήθηκε στη μάρτυρα θέση ότι τα τιμολόγια των επομένων ετών και οι επιστολές υπενθύμισης στάληκαν σε άλλη διεύθυνση απ' ότι το τιμολόγιο του 2004, ήταν δε σταθερή η θέση της μάρτυρος ότι όλη η αλληλογραφία αποστέλλετο στην ίδια διεύθυνση, ως ανωτέρω αναφέρθηκε. Περαιτέρω, η διεύθυνση στην οποία στάληκαν οι επιστολές υπενθύμισης, δεν είναι αυτή που αναφέρεται επ' αυτών, καθότι όπως εξήγησε η μάρτυρας στα πλαίσια της αντεξέτασης της, και ήταν ξεκάθαρη επί τούτου, η πλήρης διεύθυνση αναγράφεται / εκτυπώνεται σε label και μπαίνει έξω στο φάκελο, και αυτή η διεύθυνση είναι η διεύθυνση Τ.Κ. 24521, 1300 Λευκωσία, η οποία είναι η διεύθυνση που δόθηκε από τους εναγόμενους στο Τμήμα. Περαιτέρω, όταν ερωτήθηκε συγκεκριμένα κατά την αντεξέταση της αν είναι δυνατό να αναφέρεται στα τιμολόγια και κάποιες επιστολές ο ταχυδρομικός τομέας 2084, αλλά στο φάκελο να γράφουν 1300, η μάρτυρας εντελώς αυθόρμητα ζήτησε να δει την κατάσταση λογαριασμού, επειδή, ως ανέφερε, «συνήθως η διεύθυνση που εκτυπώνεται στο label είναι αυτή του statement». Στην κατάσταση λογαριασμού (Τεκμήριο 7) αναγράφεται η διεύθυνση P.O. Box 24521 1300 Lefkosia, που είναι η ορθή διεύθυνση των εναγομένων. Επισημαίνω δε, ότι μία εκ των επιστολών, η επιστολή της 23.10.2008 με την οποία προειδοποιούντο οι εναγόμενοι ότι σε περίπτωση μη εξόφλησης των επίδικων τελών θα λαμβάνονταν νομικά μέτρα εναντίον τους, στάληκε με συστημένο ταχυδρομείο όπως είπε η μάρτυρας αλλά και ως αποδεικνύεται από τη σχετική απόδειξη του ταχυδρομείου που επισυνάπτεται σε αυτή (Τεκμήριο 9). Η κα Χρυσάνθου, επανεξεταζόμενη, ερωτήθηκε αν επιστράφηκε οποιαδήποτε αλληλογραφία που στάληκε στους εναγόμενους και απάντησε ότι εξ' όσων γνωρίζει δεν επιστράφηκε, προσθέτοντας ότι ούτε υπάρχει κάτι στους φακέλους. Επιπλέον, η κα Χρυσάνθου ανέφερε επίσης ότι στην ίδια διεύθυνση στάληκαν και άλλα τιμολόγια που αφορούσαν ενοίκια, τα οποία πληρώθηκαν από τους εναγόμενους και κατέθεσε δύο εξ' αυτών (Τεκμήρια 12 και 13), τα οποία τιμολόγια, σημειώνω, είναι προγενέστερα τόσο των επίδικων τιμολογίων - Τεκμήριο 4 - όσο και των επιστολών - Τεκμήριο
27. Τέλος, σημειώνω ότι μετά την καταχώρηση της παρούσας αγωγής, οι εναγόμενοι απέστειλαν επιστολή στο Γενικό Εισαγγελέα, ζητώντας του, για τους λόγους που επεξηγούν σε αυτή, να δώσει οδηγίες για απόσυρση της παρούσας αγωγής (Τεκμήριο 10). Στην εν λόγω επιστολή οι εναγόμενοι σε καμία περίπτωση δεν αναφέρουν ότι δεν είχαν λάβει γνώση για την επιβολή των τελών προ της έγερσης της αγωγής. Ούτε και άσκησαν Προσφυγή οι εναγόμενοι κατά της επιβολής τελών, αφού τους επιδόθηκε η παρούσα αγωγή. Λαμβάνοντας υπόψη όλα τα ανωτέρω, κρίνω ότι η μικρή αντίφαση που παρουσιάζεται στη μαρτυρία της κας Χρυσάνθου σε σχέση με τον ταχυδρομικό τομέα και μόνο, δεν είναι τέτοια που θα μπορούσε να κλονίσει τη θέση της ότι τα τιμολόγια στάληκαν στους εναγόμενους ταχυδρομικώς και ότι κατά καιρούς τους αποστέλλονταν επιστολές υπενθύμισης για τα οφειλόμενά τους, γι' αυτό και αποδέχομαι τη μαρτυρία της αυτή. Σχολιάζοντας τη μαρτυρία της κας Χρυσάνθου, ο κος Παπαντωνίου, στα πλαίσια της γραπτής του αγόρευσης αναφέρει ότι διάφορα από τα τεκμήρια που παρουσιάστηκαν επανασυντάχτηκαν ή κατασκευάστηκαν για τους σκοπούς της παρούσας αγωγής, και αναφέρθηκε συγκεκριμένα στην κατάσταση λογαριασμού - Τεκμήριο 7 και στα τιμολόγια - Τεκμήριο
28. Όμως, τέτοιες θέσεις δεν υποβλήθηκαν ευθέως στη μάρτυρα κατά την αντεξέτασή της, αφού η ερώτηση που της υποβλήθηκε ήταν «Μήπως το Τεκμήριο 11 και 12 το εκτυπώσατε πρόσφατα με τη νέα ορθή διεύθυνση και ταχυδρομικό τομέα από τον υπολογιστή σας;», στην οποία η μάρτυρας απάντησε «Δεν έγινε καμιά αλλαγή ή παρέμβαση, δεν μπορεί να γίνει». Σε κάθε περίπτωση, και σε σχέση με τα όσα ο κος Παπαντωνίου αναφέρει στη γραπτή του αγόρευση κρίνω ότι αυτά σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να οδηγήσουν στο συμπέρασμα που εισηγείται, αφού, ουδέποτε ερωτήθηκε η μάρτυρας πότε εκτύπωσε την κατάσταση λογαριασμού - Τεκμήριο 7, στην οποία, εξάλλου, το ποσό που αναφέρεται πριν την πίστωση της 4.1.2013 είναι το ίδιο με το ποσό που αναφέρεται στην επιστολή ημερομηνίας 23.10.2008 (Τεκμήριο 8) (€13.685,92), ενώ, σε σχέση με τα τιμολόγια, η κα Χρυσάνθου ανέφερε ότι τα πρωτότυπα των τιμολογίων στάληκαν στους εναγόμενους, αλλά τα αντίγραφα βρίσκονται στο μηχανογραφημένο λογιστικό σύστημα, οι δε χρεώσεις μετατράπηκαν σε ευρώ. Αποδέχομαι τη μαρτυρία της κας Χρυσάνθου (ΜΕ) ως αξιόπιστη. Ευρήματα Κατ΄ ακολουθία της αξιολόγησης της μαρτυρίας ενώπιον του Δικαστηρίου, αλλά και των παραδεκτών γεγονότων της υπόθεσης προχωρώ στη διατύπωση των ευρημάτων του Δικαστηρίου. Οι εναγόμενοι κατά πάντα ουσιώδη χρόνο για την παρούσα αγωγή, ήταν και είναι σωματείο εγγεγραμμένο στο μητρώο του Εφόρου Σωματείων και Ιδρυμάτων σύμφωνα με τις πρόνοιες του περί Σωματείων και Ιδρυμάτων Νόμου του 1972 και ασχολείται, μεταξύ άλλων, με τη βελτίωση του επιπέδου όλων όσων ασχολούνται με τα αεροπορικά πράγματα της Κύπρου αλλά και των επιπέδων ασφάλειας στις πτήσεις. Η αγγλική επωνυμία των εναγομένων είναι «NICOSIA AEROCLUB» (παρ. 2 της Υπεράσπισης των εναγομένων). Τα τέλη στάθμευσης μικρών αεροσκαφών κατά την επίδικη περίοδο καθορίζονταν στην Κ.Δ.Π. 332/2001 και στην Κ.Δ.Π. 575/2002 η οποία τροποποίησε την πρώτη (Τεκμήρια 1 και 2). Σύμφωνα με το Κυπριακό Νηολόγιο, οι εναγόμενοι ήταν ιδιοκτήτες τριών αεροσκαφών με βάρος μικρότερο των 5,7 τόνων, με εγγραφή 5B-CDR, 5B-CEM και 5B-CIT (Τεκμήριο 3). Το ΤΠΑ προέβη σε χρεώσεις για τα ετήσια τέλη στάθμευσης των τριών αεροσκαφών, εκδίδοντας τα ακόλουθα τιμολόγια: (α) το τιμολόγιο αρ. 83720 με ημερομηνία έκδοσης την 19.3.2004 για το ποσό των €7.688,70 (Λ.Κ.4.500) που αφορούσε την περίοδο 2002-2004, (β) το τιμολόγιο αρ. 90597 με ημερομηνία έκδοσης την 3.6.2005 για το ποσό των €2.998,59 (Λ.Κ.1.755) που αφορούσε το έτος 2005, και (γ) το τιμολόγιο αρ. 97802 με ημερομηνία έκδοσης την 13.4.2006 για το ποσό των €2.998,59 (Λ.Κ.1.755) που αφορούσε το έτος 2006 (Τεκμήριο 4).[10] Σύνολο €13.685,
29. Το ΤΠΑ τηρούσε σχετική κατάσταση λογαριασμού (Τεκμήριο 7). Στις 4.1.2013, κατόπιν γνωμάτευσης της Νομικής Υπηρεσίας, το Τμήμα αφαίρεσε ποσό εκ €1.914,22 από το ποσό των €2.998,59 που αφορούσε το έτος 2006, με αποτέλεσμα, σήμερα τα επιβληθέντα αλλά μη καταβληθέντα τέλη να ανέρχονται σε €11.771,
30. Η πρώτη φορά που οι εναγόμενοι ειδοποιήθηκαν ότι είχαν υποχρέωση να καταβάλλουν τέλη στάθμευσης για τα αεροσκάφη τους ήταν το
31. Στους εναγόμενους στάληκαν τα τρία τιμολόγια, καθώς και αριθμός επιστολών υπενθύμισης (Τεκμήριο 5). Η τελευταία επιστολή έχει ημερ. 23.10.2008 και στάληκε με συστημένο ταχυδρομείο (Τεκμήριο 9). Η εν λόγω αλληλογραφία στάληκε στην ορθή διεύθυνση των εναγομένων και δεν επιστράφηκε από το ταχυδρομείο, και δημιουργήθηκε με τον τρόπο αυτό μαχητό τεκμήριο για την παραλαβή τους (Theodorou v The Abbot of Kykko Monastery